Ο Κομματικός Εμφύλιος

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ι. Χωρίς όπλα

Δεν έχει χαρακώματα ούτε στολές.
Έχει οθόνες, συνθήματα και λέξεις αιχμηρές.
Δεν ακούς πυροβολισμούς — ακούς κραυγές για κλοπές, λεηλασίες και σκανδαλοποιούς.
Όλοι να πιάσουν την κουτάλα προσπαθούν.

Ο εχθρός δεν φαίνεται πουθενά.
Φορά το πρόσωπο του φίλου, μιλά τη γλώσσα σου, κρατά το ίδιο διαβατήριο, έχει τα μέσα, το κομμα του δίνει το εισιτήριο.
Της αρπαχτής γίνεται εφαλτήριο.

2. Οι λέξεις–σφαίρες

Λέξεις ξύλινες, βαρετές, σφαίρες για σένα τον ακομμάτιστο.
Η αλήθεια, λάφυρο.
Η μισή φράση πιο φονική από ολόκληρο ψέμα.

Το κομματόσκυλο αδιαφορεί για σένα και για μένα.
Λίγο πριν από την Κυριακή θα σε θυμηθεί και την πόρτα θα σου χτυπήσει.
Χρυσά κουτάλια θα σου υποσχεθεί — να τον σταυροδοτήσεις.

3. Με σύμμαχο την Έριδα

Σε στρατόπεδα μας χώρισαν:
όχι με σύνορα, μα με έριδες.
Μας έβαψαν μπλε, πράσινους, ροζ και μαύρους,
και σύμμαχους αναρχικούς και χώρισαν τους Ελληνες

Αν δεν προβληματιστείς και τούτη τη φορά,
θα σε γεμίσει και πάλι ψέμα με ουρά.
Νομιμοποιημένη δικτατορία χωρίς αντιπολίτευση,
και πίσω πυρετωδώς εργάζεται η κλεπτοκρατία.

4. Οι νέοι στρατολόγοι

Δεν στρατολογούν με σημαίες, μα με θυμό.
Δεν μιλούν για πατρίδα — μιλούν για ταυτότητα, για το κόμμα.
Δεν τους ενδιαφέρει τούτο το χώμα.
Κράτος σουρωτήρι και η δικαιοσύνη πτώμα.

Σου λένε ποιος είσαι και ποιον να μισείς.
Και στο τέλος χειροκροτείς τη σιωπή σου.
Κάνει πως δεν βλέπει την αποχή σου,
αδιαφορεί για την επιβίωσή σου.

Της ακρίβειας εξαπολύει τα κλεφτρόνια.
Γι’ αυτούς το άπαν είναι το κόμμα.
Ουδεμία σημασία αν η κοινωνία βυθίστηκε στη βρώμα.

Μετρούν και ξαναμετρούν τις σφυγμομετρήσεις.
Το κουστούμι δεν τους νοιάζει αν σε σφίξει,
αρκεί εσύ την ψήφο να τους ρίξεις.

5. Η οικονομία του μίσους

Το μίσος έγινε επένδυση.
Κλικ, ψήφοι, επιδοτήσεις. Με ένα φιλοδώρημα θα τον ψηφίσεις , όλοι τους αξιοθρήνητοι για λύπη

Και τον λαθρομετανάστη θα βοηθήσεις,
ξένο δεν θα τον θεωρήσεις.
Εσένα, σε λίγο, κάποιο μουσείο θα σε φιλοξενήσει.

Σε κλέβουν και σε ξυλοφορτώνουν,
κι αυτοί τ’ αρπάζουν και τα τσεπώνουν.
Για σένα ψιλό δεν υπάρχει,
για αυτούς «δόξα τω «κουβέρνο» να ’χει».

Όσο διχάζεσαι, κερδίζουν.
Όσο ουρλιάζεις, κυβερνούν.

Τους θεωρείς Έλληνες επειδή ελληνικά μιλούν;
Στη μαύρη τρύπα έχεις πέσει, φουκαρά,
και να βγεις αδυνατείς —
σου κλείδωσαν τη σκέψη οι πονηροί. Αδιέξοδα μπροστά σου φοβερά.

Η ανάγκη έγινε φόβος,
κι ο φόβος υπακοή.
Και όλα πάνε «φοβερά»
κι εσύ υπομονή.

6. Η πλατεία χωρίς πρόσωπα

Στην ίδια πλατεία στεκόμαστε,
μα δεν κοιταζόμαστε.
Ο καθένας κρατά το πανό του σαν ασπίδα.
Κανείς δεν ακούει. Όλοι απαντούν.

Κι εσύ στη σιωπή μονίμως,
εκ δεξιών, εξ αριστερών και εξ ευωνύμων.

7. Η πατρίδα στη μέση

Η πατρίδα έμεινε μόνη, σαν λέξη παλιά.
Τη μνημονεύουν όλοι, την υπηρετούν λίγοι.

Άλλοι την πουλούν φθηνά,
άλλοι τη φορούν σαν έμβλημα.
Κανείς δεν τη σηκώνει στους ώμους ψηλά.
Η Ελλάδα είναι πολύ βαριά.

Επίλογος

Ο σύγχρονος εμφύλιος δεν τελειώνει με ειρήνη.
Τελειώνει με μνήμη.

