Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πόλεμος αυτός έπρεπε να γίνει, διότι θεοκρατικά καθεστώτα τύπου Ιράν δεν έχουν θέση στον σύγχρονο κόσμο. Ωστόσο, ο τρόπος διεξαγωγής του υπήρξε ελαττωματικός.

Ο πολιτικός σκοπός ήταν ασαφής και βασισμένος σε εσφαλμένες παραδοχές. Η εκτίμηση ότι η εξόντωση του ανώτατου ηγέτη, Ali Khamenei, θα οδηγούσε σε κατάρρευση του καθεστώτος δεν επαληθεύθηκε. Το καθεστώς δεν έπεσε· αντίθετα, συνέχισε με αυξανόμενη ένταση την αντίσταση. Το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα· είναι σκληρό καρύδι με βαθιές δομές ισχύος.

Αγνοήθηκαν και λοιδορήθηκαν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι, παρότι τους αφορά άμεσα η σύγκρουση. Δεν ζητήθηκε έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ούτε από το Αμερικανικό Κογκρέσο, γεγονός που έπληξε τη διεθνή νομιμοποίηση. Η έναρξη των επιχειρήσεων εν μέσω Ραμαζανιού και διαπραγματεύσεων λειτούργησε αρνητικά στον ψυχολογικό τομέα της μουσουλμανικής κοινής γνώμης.

Η αεροπορία προσβάλλει στόχους, αλλά ο Στρατός Ξηράς κατακτά έδαφος. Αν ο σκοπός ήταν αλλαγή καθεστώτος, η αποκλειστικά αεροπορική εκστρατεία δεν επαρκεί. Οι Ισραηλινοί πέτυχαν καίριο πλήγμα στην ηγεσία, όμως έσφαλαν στην εκτίμηση περί άμεσης κατάρρευσης. Η αντιπυραυλική άμυνα του Ισραήλ δεν αποδείχθηκε πλήρως ανθεκτική και υπήρξαν απώλειες. Οι αμερικανικές απώλειες ήταν ελάχιστες.

Η αγνόηση του ΟΗΕ και η μέθοδος εξόντωσης του ηγέτη ενίσχυσαν αρνητικά αντανακλαστικά στη διεθνή κοινή γνώμη. Η διάχυση του πολέμου σε ευρύτερη περιφέρεια αύξησε την αποσταθεροποίηση. Το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ απειλεί με άνοδο των τιμών ενέργειας. Η παράταση των βομβαρδισμών με περιορισμένο όφελος καθίσταται αντιοικονομική.

Κατά δήλωση του Προέδρου Donald Trump, η επιχείρηση μπορεί να διαρκέσει έως πέντε εβδομάδες και, αν απαιτηθεί, να εξελιχθεί σε χερσαία φάση.

Χαιρετίζεται η ενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδας–Κύπρου με αποστολή της  Φρεγατας «ΚΙΜΩΝ¨και «ΨΑΡΑ» και αεροσκαφών F-16 viper και ενίσχυση αντιαεροπορικής άμυνας της Καρπάθου-Κρήτης.

Τελικό Συμπέρασμα

Εάν η αεροπορική επιχείρηση “Operation Epic Fury” δεν επαρκέσει, πιθανή χερσαία κλιμάκωση θα κρίνει την έκβαση. Η εκτίμηση είναι ότι τελικά θα επικρατήσει η Αμερική και ο δημοκρατικός κόσμος της Δύσης, αντί πάσης θυσίας.(3/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Necessity, Goddess supreme,
Mother of Adrasteia,
Daughter of Fate,
descend with Amalthea’s horn.
You move the Universe and the Aether;
grant us now the gifts of Peace
at this final hour.

Goddess Necessity,
you rule over us;
to run and never catch up,
to do this and hasten to do the other.
War fills us with anxiety.
Necessity for our daily bread,
for one to become wealthy,
for the sick to enter the hospital,
for the elderly to go to the pharmacy.
The mother’s care for her children—
we all live with hope.
Few know the “I know nothing,”
and you, Pelopidas, may become Croesus or Midas.

The penniless dines from the bin,
the homeless spends the night in a sleeping bag.
Let what is at home not be exposed in the public square—
dreams in sleep and in waking.
To manage everything,
to earn and to produce—
in anxiety the mind grows dark,
to do this and not neglect the other.
Socrates calmly drank the hemlock
and said, “I depart.”

In the past, needs were few;
foods were natural,
we rejoiced in festivals,
and families were united.
Energy sources were natural, most of them;
few machines,
manual labor prevailed.
Trains with steam engines,
a horse with a wooden plow instead of a tractor.

Now everything demands energy;
without it nothing functions.
The mobile phone and the watch stop;
without them, your memory seems to fade,
and traffic will irritate you.

Blessed are the moderate,
the healthy and the prudent.
Struggles do not frighten them—
rather, they inspire them.
The Furies do not devour them.
At night they lie down in peace
and at dawn they look with optimism.

Necessity, almighty goddess—
“Even the gods yield to Necessity.”
She governs us unseen and serene;
necessity requires prudence and wisdom.

It is necessary to stop wars.
Necessary to cleanse the Earth.
Only with Peace shall we live in harmony;
with friendship and cooperation let the peoples act.
Necessary to humanize AI.
Necessary to elevate and philosophize our humble life.
Necessary for the citizen to assume responsibility,
and for the foolish politician to understand his role.
Necessary for the elderly to keep walking,
and for the disabled to be able to move freely.

Let not the beast of our era’s speed
bring you to your knees with its burden.
And if you are strained, do not lose heart;
someone younger will help you.
Struggle hard—but do not fall ill.

Sweet is life, one and unique—
for no reason should you waste it,
nor become self-destructive through evil.
Time passes and is lost;
life is one and unique—it does not repeat.
It is time to work, to envision, and to create,
that you may be rewarded
and your homeland may honor you.

And if you earn money and grow rich,
and meet your needs,
help your neighbor stand upright as well.

Offer something good to be done,
that your name may endure forever
for a work worthy of remembrance.
We are all children of necessity,
of violence, struggle, and toil;
in a world of illusion we live,
and in the end Death reaches us.
If we were to see the Truth,
it might drive us mad.

