Μήνας: Φεβρουάριος 2025

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Στην επίθεση των Θεών κατά των Γιγάντων  όλοι έλαβαν μέρος  ακόμη και ο γάιδαρος του Σιληνού γκάριζε τόσο δυνατά ώστε φόβισε τους Γίγαντες και τους έτρεψε σε φυγή.  Δεν είναι τυχαίον ότι όταν ήρθε ο Ηρακλής στην Ιταλία και Ισπανία βρήκε εκεί πολλούς Γίγαντες που  είχαν διαφύγει από την μάχη με τους Θεούς. Ο Ηρακλής φόνευσε και τον Θούριον  , ο δε τάφος του Μακρισίδος βρέθηκε στον Αττική κοντά στην Αθήνα, έχει κατά των Θεών μήκος εκατό πηχών. Ο Τιτάν δεν ξεστράτευσε κατά των Θεών και  πέθανε στην Αττική και από αυτόν η Αττική πήρε το όνομα Τιτανίς και ίσως αυτός να ήταν ο Μακρόσιρις.

Επιστρέφοντας ο Ηρακλής εκ του Ισθμού της Κορίνθου βρήκε τον δεύτερο Αλκιονέα  ο οποίος φύλαγε το στενό και σκότωνε τους διαβάίνοντες αυτό . Εριξε μέγα λίθο κατά του Ηρακλή και συνέτριψε  12  άμαξες  και σκότωσε 24 ανθρώπους  και μερικά βόδια και εκσφενδόνισε   μέγα λίθο κατά του Ηρακλή. Αυτός όμως  απέκρουσε τον λίθο και τον εριξε στον Αλκιονέα και τον σκέπασε. Ο Ασκός έφυγε στην Συρία  και εκεί συνάντησε τον Διόνυσο και τον έδεσε στον ποταμό της Δαμασκού Βαδίνην καλούμενον . Αλλα ο Ερμής τον έλυσε και  σκότωσε τον Ασκόν τον εγδαρε   τοδε  δέρμα του ματαχειρίζετο για μεταφορά νερού  και εξ αυτού η πόλη ονομάστηκε  «Δερμασκός» και μετά την έκαναν Δαμασκός

Ο Μίμας κυνηγημένος πήγε στις Πιθυμούσες νήσους και γέννησε τον Ιππότην . Εκ του αίματος των Γιγάντων γεννήθηκαν άνθρωποι χειρότεροι εκείνων. Κατόπιν τούτου ο Ζευς έκανε   τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνος για  να καθαρίσει το ανθρώπινο γένος  από τα τέρατα. Τα οστά του Οπλαδάμου που  βρέθηκαν στην Αρκαδία, είχαν τερατώδες μέγεθος, αυτός  ήλθε εκεί σύμμαχος της Ρέας κατά του Κρόνου. Τελικά όλους τους Γίγαντες τους έθαψαν οι θεοί κάτω από τον πυθμένα του Αιγαίου και από τα διάσπαρτα  νησιά που τους εριξαν για να τους σκοτώσουν με πρώτον τον Εγκέλαδο ο οποίος κάθε τόσο αναδεύεται και σείει το Αιγαίο στην προσπαθεια του να ανέλθει στην επιφάνεια 

 1ην Ελληνική Πολιτιστική Επανάσταση  στο Αιγαίο 

Οι Έλληνες ως τώρα δημιούργησαν επτά(7) Μεγάλους Πολιτισμούς ήτοι  1/Τον   Προκατακλυσμιαίο Πολιτισμό του Αιγαίου 2/   Μινωικό   3/   Μυκηναϊκό , 4/   Κλασσικό 5/   Αλεξανδρινό, 6/   Βυζαντινό   7/   Ευρωπαϊκής Αναγέννησης .

Όλα συνηγορούν ότι στην περιοχή του Αιγαίου γεννήθηκε ο πρώτος στον κόσμο Πολιτισμός .Ο άνθρωπος κυνηγός και τροφοσυλλέκτης έγινε γεωργός, κτηνοτρόφος  και τεχνικός  Παράλληλα, έγινε και μετανάστης είτε με τα  πλοία  του είτε με τα κοπάδια του σε ξένες χώρες και μεταλαμπάδευσε τον πολιτισμό στα πέρατηα της υφηλίου.

 . Τούτο ήταν συνέπεια των τρομερών γεωλογικών καταστροφών και των κλιματολογικών αλλαγών που δημιουργήθηκαν στην περιοχή από την καταβύθιση της Αιγιίδας  και την δημιουργία του Αιγαίου πελάγους  και των νησιών, χωρίς να παραγνωρίζεται και ο Πόλεμος Διογενών-Ατλάντων και  την καταβύθιση της Ατλαντίδας

Το κείμενο χρήζει ερμηνείας για να γίνει κατανοητό, διότι δίδονται πολλά αλληγορικά νοήματα και πληροφορίες  

1/ Αλληγορεί τα φυσικά και γεωλογικά  φαινόμενα  που συντάραξαν την περιοχή του Αιγαίου από την Χαλκιδική ως  την Λήμνο , το   νότιο Αιγαίο και την Αττική και Πελοπόννησο

2/ Αλληγορεί τους πρωτόγονους ανθρώπους της εποχής του Κρόνου και της Ρέας, τους Γίγανες γιούς των Τιτάνων ,  οι οποίοι είχαν τρομερή σωματική δύναμη και αγριότητα αλλά τελικά ηττήθηκαν από τους εξυπνότερους Θεούς και τα τέκνα αυτών με επικεφαλής τον  στρατηγό Ηρακλή.

3/  Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μας είχαν από τότε εντοπίσει τα φαινόμενα των σεισμών και τα γεωλογικά σεισμικά ρήγματα και τα αναφέρουν υπό μορφή μύθων(Χαλκιδική, Λήμνος Στενά ,   Νίσυρος , Αλκυονίδες , Κόρινθος, Σικελία , Ισπανία   κ.α . Είχαν ακόμη  εντοπίσει με το ρήγμα της Αττικής και το αλληγόρησαν με  μνήμα του Μακρόσιρις  έχοντας  ακόμη υπολογίσει και το μέγεθος του ρήγματος; )

4/ Τα εξιστορούμενα γεγονότα ανάγονται προ του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνος και την μετάβαση από την πρωτόγονη εποχή του Κρόνου και της Ρέας στην εποχή  των εξελιγμένων  Θεών του Ολύμπου. [Ο Δευκαλίων γεννήθηκε το 1573 π.Χ. βασίλεψε το 1541 και ο κατακλυσμός έγινε το 1529 π.Χ. Στον περίβολο του ναού του Ολυμπίου Διός, στην Αθήνα, έδειχναν, μέχρι την εποχή του Παυσανίου (110-180), τον τάφο του Δευκαλίωνος]

5/ Στην Ιταλία και στην Ισπανία ο Ηρακλής συνάντησε ακόμη το γένος των Γιγάντων που ακόμη δεν είχε εξαφανιστεί όπως συνέβη στην Ελλάδα προ του Κατακλυσμού . 

6/ Ακόμη και από τα ονόματα των Γιγάντων μπροεί κανείς να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα για πολλά πράγματα.

7/ Η ύπαρξη του Διόνυσου  με τον Θύρσο και τον Όνο δείχνει την εποχή εξημερώσεως των ζώων και της χρησιμοποιήσεως για ως βοηθούς των ανθρώπων. Το νέο γένος των ανθρώπων  εκτός από τον Απόλλωνα και τον Ήφαιστο δηλαδή   τα γράμματα και την τεχνολογία είχε ανάγκη και για την καλλιέργεια της ψυχής  υπό  του Διονύσου

8/ Οι κραυγές των Γιγάντων δείχνει το ζωώδες των ανθρώπων εκείνων οι οποίοι όμως είχαν τρομερή μυική δύναμη .  Επίσης αλληγορεί και τον θόρυβο των γεωλογικών φαινομένων κάτω από την κρούστα του βυβθού

9/ Η συνέλευση της Εκκλησίας δείχνει την ύπαρξη από τότε του  θεσμού της δημοκρατίας η  οποία   λειτουργούσε   στην πράξη,   γέννημα της σοφίας  της θεάς Αθηνάς 

10/ Οι Τιτάνες πρόγονοι των  Γιγάντων   σηματοδοτούν την γεωλογική εποχή  κατά την οποία η περιοχή   υπέστη  φοβερές γεωλογικές , καταστροφικές   και αλλοιώσεις και συνέβησαν φοβερά γεωλογικά φαινόμενα.  Ειδικά αυτά φανερώνουν την ανάμνηση από την καταστροφή της Αιγηίδας    (καταποντισμοί , κατακλυσμοί ,σεισμοί,  κατακρημνίσεις , εμφανίσεις νησιών ,  αποξήρανση Θεσσαλίας  κ.α)

11/ Η Έλληνες από τότε διέγνωσαν την αξία της καλλιέργειας της ψυχής του ατόμου και των αξιών και εφεύραν τον Διόνυσον . Οι Δυτικοί ακόμη και σήμερον δεν έχουν εφεύρει  κάποιον  Διόνυσο να τους καλλιεργήσει την ψυχή και να τους  χαρίσει  ευδαιμονία

12/ Ο αγρειότερος γίγαντας είχε το όνομα Πορφυρίων Το κόκκινο χρώμα είναι συνδεδέμένο με το αίμα και με το κακό και συνεχίζεται ως σήμερα  έχει την ίδια σημασία το  ερυθρό χρώμα(Tούρκοι, επαναστάτες, κομμουνιστές κ.α).Δείτε την αλήθεια της σημειολογίας

13/ Στα προϊστορικά χρόνια Θράκη εθεωρείτο όλη η περιοχή της σημερινής  και της Θράκης μέχρι του Βοσπόρου  και   κατοικείτο από Ελληνικά φύλα .

