Μήνας: Ιανουάριος 2026

By Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Those of us of the older generation, who lived through the course of Adolf Hitler from the pinnacle of his glory to his suicide in the underground bunker in Berlin, discern certain similarities with the course of President Trump. From the bright prospects he once projected with the slogans “America First” and “Stop the wars,” he is now doing the opposite: opening new fronts, threatening countries, and finding himself entangled in crises, like Laocoön wrapped in serpents. And frankly, this turn of events saddens us.

Hitler began with the annexation of Czechoslovakia in 1938, just as Mr. Trump is now doing with Greenland. Hitler justified the annexation by invoking the German-speaking minority of the Sudetenland and proceeded accordingly. Mr. Trump invokes geostrategic reasons for the annexation of Greenland, even though these are already covered by the agreement allowing the installation of U.S. military bases that already exist on the island.

The Munich Agreement (30 September 1938) and the notorious Molotov–Ribbentrop Non-Aggression Pact (23 August 1939) facilitated Hitler’s launch of the invasion of France. On 10 May 1940, within five days, through blitzkrieg (a combination of armored and air forces), he breached the Maginot Line and defeated France. His ambition swelled, and he then advanced toward the occupation of Russia.

Before that, however—on 6 April 1941—he invaded Greece, aiming to secure the flanks of his attack on Russia. Greek resistance overturned these plans. It caused a delay of five weeks in his attempt to capture Moscow before the harsh winter of 1941, a delay that proved decisive for the outcome of World War II.

On 22 June 1941, belatedly, Hitler launched Operation “Barbarossa” against Russia. It lasted until 7 January 1942, when the Russian winter trapped the German forces.

These events are stirred in our memory by Mr. Trump and fill us with concern. Is this a display of U.S. strength, or a strategy born of weakness in an attempt to halt decline and collapse?

The United States has been exhausted by costly wars and has left room for China to grow. It even transferred technology to it.

And here are the most recent troubling actions:

1. The leveling of Gaza, an act of extreme barbarity carried out by Israel with U.S. weapons. The United States was in a position to restrain the retaliation but did not do so. The new reality may give rise to risks of a broader regional crisis.
2. The bombing of Iran’s nuclear facilities and the rhetoric advocating intervention in support of protesters.
3. The abduction of Venezuela’s leader, Maduro, in violation of international law, and the plundering of the country’s resources.
4. The announcement of aggressive actions against a number of Latin American countries (Cuba, Colombia, Mexico, etc.).
5. The most outrageous of all: the announcement of a military operation to annex Greenland, a territory belonging to Denmark, a NATO member state, which has already concluded an agreement with the U.S. for the installation of American bases. Here Mr. Trump imitates the Turks who occupied Northern Cyprus and the warmonger Mr. Putin who wages war to seize Ukraine.
6. His suspicious discussions with Mr. Putin behind Europe’s back.
7. Hostility toward NATO Europe and the complete undermining of EU leadership, which is supposedly an ally of the United States.
8. Finally, the unbearable tariffs imposed on products from allied countries and their businesses.

I believe that Mr. Trump acts like a businessman trying to salvage his bankrupt enterprise, assuming that the Western world belongs to him. He acts hastily, without discussion or dialogue with those affected by his decisions.

I foresee that, like Hitler, Mr. Trump will also fail, because he has turned against the international community and, above all, against a large part of American public opinion.

America, however, is and remains a democratic country. There is strong opposition, even within his own party, as well as within the Armed Forces. They do not tolerate one man, under the title of President, making decisions unilaterally, bypassing the institutions of democracy, like an absolute dictator.

Empires fall from within, not from external aggressive forces. If Mr. Trump continues on the same path, instead of rebuilding the United States, he will drag it into ruin. However, elections are approaching, and everything may change. Even Mr. Trump himself may choose to act with calmness and restraint.
(13/1/26)

Amphiktyon, Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

By Konstantinos Konstantinidis
Amphiktyon

We have entered the age of unpredictable and unexpected ideas, events, and technological achievements, with direct repercussions on public life as well. Mr. Trump, like a modern Aeolus, has sown the winds, and peoples are now experiencing storms. Nothing remains standing. Everything is being changed, everything is being overturned.

The beginning, however, was made by Mr. Putin with the attack against Ukraine on February 24, 2022.

International Law, which had been the pillar of the global edifice, collapsed spectacularly with the “explosives” placed by Mr. Trump in Ukraine, the Middle East, Venezuela, and with those he is preparing for Greenland and Iran — and more is yet to come.

Mr. Trump, through both deeds and words, turned the Charter of the United Nations into scrap paper. The UN, the supreme—albeit ineffective—organ of global order, has now been left without an institutional roof.

For the American President, “international law is the limit of his morality.” However, to speak the truth, this phrasing belongs to his friend, Mr. Erdoğan, who declares that “the borders of Turkey extend as far as the borders of his heart.”

One acts within the limits of his “morality,” the other within the limits of his “heart.” Let us see what will remain free for the others — the immoral and the heartless.

And to speak seriously, they have surpassed even Hitler in methods and inventiveness.

