Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

War is no patch to tear away,
but wounds that open, never stay;
it shakes the markets, stirs the throne,
and makes the weak atone—alone.

Once it begins, none truly know
how far it spreads, how deep the blow;
who lives, who dies, what’s left to see,
what life remains of what will be.
“War fathers all”—so sages tell,
yet it forges earth into a hell.

Who dares ignite that fatal flame
must weigh it well before the blame;
before the steel his flesh shall meet,
before the innocent burn in heat.
For arrogance demands its due—
by gods and men repaid, and true.

A leader’s burden must be wise:
no conquest cloaked in soothing lies;
before you march through fire’s door,
ask the oracle once more:
“If not for homeland, just and right—
do not begin this deadly fight.”

War is no jest—it twists the whole,
no turning back, no steady goal;
like fire it runs where winds command,
and drags the doomed to death’s cold land.
Yet some grow rich in chaos grim,
sharp hawks who profit from the dim.

One by one they join the dance,
while fate conducts its dark romance;
and when the music plays askew,
Hormuz grows narrow—leaders fall too.

The Gulf—the womb of wealth untold—
yet Ares waits in straits of gold;
if birth goes wrong, he strikes the spark,
and sets the world itself to dark.
Fool is he who dares to try—
“a black hole waits,” the seers would cry.

Poseidon, too, will claim his right:
no ship shall sail, no guiding light;
the sea and sky with poison filled,
the trembling world in silence stilled.
And like a Gorgon, cold and grim,
the Gulf will turn all life to stone within.

They built on sand their fragile reign,
when oil runs dry, all hope is vain;
no tourist sun, no golden shore
shall save what was as once before.

War hardens hearts, breaks flesh and bone,
leaves some to die, some maimed, alone;
and in a nuclear, final breath,
what lives will shadow walk with death.

The arrogant sees none above,
his tongue outruns the mind thereof;
as if a demon leads his way—
three nations suffer day by day:
Iran, Lebanon, Israel—
in grief and fire, their stories dwell.

The masses move like herded sheep;
strike down the shepherd—none to keep;
the fold will fall to foreign hand—
such madness rules the shaken land.

Power hides beyond the sight:
in “democracies” masked as right,
in theocracies ruled by fear,
where truth dissolves and fades unclear.

A few enlightened voices stand,
against the warlords of the land;
yet systems crush them, bind them tight,
or cast them silent out of sight.

No more Gaza, no more chain,
no veil of fear, no endless pain;
the young cry out for liberty—
yet drown in crisis endlessly.

The “mighty one” has missed his way,
by lesser giants led astray;
he struck the head—yet flames arose,
and nuclear shadow nearer grows.

No plan, no wisdom paved the road,
he struck an ancient, hardened node;
he bombs, yet still the foe remains,
deep in the earth, through loss and pains.

Now in the Gulf’s consuming night,
he strikes without a guiding sight;
while humankind for power cries,
and wealth in burning ruin lies.

Hormuz now bound, a captive gate—
agreements broken, trust too late;
fanatics stand with vengeance sworn,
where peace is lost and rage is born.

They’ve nothing left to lose or save,
they run through tunnels, grave to grave;
and when all falls, when dust is spread—
if some still live among the dead,
perhaps at last, with clearer sight,
they’ll learn the cost of endless fight.

(24/3/26)

Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer, Member of the Society of Greek Writers
http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

---

 ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πόλεμος δεν είναι μπάλωμα να ξηλωθεί—
είναι πληγή που ανοίγει και δεν κλείνει.
Φέρνει σορτάρισμα στις αγορές τον βυθίζει στις  εκλογές
και τον αδύνατο τον κάνει θύμα εξιλαστήριο και τον σβήνει

Άμα αρχίσει, κανείς δεν ξέρει
πότε και πώς θα τελειώσει·
ποιος θα ζήσει, ποιος θα πεθάνει,
και τι ζωή θα απομείνει μετά.
«Πόλεμος πατήρ πάντων»—μα και κολαστήριο,
κι όποιος τον ανάψει, θα υποστεί μαρτύριο

Εκείνος που τον ξεκινά
χίλιες φορές να τον ζυγίζει,
πριν το σίδερο στο σώμα του καρφωθεί και πριν τους άμαχους στην πυρά τους καβουρντίζει
Η αλαζονεία ακριβά πληρώνεται—
θεοί και άνθρωποι τον αλαζόνα τιμωρούν και αυτός ματώνεται.

Η ευθύνη του ηγέτη βαριά:
όχι κατακτητικοί πόλεμοι,
όχι ψέματα να νανουρίζουν τους πολλούς.
Πριν βαδίσεις στη φωτιά,
το «μαντείο» να ρωτάς:
αν δεν είναι για πάτριο χώμα,
μην ανοίγεις πόλεμο και μην τον ξεκινάς.

Ο  πόλεμος δεν αστειεύεται—
όλα τα αναποδογυρίζει, δεν γυρίζει πίσω,
σαν φωτιά απλώνεται όπου φυσά ο άνεμος,
και όποιον πάρει,  ο χάρος .
Κι όμως, κάποιοι λίγοι πλουτίζουν,
αετονύχηδες μέσα στο χάος.

Κι ένας-ένας μπαίνουν στον χορό·
κι αν η ορχήστρα λάθος σκοπό παίζει,
στον Ορμούζ στενεύει ο δρόμος—
κι ο πρώτος που πέφτει είναι ο αρχηγός.

Ο Κόλπος—μήτρα πλούτου του κόσμου—
μα ο Άρης καραδοκεί στα στενά του όρμου
Αν η «γέννα» στραβώσει, επεμβαίνει,
κι από εκεί να  εκραγεί το μπαρούτι στο βαρέλι
και παγκόσμια πυρκαγιά να φέρει
Άφρων όποιος το τολμήσει—
«μαύρη τρύπα θα σε ρουφήξει»,
θα έλεγε της Πυθίας  το μαντείο.

Κι ο Ποσειδώνας θα εκδικηθεί:

Όποιον χτυπήσει πλοίο
 και το εμποδίσει να αρμενίσει,
θάλασσα και ουρανός θα δηλητηριαστούν,
ο κόσμος θα παγώσει από τρόμο και θα κρυώσει

Και του Κόλπου η Γοργόνα θα τους πετρώσει

.
Στην άμμο έχτισαν παλάτια—
κι όταν το πετρέλαιο τελειώσει,
ούτε ο τουρισμός θα τους σώσει

 και η καμήλα εν υπνώσει.

Ο πόλεμος σκληραίνει τους ανθρώπους—
άλλους σκοτώνει, άλλους σακατεύει,
και σε έναν πυρηνικό Αρμαγεδδώνα
ό,τι απομένει θα ζει σαν σκιά.