14/ Η Γιγαντομαχία ήταν το πιο γοητευτικό θέμα για τους γλύπτες, ποιητές, τραγωδούς και ζωγνράφους . Η ζωοφόρος του Παρθενώνα είχε σαν θέμα την Γιγαντομαχία . [Τα Γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως Ελγίνεια Μάρμαρα από τους Άγγλους   είναι συλλογή γλυπτών που προέρχονται από την Ακρόπολη των Αθηνών . Αφαιρέθηκαν και κλάπηκαν από τον Τόμας Μπρους  7ον κόμη του Ελγιν  πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία   από το 1799 μέχρι το 1803, και μεταφέρθηκαν στην Βρετανία το 1806. Από το 1801, ξεκίνησε η αρπαγή των αριστουργημάτων από την Ακρόπολη. Κατά τον Βισκοντί, συνολικά ο Έλγιν αποκόμισε: 253 γλυπτά έργα και αρχιτεκτονικά μέλη, πολλά αγγεία, ηλιακά ρολόγια κλπ. Από τον Παρθενώνα αφαιρέθηκαν 96 ακέραια ή ακρωτηριασμένα γλυπτά και ειδικότερα: Από το νότιο διάζωμα 15 ακέραια και 4 σπασμένα, από το ανατολικό διάζωμα 11 αγάλματα και τμήματά τους, από το δυτικό αέτωμα περισσότερα από 8, από τη βόρεια ζωφόρο 21 ακέραιες πλάκες κι ένα τμήμα πλάκας, από τη νότια ζωφόρο 30 ακέραιες πλάκες και 11 θραύσματα, από τη δυτική ζωφόρο 2 πλάκες και από την ανατολική ζωφόρο 4 πλάκες.Επίσης, από το ναό της Απτέρου Νίκης αφαιρέθηκαν 4 τεμάχια, 18 από το Ερέχθειο (μία Καρυάτιδα κι ένα γωνιακό ιωνικό κιονόκρανο της ανατολικής κιονοστοιχίας είναι τα σημαντικότερα από αυτά), 4 από το θέατρο του Διονύσου, μεταξύ των οποίων κι ένας κίονας από το χορηγικό μνημείο του Θρασύλλου.

Αφαιρέθηκαν ακόμα 13 κεφαλές, 34 γλυπτά μάρμαρα, 14 χάλκινες και μαρμάρινες υδρίες, 8 βωμοί, 3 επιτύμβιες στήλες, 66 ενεπίγραφα μάρμαρα και άλλα. Πολλά από αυτά, ήταν έργα του Φειδία, του Αγοράκριτου και του Αλκαμένη. Σπουδαιότερα απ’ όλα, θεωρούνται τα γλυπτά της γέννησης της Αθηνάς από το ανατολικό αέτωμα, η μετόπη της διαμάχης της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα και η ζωφόρος με την πομπή των Παναθηναίων. (ΠΗΓΗ: ΕΓΚ/ΔΕΙΑ ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ, εκδ. 2007]

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα είναι Ελληνικά   ανήκουν στην Ελλάδα και πρέπει να επιστραφουν το συντομότερο

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ζήτω ο νέος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας   κ. Κωνσταντίνος Τασσούλας  . Με την διαφορά ότι είναι στην ουσία πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και όχι όλων των Ελλήνων, όπως θα άρμοζε . Ουσιαστικά τον επέλεξε ο κ. Μητσοτάκης με τον πειθαρχημένο του «Λόχο».

Ένα πρόσωπο που   οι ευθύνες και    δικαιοδοσίες  του είναι μικρότερες ακόμη  και ενός Υπουργού δεν μπορεί να ονομάζεται Ανώτατος Αρχων. Όταν δεν έχει δικαίωμα να ρίξει την Κυβέρνηση και να διαλύσει τη Βουλή ακόμη και  όταν  παραδίδει την Εθνική Κυριαρχία, ή τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας(Ιμια, Πρέσπες, Μνημόνια κ.α)

Η Άγγλοι έχουν μια κατάλληλη λέξη για την περίπτωση “ ceremonial” δηλαδή «εθιμοτυπικός». Δηλαδά Π.τ.Δ για γιορτές , τελετές και πανηγύρεις

Είναι και αυτό  από τα ακατανόητα το οποίο  θεωρεί ευνόητο η σύγχρονη κοινωνία , ενώ σε άλλες εποχές τούτο θα θεωρείτο μέγιστη ανωμαλία και έλλειψη δημοκρατίας  . Αυτή η πρωτότυπη  ανωμαλία κατά την οποία η εκλογή του Π.τ.Δ αντί να γίνεται από  το λαό γίνεται από τη Βουλή και μάλιστα με το ελάχιστο των 151 ψήφων είναι μια  δημοκρατική  ανωμαλία.  Δείχνει έλλειμμα δημοκρατίας στη χώρα που προ 2500 περίπου ετών γεννήθηκε   η Άμεση Δημοκρατία

Προτιμότερο θα ήταν η εκλογή να γινόταν δια κληρώσεως των πέντε(5) επικρατέστερων υποψηφίων των κομμάτων. Ο κληρωθείς θα είχε μεγαλύτερη  αποδοχή από τον νεοεκλεγέντα .

Όλοι   ως τώρα οι οκτώ τέως  πρόεδροι της μεταπολιτεύσεως ήταν όμοιοι με εξαίρεση τον Αχαιό αείμνηστο Στέφανο Στεφανόπουλο ο οποίος είχε το θάρρος να μιλήσει  ευθαρσώς στον Αμερικανό Πρόεδρο κ.Κλίντον για τα Δίκαια της Ελλάδος τα οποία παραβλέπονται από τις μεγάλες δυνάμεις . Όλοι οι άλλοι ήταν άφωνοι και ορισμένοι είπαν πράγματα που δεν άρεσαν στο λαό.

«Δια κληρώσεως αιρείσθαι τα αρχάς» εφάρμοζαν οι πρόγονοι μας . Η θητεία τους ήταν ετησία . Μόνο για τους Στρατηγούς  υπήρχε  εξαίρεση και γινόταν με επιλογή  . Ασφαλώς οι προς κλήρωση θα είχαν τα απαραίτητα προσόντα.

Με τον έλεγχο και την χειραγώγηση που συμβαίνει στα ΜΜΕ από την εκάστοτε Κυβέρνηση η κοινή γνώμη  μεταβάλλεται σε  κοπάδι  και κατευθύνεται από το εκάστοτε κόμμα εξουσίας. Επομένως,  οι σφυγμομετρήσεις είναι χαλκευμένες. Με την Άμεση Δημοκρατία όλα αυτά θα είχαν εξαλειφθεί.

Χωρίς να είμαι συνταγματολόγος φρονώ ότι το ισχύον Σύνταγμα της Μεταπολίτευσης μόνο συμφορές και καταστροφές έφερε στον τόπο

Το Σύνταγμα που απεδείχθη  δημοκρατικότερο,  λειτουργικότερο και αποτελεσματικότερο  είναι  της Ελβετίας, έργο του  Ιωάννη Καποδίστρια. Αν ζούσε και εμείς θα  είχαμε ευτυχήσει με ένα  διαφορετικό Σύνταγμα.

Ετσι θα σταματούσαν οι νενέκοι, οι γόνοι, οι δούκες, οι δελφίνοι  και   θα μειώνονταν   τα τρωκτικά της εξουσίας(14/2/25)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Αγανακτισμένη η Γη από την φθορά των γιών  της Τιτάνων γέννησε από τον Ουρανό τους Γίγαντες  προκειμένου να τους εκδικηθεί. Κατ’ άλλους τους γέννησε εκ του Τατάρου , γεννήθηκαν δε στις Φλέγρες της Θράκης και οι διασημότεροι ήταν οι εξής:[ Κοίος, Οφίων, Κλύτιος, Αγριος, Αστραίος, Πάλλας, Αλκιονεύς, Εφιάλτης, Εμφυτος, Εχίων, Κορύδων, Ωτος, Αβσαίος , Ανδης, Αλμωψ, Αιγαίων,  Ανώνυμος, Βισάλτης, Οπλάδαμος, Ολυμβρος, Οστασος , Φέομις, Πυρίπνοος, Θεοδάμας, Θούριος, Αχέρων, Μακρόσιρις, Τυφοεύς, Συκέας, Τυφών, Πολυβώτης, Πολύφημος, Μενεφιάραος, Γρατίων, Θόων, Πορφυρίων, Ιππόλυτος, Μίμας, Ομβριμος, Πέλωρος, Δαμάστωρ, Ροίτος, Παλληνεύς, Ασκός, Πρόνομος, Κελάδων, Αθως, Εύρυτος, Αλκιονεύς και Εγκέλαδος ] Μερικά εκ των ονομάτων είναι συγκεχυμένα με αυτά των Τιτάνων. Μεταξύ αυτών ο Πορφυρίων ήταν ο ανδρειότατος και αγριότερος όλων, ο δε Αλκιονεύς ήταν αθάνατος στην γη του θνητός όμως έξω από αυτήν . Όλοι όμως ήταν άτρωτοι από τους θεούς και μόνο οι άνθρωποι μπορούσαν να τους  βλάψουν.

