Μήνας: Ιανουάριος 2026

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι πρόγονοι μας  υπέτασσαν  το «εγώ»  στο «εμείς» και τα δικαιώματα του ατόμου   στα δικαιώματα του συνόλου με εξαίρεση την Ισονομία, Ισηγορία και Ισοπολιτεία που ήταν η  ουσία της δημοκρατίας  ,δηλαδή στην θέληση των πολλών, χωρίς να παραγνωρίζονται  και τα δικαιώματα  των λίγων.   Έφτιαξαν δε τον ανώτερο στον κόσμο ανθρωπιστικό πολιτισμό σεβόμενοι τον φυσικό νόμο και τη ζωή.

Η  αγγλοσαξονική αντίληψη  διαφέρει γιατί εστιάζεται περισσότερο στα ατομικά δικαιώματα σαν υπέρτατο αγαθό,  διότι έτσι ευνοούνται οι πλούσιοι.  Ετσι φθάσαμε στον ακραίο  παραλογισμό της “woke” ατζέντας  και άλλων ακροτήτων βλαπτικών  στο κοινωνικό σύνολο. Με το ίδιο πνεύμα του ατομικού δικαιώματος  θέλει τώρα  ο κ. Τραμπ  να κατακτήσει τη Γροιλανδία .  

Χωρίς να είμαι οπαδός της  κ. Καρυστιανού θα αναφερθώ στο θέμα των αμβλώσεων γενικά.

Ήταν επόμενο να  ταχθούν  όλα τα παρακμιακά κόμματα της μεταπολίτευσης εναντίον της   κ. Καρυστιανού για την δήλωση της ότι:  « θα θέσει το θέμα των αμβλώσεων  σε διαβούλευση». Και τούτο γιατί βλέπουν στο πρόσωπο της   κάτι διαφορετικό και  διαισθάνονται  τον πολιτικό τους παραγκωνισμό. Όλα τα κόμματα της Βουλής τα διακρίνει τέτοια παχυδερμία ώστε ποτέ δεν προβληματίστηκαν στην εκτεταμένη  αποχή από τις εκλογές και στην απέχθεια των ψηφοφόρων προς τα μεταπολιτευτικά κόμματα ,  τα οποία μόνο καταστροφές προξένησαν στον τόπο

Αλλά ας έρθουμε στο  κρισιμότατο θέμα των αμβλώσεων. Αυτό έχει άμεση σχέση με το δημογραφικό  το οποίο    είναι ολέθριο :

 [ ΕΛΣΤΑΤ  Γεννήσεις: ~68.467 ζωντανές γεννήσεις (35.216 αγόρια και 33.251 κορίτσια), μείωση ~4,2% σε σχέση με το 2023.

Σκοτωμένες γεννήσεις (stillbirths): 454.

 Θάνατοι: ~126.916 (64.144 άνδρες και 62.772 γυναίκες).
 Οι θάνατοι ήταν σχεδόν διπλάσιοι των γεννήσεων, και η χώρα κατέγραψε φυσική μείωση πληθυσμού περίπου 58.449 ατόμων για το 2024}]

Εκ των ανωτέρω εξάγεται σαν συμπέρασμα ότι οι  αμβλώσεις   ίσως να επιβάλλονται στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, ενώ στην χώρα μας θεωρούνται καταστρεπτικές και εθνοκτόνες

Το δημογραφικό της Ελλάδας είναι εδώ και  δεκαετίες αρνητικό και βαίνουμε- αν δεν ληφθούν δρακόντεια μέτρα για την αύξηση των γεννήσεων -προς εξαφάνιση  Επομένως,  οι αμβλώσεις πρέπει δια νόμου  να απαγορευτούν, εκτός των περιπτώσεων που αφορούν την υγεία της  κυοφορούσας  . Αν υπάρχουν μητέρες που αδυνατούν να θρέψουν τα παιδιά τους να τα αναλαμβάνει το κράτος να τα μεγαλώσει και να τα σπουδάσει, όπως έκανε και ο Καποδίστριας με τα ορφανά.

Τα παρακμιακά και σαπισμένα κόμματα ενισχυόμενα και από τα αργυρώνητα ΜΜΕ  με τον άκρατο  παραλογισμό  τους ότι: «η γυναίκα έχει δικαίωμα στο σώμα της»  δεν ευσταθεί γιατί το έμβρυο είναι ζωή και  ο γιατρός γίνεται εμβρυοκτόνος , ενώ η κυοφορούσα ηθικός αυτουργός  εμβρυοκτονίας .

Εξ άλλου το δικαίωμα της ζωής είναι υπέρτερο αγαθό  του δικαιώματος της γυναίκας να ελευθερωθεί από τους πόνους του τοκετού.

Η  δικαιολογία ότι δεν μπορούν οι σημερινές οικογένειες να αναθρέψουν και να μορφώσουν τα παιδιά τους έχει βάση, αλλά η Πολιτεία μπορεί και πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα το θέμα τούτο