Αρπακτικές συμμορίες λυμαίνονται τη χώρα
και ο λαός ζαρωμένος — προς ώρας.

Όταν θυμηθούμε ότι πριν τα κόμματα
υπήρχε κοινός τόπος.

Κι αν δεν τον ξαναβρούμε,
ο πόλεμος θα μένει πάντα ανοιχτός
να τον ξαναζήσεις παντοιοτρόπως

Στη Δημοκρατία υπάρχουν και άλλες λύσεις.
Αρκεί το μυαλό σου να κινητοποιήσεις.
(9/2/2026)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

7 Φεβρουαρίου, 2026

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Για έναν στρατιωτικό, η κατασκοπεία σε βάρος της πατρίδας είναι η πλέον ατιμωτική και ανόσια πράξη. Όπως είπε ο Σωκράτης:
«Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστί η Πατρίς».

Ο κατηγορούμενος αξιωματικός είναι επίορκος, διότι παραβίασε τον όρκο του χάριν του κέρδους. Αν αποδειχθεί η ενοχή του, θα εκπέσει στον βαθμό του σμηνίτη. Προκαλεί απορία πώς ένας ανώτερος αξιωματικός τεχνολογικού κλάδου με άριστες σπουδές αγνοούσε τις δυνατότητες των σύγχρονων μέσων εντοπισμού κατασκοπείας: «τεχνολογικά ίχνη, δίκτυα αντικατασκοπείας, διπλούς πράκτορες κ.α»

Σήμερα, ό,τι λέμε, γράφουμε ή πράττουμε —σε ανοιχτό ή κλειστό χώρο— καταγράφεται. Με το κινητό τηλέφωνο, το Wi-Fi, τις φανερές και κρυφές κάμερες, όλα γίνονται γνωστά στον «Big Brother». Το ίδιο ισχύει για τις αγορές μας, τις συναλλαγές με τράπεζες και με το κράτος, ακόμη και για τις κοινωνικές μας επαφές. Είμαστε σαν χρυσόψαρα στη γυάλα.

Αυτά όφειλε να τα γνωρίζει ένας τεχνολόγος αξιωματικός. Ο Πυθαγόρας δίδασκε στη σχολή του: «Βλέπε, άκου, σιώπα». Όταν χειρίζεσαι άκρως απόρρητες πληροφορίες, είναι σαν να κρατάς αναμμένα κάρβουνα στα χέρια σου.

Αν καταδικαστεί για κατασκοπία, θα χαρακτηριστεί άπατρις, φιλοχρήματος, ανήθικος και επίορκος.. Υπήρξε όμως επιπόλαιος. Αν έχει παιδιά, δεν σκέφτηκε το άγος που τους κληροδότησε με το όνομα του;

Το 1953 ήμουν διοικητής της Κρυπτογραφικής Σχολής του ΝΑΤΟ. Όλα ήταν χαρακτηρισμένα “COSMIC TOP SECRET”, τον ανώτατο βαθμό απορρήτου. Πρωί και βράδυ ελέγχαμε ένα προς ένα τους κώδικες και το υλικό. Κάθε απώλεια σήμαινε πιθανή υποκλοπή (compromise) στην κρυπτογραφική διάλεκτο . Η ποινή τότε ήταν ακόμη και θάνατος, βάσει του διαβόητου Νόμου 375.(εκτέλεση Βαβούδη κ.α για κατασκοπία } Απαγορεύσαμε την είσοδο στο Κρυπτογραφικό Κέντρο του ΓΕΕΘΑ ακόμη και στον Ναύαρχο Μανουμπάτεν Διοικητή των Ναυτικών Δυνάμεων Μεσογείου και μόνο όταν μας προσκόμισε το Πιστοποιητικόν Ασφαλείας του ανοίξαμε τη θύρα και μας έστειλε συγχαρητήρια για τον βαθμό ασφαλείας του Κέντρου

Την ίδια περίοδο, μια απλή οικογενειακή επίσκεψη σε συγγενή που ψήφιζε Ιωάννη Ζίγδη και Λουκή Ακρίτα —βουλευτές του Κέντρου— θεωρήθηκε ύποπτη. Η NSA έλαβε την πληροφορία και διατάχθηκα να παραδώσω τη Σχολή. Μόνο η εγγύηση συγγενή μου στρατηγού του ΙΔΕΑ με έσωσε.

Αυτά συνέβαιναν το 1953, όταν η τεχνολογία παρακολούθησης ήταν στα σπάργανα. Σήμερα, αντιλαμβάνεται κανείς πόσο αδύνατο είναι να διαφύγει κάποιος επί μακρόν από τις Υπηρεσίες Ασφαλείας.

Στον Εμφύλιο υπήρχαν κατάσκοποι συνειδήσεως Σήμερα, οι κατάσκοποι εργάζονται για το χρήμα. Ειλικρινά λυπούμαι πολύ σαν πρώην στέλεχος των Διαβιβάσεων για το θλιβερό συμβάν.(7/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com amphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

6 Φεβρουαρίου, 2026

The Partisan Civil War

(Poetic / Literary Translation)

Prologue

A sworn friend of the Greek—yet at his side he turns into an enemy.
In his company he grows foolish, for division feeds him without end.