Στο σώμα ήταν μέγιστοι και τερατώδεις  με δύναμη ασυναγώνιστη, είχαν φοβερές όψεις , μαλλιαροί με μακριά μαλλιά , με γένια και τα πόδια τους κάτω από τους μηρούς κατέληγαν σε σχήμα δράκοντα. Και το τρομερότερο ότι έβγαζαν φωτιά από το στόμα, έκαναν μέγα θόρυβον άλλοτε σαν ταύροι , άλλοτε σαν λέοντες, και άλλοτε διαφορετικά, ώστε η όψη και η κραυγή αυτών έφερνε μέγα τρόμο και φόβο . Λένε ότι αυτοί είχαν έκαστος εκατό χέρια αναμιγνύοντας  τους  με  τους «Εκατόχειρες» και «Αλωείδες» και τον Τυφώνα.

Αυτοί λοιπόν παρακινούμενοι από τη Γη  προετοίμαζαν πόλεμο κατά του Διός  για να εκδικηθούν τους Τιτάνες και για μερικούς έβαλαν τα όρη το ένα πάνω στο άλλο για να ανεβούν στον Ουρανό, ένεκα πλεονεξίας  και αλαζονείας .  Θέατρο του πολέμου ήταν η κοιλάδα των Φλεγρών, πόλη της Θράκης η οποία μετονομάστηκε Παλλήνη από την Παλλήνη θυγατέρα του Τυφώνα και ήταν στην χερσόνησο αυτή που σήμερα ονομάζεται Κασσάνδρα. Άλλοι λένε ότι ο πόλεμος συνέβη στην Καμπανία της Ιταλίας στον εκεί τόπο ονομαζόμενο  Φλέγραιον.[Όμως εκεί ο Ηρακλής έκανε άλλο πόλεμο  κατά των  Γιγάντων , ο τόπος ονομάστηκε Φλεγραίος γιατί έπεσαν πολλοί κεραυνοί του Διός  και κάηκε ο τόπος από τις φλόγες. εκεί δε ανέβλυσαν θερμές πηγές. Μερικοί νομίζουν ότι εκείνος ο πόλεμος συνέβη στην Ισπανία, άλλοι στη Συρία αλλά εκείνοι οι πόλεμοι έγιναν για άλλη αιτία]

 Όταν ετοιμάστηκαν οι Γίγαντες άρχισαν σφοδρότατο πόλεμο ο οποίος ονομάστηκε «Πόλεμος των Γιγάντων» Κράζοντες και αλλαλάζοντες αγρίως έριξαν ακόντια  και  ολόκληρα  φλεγόμενα δένδρα και βράχους τεράστιους , οι οποίοι  όσοι έπεσαν στη θάλασσα   έγιναν νησιά και όσοι έπεσαν στην ξηρά έγιναν όρη . Μετά άρπαξαν και αυτά τα όρη και τα έριχναν κατά των θεών. Παράλληλα, και οι θεοί είχαν πληροφορίες και ετοιμάζονταν  πυρετωδώς για τον πόλεμο.  Αλλά υπήρχε ο χρησμός ότι τα όπλα των Θεών δεν πληγώνουν τους Γίγαντες. Τότε  βρέθηκαν σε μεγάλη αμηχανία και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Εκαναν συνέλευση της Εκκλησίας για να  συμβουλευτούν την Αθηνά , η οποία τους είπε ότι    πρέπει να  πάρουν τον Ηρακλή και κατ’ άλλους και τον Διόνυσο , αλλιώς δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν τον πόλεμο. Τούτο επικύρωσαν όλοι οι Θεοί. Όταν η Γη από τους κατασκόπους της πληροφορήθηκε ότι οι Θεοί πήραν θνητούς συμμάχους ζήτησε φάρμακο να καταστήσει τους Γίγαντες άτρωτους εκ μέρους των θνητών και  ετοίμαζε χόρτον για να τους κάνει άτρωτους αλλά ο Ζευς έκανε σκότος και ματαίωσε τούτο. Τελικά πρόφθασε και το έλαβε αυτός. Όταν είδαν το στράτευμα των Γιγάντων παρατεταγμένο τρόμαξε ο Ουρανός και ο Ηλιος στράφηκε προς τα πίσω, οι αστέρες κρύφτηκαν και η Μεγάλη Άρκτος έπεσε στη Θάλασσα. Οι Θεοί εξοπλίστηκαν,  ο μεν Ζευς με τον κεραυνό, η Αθηνά με το δόρυ, την ασπίδα και την περικεφαλαία, ο Ποσειδών με την Τρίαινα, ο Αρης με τα πολεμικά του όπλα, ο Ερμής με το Κηρύκειο, ο Διόνυσος με τον Θύρσο , ο Ήφαιστος με τον Άκμονα , τις  ηλαγρες  και τα φλόγιστρα, ο Απόλλων και η Άρτεμις με  τόξα , βέλη και φαρέτρες, ο  Σιληνός καβάλα στο γάιδαρο του  και όλοι μαζί εξεστράτευσαν εναντίον των Γιγάντων.  Πρώτος ο Ηρακλής τόξευσε  τον Αλκυονέα και τον έριξε κατά γης αλλά για να τον φονεύσει τον  έσυρε  εκτός της γης του.

Ο Ζευς κεραύνωσε τον Πορφυρίωνα και τελικά τον τόξευσε και τον σκότωσε ο Ηρακλής. Τότε ο Αθως εκσφενδόνισε το  όρος της Θράκης( Η Μακεδονία παλιά λεγόταν Θράκη) Αθωνα και το έριξε κατά των Θεών. Τον Εύρυτο φόνευσε ο Διόνυσος, τον Θύρσον η Εκάτη, τον Κλύτιον ο Ήφαιστος, η Αθηνά τον Πάλλαντα εξού και ονομάστηκε Παλλάς . Μετά το σφυροκόπημα και την απώλεια αρκετών Γιγάντων έγινε διάσπαση αυτών και άτακτη υποχώρηση, ενώ οι  Θεοί τους καταδίωκαν κατά πόδας. Η Αθηνά καταδίωκε τον Εγκέλαδο  μέχρι την Σικελία και τον σκέπασε στην Αίτνα, ο δε Ποσειδών τον Πολυβώτην ο οποίος ήρθε στην Κω και τον σκέπασε με μέρος που έκοψε από την νήσο, το οποίο ονομάστηκε Νίσυρος, ο Ερμής φόνευσε τον Ιππόλυτον, η Αρτεμις τον Γρατίωνα και οι Μοίρες τον Αγριον και Θόωντα, ο Άρης καταδίωξε  τον Πέλωρον και τον σκότωσε, ο δε Μίμας άρπαξε την νήσο Λήμνο  να  την ρίξει  πάνω του, αλλά εκείνος πρόλαβε και τον σκότωσε ,ο Ζευς και ο Ηρακλής τοξεύοντες τους σκότωσαν όλους (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Στη Λάρισα σε κάποιο δρόμο

τριπλό έγκλημα γράφτηκε με πόνο

 δύο τα  θύματα διπλός ο   φόνος

και ο φονιάς αυτοπυροβολήθηκε μόνος

Aρρωστος ο αυτόχειρ  και απελπισμένος

παρανόμως σαν αστακός οπλισμένος

καρκινοπαθής και  από τη μοίρα χτυπημένος

μόνος και επαγγελματικά πεσμένος   

εξαπατημένος από ασυνείδητους   τύπους

το τελευταίο όνειρο   έκλεψαν της ζωής του

Το λίγο χρόνο που του είχε απομείνει

καθώς από την ασθένεια άρχισε να φθίνει

με την πώληση των υπαρχόντων  του κάπως

 άνετα  να  ζήσει  

πριν εις Κύριον αποδημήσει

 τα θύματα  μάλλον τον είχαν  εξαπατήσει

και το ποτήρι στη δεύτερη αγοραπωλησία  είχε ξεχειλίσει  

και καθώς το αίμα του είχε  ανάψει   

το νόμο πήρε στα χέρια του ο δράστης

και τους καθάρισε πριν δικαστής τους δικάσει

Τι να την κάνει πλέον τη ζωή του

αφού καθάρισε τους εχθρούς του  

  πιο πολύ τον φόβιζε η φυλάκιση του

με την τελευταία σφαίρα έδωσε τέρμα

στη ζωή του

Ο θανών δεδικαίωται για τα αμαρτήματα του

για την συμμετοχή σε «εγκληματική οργάνωση»

και  στα ακραία   σφάλματα  του

την αγάπη του στα όπλα   και στα άρματα του

η ουσία είναι της κοινωνίας η χρεοκοπία

στον υπερήλικα δεν εγγυάται  ευημερία

και   η  εγκληματική  της αδιαφορία για τον άνθρωπο

 για την ουσία  της ζωής

και όχι  για τον κάθε Μάσκ και «υπεράνθρωπο»

εξουσιαστή

Αν σύντομα λειτουργούσε η δικαιοσύνη

στον αδικημένο γρήγορη δικαίωση να δίνει

σε χρόνο λογικό πριν πεθάνει

τον απατεώνα να τιμωρεί και  ο αδικημένος να  μη χάνει

στον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη που τον εξαπατά  ένα «καθήκι»

ο ασυνείδητος  μπαταξής  νοίκι να μην  πληρώνει για  το  σπίτι

 ο νόμος  και η  βραδύτης απονομής δικαιοσύνης φτερά του δίνει  

κι’ αν καλό έχει δικηγόρο  ακόμη και  το κράτος κλέβει όλο και το γδύνει

 όταν τελικά η απόφαση κάποτε  κυκλοφορήσει  

το γεροντάκι  στον άλλο κόσμο  θα  έχει   αποδημήσει

αν διέθετε αεροβόλο θα τον είχε και  αυτός…. πυροβολήσει

Πρώτο   μέλημα  των ‘μίντια’ του αυτόχειρα τα  αμαρτήματα   

τα όπλα του να υπερτονιζουν  και τα  πλημμελήματα

την τραγωδία ενός συμπολίτη μας και μάλιστα αρρώστου

στον βυθό την πέταξαν του βόθρου.