Indeed, as reported by the Reuters news agency, the United States is preparing to buy the vote of the 74,000 inhabitants of Greenland in order to proceed with annexation through a “free” referendum — that is, even legally. So cynically. So shamelessly!

There, Mr. Erdoğan proved to be a pioneer, having imprisoned the leader of the opposition, Mr. Ekrem İmamoğlu, as well as thousands of Kurds and political dissidents.

As Mr. Trump has stated, raids will also begin against drug cartels in Latin American countries, which, according to the old Monroe Doctrine, belong to him. By his order, the principle of freedom of navigation was also violated, with boarding operations against five Russian oil tankers in the Atlantic Ocean. The Russians, meanwhile, are threatening to retaliate in kind against American tankers in the North Atlantic and the Arctic.

American energy giants are preparing to invade Venezuela in order to extract its rich reserves. Venezuela will “sell” its oil to the United States and import American products. Nevertheless, the population—even under conditions of servitude—will see better days than under the oppressive Maduro regime.

It appears that the world has been divided into spheres of influence and that the Western Hemisphere—what we call the Western world—belongs to the United States. Russia will take its share in Ukraine, perhaps China will also launch a “boarding” operation against Taiwan. And then will the world calm down? Or, through the method of “ping-pong,” will we be led to escalation and to nuclear annihilation?

Europe, lacking a unified political will, will once again be placed under the security guarantee of the United States, in exchange for Greenland? In any case, it will bear the financial burden of Ukraine’s reconstruction, in addition, of course, to its already high defense expenditures to confront Russia.

Truly, what would you say if tomorrow Mr. Trump were to declare: “Crete belongs to me,” because the Sixth Fleet is anchored there, and from there he controls the Mediterranean, three continents, and the commercial and energy axis of China, India, Europe, and Russia?

Is the government prepared to confront such an extreme, yet by no means improbable, scenario? Or will we once again descend into civil conflict?

Am I perhaps becoming a messenger of unprecedented news that may scandalize potential imperialists?

Once again, I raise my voice in favor of peace and the avoidance of confrontation among nuclear powers, because the “ping-pong” they have begun is extremely dangerous. All of humanity must raise one great voice.

(10/1/26)

Amphiktyon

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Μπήκαμε στην εποχή των απρόβλεπτων και απροσδόκητων ιδεών, γεγονότων και τεχνολογικών επιτευγμάτων, με άμεσες επεκτάσεις και στον δημόσιο βίο. Ο κ. Τραμπ, σαν σύγχρονος Αίολος, έσπειρε ανέμους και οι λαοί βιώνουν θύελλες. Τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο. Όλα τα αλλάζει, όλα τα ανατρέπει. Την αρχή, όμως, έκανε ο κ. Πούτιν με την επίθεση εναντίον της Ουκρανίας στις 24/2/2022.

Το Διεθνές Δίκαιο, που ήταν ο στυλοβάτης του παγκόσμιου οικοδομήματος, κατέρρευσε πανηγυρικά με τα «εκρηκτικά» που έβαλε ο κ. Τραμπ στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή, Βενεζουέλα και με αυτά που ετοιμάζει για τη Γροιλανδία και το Ιράν — και έπεται συνέχεια.

Ο κ. Τραμπ, με έργα και με λόγια, έκανε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών κουρελόχαρτο. Ο ΟΗΕ, το υπέρτατο, έστω και αναποτελεσματικό, όργανο της παγκόσμιας τάξης, έμεινε πλέον χωρίς θεσμική στέγη.

Για τον Αμερικανό Πρόεδρο, «διεθνές δίκαιο είναι το όριο της ηθικής του». Όμως, για να λέμε  την αλήθεια, αυτή η φρασεολογία ανήκει στον φίλο του,  κ. Ερντογάν, ο οποίος  λέει  ότι «τα όρια της Τουρκίας φτάνουν εκεί που είναι τα όρια της καρδιάς του».

Ο ένας στα όρια της «ηθικής» του, ο άλλος στα όρια της «καρδιάς» του. Να δούμε τι θα μείνει ελεύθερο για τους άλλους — τους ανήθικους και τους άκαρδους; Και για να μιλήσουμε σοβαρά, αυτοί ξεπέρασαν σε μεθόδους και εφευρετικότητα ακόμη και τον Χίτλερ.

Μάλιστα, όπως ανέφερε το Πρακτορείο Ρόιτερ, οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να εξαγοράσουν τον ψήφο των 74.000 κατοίκων της Γροιλανδίας, ώστε να προχωρήσουν σε προσάρτηση με «ελεύθερο» δημοψήφισμα, δηλαδή και με τον νόμο. Τόσο κυνικά !. Τόσο ξετσίπωτα!

Εκεί αποδείχθηκε   πρωτοπόρος  ο κ. Ερντογάν, ο οποίος έκλεισε στη φυλακή τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, κ. Εκρέμ Ιμάμογλου, καθώς και χιλιάδες Κούρδους και αντικαθεστωτικούς.

Όπως δήλωσε ο κ. Τραμπ, θα αρχίσουν και επιδρομές στα καρτέλ ναρκωτικών των χωρών της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες, με βάση το παλαιό Δόγμα Μονρόε, του ανήκουν.