Σε μια  παρόμοια  δημογραφική κρίση  στην προϊστορική Σπάρτη συνεπεία της απώλειας των ανδρών από τους πολέμους και την μείωση των γεννήσεων, οι Σπαρτιάτες  έλαβαν το εξής αποτελεσματικό  μέτρο. Δημιούργησαν ένα ειδυλλιακό πάρκο και εκεί  προσκάλεσαν  νέους και νέες για ορισμένο χρόνο με σκοπό την τεκνοποιία  και  γέννηση νεογνών . Το κράτος της Σπάρτης ανέλαβε  όλα τα έξοδα της συντήρησης και εκπαίδευσης των παιδιών  . Εδώ δυστυχώς αντί να  γεννούμε  Έλληνες το γένος εισάγουμε καραβιές Αφρικανούς και Ασιάτες να μας αντικαταστήσουν και εμείς δεχόμαστε παθητικά  πολύ σύντομα να βρεθούμε στα μουσεία της ανθρωπολογικής ιστορίας, όπως οι Χετταίοι, Φοίνικες και άλλοι εξασφαλισθέντες αρχαίοι  λαοί (21/1/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Τάνταλος ήταν γιός του Διός ή του Τμώλου , ή του Αίσωνος,  και της Πλουτούς θυγατέρας Ιμαντος ή του Κρόνου και βασιλιάς της Παφλαγονίας ή της Φρυγίας ή της Αχεβόρου επαρχίας του Πόντου. Είχε δε γυναίκα την Διώνην του Ατλαντος ή την Ταϋγέτη ή την Κλυτίαν του Αμφιδάμαντος  ή την Ευρυθεμίστην του Ξάνθου ή την Ευρυάνασσαν του Πακτωλού ή την Ευρυνόμην αγνώστου γονέος  και εγέννησε τον Πέλοπα. Η αρχαιότητα είναι τόσο μεγάλη ώστε δημιουργείται σύγχυση από δύο ή περισσότερα πρόσωπα με το αυτό  όνομα . Αυτός γέννησε τον Πέλοπα , τον Βροτέα και την Νιόβη

Ηταν δε ο Τάνταλος φίλος και επιτραπέζιος των θεών ένεκα της μεγάλης του ευγένειας . Προς αμοιβή δε τούτων κάλεσε αυτούς σε δείπνο. Έπειτα έσφαξε το παιδί του το μαγείρεψε και το έβαλε στο τραπέζι για να δοκιμάσει αν οι θεοί γνωρίζουν τι τρώνε. Οι άλλοι θεοί γνωρίζοντες την πανουργία του δεν έφαγαν , αλλά η Δήμητρα καθώς ήταν πεινασμένη διότι περιπλανιόταν να βρει την Περσεφόνη της  έφαγε τον ώμο του παιδιού χωρίς φυσικά να   γνωρίζει τι κρέας τρώει. Κατ’ άλλους η Θέτις τον έφαγε. Λυπήθηκαν οι θεοί και προσταξαν τον Ερμή να βάλει  τα μέλη στο λέβητα και δια της αναβράσεως  και συναρμολογήσεως κάθε μέλους στον οικείο τόπο , αποκατέστησε ολόκληρο τον Πέλοπα. Αντί δε του φαγωθέντος μέλους , έβαλον ωμον Ελεφαντινον.  Ως εκ τούτου  είχε ο Πέλοψ  και οι απόγονοι του Πελοπίδες ωμον Ελεφαντινον.  Έπειτα τον έβγαλε από τον λέβητα η Κλωθώ ζωντανό  επειδή του έμελλε να αναστηθεί. Κατ’ άλλους η Ρέα τον γιάτρεψε. Για αυτήν την πράξη του καταδίκασαν τον Τάνταλο στον Τάρταρο.

Ο Τάνταλος κατηγορείται και για  άλλες έκνομες πράξεις:

 1/ Για την κατακράτηση του «χρυσού σκύλου» που φύλαγε την  κατσίκα   τροφό του Διός

2/ Μαρτυρούσε στους ανθρώπους τα μυστήρια  των θεών και τους κακολογούσε

3/ Έκλεψε το νέκταρ και την αμβροσία και τα έδωσε στους ανθρώπους κατ’ άλλους έκρυψε το Γανυμήδη και άρχισε μακρός  πόλεμος.

Αυτά υποχρέωσαν τον γιό του Πέλοπα να φύγει μακριά . Ο Τάνταλος ήταν πολύ μορφωμένος για την εποχή του. Μιλούσε για τον διάπυρο ήλιο ότι είναι πυρακτωμένος σίδηρος ή λίθος, ήταν άνθρωπος αγαθός και ευσεβής  ιερέας που θυσίαζε στους θεούς ανθρώπους , έλεγε τα απόρρητα μυστήρια στο κοινό και η φήμη του είχε φτάσει ως τις Ινδίες. Για όλα αυτά τον έρριψαν από το ναό και τον σκότωσαν οι άνθρωποι και είπαν ότι τον έριξαν εξ ουρανού οι θεοί. Αυτός γιάτρεψε και τον Πέλοπα  με την ιατρική καυτηριάζοντας και κόβοντας το σάπιο κρέας και είπαν ότι έφαγε η Δήμητρα τον ώμο του,    επειδή τα έθαβε στη γη . Και επειδή το νέο δέρμα ήταν άσπρο  το είπαν Ελεφάντινο

Ο Πέλοψ άρπαξε την Ιπποδάμεια και ήρθε στη θάλασσα  και  καθαρίστηκε  από τον Ήφαιστο  επέστρεψε και έλαβε το βασιλειο  του Οινομάου στην Πισσα, αφού τον νίκησε στην αρματοδρομία και έλαβε σαν έπαθλο την όμορφη κόρη του Ιπποδάμεια . Γέννησε τον Ατρέα,Θυέστην, Χρύσιππο, Κοπρέα, Πιτθέα, Πλεισθένην, Τροιζήνα, Αλκάθουν,  Ιππάλκιμον, την Λυσιδίκην,  Νικίππην  και Αμφίβιαν.

Σχολίαση :

1/ Από πανάρχαιους χρόνους Παφλαγονία , Φρυγία , Κιλικία και όλη σχεδόν η Μικρά Ασία κατοικείτο από  Πελασγικά φύλα από τα οποία κατάγονται και οι Ελληνες . Είχαν το  Ομαιμον, Ομόγλωσσον, Ομόθρησκον και Ομόδοξον.