(1/3/26)
Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer, Member of the Hellenic Literary Society

http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ανάγκη,  Θεά,Υπερτέρα

της Αδράστειας μητέρα,
της Ειμαρμένης θυγατέρα,
κατέβα με της Αμάλθειας το κέρας

Το Σύμπαν  κινείς, και τον Αιθέρα
χάρισέ μας της Ειρήνης  δώρα  τώρα

την ύστατη ώρα .
 .

Θεά  , Ανάγκη,
εσύ μας εξουσιάζεις·
να τρέχεις και να μην προφτάνεις
 και τούτο ποιείν και το έτερον προλαμβάνειν.

ο πόλεμος ά άγχος μας βάζει .

Ανάγκη για τον επιούσιον,
ο άλλος να γίνει πλούσιος,
ο άρρωστος να μπει στο νοσοκομείο
  ο ηλικιωμένος να πάει στο φαρμακείο.

Η μάνα των παιδιών τη φροντίδα,
όλοι μας ζούμε με την ελπίδα.
ελάχιστοι  γνωρίζουν  το «ουδέν οίδα»,
κι εσύ, Πελοπίδα, Κροίσος να γίνεις και Μίδας.

Ο αδέκαρος στον κάδο να δειπνήσει,
στον υπνόσακο ο άστεγος να ξενυχτήσει.
Τα εν οίκω του καθενός μη εν δήμω —
όνειρα στον ύπνο και στον ξύπνο.

Όλα να τα προλάβεις
  να κερδίζεις και να βγάζεις

στο άγχος  τη σκέψη σκοτεινιάζει
και τούτο ποιείν και το έτερον μη αφιέναι,
Ο Σωκράτης ήρεμος ήπιε το Κώνειο

και  είπε  «ἀπιέναι».

Στο παρελθόν οι ανάγκες λιγοστές,
 φυσικές ήταν οι τροφές,
χαιρόμασταν με τις γιορτές,
 και οι οικογένειες σμιχτές .

φυσικές οι ενεργειακές πηγές, οι πιο πολλές,
λιγοστές  οι μηχανές,
οι εργασίες χειρονακτικές.
 τραίνα με  ατμομηχανές,
άλογο με ξύλινο αλέτρι αντί για τρακτέρ

Τώρα όλα ενέργεια ζητάνε·
χωρίς αυτήν δεν ξεδιψάνε.
το κινητό και το ρολόι σταματάνε  
χωρίς αυτά η μνήμη θα σου λείψει.\

και το κυκλοφοριακό , θα σε  εκνευρίσει·

Ευδαίμονες οι μετριόφρονες
 οι υγιείς   και οι σώφρονες.

οι αγώνες δεν  τους τρομάζουν,

και μάλλον τους ενθουσιάζουν
Ερινύες δεν τους κατασπαράζουν.
τα βράδια ήρεμα πλαγιάζουν
και  την αυγή με αισιοδοξία την κοιτάζουν

Η Ανάγκη, θεά παντοδύναμη —
«Ανάγκας και οι θεοί πείθονται.»
Αυτή μας κυβερνά αθέατη και ήρεμη·
η ανάγκη  θέλει  φρόνηση και σύνεση.

Ανάγκη τους πολέμους να σταματήσουμε

Ανάγκη και  τη  Γη  να καθαρίσουμε

Μόνο με την Ειρήνη  αρμονικά θα ζήσουμε

Με φιλία και  συνεργασία   οι λαοί να λειτουργήσουμε

Ανάγκη  την ΑΙ   να εξανθρωπίσουμε

Ανάγκη   τη   χαμοζωή   να  αναβαθμίσουμε  και  να την φιλοσοφήσουμε

Ανάγκη την ευθύνη ο πολίτης να αναλάβει

Ανάγκη και ο άφρων πολιτικός το ρόλο του να καταλάβει

Ανάγκη ο ηλικιωμένος   να βαδίζει

Ανάγκη και ο ΑΜΕΑ  να μπορέσει  να κυκλοφορήσει

Η ταχύτητα  της εποχής μας το θηρίο
 μη σε γονατίσει το φορτίο

Κι’ αν   ζοριστείς,   μην κιοτίσεις·

κάποιος νεώτερος θα σε βοηθήσει
να αγωνίζεσαι σκληρά , αλλά μην αρρωστήσεις.

Γλυκιά η ζωή μία και μοναδική —
για καμιά αιτία   να μην τη   σπαταλήσεις,
ούτε   αυτόχειρας με τα κακά   να καταντήσεις .

Ο χρόνος περνάει και χάνεται,
μία η ζωή και μοναδική — δεν επαναλαμβάνεται.
Καιρός να εργαστείς,  να οραματιστείς  και να δημιουργήσεις,
και συ να αμειφθείς και  η πατρίδα  σου  να σε τιμήσει.

Κι αν χρήματα κάνεις και πλουτίσεις
και τις ανάγκες σου   καλύψεις,
βοήθα και τον πλησίον σου να ορθοποδήσει.

Χάρισε  κάτι  καλό να γίνει,
το όνομά σου αιώνια  να παραμείνει
για ένα έργο που να αξίζει.

Παιδιά όλοι μας της ανάγκης,

της βίας, της πάλης,  και της βιοπάλης
σ’ έναν κόσμο ζούμε της πλάνης

και στο τέλος ο χάρος μας φτάνει ·
αν βλέπαμε την Αλήθεια,
θα μας είχε τρελάνει.(1/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ανάγκη,  Θεά,Υπερτέρα

της Αδράστειας μητέρα,
της Ειμαρμένης θυγατέρα,
κατέβα με της Αμάλθειας το κέρας

Το Σύμπαν  κινείς, και τον Αιθέρα
χάρισέ μας της Ειρήνης  δώρα  τώρα

 την ύστατη ώρα .
 .

Θεά  , Ανάγκη,
εσύ μας εξουσιάζεις·
να τρέχεις και να μην προφτάνεις
 και τούτο ποιείν και τ’ άλλο προλαμβάνειν.

ο πόλεμος ά άγχος μας βάζει .

Ανάγκη για τον επιούσιον,
ο άλλος να γίνει πλούσιος,
ο άρρωστος να μπει στο νοσοκομείο
  ο ηλικιωμένος να πάει στο φαρμακείο.