Με εντολή του παραβιάστηκε και ο κανόνας της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, με ρεσάλτα σε πέντε ρωσικά δεξαμενόπλοια στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι Ρώσοι, εν τω μεταξύ, απειλούν ότι θα ανταποδώσουν τα ίδια σε αμερικανικά δεξαμενόπλοια στο Βόρειο Ατλαντικό και Αρκτικό.

Αμερικανικοί κολοσσοί στον ενεργειακό τομέα ετοιμάζονται να εισβάλουν στη Βενεζουέλα για να εξορύξουν τα πλούσια κοιτάσματά της. Αυτή θα «πουλάει» το πετρέλαιο στις ΗΠΑ και θα εισάγει αμερικανικά προϊόντα. Πάντως, ο κόσμος έστω και υπο καθεστώς σκλαβιάς  θα δει καλύτερες ημέρες απ’ ό,τι με το  καταπιεστικό  καθεστώς Μαδούρο.

Φαίνεται ότι χώρισαν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής και το Δυτικό Ημισφαίριο — αυτό που ονομάζουμε Δυτικό κόσμο — ανήκει στις ΗΠΑ. Η Ρωσία θα πάρει το μερίδιό της στην Ουκρανία, ίσως και η Κίνα να κάνει «ρεσάλτο» στην Ταϊβάν; Και τότε θα ηρεμήσει ο κόσμος; Ή, με τη μέθοδο του «πινγκ πονγκ», θα οδηγηθούμε σε κλιμάκωση και σε πυρηνικό ολοκαύτωμα;

Η Ευρώπη, χωρίς κεντρική βούληση, θα τεθεί πάλι κάτω από την εγγύηση ασφαλείας των ΗΠΑ, εις αντάλλαγμα της Γροιλανδίας; Οπωσδήποτε, όμως, θα αναλάβει το οικονομικό βάρος για την ανασυγκρότηση της Ουκρανίας, πέραν φυσικά των υψηλών αμυντικών της δαπανών για την αντιμετώπιση της Ρωσίας.

Αλήθεια, τι θα λέγατε αν αύριο ο κ. Τραμπ δήλωνε ότι «η Κρήτη μου ανήκει», γιατί εκεί ναυλοχεί ο 6ος Στόλος και από εκεί ελέγχει τη Μεσόγειο, τρεις ηπείρους και τον εμπορικό και ενεργειακό άξονα της Κίνας,   Ινδίας,   Ευρώπης και της Ρωσίας;

Είναι προετοιμασμένη η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο, ακραίο μεν αλλά διόλου απίθανο, ενδεχόμενο; Ή θα αρχίσουμε πάλι τον εμφύλιο πόλεμο; Μήπως γίνομαι άγγελος καινοφανών ειδήσεων που θα σκανδαλίσουν πιθανούς ιμπεριαλιστές;

Για άλλη μια φορά υψώνω τη φωνή μου υπέρ της ειρήνης και της αποφυγής σύγκρουσης των πυρηνικών δυνάμεων, γιατί το «πινγκ πονγκ» που έχουν ξεκινήσει είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Όλη η ανθρωπότητα πρέπει να υψώσει μια μεγάλη φωνή.(10/1/26)

*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

---

ARE WE HEADING TOWARDS WAR?

By Konstantinos Konstantinidis (Amphiktyon)
Lieutenant General (ret.) – Author
Member of the Society of Greek Writers

The aggressive actions of Mr. Trump awaken in those of us who are older memories of dark skies. They remind us of 1938, when Hitler began paving the road toward World War II. The threat of a military takeover of Greenland inevitably brings to mind the lightning-fast occupation of Czechoslovakia. The parallels are deeply troubling.

The main characteristic of that period — and of the present one — was and remains unilateral aggressive action. Then it was Nazi Germany; today it is the great powers. Russia and the United States act at will, while Turkey had already set the precedent in 1974 with the invasion of Cyprus.

The second characteristic is a dialogue of the deaf. Everyone speaks, no one listens. Diplomacy retreats in the face of power and faits accomplis.

The third element is the intensification of psychological warfare. Peoples are being prepared not only militarily but also psychologically, through threats, statements, displays of force, and the systematic cultivation of fear.

Fourth, there is a rapid increase in military spending, accompanied by the development and deployment of new weapons systems. Technology advances faster than political restraint.

Fifth, the United States has effectively revived the Monroe Doctrine in Latin America, while at the same time granting an informal “indulgence” to Russia for achieving its objectives in Ukraine. Selective morality has once again become the rule.

Sixth, the entire planet is engulfed in uncertainty and disorder. Everywhere there is anxiety, division, internal upheaval, and economic instability. Global equilibrium is under severe strain.

Seventh, the powerful apply International Law wherever it suits them and violate it ruthlessly wherever it conflicts with their interests. Law is subordinated to power.

Eighth — and most decisive — they have moved to implement the geostrategic theory of Thucydides, according to which:
“The strong do what they can, and the weak suffer what they must.”

The boarding of ships on the high seas, such as the incident of January 7, 2026, in the Atlantic, involving tankers carrying Venezuelan oil to Russia, constitutes a severe blow to maritime transport and, naturally, to Greek shipping. Is piracy on the high seas being revived?