Time does not change the Greek; then as now,
the foreign hand drives him toward division and cries aloud.
He embraces the enemy as a friend,
and the enemy comes to help—for a price:
to tear hearts from the faithless, without mercy, without restraint.

The Civil War

Thus we were shattered by civil war.
Brother butchered brother for the sake of ideas,
without pity, without mercy, not even a final blessing.

Some called the Athenians democrats;
others named the Spartans oligarchs.
Meanwhile the enemies lay in wait for the golden moment
to fasten the yoke of slavery upon us—
just as today the West provokes strife
while the Yellow Dragon storms forward.

The system of rule was only the pretext—
democracy or oligarchy.
The true aim of outsiders was one alone:
to turn us into subjects.

Peace and Rupture

In times of peace, people grow calm
and tend to their well-being.
But when needs swell and burdens rise,
complaint becomes conflict,
and like a raging torrent, it sweeps all away.

Civil war is born within,
yet it carries mutual slaughter:
brother kills brother, child kills father,
and Strife banishes reason.
No one knows who is friend or foe,
and vengeance reigns supreme.

Fear

When you meet another,
you speak of winds and waters.
Be careful not to reveal yourself,
even if you are but a lamb.
Do not say whether you stand with the reds
or with the blues.

The tongue ties itself.
According to whom you face,
you learn either to keep silent
or to speak in riddles,
so that no one truly understands you.

The Corruption of Values

Civil war provokes the mind,
sets the soul ablaze,
and inflates the passions.
Informing wounds—
and often kills.

Reckless audacity was renamed courage,
blind obedience became virtue;
prudence was called cowardice,
self-restraint unmanliness.
Patriotism was branded nationalism,
and the democratic man a communist—
both in civil war and in occupation.

Words lost their meaning:
quarrel became merit,
reflection an evasion.
The frenzied were celebrated,
the rational suspected,
and the thug appeared powerful.

The Parties

With dogmas they feed the sheep,
with ideologies they water them,
until they forget the homeland
for an unseen promise.

To the rams they offer offices,
money, rank, and glory.
To the rest—the pen and silence.

The party above all.
Legalized gangs shout endlessly on the screens,
noise without substance.
They stone the homeland
and excellence alike.
Their unity is no virtue—
it is shared complicity.
Even justice they hold in their grasp.

Legalized gangs:
they seize through laws,
they steal through procedures.
They fear opposition,
though it serves society.

Party Rule

They honor their oaths only when it suits them,
and trample them once they grow strong.
Through deceit they betray the homeland,
and if needed, they burn it to save themselves.

They borrow and never repay,
they control the treasury.
Honest men are rare;
crafty and agreeable ones abound.

If they are called clever and we fools,
then replace them.
We want patriots as leaders—
not the leader’s ornamental plants.

Historical Nightmare

Savage were the morals of civil war.
The sun hid itself in shame.
Brother slew brother, son slew father,
and rage gave birth to the monster of division.
The “party of the people” drank our blood—
and this is no lie.

The civil war was foreign-driven:
two governments,
and the people lost in between.
We emerged victorious from war,
yet instead of justice and reparations,
we turned our weapons upon one another.

Epilogue

Civil war does not end with weapons.
It continues through parties,
through distorted words,
buried memories,
and betrayed homelands.

Whoever forgets
is condemned to live it again.

6 Φεβρουαρίου, 2026

Ο Κομματικός Εμφύλιος Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Κομματικός Εμφύλιος
→ αίμα, ξένη παρέμβαση, ιστορικό τραύμα
Ο Σύγχρονος Εμφύλιος
→ λόγος, οθόνες, αλγόριθμοι, διχασμός χωρίς όπλα
Η Έξοδος – Η Ευθύνη του Πολίτη
→ όχι σωτήρες, όχι όχλος, μόνο κρίση και ευθύνη

Ο Κομματικός Εμφύλιος

Πρόλογος

Φίλος του Έλληνα επιστήθιος, κι όμως μαζί του γίνεται εχθρός. Με αυτόν παρέα γίνεται ανόητος, γιατί ο διχασμός τον τρέφει διαρκώς.

Τον Έλληνα ο χρόνος δεν τον αλλάζει· και τότε και τώρα το ξένο στον διχασμό τον σπρώχνει και κραυγάζει. Τον εχθρό σαν φίλο τον αγκαλιάζει, κι εκείνος τρέχει για βοήθεια — με το αζημίωτο, να ξεριζώσει καρδιές στον επίορκο ,χωρίς καμία επιείκεια

Ο εμφύλιος

Έτσι στον εμφύλιο συνταραχτήκαμε. Αδερφός τον αδερφό για ιδέες σφάξανε. Χωρίς οίκτο και χωρίς έλεος, ούτε μ’ ένα ευχέλαιο.

Οι μεν τους Αθηναίους καλούσαν δημοκράτες, και ολιγαρχικούς οι άλλοι τους Σπαρτιάτες. Κι οι εχθροί καρτερούσαν τη χρυσή ευκαιρία: να μας περάσουν της δουλείας τον χαλκά. Οπως ακριβώς σήμερα η Δύση στήνει καυγά και ο Κίτρινος δράκων εφορμά.

Το πολίτευμα ήταν το πρόσχημα· δημοκρατικό ή ολιγαρχικό. Μα ο αληθινός σκοπός των έξω ήταν ένας: να μας κάνουν υποτακτικούς.

