Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The US–Israel war against Iran resembles a closed ballot box whose outcome no one knows — when it will end, how it will end, and what result it will produce.

From the military operations conducted thus far, the following views emerge:

1/ The pre-planned strikes against Iran were carried out successfully, without substantial reaction from Iran.

2/ Two officials of the Islamic Revolution were decapitated, and it remains doubtful whether Ali Khamenei is alive or dead.

3/ Iran responded with missiles and drones against bases of the Gulf sheikhdoms, as well as against Israel.

4/ According to the Iranian Red Crescent, more than 200 dead and 747 wounded were reported.

5/ The military and industrial destruction in Iran is tremendous, and we are still at the beginning.

6/ The Europeans had not been notified, which means that Mr. Trump does not trust Europe as a serious ally.

7/ Although the operation had been scheduled to last only a few days, the American President stated that it would be prolonged.

8/ According to an Iranian announcement, the Strait of Hormuz will be closed within hours to commercial vessels.

9/ Iran’s alleged allies remained indifferent and supported it only with cost-free declarations at the UN.

10/ Turkey opposes military action against Iran. It believes that escalation will cause further instability in the region. It promotes a political resolution of disputes rather than missile/military operations.

---

Conclusions so far:

A. If the purpose of the war was regime change through the death of Ayatollah Khamenei, then it is doubtful that this has been achieved.

B. A ground invasion inside Iran does not appear, at present, to be part of the US planning, nor does an attempt to abduct Ayatollah Khamenei, as in the case of Maduro in Venezuela.

C. The prolonged presence of one-third of the American offensive forces in the region and their continuous action require maximum expenditure for America and weigh on the morale of the military, without any visible result.

D. Instability in the Middle East region, already unstable, has increased, and no one knows where it will lead, since from now on a diplomatic solution will be difficult. For who would dare, while Khamenei is alive, to go and negotiate?

E. For the time being, the regime remains solid and no cracks have appeared, despite Trump’s call for revolution.

F. Iran will need years to rebuild after the end of this operation, and even if the regime falls, anarchy, chaos and division may arise, as happened in Libya and Iraq.

G. However, unless a favorable outcome for America and Israel emerges and the Strike Force withdraws without having achieved its objectives, Mr. Trump will suffer political decline, because although he began with the aim of bringing peace, he brought wars, and no one knows whether he will ultimately achieve peace in Ukraine.

H. The closure of the Strait of Hormuz will increase fuel prices internationally and in the United States, a fact that will harm Mr. Trump’s election campaign.

General Conclusion:

So far, the general objective of the war has not been achieved as long as the theocratic regime governs Iran (28/2/26).

Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Hellenic Society of Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν μοιάζει με κλειστή κάλπη που κανείς δεν ξέρει πότε, πώς θα τελειώσει και τι θα βγάλει.

Εκ των μέχρι τούδε πολεμικών επιχειρήσεων προκύπτουν οι εξής απόψεις:

1/ Οι προσχεδιασμένες προσβολές κατά Ιράν διεξήχθησαν επιτυχώς, χωρίς ουσιαστική αντίδραση του Ιράν.

2/ Αποκεφαλίστηκαν δύο στελέχη της Ισλαμικής Επανάστασης και είναι αμφίβολο αν είναι ζωντανός ή νεκρός ο Αλί Χαμενεΐ.

3/ Το Ιράν αντέδρασε με βλήματα και με drones εναντίον βάσεων των σεϊχάτων του Κόλπου, αλλά και κατά του Ισραήλ.

4/ Από την Κόκκινη Ημισέληνο του Ιράν αναφέρθηκαν περισσότεροι από 200 νεκροί και 747 τραυματίες.

5/ Οι στρατιωτικές και βιομηχανικές  καταστροφές   του Ιράν είναι τρομακτικές και ακόμη είμαστε στην αρχή.

6/ Οι Ευρωπαίοι δεν είχαν ειδοποιηθεί, που σημαίνει ότι ο κ. Τραμπ δεν εμπιστεύεται ως σοβαρή σύμμαχο την Ευρώπη.

7/ Ενώ είχε προγραμματιστεί ολιγοήμερη διάρκεια της επιχείρησης, ο Αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε ότι θα είναι πολυήμερη.

8/ Με ανακοίνωση του Ιράν θα κλείσουν εντός ωρών τα Στενά του Ορμούζ στα εμπορικά πλοία.

9/ Οι υποτιθέμενοι σύμμαχοι του Ιράν αδιαφόρησαν και μόνο με ανέξοδες διακηρύξεις στον ΟΗΕ το υποστήριξαν.

10/ Η Τουρκία αντιτίθεται σε στρατιωτική δράση ενάντια στο Ιράν. Θεωρεί ότι η κλιμάκωση θα προκαλέσει περαιτέρω αστάθεια στην περιοχή. Προωθεί πολιτική επίλυση των διαφορών και όχι πυραυλικές/στρατιωτικές επιχειρήσεις.

---

Συμπεράσματα μέχρι τώρα:

Α. Αν σκοπός του πολέμου ήταν η αλλαγή του καθεστώτος με τον θάνατο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, τότε είναι αμφίβολο ότι έχει επιτευχθεί.

Β. Η εισβολή με χερσαίες δυνάμεις εντός του Ιράν δεν φαίνεται  προς το παρόν να είναι στον σχεδιασμό των ΗΠΑ, ούτε και το εγχείρημα απαγωγής του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, όπως του Μαδούρο στη Βενεζουέλα

Γ. Η παραμονή του 1/3 των επιθετικών αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή επί μακρόν και η συνεχής δράση απαιτεί μέγιστη δαπάνη για την Αμερική, αλλά και για το ηθικό των στρατιωτικών, χωρίς να βλέπουν κάποιο ορατό αποτέλεσμα.