I estimate that all these developments amount to preliminary actions toward a planned war — one that President Trump may be willing to risk, imitating the cowboys of Western films, where the boldest — or the most reckless — emerges victorious.

Does he perhaps possess some new weapon that fuels his arrogance and emboldens him to initiate a hybrid war among superpowers, the scope and consequences of which no one can predict? Why did he hint at an “automatic blackout” during a potential attack on Venezuela?

Within this framework, psychological warfare has been fully integrated, with continuous intimidation of peoples through claims of the invincibility of the U.S. Armed Forces — just as Hitler once did with Blitzkrieg, Panzer divisions, and the Luftwaffe.

However, action inevitably brings reaction. The first countermeasure may be aimed at the vulnerable American economy. Opponents — China, Russia, and now even Europe — could seek to strike it indirectly.

This may occur through the generalization of the BRICS Pay system, as an alternative mechanism for transactions and de-dollarization.

Ultimately, all of this will impact the peoples, who will pay the price: restricted trade, soaring prices, poverty, and unbearable armaments burdens. As throughout history, the decisions of the powerful become the burden of the weak.

(January 8, 2026)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Οι επιθετικές ενέργειες του κ. Τραμπ σε εμάς τους παλιούς ξυπνούν μνήμες σκοτεινών ουρανών. Μας θυμίζουν το 1938, όταν ο Χίτλερ άρχισε να ξεδιπλώνει τον δρόμο προς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η απειλή για στρατιωτική κατάληψη της Γροιλανδίας φέρνει αναπόφευκτα στη μνήμη την αστραπιαία κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας. Οι αναλογίες είναι ανησυχητικές.

Το κυριότερο γνώρισμα εκείνης της περιόδου – και της σημερινής – ήταν και είναι οι μονομερείς επιθετικές ενέργειες. Τότε από τη ναζιστική Γερμανία, σήμερα από μεγάλες δυνάμεις. Η Ρωσία και η Αμερική ενεργούν κατά το δοκούν, ενώ η Τουρκία είχε ήδη ανοίξει τον δρόμο από το 1974 με την εισβολή στην Κύπρο.

Δεύτερο γνώρισμα είναι ο διάλογος μεταξύ κουφών. Όλοι μιλούν, κανείς δεν ακούει. Η διπλωματία υποχωρεί μπροστά στην ισχύ και τα τετελεσμένα.

Τρίτο στοιχείο αποτελεί η ένταση του ψυχολογικού πολέμου. Οι λαοί προετοιμάζονται όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και ψυχολογικά, μέσα από απειλές, δηλώσεις, επιδείξεις δύναμης και καλλιέργεια φόβου.

Τέταρτο, παρατηρείται ραγδαία αύξηση των πολεμικών δαπανών και παράλληλα η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων. Η τεχνολογία προηγείται της πολιτικής σύνεσης.

Πέμπτο, οι ΗΠΑ επανέφεραν ουσιαστικά το Δόγμα Μονρόε στη Λατινική Αμερική, ενώ ταυτόχρονα παρείχαν ένα άτυπο «συγχωροχάρτι» στη Ρωσία για την επίτευξη των στόχων της στην Ουκρανία. Η επιλεκτική ηθική επανέρχεται ως κανόνας.

Έκτο, ολόκληρος ο πλανήτης βρίσκεται σε αβεβαιότητα και αταξία. Παντού επικρατεί ανησυχία, διχασμός, εσωτερικές αναταράξεις και οικονομικές ταραχές. Η παγκόσμια σταθερότητα κλονίζεται και δίνει τη θέση της στην αστάθεια και κινητικότητα.

Έβδομο, οι ισχυροί εφαρμόζουν το Διεθνές Δίκαιο μόνο όπου τους βολεύει και το καταπατούν βάναυσα όταν έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντά τους. Το δίκαιο υποτάσσεται στην ισχύ.

Όγδοο και καθοριστικό: προχωρούν στην εφαρμογή της γεωστρατηγικής θεωρίας του Θουκυδίδη, σύμφωνα με την οποία
«ο ισχυρός κάνει χρήση της δύναμής του όσο ο αδύνατος υποχωρεί, και ο αδύνατος κάνει χρήση της αδυναμίας του όσο ο ισχυρός το επιβάλλει».

Το ρεσάλτο σε ανοιχτές θάλασσες, όπως συνέβη στις 7/1/2026 στον Ατλαντικό σε δεξαμενόπλοια που μετέφεραν βενεζουελάνικο πετρέλαιο στη Ρωσία, αποτελεί κόλαφο για τις θαλάσσιες μεταφορές και φυσικά για την ελληνική ναυτιλία. Μήπως αναβιώνει η παγκόσμια  πειρατεία των θαλασσών;

Εκτιμώ ότι όλα αυτά συνιστούν προκαταρκτικές ενέργειες ενός σχεδιαζόμενου πολέμου, τον οποίο ενδέχεται να διακινδυνεύσει ο πρόεδρος Τραμπ, μιμούμενος τους καουμπόηδες των γουέστερν, όπου ο πιο τολμηρός – ή ο πιο απερίσκεπτος – έβγαινε νικητής.