Ο αλαζόνας περιφρονεί τα πάντα,
η γλώσσα τρέχει πιο γρήγορα απ’ τον νου,
κι ένας «δαίμονας» τον σπρώχνει.
Τρεις λαοί—Ιράν, Λίβανος, Ισραήλ—
βουλιάζουν στην οδύνη και βόμβες μετρούν

Οι λαοί σαν κοπάδι λογίζονται:
αν πέσει ο «τσοπάνης»,
η στάνη στον εισβολέα θα παραδοθεί—
σε τέτοια παραζάλη στροβιλίζονται

Η εξουσία αλλού κατοικεί:
στις «δημοκρατίες» δήθεν στους λαούς,
στις θεοκρατίες στον φόβο και στον φανατισμό.

Υπάρχουν και οι φωτισμένοι—
λίγοι και μόνοι—
ενάντια σε θεοκράτες και πολεμοκάπηλους.
Μα το σύστημα τους φοβάται:
τους φυλακίζει, τους σβήνει σαν απροσάρμοστους
ή τους ρίχνει στη σιωπή σαν άλαλους

Όσοι δεν θέλουν άλλη Γάζα,
ούτε μπούργκα ούτε σκλαβιά,
ζητά ελευθερία η νέα γενιά
 τους πνίγουν οι κρίσεις και τ’αδιέξοδα.

Και ο «μεγάλος» έπεσε στην παγίδα—
παρασύρθηκε,  από τον μικρά γίγα,
και τώρα διέξοδο γυρεύει.
Χτύπησε την ηγεσία—
μα ο πόλεμος φουντώνει,
και ο πυρηνικός ίσκιος πλησιάζει

 και η ανθρωπότητα φοβισμένη τον κοιτάζει.

Χωρίς σχέδιο, χωρίς σύνεση,
επιτέθηκε σε παλιά  αυτοκρατορία,
βομβαρδίζει—μα ο εχθρός με αυτοθυσία,
κρυμμένος βαθιά στη γη.

Τώρα, στο σκοτάδι του Κόλπου,
χτυπά χωρίς σκοπό—
κι η ανθρωπότητα διψά για ενέργεια,
ενώ ο πλούτος καίγεται παντου χαμός

Τα Στενά του Ορμούζ δεσμώτης—
οι συμφωνίες έσπασαν,
ο λόγος χάθηκε, η απειλή κάηκε.
Και απέναντι στέκονται φανατικοί
που δεν ζητούν ειρήνη, μόνο εκδίκηση,

κατάσταση αλλοφροσύνης

Τίποτα δεν έχουν να χάσουν—
τρέχουν από τρύπα σε τρύπα.
Κι όταν όλα γκρεμιστούν,
αν κάποιοι επιζήσουν,
ίσως τότε σκεφτούν.(24/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

 amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

COMMENTARY

1. From the Roman era onwards, Hellenism has been systematically attacked by a theocratic and absolutist establishment. This establishment has sought to dismantle the Greek cultural and political system that had spread across the world (democracy, Olympic Games, human values, even language, religion, etc.).
2. In order to achieve their goal, they have spread and continue to spread a multitude of falsehoods. For example, they accused the Greeks of being “idolaters,” while they themselves venerate icons, holy relics, garments, and the like. They also revere their rulers, as well as promote theories such as those concerning Indo-Europeans, etc.
3. For centuries, they falsely claimed that the Earth is flat, while the Greek Orphics had known thousands of years earlier that it is spherical. Only recently were they forced to change this view.
4. Through falsehoods, they sent great scientists to the Inquisition and the stake (such as Giordano Bruno) as heretics; even today they condemn dissenters and individuals for deviating from dogma. They nearly sent the famous Greek icon painter Domenikos Theotokopoulos to the stake, whom they call Spanish, although he referred to himself as “El Greco” (the Greek).
5. Similar falsehoods are propagated in politics, history, economics, and even in science, which is supposed to be based on logic and truth. For instance, the Big Bang theory is treated as dogma and no one dares to question it. Falsehood has been institutionalized everywhere so that certain powers may become richer and more powerful.
6. In order to carry out the Desert Storm operation, they claimed that Saddam Hussein possessed nuclear weapons, whereas in reality he did not even have antibiotics or basic equipment.
7. They claimed that Bin Laden carried out the 9/11 attack. This was proven to be false and used as a pretext to campaign in Afghanistan, from which they eventually withdrew in failure.
8. They supported the Ioannidis junta and, through the CIA, persuaded him to remove Makarios under the pretense of uniting Cyprus with Greece. Instead, this led to the partition of Cyprus through the Turkish invasion (“Attila”).
9. These are the same powers that accumulate immense wealth through Wall Street without working. Thus, global wealth has come to be concentrated almost entirely in two funds (BlackRock and Vanguard).
10. And to come to the present day: they bombed Iran under the pretext that it was developing nuclear weapons, although these had supposedly already been destroyed in previous bombings, thereby plunging the world into the greatest geostrategic and economic crisis of all time.

Since the time they came to power with the Roman Empire, they have piled one falsehood upon another, building a Tower of Babel that is collapsing due to lack of measure, excess, and the absence of justice, moderation, humanism, and principles. Their sole aim is money and profit at any cost, including mass crime, genocides, drug trafficking, exploitation of women, all forms of violence and terrorism, predatory wars, the manipulation of democracy, and other falsehoods and deceitful conspiracies.

This is the present system, now in disintegration, paralysis, and terminal crisis, leading humanity toward chaos while causing peoples to suffer and bleed. (22/3/26)

Amphiktyon – Retired Lieutenant General Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com
https://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The positions that certain foreigners still maintain today regarding Greek prehistory are entirely contradictory. For while it has been proven that the Greek land has been inhabited by farmers at least since the 7th millennium BC, how is it possible that at the same time Greek traditions concerning the life of the Greeks in the 2nd millennium BC are called into question?

This constitutes blatant ignorance, lack of knowledge on the part of so-called “experts,” or an unjust mistreatment of Greek—as well as world—prehistory and truth, if not something more insidious and ill-intentioned. And it is not only these individuals, but an entire system that delivers the darkest blows against Hellenism. For what other state, even a third-world one, after bankruptcy had 35% of its wealth taken, as happened to our country in 2010–2018?

Let us note that before Homer and Hesiod there were other poets, rhapsodes, and intellectuals such as Olyn, Orpheus, Jason, and others, who dealt with the interpretation of natural phenomena and the study of societies and city-states of their time (Callimachus’ Olyn, “Hymn to Delos” and “On the Hyperboreans,” “Orphic Hymns”).