Η μάνα των παιδιών τη φροντίδα,
όλοι μας ζούμε με την ελπίδα.
ελάχιστοι  γνωρίζουν  το «ουδέν οίδα»,
κι εσύ, Πελοπίδα, Κροίσος να γίνεις και Μίδας.

Ο αδέκαρος στον κάδο να δειπνήσει,
στον υπνόσακο ο άστεγος να ξενυχτήσει.
Τα εν οίκω του καθενός μη εν δήμω —
όνειρα στον ύπνο και στον ξύπνο.

Όλα να τα προλάβεις
  να κερδίζεις και να βγάζεις

στο άγχος  τη σκέψη σκοτινιάζει
και τούτο ποιείν και το έτερον μη αφιέναι,
Ο Σωκράτης ήρεμος είπιε το Κώνειο

και  είπε  «ἀπιέναι».

Στο παρελθόν οι ανάγκες λιγοστές,
 φυσικές ήταν οι τροφές,
χαιρόμασταν με τις γιορτές,
 και οι οικογένειες σμιχτές .

Φυσικές οι ενεργειακές πηγές, οι πιο πολλές,
λιγοστές  οι μηχανές,
οι εργασίες χειρονακτικές.
 τραίνα με  ατμομηχανές,
άλογο με ξύλινο αλέτρι αντί για τρακτέρ

Τώρα όλα ενέργεια ζητάνε·
χωρίς αυτήν δεν ξεδιψάνε.
το κινητό και το ρολόι σταματάνε  
χωρίς αυτά η μνήμη θα σου λείψει.\

και το κυκλοφοριακό , θα σε  εκνευρίσει·

Ευδαίμονες οι μετριόφρονες
 οι υγιείς   και οι σώφρονες.

οι αγώνες δεν  τους τρομάζουν,

και μάλλον τους ενθουσιάζουν
Ερινύες δεν τους κατασπαράζουν.
τα βράδια ήρεμα πλαγιάζουν
και  την αυγή με αισιοδοξία την κοιτάζουν

Η Ανάγκη, θεά παντοδύναμη —
«Ανάγκας και οι θεοί πείθονται.»
Αυτή μας κυβερνά αθέατη και ήρεμη·
η ανάγκη  θέλει  φρόνηση και σύνεση.

Ανάγκη τους πολέμους να σταματήσουμε

Ανάγκη και  τη  Γη  να καθαρίσουμε

Μόνο με την Ειρήνη  αρμονικά θα ζήσουμε

Με φιλία και  συνεργασία   οι λαοί να λειτουργήσουμε

Ανάγκη  την ΑΙ   να εξανθρωπίσουμε

Ανάγκη   τη   χαμοζωή   να  αναβαθμίσουμε  και  να την φιλοσοφήσουμε

Ανάγκη την ευθύνη ο πολίτης να αναλάβει

Ανάγκη και ο άφρων πολιτικός το ρόλο του να καταλάβει

Ανάγκη ο ηλικιωμένος   να βαδίζει

Ανάγκη και ο ΑΜΕΑ  να μπορέσει  να κυκλοφορήσει

Η ταχύτητα  της εποχής μας το θηρίο
 μη σε γονατίσει το φορτίο

Κι’ αν   ζοριστείς,   μην κιοτίσεις·

κάποιος νεώτερος θα σε βοηθήσει
να αγωνίζεσαι σκληρά , αλλά μην αρρωστήσεις.
Γλυκιά η ζωή μία και μοναδική —
για καμιά αιτία   να μην τη   σπαταλισεις,
ούτε   αυτόχειρας με τα κακά   να καταντήσεις .

Ο χρόνος περνάει και χάνεται,
μία η ζωή και μοναδική — δεν επαναλαμβάνεται.
Καιρός να εργαστείς,  να οραματιστείς  και να δημιουργήσεις,
και συ να αμειφθείς και  η πατρίδα  σου  να σε τιμήσει.

Κι αν χρήματα κάνεις και πλουτίσεις
και τις ανάγκες σου   καλύψεις,
βοήθα και τον πλησίον σου να ορθοποδήσει.

Χάρισε  κάτι  καλό να γίνει,
το όνομά σου  να παραμείνει
για ένα έργο που να αξίζει.

 Παιδιά όλοι μας της ανάγκης,

της βίας, της πάλης,  και της βιοπάλης
σ’ έναν κόσμο ζούμε της πλάνης

και στο τέλος ο χάρος μας φθάνει ·
αν βλέπαμε την Αλήθεια,
θα μας είχε τρελάνει.(1/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The US–Israel war against Iran resembles a closed ballot box whose outcome no one knows — when it will end, how it will end, and what result it will produce.

From the military operations conducted thus far, the following views emerge:

1/ The pre-planned strikes against Iran were carried out successfully, without substantial reaction from Iran.

2/ Two officials of the Islamic Revolution were decapitated, and it remains doubtful whether Ali Khamenei is alive or dead.

3/ Iran responded with missiles and drones against bases of the Gulf sheikhdoms, as well as against Israel.

4/ According to the Iranian Red Crescent, more than 200 dead and 747 wounded were reported.

5/ The military and industrial destruction in Iran is tremendous, and we are still at the beginning.

6/ The Europeans had not been notified, which means that Mr. Trump does not trust Europe as a serious ally.

7/ Although the operation had been scheduled to last only a few days, the American President stated that it would be prolonged.

8/ According to an Iranian announcement, the Strait of Hormuz will be closed within hours to commercial vessels.

9/ Iran’s alleged allies remained indifferent and supported it only with cost-free declarations at the UN.

10/ Turkey opposes military action against Iran. It believes that escalation will cause further instability in the region. It promotes a political resolution of disputes rather than missile/military operations.

---

Conclusions so far:

A. If the purpose of the war was regime change through the death of Ayatollah Khamenei, then it is doubtful that this has been achieved.

B. A ground invasion inside Iran does not appear, at present, to be part of the US planning, nor does an attempt to abduct Ayatollah Khamenei, as in the case of Maduro in Venezuela.

C. The prolonged presence of one-third of the American offensive forces in the region and their continuous action require maximum expenditure for America and weigh on the morale of the military, without any visible result.

D. Instability in the Middle East region, already unstable, has increased, and no one knows where it will lead, since from now on a diplomatic solution will be difficult. For who would dare, while Khamenei is alive, to go and negotiate?