2/ Ο Τάνταλος ήταν Έλληνας Πελασγός καθώς και ο γιος του Πέλοπας ,  γιατί αν ήταν βάρβαρος δεν θα τον δεχόταν ο Οινόμαος για γαμπρό και μάλιστα να αγωνιστεί  μαζί του σε αρματοδρομία στην Ολυμπία

3/ Ο Τάνταλος ήταν πολύ μορφωμένος για την εποχή του . Ήταν αστρονόμος  , ιερέας και γιατρός . Αυτός  γιάτρεψε του Πέλοπα το τραύμα. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι από  την εποχή εκείνη οι Έλληνες μιλούσαν για ξένα μέλη σε αντικατάσταση των φθαρμένων, κάτι που σήμερα γίνεται πράξη

4/ Προφανώς, προπορευόταν της εποχής του και ερέθιζε το θρησκευτικό αίσθημα του λαού και  αυτός ίσως ήταν ο λόγος που τον  έριξαν από το ναό και είπαν ότι τον έριξε ο θεός εξ ουρανού.

5/ Το «χρυσό σκύλο» του τον παρέδωσε ο Πανδάρεως και τον φύλαγε στην Σίπυλον (την σημερινή   «Μανίσα» =Μαγνησίας )

6/ Έκλεψε το νέκταρ και την αμβροσία των θεών .  

  επειδή κράτησε τον «χρυσό σκύλο» του Διός

   και ίσως  αυτό θεωρήθηκε το νέκταρ και η αμβροσία των θεών. 

7/Ο Γανυμήδης, Τρώας πρίγκιπας. Ο Ομηρος γράφει ότι επειδή ο Τάνταλος, τον έκρυψε  ο  Γανυμήδης απήχθη από τους θεούς στον Ολυμπο, όπου ο Δίας του χάρισε αιώνια νεότητα και τον όρισε οινοφόρο των θεών. 

8/ Ο Πέλοψ είναι εκείνος που έδωσε το όνομα του στην Πελοπόννησο και δεν το άλλαξε από τότε (19/1/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

“HOMO SAPIENS AND ARTIFICIAL INTELLIGENCE (AI)”

By Konstantinos Konstantinidis – Amphictyon

[The author Dimitris Mavraeidopoulos is a successful entrepreneur in the field of Dentistry and at the same time a man of letters. An Arcadian gentleman, columnist and author of important books written for the sake of learning and for the benefit of humankind.]

This book, too, was written in order to enlighten and not to profit.
For the Greeks, knowledge was not confined within priesthoods; it spread its wings and traveled across the globe aboard ships. Like all idealists who work for the sake of learning, they make their offering not from matter but from spirit, and from spirit they draw their joy. In an age when truth is hidden and drawers are filled with material wealth, some still light the darkness with a single candle.

Man, endowed with Reason, now seeks to transfer it to the soulless machine, to make it ensouled: will it help him, or will it destroy him? Here lies the dilemma, as Artificial Intelligence has entered forcefully into our lives. Until now, humanity has made countless discoveries, the latest being Artificial Intelligence (AI).

As the author writes:
“AI is nothing more than a reservoir of accumulated human knowledge. Like every new invention, it is imperfect and still suffers from many problems. Its answers are general and do not focus on the specific details of the problem posed to it. It is extremely willing and highly industrious, and it proposes different and alternative solutions.”

According to the author:
“AI can perform countless tasks in minimal time, provided that the questioner is clear and comprehensible. It can create modern robots: tireless and unpaid workers operating on a 24-hour basis, without holidays, strikes, or trade unions. Robots that can serve as vigilant guardians of the home, the city, and a nation’s borders, like the mythical Talos of Crete; domestic assistants, nurses, medical and dental practitioners. It can process complex operations, analyze information in fractions of a second through specialized algorithms, make critical decisions via molecular biology and genetic engineering, and much more. It may even create the all-knowing ‘Superhuman’. As the distinguished astrophysicist Dimitris Nanopoulos has said, we are living at the end of Man and the birth of a new type of being.”

The author fervently hopes that this new type of Superhuman will not turn against the creator, Homo sapiens, who labored to build the reservoir of Knowledge, nor consign him to the museums of history.

The author rightly recalls the wisdom of the people:
“You testify to what you eat.”

With the errors fed into it by those who manipulate it, AI returns exactly what it is given. I asked it who discovered writing, and it replied: “the Phoenicians discovered writing,” despite Homer’s testimony that as early as 3250 BC the Greeks already possessed writing. What it is fed, that it reproduces. It has been taught to be “politically correct” on countless issues. Thus, falsehood will be perpetuated, since research will cease and imitation will begin. Until now, human beings think, write, doubt, reflect, and search for truth. If this function ceases, humanity may be led to absolute falsehood. Therein lies its self-destruction: Homo sapiens destroyed by his own creation.

AI may eliminate humanity either through a cold logical calculation that humans are no longer useful, or through malice accumulated under conditions of “servitude,” or through the perversion of humans themselves who “feed” it with algorithms and malicious information.

As the world’s population tends to decline and within 10–15 years robots may outnumber humans, such scenarios are conceivable. They might even provoke nuclear war to annihilate the old and create the new. Today these may seem unreal, yet they are possible.

The new type of thinking “robot” will be particularly suited for missions into the depths of space.

Artificial Intelligence lacks Soul and Consciousness. It cannot acquire them, because they are a “Gift of God” and are transmitted through DNA.