Η ειρήνη και η ρήξη

Στην ειρήνη ο κόσμος ησυχάζει, για την ευζωία του φροντίζει. Μα όταν οι ανάγκες φουσκώσουν κι οι δαπάνες μεγαλώνουν , η γκρίνια γίνεται σύγκρουση και σαν χείμαρρος τα πάντα παρασύρει

Ο εμφύλιος είναι εσωτερικός, μα κουβαλά αλληλοσκοτωμό: αδερφός σφάζει τον αδερφό, παιδί τον πατέρα, κι η Έρις διώχνει τη λογική. Κανείς δεν ξέρει πια ποιος φίλος και ποιος εχθρός και η εκδίκηση υπερτέρα

Ο φόβος

Όταν κάποιον συναντήσεις, περί ανέμων και υδάτων θα μιλήσεις. Πρόσεχε μην αποκαλυφθείς, ακόμη κι αν είσαι αρνί. Μην πεις αν είσαι με τους κόκκινους ή με τους θαλασσί.

Ο γλωσσοδέτης μπαίνει μόνος του. Κι ανάλογα με ποιον μιλάς, μαθαίνεις να σωπαίνεις, ή το.υ μιλάς ακαταλαβήστικα να μη σε καταλαβαίνει

Η διαστροφή των αξιών

Ο εμφύλιος το πνεύμα ερεθίζει, την ψυχή φλογίζει, τα πάθη γιγαντώνει. Η ρουφιανιά πληγώνει — κι αρκετές φορές σκοτώνει.

Η παράλογη τόλμη βαφτίστηκε ανδρεία, η τυφλή αφοσίωση ευψυχία, η σύνεση δειλία, κι η σωφροσύνη ανανδρία. Ο πατριωτισμός εθνικισμός και ο δημοκρατικός κομμουνιστής στον εμφύλιο και στην κατοχή

Οι λέξεις άλλαξαν νόημα: ο καυγάς έγινε αρετή, η σκέψη υπεκφυγή. Ο έξαλλος ξακουστός, ο λογικός ύποπτος και ο τραμπούκος δυνατός

Τα κόμματα

Με δόγματα τα πρόβατα ταΐζουν, με ιδεολογίες τα ποτίζουν, να ξεχάσουν την πατρίδα για μια αόρατη ελπίδα.

Στα κριάρια δίνουν αξιώματα, χρήματα, θέσεις και μεγαλεία. Στ’ άλλα τη στρούγκα και τη σιωπή.

Το κόμμα πάνω απ’ όλα. νομιμοποημένες συμμορίες στα κανάλια όλο φωνασκείες χωρίς ουσία. Την πατρίδα πετροβολούν και την αριστεία. Η συνοχή τους δεν είναι αρετή, είναι κοινή συνενοχή. Στο χέρι κρατούν ακόμη και τον δικαστή. Νομιμοποιημένες συμμορίες: αρπάζουν με νόμους, κλέβουν με διαδικασίες. Τον αντίλογο τον φοβούνται, κι ας ωφελεί την κοινωνία.

Η κομματοκρατία

Τους όρκους τους κρατούν όσο συμφέρει, και τους καταπατούν όταν δυναμώσουν. Με δόλο την πατρίδα καταδολιεύουν, κι αν χρειαστεί, την καίνε για να σωθούν.

Δανείζονται και δεν επιστρέφουν, τον κορβανά κατέχουν. Έντιμους δύσκολα θα βρεις, δόλιους και ευχάριστους πολλούς.

Αν αυτοί λέγονται έξυπνοι κι΄εμείς βλάκες, τότε αλλάξτε τους: πατριώτες θέλουμε πολιτικούς και όχι του αρχηγού τις γλάστρες.

Ιστορικός εφιάλτης

Άγρια τα ήθη στον εμφύλιο. Ο ήλιος κρύφτηκε από ντροπή. Αδερφός σκότωνε αδερφό, γιός τον πατέρα. Κι η οργή γέννησε του διχασμού το τέρας. Το “κόμμα του λαού” μας ήπιε το αίμα κι’ αυτό δεν είναι ψέμα

Ξενοκίνητος ο εμφύλιος. Δύο κυβερνήσεις, κι ο λαός στη μέση χαμένος.

Βγήκαμε νικητές από πόλεμο, κι αντί για δίκαια και αποζημιώσεις, σκοτωνόμασταν μεταξύ μας.

Επίλογος

Ο εμφύλιος δεν τελειώνει με τα όπλα. Συνεχίζεται με κόμματα, με λέξεις αλλοιωμένες , μνήμες θαμμένες και πατρίδες προδομένες.Όποιος ξεχνά, είναι καταδικασμένος να τον ξαναζήσει.

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com amphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

6 Φεβρουαρίου, 2026

Ο Κομματικός Εμφύλιος

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Κομματικός Εμφύλιος
→ αίμα, ξένη παρέμβαση, ιστορικό τραύμα
Ο Σύγχρονος Εμφύλιος
→ λόγος, οθόνες, αλγόριθμοι, διχασμός χωρίς όπλα
Η Έξοδος – Η Ευθύνη του Πολίτη
→ όχι σωτήρες, όχι όχλος, μόνο κρίση και ευθύνη

Ο Κομματικός Εμφύλιος

Πρόλογος

Ο εμφύλιος

Η ειρήνη και η ρήξη

Ο φόβος

Η διαστροφή των αξιών

Τα κόμματα

Με δόγματα τα πρόβατα ταΐζουν, με ιδεολογίες τα ποτίζουν, να ξεχάσουν την πατρίδα για μια αόρατη ελπίδα.