Δ. Η αστάθεια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, που ήταν ήδη ασταθής, έχει μεγαλώσει και ουδείς γνωρίζει πού θα καταλήξει, επειδή στο εξής θα είναι δύσκολη η διπλωματική λύση, διότι ποιος θα τολμήσει, ζώντος του Χαμενεΐ, να   διαπραγματευτεί;

Ε. Προς το παρόν το καθεστώς είναι αρραγές και δεν φάνηκαν ρωγμές, παρά την έκκληση Τραμπ για επανάσταση.

ΣΤ. Το Ιράν θα χρειαστεί χρόνια για να ανασυγκροτηθεί μετά τη λήξη της επιχείρησης αυτής και ακόμη κι αν πέσει το καθεστώς ίσως προκύψει αναρχία, χάος και διχασμός, όπως στη Λιβύη και στο Ιράκ.

Ζ. Όσο όμως δεν θα υπάρξει ευνοϊκή λύση για την Αμερική και το Ισραήλ και η Δύναμη Κρούσης αποχωρήσει χωρίς να έχει επιτύχει τους αντικειμενικούς της σκοπούς, ο κ. Τραμπ θα υποστεί καθίζηση, γιατί ενώ ξεκίνησε για να φέρει την ειρήνη έφερε πολέμους και ουδείς γνωρίζει αν στην Ουκρανία τελικά θα επιτύχει την ειρήνη.

Η. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ θα αυξήσει την τιμή των καυσίμων διεθνώς και στις ΗΠΑ, γεγονός που θα βλάψει την εκλογική εκστρατεία του κ. Τραμπ

Γενικό συμπέρασμα : Ως τώρα ο γενικός  σκοπός του πολέμου δεν έχει επιτευχθεί όσο το θεοκρατικό  καθεστώς κυβερνά το Ιραν(28/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

And the Historical Role of the Hellenic Spirit

Greece today is small in geographical size. It is measured geostrategically and culturally. Yet Greece is not measured in acres of land, but in Spirit. It is at once life-giving and corrosive to despotic regimes. It recognizes no borders. It penetrates even its adversaries. Its only obstacle is the spiritually inert mind.

Historically, the Hellenic spirit did not merely destroy empires; it transformed them. The Persian Empire was defeated militarily, yet Hellenism spread throughout the East. Rome conquered Greece politically, yet was culturally conquered by her. Christianity, shaped through Greek philosophy, was transformed into Byzantium and Orthodoxy.

The Greek model is not founded upon brute force or violence. It rests upon reason, measure, and synthesis. It institutionalized the Olympic Games, introduced the Sacred Truce, and replaced vendetta with institutional Justice. From the Furies we passed to Nemesis and to Courts of Law. From violence we moved to law and civic order.

“Nothing in excess” is not merely a moral maxim; it is an ecological and political principle of equilibrium. Measure is the antidote to hubris and excess.

Greece gave rhythm to architecture, aesthetics to cities, Medicine that heals, Astronomy that names the stars, Philosophy that interprets the human condition. The sciences, literature, the logical method, critical thought—all bear the Greek imprint.

When the Hellenic Spirit receded, Europe entered dark periods. When it re-emerged—during the Renaissance and the Enlightenment—light returned.

---

The Contemporary Global Conflict

Today the world stands in deep geopolitical division. West and East form two major centers of power. Smaller states align themselves around superpowers, primarily the United States and China. Europe moves hesitantly.

The Russia–Ukraine war and the instability in the Middle East generate dangerous dynamics. Yet the existence of nuclear weapons prevents escalation. A nuclear war would mean mutual annihilation.

Thus, the conflict shifts to four arenas:

1. Technology – China invests systematically and advances rapidly.
2. Economy – It has become the world’s industrial “factory” and a systemic competitor.
3. Armaments – It follows the West in power and innovation.
4. Ideology – Here the West retains superiority, while China lags behind.

But here lies the weakness.

Democracy in the West shows cracks. The abuse of freedom, the confusion between equality and leveling, the transformation of anarchy into a “right,” overconsumption into “happiness,” and unrestrained wealth and greed into virtues—these are symptoms of internal decay. As Isocrates wrote, “Democracy destroys itself when the laws are not observed.”

Empires do not fall primarily from external invasion.
They collapse when they decay from within.

The clash of civilizations will not be decided on the battlefield. It will be decided within societies themselves. The victor will be the one who succeeds in influencing the opponent ideologically.

---

The Paradox of Classical Education

The West was founded upon Classical Education, yet today it often marginalizes it. By contrast, China systematically invests in the study of Greek philosophy, history, and language.

This fact carries strategic significance. Whoever studies Greek thought studies the foundations of democracy, logic, and science. If the West severs itself from its roots, it will lose its moral advantage—and ultimately itself.

The conflict, therefore, is not merely geopolitical. It is civilizational.

---

The Role of Greece

Greece must not be regarded merely as a geostrategic or energy breakwater of the West. Its role is deeper: to function as an ideological beacon.

This, however, requires action:

1. Securing national borders through international guarantees, enabling Greece to focus on its cultural mission and to be declared a “Global Custodian of Civilization.”
2. Reviving Classical Education at all levels of instruction.
3. Systematic teaching of Ancient Greek language and archaeology.
4. International conferences to cultivate a humanistic spirit in the age of Artificial Intelligence.
5. Correcting historical distortions concerning Greece’s contribution to world civilization.
6. Promoting global convergence between East and West based on Democracy, cooperation, and peace.
7. Establishing new international institutions and traditions (including cultural truces).
8. Marginalizing fanatic and aggressive forms of religious extremism.

---

Conclusion

The clash of civilizations is not inevitably military. It is spiritual.

The West will prevail only if it rediscovers its Hellenic foundations. The East will grow stronger insofar as it incorporates the Hellenic spirit into its education.

The civilization that endures will not be the one militarily strongest—
but the one spiritually deepest.

The decisive battle of the 21st century will be fought in classrooms, universities, in the quality of democracy, and in the cultivation of measure.

And there, the Hellenic Spirit remains a determining force.