Πάντα τα «μίντια» υπέρ της εξουσίας

και του ισχυρότερου

ποτέ   θέση  δεν πήραν υπέρ του αδικημένου και του ισχνότερου 

όταν η δικαιοσύνη βραδύνει

 ή λάθος η ζυγαριά της ζυγίζει  σε βάρος του απατημένου

τότε το κράτος αυτό δεν λέγεται δικαίου 

 χαίρε κράτος της Ευρυβίας και του Κατεστημένου(10/2/25)

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων εποίησεν

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Στο μεσοπόλεμο ο Χίτλερ χρησιμοποίησε τα SS για την  εκτέλεση  χιλιάδων  Εβραίων  και άλλων  εθνοτήτων . Τώρα το Ισραήλ κάνει τα ίδια στους Παλαιστινίους  προκειμένου  να αλώσει την Παλαιστίνη. Με την απώλεια  άνω των 50.000 και πλέον , κατά το πλείστον αμάχων    τώρα ο   πρόεδρος  κ.Τραμπ διέταξε τον διωγμό τους από την τελευταία  γωνία της  πατρώας  γης  τους ,  της λωρίδας της Γάζας . Προ του  Β’Π.Π   η Παλαιστίνη  κατοικείτο από τον Παλαιστινιακό λαό( Μωαμεθανοί, χριστιανοί, Μαρωνίτες κ.α) . Τότε έλάχιστοι Εβραίοι ζούσαν στην Παλαιστίνη(το σημερινό Ισραήλ).  Μετά τον Β’ Π.Π άρχισε με την βοήθεια των Άγγλων κατακτητών  της Παλαιστίνης η εισροή Εβραίων εποίκων από την Γερμανία  , Ρωσία και από άλλες χώρες   . Διεξήχθησαν  αλλεπάλληλοι Αραβο-Ισραηλινοί πόλεμοι    με την ήττα σχεδόν  πάντοτε των  Αράβων . Τούτο έδωσε την δυνατότητα στο Ισραήλ να επεκταθεί προοδευτικά  στα σημερινά του σύνορα και να στριμώξει τελικά τους Παλαιστινίους κατόχους της Παλαιστίνης στη στενή Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη , όσοι δεν έφυγαν προς άλλες χώρες . Η τελευταία   ενέργεια της Χαμάς ήταν το τελικό χτύπημα στους Παλαιστίνιους.  

Σημειωτέον ότι η  Χαμάς    τελούσε υπό τον επιχειρησιακό  έλεγχο της Τουρκίας και χρηματοδοτείτο αρχικά από το Ισραήλ και  αργότερα από το Κατάρ και την Τουρκία. Επομένως, το χτύπημα της Χαμάς εναντίον των  αμάχων   Ισραηλινών πολιτών την 8^ης Οκτωβρίου 2023  μόνο τους Παλαιστινίους δεν ευνοούσε . Αντίθετα ήταν η αφορμή που αναζητούσε το Ισραήλ για την τελική λύση, ήτοι  την εξάλειψη της Γάζας και των Χεζμπολάχ του Λιβάνου για την δημιουργία του «Μεγάλου Ισραήλ». . Καλύτερη αφορμή δεν θα μπορούσε να  βρει το Ισραήλ  για να προβεί στην  ισοπέδωση  της Γάζας και την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού . Αυτό σε συνδυασμό με τις ενέργειες της Τουρκίας στη Συρία  και  την πτώση του καθεστώτος Ασαντ  μας εμβάλλει σε  σκέψη  ότι ξεφύγαμε από την πολιτική και τη λογική και μπαίνουμε στην θεολογική αντίληψη και  στην  σύγκρουση  των πολιτισμών .

Με αυτή την αντίληψη όλα όσα συνέβησαν ήταν καλώς προμελετημένα βάσει σχεδίων  για ένα και μοναδικό λόγο : Να επεκταθεί το Ισραήλ στα όρια της  Παλαιάς Διαθήκης και του Μεσσιανισμού του , να δημιουργήσει τη  “Γη της Επαγγελίας”  και να εγκαθιδρύσει το  παγκόσμιο βασίλειο  του «Περιούσιου Λαού»  Επομένως, όλοι οι άλλοι λαοί  είναι  κτήνη (goem) οι οποίοι σύμφωνα με την αντίληψη Τραμπ είναι προς ανάλωση και εξαφάνιση. Όσοι λοιπόν εκτιμούν την Τουρκία ως εχθρό του Ισραήλ λόγω της ρητορικής  Ερντογάν σφάλλουν πλάνην   οικτράν  διότι στην πράξη έδωσε στο Ισραήλ την αφορμή να εξαλείψει τον Παλαιστινιακό λαό από την τελευταία γωνία της προαιωνιας πατρίδας του, όπως έπραξε η  πρώτη διδάξασα Τουρκία  για τους Έλληνες της Ιωνίας , Αρμενίους, Ασσυρίους,  Έλληνες του Πόντου , Κυπρίους της Βορείου Κύπρου , Κούρδων κ.α

Η Τουρκία παίζει το ρόλο του προβοκάτορα  και  εμπρηστή ανωμαλιών . Το Ισραήλ είναι μακροπρόθεσμα το νέο θύμα που χρησιμοποιείται για την προώθηση των σχεδίων  Τραμπ και όσων βρίσκονται πίσω του. Τον ίδιο ρόλο έπαιξε ο Χίτλερ  στη Γερμανία του μεσοπολέμου  εναντίον των Εβραίων αλλά   με τελικό  θύμα τον Γερμανικό λαό . Ο απανταχού  Εβραϊκός  λαός τώρα  εισπράττει όλη την οργή, την μομφή  και την ηθική  ταπείνωση με όσα συνέβησαν και πρόκειται να  συμβούν  στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη από τον αστάθμητο  και απρόβλεπτο πρόεδρο κ. Τραμπ  . Ακόμη και αυτά που λέγει αν  τα κάνει για να φέρει τα μέρη σε διαπραγματεύσεις δίνει το έναυσμα της αυθαιρεσίας και της ποδοπατήσεως του διεθνούς δικαίου. Όσο δε χτυπάει το Διεθνές Δικαστήριο για την καταδίκη του Ισραήλ για την γενοκτονία των  Παλαιστινίων και την ισοπέδωση  της  Γάζας  καρφώνει πιο βαθιά τα καρφιά ενάντια στο Ισραήλ,  το οποιον στο εξής θα φέρει την βαριά  μομφή  της διαπράξεως Γενοκτονίας σε βάρος των Παλαιστινίων , γεγονός που   εξουδετερώνει  εν μέρει  το “Ολοκαύτωμα των Εβραίων”  

Αρκετά έχει υποφέρει ο λαός του Ισραήλ με την δημιουργία ενός κράτους εν μέσω εχθρών , γεγονός που το  μετέτρεψε     σε μεγάλο «στρατιωτικό στρατόπεδο» και τους κατοίκους να ζουν με συνεχείς πολέμους , επιθέσεις  με το χέρι στη σκανδάλη του όπλου  εδώ και 79 χρόνια . Και όλα αυτά για την εξυπηρέτηση των σχεδίων των ΗΠΑ για τον  έλεγχο της περιοχής των πετρελαίων και τώρα για την υλοποίηση του νέου άξονα ανεφοδιασμού( Ινδία, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ, Ανατ. Μεσόγειο )

Με τα σχέδια Τραμπ ο  κόσμος μπαίνει σε επικίνδυνες ατραπούς που ενδέχεται να τον οδηγήσουν σε αδιέξοδα . Η αιματοχυσία που θα ακολουθήσει στη πολύπαθη περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι προκαθορισμένη και δυστυχώς η Ε.Ε είναι διαιρεμένη και απούσα και η Ρωσία σε εμφύλια σύρραξη με την Ουκρανία. Ο κόσμος αλλάζει και νέα σύνορα χαράζονται με μια Τουρκία η οποία ενθαρρύνεται  από την αυθαίρετη και αναθεωρητική πολιτική Τραμπ που αυτοί πρώτοι εφάρμοσαν στην Βόρεια Κύπρο εδώ και 51 χρόνια  χωρίς ακόμη να υποστούν κυρώσεις.Η Ελλάς χωρίς να φύγει από την Αμερικανική αιγίδα κρίνεται σκόπιμο να ενισχύσει την άμυνα της , να δημιουργήσει νέες συμμαχίες, να συνεγείρει την Ε.Ε και να ανοίξει και νέους διαύλους επικοινωνίας προς όλες τις κατευθύνσεις. Πρώτιστα όμως να επεκτείνει τα Χ.Υ στα 12 Ν.Μ και να χαράξει την ΑΟΖ.

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Οι δύο Αίαντες: Τελαμώνιος και  Λοκρός πήγαιναν ζευγάρι σε όλες τις μάχες του Τρωικού Πολέμου και ήταν  το φοβητρο των Τρώων. Πάντα λέγει ο Ομηρος μάχονταν οι δύο Αίαντες μαζί:

“Αμφί δ’ αρ’ Αίαντας δοιούς ίσταντο φάλαγγες..”