Dozens of well-known or lesser-known ancient authors refer to Orpheus and the Orphics and provide information about the ancient Greek tribes that lived and acted in the Greek area during this prehistoric period, as is evidenced by astronomical observations and interpretations.

Indicatively mentioned are: Ion Tragikos (“Triagmoí” and “Hierapostoliká”), Theognetos of Thessaly (“Neoteftiká”), Kerkon the Pythagorean (“Sacred Discourses”), and a whole series (as Orphics, p. 33).

A major reference to Orpheus is also given in “Ogygia” by Athanasios Stageritis—undeniable evidence that this person certainly existed and was not mythical; he was Greek by origin, a spiritual revolutionary and reformer for his time, possessing much knowledge which he wished to spread throughout the then known world through his cultural expeditions (the Argonaut campaign). Moreover, he was a moral individual. Known myth-makers arbitrarily set limits for that period, that is, after 900 BC. However, they were utterly disproven, since their dating became known through the astronomical phenomena they had recorded and goes back thousands of years earlier.

Furthermore, the Indians (Mahabharata, Puranas, etc.) contain elements that strikingly resemble certain Orphic texts. And since Indian traditions (D. Galanos, “Ta Indika”) are considered much older than the chronological estimates of foreigners regarding the origin of the Greek race and writing beyond 900 BC…

Such important texts for the history of civilization—and yet both the foreign and local establishment have devalued them by labeling them as mythology and have cast them into obscurity.

Thus, the Orphic texts are older than the Indian, Assyro-Babylonian, and Egyptian ones, and their spirit greatly influenced them. Therefore, the Greeks were the first teachers of the then known world. These events date back to very ancient times: with the melting of the ice in the north, geological changes occurred in the region, such as the rupture of the Bosporus and the Hellespont. This gradually flooded the Aegean and created the islands. The inhabitants of the Aegean, out of necessity, invented ships in order to communicate with each other and became the first seafarers.

However, the flooded Aegean and surrounding coasts created a migratory wave of pastoral populations who, with their herds, moved northward and eventually reached Northern Europe by land and the Black Sea by sea. They carried with them their religion, language, customs, and culture. This language, corrupted over millennia and mixed with linguistic elements of local peoples, was named by ignorant or even deceitful so-called experts “Indo-Germanic.” They needed to honor the Germanic race in some way, whose philosophers themselves said—as the great philosopher Nietzsche did, not out of malice but as a statement of reality: “Cursed Greek, wherever I go, you pursue me.”

Let us also note that in Japan there existed for many centuries a populous tribe of white Ainu (= Ionians), just as in the Philippines there were remnants of whites who gave the country its name, as well as in other islands. Yet nowhere are these mentioned by anthropologists. The presence of whites in the Pacific Ocean shows that the white Achaeans, called by foreigners Ionians (= Yunan), reached Asia as far as China and the Pacific Ocean. How did place names and Greek words come to exist in the languages of local peoples before modern explorers visited them?

I was astonished by a ritual performance in the theater of Pyongyang whose theme, aesthetics, and music resembled the ancient work “Daphnis and Chloe.” It is remarkable how Greek art reached that far.

Of course, there were Greek geographers and explorers who sailed along the coasts of China, such as Marcian of Heraclea (“Greek Geographers”) and Cosmas Indicopleustes, as well as references to Euhemerus and Nearchus (Encyclopedia “Helios,” 20/3/26).

Amphiktyon – Retired Lieutenant General Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com
https://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The positions that certain foreigners still maintain today regarding Greek prehistory are entirely contradictory. For while it has been proven that the Greek land has been inhabited by farmers at least since the 7th millennium BC, how is it possible that at the same time Greek traditions concerning the life of the Greeks in the 2nd millennium BC are called into question?

This constitutes blatant ignorance, lack of knowledge on the part of so-called “experts,” or an unjust mistreatment of Greek—as well as world—prehistory and truth, if not something more insidious and ill-intentioned. And it is not only these individuals, but an entire system that delivers the darkest blows against Hellenism. For what other state, even a third-world one, after bankruptcy had 35% of its wealth taken, as happened to our country in 2010–2018?

Let us note that before Homer and Hesiod there were other poets, rhapsodes, and intellectuals such as Olyn, Orpheus, Jason, and others, who dealt with the interpretation of natural phenomena and the study of societies and city-states of their time (Callimachus’ Olyn, “Hymn to Delos” and “On the Hyperboreans,” “Orphic Hymns”).

Dozens of well-known or lesser-known ancient authors refer to Orpheus and the Orphics and provide information about the ancient Greek tribes that lived and acted in the Greek area during this prehistoric period, as is evidenced by astronomical observations and interpretations.

Indicatively mentioned are: Ion Tragikos (“Triagmoí” and “Hierapostoliká”), Theognetos of Thessaly (“Neoteftiká”), Kerkon the Pythagorean (“Sacred Discourses”), and a whole series (as Orphics, p. 33).

A major reference to Orpheus is also given in “Ogygia” by Athanasios Stageritis—undeniable evidence that this person certainly existed and was not mythical; he was Greek by origin, a spiritual revolutionary and reformer for his time, possessing much knowledge which he wished to spread throughout the then known world through his cultural expeditions (the Argonaut campaign). Moreover, he was a moral individual. Known myth-makers arbitrarily set limits for that period, that is, after 900 BC. However, they were utterly disproven, since their dating became known through the astronomical phenomena they had recorded and goes back thousands of years earlier.

Furthermore, the Indians (Mahabharata, Puranas, etc.) contain elements that strikingly resemble certain Orphic texts. And since Indian traditions (D. Galanos, “Ta Indika”) are considered much older than the chronological estimates of foreigners regarding the origin of the Greek race and writing beyond 900 BC…

Such important texts for the history of civilization—and yet both the foreign and local establishment have devalued them by labeling them as mythology and have cast them into obscurity.

Thus, the Orphic texts are older than the Indian, Assyro-Babylonian, and Egyptian ones, and their spirit greatly influenced them. Therefore, the Greeks were the first teachers of the then known world. These events date back to very ancient times: with the melting of the ice in the north, geological changes occurred in the region, such as the rupture of the Bosporus and the Hellespont. This gradually flooded the Aegean and created the islands. The inhabitants of the Aegean, out of necessity, invented ships in order to communicate with each other and became the first seafarers.

However, the flooded Aegean and surrounding coasts created a migratory wave of pastoral populations who, with their herds, moved northward and eventually reached Northern Europe by land and the Black Sea by sea. They carried with them their religion, language, customs, and culture. This language, corrupted over millennia and mixed with linguistic elements of local peoples, was named by ignorant or even deceitful so-called experts “Indo-Germanic.” They needed to honor the Germanic race in some way, whose philosophers themselves said—as the great philosopher Nietzsche did, not out of malice but as a statement of reality: “Cursed Greek, wherever I go, you pursue me.”