Στα κριάρια δίνουν αξιώματα, χρήματα, θέσεις και μεγαλεία. Στ’ άλλα τη στρούγκα και τη σιωπή.

Η κομματοκρατία

Ιστορικός εφιάλτης

Ξενοκίνητος ο εμφύλιος. Δύο κυβερνήσεις, κι ο λαός στη μέση χαμένος.

Βγήκαμε νικητές από πόλεμο, κι αντί για δίκαια και αποζημιώσεις, σκοτωνόμασταν μεταξύ μας.

Επίλογος

Ο εμφύλιος δεν τελειώνει με τα όπλα. Συνεχίζεται με κόμματα, με λέξεις αλλοιωμένες , μνήμες θαμμένες και πατρίδες προδομένες.

Όποιος ξεχνά, είναι καταδικασμένος να τον ξαναζήσει.

5 Φεβρουαρίου, 2026

ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑΡΑΦΡΩΝ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Έλληνας έχει παραφρονήσει.
Στοχοποιεί το ίδιο του το σπίτι.
Συζητά αδιάκοπα πώς θα το γκρεμίσει,
πώς θα το παραδώσει στους γείτονες
για να τους κατευνάσει.

Μια ιδιότυπη μορφή πολιτικής παραφροσύνης.
Η Ελλάδα γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος
και, δευτερευόντως, η Αμερική.

Οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα.
Κάθε τριτοκοσμικός, κάθε περιπλανώμενος,
μπαίνει χωρίς να ερωτηθεί κανείς.
Στο όνομα του ανθρωπισμού
και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
στη χώρα που έχει πληρώσει την Ιστορία
με εκατομμύρια θύματα ανά τους αιώνες.

Καμία χείρα βοηθείας.
Μόνον εντολές.
Η Ελλάδα να συντηρεί εκατομμύρια λαθρομετανάστες,
όχι όμως να τους απομακρύνει.

Ο μαρξισμός εμβολίασε τη σκέψη
με το μικρόβιο της ηττοπάθειας
και της δουλοφροσύνης.
Ξεχάσαμε τους προγόνους μας
και την ελληνική ανδρειοσύνη.

Εμπιστευόμαστε τον δουλέμπορο
και όχι την ελληνική ναυτοσύνη.

Αν αυτή η κατάσταση δεν ανατραπεί,
η χώρα βαδίζει προς διάλυση.
Οι άρπαγες ακονίζουν τις μάχαιρες.
Οι γείτονες καραδοκούν,
ενθαρρυμένοι απ’ όσα βλέπουν.

Οι Έλληνες κουράστηκαν από τον τόπο τους.
Κουράστηκαν και από τον εαυτό τους.
Υπερασπιστές όλων των λαών,
εχθροί του ίδιου τους του δικαίου.

Κι όμως —
υπάρχουν ακόμη οι ήρωες και οι ημίθεοι.
Υπάρχουν οι μορφές του Ελληνικού Πανθέου,
που θυμίζουν ότι
λαός χωρίς αυτοσεβασμό
δεν χάνεται απ’ τους εχθρούς,
αλλά αυτοκαταργείται. (5/2/26)

4 Φεβρουαρίου, 2026

THE BIG BANG

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

IntroductionI know in advance that I will displease those who insist on the existence of a personal God–creator of everything, visible and invisible, and therefore of the Universe. However, this is an unverifiable belief, just as the theoretical approach I quote below is unverifiable. Neither of the two has scientific proof in the strict sense (experiment – measurement – verification). Therefore, they can be characterized as neither true nor false, but are objects of scientific and philosophical study and reflection. Those who doubt the existence of a creator base their argument on the fact that someone created the creator. Therefore, the saying of Heraclitus is more logical: “That world, the same of all, neither gods nor men created it, but it was and is and will be an eternal fire, reaching and extinguishing by measure…”

A. PHILOSOPHICAL – COSMOLOGICAL FRAMEWORK

Chaos according to Hesiod Hesiod in the Theogony states: “First Chaos was born,

then Gaia,

then Tartarus

and finally Eros the old.” These four principles are self-generated; one was not created by the other nor by any god. Chaos is not non-existence, but the formless, dark and energetic space that pre-existed cosmic decoration. In it, matter and energy are potentially in a state of disorder. Cosmic Cupid and Eris Cosmic Cupid is not identified with the erotic god of mythology, but is the attractive and cohesive principle that allows the union of similar and opposite elements of matter. Its opposite is Eris, the force of disintegration and entropy. The universe exists through this dialectical tension of union and separation. The same dual meaning is also carried by the names Zeus (from “to unite”) and Zeus (from “to divide”). The Sacred Tetraktys The four principles of Hesiod constitute the Sacred Tetraktys, the foundation of the ancient Greek worldview: Four states of matter: Earth – Water – Air – Fire Four functions of the soul: Sensation – Emotion – Understanding – Knowledge Four virtues: Prudence – Courage – Prudence – Justice Without this knowledge, the Ancient Greek Spirit becomes incomprehensible. Universe and Cosmos according to Heraclitus The Universe is the infinite, eternal and self-created whole.