(27/2/2026)

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Hellenic Literary Society
amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Και ο Ιστορικός Ρόλος του Ελληνικού Πνεύματος

Η Ελλάδα σήμερα είναι μικρή σε έκταση.  Μετριέται  γεωστρατηγικά  αλλά  και πολιτιστικά. Η Ελλάς δεν μετριέται με το στρέμμα ,  αλλά  με το Πνεύμα.. Είναι ταυτόχρονα ζωοποιό και διαβρωτικό των καθεστώτων των δεσποτικών. Δεν γνωρίζει σύνορα. Διεισδύει ακόμη και στον αντίπαλο. Το μόνο του εμπόδιο είναι ο πνευματικά νεκρός νους.

Ιστορικά, το ελληνικό πνεύμα δεν κατέστρεψε απλώς αυτοκρατορίες· τις μετέβαλε. Η Περσική αυτοκρατορία ηττήθηκε στρατιωτικά, αλλά ο Ελληνισμός διαχύθηκε στην Ανατολή. Η Ρώμη κατέκτησε την Ελλάδα πολιτικά, αλλά πολιτισμικά κατακτήθηκε από αυτήν. Το Χριστιανισμό   μετασχηματισε με  την  φιλοσοφία σεΒυζάντιο και Ορθοδοξία.

Το ελληνικό πρότυπο δεν στηρίζεται στην ωμή ισχύ ούτε στη βία. Στηρίζεται στον λόγο, στο μέτρο, στη σύνθεση. Θεσμοθέτησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εισήγαγε την Εκεχειρία, αντικατέστησε την Αυτοδικία με τη θεσμική Δικαιοσύνη. Από τις Ερινύες περάσαμε στη Νέμεση και στα Δικαστήρια. Από τη βία περάσαμε στον νόμο και στην ευταξία.

Το «Μηδέν Άγαν» δεν είναι απλή ηθική ρήση· είναι οικολογική και πολιτική αρχή ισορροπίας. Το μέτρο ως αντίδοτο στην ύβρη και στην υπερβολή

Η Ελλάδα έδωσε ρυθμούς στην αρχιτεκτονική, αισθητική στις πόλεις, Ιατρική που θεραπεύει, Αστρονομία που ονομάζει τα άστρα, Φιλοσοφία που ερμηνεύει τον άνθρωπο. Οι επιστήμες, τα γράμματα, η λογική μέθοδος, η κριτική σκέψη – όλα φέρουν ελληνική σφραγίδα.

Όταν το Ελληνικό Πνεύμα περιορίστηκε, η Ευρώπη εισήλθε σε σκοτεινές περιόδους. Όταν επανήλθε – στην Αναγέννηση και στον Διαφωτισμό – επανήλθε και το φως.

---

Η Σύγχρονη Παγκόσμια Σύγκρουση

Σήμερα ο κόσμος βρίσκεται σε βαθύ γεωπολιτικό διχασμό. Δύση και Ανατολή συγκροτούν δύο μεγάλα κέντρα ισχύος. Τα μικρότερα κράτη στοιχίζονται γύρω από υπερδυνάμεις, κυρίως τις ΗΠΑ και την Κίνα.. Η Ευρώπη βραδυπορει.

Ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας και η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή δημιουργούν επικίνδυνη δυναμική. Ωστόσο, η ύπαρξη πυρηνικών όπλων αποτρέπει την κλιμάκωση. Ένας πυρηνικός πόλεμος θα οδηγούσε σε αμοιβαίο αφανισμό.

Επομένως, η σύγκρουση μετατοπίζεται :

1.   Τεχνολογία – Η Κίνα επενδύει συστηματικά και καλπάζει.

2.   Οικονομία – Μετατράπηκε σε παγκόσμιο βιομηχανικό «εργοστάσιο» και σε απειλή

3.   Εξοπλισμοί – Ακολουθεί τη Δύση σε ισχύ και καινοτομία.

4.   Ιδεολογία – Εκεί η Δύση υπερτερεί, η Κίνα υστερεί  .

Αλλά εδώ βρίσκεται η αδυναμία.

Η Δημοκρατία στη Δύση εμφανίζει ρωγμές. Η κατάχρηση της ελευθερίας, η σύγχυση ισότητας και ισοπέδωσης, η μετατροπή της  αναρχίας σε «δικαίωμα» , της υπερκατανάλωσης σε «ευδαιμονία»  του άκρατου πλουτισμού και  της πλεονεξίας  συνιστούν φαινόμενα εσωτερικής φθοράς. Όπως γράφει  ο Ισοκράτης, « η δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται όταν δεν τηρούνται οι νόμοι»

Οι αυτοκρατορίες δεν πέφτουν από εξωτερική εισβολή.
Πέφτουν όταν διαβρωθούν εσωτερικά.

Η σύγκρουση των πολιτισμών δεν θα κριθεί στο πεδίο της μάχης. Θα κριθεί στο εσωτερικό των κοινωνιών. Νικητής θα είναι όποιος κατορθώσει να επηρεάσει ιδεολογικά τον αντίπαλο.

---

Το Παράδοξο της Κλασικής Παιδείας

Η Δύση θεμελιώθηκε στην Κλασική Παιδεία, όμως σήμερα την υποβαθμίζει. Αντίθετα, η Κίνα επενδύει συστηματικά στη μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας, της ιστορίας και της γλώσσας.

Το γεγονός αυτό έχει στρατηγική σημασία. Όποιος μελετά την ελληνική σκέψη μελετά τα θεμέλια της δημοκρατίας, της λογικής, της επιστήμης. Αν η Δύση αποκοπεί από τις ρίζες της, θα χάσει το  ηθικό της πλεονέκτημα και τον εαυτόν της.

Η σύγκρουση λοιπόν δεν είναι απλώς γεωπολιτική. Είναι πολιτισμική.

---

Ο Ρόλος της Ελλάδας

Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρείται μόνο γεωστρατηγικός ή ενεργειακός  κυματοθραύστης της Δύσης. Ο ρόλος της είναι βαθύτερος:, να λειτουργήσει ως ιδεολογικός φάρος.