Οταν δε κινδύνευσε το τείχος των Ελλήνων μεταμορφωθείς ο Ποσειδών σε Κάλχαντα αυτούς τους δύο συμβούλευσε να πολεμήσουν σκληρά για να σώσουν το τείχος. Στο παρόν γράφουμε για τον Αίαντα τον Λοκρό

 Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς των Οπουντίων Λοκρών  Οιλευς και Ιλεύς , διακεκριμένος μαχητής και ανδρείος. Στις μάχες πληγώνει τους εχθρούς στα νώτα γι’αυτό τον κατηγόρησαν. Συμμετείχε σε όλες τις εκστρατείες του Ηρακλή, στην θύρα των Στυμφαλίδων Ορνίθων πληγώθηκε βαριά , επισης συμμετείσε στην Αργοναυτική Εκστρατεία , αλλά περισσότερο γνωστός έγινε από τον γιό του Αίαντα τον Λοκρόν. Μητέρα του Αίαντος ήταν η Εριωπις. Ο Αίας τον διαδέχθηκε στο θρόνο και υπήρξε μνηστήρας της Ελένης και συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο με σαράντα(40) πλοία. Οι κυριότερες πόλεις της Λοκρίδας ήταν   : Κύνον, Οπούντα, Καλλίαρον , Βήσσαν,Σκάρφη, Αυγειάς, Τάφη και Θρόνιον. Οι Λοκροί ήταν οι Οπούντιοι και Επικνημίδιοι που ζούσαν σε πόλεις. Ο Αίας ονομαζόταν μικρός ή του Οϊλέως σε αντιδιαστολή από τον Αίαντα τον Τελαμώνιο.[Σε ταξίδι στη Σκωτία επισκεφθήκαμε ΄ αρχαίο  χωριό  που λέγεται ότι  έφτιαξε το πρώτο  Ουίσκι και   μου έκανε εντύπωση   το όνομα του   «Λοκρι» . Αλλά και το όνομα της Σκωτίας Ελληνικό είναι. (ΣΚΩΤΙΑ, η ΧΩΡΑ των ΕΛΛΗΝΩΝ)και( Βρετανία, η Υπερβόρεια Ελλάς]

Ο Αίας Λοκρός ήταν εξαιρετικά ανδρείος . Είχε φονεύσει είκοσι τέσσερις(24) αξιωματούχους του εχθρού, τον δε Κλεόβουλο συνέλαβε ζωντανό και τον σκότωσε.

¨Αίαντε πρώτω προσέφη, μέμαώτε και αυτώ

Αίαντε , σφω μεν κε σαώσετε λαόν Αχαιών“

Στον επιτάφιο αγώνα του Πατρόκλου φιλονείκησε με τον Ιδομενέα. Αγωνίστηκε στο δρόμο και με τον Οδυσσέα αλλά γλίστρησε όταν πάτησε   κοπριά   βοδιών  και έπεσε πρηνής πάνω στην κοπριά. Τότε  γέλασαν όλοι διότι όταν τερμάτισε   έφτυνε ακαθαρσίες από το στόμα του. Ωστόσο του έδωσαν βραβείο ένα ταύρο. Του καταμαρτυρούν πολλά για τον θάνατο του. Οταν έγινε άλωση της Τροίας η Κασσάνδρα κόρη του Πριάμου και μάντισσα κατέφυγε στο ναό της Αθηνάς και αγκάλιασε το Παλλάδιον. Ο Αίας την τράβηξε  βιβαίως   και  έριξε το Παλλάδιο  κατά γης και την βίασε μέσα στο ναό. Λέγεται ότι τότε το Παλλάδιον έστρεψε τους οφθαλμούς προς την οροφή για να μην βλέπει την παρανομία. Ενεκα τούτου  οργίσθηκε η Αθηνά και παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να κάνει τρικυμία και να βυθίσει όλο το στόλο των Αχαιών  στο ακρωτήριο του Καφηρέως(Κάβο Ντόρο) κατά την επιστροφή τους στην πατρίδα. Αυτός κολυμπώντας βγήκε σε ένα βράχο αλλά  με την τρίαινα του Ποσειδώνα ή με την τρικυμία  ξεκόλλησε αυτός και ο Αίας πνίγηκε στη θάλασσα. Το σώμα του  εκβράστηκε  στην Δήλο όπου τον έθαψε η Θέτις στον Τρέμοντα καλούμενον τόπο , όπου ο τάφος του είχε και το εξής επίγραμμα:

“Ενθάδε τον Λοκρόν ηγήτορα γαία κατέσχεν Αίαντι Οιλιάδην, εν πελάγι φθίμενον”

 Άλλοι λένε διαφορετικά , ότι δηλαδή ούτε την Κασσάνδρα βίασε ούτε τους θεούς βλαστήμησε , αλλά απλούστατα την πήρε για σύντροφο του , όπως έκαναν όλοι τότε οι ηγήτορες όταν συνελάμβαναν ευγενείς και όμορφες γυναίκες . Όλα αυτά λέγει ο Αίας ήταν  συκοφαντίες του Οδυσσέα ο οποίος παρακινούσε  τους άλλους να τον λιθοβολήσουν με την κατηγορία ότι αυτός βίασε την Κασσάνδρα μέσα στο ναό. Αλλά ο Αίας κρίθηκε αθώος από την Εκκλησία  των Ελλήνων και ορκίστηκε μπροστά στο βωμό ότι είναι αθώος και έτσι σώθηκε από τον λιθοβολισμό.

Η σχέση των δύο ανδρών  θυμίζει αυτή του  πολέμαρχου  Θεόδ. Κολοκοτρώνη με τον παμπόνηρο και  άκαπνο Φαναριώτη Αλέξ. Μαυροκορδάτο    

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης(1770-1843

Σύμφωνα με τη διήγηση του  η οικογένεια του, από τον πρώτο γνωστό γενάρχη της, κατά τον 16ο αιώνα, μέχρι τον πατέρα του Κωνσταντή, επί πέντε γενιές, «ἐδῶ καὶ 300 χρόνους», βρισκόταν σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Οθωμανούς ενώ, «στα 1780 … ὁ πατέρας μου ἐσκοτώθηκε μὲ δύο του ἀδέλφια, Ἀποστόλη καὶ Γεώργη». Ο πόλεμος και ο θάνατος θα αποτελούν στο εξής την καθημερινότητά του, η δε ζωή του 

 Φυλακή στην Ύδρα Ο Γέρος, καταρρακωμένος από τη δολοφονία του πρωτότοκου παιδιού του το  1824 , αποφάσισε να θέσει τέλος στον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο με την κυβέρνηση των εφοπλιστών και φαναριωτών και δέχθηκε να μεταβεί στο Ναύπλιο …“Μετά από μια δίκη παρωδία, ο θριαμβευτής του Βαλτετσίου, της Τριπολιτζάς και των Δερβενακίων καταδικάστηκε σε φυλάκιση στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στην Ύδρα”, 

“Στην αποβάθρα του Ναυπλίου, καθώς τον μεταφέρουν στο καράβι για Ύδρα, ο στημένος από την κυβέρνηση όχλος τον γιουχάρει, πετώντας του πέτρες και αποφάγια. Μια πέτρα μάλιστα τον τραυματίζει σοβαρά στο μάτι.  …Ο Κολοκοτρώνης κοντοστέκεται και τους κοιτάζει με μάτια βουρκωμένα και το αίμα να τρέχει από το μάτι του. Ο όχλος σαστίζει και σταματά την οχλοβοή. Ο Γέρος προτάσσει τα αλυσοδεμένα χέρια του και τους λέει

Τι µε κοιτάτε, βρε Ελληνες; Εγώ είµαι, ο Κολοκοτρώνης. θάλασσα εµένα δεν µε τρώει, αλλ’ ούτε τα ψάρια…

Από τη φυλακή τον έβγαλαν   µόνο όταν έφθασε ο Ιµπραήµ πασάς της Αιγύπτου µε τα στρατεύµατά του στην Πελοπόννησο και ο Οθωµανός Μεχµέτ Ρεσίτ πασάς ( Κιουταχής) πολιόρκησε το Μεσολόγγι..

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος

Ο «πρίγκηπας», στο λαϊκό φαντασιακό και στα απομνημονεύματα των αγωνιστών, υπήρξε πάντοτε το σύμβολο της φαναριώτικης δολιότητας και της υποταγής στα ξένα κελεύσματα. Αντίθετα, με θετικά χρώματα τον περιγράφουν οι «εκσυγχρονιστές» ιστορικοί, και ο γαμβρός του, Σπυρίδων Τρικούπης.

Ο Ν. Σπηλιάδης γράφει : «Υπήρξε υπέρτατος άρχων της διαιρέσεως των Ελλήνων. Θα  καταστήσει θέατρον εμφυλίων πολέμων και ταραχών την Ελλάδα, και θα την ρίψει εις μυρίας συμφοράς». Οπερ και εγένετο.

Ο Φιλήμων τον στηλιτεύει διότι, μαζί με τον Νέγρη, κατόρθωσαν να «ενωθώσι με τους Πολιτικούς της Πελοποννήσου(κοτζαμπάσηδες) και τους ισχυρούς της Ύδρας και να σπείρωσι την Διχόνοιαν και μέχρις αυτής του χωρικού της καλύβης», αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει πως «ήνωνε μεθ’ όλων αυτών και δυσπαράμιλλον αοκνίαν γραφικήν, και ζήλον πλήρη διά τον αγώνα».

Ο δε Δημήτριος Βερναρδάκης θα συνοψίσει αυτό τον δισυπόστατο ρόλο: «Ο Μαυροκορδάτος προσήνεγκε μεν εις τον αγώνα πολυτιμους υπηρεσίας εξωτερικώς και διπλωματικώς, εσωτερικώς όμως υπήρξε ο ολέθριος της Ελλάδος δαίμων».