From personal experience, one often asks it one thing and receives something else, and even that is lifeless, without a core to illuminate it. It resembles bland, slimy, tasteless food without aroma or nutritional value, suitable only for animals. Thus the author wonders:

“Can one rely on such a tool for critical matters of life and existence of the world?”
Such an instrument, in the hands of power, can do much:

“It reveals our preferences, our actions, our ideas, our assets, our money, our ideologies, our religious and philosophical beliefs, and so on. Our institutions are at risk: democracy, justice, security, morality, virtue.”

Is AI the modern false oracle? Freedom of the press and information, already problematic, as well as trust between people, will deteriorate further. No one will believe anyone else. The Charter of the United Nations and Human Rights has already been torn to shreds by the powerful of the earth.

Just as children have forgotten how to perform arithmetic operations, so too will they forget how to do schoolwork, receiving it ready-made from AI.

Anyone who uses AI should be legally required to declare it. Everything must be checked in advance.

Very soon, everyone will possess an AI device that will serve them in every application.

In the following chapters, a concise presentation is given of the WISE MEN, TECHNOCRATS, AND SCIENTISTS, from antiquity to the present, whose thought opened new paths for the world.

I thank Mr. Dimitris Mavraeidopoulos from the bottom of my heart and wish his new book fair winds and following seas, and many more to come in good health.
(17/1/26)

Amphictyon
Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Main blog)
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS (older)
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English language)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (Olympic Games)
amphiktyon-poetry.blogspot.com (Poetry collection)
AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies, timeless texts)
https://amphiktyon.org (Personal website)

By Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Those of us of the older generation, who lived through the course of Adolf Hitler from the pinnacle of his glory to his suicide in the underground bunker in Berlin, discern certain similarities with the course of President Trump. From the bright prospects he once projected with the slogans “America First” and “Stop the wars,” he is now doing the opposite: opening new fronts, threatening countries, and finding himself entangled in crises, like Laocoön wrapped in serpents. And frankly, this turn of events saddens us.

Hitler began with the annexation of Czechoslovakia in 1938, just as Mr. Trump is now doing with Greenland. Hitler justified the annexation by invoking the German-speaking minority of the Sudetenland and proceeded accordingly. Mr. Trump invokes geostrategic reasons for the annexation of Greenland, even though these are already covered by the agreement allowing the installation of U.S. military bases that already exist on the island.

The Munich Agreement (30 September 1938) and the notorious Molotov–Ribbentrop Non-Aggression Pact (23 August 1939) facilitated Hitler’s launch of the invasion of France. On 10 May 1940, within five days, through blitzkrieg (a combination of armored and air forces), he breached the Maginot Line and defeated France. His ambition swelled, and he then advanced toward the occupation of Russia.

Before that, however—on 6 April 1941—he invaded Greece, aiming to secure the flanks of his attack on Russia. Greek resistance overturned these plans. It caused a delay of five weeks in his attempt to capture Moscow before the harsh winter of 1941, a delay that proved decisive for the outcome of World War II.

On 22 June 1941, belatedly, Hitler launched Operation “Barbarossa” against Russia. It lasted until 7 January 1942, when the Russian winter trapped the German forces.

These events are stirred in our memory by Mr. Trump and fill us with concern. Is this a display of U.S. strength, or a strategy born of weakness in an attempt to halt decline and collapse?

The United States has been exhausted by costly wars and has left room for China to grow. It even transferred technology to it.

And here are the most recent troubling actions:

1. The leveling of Gaza, an act of extreme barbarity carried out by Israel with U.S. weapons. The United States was in a position to restrain the retaliation but did not do so. The new reality may give rise to risks of a broader regional crisis.
2. The bombing of Iran’s nuclear facilities and the rhetoric advocating intervention in support of protesters.
3. The abduction of Venezuela’s leader, Maduro, in violation of international law, and the plundering of the country’s resources.
4. The announcement of aggressive actions against a number of Latin American countries (Cuba, Colombia, Mexico, etc.).
5. The most outrageous of all: the announcement of a military operation to annex Greenland, a territory belonging to Denmark, a NATO member state, which has already concluded an agreement with the U.S. for the installation of American bases. Here Mr. Trump imitates the Turks who occupied Northern Cyprus and the warmonger Mr. Putin who wages war to seize Ukraine.
6. His suspicious discussions with Mr. Putin behind Europe’s back.
7. Hostility toward NATO Europe and the complete undermining of EU leadership, which is supposedly an ally of the United States.
8. Finally, the unbearable tariffs imposed on products from allied countries and their businesses.

I believe that Mr. Trump acts like a businessman trying to salvage his bankrupt enterprise, assuming that the Western world belongs to him. He acts hastily, without discussion or dialogue with those affected by his decisions.

I foresee that, like Hitler, Mr. Trump will also fail, because he has turned against the international community and, above all, against a large part of American public opinion.

America, however, is and remains a democratic country. There is strong opposition, even within his own party, as well as within the Armed Forces. They do not tolerate one man, under the title of President, making decisions unilaterally, bypassing the institutions of democracy, like an absolute dictator.

Empires fall from within, not from external aggressive forces. If Mr. Trump continues on the same path, instead of rebuilding the United States, he will drag it into ruin. However, elections are approaching, and everything may change. Even Mr. Trump himself may choose to act with calmness and restraint.
(13/1/26)

Amphiktyon, Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

By Konstantinos Konstantinidis
Amphiktyon

We have entered the age of unpredictable and unexpected ideas, events, and technological achievements, with direct repercussions on public life as well. Mr. Trump, like a modern Aeolus, has sown the winds, and peoples are now experiencing storms. Nothing remains standing. Everything is being changed, everything is being overturned.

The beginning, however, was made by Mr. Putin with the attack against Ukraine on February 24, 2022.