Αυτό όμως απαιτεί πράξεις:

1.   Διασφάλιση των συνόρων με διεθνείς εγγυήσεις, ώστε η χώρα να επικεντρωθεί στον πολιτιστικό της ρόλο και ανακήρυξη της  ως «Παγκόσμιου Υποθηκοφυλακείου Πολιτισμού».

2.    

3.   Αναγέννηση της Κλασικής Παιδείας σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης.

4.   Συστηματική διδασκαλία της αρχαιοελληνικής γλώσσας και της αρχαιολογίας.

5.   Διεθνή συνέδρια για τη διαμόρφωση ανθρωπιστικού πνεύματος στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης.

6.   Αποκατάσταση ιστορικών παρερμηνειών για τη συμβολή της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό.

7.   Προώθηση παγκόσμιας σύγκλισης Ανατολής–Δύσης στη βάση της Δημοκρατίας, της συνεργασίας και της ειρήνης.

8.   Θεσμοθέτηση νέων διεθνών θεσμών (εκεχειρία κ.α) εορτών και πολιτιστικής συνεργασίας.

9.   Περιθωριοποίηση φανατικών και επιθετικών μορφών θρησκευτικού εξτρεμισμού.

---

Συμπέρασμα

Η σύγκρουση των πολιτισμών δεν είναι αναπόφευκτα στρατιωτική. Είναι πνευματική.

Η Δύση θα θριαμβεύσει μόνον εάν επανεύρει τα ελληνικά της θεμέλια. Η Ανατολή θα ισχυροποιείται όσο ενσωματώνει το ελληνικό πνεύμα στην παιδεία της.

Ο πολιτισμός που θα αντέξει δεν θα είναι ο ισχυρότερος στρατιωτικά —
αλλά ο βαθύτερος πνευματικά.

Η μάχη του 21ου αιώνα θα κριθεί στις σχολικές αίθουσες, στα πανεπιστήμια, στην ποιότητα της δημοκρατίας και στην καλλιέργεια του μέτρου.

Και εκεί, το Ελληνικό Πνεύμα παραμένει καθοριστικός παράγοντας.(27/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                                                                                                                                                                                                Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Το πολιτικό σκηνικό έχει καταντήσει θέατρο σκιών.
Οι κομματικοί καυγάδες και οι τηλεοπτικοί τραμπουκισμοί   καθημερινό γεγονός.
Αντί για πολιτική, παράγεται θόρυβος και μαύρος μολυσματικός καπνός
Αντί για πρόγραμμα, σύγκρουση και εκτροχιασμός
Όσο πιο έντονη η αντιπαράθεση, τόσο μεγαλύτερη η προβολή, τούτο το ολέθριο Σύνταγμα  ανάγκη να αναθεωρηθεί .

Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος κι’ αυτός όταν  συνεργεί   εγκληματεί

Δεν έχουν προτάσεις.
Δεν έχουν σχέδιο.
Δεν έχουν όραμα.

Τσίμπλες έχουν στα μάτια

  στόκο στο κρανίο και κλειστά ηχεία

Μπρος στα  ψηφαλάκια τους διαφεύγει η ουσία

 Βλέπουν  συμφέρον ,έχουν Κέρδος

Έχουν για την Εξουσια λαιμαργία

Η δημόσια συζήτηση κατρακύλησε σε προσωπικές επιθέσεις, σε μικροκομματική λάσπη, σε επικοινωνιακή εξαπάτηση. Τα κόμματα τρέφονται από τα σκάνδαλα σαν τα θηρία  γιατί αδυνατούν να παράγουν  ουσία.

Ένας κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, αυτάρεσκος και  φοβερός, με κρίσεις  και απεργίες τεχνητές  την  κρατική μηχανή αποσταθεροποιεί .   και  οι κρατικοσυνδικαλιστές  αναμασούν συνθήματα περασμένων δεκαετιών και ψευτιές

Ζουν στο παρελθόν.

Δεν αντιλαμβάνονται την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, της γεωπολιτικής ανατροπής, της τεχνολογικής έκρηξης. Η σκέψη τους εξαντλείται στο ρουσφέτι και στη διατήρηση του άγονου κομματικού μηχανισμού.και ο λαός τους περιφρονεί και  πάει αλλού

Στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα λειτουργούν με αριστερές  ιδεοληψίες.
Η πυξίδα τους πάει πίσω αντί για μπρος . Το μέλημα τους ποιος θα γίνει αρχηγός;.

Και απορούν γιατί η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα.

Παρά τα λάθη, τα σκάνδαλα, τις αστοχίες, εμφανίζεται ως η μόνη δύναμη σχετικής σταθερότητας. Η ίδια Κυβέρνηση η ίδια και αντιπολίτευση, όπως συμβαίνει στη δικτατορία

 Όχι από κακή  θέληση . Αλλά επειδή οι αντίπαλοί της αυτοαναιρούνται, ένεκα ανικανότητας και αχρηστείας

Για κάποια ισορροπία

Ο λαός ζητά:
Σταθερότητα.
Ασφάλεια.
Δικαιοσύνη.

 Αλμα προς τα μπρος
Πάταξη της ακρίβειας.
Καταπολέμηση της διαφθοράς.
Λύσεις για το δημογραφικό.
Σοβαρή εξωτερική πολιτική.
Εθνικό όραμα πέρα από  την τετραετία

Αιώνιος ο Ελληνισμός –διαχρονική θέλει παρουσία .

Αντί αυτού  λαμβάνει;

Καβγάδες., ασήμαντα , ασχημία

Τα κόμματα μοιάζουν με πλοία χωρίς πυξίδα σε   θάλασσα. εν τρικυμία  Οι διεθνείς θύελλες μαίνονται, οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συμμαχίες αναδιατάσσονται — και εκείνα ομφαλοσκοπούν.σπαράσσονται

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο  πολιτικό.
Είναι συνολική πνευματική κρίση.

Έλλειψη στρατηγικής.
Έλλειψη βάθους.
Έλλειψη εθνικού σκοπού.