«Ο τρόπος με τον οποίο ο Μαυροκορδάτος χρησιμοποίησε το ντόπιο σύστημα…, για να γίνει ένας ισχυρός πολιτικός πάτρωνας, φανερώνει τον αξιοπρόσεκτο ρεαλισμό με τον οποίο οι εκσυγχρονιστές προσέγγισαν τα ήθη και τους θεσμούς του αυτόχθονα  πολιτισμού, χρησιμοποιώντας τους για τους δικούς τους σκοπούς…(Οι απαρχές της συγκρότησης σύγχρονου κράτους 1821-1828).

  Ο Κωστής Παπαγιώργης γράφει: («Η Επανάσταση του 1821 και οι “εκσυγχρονιστές”»): «Ο τόπος διέθετε, όπως ξέρουμε, προεστούς, ιερείς, αρματολούς, εμπόρους, γιατρούς, τεχνίτες, αλλά πολιτικούς – ούτε για δείγμα. Έτσι μονάχα ο κύκλος της Πίζας (Μαυροκορδάτος)κατάφερε να βάλει στο χέρι την πολιτική εξουσία. Ώστε να στερεί διά της καλάμου από τους στρατιωτικούς ό,τι κέρδιζαν στα πεδία των μαχών… Και τι απέγινε; κατασυκοφάντησε όλους τους αρματολούς της Ρούμελης, δίκασε τον Καραϊσκάκη, εξοβέλισε τον Βαρνακιώτη, τον Μπακόλα και τον Ίσκο ως τουρκόφρονες, επικήρυξε τον Ανδρούτσο… Αυτός ευθύνεται για όλα τα δεινά του Μεσολογγίου». Η αντινομία του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους   ακόμη και σήμερα συνεχίζεται . Άλλα θέλει ο λαός και άλλα πράττουν οι ξενολάγνες  κυβερνήσεις  του. Τα ίδια και τότε οι παλιοί κοτζαμπάσηδες  τα ίδια και τώρα οι νέοι  “εκσυγχρονιστές”  και ο λαός και οι αγωνιστές πάντα στη γωνία. Είναι αυτοί που σκότωσαν και τον Ιωάννη Καποδίστρια .Πότε θα ξυπνήσει αυτός ο λαός να πάρει την εξουσία στα χέρια του με Σύνταγμα Άμεσης Δημοκρατίας, σαν αυτό που  εφάρμοσε  ο Καποδίστριας στην Ελβετία; (5/2/25)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

 Written by Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

 A government of greed, contempt for the people, bad lies, phobic syndromes, internal opposition, a peculiar group, empty, with few leaders and invisible people, they build beautiful palaces on the anger of the public, the Crime of Tempi was the last straw, now angry he left the couch and goes out into the streets on the pretext of the lies, and the unjust murders of Tempi, with unknown murderers. Enough of the tragedy of the post-government regime, of the unknown perpetrators, of the shame of politicians, of the folly, of the impunity of criminals, of the cowardice of leaders, of thieves, embezzlers and irresponsible administrators, of the contempt of the people and of insanity. The situation is no longer gathering where it has reached. The people have been spat upon and disgusted and now they want to empty them ALL together. What can they testify to? 1/ Our energy wealth that they have not exploited for years, the hydrocarbons that they have not mined? Has the German filled our beautiful mountains with “wind turbines” and the fields with photovoltaics in order to save money? And the poor Greek may live or move abroad, the illegal immigrant will easily replace him 2/ With their Turkic policy they have led us to servitude, they do not even dare to apply international law; should the X.Y and the EEZ expand so that the Turko-Mongols do not get angry? 3/ Every illegal immigrant enters and does not give an account because the system is oiled, and the country has become an open vineyard and now Pakistan and Bangladesh remind us and Turkey puts us to sleep 4/ Non-existent and the EU of Von der Leyen sells A/F and missiles to Turkey, France, Greece guards the veto on unsolicited and afraid never speaks against, so as not to embitter its “allies”. Turkey has rightly placed us on the “borders of its heart” and in the “neo-Ottoman divan”. 5/ Greece is in turmoil and insecure, from the domestic, Albanian and international mafia, it surrounds us like an octopus, no one is safe in the “Danishness”, the citizens are locked up and besieged, the rulers are complacent and the looters are gospels of joy 6/ Last but not least in poverty, the richest country with so many gifts, its leadership is to blame and the lack of justice, unequal distribution, waste and no one gives an account to the people. 7/ A country unilaterally dependent and isolated from some states, with another America tightly tied with a rope, with “Trumpism” it is unable to talk, our country has been excluded due to a “woke agenda”? With such people what to talk about? With its unrelenting enemy how to reconcile them? It will choose the flexible Turkey, since we also support it in every way to live long What to testify to them? “Cyprus is far away”, the Imia were not close, Macedonia was coldly betrayed, and the imposition of the Memoranda, the lies of the media networks, and at every event the “anarchists of the Exarchate” . The Metapolitefsi belongs to the past. It leaves unhealed wounds in Hellenism. The country demands a new Constitution, a Kapodistrian one. The people should decide and not the party dwarfs, the MPs, the porters and the ELIAMEP Turkish-speaking people. The People’s National Assembly, a new Constitution, should bring, of Direct Democracy, the country to stand on its feet, with referendums on substantive issues, as is happening in Switzerland, with the abolition of filth and ineffective power, of the ‘apart-party’ of ugliness and disaster, the position of the post-government belongs to the DUMP. A new era with a new perspective now begins. The people are not turning back and will move forward. Direct Democracy will be imposed and Kapodistrias will emerge. This time the people will decide and not the “self-righteous” constitutionalists and the few. The time has come for Hellenism everywhere to set out in unison (2/2/25)

* Amphiktyon Major General (retd) Konstantinos Konstantinidis

Author, Member of the Society of Greek Writers amphiktyon@gmail.com http://amphiktyon.blogspot.com/ https://amphiktyon.org

Anyone wishing to be deleted should return this with the indication “deletion” “in accordance with article 14 of law 2672/98

 Written by Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

  The Greeks did not only produce great philosophers, technologists, sculptors, poets, mathematicians, physicists, but also glorious gods. But they primarily produced great heroes who glorified the country. Thanks to them, it still remains free. The civil Trojan War highlighted heroic figures such as Achilles of the Achaeans and Hector of the Trojans, but two namesake leaders of the Greeks showed particular bravery and distinguished themselves in battles against the others. These were Ajax the Telamonian and Ajax the Locrian The father of Ajax, named Telamon, was the son of Actaeus and Glauce, daughter of Critheus, and a friend of Peleus. However, he is thought to be the son of Ajax and brother of Peleus, and he was also expelled from Aegina by Ajax, but was accepted by Cychreus, whom he succeeded on the throne. of Salamis. He took Periboia of Alcathos as his wife and they gave birth to Ajax. Then he came to the Troad with Heracles, took Hesione as his wife and gave birth to Teucer, brother of Ajax. He took part in the Calydonian Boar Gate and in the Argonaut expedition to Colchis. Ajax was an infant when Heracles came to the island, took him in his arms and covered him with the lion’s mane and that is why he was invulnerable.. It is said that he was vulnerable only in the neck or side. Then he gave him the lion’s mane to wear, and Ajax was called the Great Telamonian and Salaminian. He was more famous than Ajax of Locri. Both were suitors of Helen. Ajax Telamonian went to Troy with twelve ships and was the bravest of all the Heroes after Achilles. 1/ He was sent to the Thracian peninsula to bring food and forced Polymestor to hand over Polydorus, the son of Priam, and with him a lot of money, enough to feed the army for a year. 2/ He came to Phrygia and killed Teuthrantes in a duel, captured his city, a lot of loot and his daughter Tekmisan. 3/ He killed twenty-eight (28) Trojan officials. 4/ He fought a duel with Hector and after throwing the spears, he fought with huge stones. However, the gods separated them and Ajax emerged from the duel braver. Then they reconciled and exchanged gifts, and Hector gave Ajax a sword, and Ajax gave him a belt (telamon). However, these gifts proved disastrous for both, because with this belt Achilles dragged Hector dead from his chariot, and Ajax killed him with that sword. After the death of Achilles, he quarreled with Odysseus about his weapons, because he had saved them in the lopsided battle for the body of Achilles and brought him to the camp. Finally, they asked the Trojan prisoners who had harmed them more, and they answered that Odysseus with his cunning had done more harm than Ajax with his valor. Thus, Odysseus received the weapons. From this Ajax fell into melancholy and contempt, and abandoned virtue and threw it into vice. Finally, he became a maniac and slaughtered sheep thinking that he was slaughtering the Greeks. He tied the ram of the flock by the horns thinking that it was Odysseus and defiantly took it to his tent, whipping it. Sophocles wrote the tragedy “Ajax the Whipbearer” and says that he killed himself in a rage. Much is said about his death, that Agamemnon, Menelaus and Odysseus secretly killed him at night, or that Paris wounded him in battle and he died bleeding in his tent. The Trojans received an oracle to cover him with clay because he was invulnerable and were very afraid of his boldness and bravery. All Hellenism wept for his death and Odysseus, repenting, wept bitterly and placed Achilles’ weapons on his body. The Athenian Menestheus delivered the funeral oration. He was buried on the cape of Troas opposite the tomb of Achilles, and an epigraph was even found: “….Aias, on the tomb of the Achaeans, has a great burden of anger, like the Achaeans…”. Aias was large and tall, so that the other heroes could reach his shoulder. The Phrygians said that the sea washed away the bone spur of his knee, which was as big as a disk. He was broad-chested, black-haired, dark-skinned, loud-mouthed and brilliant-voiced, he had serious eyes and a beautiful beard, and finally his character was handsome, but when he was angry he was terrible. They say that he was angry, strict and indifferent to the gods (he was not a god-fearing person) and that his father Telamon advised him about it. He never He agreed to rob a murdered opponent. He said, “To kill the enemy is a man’s work, to seize his weapons is a robber’s work.” He was a close friend of Achilles and Palamides and was never envious of others. When he suffered a crisis and became manic, everyone helped him and asked for advice from the oracles.  Proof of his worth are the many names they gave him: Aeacus, Arieus, Antitheus, Amymon, Autosphagis, Atarbetos, Varis, Bougaeus Daephron, Diogenes, Thrasys, Thurius, Karteros, Karterothymus, Megas, Megalitor, Omrimus, Pelorius, Sakesphorus, Telamonius, Trikoribus, Pheraspis. From Glauce the Trojan, he begat Eurysaces, while from Temes the Phrygian, he begat Aeacus. Eurysaces begat Philaeon, who came to Athens and became an Athenian citizen. He gave Salamis to the Athenians, and from him descended Miltiades and Alcibiades, who was also called Eurysaces. Ajax was honored by the Salamis as a god. There is also a flower in Salamis called Ajaxion and has the shape of “Aia”, and the city of Athens named a tribe of Attica “Aiantis” in his honor. The phenomenon of Ajax is often repeated in glorious Greeks who at the end of their lives destroy their glorious work. The hero of the 1940 war and winner of the Battle of Kalpakion, General Katsimitros Charalambos, commander of the VIII Division, later served as minister of the occupation government of Tsolakoglou (April 1941 until September of the same year). After the liberation on May 31, 1945, H. Katsimitros was sentenced by the special court of dosilogos, “in the form of a pardon” (kathirxi) to 5.5 years “for the facilitations” he provided to the Occupation forces as a minister of the occupation government and was demoted to the rank of soldier. However, on 5 Oct. 1949, by decree of King Paul, the remainder of his sentence was pardoned and in 1953 he was retroactively reinstated with the reinstatement of his rank, that of lieutenant general in retirement and all his decorations. Both were posthumously vindicated for their heroic exploits. Therefore, it is correct that “nothing before the end was blessed” that Solon said about Croesus (1/2/25)