E. For the time being, the regime remains solid and no cracks have appeared, despite Trump’s call for revolution.

F. Iran will need years to rebuild after the end of this operation, and even if the regime falls, anarchy, chaos and division may arise, as happened in Libya and Iraq.

G. However, unless a favorable outcome for America and Israel emerges and the Strike Force withdraws without having achieved its objectives, Mr. Trump will suffer political decline, because although he began with the aim of bringing peace, he brought wars, and no one knows whether he will ultimately achieve peace in Ukraine.

H. The closure of the Strait of Hormuz will increase fuel prices internationally and in the United States, a fact that will harm Mr. Trump’s election campaign.

General Conclusion:

So far, the general objective of the war has not been achieved as long as the theocratic regime governs Iran (28/2/26).

Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Hellenic Society of Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν μοιάζει με κλειστή κάλπη που κανείς δεν ξέρει πότε, πώς θα τελειώσει και τι θα βγάλει.

Εκ των μέχρι τούδε πολεμικών επιχειρήσεων προκύπτουν οι εξής απόψεις:

1/ Οι προσχεδιασμένες προσβολές κατά Ιράν διεξήχθησαν επιτυχώς, χωρίς ουσιαστική αντίδραση του Ιράν.

2/ Αποκεφαλίστηκαν δύο στελέχη της Ισλαμικής Επανάστασης και είναι αμφίβολο αν είναι ζωντανός ή νεκρός ο Αλί Χαμενεΐ.

3/ Το Ιράν αντέδρασε με βλήματα και με drones εναντίον βάσεων των σεϊχάτων του Κόλπου, αλλά και κατά του Ισραήλ.

4/ Από την Κόκκινη Ημισέληνο του Ιράν αναφέρθηκαν περισσότεροι από 200 νεκροί και 747 τραυματίες.

5/ Οι στρατιωτικές και βιομηχανικές  καταστροφές   του Ιράν είναι τρομακτικές και ακόμη είμαστε στην αρχή.

6/ Οι Ευρωπαίοι δεν είχαν ειδοποιηθεί, που σημαίνει ότι ο κ. Τραμπ δεν εμπιστεύεται ως σοβαρή σύμμαχο την Ευρώπη.

7/ Ενώ είχε προγραμματιστεί ολιγοήμερη διάρκεια της επιχείρησης, ο Αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε ότι θα είναι πολυήμερη.

8/ Με ανακοίνωση του Ιράν θα κλείσουν εντός ωρών τα Στενά του Ορμούζ στα εμπορικά πλοία.

9/ Οι υποτιθέμενοι σύμμαχοι του Ιράν αδιαφόρησαν και μόνο με ανέξοδες διακηρύξεις στον ΟΗΕ το υποστήριξαν.

10/ Η Τουρκία αντιτίθεται σε στρατιωτική δράση ενάντια στο Ιράν. Θεωρεί ότι η κλιμάκωση θα προκαλέσει περαιτέρω αστάθεια στην περιοχή. Προωθεί πολιτική επίλυση των διαφορών και όχι πυραυλικές/στρατιωτικές επιχειρήσεις.

---

Συμπεράσματα μέχρι τώρα:

Α. Αν σκοπός του πολέμου ήταν η αλλαγή του καθεστώτος με τον θάνατο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, τότε είναι αμφίβολο ότι έχει επιτευχθεί.

Β. Η εισβολή με χερσαίες δυνάμεις εντός του Ιράν δεν φαίνεται  προς το παρόν να είναι στον σχεδιασμό των ΗΠΑ, ούτε και το εγχείρημα απαγωγής του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, όπως του Μαδούρο στη Βενεζουέλα

Γ. Η παραμονή του 1/3 των επιθετικών αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή επί μακρόν και η συνεχής δράση απαιτεί μέγιστη δαπάνη για την Αμερική, αλλά και για το ηθικό των στρατιωτικών, χωρίς να βλέπουν κάποιο ορατό αποτέλεσμα.

Δ. Η αστάθεια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, που ήταν ήδη ασταθής, έχει μεγαλώσει και ουδείς γνωρίζει πού θα καταλήξει, επειδή στο εξής θα είναι δύσκολη η διπλωματική λύση, διότι ποιος θα τολμήσει, ζώντος του Χαμενεΐ, να   διαπραγματευτεί;

Ε. Προς το παρόν το καθεστώς είναι αρραγές και δεν φάνηκαν ρωγμές, παρά την έκκληση Τραμπ για επανάσταση.

ΣΤ. Το Ιράν θα χρειαστεί χρόνια για να ανασυγκροτηθεί μετά τη λήξη της επιχείρησης αυτής και ακόμη κι αν πέσει το καθεστώς ίσως προκύψει αναρχία, χάος και διχασμός, όπως στη Λιβύη και στο Ιράκ.

Ζ. Όσο όμως δεν θα υπάρξει ευνοϊκή λύση για την Αμερική και το Ισραήλ και η Δύναμη Κρούσης αποχωρήσει χωρίς να έχει επιτύχει τους αντικειμενικούς της σκοπούς, ο κ. Τραμπ θα υποστεί καθίζηση, γιατί ενώ ξεκίνησε για να φέρει την ειρήνη έφερε πολέμους και ουδείς γνωρίζει αν στην Ουκρανία τελικά θα επιτύχει την ειρήνη.

Η. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ θα αυξήσει την τιμή των καυσίμων διεθνώς και στις ΗΠΑ, γεγονός που θα βλάψει την εκλογική εκστρατεία του κ. Τραμπ

Γενικό συμπέρασμα : Ως τώρα ο γενικός  σκοπός του πολέμου δεν έχει επιτευχθεί όσο το θεοκρατικό  καθεστώς κυβερνά το Ιραν(28/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

And the Historical Role of the Hellenic Spirit

Greece today is small in geographical size. It is measured geostrategically and culturally. Yet Greece is not measured in acres of land, but in Spirit. It is at once life-giving and corrosive to despotic regimes. It recognizes no borders. It penetrates even its adversaries. Its only obstacle is the spiritually inert mind.

Historically, the Hellenic spirit did not merely destroy empires; it transformed them. The Persian Empire was defeated militarily, yet Hellenism spread throughout the East. Rome conquered Greece politically, yet was culturally conquered by her. Christianity, shaped through Greek philosophy, was transformed into Byzantium and Orthodoxy.