Let us also note that in Japan there existed for many centuries a populous tribe of white Ainu (= Ionians), just as in the Philippines there were remnants of whites who gave the country its name, as well as in other islands. Yet nowhere are these mentioned by anthropologists. The presence of whites in the Pacific Ocean shows that the white Achaeans, called by foreigners Ionians (= Yunan), reached Asia as far as China and the Pacific Ocean. How did place names and Greek words come to exist in the languages of local peoples before modern explorers visited them?

I was astonished by a ritual performance in the theater of Pyongyang whose theme, aesthetics, and music resembled the ancient work “Daphnis and Chloe.” It is remarkable how Greek art reached that far.

Of course, there were Greek geographers and explorers who sailed along the coasts of China, such as Marcian of Heraclea (“Greek Geographers”) and Cosmas Indicopleustes, as well as references to Euhemerus and Nearchus (Encyclopedia “Helios,” 20/3/26).

Amphiktyon – Retired Lieutenant General Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com
https://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

  ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

1/ Από την Ρωμαϊκή εποχή και εντεύθεν ο Ελληνισμός βάλλεται συστηματικά από θεοκρατικό και απολυταρχικό κατεστημένο . Αυτό προσπαθεί να γκρεμίσει τον Ελληνικό πολιτιστικό και πολιτικό  σύστημα  που είχε ξαπλωθεί στον κόσμο (δημοκρατίας, ολυμπιακούς αγώνες, ανθρώπινες αξίες , ακόμη και τη γλώσσα, τη θρησκεία κ.α)

2/ Για να επιτύχουν το σκοπό τους είπαν και συηεχίζουν να λένε   σωρεία  ψέμάτων, όπως λ.χ κατηγόρησαν τους Έλληνας ότι ήταν « ειδωλολάτρες» ενώ αυτοί προσκυνούν εικόνες, άγιες ζώνες, παντόφλες κ.α Επίσης προσκυνούν  και τους εξουσιαστές τους, περί Ινδοευρωπαίων κ.α

3/ Έλεγαν ψέματα επί αιώνες ότι η Γη είναι επίπεδη, ενώ οι Έλληνες Ορφικοί το γνώριζαν πριν χιλιάδες χρόνια ότι ήταν σφαιρική . Μόλις προ ολίγου αναγκάστηκαν να το αλλάξουν

4/ Με ψέματα έστειλαν στην Ιερά Εξέταση και στην πυρά σπουδαίους επιστήμονες( όπως το Giordano Bruno)  ως αιρετικούς,καταδικάζουν ακόμη  και σήμερα  αντιφρονούντες και άτομα  για  απόκλιση από το δόγμα,. Λίγο έλλειψε να στείλουν στην πυρά και τον  διάσημο Έλληνα αγιογράφο Δομίνικο Θεοτοκόπουλο τον οποίον αποκαλούν Ισπανό ενώ αυτοαποκαλείται “El Greco”(ο Ελληνας)

5/ Παρόμοια ψέματα λένε και στην πολιτική , στην Ιστορία, στην Οικονομία, ακόμη και στην Επιστήμη η οποία έχει σαν βάση την Λογική και την Αλήθεια. Λόγου χάριν η θεωρία Big Bang είναι δόγμα και ουδείς διανοείται να την αμφισβητήσει. Παντού έχουν  θεσμοθετήσει το ψέμα για να γίνονται πλουσιότεροι και ισχυρότεροι

6/ Για να κάνουν την καταιγίδα της Ερήμου είπαν το ψέμα ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε πυρηνικά όπλα ,  ενώ  δεν είχει ούτε αντιβιοτικά, και βίδες.

7/ Είπαν ότι ο Μπιν -Λάντεν  έκανε επίθεση την 9/11. Απεδείχτηκε ψέμα σαν αφορμή    για να εκστρατεύσουν στο Αφγανιστάν, από το οποίο  έφυγαν κακήν κακώς

8/Στήριξαν την χούντα Ιωαννίδη και τον έπεισε η CIA να διώξει τον Μακάριο  δήθεν για  να κάνει την ένωση της Κύπρο με την Ελλάδα  . Αντ’ αυτού έκαναν την διχοτόμηση της Κύπρου  με τον τουρκικό  Αττίλα

9/ Είναι αυτοί που κλέβουν και  αποκομίζουν αμύθητα πλούτη  μέσω της Wall Street χωρίς να εργάζονται. Έτσι  ο παγκόσμιος πλούτος  έχει περιέλθει σχεδόν  σε  δύο funds (Blackrock  και  Vanguard)

10/Και για να φτάσουμε στη σύγχρονη εποχή. Βομβάρδισαν το Ιράν με την πρόφαση ότι έφτιαχνε πυρηνικά όπλα , ενώ πριν τα είχαν με προηγούμεν βομβαρδισμό καταστρέψει και τώρα έριξαν τον κόσμο στη μεγαλύτερη γεωστρατηγική και οικονομική κρίση όλων των εποχών

Από τότε που ήρθαν στην εξουσία με την Ρωμαική αυτοκρατορία  στοιβάζουν το ένα ψέμα πάνω στο άλλο και φτιάχνουν τον Πύργο της Βαβέλ , ο οποίος γκρεμίζεται από την έλλειψη μέτρου, και λόγω των  υπερβολών και της έλλειψης Δικαιοσύνης , ,Σωφροσύνης , Ανθρωπισμού , Αρχών . Ο μοναδικός  σκοπός τους  είναι το χρήμα και η κερδοσκοπία  αντί πάσης θυσίας , χωρίς να εξαιρείται το μαζικό έγκλημα, οι γενοκτονίες, το εμπόριο ναρκωτικών ,η εκμετάλλευση των γυναικών , η πάσης μορφής βία και τρομοκρατία , οι αρπαχτικοί και ληστρικοί πόλεμοι , η καπήλευση της δημοκρατίας και άλλα  ψέματα και δόλιες συνωμοσίες

Αυτό είναι το σημερινό σύστημα που βρίσκεται σε διάλυση , σε  παραλυσία και σε επιθανάτια κρίση  και οδηγεί την ανθρωπότητα στο χάος, ενώ τους λαούς τους κάνει  να υποφέρουν και να ματώνουν(

αν έχεις να προσθέσεις κάτι γραψτο

Το κείμενό σου είναι ήδη πλήρες ως άποψη. Αν θέλεις να το ενισχύσεις χωρίς να αλλάξεις τον χαρακτήρα του, μπορείς να προσθέσεις ένα σύντομο τελικό συμπληρωματικό μέρος που δίνει ιστορικό και επιστημονικό βάθος και δείχνει ότι λαμβάνονται υπόψη και διαφορετικές προσεγγίσεις.(22/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

 amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Είναι εντελώς αντιφατικές οι θέσεις που ακόμη και σήμερα ορισμένοι ξένοι υποστηρίζουν σχετικώς με την Ελληνική Προϊστορία. Διότι ενώ έχει αποδειχθεί ότι ο Ελληνικός χώρος κατοικείται από γεωργούς τουλάχιστον από την 7ην Χιλιετηρίδα π.Χ πως είναι δυνατόν ταυτοχρόνως να τίθενται εν αμφιβόλω οι Ελληνικές παραδόσεις περί της ζωής των Ελλήνων στην 2η Χιλιετηρίδα π.Χ .