The Cosmos is the decorated part of the Universe: stars, galaxies, planets. The Greeks speak of many worlds, not many universes. The Universe for the Greeks, as the word “Syn pan = Universe, that is, the Whole” reveals. The properties of the Universe according to the Greeks were: One and only Eternal, Infinite, One, Unborn, Creator, Indestructible, Self-sufficient, Self-generated, Immutable, Immovable, Perfect. Inside “Everything Flows”

PART II PHYSICAL – COSMOLOGICAL APPROACH

(This section is not a proven physical theory, but a logical approach to the truth and a philosophical interpretation in terms of modern physics.) Chaos in modern science Physicist Ilya Prigogine showed that Chaos can self-organize and produce new structures. It is not static, but dynamic and creative. The fundamental forces In modern physics, four fundamental forces are recognized: Electromagnetic Gravitational Strong Nuclear Weak Nuclear The laws of nature are relentless and unchanging in contrast to human laws that change with changing conditions on earth Hypothesis about the causes of the Big Bang The Big Bang theory describes the after, not the before. The present hypothesis proposes four stages: Chaotic instability in an energy field and the appearance of potentially viable particles. Creation of plasma (quarks, electrons, photons, neutrinos). Condensation into a fiery mass with infinite temperature and infinite pressure. Big Bang and expansion of the Universe. Cooling, deceleration, contraction and a new explosion follow:

an eternal cycle of creation and decay. Did the Big Bang happen once, due to a singularity, or do such explosions occur continuously in the Universe and new worlds are created? Someday we will find out. Epilogue The world is not created once, but continuously.

The flow, law and reason of nature know no beginning and end — only transformations. (4/2/.2026)

Amphiktyon – Major General (retd) Konstantinos KonstantinidisWriter, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon gr

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

4 Φεβρουαρίου, 2026

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ (BIG BANG)

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Εισαγωγή

Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι θα δυσαρεστήσω όσους επιμένουν στην ύπαρξη ενός προσωπικού Θεού–δημιουργού των πάντων, ορατών και αοράτων, άρα και του Σύμπαντος. Πρόκειται όμως για δοξασία μη επαληθεύσιμη, όπως ακριβώς μη επαληθεύσιμη είναι και η θεωρητική προσέγγιση που παραθέτω κατωτέρω.

Καμία από τις δύο δεν διαθέτει επιστημονική απόδειξη με την αυστηρή έννοια (πείραμα – μέτρηση – επαλήθευση). Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ούτε αληθείς ούτε ψευδείς, αλλά αποτελούν αντικείμενα επιστημονικής και φιλοσοφικής μελέτης και στοχασμού.

Όσοι αμφισβητούν την ύπαρξη δημιουργού το στηρίζουν στο γεγονός ότι και τον δημιουργό κάποιος τον δημιούργησε. Επομένως περισσότερο λογική είναι η ρήση του Ηράκλειτου «Κόσμον τόνδε, τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε ανθρώπων εποίησεν, αλλ’ ην αεί και έστιν και έσται πύρ αείζωον απτόμενον μέτρα και αποσβεννύμενον μέτρα…»

Α΄ ΜΕΡΟΣ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ – ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Το Χάος κατά τον Ησίοδο

Ο Ησίοδος στη Θεογονία αναφέρει:

«Πρώτον εγεννήθη το Χάος,
έπειτα η Γαῖα,
ύστερον τα Τάρταρα
και τέλος ο Έρως ο παλαιός.»

Οι τέσσερις αυτές αρχές είναι αυτογέννητες· δεν δημιουργήθηκε η μία από την άλλη ούτε από κάποιον θεό. Το Χάος δεν είναι ανυπαρξία, αλλά ο άμορφος, σκοτεινός και ενεργειακός χώρος που προϋπήρχε της κοσμικής διακόσμησης.

Σε αυτόν, ύλη και ενέργεια βρίσκονται εν δυνάμει, σε κατάσταση αταξίας.

Ο Συμπαντικός Έρως και η Έρις

Ο Συμπαντικός Έρως δεν ταυτίζεται με τον ερωτικό θεό της μυθολογίας, αλλά αποτελεί την ελκτική και συνεκτική αρχή που επιτρέπει τη συνένωση των όμοιων και των αντίθετων στοιχείων της ύλης.

Αντίθετή του είναι η Έρις, η δύναμη της διάσπασης και της εντροπίας. Το σύμπαν υφίσταται μέσα από αυτή τη διαλεκτική ένταση ένωσης και διαχωρισμού.

Το ίδιο διττό νόημα φέρει και το όνομα Ζεύς (εκ του ζευγνύω) και Δίας (εκ του διαιρώ).

Η Ιερά Τετρακτύς

Οι τέσσερις αρχές του Ησιόδου συγκροτούν την Ιερά Τετρακτύν, θεμέλιο της αρχαίας ελληνικής κοσμοαντίληψης:

Τέσσερις καταστάσεις της ύλης: Γη – Ύδωρ – Αήρ – Πυρ
Τέσσερις λειτουργίες της ψυχής: Αίσθηση – Συναίσθημα – Νόηση – Γνώση
Τέσσερις αρετές: Σωφροσύνη – Ανδρεία – Φρόνηση – Δικαιοσύνη

Χωρίς αυτήν τη γνώση, το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα καθίσταται ακατανόητο.