Χωρίς νέο όραμα, χωρίς σχέδιο ιστορικού προορισμού, χωρίς  προσανατολισμό , η χώρα θα ανακυκλώνει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες αδυναμίες. Τηρεί στάση παθητική και αφήνει στους αντιπάλους μας   πρωτοβουλίες και τις ευκαιρίες.

Και όταν οι επιλογές είναι φτωχές μεταξύ τυφλών ο μονόφθαλμος

Αυτό δεν είναι δημοκρατικός θρίαμβος.
Είναι διαχείριση της παρακμής.

Κι όμως —

Κάθε παρακμή γεννά την ανάγκη της κάθαρσης.  και της ανανέωσης
Κάθε στασιμότητα γεννά τη δίψα της αναγέννησης

και  αυτοί  έφτασαν στου βαρελιού .τον πάτο.  Πόσο πιο κάτω;

Ο ελληνικός λαός δεν είναι κουρασμένος· είναι πληγωμένος, προδομένος 
Δεν είναι αδιάφορος· είναι απογοητευμένος.
Δεν ζητά θαύματα· ζητά πρόγραμμα και πράξη

Γι’ αυτό ακούγεται πλέον μια κραυγή που δεν είναι απλώς αγανάκτηση — είναι απαίτηση ιστορικής αφύπνισης:. Είναι  επιτακτική  ανάγκη

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ.

Όχι ως ύβρις.
Αλλά ως κάθαρση.της κόπρου του Αυγείου

Αλλαγή των κομματικών μηχανισμών   προς παραγωγή εμπράκτως και όχι μονο με λόγια :

Πολιτικής

Στρατηγικής

Πολιτισμού

Παιδείας  Φιλοσοφίας και Ευκοσμίας

Με το αρχαίο, διονυσιακό, και αναγεννητικό   ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ.

Ενθουσιασμό για μάθηση

 και δημιουργία

Όχι για μέθη εξουσίας.
Αλλά για μέθη. Αναγέννησης, μεγαλοσύνης και ευκοσμίας

Για νέο πνεύματα νέες  παθήσεις με  την τεχνολογία  στο  άγνωστο ερευνητικές περιηγήσεις
Για νέα γενιά πολιτικών  .  Συνένωση δημιουργικών εγκέφαλων,  εθελοντών  με όραμα η χώρα να προχωρήσει και στην πρωτοπορία να  βρεθεί γιατί το αξίζει
Για Ελλάδα  με  τον πυρσό  αναμμένο,   Δεν θα αρκείται στο παρελθόν και θα δημιουργεί   το δικό της ένδοξο  μέλλον — Ο τόπος όταν ευδοκιμήσει όλους μας  θα ωφελήσει και θα μας τιμήσει
 Τότε  δεν θα φοβάται το μέλλον — αλλά θα το διαμορφώνει.

Αν δεν γεννηθεί αυτό το νέο πνεύμα,
η παρακμή  θα μας καθηλώνει

Αν όμως γεννηθεί

Όλοι  με βήματα γενναία . Εμπρός παιδιά

 Για μια Ελλάδα νέα (25/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                            

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο θεός Διόνυσος καθημερινά γιορτάζει,
ο άνθρωπος επιλήσμων απουσιάζει.
Με τις καρναβαλικές του εορτές μας εκστασιάζει,
καθώς η άνοιξη πλησιάζει·
η φύση ετοιμάζει στεφάνια από λουλούδια.
Αποκριά, χαρά, τραγούδια.

Μάσκες , χρώματα και  στολίδια

Με το δυνατό αεράκι
τον αετό θα σηκώσει το παιδί,
και καρπό θα δέσει το δενδράκι·
η γύρη τα άνθη θα γονιμοποιήσει.

Και ο Ήλιος θα επικρατήσει
Η φύση τον ρυθμό της δεν αλλάζει
κι εσύ, Διόνυσε, πάντα μας διασκεδάζεις.

Σήμερα παντού το καρναβάλι    θάλλει ,
γλέντια, χοροί στις πόλεις και στην επαρχία·
 πριν από τη Σαρακοστιανή νηστεία
τα θαλασσινά του στομάχου μας  η ευωχία.
Τα παλιά έθιμα αναβίωσες και πάλι,
η νεολαία πρωτοπόρος στη στρατιά σου ξεπροβάλλει
με έκσταση σε υποδέχεται και ανοιχτή αγκάλη.

Οι νέοι ζευγαρώνουν,
ο έρωτας ξενυχτάει·
σε κάθε γωνιά και στα νησιά μας
η φύση γιορτάζει.
Διόνυσε, με οίνο ευφραίνεις την καρδία,
το κακό μένος διώχνεις με την ψυχαγωγία

και όλους μας ενθουσιάζεις .

Στη Δύση δεν έκανες περιοδεία
και λείπει η διονυσιακή μυσταγωγία·
τις ψυχές από τα δόγματα
και την πνευματική στειρότητα δεν ελευθέρωσες,
αισιοδοξία δεν τους χάρισες
και τις ψυχές τους δεν καλυτέρεψες.
Άγριοι παρέμειναν,
με άριστες μηχανές και τεράστιες  συμφορές
από εγκληματικές σκέψεις και πολιτικές μαφίες·
τις ψυχές δεν τις λύτρωσες από τις παραφύση ασχημίες.
 Και τις αφύσικες  ερωτικές  επιθυμίες
και τις διαστροφές στο Μολώχ λατρείες.

Θεοκρατική παραφροσύνη·
ο έρωτας  στη  δικαιοσύνη.
Μέτρο δεν έχουν βάλει,
πλούτο με το τσουβάλι·
ο άνθρωπος υπερβάλλει.

Τα ψυχότροπα με τον οίνο να εξαλείψεις,
ο άνθρωπος να ερωτευτεί και να τραγουδήσει·
η μουσική, η μελωδία και η χορωδία να επικρατήσουν,
τα ζουγκλαία ήθη να σταματήσουν.

Το πνεύμα πάνω από το κέρδος,
μέσο συναλλαγής και όχι απόκτηση
με κλοπές και ψεύδος,
χωρίς μνημόνια, χωρίς βία.