The Greek model is not founded upon brute force or violence. It rests upon reason, measure, and synthesis. It institutionalized the Olympic Games, introduced the Sacred Truce, and replaced vendetta with institutional Justice. From the Furies we passed to Nemesis and to Courts of Law. From violence we moved to law and civic order.

“Nothing in excess” is not merely a moral maxim; it is an ecological and political principle of equilibrium. Measure is the antidote to hubris and excess.

Greece gave rhythm to architecture, aesthetics to cities, Medicine that heals, Astronomy that names the stars, Philosophy that interprets the human condition. The sciences, literature, the logical method, critical thought—all bear the Greek imprint.

When the Hellenic Spirit receded, Europe entered dark periods. When it re-emerged—during the Renaissance and the Enlightenment—light returned.

---

The Contemporary Global Conflict

Today the world stands in deep geopolitical division. West and East form two major centers of power. Smaller states align themselves around superpowers, primarily the United States and China. Europe moves hesitantly.

The Russia–Ukraine war and the instability in the Middle East generate dangerous dynamics. Yet the existence of nuclear weapons prevents escalation. A nuclear war would mean mutual annihilation.

Thus, the conflict shifts to four arenas:

1. Technology – China invests systematically and advances rapidly.
2. Economy – It has become the world’s industrial “factory” and a systemic competitor.
3. Armaments – It follows the West in power and innovation.
4. Ideology – Here the West retains superiority, while China lags behind.

But here lies the weakness.

Democracy in the West shows cracks. The abuse of freedom, the confusion between equality and leveling, the transformation of anarchy into a “right,” overconsumption into “happiness,” and unrestrained wealth and greed into virtues—these are symptoms of internal decay. As Isocrates wrote, “Democracy destroys itself when the laws are not observed.”

Empires do not fall primarily from external invasion.
They collapse when they decay from within.

The clash of civilizations will not be decided on the battlefield. It will be decided within societies themselves. The victor will be the one who succeeds in influencing the opponent ideologically.

---

The Paradox of Classical Education

The West was founded upon Classical Education, yet today it often marginalizes it. By contrast, China systematically invests in the study of Greek philosophy, history, and language.

This fact carries strategic significance. Whoever studies Greek thought studies the foundations of democracy, logic, and science. If the West severs itself from its roots, it will lose its moral advantage—and ultimately itself.

The conflict, therefore, is not merely geopolitical. It is civilizational.

---

The Role of Greece

Greece must not be regarded merely as a geostrategic or energy breakwater of the West. Its role is deeper: to function as an ideological beacon.

This, however, requires action:

1. Securing national borders through international guarantees, enabling Greece to focus on its cultural mission and to be declared a “Global Custodian of Civilization.”
2. Reviving Classical Education at all levels of instruction.
3. Systematic teaching of Ancient Greek language and archaeology.
4. International conferences to cultivate a humanistic spirit in the age of Artificial Intelligence.
5. Correcting historical distortions concerning Greece’s contribution to world civilization.
6. Promoting global convergence between East and West based on Democracy, cooperation, and peace.
7. Establishing new international institutions and traditions (including cultural truces).
8. Marginalizing fanatic and aggressive forms of religious extremism.

---

Conclusion

The clash of civilizations is not inevitably military. It is spiritual.

The West will prevail only if it rediscovers its Hellenic foundations. The East will grow stronger insofar as it incorporates the Hellenic spirit into its education.

The civilization that endures will not be the one militarily strongest—
but the one spiritually deepest.

The decisive battle of the 21st century will be fought in classrooms, universities, in the quality of democracy, and in the cultivation of measure.

And there, the Hellenic Spirit remains a determining force.

(27/2/2026)

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Hellenic Literary Society
amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Και ο Ιστορικός Ρόλος του Ελληνικού Πνεύματος

Η Ελλάδα σήμερα είναι μικρή σε έκταση.  Μετριέται  γεωστρατηγικά  αλλά  και πολιτιστικά. Η Ελλάς δεν μετριέται με το στρέμμα ,  αλλά  με το Πνεύμα.. Είναι ταυτόχρονα ζωοποιό και διαβρωτικό των καθεστώτων των δεσποτικών. Δεν γνωρίζει σύνορα. Διεισδύει ακόμη και στον αντίπαλο. Το μόνο του εμπόδιο είναι ο πνευματικά νεκρός νους.

Ιστορικά, το ελληνικό πνεύμα δεν κατέστρεψε απλώς αυτοκρατορίες· τις μετέβαλε. Η Περσική αυτοκρατορία ηττήθηκε στρατιωτικά, αλλά ο Ελληνισμός διαχύθηκε στην Ανατολή. Η Ρώμη κατέκτησε την Ελλάδα πολιτικά, αλλά πολιτισμικά κατακτήθηκε από αυτήν. Το Χριστιανισμό   μετασχηματισε με  την  φιλοσοφία σεΒυζάντιο και Ορθοδοξία.

Το ελληνικό πρότυπο δεν στηρίζεται στην ωμή ισχύ ούτε στη βία. Στηρίζεται στον λόγο, στο μέτρο, στη σύνθεση. Θεσμοθέτησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εισήγαγε την Εκεχειρία, αντικατέστησε την Αυτοδικία με τη θεσμική Δικαιοσύνη. Από τις Ερινύες περάσαμε στη Νέμεση και στα Δικαστήρια. Από τη βία περάσαμε στον νόμο και στην ευταξία.

Το «Μηδέν Άγαν» δεν είναι απλή ηθική ρήση· είναι οικολογική και πολιτική αρχή ισορροπίας. Το μέτρο ως αντίδοτο στην ύβρη και στην υπερβολή

Η Ελλάδα έδωσε ρυθμούς στην αρχιτεκτονική, αισθητική στις πόλεις, Ιατρική που θεραπεύει, Αστρονομία που ονομάζει τα άστρα, Φιλοσοφία που ερμηνεύει τον άνθρωπο. Οι επιστήμες, τα γράμματα, η λογική μέθοδος, η κριτική σκέψη – όλα φέρουν ελληνική σφραγίδα.