 * Amphiktyon  is  Konstantinos Konstantinidis

General of the Greek Army,  Writer,

Member of the Society of Greek Writers

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com

https://amphiktyon.org

 Written by Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

  The Greeks did not only produce great philosophers, technologists, sculptors, poets, mathematicians, physicists, but also glorious gods. But they primarily produced great heroes who glorified the country. Thanks to them, it still remains free. The civil Trojan War highlighted heroic figures such as Achilles of the Achaeans and Hector of the Trojans, but two namesake leaders of the Greeks showed particular bravery and distinguished themselves in battles against the others. These were Ajax the Telamonian and Ajax the Locrian The father of Ajax, named Telamon, was the son of Actaeus and Glauce, daughter of Critheus, and a friend of Peleus. However, he is thought to be the son of Ajax and brother of Peleus, and he was also expelled from Aegina by Ajax, but was accepted by Cychreus, whom he succeeded on the throne. of Salamis. He took Periboia of Alcathos as his wife and they gave birth to Ajax. Then he came to the Troad with Heracles, took Hesione as his wife and gave birth to Teucer, brother of Ajax. He took part in the Calydonian Boar Gate and in the Argonaut expedition to Colchis. Ajax was an infant when Heracles came to the island, took him in his arms and covered him with the lion’s mane and that is why he was invulnerable.. It is said that he was vulnerable only in the neck or side. Then he gave him the lion’s mane to wear, and Ajax was called the Great Telamonian and Salaminian. He was more famous than Ajax of Locri. Both were suitors of Helen. Ajax Telamonian went to Troy with twelve ships and was the bravest of all the Heroes after Achilles. 1/ He was sent to the Thracian peninsula to bring food and forced Polymestor to hand over Polydorus, the son of Priam, and with him a lot of money, enough to feed the army for a year. 2/ He came to Phrygia and killed Teuthrantes in a duel, captured his city, a lot of loot and his daughter Tekmisan. 3/ He killed twenty-eight (28) Trojan officials. 4/ He fought a duel with Hector and after throwing the spears, he fought with huge stones. However, the gods separated them and Ajax emerged from the duel braver. Then they reconciled and exchanged gifts, and Hector gave Ajax a sword, and Ajax gave him a belt (telamon). However, these gifts proved disastrous for both, because with this belt Achilles dragged Hector dead from his chariot, and Ajax killed him with that sword. After the death of Achilles, he quarreled with Odysseus about his weapons, because he had saved them in the lopsided battle for the body of Achilles and brought him to the camp. Finally, they asked the Trojan prisoners who had harmed them more, and they answered that Odysseus with his cunning had done more harm than Ajax with his valor. Thus, Odysseus received the weapons. From this Ajax fell into melancholy and contempt, and abandoned virtue and threw it into vice. Finally, he became a maniac and slaughtered sheep thinking that he was slaughtering the Greeks. He tied the ram of the flock by the horns thinking that it was Odysseus and defiantly took it to his tent, whipping it. Sophocles wrote the tragedy “Ajax the Whipbearer” and says that he killed himself in a rage. Much is said about his death, that Agamemnon, Menelaus and Odysseus secretly killed him at night, or that Paris wounded him in battle and he died bleeding in his tent. The Trojans received an oracle to cover him with clay because he was invulnerable and were very afraid of his boldness and bravery. All Hellenism wept for his death and Odysseus, repenting, wept bitterly and placed Achilles’ weapons on his body. The Athenian Menestheus delivered the funeral oration. He was buried on the cape of Troas opposite the tomb of Achilles, and an epigraph was even found: “….Aias, on the tomb of the Achaeans, has a great burden of anger, like the Achaeans…”. Aias was large and tall, so that the other heroes could reach his shoulder. The Phrygians said that the sea washed away the bone spur of his knee, which was as big as a disk. He was broad-chested, black-haired, dark-skinned, loud-mouthed and brilliant-voiced, he had serious eyes and a beautiful beard, and finally his character was handsome, but when he was angry he was terrible. They say that he was angry, strict and indifferent to the gods (he was not a god-fearing person) and that his father Telamon advised him about it. He never He agreed to rob a murdered opponent. He said, “To kill the enemy is a man’s work, to seize his weapons is a robber’s work.” He was a close friend of Achilles and Palamides and was never envious of others. When he suffered a crisis and became manic, everyone helped him and asked for advice from the oracles.  Proof of his worth are the many names they gave him: Aeacus, Arieus, Antitheus, Amymon, Autosphagis, Atarbetos, Varis, Bougaeus Daephron, Diogenes, Thrasys, Thurius, Karteros, Karterothymus, Megas, Megalitor, Omrimus, Pelorius, Sakesphorus, Telamonius, Trikoribus, Pheraspis. From Glauce the Trojan, he begat Eurysaces, while from Temes the Phrygian, he begat Aeacus. Eurysaces begat Philaeon, who came to Athens and became an Athenian citizen. He gave Salamis to the Athenians, and from him descended Miltiades and Alcibiades, who was also called Eurysaces. Ajax was honored by the Salamis as a god. There is also a flower in Salamis called Ajaxion and has the shape of “Aia”, and the city of Athens named a tribe of Attica “Aiantis” in his honor. The phenomenon of Ajax is often repeated in glorious Greeks who at the end of their lives destroy their glorious work. The hero of the 1940 war and winner of the Battle of Kalpakion, General Katsimitros Charalambos, commander of the VIII Division, later served as minister of the occupation government of Tsolakoglou (April 1941 until September of the same year). After the liberation on May 31, 1945, H. Katsimitros was sentenced by the special court of dosilogos, “in the form of a pardon” (kathirxi) to 5.5 years “for the facilitations” he provided to the Occupation forces as a minister of the occupation government and was demoted to the rank of soldier. However, on 5 Oct. 1949, by decree of King Paul, the remainder of his sentence was pardoned and in 1953 he was retroactively reinstated with the reinstatement of his rank, that of lieutenant general in retirement and all his decorations. Both were posthumously vindicated for their heroic exploits. Therefore, it is correct that “nothing before the end was blessed” that Solon said about Croesus (1/2/25)

 * Amphiktyon  is  Konstantinos Konstantinidis

General of the Greek Army,  Writer,

Member of the Society of Greek Writers

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com

https://amphiktyon.org

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Οι Έλληνες δεν έβγαλαν μόνο μεγάλους φιλοσόφους, τεχνολόγους, γλύπτες, ποιητές, μαθηματικούς, φυσικούς αλλά και ένδοξους  θεούς  . Έβγαλαν όμως πρωτίστως  μεγάλους ήρωες που δόξασαν  τη χώρα. Χάρις σε αυτούς παραμένει   ελεύθερη ακόμα.

Ο  εμφύλιος  Τρωικός Πόλεμος ανέδειξε ηρωικές μορφες όπως ο Αχιλλέας  των Αχαιών  και ο Έκτορας  των Τρώων,  αλλά δύο συνονόματοι  ηγήτορες των Ελλήνων έδειξαν  ιδιαίτερη  γενναιότητα και διακρίθηκαν στις μάχες έναντι των άλλων . Αυτοί ήταν ο Αίας ο Τελαμώνιος  και  Αίας ο Λοκρός

Ο  πατέρας του Αίαντα ονόματι Τελαμών ήταν γιός του Ακταίου και της Γλαύκης θυγατέρας του Κρηθέως και φίλος του Πηλέως. Ωστόσο, νομίζεται γιός του Αιακού και αδελφός του Πηλέως και διώχθηκε και αυτός από την Αίγινα από τον Αιακό , αλλά έγινε δεκτός από τον Κυχρέα τον οποίον διαδέχθηκε στο θρόνο. της Σαλαμίνας. Γυναίκα έλαβε την Περίβοιαν του Αλκάθου και γέννησαν τον Αίαντα. Ύστερα ήρθε στην Τρωάδα με τον Ηρακλή έλαβε γυναίκα την Ησιόνη και γέννησε τον Τεύκρον αδελφό του Αίαντα . Έλαβε μέρος στην θύρα του Καλυδωνίου Κάπρου και στην  Αργοναυτική εκστρατεία στην Κολχίδα.