Τούτο αποτελεί κατάφορη αμάθειαν , άγνοια των δήθεν «ειδικών» ή άδικη κακομεταχείριση της Ελληνικής αλλά και της Παγκόσμιας Προϊστορίας και της Αλήθειας , για να μην πούμε ύπουλη και κακόπιστη. Και δεν είναι μόνον εκείνοι αλλά ολόκληρο σύστημα που ασκεί τα ζοφερότερα χτυπήματα κατά του Ελληνισμού. Γιατί ποιο κράτος ακόμη και τριτοκοσμικό μετά από χρεοκοπία του πήραν το 35% του πλούτου   όπως συνέβη στη χώρα μας το 2010-18;

Να αναφέρουμε ότι προ του Ομήρου και του Ησιόδου υπήρξαν και άλλοι ποιητές , ραψωδοί και πνευματικοί όπως ο Ολύν, ο Ορφεύς , ο Ιάσων κ.α που ασχολήθηκαν με την ερμηνία των φυσικών φαινομένων και την μελέτη των κοινωνιών και των πολιτειών της εποχής τους(Καλλιμάχου Ολύν «Ύμνος εις Δήλον» και περί «Υπερβορείων» , «Ύμνοι Ορφέως»

Δεκάδες γνωστών ή ελάχιστα γνωστών αρχαίων συγγραφέων της αρχαίας εποχής αναφέρουν τον Ορφέα αι τους Ορφικούς και παρέχουν πληροφορίες για τα αρχαία ελληνικά φύλα που έζησαν και έδρασαν στον ελληνικό χώρο κατά την προϊστορική περίοδο αυτή όπως αποδεικνύου οι αστρομικές παρατηρήσεις και ερμηνείες

Αναφέρονται ενδεικτικώς : Ιων Τργικός»Τριαγμοί» και»Ιεραποστολικά» Θεογνήτου Θεσσαλού «Νεοτευτικά» Κέρκωνος Πυθαγορείου «Ιεροί λόγοι» και μια ολόκληρη σειρά(ως Ορφικά σελ.33)

Μέγιστη αναφορά στον Ορφέα δίδεται και στην «Ωγυγία» του Αθαν. Σταγειρίτη , γεγονός αδιάψευστον ότι υπήρξε ασφαλώς ο άνθρωπος αυτός ,και δεν ήταν πρόσωπο μυθικό , ήταν Ελλην στην καταγωγή , πνευματικός επαναστάτης και αναμορφωτής για την εποχή του κάτοχος πολλών γνώσεων τις οποίες ήθελε να διαδώσει στον τότε γνωστό κόσμο με τις πολιτιστικές εξορμήσεις του(Εκστρατεία Αργοναητών} Επί πλέον ήταν άνθρωπος ηθικός . Οι γνωστοί μυθοπλάστες έθεταν όρια κατά το δοκούν στην περίοδο εκείνη , δηλαδή εντεύθεν του 900π. Χ . Όμως διαψεύστηκαν παταγωδώς διότι η ημερομηνία τους έγινε γνωστή από τα αστορονομικά φαινόμενα που είχαν καταγράψει και ανάγεται σε χιλιάδες χρόνια πριν.

Αλλά και οι οι Ινδοί (Μαχαραμπάτα , Πουράνα κ.α) περιέχουν στοιχεία που ομοιάζουν καταπληκτκά με ορισμένα κείμενα των Ορφικών .Και επειδή οι ινδικές παραδόσεις(Δ. Γαλανού «Τα Ινδικά») θεωρούνται πολύ παλαιότερες των γνωστών χρονολογικών προσδιορισμών των ξένων περι της καταγωγής της Ελληνικής φυλής και γραφής πέραν του 900 π. Χ

Τόσο σημαντικά κείμενα για την Ιστορία του Πολιτισμού κι’ όμως το ξένο και εντόπιο κατεστημένο τα έχει με τον χαρακτηρισμό τους σαν μυθολογικά απαξιώσει και ρίξει στην αφάνεια

Τα Ορφικά κείμενα λοιπόν είναι αρχαιότερα των Ινδικών , Ασσυροβαβυλωνιακών και Αιγυπτιακών και το πνεύμα τους επέδρασε πάνω σε αυτά σε μέγιστο βαθμό. Επομένως οι Έλληνες υπήρξαν οι πρώτοι διδάξαντες τον τότε γνωστόν κόσμο . Αυτά ανάγονται σε πολύ παλιές εποχές , με το λιώσιμο των πάγων στο βορρα συνέβησαν στη περιοχή γεωλογικές μεταβολές , όπως η διάρρηξη των Στενών του Βοσπόρου και του Ελλησπόντου . Αυτό προοδευτικά πλημμύρισε το Αιγαίο και δημιουργήθηκαν τα νησιά . Οι κάτοικοι του Αιγαίου εξ ανάγκης ανακάλυψαν τα πλοία για να επικοινωνούν μεταξύ τους και έγιναν οι πρώτοι ναυτικοί . Το πλημμυρισμένο όμως Αιγαίο και οι γύρω ακτές δημιούργησαν μεταναστευτικό κύμα κτηνοτρόφων οι οποίοι με τα κοπάδια τους προωθούνταν προς βορρά και τελικά έφτασαν στη Βόρεια Ευρώπη μέσω της ξηράς και στον Εύξεινο Πόντο δια θαλάσσης . Αυτοί μετέφεραν τη θρησκεία τους , τη γλώσσα τους , τα ήθη και έθιμα τους και τον   πολιτισμό τους. Η γλώσσα αυτή παραφθαρμένη λόγω των χιλιετιών ανακατεμένη με γλωσσικά στοιχεία εντόπιων λαών ονομάστηκε από αμαθείς ή και δόλιους δήθεν ειδικούς «Ινδογερμανική» Έπρεπε  να τιμήσουν σε κάτι και την Γερμανική φυλή όπου οι φιλόσοφοι της είπαν- όπως  ο μεγάλος φιλόσοφος ο Νίτσε όχι από κακία αλλά σαν πραγματικότητα : « «Καταραμένε Έλληνα, όπου κι αν πας με καταδιώκεις.»