International Law, which had been the pillar of the global edifice, collapsed spectacularly with the “explosives” placed by Mr. Trump in Ukraine, the Middle East, Venezuela, and with those he is preparing for Greenland and Iran — and more is yet to come.

Mr. Trump, through both deeds and words, turned the Charter of the United Nations into scrap paper. The UN, the supreme—albeit ineffective—organ of global order, has now been left without an institutional roof.

For the American President, “international law is the limit of his morality.” However, to speak the truth, this phrasing belongs to his friend, Mr. Erdoğan, who declares that “the borders of Turkey extend as far as the borders of his heart.”

One acts within the limits of his “morality,” the other within the limits of his “heart.” Let us see what will remain free for the others — the immoral and the heartless.

And to speak seriously, they have surpassed even Hitler in methods and inventiveness.

Indeed, as reported by the Reuters news agency, the United States is preparing to buy the vote of the 74,000 inhabitants of Greenland in order to proceed with annexation through a “free” referendum — that is, even legally. So cynically. So shamelessly!

There, Mr. Erdoğan proved to be a pioneer, having imprisoned the leader of the opposition, Mr. Ekrem İmamoğlu, as well as thousands of Kurds and political dissidents.

As Mr. Trump has stated, raids will also begin against drug cartels in Latin American countries, which, according to the old Monroe Doctrine, belong to him. By his order, the principle of freedom of navigation was also violated, with boarding operations against five Russian oil tankers in the Atlantic Ocean. The Russians, meanwhile, are threatening to retaliate in kind against American tankers in the North Atlantic and the Arctic.

American energy giants are preparing to invade Venezuela in order to extract its rich reserves. Venezuela will “sell” its oil to the United States and import American products. Nevertheless, the population—even under conditions of servitude—will see better days than under the oppressive Maduro regime.

It appears that the world has been divided into spheres of influence and that the Western Hemisphere—what we call the Western world—belongs to the United States. Russia will take its share in Ukraine, perhaps China will also launch a “boarding” operation against Taiwan. And then will the world calm down? Or, through the method of “ping-pong,” will we be led to escalation and to nuclear annihilation?

Europe, lacking a unified political will, will once again be placed under the security guarantee of the United States, in exchange for Greenland? In any case, it will bear the financial burden of Ukraine’s reconstruction, in addition, of course, to its already high defense expenditures to confront Russia.

Truly, what would you say if tomorrow Mr. Trump were to declare: “Crete belongs to me,” because the Sixth Fleet is anchored there, and from there he controls the Mediterranean, three continents, and the commercial and energy axis of China, India, Europe, and Russia?

Is the government prepared to confront such an extreme, yet by no means improbable, scenario? Or will we once again descend into civil conflict?

Am I perhaps becoming a messenger of unprecedented news that may scandalize potential imperialists?

Once again, I raise my voice in favor of peace and the avoidance of confrontation among nuclear powers, because the “ping-pong” they have begun is extremely dangerous. All of humanity must raise one great voice.

(10/1/26)

Amphiktyon

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Μπήκαμε στην εποχή των απρόβλεπτων και απροσδόκητων ιδεών, γεγονότων και τεχνολογικών επιτευγμάτων, με άμεσες επεκτάσεις και στον δημόσιο βίο. Ο κ. Τραμπ, σαν σύγχρονος Αίολος, έσπειρε ανέμους και οι λαοί βιώνουν θύελλες. Τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο. Όλα τα αλλάζει, όλα τα ανατρέπει. Την αρχή, όμως, έκανε ο κ. Πούτιν με την επίθεση εναντίον της Ουκρανίας στις 24/2/2022.

Το Διεθνές Δίκαιο, που ήταν ο στυλοβάτης του παγκόσμιου οικοδομήματος, κατέρρευσε πανηγυρικά με τα «εκρηκτικά» που έβαλε ο κ. Τραμπ στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή, Βενεζουέλα και με αυτά που ετοιμάζει για τη Γροιλανδία και το Ιράν — και έπεται συνέχεια.

Ο κ. Τραμπ, με έργα και με λόγια, έκανε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών κουρελόχαρτο. Ο ΟΗΕ, το υπέρτατο, έστω και αναποτελεσματικό, όργανο της παγκόσμιας τάξης, έμεινε πλέον χωρίς θεσμική στέγη.

Για τον Αμερικανό Πρόεδρο, «διεθνές δίκαιο είναι το όριο της ηθικής του». Όμως, για να λέμε  την αλήθεια, αυτή η φρασεολογία ανήκει στον φίλο του,  κ. Ερντογάν, ο οποίος  λέει  ότι «τα όρια της Τουρκίας φτάνουν εκεί που είναι τα όρια της καρδιάς του».

Ο ένας στα όρια της «ηθικής» του, ο άλλος στα όρια της «καρδιάς» του. Να δούμε τι θα μείνει ελεύθερο για τους άλλους — τους ανήθικους και τους άκαρδους; Και για να μιλήσουμε σοβαρά, αυτοί ξεπέρασαν σε μεθόδους και εφευρετικότητα ακόμη και τον Χίτλερ.

Μάλιστα, όπως ανέφερε το Πρακτορείο Ρόιτερ, οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να εξαγοράσουν τον ψήφο των 74.000 κατοίκων της Γροιλανδίας, ώστε να προχωρήσουν σε προσάρτηση με «ελεύθερο» δημοψήφισμα, δηλαδή και με τον νόμο. Τόσο κυνικά !. Τόσο ξετσίπωτα!

Εκεί αποδείχθηκε   πρωτοπόρος  ο κ. Ερντογάν, ο οποίος έκλεισε στη φυλακή τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, κ. Εκρέμ Ιμάμογλου, καθώς και χιλιάδες Κούρδους και αντικαθεστωτικούς.