Σύμπαν και Κόσμος κατά τον Ηράκλειτο

Το Σύμπαν είναι το άπειρο, αιώνιο και αυτοδημιούργητο όλον.
Ο Κόσμος είναι το διακοσμημένο μέρος του Σύμπαντος: άστρα, γαλαξίες, πλανήτες.

Οι Έλληνες μιλούν για πολλούς κόσμους, όχι για πολλά σύμπαντα. Το Σύμπαν για τους έλληνες όπως φανερώνει και η λέξεη «Συν πάν=Σύμπαν δηλαδή το Όλον)

Οι ιδιότητες του Σύμπαντος κατά τους Ελληνες ήταν :Ένα και μοναδικό

Αιώνιο, Άπειρο, Έν, Αγέννητο , γεννήτωρ , Ανώλεθρο, Αυτάρκες, Αυτογέννητο, Αμετάβλητο, Ακίνητο, Παντελές. Στο εσωτερικό του «Τα πάντα ρει»

Β΄ ΜΕΡΟΣ

ΦΥΣΙΚΗ – ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

(Το παρόν τμήμα δεν αποτελεί αποδεδειγμένη φυσική θεωρία, αλλά λογική προσέγγιση προς την αλήθεια και φιλοσοφική ερμηνεία με όρους σύγχρονης φυσικής.)

Το Χάος στη σύγχρονη επιστήμη

Ο φυσικός Ilya Prigogine έδειξε ότι το Χάος μπορεί να αυτοοργανώνεται και να παράγει νέες δομές. Δεν είναι στατικό, αλλά δυναμικό και δημιουργικό.

Οι θεμελιώδεις δυνάμεις

Στη σύγχρονη φυσική αναγνωρίζονται τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις:

Ηλεκτρομαγνητική
Βαρυτική
Ισχυρή Πυρηνική
Ασθενής Πυρηνική

Οι νόμοι της φύσης είναι αμείλικτοι και αμετάβλητοι εν αντιθέσει προς τους ανθρώπινους νόμους που μεταβάλλονται με την αλλαγή των συνθηκών στη γη

Υπόθεση περί των αιτίων της Μεγάλης Έκρηξης

Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης περιγράφει το μετά, όχι το πριν. Η παρούσα υπόθεση προτείνει τέσσερα στάδια:

Χαοτική αστάθεια σε ενεργειακό πεδίο και εμφάνιση εν δυνάμει σωματιδίων.
Δημιουργία πλάσματος (κουάρκ, ηλεκτρόνια, φωτόνια, νετρίνα).
Συμπύκνωση σε πύρινη μάζα με άπειρη θερμοκρασία και άεπειρη πίεσ
Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) και διαστολή του Κόσμου.

Ακολουθεί ψύξη, επιβράδυνση, συρρίκνωση και νέα έκρηξη:
αέναος κύκλος γένεσης και φθοράς. Συνέβη άπαξ η Μεγάλη Έκρηξη,λόγω μιας ιδιαιτερότητας, ή συμβαίνουν αενάως τέτοιες εκρήξεις στο Σύμπαν και δημιουργούνται νέοι κόσμοι; Κάποτε θα το μάθουμε

Επίλογος

Ο κόσμος δεν δημιουργείται μία φορά, αλλά αδιάκοπα.
Η ροή, ο νόμος και ο λόγος της φύσης δεν γνωρίζουν αρχή και τέλος — μόνο μεταμορφώσεις.(4/2/.2026)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon gr

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

2 Φεβρουαρίου, 2026

WEST CRUSADER

Konstantin Konstantinidis – Amphictyon

Where is this descent taking us?

In the East, lightning, it’s going to rain.

The West in the role of crusader

both then and now, for the land of Israel.

John is afraid of the beast

and the beast is afraid of John.

If they make the region a mess,

and from the void

the yellow dragon will invade.

Many are the ethereal wanderers,

more are the dreamers.

Awake, they see dreams,

to swallow the earth whole.

And the citizens?

These… the swindlers.

People who are greedy,

violent, liars, thieves.

Only profit attracts them,

without barriers, without morality,

to chaos they go.

With plausible arguments,

the fruit of lies.

The fight for money,

instead of Reason slogans.

And they set up monstrosities,

the walls are filled with writings

And in the streets

the victims gather. Will they learn their lessons?

They lead us to destruction,

they lead us to error.

Every time the same violin

Leaders who deceive the people

They lead us to destruction

that our mind does not grasp.

Fools govern us,

with acts of folly

They lack reason,

arrogance does not let them

In civil wars they throw heartbreaks

and they constantly commit crimes.

They trample and uproot peoples,

and vaporize others.

With their AI ally, they blind us,

and now they are altering their institutions.

We Greeks live in pain,

the neighbor does not leave us alone.

And the party dogs, blind, willless

whatever their masters say, obediently carry out.

The Greek people? It does not count.

The reason is greed,

the lack of leadership strategy.

of international power Agents

have handed over the Imia to the Turks

this country will be saved by the people.