Όταν το Ελληνικό Πνεύμα περιορίστηκε, η Ευρώπη εισήλθε σε σκοτεινές περιόδους. Όταν επανήλθε – στην Αναγέννηση και στον Διαφωτισμό – επανήλθε και το φως.

---

Η Σύγχρονη Παγκόσμια Σύγκρουση

Σήμερα ο κόσμος βρίσκεται σε βαθύ γεωπολιτικό διχασμό. Δύση και Ανατολή συγκροτούν δύο μεγάλα κέντρα ισχύος. Τα μικρότερα κράτη στοιχίζονται γύρω από υπερδυνάμεις, κυρίως τις ΗΠΑ και την Κίνα.. Η Ευρώπη βραδυπορει.

Ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας και η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή δημιουργούν επικίνδυνη δυναμική. Ωστόσο, η ύπαρξη πυρηνικών όπλων αποτρέπει την κλιμάκωση. Ένας πυρηνικός πόλεμος θα οδηγούσε σε αμοιβαίο αφανισμό.

Επομένως, η σύγκρουση μετατοπίζεται :

1.   Τεχνολογία – Η Κίνα επενδύει συστηματικά και καλπάζει.

2.   Οικονομία – Μετατράπηκε σε παγκόσμιο βιομηχανικό «εργοστάσιο» και σε απειλή

3.   Εξοπλισμοί – Ακολουθεί τη Δύση σε ισχύ και καινοτομία.

4.   Ιδεολογία – Εκεί η Δύση υπερτερεί, η Κίνα υστερεί  .

Αλλά εδώ βρίσκεται η αδυναμία.

Η Δημοκρατία στη Δύση εμφανίζει ρωγμές. Η κατάχρηση της ελευθερίας, η σύγχυση ισότητας και ισοπέδωσης, η μετατροπή της  αναρχίας σε «δικαίωμα» , της υπερκατανάλωσης σε «ευδαιμονία»  του άκρατου πλουτισμού και  της πλεονεξίας  συνιστούν φαινόμενα εσωτερικής φθοράς. Όπως γράφει  ο Ισοκράτης, « η δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται όταν δεν τηρούνται οι νόμοι»

Οι αυτοκρατορίες δεν πέφτουν από εξωτερική εισβολή.
Πέφτουν όταν διαβρωθούν εσωτερικά.

Η σύγκρουση των πολιτισμών δεν θα κριθεί στο πεδίο της μάχης. Θα κριθεί στο εσωτερικό των κοινωνιών. Νικητής θα είναι όποιος κατορθώσει να επηρεάσει ιδεολογικά τον αντίπαλο.

---

Το Παράδοξο της Κλασικής Παιδείας

Η Δύση θεμελιώθηκε στην Κλασική Παιδεία, όμως σήμερα την υποβαθμίζει. Αντίθετα, η Κίνα επενδύει συστηματικά στη μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας, της ιστορίας και της γλώσσας.

Το γεγονός αυτό έχει στρατηγική σημασία. Όποιος μελετά την ελληνική σκέψη μελετά τα θεμέλια της δημοκρατίας, της λογικής, της επιστήμης. Αν η Δύση αποκοπεί από τις ρίζες της, θα χάσει το  ηθικό της πλεονέκτημα και τον εαυτόν της.

Η σύγκρουση λοιπόν δεν είναι απλώς γεωπολιτική. Είναι πολιτισμική.

---

Ο Ρόλος της Ελλάδας

Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρείται μόνο γεωστρατηγικός ή ενεργειακός  κυματοθραύστης της Δύσης. Ο ρόλος της είναι βαθύτερος:, να λειτουργήσει ως ιδεολογικός φάρος.

Αυτό όμως απαιτεί πράξεις:

1.   Διασφάλιση των συνόρων με διεθνείς εγγυήσεις, ώστε η χώρα να επικεντρωθεί στον πολιτιστικό της ρόλο και ανακήρυξη της  ως «Παγκόσμιου Υποθηκοφυλακείου Πολιτισμού».

2.    

3.   Αναγέννηση της Κλασικής Παιδείας σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης.

4.   Συστηματική διδασκαλία της αρχαιοελληνικής γλώσσας και της αρχαιολογίας.

5.   Διεθνή συνέδρια για τη διαμόρφωση ανθρωπιστικού πνεύματος στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης.

6.   Αποκατάσταση ιστορικών παρερμηνειών για τη συμβολή της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό.

7.   Προώθηση παγκόσμιας σύγκλισης Ανατολής–Δύσης στη βάση της Δημοκρατίας, της συνεργασίας και της ειρήνης.

8.   Θεσμοθέτηση νέων διεθνών θεσμών (εκεχειρία κ.α) εορτών και πολιτιστικής συνεργασίας.

9.   Περιθωριοποίηση φανατικών και επιθετικών μορφών θρησκευτικού εξτρεμισμού.

---

Συμπέρασμα

Η σύγκρουση των πολιτισμών δεν είναι αναπόφευκτα στρατιωτική. Είναι πνευματική.

Η Δύση θα θριαμβεύσει μόνον εάν επανεύρει τα ελληνικά της θεμέλια. Η Ανατολή θα ισχυροποιείται όσο ενσωματώνει το ελληνικό πνεύμα στην παιδεία της.

Ο πολιτισμός που θα αντέξει δεν θα είναι ο ισχυρότερος στρατιωτικά —
αλλά ο βαθύτερος πνευματικά.

Η μάχη του 21ου αιώνα θα κριθεί στις σχολικές αίθουσες, στα πανεπιστήμια, στην ποιότητα της δημοκρατίας και στην καλλιέργεια του μέτρου.

Και εκεί, το Ελληνικό Πνεύμα παραμένει καθοριστικός παράγοντας.(27/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                                                                                                                                                                                                Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Το πολιτικό σκηνικό έχει καταντήσει θέατρο σκιών.
Οι κομματικοί καυγάδες και οι τηλεοπτικοί τραμπουκισμοί   καθημερινό γεγονός.
Αντί για πολιτική, παράγεται θόρυβος και μαύρος μολυσματικός καπνός
Αντί για πρόγραμμα, σύγκρουση και εκτροχιασμός
Όσο πιο έντονη η αντιπαράθεση, τόσο μεγαλύτερη η προβολή, τούτο το ολέθριο Σύνταγμα  ανάγκη να αναθεωρηθεί .

Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος κι’ αυτός όταν  συνεργεί   εγκληματεί

Δεν έχουν προτάσεις.
Δεν έχουν σχέδιο.
Δεν έχουν όραμα.

Τσίμπλες έχουν στα μάτια

  στόκο στο κρανίο και κλειστά ηχεία

Μπρος στα  ψηφαλάκια τους διαφεύγει η ουσία

 Βλέπουν  συμφέρον ,έχουν Κέρδος

Έχουν για την Εξουσια λαιμαργία

Η δημόσια συζήτηση κατρακύλησε σε προσωπικές επιθέσεις, σε μικροκομματική λάσπη, σε επικοινωνιακή εξαπάτηση. Τα κόμματα τρέφονται από τα σκάνδαλα σαν τα θηρία  γιατί αδυνατούν να παράγουν  ουσία.

Ένας κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, αυτάρεσκος και  φοβερός, με κρίσεις  και απεργίες τεχνητές  την  κρατική μηχανή αποσταθεροποιεί .   και  οι κρατικοσυνδικαλιστές  αναμασούν συνθήματα περασμένων δεκαετιών και ψευτιές

Ζουν στο παρελθόν.

Δεν αντιλαμβάνονται την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, της γεωπολιτικής ανατροπής, της τεχνολογικής έκρηξης. Η σκέψη τους εξαντλείται στο ρουσφέτι και στη διατήρηση του άγονου κομματικού μηχανισμού.και ο λαός τους περιφρονεί και  πάει αλλού

Στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα λειτουργούν με αριστερές  ιδεοληψίες.
Η πυξίδα τους πάει πίσω αντί για μπρος . Το μέλημα τους ποιος θα γίνει αρχηγός;.

Και απορούν γιατί η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα.

Παρά τα λάθη, τα σκάνδαλα, τις αστοχίες, εμφανίζεται ως η μόνη δύναμη σχετικής σταθερότητας. Η ίδια Κυβέρνηση η ίδια και αντιπολίτευση, όπως συμβαίνει στη δικτατορία

 Όχι από κακή  θέληση . Αλλά επειδή οι αντίπαλοί της αυτοαναιρούνται, ένεκα ανικανότητας και αχρηστείας

Για κάποια ισορροπία

Ο λαός ζητά:
Σταθερότητα.
Ασφάλεια.
Δικαιοσύνη.

 Αλμα προς τα μπρος
Πάταξη της ακρίβειας.
Καταπολέμηση της διαφθοράς.
Λύσεις για το δημογραφικό.
Σοβαρή εξωτερική πολιτική.
Εθνικό όραμα πέρα από  την τετραετία

Αιώνιος ο Ελληνισμός –διαχρονική θέλει παρουσία .

Αντί αυτού  λαμβάνει;

Καβγάδες., ασήμαντα , ασχημία

Τα κόμματα μοιάζουν με πλοία χωρίς πυξίδα σε   θάλασσα. εν τρικυμία  Οι διεθνείς θύελλες μαίνονται, οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συμμαχίες αναδιατάσσονται — και εκείνα ομφαλοσκοπούν.σπαράσσονται

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο  πολιτικό.
Είναι συνολική πνευματική κρίση.

Έλλειψη στρατηγικής.
Έλλειψη βάθους.
Έλλειψη εθνικού σκοπού.

Χωρίς νέο όραμα, χωρίς σχέδιο ιστορικού προορισμού, χωρίς  προσανατολισμό , η χώρα θα ανακυκλώνει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες αδυναμίες. Τηρεί στάση παθητική και αφήνει στους αντιπάλους μας   πρωτοβουλίες και τις ευκαιρίες.

Και όταν οι επιλογές είναι φτωχές μεταξύ τυφλών ο μονόφθαλμος

Αυτό δεν είναι δημοκρατικός θρίαμβος.
Είναι διαχείριση της παρακμής.

Κι όμως —

Κάθε παρακμή γεννά την ανάγκη της κάθαρσης.  και της ανανέωσης
Κάθε στασιμότητα γεννά τη δίψα της αναγέννησης

και  αυτοί  έφτασαν στου βαρελιού .τον πάτο.  Πόσο πιο κάτω;

Ο ελληνικός λαός δεν είναι κουρασμένος· είναι πληγωμένος, προδομένος 
Δεν είναι αδιάφορος· είναι απογοητευμένος.
Δεν ζητά θαύματα· ζητά πρόγραμμα και πράξη

Γι’ αυτό ακούγεται πλέον μια κραυγή που δεν είναι απλώς αγανάκτηση — είναι απαίτηση ιστορικής αφύπνισης:. Είναι  επιτακτική  ανάγκη

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ.

Όχι ως ύβρις.
Αλλά ως κάθαρση.της κόπρου του Αυγείου

Αλλαγή των κομματικών μηχανισμών   προς παραγωγή εμπράκτως και όχι μονο με λόγια :

Πολιτικής

Στρατηγικής

Πολιτισμού

Παιδείας  Φιλοσοφίας και Ευκοσμίας

Με το αρχαίο, διονυσιακό, και αναγεννητικό   ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ.

Ενθουσιασμό για μάθηση

 και δημιουργία

Όχι για μέθη εξουσίας.
Αλλά για μέθη. Αναγέννησης, μεγαλοσύνης και ευκοσμίας

Για νέο πνεύματα νέες  παθήσεις με  την τεχνολογία  στο  άγνωστο ερευνητικές περιηγήσεις
Για νέα γενιά πολιτικών  .  Συνένωση δημιουργικών εγκέφαλων,  εθελοντών  με όραμα η χώρα να προχωρήσει και στην πρωτοπορία να  βρεθεί γιατί το αξίζει
Για Ελλάδα  με  τον πυρσό  αναμμένο,   Δεν θα αρκείται στο παρελθόν και θα δημιουργεί   το δικό της ένδοξο  μέλλον — Ο τόπος όταν ευδοκιμήσει όλους μας  θα ωφελήσει και θα μας τιμήσει
 Τότε  δεν θα φοβάται το μέλλον — αλλά θα το διαμορφώνει.