Όπως δήλωσε ο κ. Τραμπ, θα αρχίσουν και επιδρομές στα καρτέλ ναρκωτικών των χωρών της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες, με βάση το παλαιό Δόγμα Μονρόε, του ανήκουν.

Με εντολή του παραβιάστηκε και ο κανόνας της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, με ρεσάλτα σε πέντε ρωσικά δεξαμενόπλοια στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι Ρώσοι, εν τω μεταξύ, απειλούν ότι θα ανταποδώσουν τα ίδια σε αμερικανικά δεξαμενόπλοια στο Βόρειο Ατλαντικό και Αρκτικό.

Αμερικανικοί κολοσσοί στον ενεργειακό τομέα ετοιμάζονται να εισβάλουν στη Βενεζουέλα για να εξορύξουν τα πλούσια κοιτάσματά της. Αυτή θα «πουλάει» το πετρέλαιο στις ΗΠΑ και θα εισάγει αμερικανικά προϊόντα. Πάντως, ο κόσμος έστω και υπο καθεστώς σκλαβιάς  θα δει καλύτερες ημέρες απ’ ό,τι με το  καταπιεστικό  καθεστώς Μαδούρο.

Φαίνεται ότι χώρισαν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής και το Δυτικό Ημισφαίριο — αυτό που ονομάζουμε Δυτικό κόσμο — ανήκει στις ΗΠΑ. Η Ρωσία θα πάρει το μερίδιό της στην Ουκρανία, ίσως και η Κίνα να κάνει «ρεσάλτο» στην Ταϊβάν; Και τότε θα ηρεμήσει ο κόσμος; Ή, με τη μέθοδο του «πινγκ πονγκ», θα οδηγηθούμε σε κλιμάκωση και σε πυρηνικό ολοκαύτωμα;

Η Ευρώπη, χωρίς κεντρική βούληση, θα τεθεί πάλι κάτω από την εγγύηση ασφαλείας των ΗΠΑ, εις αντάλλαγμα της Γροιλανδίας; Οπωσδήποτε, όμως, θα αναλάβει το οικονομικό βάρος για την ανασυγκρότηση της Ουκρανίας, πέραν φυσικά των υψηλών αμυντικών της δαπανών για την αντιμετώπιση της Ρωσίας.

Αλήθεια, τι θα λέγατε αν αύριο ο κ. Τραμπ δήλωνε ότι «η Κρήτη μου ανήκει», γιατί εκεί ναυλοχεί ο 6ος Στόλος και από εκεί ελέγχει τη Μεσόγειο, τρεις ηπείρους και τον εμπορικό και ενεργειακό άξονα της Κίνας,   Ινδίας,   Ευρώπης και της Ρωσίας;

Είναι προετοιμασμένη η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο, ακραίο μεν αλλά διόλου απίθανο, ενδεχόμενο; Ή θα αρχίσουμε πάλι τον εμφύλιο πόλεμο; Μήπως γίνομαι άγγελος καινοφανών ειδήσεων που θα σκανδαλίσουν πιθανούς ιμπεριαλιστές;

Για άλλη μια φορά υψώνω τη φωνή μου υπέρ της ειρήνης και της αποφυγής σύγκρουσης των πυρηνικών δυνάμεων, γιατί το «πινγκ πονγκ» που έχουν ξεκινήσει είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Όλη η ανθρωπότητα πρέπει να υψώσει μια μεγάλη φωνή.(10/1/26)

*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

---

ARE WE HEADING TOWARDS WAR?

By Konstantinos Konstantinidis (Amphiktyon)
Lieutenant General (ret.) – Author
Member of the Society of Greek Writers

The aggressive actions of Mr. Trump awaken in those of us who are older memories of dark skies. They remind us of 1938, when Hitler began paving the road toward World War II. The threat of a military takeover of Greenland inevitably brings to mind the lightning-fast occupation of Czechoslovakia. The parallels are deeply troubling.

The main characteristic of that period — and of the present one — was and remains unilateral aggressive action. Then it was Nazi Germany; today it is the great powers. Russia and the United States act at will, while Turkey had already set the precedent in 1974 with the invasion of Cyprus.

The second characteristic is a dialogue of the deaf. Everyone speaks, no one listens. Diplomacy retreats in the face of power and faits accomplis.

The third element is the intensification of psychological warfare. Peoples are being prepared not only militarily but also psychologically, through threats, statements, displays of force, and the systematic cultivation of fear.

Fourth, there is a rapid increase in military spending, accompanied by the development and deployment of new weapons systems. Technology advances faster than political restraint.

Fifth, the United States has effectively revived the Monroe Doctrine in Latin America, while at the same time granting an informal “indulgence” to Russia for achieving its objectives in Ukraine. Selective morality has once again become the rule.

Sixth, the entire planet is engulfed in uncertainty and disorder. Everywhere there is anxiety, division, internal upheaval, and economic instability. Global equilibrium is under severe strain.

Seventh, the powerful apply International Law wherever it suits them and violate it ruthlessly wherever it conflicts with their interests. Law is subordinated to power.

Eighth — and most decisive — they have moved to implement the geostrategic theory of Thucydides, according to which:
“The strong do what they can, and the weak suffer what they must.”

The boarding of ships on the high seas, such as the incident of January 7, 2026, in the Atlantic, involving tankers carrying Venezuelan oil to Russia, constitutes a severe blow to maritime transport and, naturally, to Greek shipping. Is piracy on the high seas being revived?

I estimate that all these developments amount to preliminary actions toward a planned war — one that President Trump may be willing to risk, imitating the cowboys of Western films, where the boldest — or the most reckless — emerges victorious.