Ο Αίας ήταν βρέφος όταν ήλθε ο Ηρακλής στο νησί, τον πήρε στα χέρια του και τον σκέπασε με την λεοντή και για αυτό ήταν άτρωτος.. Τρωτός λέγεται ότι ήταν μόνο στον αυχένα ή στο πλευρό. Έπειτα του έδωσε την λεοντή να την φοράει , ονομάστηκε δε Αίας ο Μέγας Τελαμώνιος  και Σαλαμίνιος. Ήταν δε διασημότερος του Αίαντα   Λοκρού. Και οι δύο ήταν μνηστήρες της Ελένης . Ο Αίας Τελαμώνιος πήγε στην Τροία με δώδεκα πλοία και υπήρξε ο ανδρειότερος πάντων των Ηρώων μετά τον Αχιλλέα .

1/ Εστάλη στην χερσόνησο της Θράκης για να φέρει τρόφιμα και ανάγκασε τον Πολυμήστορα να του παραδώσει τον Πολύδωρο   τον γιό του Πριάμου και μαζί και πολλά χρήματα , αρκετά για να θρέψει το στράτευμα επί ένα έτος

2/ Ήρθε στην Φρυγία και φόνευσε τον Τεύθραντα σε μονομαχία, κατέλαβε  την πόλη του , αρκετά λάφυρα  και την θυγατέρα του Τέκμησαν.

3/ Φόνευσε είκοσι οκτώ(28) Τρώες  αξιωματούχους.

4/ Μονομάχησε με τον Έκτορα και αφού έριξε τα δόρατα  εμαχετο  με τεράστιες  πέτρες . Ομως τους διαχώρισαν οι θεοί και ο Αίας εξήλθε της μονομαχίας ανδρειότερος. Μετά συμφιλιώθηκαν και αντάλλαξαν δώρα  και ο μεν Εκτωρ έδωσε στον Αίαντα ξιφος  και εκείνος του έδωσε ζώνην(τελαμώνα) Αυτά τα δώρα όμως αποδείχθηκαν ολέθρια και για τους δυο , διότι με αυτή την ζώνη έσυρε ο Αχιλλέας τον Εκτορα νεκρό από το αρμα του , ο δε Αίας εσφαγη με εκείνο το ξίφος

Μετά τον θάνατον του Αχιλλέα φιλονείκησε με τον Οδυσσέα για τα όπλα του, επειδή αυτός τα  έσωσε στην αμφίρροπη μάχη για το σώμα του Αχιλλέα και τον έφεραν στο στρατόπεδο. Τελικά ρώτησαν τους Τρωαδίτες αιχμαλώτους ποιός τους έβλαψε περισσότερο  και εκείνοι απάντησαν ο Οδυσσέας με την πανουργία του περισσότερο από  τον Αίαντα με την ανδρεία του . Ετσι έλαβε  ο Οδυσσέας τα όπλα. Εξ αυτού ο Αίας έπεσε σε μελαγχολία και καταφρόνηση, εγκατέλειψε δε την αρετή και  το έριξε στην κακία . Τελικά, έγινε μανιακός και έσφαζε τα πρόβατα νομίζοντας ότι σφάζει τους Έλληνες. Το κριάρι της στάνης το έδεσε από τα κέρατα  νομίζοντας ότι αυτό ήταν ο Οδυσσέας και το πήγε προκλητικά στην σκηνή αυτού μαστιγωνοντας το. Ο  Σοφοκλής έγραψε τη τραγωδία «Αίας ο μαστιγοφόρος» και λέγει ότι  αυτοχειριάστηκε  μαινόμενος.Περι του θανάτου του λέγονται πολλά, ότι ο Αγαμέμνων , Μενέλαος και Οδυσσέας τον φόνευσαν τη νύχτα μυστικά, ή τον πλήγωσε ο Πάρις στη μάχη και πέθανε  στην σκηνή του  καταματωμένος .

Οι Τρωαδίτες πήραν χρησμό να τον σκεπάσουν με πηλό επειδή ήταν άτρωτος  και  φοβήθηκαν πολύ την τόλμη και την ανδρεία του. Για τον θάνατο του έκλαψε όλος ο Ελληνισμός και ο Οδυσσέας μεταμεληθείς τον έκλαψε πικρά και έθεσε τα όπλα του Αχιλλέα  στη σορό του . Ο Αθηναίος Μενεσθεύς εκφώνησε τον επιτάφιο λόγο. Ετάφη στο ακρωτήριο της Τρωάδος απέναντι από τον τάφο του Αχιλλέα , μάλιστα βρέθηκε και επίγραμμα :

“….Αίαντος τύμβω κειραμένα πλοκάμους

“Θυμόν άχει μεγάλω βεβαρυμένα, ως παρ’ Αχαιοίς…”. 

Ο Αίας ήταν μεγαλόσωμος και ψηλός , ώστε οι άλλοι ήρωες έφταναν ως τον ώμο του. Οι Φρύγες είπαν ότι η θάλασσα ξέβρασε την μύλη του οστού του γόνατος του, η οποία ήταν σαν δίσκος μεγάλη. Ηταν πλατύ στήθος, μελανό τριχος , μελαχρινός , μεγαλόφωνος και λαμπρόφωνος, μάτια είχε σοβαρά και γένια ωραία και τέλος ο χαρακτήρας του ήταν ωραίος , αλλά όταν εξοργίζονταν ήταν φοβερός. Λένε ότι ήταν οργίλος, αυστηρός  και αδιάφορος προς τους θεούς(δεν ήταν θεοσεβούμενος) και ότι ο  πατέρας του Τελαμών τον συμβούλευε σχετικώς. Ποτέ δεν καταδεχόταν να συλήσει φονευθεντα αντίπαλο. Έλεγε ” Το να φονεύεις τον εχθρόν είναι έργον ανδρός , το να αρπάζεις τα όπλα του είναι έργο ληστού” Ήταν στενός φίλος του  Αχιλλέα και    Παλαμίδη

 και ποτέ δεν ήταν ζηλόφθων προς τους άλλους . Όταν  έπαθε την κρίση    και έγινε μανιακός τον συνέδραμαν όλοι και ζήτησαν συμβουλές από τα μαντεία . Απόδειξη της αξίας του τα πάμπολλα ονόματα που του είχαν δώσει: Αιακίδης, Αρήιος, Αντίθεος, Αμύμων, Αυτοσφαγής, Ατάρβητος, Βαρύς, Βουγαίος Δαίφρων,  Διογενής, Θρασύς, Θούριος, Καρτερός, Καρτερόθυμος, Μέγας, Μεγαλήτωρ, Ομριμος,  Πελώριος, Σακεσφόρος, Τελαμώνιος , Τρικόρυβος,  Φέρασπις.

Από την Γλαύκη την Τρωαδίτισσα  γέννησε τον Ευρυσάκην , ενώ από την   Τεμέση τη Φρύγισσα   γέννησε τον Αιακίδη. Ο  Ευρυσάκης γέννησε τον Φίλαιον ο οποίος ήρθε στην Αθήνα και έγινε Αθηναίος πολίτης. Αυτός έδωσε την Σαλαμίνα στους Αθηναίους  και εξ αυτού κατάγεται ο Μιλτιάδης και ο Αλκιβιάδης , ο οποίος απεκαλείτο και Ευρυσακίδης . Τον Αίαντα τίμησαν   οι Σαλαμίνιοι σαν θεό. Υπάρχει και άνθος στη Σαλαμίνα που ονομάζεται Αιάντιον και έχει το σχήμα “Αία”  , ονόμασε δε και μία φυλή της Αττικής  “Αιαντίδα” προς τιμήν του η πόλη των Αθηνών.

Το φαινόμενο  του Αίαντος επαναλαμβάνεται συχνά σε ένδοξους Έλληνες που στο τέλος του βίου τους καταστρέφουν   το  ένδοξο  έργο τους . Ο ήρωας του πολέμου του 1940 και νικητής της μάχης του Καλπακίου  Στρατηγός Κατσιμήτρος Χαράλαμπος διοικητής της VIII Μεραρχίας ,  αργότερα διετέλεσε υπουργός της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου (Απρίλιο 1941 μέχρι  Σεπτέμβριος του ίδιου έτους). Μετά την απελευθέρωση  στις 31 Μαΐου 1945, ο Χ. Κατσιμήτρος καταδικάστηκε από το   ειδικό  δικαστήριο  δωσιλόγων, «εις ειρκτήν» (κάθειρξη) 5,5 ετών «δια διευκολύνσεις» που παρείχε στις δυνάμεις Κατοχής ως υπουργός της κατοχικής Κυβέρνησης   και  υποβιβάστηκε στο βαθμό του  στρατιώτη. Όμως στις 5 Οκτ. του 1949 με διάταγμα του Βασιλέως Παύλου χαρίστηκε το υπόλοιπο της ποινής του και το 1953 αποκαταστάθηκε αναδρομικά με επαναφορά του βαθμού, του αντιστράτηγου εν αποστρατεία και όλων των παρασήμων του. Αμφότεροι μετά θάνατον δικαιώθηκαν για τα ηρωικά κατορθώματα τους . Επομένως, είναι σωστό το «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» που είπε ο Σόλων για τον Κροίσο(1/2/25)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98