Μήπως έχει στα χέρια του κάποιο νέο όπλο που τον καθιστά αλαζόνα και τον ωθεί στην έναρξη ενός υβριδικού πολέμου μεταξύ υπερδυνάμεων, του οποίου κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την έκταση και τις συνέπειες; Γιατί άφησε υπαινιγμούς για το «αυτόματο σβήσιμο των φώτων» κατά την επίθεση στη Βενεζουέλα;

Μέσα σε αυτό το παιχνίδι έχει εντάξει πλήρως και τον ψυχολογικό πόλεμο, εκφοβίζοντας διαρκώς τους λαούς με το αήττητο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, όπως ακριβώς έκανε ο Χίτλερ με τον κεραυνοβόλο πόλεμο των Πάντσερ και της Λουφτβάφε.

Όμως η δράση φέρνει αντίδραση. Και το πρώτο πλήγμα ενδέχεται να προέλθει από την ευάλωτη αμερικανική οικονομία. Οι αντίπαλοι – Κίνα, Ρωσία, και πλέον και η Ευρώπη – θα μπορούσαν να την πλήξουν έμμεσα.

Αυτό ίσως επιχειρηθεί μέσω της γενίκευσης του συστήματος BRICS Pay, ως εναλλακτικού μηχανισμού οικονομικών συναλλαγών και αποδολαριοποίησης.

Τελικά, όλα αυτά θα πλήξουν τους λαούς, οι οποίοι θα πληρώσουν το τίμημα: περιορισμό του εμπορίου, ακρίβεια, φτώχεια και δυσβάστακτους εξοπλισμούς. Όπως πάντοτε στην Ιστορία, οι αποφάσεις των ισχυρών καταλήγουν να γίνονται βάρος στους αδύναμους.(8/1/26)*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

By Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

The prolonged blackout of the Athens FIR, which occurred on January 4 and lasted approximately eight hours, was not a mere “technical incident.” It constituted a serious blow to the functioning of Civil Aviation, with direct consequences for air transport and for the international credibility of the country. The repercussions have not yet been fully remedied.

To this day, no official and convincing explanation has been provided regarding the causes of the disruption. This silence inevitably gives rise to legitimate questions and suspicions. It is no coincidence that even scenarios of sabotage were voiced. However, as long as the competent authorities fail to responsibly inform the Greek people, the information vacuum is filled by rumors. Investigative procedures are reportedly underway, yet this does not justify institutional silence.

All indications suggest that the blackout resulted from a chain collapse of critical infrastructures supporting air traffic control. Possible causes include:

• interruption or instability of the power supply,
• failure of central information technology systems,
• loss or severe degradation of radar and communication systems.

When communication between the Control Tower and aircraft ceases to be fully reliable, safety protocols dictate the obvious: the airspace must be closed. The real question, however, is not why it was closed. The real question is how we reached the point where the entire Athens FIR had to be shut down.

In military and operational planning, there exists one non-negotiable principle: the maintenance of reserves. In Communications especially, redundancy is not a luxury; it is a matter of survival. No serious commander would conduct operations—even in peacetime—without immediately available backup systems. Electronics fail. Power is interrupted. Equipment ages. These are known, predictable, and manageable realities.

And yet, in the case of the Athens FIR, it appears that either adequate reserves did not exist or they failed to function. And if they did exist, then their failure to be activated in a timely manner constitutes criminal negligence.

The questions are relentless:

1. Why did the Hellenic Civil Aviation Authority find itself without reliable backup support for such a critical system?
2. If backups did exist, why were they not activated immediately to prevent total paralysis?
3. Why were passengers left in the dark, witnessing mass cancellations and delays without any official briefing?
4. Why was the renewal of an obsolete and vulnerable system repeatedly postponed over time, despite obvious warnings?
5. Could this ultimately be yet another case of state negligence, which—fortunately—did not evolve into a tragedy like that of Tempe?

This issue does not concern passenger inconvenience alone. It concerns flight safety, the international credibility of the country, and above all, national security. We expect timely and responsible information from the Association of Retired Signal Corps Officers.

Justice must proceed without compromise, and those responsible must be held accountable. Because when critical infrastructures collapse and no one assumes responsibility, the problem is not technical. It is deeply political and institutional.
(6/1/26)

---

*Amphiktyon
Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer – Member of the Society of Greek Writers

Websites:
http://www.amphiktyon.blogspot.com (Main blog)
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS – POEMS (archive)
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English language)
ANCIENT OLYMPICS – ATHLETICS
amphiktyon-poetry.blogspot.com (Poetry collection)
AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies, timeless texts)
https://amphiktyon.org (Personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η πολύωρη συσκότιση στο FIR Αθηνών, που σημειώθηκε στις 4 Ιαν. και διήρκεσε περίπου οκτώ ώρες, δεν ήταν ένα απλό «τεχνικό συμβάν». Ήταν ένα σοβαρό πλήγμα στη λειτουργία της Πολιτικής Αεροπορίας, με άμεσες συνέπειες στις αεροπορικές συγκοινωνίες και στην αξιοπιστία της χώρας. Οι επιπτώσεις   ακόμη δεν έχουν αποκατασταθεί πλήρως.