Does he perhaps possess some new weapon that fuels his arrogance and emboldens him to initiate a hybrid war among superpowers, the scope and consequences of which no one can predict? Why did he hint at an “automatic blackout” during a potential attack on Venezuela?

Within this framework, psychological warfare has been fully integrated, with continuous intimidation of peoples through claims of the invincibility of the U.S. Armed Forces — just as Hitler once did with Blitzkrieg, Panzer divisions, and the Luftwaffe.

However, action inevitably brings reaction. The first countermeasure may be aimed at the vulnerable American economy. Opponents — China, Russia, and now even Europe — could seek to strike it indirectly.

This may occur through the generalization of the BRICS Pay system, as an alternative mechanism for transactions and de-dollarization.

Ultimately, all of this will impact the peoples, who will pay the price: restricted trade, soaring prices, poverty, and unbearable armaments burdens. As throughout history, the decisions of the powerful become the burden of the weak.

(January 8, 2026)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Οι επιθετικές ενέργειες του κ. Τραμπ σε εμάς τους παλιούς ξυπνούν μνήμες σκοτεινών ουρανών. Μας θυμίζουν το 1938, όταν ο Χίτλερ άρχισε να ξεδιπλώνει τον δρόμο προς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η απειλή για στρατιωτική κατάληψη της Γροιλανδίας φέρνει αναπόφευκτα στη μνήμη την αστραπιαία κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας. Οι αναλογίες είναι ανησυχητικές.

Το κυριότερο γνώρισμα εκείνης της περιόδου – και της σημερινής – ήταν και είναι οι μονομερείς επιθετικές ενέργειες. Τότε από τη ναζιστική Γερμανία, σήμερα από μεγάλες δυνάμεις. Η Ρωσία και η Αμερική ενεργούν κατά το δοκούν, ενώ η Τουρκία είχε ήδη ανοίξει τον δρόμο από το 1974 με την εισβολή στην Κύπρο.

Δεύτερο γνώρισμα είναι ο διάλογος μεταξύ κουφών. Όλοι μιλούν, κανείς δεν ακούει. Η διπλωματία υποχωρεί μπροστά στην ισχύ και τα τετελεσμένα.

Τρίτο στοιχείο αποτελεί η ένταση του ψυχολογικού πολέμου. Οι λαοί προετοιμάζονται όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και ψυχολογικά, μέσα από απειλές, δηλώσεις, επιδείξεις δύναμης και καλλιέργεια φόβου.

Τέταρτο, παρατηρείται ραγδαία αύξηση των πολεμικών δαπανών και παράλληλα η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων. Η τεχνολογία προηγείται της πολιτικής σύνεσης.

Πέμπτο, οι ΗΠΑ επανέφεραν ουσιαστικά το Δόγμα Μονρόε στη Λατινική Αμερική, ενώ ταυτόχρονα παρείχαν ένα άτυπο «συγχωροχάρτι» στη Ρωσία για την επίτευξη των στόχων της στην Ουκρανία. Η επιλεκτική ηθική επανέρχεται ως κανόνας.

Έκτο, ολόκληρος ο πλανήτης βρίσκεται σε αβεβαιότητα και αταξία. Παντού επικρατεί ανησυχία, διχασμός, εσωτερικές αναταράξεις και οικονομικές ταραχές. Η παγκόσμια σταθερότητα κλονίζεται και δίνει τη θέση της στην αστάθεια και κινητικότητα.

Έβδομο, οι ισχυροί εφαρμόζουν το Διεθνές Δίκαιο μόνο όπου τους βολεύει και το καταπατούν βάναυσα όταν έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντά τους. Το δίκαιο υποτάσσεται στην ισχύ.

Όγδοο και καθοριστικό: προχωρούν στην εφαρμογή της γεωστρατηγικής θεωρίας του Θουκυδίδη, σύμφωνα με την οποία
«ο ισχυρός κάνει χρήση της δύναμής του όσο ο αδύνατος υποχωρεί, και ο αδύνατος κάνει χρήση της αδυναμίας του όσο ο ισχυρός το επιβάλλει».

Το ρεσάλτο σε ανοιχτές θάλασσες, όπως συνέβη στις 7/1/2026 στον Ατλαντικό σε δεξαμενόπλοια που μετέφεραν βενεζουελάνικο πετρέλαιο στη Ρωσία, αποτελεί κόλαφο για τις θαλάσσιες μεταφορές και φυσικά για την ελληνική ναυτιλία. Μήπως αναβιώνει η παγκόσμια  πειρατεία των θαλασσών;

Εκτιμώ ότι όλα αυτά συνιστούν προκαταρκτικές ενέργειες ενός σχεδιαζόμενου πολέμου, τον οποίο ενδέχεται να διακινδυνεύσει ο πρόεδρος Τραμπ, μιμούμενος τους καουμπόηδες των γουέστερν, όπου ο πιο τολμηρός – ή ο πιο απερίσκεπτος – έβγαινε νικητής.

Μήπως έχει στα χέρια του κάποιο νέο όπλο που τον καθιστά αλαζόνα και τον ωθεί στην έναρξη ενός υβριδικού πολέμου μεταξύ υπερδυνάμεων, του οποίου κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την έκταση και τις συνέπειες; Γιατί άφησε υπαινιγμούς για το «αυτόματο σβήσιμο των φώτων» κατά την επίθεση στη Βενεζουέλα;

Μέσα σε αυτό το παιχνίδι έχει εντάξει πλήρως και τον ψυχολογικό πόλεμο, εκφοβίζοντας διαρκώς τους λαούς με το αήττητο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, όπως ακριβώς έκανε ο Χίτλερ με τον κεραυνοβόλο πόλεμο των Πάντσερ και της Λουφτβάφε.