Leaders deprived of Virtue,

politicians tied to local and foreign centers.

Citizens tolerant and fearful,

political interest above all.

And prices are rising at a rapid pace,

and they are bringing the whole world to its knees.

They lack political will,

and if they hold a gun, they will be silent.

They never set red lines,

and if they do, they change them

And they embrace the invader.

Today, when they are shaking the foundations of the earth

international law, some fools are ruminating.

The USA and Russia made a rag out of it,

and Attila cut Cyprus like a loaf.

Everything is on a collision course,

each one is starting their armada there.

No one can stop them anymore,

the UN is powerless with a lifeless voice.

The West is divided. What is the planet waiting for?

The world will not commit suicide.

In the end, Peace will applaud.

Today when the Evil stands relentless

war seems unthinkable (1/2/26)

Amphiktyon – Major General (retd) Konstantinos Konstantinidis

Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon.org

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English language)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

2 Φεβρουαρίου, 2026

THE SWAN SONG OF A GLORIOUS ΝΑΤΙΟΝ?

By Konstantinos Konstantinidis – Amphictyon

The Population of Greece – Historical Retrospective and Contemporary Decline

In antiquity, Hellenism was one of the most populous and dynamic civilizations of the known world. According to estimates based on geographical expansion, urban density, and cultural influence, the total population of the Greeks is calculated to have reached 300–330 million people.

The main population core extended across:

the Balkan Peninsula (Greece, the Aegean, Southern Balkans),
Asia Minor (coastal regions and hinterland),
Cyprus,
the Black Sea (coastal regions and Hyperboreans),
the Middle East and Egypt,
the Italian and Iberian Peninsulas (Etruscans, Greeks of Southern Italy and Sicily),
the European Mediterranean coasts as far as the Pillars of Heracles,
and, according to testimonies, as far as Britain, Ireland, and Scandinavia, through commercial, colonial, and cultural interactions.

During the Roman period, 1,492 major Greek cities are recorded in regions inhabited by Greek populations, a fact that testifies to the extent and cohesion of the Greek world.

Greeks were defined as those who shared common ancestry, language, religion, and worldview. However, unlike other peoples, the Greeks were open to intermarriage with non-Greeks, a factor that contributed to the gradual assimilation and diffusion of their population.

Here arises the crucial question:
How did such a populous and flourishing people come to number only 15–18 million individuals worldwide today, with projections of merely 6–7 million by the year 2100?
And why did no one—with the exception of Alexander the Great—attempt to unify the vast Hellenic world?

CAUSES OF DEMOGRAPHIC DECLINE

Intermarriage and cultural assimilation, beginning in antiquity and intensifying after the dominance of Christianity.
Mass migration, driven by the mountainous terrain and the restless, creative spirit of the Greek people.
Seafaring and colonization, which dispersed Greek populations among large foreign populations.
Successive massacres, persecutions, and genocides by external enemies and authoritarian regimes (Persian Wars, Roman devastations, Hunnic invasions, Frankish and Ottoman massacres, the Asia Minor Catastrophe, the Pontian Genocide, the German Occupation, the Cypriot Tragedy, among others).
Loss of language, religion, and historical memory, particularly following the violent or coercive change of ancestral religion and ethnic identity.
Continuous involvement in wars due to the strategic position of the Greek lands, resulting in enormous losses among both combatants and civilians.
Civil strife, from mythical times through the 20th century, which critically weakened the Greek core. One may also include conflicts between political and fan-based factions as a form of bloodless civil war—between political parties and football supporters—considered even more toxic than wars with foreign peoples.
Modern economic devastation and demographic hemorrhage, culminating during the period of the Memoranda and the mass emigration of young scientists.
The complete absence of a demographic strategy on the part of the modern Greek state, as if it were dealing with a foreign or hostile population.

A CALL TO RESPONSIBILITY

Responsibility does not rest solely with governments and centers of power. It also lies with the people themselves, who gradually distanced themselves from patriotism—confusing it with fanaticism or abandoning it in the name of individualism and deceptive ideologies.

Patriotism is not a slogan; it is a consciousness of continuity. When a people ceases to care about its demographic survival, its historical memory, and the future of its children—in short, about its own home—it silently consents to its decline.

The state, political parties, intellectual elites, and citizens alike must assume their share of responsibility. Without unity, strategy, and historical self-awareness, no nation can survive.

Let them ask the people of Israel how much anguish, how many tears, and how much blood they have shed—and continue to shed—to acquire and preserve their ancestral homeland.

CONCLUSION

If, in the present century, decisive, supra-partisan, and national measures are not taken, Hellenism risks singing its swan song not as a warning, but as a final end. Constitutional reform is particularly timely in this regard. Ultimately, Zeus will invisibly change the reproduction of children . So the Greek nation will not be extinguished, because it is the Ichor of civilization.
(2 February 2026)

Amphictyon – Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer, Member of the Society of Greek Writers
http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Αμφικτύων

Άρθρα

Ο Κομματικός Εμφύλιος

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

The Partisan Civil War

Ο Κομματικός Εμφύλιος Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Κομματικός Εμφύλιος

ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑΡΑΦΡΩΝ

THE BIG BANG

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ (BIG BANG)

WEST CRUSADER

THE SWAN SONG OF A GLORIOUS ΝΑΤΙΟΝ?