Να σημειώσουμε ακόμη ότι  στην Ιαπωνία υπήρχε επί μακρύς αιώνες πολυάνθρωπος φυλή λευκών Αινού(=Ιωνες), όπως και στις Φιλιππίνες υπήρχαν υπολείμματα λευ κών τα οποία έδωσαν το όνομα στη χώρα, καθώς και σε άλλα νησιά . Όμως  πουθενά δεν αναφέρονται από τους ανθρωπολόγους. Η ύπαρξη λευκών στον Ειρηνικό ωκεανό δείχνει ότι οι λευκοί Αχαιοί ονομαζόμενοι από τους ξένους  Ιωνες(=γιουνάν) έφτασαν στην Ασία ως την Κίνα και στον Ειρηνικό ωκεανό. Πως βρέθηκαν τα τοπωνύμια και οι Ελληνικές λέξεις στις γλώσσες των εντοπίων πριν τις επισκεφτούν οι σύγχρονοι εξερευνητές;

 Έκθαμβο με άφησε μια τελετουργική παράσταση στο θέατρο της Πιον Γιάγκ με θέμα που έμοιαζε από πλευράς θέματος , αισθητικής και μουσικής, με το αρχαίο έργο «Δάφνης και Χλόη» Απορίας άξιον πως έφθασε ως εκεί η Ελληνική τέχνη;

Βέβαια υπήρξαν έλληνες γεωγράφοι και εξερευνητές που περιέπλευσαν τις ακτές της Κίνας όπως ο Μαρκιανός Ηρακλειώτης « Έλληνες Γεωγράφοι» και «Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης» και άρθρα «Ευήμερος» «Νέαρχος» Εγκλ. «Ήλιος»(20/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com  

 http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Humanity watches with anxiety the war between the United States and Israel against Iran and wonders when and how it will end. Pollution in the enclosed Persian Gulf is uncontrollable; massive columns of smoke darken the sky even over the once sunny and wealthy emirates, while in Iran the situation is even more dramatic. Israel is being heavily bombarded, and Lebanon risks turning into a new Gaza.

The death toll is rising and the destruction is immeasurable. The disruption of oil and natural gas flows through the Strait of Hormuz has sent energy prices soaring and caused global upheaval. The justification that “a nuclear war was prevented” is not convincing.

If the leaders of nuclear powers think so recklessly, then the inevitable could happen at any moment. What would happen if such a policy were applied to countries like Russia or China? And while European allies were ignored, their assistance is now being requested for the Strait of Hormuz.

The arrogance and lack of strategic thinking of a superpower leader can lead humanity into irreversible situations. Reasonable questions arise: is someone without sufficient knowledge of strategy, geopolitics, and history suitable for such a position? And if experts are being bypassed, shouldn’t there be institutional safeguards?

Modern humanity is experiencing fear and uncertainty. Disregard for international law and institutions, greed, and an addiction to violence strengthen military power while undermining diplomacy.

Serious questions arise:

·        Is a broader global war scenario being prepared?

·        Are these conflicts functioning as testing grounds for new weapons systems?

·        Is the tactic of “decapitation of leadership” becoming a model for future large-scale conflicts?

The bypassing of diplomacy is ominous. We have reached the paradox where military professionals fear war, knowing its consequences, while politicians—linked to the interests of the arms and energy industries—tend to favor it.

If this course is not reversed, a widespread catastrophe cannot be ruled out. A nuclear war would lead humanity to a state of unfreedom, poverty, social collapse, and disease. In such a dark environment, war itself might even appear as a “relief” for those who survive.

History shows that when humanity moves away from values and principles, it sinks into periods of decline. Today’s crisis—energy, food, environmental—combined with migration flows and border destabilization, leads toward conflict and the possible disintegration of the existing world order.

The West, once a pillar of democracy and stability, now appears as a factor of instability. It has become internally divided and shows lag in production and technology, having largely retained the service sector. Although it still possesses a strong arsenal, this will not remain an advantage forever.

Many are now turning their attention to other powers, such as China. Continuous and costly wars, based on the belief in military superiority, intensify fears: could the capability for surprise strikes lead to broader conflicts involving major nuclear powers?

Perhaps today’s wars are a preparation—tests for even greater confrontations in the future? (18/3/26)

Amphiktyon – Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers
http://www.amphiktyon.blogspot.com
https://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Η ανθρωπότητα παρακολουθεί με αγωνία τον πόλεμο ΗΠΑ–Ισραήλ εναντίον του Ιράν και διερωτάται πότε και πώς θα λήξει. Η μόλυνση στον κλειστό Περσικό Κόλπο είναι ανεξέλεγκτη, τεράστιες στήλες καπνού σκοτεινιάζουν τον ουρανό ακόμη και πάνω από τα άλλοτε ηλιόλουστα και πλούσια εμιράτα, ενώ στο Ιράν η κατάσταση είναι δραματικότερη. Το Ισραήλ βομβαρδίζεται σφοδρά και ο Λίβανος κινδυνεύει να μετατραπεί σε νέα Γάζα.

Οι νεκροί αυξάνονται και οι καταστροφές είναι ανυπολόγιστες. Η διακοπή της ροής πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα Στενά του Ορμούζ εκτόξευσε τις τιμές ενέργειας και προκάλεσε παγκόσμια αναστάτωση. Η δικαιολογία ότι «απετράπη πυρηνικός πόλεμος» δεν πείθει.

Αν οι ηγέτες πυρηνικών δυνάμεων σκέφτονται τόσο επιπόλαια, τότε το μοιραίο μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Τι θα γινόταν αν μια τέτοια πολιτική εφαρμοζόταν απέναντι σε χώρες όπως η Ρωσία ή η Κίνα; Και ενώ αγνόησε τους Ευρωπαίους συμμάχους, τώρα ζητά τη συνδρομή τους για τα Στενά του Ορμούζ.

Η αλαζονεία και η έλλειψη στρατηγικής σκέψης ενός ηγέτη υπερδύναμης μπορούν να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις. Ανακύπτουν εύλογα ερωτήματα: είναι κατάλληλος για τέτοια θέση κάποιος χωρίς επαρκείς γνώσεις στρατηγικής, γεωπολιτικής και ιστορίας; Και αν παρακάμπτει τους ειδικούς, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν θεσμικές δικλείδες ασφαλείας;

Ο σύγχρονος άνθρωπος βιώνει φόβο και αβεβαιότητα. Η περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και των θεσμών, η πλεονεξία και ο εθισμός στη βία ενισχύουν τη στρατιωτική ισχύ και υποβαθμίζουν τη διπλωματία.