Μέχρι σήμερα, δεν έχει δοθεί καμία επίσημη και πειστική εξήγηση για τα αίτια της διακοπής. Η σιωπή αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα και υποψίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ακούστηκαν ακόμη και σενάρια δολιοφθοράς. Όμως, όσο οι αρμόδιοι δεν ενημερώνουν υπεύθυνα τον ελληνικό λαό, το κενό πληροφόρησης καλύπτεται από φήμες. Οι ανακριτικές διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τη θεσμική αφωνία.

Όλα δείχνουν ότι το μπλακ άουτ προήλθε από αλυσιδωτή κατάρρευση κρίσιμων υποδομών που στηρίζουν τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Πιθανά αίτια είναι:

• διακοπή ή αστάθεια της ηλεκτρικής τροφοδοσίας,
• αποτυχία κεντρικών συστημάτων πληροφορικής,
• απώλεια ή σοβαρή υποβάθμιση ραντάρ και επικοινωνιών.

Όταν η επικοινωνία μεταξύ Πύργου Ελέγχου και αεροσκαφών παύει να είναι απολύτως αξιόπιστη, τα πρωτόκολλα ασφαλείας επιβάλλουν το αυτονόητο: ο εναέριος χώρος κλείνει. Το ερώτημα όμως δεν είναι γιατί έκλεισε. Το ερώτημα είναι πώς φτάσαμε στο σημείο να κλείσει ολόκληρο το FIR Αθηνών.

Στον στρατιωτικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό υπάρχει μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: η διατήρηση εφεδρειών. Στις Διαβιβάσεις ειδικά, η εφεδρεία δεν είναι πολυτέλεια· είναι όρος επιβίωσης. Κανείς σοβαρός διοικητής δεν επιχειρεί –ούτε σε καιρό ειρήνης– χωρίς άμεσα διαθέσιμα εφεδρικά συστήματα. Τα ηλεκτρονικά χαλάνε. Το ρεύμα κόβεται. Ο εξοπλισμός γερνάει. Αυτά είναι γνωστά, προβλέψιμα και διαχειρίσιμα.

Κι όμως, στην περίπτωση του FIR Αθηνών φαίνεται ότι είτε δεν υπήρχαν επαρκείς εφεδρείες είτε δεν λειτούργησαν. Και αν υπήρχαν, τότε πρόκειται για εγκληματική αδράνεια στη μη έγκαιρη ενεργοποίησή τους.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

1.    Γιατί η ΥΠΑ βρέθηκε χωρίς αξιόπιστη εφεδρική υποστήριξη σε ένα τόσο κρίσιμο σύστημα;

2.    Αν υπήρχαν εφεδρείες, γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν άμεσα, ώστε να αποφευχθεί η ολική παράλυση;

3.    Γιατί οι επιβάτες αφέθηκαν στο σκοτάδι, βλέποντας μαζικές ακυρώσεις και καθυστερήσεις χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση;

4.    Γιατί η ανανέωση ενός παρωχημένου και ευάλωτου συστήματος μετατέθηκε διαχρονικά, παρά τις προφανείς προειδοποιήσεις;

5.    Μήπως, τελικά, πρόκειται για μια ακόμη υπόθεση κρατικής αμέλειας, που ευτυχώς δεν εξελίχθηκε σε τραγωδία, όπως στα Τέμπη;

Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την ταλαιπωρία των επιβατών. Αφορά την ασφάλεια των πτήσεων, την αξιοπιστία της χώρας διεθνώς και, κυρίως, την εθνική ασφάλεια. Από τον  Σύνδεσμο Αποστράτων Αξιωματικών ΔΒ αναμένουμε μια έγκαιρη ενημέρωση

Η Δικαιοσύνη οφείλει να προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις και οι αρμόδιοι να λογοδοτήσουν. Γιατί όταν καταρρέουν κρίσιμες υποδομές και κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό και θεσμικό.(6/1//26)

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

By Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

The American president promised, both before and after his election, that the consolidation of peace would be the central pillar of his policy. Yet, instead of peace, he turned against the dictator Nicolás Maduro, President of Venezuela, accusing him of crimes related to drug trafficking.

The Greek people, for reasons of interest or political fatigue, have remained silent in the face of many crimes unfolding during this period on the international stage.

In Ukraine, Mr. Trump failed as a mediator and peacemaker. After vacillations and protracted maneuverings in his relations with Putin and Zelensky, the war not only failed to end, but the massacre continues with greater intensity.

Global public opinion—even within the United States—reacted negatively both to the predatory-style aggressive action and to Mr. Trump’s inelegant statements, particularly regarding the operation to arrest Maduro. In his person, many see an unstable and unpredictable leader, who says one thing at one moment and another the next, without a coherent policy marked by continuity and consistency.

No one knows what consequences an intervention in Venezuela may have in the long run, especially if the peoples of Latin America oppose unilateral U.S. interventions on their territories. This is not a mere hypothesis, as Mr. Trump himself stated or implied that “the turn” of other countries is coming as well: Cuba, Colombia, Mexico, even Greenland. At the same time, he hinted at possible future action against Iran—thus opening the winds of Aeolus.