Απόλλων και Διόνυσος σε αρμονική ισορροπία·
με κισσό στολισμένε Διόνυσε
και ο Απόλλων δάφνο- στεφανωμένος,
με τους Σιληνούς και τις Μούσες συνοδεία,
χαρίστε στον κόσμο ευκοσμία,
διδάξτε  φιλοσοφία και φυσιολατρία
το «γνώθι σαυτόν», ψυχαγωγία
και τη θεία μυσταγωγία.

Φαγητό στον λαό και παιδεία,
στο βαθύ διάστημα ν’ ανυψωθούμε,
στον παρόντα ενιαυτόν·
καλύτερο να  κάνουμε τον εμαυτόν ,
η ΑΙ λεύτερη χωρίς του πνεύματος το χαλινάρι,

Θα μας σηκωσει και θα μας πάρει
 
Να ζήσουμε ειρηνικά εμείς και τα παιδιά μας,
τη γη να αφήσουμε καθαρή στα δισέγγονά μας,
χωρίς ανθρωποθυσίες, πολέμους και συχνές θρηνωδίες·
σέβας στους νόμους,
και εκτός νόμου οι φανατικές θρησκείες.

Στον νέο κόσμο δεν χωρούν πια οι απολυταρχίες,
ίσα δικαιώματα στις Μούσες,
οι θεοκράτες να μην τις κρατούν απούσες.

Θεέ Διόνυσε, από το πονηρό να μας φυλάττεις,
το μέτρο το άριστο να μας διδάσκεις·
κι όποιος το ξεπεράσει,
η Ύβρις παραμονεύει
και άσχημα τον βλάσφημο και υβριστή κλαδεύει.

Εσέ υποδεχόμαστε, Βάκχε Διόνυσε,
με τις δύο φύσεις,
με δύο κέρατα και δύο μορφές·
στους αγρούς και στις βουνοπλαγιές εσύ άρχεις,
άρρητε, κρύφιε, άγριε και ωμοφάγε,
σε πανάρχαιες εποχές κρεατοφάγε και βελανοφάγε,
με κέρατα σαν ταύρος,
πρωτόγονε, πολυμήχανε βασιλιά λευκός
και όχι μαύρος.

Τις λύπες διώξε και φέρε τη χαρά·
στείλε γλυκύτητα, ευσπλαχνία και ευφροσύνη,
ενότητα στους λαούς και αδελφοσύνη,
στον δοξασμένο λαό και πολυβασανισμένο.
Δώρισε πολλά τούτος ο λαός από παλιά
και τώρα μένει φτωχευμένος.

Δώσε σπέρμα και ορμή στον νέο να τεκνοποιήσει
και στην Ελληνίδα άρτια παιδιά να γεννήσει,
και όχι στον Καιάδα πριν γεννηθούν να τα ρίξει.
Η Πολιτεία τα παιδιά να τα μεγαλώσει,
στους άρχοντες αγάπη στον λαό να συστήσεις.
Τούτος ο τόπος ν’ ανθίσει και να επιβιώ  σει·
κέρδος ολόκληρη θα ’χει η ανθρωπότης (22/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                            Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

I was shaken by the photographs —
dramatic,
with heroic figures
in the yard of the Shooting Range.

Without cause.
Without trial.
Crimes that will weigh
upon the Germans forever.

I call them authentic,
genuine,
proof of heinous criminals.
Most precious.
They will speak the hidden Truth
so that, at last, the lies may end

and the Truth may shine.
War Reparations are not a fairy tale.

Most homes were blood-stained.
I lived the madness,
the blood and the agony.
The Occupation — a hell that does not fade.
I remember it as if it were yesterday.

On the Sacred Way.
I saw the convoy descending.
And from the trucks —
a stentorian voice.
Men condemned to death.
On their way to execution.

Lying in the truck beds,
bound like parcels.
Guards standing upright,
bayonets fixed.
And they were singing.
And singing.

Resistance marching songs
that were heard in Aigaleo,
in every neighborhood.
A voice that even now,
almost a century later,
shakes me.

I did not see faces.
But I saw bravery.
Calm before death.
A serene gaze.
Their final battle — victorious.

In Distomo,
in Kerdylia,
in Kandanos,
in the mountains of Trifylia —
holocausts.
Villages burned.
Women in black.
Children orphaned.

And my mother —
five children,
without a home,
without bread
in occupied Athens.
Hunger.
Famine.
Misery.

The crimes remained silent.
Covered over.
Forgotten.

But a crime,
if it is not judged,
haunts.
Festers.
It does not fade.

Now the photographs
demand Justice.
“Justice, our sons,”
whisper the executed.

Genocides
do not vanish through denial.
They create tempests through the ages.

The photographs and the Furies
will judge.
As long as the Trial is pending
hatred swells.

And only when Justice comes
will be restored
friendship,
alliance,
peace.

(21/2/26)

Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis

  Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org  

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Συγκλονίστηκα από τις φωτογραφίες —
δραματικές,
με ηρωικές μορφές
στου Σκοπευτηρίου τη μάνδρα.

Χωρίς αιτία.
Χωρίς δίκη.
Εγκλήματα που θα βαραίνουν
τους Γερμανούς για πάντα.

Αυθεντικές τις λέω,
γνήσιες,
και αποδεικτικές των ειδεχθών. εγκληματών
Πολυτιμότατες.
Θα πουν την κρυμμένη Αλήθεια
να τελειώσουν επί τέλους  τα ψέματα

 και να λάμψει η Αλήθεια  
 οι Πολεμικές  Αποζημιώσεις δεν είναι παραμύθια.

Ματωμένα τα περισσότερα  σπίτια.
Έζησα την αλλοφροσύνη,
το αίμα και την οδύνη.
Η Κατοχή — κόλαση που δεν σβήνει.
Τη θυμάμαι σαν χθες.

Στην Ιερά Οδό  .
Είδα τη φάλαγγα να κατηφορίζει.
και από τα καμιόνια
στεντόρεια φωνή.
Μελλοθάνατοι.
Προς εκτέλεση.