Τίθενται σοβαρά ερωτήματα:

• Μήπως προετοιμάζεται ένα ευρύτερο παγκόσμιο πολεμικό σκηνικό;
• Μήπως οι συγκρούσεις λειτουργούν ως δοκιμές νέων οπλικών συστημάτων;
• Μήπως η τακτική «αποκεφαλισμού ηγεσίας» αποτελεί πρότυπο για μελλοντικές συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας;

Η παράκαμψη της διπλωματίας είναι δυσοίωνη. Έχουμε φτάσει στο παράδοξο οι στρατιωτικοί να φοβούνται τον πόλεμο γνωρίζοντας τις συνέπειές του, ενώ πολιτικοί, συνδεδεμένοι με συμφέροντα πολεμικών βιομηχανιών και ενέργειας, να τον ευνοούν.

Αν αυτή η πορεία δεν ανακοπεί, δεν αποκλείεται μια γενικευμένη καταστροφή. Ένας πυρηνικός πόλεμος θα οδηγούσε την ανθρωπότητα σε ανελευθερία, φτώχεια, κοινωνική διάλυση και ασθένειες. Σε ένα τέτοιο σκοτεινό περιβάλλον, ο ίδιος ο πόλεμος ίσως φανεί ως «λύτρωση» για όσους επιβιώσουν.

Η ιστορία δείχνει ότι όταν η ανθρωπότητα απομακρύνεται από αξίες και αρχές, βυθίζεται σε περιόδους παρακμής. Η σημερινή κρίση —ενεργειακή, διατροφική, περιβαλλοντική— μαζί με τις μεταναστευτικές ροές και την αποσταθεροποίηση των συνόρων οδηγεί σε σύγκρουση και πιθανή διάλυση του υπάρχοντος κόσμου.

Η Δύση, που υπήρξε πυλώνας δημοκρατίας και σταθερότητας, εμφανίζεται πλέον ως παράγοντας αστάθειας. Έχει διαιρεθεί εσωτερικά και παρουσιάζει υστέρηση σε παραγωγή και τεχνολογία, ενώ διατήρησε κυρίως τον τομέα των υπηρεσιών. Παρότι ακόμη διαθέτει ισχυρό οπλοστάσιο, αυτό δεν θα αποτελεί για πάντα πλεονέκτημα.

Πολλοί πλέον στρέφουν το βλέμμα τους προς άλλες δυνάμεις, όπως η Κίνα. Οι συνεχείς και δαπανηροί πόλεμοι, βασισμένοι στην πεποίθηση στρατιωτικής υπεροχής, εντείνουν τον φόβο: μήπως η δυνατότητα αιφνιδιαστικών πληγμάτων οδηγήσει σε ευρύτερες συγκρούσεις με μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις;

Ίσως οι σημερινοί πόλεμοι να αποτελούν προετοιμασία — δοκιμές για ακόμη μεγαλύτερες αναμετρήσεις στο μέλλον.(18/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com  

 http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Το ελληνικό πνεύμα είναι αυτόφωτο, αυτοδημιούργητο και προϊόν της άνευ προηγουμένου ανατάσεως και εκδηλώσεως της αθάνατης ελληνικής φυλής. Δεν είναι δημιούργημα της επιδράσεως ή της πνευματικής υπεροχής των λαών της Μέσης Ανατολής και του Νότου (Ασσυροβαβυλωνίων και Αιγυπτίων), όπως υποστήριζαν παλαιότερα και αποδέχονταν χωρίς καμία σοβαρή διαμαρτυρία οι πιθηκίζοντες πνευματικοί μας ηγέτες.

Πραγματικό σεισμό προκάλεσαν οι διαπιστώσεις σπουδαίων ερευνητών, καθώς και οι μελέτες πάνω στα κείμενα των «Ορφικών», σε συνδυασμό με τις ανακαλύψεις αρχαιολόγων, ανθρωπολόγων και   ερευνητών, όπως οι Σλήμαν, Καλοκαιρινός, Έβανς, Μερτζ, Σαρρού, Μπερλίτζ, Σ. Β. Σεράμ κ,α

Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας ήρθαν στο φως στοιχεία που, κατά τους ερευνητές αυτούς, επιβεβαιώνονται ακόμη και από αστρονομικές διαπιστώσεις οι οποίες δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Τα στοιχεία αυτά βρίσκονται στα κείμενα των «Ορφικών»: Αργοναυτικά, Ύμνοι Ορφέως, Ύμνοι Καλλιμάχου, αποσπάσματα και άλλα αρχαιότατα κείμενα.

---

Το ταξίδι του Οδυσσέα

Κατά την αρχαιολόγο Ενριέττα Μερτζ, ο Οδυσσέας, μετά την εκστρατεία στην Τροία, περιπλανήθηκε στον Ατλαντικό και έφθασε μέχρι την Αμερική, περνώντας από τις Σειρήνες, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.

Η ερευνήτρια σημειώνει στον χάρτη τα πιθανά σημεία και χαράζει με τόξα το ταξίδι του Οδυσσέα προς τη Νότια Αμερική. Κατά την άφιξή του ακολούθησε το βόρειο Κόλπειο Ρεύμα, το οποίο οδηγεί προς δυσμάς, ενώ από τη Νότια Αμερική το  ίδιο ρεύμα οδηγεί προς ανατολάς.

Είναι πράγματι παράδοξο να υποστηρίζεται ότι ο Οδυσσέας και οι Έλληνες Αργοναύτες χάθηκαν στη Μεσόγειο θάλασσα, την οποία γνώριζαν σαν το σπίτι τους, αφού οι Έλληνες είχαν αποικίες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο από αρχαιοτάτων χρόνων και είχαν εξέλθει από τις Ηράκλειες Στήλες(Γιβλαρτάρ).

Σε άλλον χάρτη της συγγραφέως Μερτζ παρουσιάζεται το ταξίδι των Αργοναυτών προς τις Μπαχάμες, κατά μήκος των ακτών της Νότιας Αμερικής, στον ποταμό Ορινόκο, κατόπιν στις εκβολές του Αμαζονίου και στη συνέχεια κατά μήκος των ακτών της Βραζιλίας μέχρι τη σημερινή Ουρουγουάη.

Δεν επρόκειτο, σύμφωνα με αυτή την άποψη, για το μοναδικό ταξίδι των Ελλήνων στην Αμερική.  Επαναλήφθηκαν  για τη μεταφορά χαλκού, ο οποίος τότε ήταν απαραίτητος για την κατασκευή του οπλισμού Μινωιτών και Μυκηναίων Ελλήνων.