Had he studied Homer’s Odyssey, he would have known what happened to Odysseus when he opened the bag of Aeolus: he did not know which wind to guard against; the mast was broken, the sails were torn, and he barely managed to reach a calm island.

The gravest threat, however, is the absence of principles and ethics in politics. The abduction of leaders constitutes a blatant violation of international law. If this rule were to become generalized, who could guarantee that tomorrow Putin would not abduct Zelensky, or Erdoğan Mitsotakis?

What kind of world do reckless leaders—who believe that politics is conducted solely with weapons—envision leaving to future generations? History shows that such leaders usually fail.

Today, more than ever, the words of Mahatma Gandhi about the seven social sins are relevant:

1. Wealth without labor
2. Pleasure without conscience
3. Commerce without morality
4. Knowledge without character
5. Science without humanity
6. Worship without sacrifice
7. Politics without principles

The United States suffered severe moral consequences from the Vietnam War. It must avoid new entanglements, because such a mistake would be worse even than ten Vietnams.

Mr. Trump has opened the door to abnormality. Demons and beasts will emerge, and America will once again witness the anti-war demonstrations of its youth. The “small screen” will turn Maduro into a national hero of Latin America—and then who will untangle the consequences?

Like a modern Louis XV, he seems to say: “After me, chaos.” Does he have prudent advisers, or—like Adolf Hitler—does he draw up strategy alone and leave the Armed Forces to pull the chestnuts out of the fire?

His radical actions portray a leader fearful of internal and external threats, unstable, unpredictable, and hasty—making decisions without weighing their global consequences. Once global public opinion turns hostile toward the United States, every measure he takes will be regarded as a failure.

This policy is dangerous. It could even lead to a crisis similar to the Cuban Missile Crisis of 1962.

As Isocrates said:

“Our democracy is destroying itself because it has abused the right of freedom and equality…”

If principles, ethics, and prudence do not prevail, history will repeat itself—not as a farce, but as a tragedy.

(5 January 2026)

Amphiktyon –
Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com (My main blog

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(old)

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (In English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (The Olympic Games)

amphiktyon-poetry.blogspot.com (My poetry collection)

AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies and timeless texts)

https://amphiktyon.org (My personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ο Αμερικανός πρόεδρος υποσχέθηκε, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, ότι βασικός άξονας της πολιτικής του θα ήταν η παγίωση της ειρήνης. Ωστόσο, αντί για την ειρήνη, στράφηκε εναντίον του δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο, προέδρου της Βενεζουέλας, με κατηγορίες για εγκλήματα που σχετίζονται με τη διακίνηση ναρκωτικών.

Ο ελληνικός λαός, για λόγους συμφέροντος ή πολιτικής κόπωσης, σιώπησε απέναντι σε πολλά εγκλήματα που συντελούνται αυτόν τον καιρό στη διεθνή σκηνή.

Στην Ουκρανία, ο κ. Τραμπ απέτυχε ως μεσολαβητής και ειρηνοποιός. Μετά από παλινωδίες και δολιχοδρομίες στις σχέσεις του με τον Πούτιν και τον Ζελένσκι, ο πόλεμος όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά το μακελειό συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση.

Η παγκόσμια κοινή γνώμη —ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες— αντέδρασε αρνητικά τόσο στη ληστρικού τύπου επιθετική ενέργεια όσο και στις άκομψες δηλώσεις του κ. Τραμπ, ιδίως σε ό,τι αφορά την επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο. Στο πρόσωπό του πολλοί βλέπουν έναν ασταθή και απρόβλεπτο ηγέτη, που άλλα λέει τη μία ώρα και άλλα την άλλη, χωρίς συγκροτημένη πολιτική με συνέχεια και συνοχή.

Κανείς δεν γνωρίζει τι μπορεί να επιφέρει μια επέμβαση στη Βενεζουέλα σε βάθος χρόνου, ιδιαίτερα αν οι λαοί της Λατινικής Αμερικής εναντιωθούν στις μονομερείς επεμβάσεις των ΗΠΑ στα εδάφη τους. Και αυτό δεν αποτελεί απλή υπόθεση, καθώς ο ίδιος ο κ. Τραμπ δήλωσε ή άφησε να εννοηθεί ότι «έρχεται η σειρά» και άλλων χωρών: της Κούβας, της Κολομβίας, του Μεξικού, ακόμη και της Γροιλανδίας. Παράλληλα, έγινε νύξη και για μελλοντική ενέργεια στο Ιράν — άνοιγμα των ασκών του Αιόλου.

Αν είχε μελετήσει την Οδύσσεια του Ομήρου, θα γνώριζε τι έπαθε ο Οδυσσέας όταν άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου: δεν ήξερε από ποιον άνεμο να φυλαχθεί· του έσπασε ο ιστός, σκίστηκαν τα πανιά και τρόμαξε να βρει ήρεμο νησί.