Αν δεν γεννηθεί αυτό το νέο πνεύμα,
η παρακμή  θα μας καθηλώνει

Αν όμως γεννηθεί

Όλοι  με βήματα γενναία . Εμπρός παιδιά

 Για μια Ελλάδα νέα (25/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                            

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο θεός Διόνυσος καθημερινά γιορτάζει,
ο άνθρωπος επιλήσμων απουσιάζει.
Με τις καρναβαλικές του εορτές μας εκστασιάζει,
καθώς η άνοιξη πλησιάζει·
η φύση ετοιμάζει στεφάνια από λουλούδια.
Αποκριά, χαρά, τραγούδια.

Μάσκες , χρώματα και  στολίδια

Με το δυνατό αεράκι
τον αετό θα σηκώσει το παιδί,
και καρπό θα δέσει το δενδράκι·
η γύρη τα άνθη θα γονιμοποιήσει.

Και ο Ήλιος θα επικρατήσει
Η φύση τον ρυθμό της δεν αλλάζει
κι εσύ, Διόνυσε, πάντα μας διασκεδάζεις.

Σήμερα παντού το καρναβάλι    θάλλει ,
γλέντια, χοροί στις πόλεις και στην επαρχία·
 πριν από τη Σαρακοστιανή νηστεία
τα θαλασσινά του στομάχου μας  η ευωχία.
Τα παλιά έθιμα αναβίωσες και πάλι,
η νεολαία πρωτοπόρος στη στρατιά σου ξεπροβάλλει
με έκσταση σε υποδέχεται και ανοιχτή αγκάλη.

Οι νέοι ζευγαρώνουν,
ο έρωτας ξενυχτάει·
σε κάθε γωνιά και στα νησιά μας
η φύση γιορτάζει.
Διόνυσε, με οίνο ευφραίνεις την καρδία,
το κακό μένος διώχνεις με την ψυχαγωγία

και όλους μας ενθουσιάζεις .

Στη Δύση δεν έκανες περιοδεία
και λείπει η διονυσιακή μυσταγωγία·
τις ψυχές από τα δόγματα
και την πνευματική στειρότητα δεν ελευθέρωσες,
αισιοδοξία δεν τους χάρισες
και τις ψυχές τους δεν καλυτέρεψες.
Άγριοι παρέμειναν,
με άριστες μηχανές και τεράστιες  συμφορές
από εγκληματικές σκέψεις και πολιτικές μαφίες·
τις ψυχές δεν τις λύτρωσες από τις παραφύση ασχημίες.
 Και τις αφύσικες  ερωτικές  επιθυμίες
και τις διαστροφές στο Μολώχ λατρείες.

Θεοκρατική παραφροσύνη·
ο έρωτας  στη  δικαιοσύνη.
Μέτρο δεν έχουν βάλει,
πλούτο με το τσουβάλι·
ο άνθρωπος υπερβάλλει.

Τα ψυχότροπα με τον οίνο να εξαλείψεις,
ο άνθρωπος να ερωτευτεί και να τραγουδήσει·
η μουσική, η μελωδία και η χορωδία να επικρατήσουν,
τα ζουγκλαία ήθη να σταματήσουν.

Το πνεύμα πάνω από το κέρδος,
μέσο συναλλαγής και όχι απόκτηση
με κλοπές και ψεύδος,
χωρίς μνημόνια, χωρίς βία.

Απόλλων και Διόνυσος σε αρμονική ισορροπία·
με κισσό στολισμένε Διόνυσε
και ο Απόλλων δάφνο- στεφανωμένος,
με τους Σιληνούς και τις Μούσες συνοδεία,
χαρίστε στον κόσμο ευκοσμία,
διδάξτε  φιλοσοφία και φυσιολατρία
το «γνώθι σαυτόν», ψυχαγωγία
και τη θεία μυσταγωγία.

Φαγητό στον λαό και παιδεία,
στο βαθύ διάστημα ν’ ανυψωθούμε,
στον παρόντα ενιαυτόν·
καλύτερο να  κάνουμε τον εμαυτόν ,
η ΑΙ λεύτερη χωρίς του πνεύματος το χαλινάρι,

Θα μας σηκωσει και θα μας πάρει
 
Να ζήσουμε ειρηνικά εμείς και τα παιδιά μας,
τη γη να αφήσουμε καθαρή στα δισέγγονά μας,
χωρίς ανθρωποθυσίες, πολέμους και συχνές θρηνωδίες·
σέβας στους νόμους,
και εκτός νόμου οι φανατικές θρησκείες.

Στον νέο κόσμο δεν χωρούν πια οι απολυταρχίες,
ίσα δικαιώματα στις Μούσες,
οι θεοκράτες να μην τις κρατούν απούσες.

Θεέ Διόνυσε, από το πονηρό να μας φυλάττεις,
το μέτρο το άριστο να μας διδάσκεις·
κι όποιος το ξεπεράσει,
η Ύβρις παραμονεύει
και άσχημα τον βλάσφημο και υβριστή κλαδεύει.

Εσέ υποδεχόμαστε, Βάκχε Διόνυσε,
με τις δύο φύσεις,
με δύο κέρατα και δύο μορφές·
στους αγρούς και στις βουνοπλαγιές εσύ άρχεις,
άρρητε, κρύφιε, άγριε και ωμοφάγε,
σε πανάρχαιες εποχές κρεατοφάγε και βελανοφάγε,
με κέρατα σαν ταύρος,
πρωτόγονε, πολυμήχανε βασιλιά λευκός
και όχι μαύρος.

Τις λύπες διώξε και φέρε τη χαρά·
στείλε γλυκύτητα, ευσπλαχνία και ευφροσύνη,
ενότητα στους λαούς και αδελφοσύνη,
στον δοξασμένο λαό και πολυβασανισμένο.
Δώρισε πολλά τούτος ο λαός από παλιά
και τώρα μένει φτωχευμένος.

Δώσε σπέρμα και ορμή στον νέο να τεκνοποιήσει
και στην Ελληνίδα άρτια παιδιά να γεννήσει,
και όχι στον Καιάδα πριν γεννηθούν να τα ρίξει.
Η Πολιτεία τα παιδιά να τα μεγαλώσει,
στους άρχοντες αγάπη στον λαό να συστήσεις.
Τούτος ο τόπος ν’ ανθίσει και να επιβιώ  σει·
κέρδος ολόκληρη θα ’χει η ανθρωπότης (22/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                            Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org