Ξαπλωμένοι στις καρότσες,
δεμένοι σαν ψώνια.
Φρουροί όρθιοι,
με εφ’ όπλου λόγχη.
Κι εκείνοι τραγουδούσαν.
Και τραγουδούσαν.

Εμβατήρια αντιστασιακά
που ακούστηκαν στο Αιγάλεω,
σε κάθε γειτονιά.
Φωνή που ακόμη,
σχεδόν έναν αιώνα μετά,
με συγκλονίζει.

Δεν είδα πρόσωπα.
Μα είδα λεβεντιά.
Αταραξία μπρος στον θάνατο.
Ήρεμη ματιά.
Η τελευταία τους μάχη — νικηφόρα.

Στο Δίστομο,
στα Κερδύλια,
στην Κάνδανο,
στα βουνά της Τριφυλίας —
ολοκαυτώματα.
Χωριά καμένα.
Γυναίκες μαυροφορεμένες.
Παιδιά ορφανά.

Κι η μάνα μου —
πέντε παιδιά,
χωρίς σπίτι,
χωρίς ψωμί
στην κατοχική Αθήνα.
Πείνα.
Λοιμός.
Δυστυχία.

Τα εγκλήματα έμειναν βουβά.
Σκεπασμένα.
Ξεχασμένα.

Μα το έγκλημα,
αν δεν δικαστεί,
στοιχειώνει.
Κακοφορμίζει.
Δεν σβήνει.

Τώρα οι φωτογραφίες
ζητούν Δικαιοσύνη.
«Δικαιοσύνη, γιοί μας»
ψιθυρίζουν οι εκτελεσθέντες.

Οι γενοκτονίες
δεν σβήνουν με άρνηση.
Δημιουργούν τρικυμίες στους αιώνες.

Οι φωτογραφίες και οι Ερυνίες
θα δικάσουν.
Όσο η Δίκη εκκρεμεί
το μίσος γιγαντώνεται.

Και μόνο όταν έρθει η Δικαιοσύνη
θα αποκατασταθεί
φιλία,
συμμαχία,
ειρήνη.( 21/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                                                                                                               Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

By Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The presence of the Greeks in Egypt is as ancient as their own prehistory. In antiquity, they were so numerous that they even outnumbered the dark-skinned native Egyptians. The floods of the Nile buried all settlements along the riverbanks, and only stone structures located far from the river remained. The pottery that was found was crude, and the houses were made of mud bricks and reeds. The inhabitants were engaged in agriculture, fishing, and hunting. The Greeks taught the Egyptians to cultivate the land methodically near the Nile Delta.

The Greeks of early times first settled in Ethiopia. There is even a reference in Homer’s Iliad to a journey of Zeus to Ethiopia, although the means he used is not mentioned. Ethiopia had rich vegetation, and many city-states engaged in transit trade via the Nile were organized there. Ethiopians also came with them, forming the core of the Egyptian race. Later, trading posts were established near the Nile Delta, and goods were transported by ship to Greece and other parts of the Mediterranean.

The Egyptians were receptive to learning and lived harmoniously with the Greeks throughout all periods. They identified with the Greek way of life during both the traditional and historical eras. They did not regard the Greeks as conquerors, nor did the Greeks consider the Egyptians as slaves. There, they built many cities that became commercial, industrial, and cultural centers of Hellenism. They established oracles, built temples, and brought the gods of Olympus to the land of the Nile.

According to ancient writers, the Egyptians were a practical people: skilled craftsmen, builders, farmers, and artists—especially in music and dance. They accepted the world as it was, with kindness, without delving into issues that might divide peoples. They were not particularly engaged in letters and sciences, but they became skilled anatomist-physicians because of their practice of mummifying the dead. In contrast, Greek physicians lagged behind in anatomy, since the mistreatment of the dead was forbidden in ancient Greece. However, the Egyptians did not show particular ability in other medical specialties (such as pathology or pharmacology) and often attempted to heal the sick at crossroads with magical formulas and prayers.

Throughout their long history in Egypt, Greeks exercised authority as priests, seers, state officials, generals, sailors, merchants, and more.

The first Pharaoh was Greek, a son of Minos of Crete, named Min or Menes, and in Greek, Minas. Moreover, many subsequent pharaohs were Greek Cretans.

The great works of Egypt were built by Greeks, with Greek engineers and architects.

According to Strabo and Diodorus Siculus, Boutis was the high priest of the temples of Athena and Poseidon. He went to Egypt and discovered the books of Hermes Trismegistus in the crypts of the pyramids, transferring all the sacred texts that survived the Flood from hieroglyphic into hieratic script. The great engineer and architect Daedalus was the creator of the great Temple of Hephaestus in Memphis and of the Great Pyramid. He also constructed the labyrinth beneath the palaces with underground passages.

The persecution of the Greeks in Egypt was not an isolated event but a series of gradual political, social, and economic developments—mainly in the 20th century—that led to the mass departure of the Greek community.

---

Beginning of Pressure (1952–1956)

• 1952: Revolution of the Free Officers
• 1954–1956: Rise of Gamal Abdel Nasser

• Gradual abolition of capitulations
• Restriction of foreign businesses
• Increase of taxes on foreigners

There was no mass persecution, but there was intense insecurity, and most Greeks fled to Greece and elsewhere.

The geopolitical situation in the Eastern Mediterranean has created the strategic complex Greece–Cyprus–Israel, in which Egypt also participates loosely. However, as a Muslim country, Egypt is not stable and is not bound by firm commitments.