Η σοβαρότερη όμως απειλή είναι η έλλειψη αρχών και ήθους στην πολιτική. Η απαγωγή ηγετών συνιστά κατάφωρη καταρράκωση του διεθνούς δικαίου. Αν αυτός ο κανόνας γενικευτεί, ποιος εγγυάται ότι αύριο δεν θα δούμε τον Πούτιν να απαγάγει τον Ζελένσκι ή τον Ερντογάν τον Μητσοτάκη;

Τι κόσμο ονειρεύονται να αφήσουν στις επόμενες γενιές άφρονες ηγέτες που πιστεύουν ότι η πολιτική ασκείται μόνο με τα όπλα; Η Ιστορία δείχνει ότι αυτοί συνήθως αποτυγχάνουν.

Σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ τα λόγια του Μαχάτμα Γκάντι για τα επτά κοινωνικά αμαρτήματα:

1. Πλούτος χωρίς μόχθο
2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα
3. Εμπόριο χωρίς ήθος
4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα
5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
6. Λατρεία χωρίς θυσία
7. Πολιτική χωρίς αρχές

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πλήρωσαν βαρύ ηθικό τίμημα στον πόλεμο του Βιετνάμ. Οφείλουν να αποφύγουν νέες εμπλοκές, διότι ένα τέτοιο λάθος θα ήταν χειρότερο ακόμη και από δέκα Βιετνάμ.

Ο κ. Τραμπ άνοιξε την πόρτα της ανωμαλίας. Δαίμονες και θεριά θα ξεπηδήσουν και η Αμερική θα ξαναζήσει τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις της νεολαίας. Η «μικρή οθόνη» θα μετατρέψει τον Μαδούρο σε εθνικό ήρωα της Λατινικής Αμερικής — και τότε ποιος θα ξεμπλέξει;

Σαν νέος Λουδοβίκος μοιάζει να λέει: «Μετά από μένα το χάος». Διαθέτει άραγε φρόνιμους συμβούλους ή, όπως ο Αδόλφος Χίτλερ, χαράσσει μόνος του τη στρατηγική και αφήνει τις Ένοπλες Δυνάμεις να βγάλουν το φίδι από την τρύπα;

Οι ρηξικέλευθες ενέργειές του δείχνουν έναν ηγέτη φοβισμένο από εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους, ασταθή, απρόβλεπτο και βιαστικό, που λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να υπολογίζει τις παγκόσμιες συνέπειες. Όταν καταστήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη εχθρική προς τις ΗΠΑ, κάθε του μέτρο θα θεωρείται αποτυχία.

Η πολιτική αυτή είναι επικίνδυνη. Μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε κρίση ανάλογη με εκείνη των πυραύλων της Κούβας το 1962.

Όπως είπε ο Ισοκράτης:
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας…»

Αν δεν επικρατήσουν αρχές, ήθος και σύνεση, η Ιστορία θα επαναληφθεί — όχι ως φάρσα, αλλά ως τραγωδία.(5/1/26)

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

Written by Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

Venezuela is one of the countries with the greatest energy wealth in oil and natural gas in the world and geostrategically was close to Russia and China.

After this, the operation in Venezuela and the arrest of Maduro was expected since the summer. He is already in the hands of the Drug Enforcement Agency to be tried as a drug trafficker and the American Justice

While he refused to leave voluntarily, it was inevitable that he would leave by force. Needless to say, international law is applied by the powerful where it benefits them and violated when it does not.

With the operation in Venezuela, the US secured multiple goals:

1/ The most important was the seizure of the world’s energy reserves, which they deprived of the Chinese market. [Venezuela has approximately 303 billion barrels of proven oil reserves, which are considered the largest in the world and represent approximately 17% of global reserves.]

2/ They also militarily imposed the well-known American doctrine according to which the entire American continent is the “vital territory” of the US

3/ They took another step in implementing the “strategy of containment”, that is, the strategy of isolating China after the attack on Iran. This strategy, after all, achieved the fall of the Soviet Union Union without hot but only with cold war

4/ Mr. Trump showed friends and enemies his decisiveness and that when he decides, he does it without hesitation

Russia reacted diplomatically but calmly. So did China because after the Cuban crisis, no one wants to get involved in a major crisis with the US in its backyard, like the Cuban missile crisis in 1962

This was a warning message to Cuba and Colombia that their turn is coming. As he announced, the next strike will be on Iran.

Cuba will of course not be at all happy with the fall of Maduro because he supplied it with cheap energy, something that is considered over. Of course, it was also a message to Zelensky and to European leaders that the American President means what he says and does it in practice. Of course, he missed the “peace” of Ukraine and no one does not know how his action in Venezuela will affect his mediation to stop the war in Ukraine. The US intervention in Venezuela will have its repercussions worldwide if we judge by the urgent convening of the UN Security Council which is scheduled for MONDAY, January 5, 2026, on the subject of recent developments in Venezuela and the situation that has arisen after military action and international reactions.

And now for us. We hope that Mr. Erdogan will not consider himself similar to Mr. Trump’s friend(?) and proceed to violate international law with illegal actions against us, because Greece is determined and will defend its homeland and its sovereign rights (4/1/2026)

*Amphikyton Major General Konstantinos Konstantinidis

Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com (My main blog

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(old)

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (In English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (The Olympic Games)

amphiktyon-poetry.blogspot.com (My poetry collection)

AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies and timeless texts)

https://amphiktyon.org (My personal website)