---

Πελασγικό (Αρκαδικό) κύμα μεταναστεύσεως

Η εμφάνιση και η επέκταση των Πελασγών, βάσει των ελληνικών παραδόσεων, των ιστορικών κειμένων και των αρχαιολογικών ευρημάτων, δείχνουν ότι αρχικά εμφανίστηκαν στην Αρκαδία.

Από εκεί εξαπλώθηκαν στην Ιταλική χερσόνησο, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, στην Εγγύς Ανατολή (Παλαιστίνη και Φοινίκη – Φιλισταίοι), στην Κύπρο, στη Μικρά Ασία, στον Εύξεινο Πόντο, ενώ άλλοι κατευθύνθηκαν προς τον βορρά.

Από τις αποικίες αυτές ορισμένοι επέστρεφαν στην Ελλάδα ή εγκαθίσταντο σε άλλες περιοχές, όπως οι Τυρρηνοί, οι οποίοι από την Ιταλία μετακινήθηκαν στην Αιολία της Μικράς Ασίας. Οι εξαπλώσεις αυτές συνέβησαν χιλιάδες χρόνια πριν.

---

Μινωικό (Κρητικό) κύμα μεταναστεύσεως

Οι πανάρχαιοι Κρήτες, σύμφωνα με τις ελληνικές παραδόσεις, τα αρχαία κείμενα και τις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στην Κρήτη, στην ηπειρωτική Ελλάδα, στη Μικρά Ασία, στην Αγγλία και αλλού, αποτελούν ένα δεύτερο μεταναστευτικό κύμα.

Εξαπλώθηκαν στις περιοχές όπου είχαν ήδη εγκατασταθεί οι Πελασγοί, αλλά ταξίδεψαν και πέρα από το Γιβραλτάρ προς την Ιρλανδία, τη Βρετανία και τις Σκανδιναβικές χώρες. Επίσης έφθασαν στον Περσικό Κόλπο.

Κατά ορισμένες απόψεις πραγματοποίησαν και ταξίδια προς την Αμερική για την προμήθεια χαλκού, ο οποίος ήταν απαραίτητος για την κατασκευή του οπλισμού τους.

---

Μυκηναϊκό (Αχαϊκό) κύμα μεταναστεύσεως

Το κύμα αυτό προερχόταν κυρίως από την Πελοπόννησο. Κατά μία άλλη εκδοχή, Αχαιοί υπήρχαν και στον Πόντο, όπου αναφέρονται ως Ίβηρες, Χάλυβες και Αχαιοί.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις, ταξίδεψαν στον Ατλαντικό και έφθασαν στην Αμερική, όπου άφησαν ίχνη της γλώσσας και του πολιτισμού τους, καθώς και αρχαιολογικά τεκμήρια που φέρονται να επιβεβαιώνονται από πρόσφατες έρευνες.

Έφθασαν επίσης στις Βρετανικές νήσους και άσκησαν επιρροή σε πολιτισμούς της Αμερικής, όπως των Μάγια και των Αζτέκων. Παράλληλα προχώρησαν βαθιά στη Μικρά Ασία και συνδέθηκαν με τη δημιουργία του πολιτισμού των Χετταίων.

Αποίκησαν την Κύπρο και ίδρυσαν πόλεις στον Λίβανο και στην Παλαιστίνη (Φοίνικες, Ουγκαρίτ, Παλαιστάτι, Φιλισταίοι).

---

Τα μεγάλα ψεύδη που επαναλαμβάνονται

1. Ότι η απαρχή της ελληνικής φυλής τοποθετείται γύρω στο 800 π.Χ. ή στο 1200 π.Χ., ενώ τα «Ορφικά», σύμφωνα με αστρονομικά δεδομένα, ανάγονται σε πολύ βαθύτερη αρχαιότητα.
2. Ότι ο Κολόμβος ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε την Αμερική, ενώ η Αμερικανίδα ερευνήτρια Ενριέττα Μερτζ υποστηρίζει ότι ο Οδυσσέας είχε φθάσει εκεί πολύ νωρίτερα, όπως προκύπτει από την Οδύσσεια του Ομήρου.
3. Ότι η Ιθάκη της εποχής του Ομήρου ήταν η σημερινή Κεφαλονιά, κάτι που, κατά ορισμένες μελέτες, αμφισβητείται.
4. Ότι ο πολιτισμός ξεκίνησε από την Ανατολή. Αντίθετα, υποστηρίζεται ότι το ελληνικό πνεύμα είναι αυτόφωτο και αυτοδημιούργητο και δεν αποτελεί προϊόν επιδράσεων από τους λαούς της Ανατολής ή του Νότου.
5. 5/ Το μεγάλο ψεύδος σχετικά με την Ελληνική γλώσσα ότι  δήθεν είναι Ινδοευρωπαϊκή. Μια αοριστία που στηρίζεται στην επίδραση της πανάρχαιας Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού της στους λαούς που ήρθαν σε επαφή με τους Έλληνες των αποικιών. Αυτοί διατηρούν ακόμη έστω και παραφθαρμένη την Ελληνική γλώσσα ή  στοιχεία της

---

Ασυγκίνητοι, αμείλικτοι, δογματικοί και ανυποχώρητοι, πολλοί από τους λεγόμενους «ειδικούς» δεν δέχονται κανένα κείμενο, τεκμήριο ή ανασκαφικό πειστήριο που θα μπορούσε να διαφοροποιήσει τις απόψεις τους. Οι θέσεις τους έχουν παγιωθεί και αντιμετωπίζονται ως αδιαμφισβήτητες αλήθειες.

Στη σύγχρονη εποχή αυτό εκφράζεται συχνά ως «πολιτικώς ορθόν». Με τέτοιες αντιλήψεις, υποστηρίζεται ότι τα ίδια στερεότυπα μεταφέρονται ακόμη και στα σύγχρονα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, μέσω των αλγορίθμων που βασίζονται στις κυρίαρχες αφηγήσεις.

Το εξοργιστικό είναι ότι όποιος τολμά να εκφράσει διαφορετικές ιδέες είτε αγνοείται είτε γελοιοποιείται, ενώ συχνά εμποδίζεται και η επαγγελματική του εξέλιξη. Τα μεγάλης κυκλοφορίας μέσα ενημέρωσης σπάνια φιλοξενούν τέτοιες απόψεις και η «αλήθεια» παρουσιάζεται ως εκείνη που απλώς έχει επικρατήσει.

Κατά ορισμένους, το σύστημα είναι τόσο καλά οργανωμένο ώστε ακόμη και εκδοτικοί οίκοι αφαιρούν επίμαχα στοιχεία από κείμενα, με αποτέλεσμα να διαπιστώνεται ότι λείπουν ολόκληρες σελίδες — όχι βέβαια τυχαία.(17/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com  

 http://www.amphiktyon.org