(19/2/26)
Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer, Member of the Hellenic Literary Society
http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Η παρουσία των Ελλήνων στην Αίγυπτο είναι τόσο παλιό όσο και η προϊστορία τους . Και ήταν σε τόσο μεγάλο αριθμό στην αρχαιότητα ώστε ξεπερνούσε και τους μελαμψούς γηγενείς Αιγυπτίους. Οι πλημμύρες του Νείλου έθαψαν όλους τους οικισμούς στις όχθες του ποταμού και παρέμεινε ότι ήταν πέτρινο μακριά από τον ποταμό. Τα αγγειοπλαστικά που βρέθηκαν ήταν άκομψα και τα σπίτια ήταν  από πλίθες και χόρτο. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία , αλιεία και το κυνήγι . Οι Έλληνες έμαθαν τους Αιγύπτιους να καλλιεργούν μεθοδευμένα τη γη κοντά στις εκβολές του Νείλου. Οι Έλληνες της παλιάς εποχής πρωτοκατοικησαν στην Αιθιοπία. Υπάρχει μάλιστε στην Ιλιάδα του Ομήρου αναφορά για ταξίδι του Δία στην Αιθιοπία. Δεν γράφει όμως το μέσο που χρησιμοποίησε

Η Αιθιοπία  είχε πλούσια βλάστηση  και οργάνωσαν πολλές πόλεις-κράτη διαμετακομιστικού εμπορίου μέσω του Νείλου. Μαζί τους έρχονταν και Αιθίοπες, οι οποίοι είναι ο πυρήνας του γένους των Αιγυπτίων. Αργότερα έφτιαξαν και εμπορικούς σταθμούς πλησίον των εκβολών του Νείλου και τα εμπορεύματα μεταφέρονταν με   πλοία στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη στη Μεσόγειο . Οι Αιγύπτιοι ήταν δεκτικοί μαθήσεως και ζούσαν αρμονικά με τους Έλληνας όλες τις εποχές . Ταυτίστηκαν με τον Ελληνικό τρόπο ζωής σε όλη την παραδοσιακή και ιστορική περίοδο. Τους Ελληνες δεν θεώρησαν κατακτητές αλλά και οι Ελληνες δεν θεώρησαν τους Αιγύπτιους σαν δούλους. Εκεί έχτισαν πολλές πόλεις που έγιναν εμπορικά  ,  βιοτεχνικά και πολιτιστικά  κέντρα των Ελλήνων . Δημιούργησαν μαντεία , έχτισαν ναούς και έφεραν τους θεούς του Ολύμπου στη χώρα του Νείλου.

Όπως μας πληροφορούν αρχαίοι συγγραφείς οι Αιγύπτιοι ήταν πρακτικός λαός. Καλοί  χειροτέχνες , οικοδόμοι, γεωργοί, καλλιτέχνες ιδιαίτερα στη μουσική και στους χορούς. Ήταν πρακτικοί άνθρωποι και δέχονταν τον κόσμο όπως ήταν, με καλοσύνη, χωρίς να εμβαθύνουν σε θέματα που μπορεί να χωρίσουν τους λαούς. Ουδέποτε ασχολήθηκαν με τα γράμματα και τις επιστήμες , Εγιναν όμως καλοί γιατροί ανατόμοι διότι ασχολούνταν με την μουμιοποίηση των νεκρών,  Αντίθετα υστερούσαν οι Ελληνες γιατροί στην ανατομια διότι  απαγορευόταν η κακοποίηση του νεκρού στην αρχαία Ελλάδα. Αλλά σε άλλες ειδικότητες δεν έδειξαν ικανότητες (παθολογία , φαρμακολογία) Με μαγικές συνταγές και με προσευχές  προσπαθούσαν να γιατρέψουν τους ασθενείς στις τριόδους.

Σε όλη την μακραίωνα ιστορία οι Έλληνες   στην Αίγυπτο  ασκούσαν εξουσία: Ιερείς , μάντεις, κρατικοί αξιωματούχοι , στρατηγοί, ναυτικοί , έμποροι κλπ

Ο πρώτος Φαραώ ήταν Ελληνας γιός του Μίνωα της Κρήτης ονόματι Μιν ή Μένες και στα Ελληνικά Μηνάς. Αλλά και μετέπειτα οι περισσότεροι φαραώ ήταν Έλληνες Κρήτες.  

Τα μεγάλα έργα της Αιγύπτου χτίστηκαν από τους Ελληνες και με Έλληνες μηχανικούς και αρχιτέκτονες.

Ο Βούτης κατά τον Στράβωνα και Διόδ. Σικε λιώτη ήταν πρωθιερέας των ναών Αθηνάς και Ποσειδώνα. Αυτός πήγε στην Αίγυπτο και ανακάλυψε τα βιβλία του Ερμή του Τρισμέγιστου

στις  κρύπτες των πυραμίδων και μετέφερε από την ιερογλυφική γραφή στην ιερατική όλα τα ιερά κείμενα που σώθηκαν από τον κατακλυσμό. Ο μεγάλος μηχανικός και αρχιτέκτων Δαίδαλος είναι ο δημιουργός του μεγάλου ναού του Ηφαίστου στην Μέμφιδα και της Μεγάλης Πυραμίδας . Αυτός κατασκεύασε τον λαβύρινθο κάτω από τα  ανάκτορα με υπόγειες στοές.

Ο διωγμός των Ελλήνων στην Αίγυπτο δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια σειρά σταδιακών πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων, κυρίως στον 20ό αιώνα, που οδήγησαν στη μαζική αποχώρηση του ελληνισμού.

---

 Αρχή της πίεσης (1952–1956)

• 1952: Επανάσταση των Ελεύθερων Αξιωματικών.
• 1954–1956: άνοδος του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.
  • Σταδιακή κατάργηση διομολογήσεων
  • περιορισμός ξένων επιχειρήσεων
  • αύξηση φόρων στους αλλοδαπούς

 Δεν υπήρξε  μαζικός διωγμός, αλλά έντονη ανασφάλεια και οι περισσότεροι Έλληνες διέφυγαν στην Ελλάδα και αλλού .. Η γεωπολιτική κατάσταση της Αν. Μεσογείου έχει δημιουργήσει το στρατηγικό σύμπλοκο Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Σε αυτό συμμετέχει χαλαρά και η Αίγυπτος  . Όμως η Αίγυπτος ως μουσουλμανική χώρα δεν είναι σταθερή και δεν δεσμεύεται

 (19/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org