Όμως η δράση φέρνει αντίδραση. Και το πρώτο πλήγμα ενδέχεται να προέλθει από την ευάλωτη αμερικανική οικονομία. Οι αντίπαλοι – Κίνα, Ρωσία, και πλέον και η Ευρώπη – θα μπορούσαν να την πλήξουν έμμεσα.

Αυτό ίσως επιχειρηθεί μέσω της γενίκευσης του συστήματος BRICS Pay, ως εναλλακτικού μηχανισμού οικονομικών συναλλαγών και αποδολαριοποίησης.

Τελικά, όλα αυτά θα πλήξουν τους λαούς, οι οποίοι θα πληρώσουν το τίμημα: περιορισμό του εμπορίου, ακρίβεια, φτώχεια και δυσβάστακτους εξοπλισμούς. Όπως πάντοτε στην Ιστορία, οι αποφάσεις των ισχυρών καταλήγουν να γίνονται βάρος στους αδύναμους.(8/1/26)*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

By Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

The prolonged blackout of the Athens FIR, which occurred on January 4 and lasted approximately eight hours, was not a mere “technical incident.” It constituted a serious blow to the functioning of Civil Aviation, with direct consequences for air transport and for the international credibility of the country. The repercussions have not yet been fully remedied.

To this day, no official and convincing explanation has been provided regarding the causes of the disruption. This silence inevitably gives rise to legitimate questions and suspicions. It is no coincidence that even scenarios of sabotage were voiced. However, as long as the competent authorities fail to responsibly inform the Greek people, the information vacuum is filled by rumors. Investigative procedures are reportedly underway, yet this does not justify institutional silence.

All indications suggest that the blackout resulted from a chain collapse of critical infrastructures supporting air traffic control. Possible causes include:

• interruption or instability of the power supply,
• failure of central information technology systems,
• loss or severe degradation of radar and communication systems.

When communication between the Control Tower and aircraft ceases to be fully reliable, safety protocols dictate the obvious: the airspace must be closed. The real question, however, is not why it was closed. The real question is how we reached the point where the entire Athens FIR had to be shut down.

In military and operational planning, there exists one non-negotiable principle: the maintenance of reserves. In Communications especially, redundancy is not a luxury; it is a matter of survival. No serious commander would conduct operations—even in peacetime—without immediately available backup systems. Electronics fail. Power is interrupted. Equipment ages. These are known, predictable, and manageable realities.

And yet, in the case of the Athens FIR, it appears that either adequate reserves did not exist or they failed to function. And if they did exist, then their failure to be activated in a timely manner constitutes criminal negligence.

The questions are relentless:

1. Why did the Hellenic Civil Aviation Authority find itself without reliable backup support for such a critical system?
2. If backups did exist, why were they not activated immediately to prevent total paralysis?
3. Why were passengers left in the dark, witnessing mass cancellations and delays without any official briefing?
4. Why was the renewal of an obsolete and vulnerable system repeatedly postponed over time, despite obvious warnings?
5. Could this ultimately be yet another case of state negligence, which—fortunately—did not evolve into a tragedy like that of Tempe?

This issue does not concern passenger inconvenience alone. It concerns flight safety, the international credibility of the country, and above all, national security. We expect timely and responsible information from the Association of Retired Signal Corps Officers.

Justice must proceed without compromise, and those responsible must be held accountable. Because when critical infrastructures collapse and no one assumes responsibility, the problem is not technical. It is deeply political and institutional.
(6/1/26)

---

*Amphiktyon
Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer – Member of the Society of Greek Writers

Websites:
http://www.amphiktyon.blogspot.com (Main blog)
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS – POEMS (archive)
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English language)
ANCIENT OLYMPICS – ATHLETICS
amphiktyon-poetry.blogspot.com (Poetry collection)
AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies, timeless texts)
https://amphiktyon.org (Personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η πολύωρη συσκότιση στο FIR Αθηνών, που σημειώθηκε στις 4 Ιαν. και διήρκεσε περίπου οκτώ ώρες, δεν ήταν ένα απλό «τεχνικό συμβάν». Ήταν ένα σοβαρό πλήγμα στη λειτουργία της Πολιτικής Αεροπορίας, με άμεσες συνέπειες στις αεροπορικές συγκοινωνίες και στην αξιοπιστία της χώρας. Οι επιπτώσεις   ακόμη δεν έχουν αποκατασταθεί πλήρως.

Μέχρι σήμερα, δεν έχει δοθεί καμία επίσημη και πειστική εξήγηση για τα αίτια της διακοπής. Η σιωπή αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα και υποψίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ακούστηκαν ακόμη και σενάρια δολιοφθοράς. Όμως, όσο οι αρμόδιοι δεν ενημερώνουν υπεύθυνα τον ελληνικό λαό, το κενό πληροφόρησης καλύπτεται από φήμες. Οι ανακριτικές διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τη θεσμική αφωνία.

Όλα δείχνουν ότι το μπλακ άουτ προήλθε από αλυσιδωτή κατάρρευση κρίσιμων υποδομών που στηρίζουν τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Πιθανά αίτια είναι:

• διακοπή ή αστάθεια της ηλεκτρικής τροφοδοσίας,
• αποτυχία κεντρικών συστημάτων πληροφορικής,
• απώλεια ή σοβαρή υποβάθμιση ραντάρ και επικοινωνιών.

Όταν η επικοινωνία μεταξύ Πύργου Ελέγχου και αεροσκαφών παύει να είναι απολύτως αξιόπιστη, τα πρωτόκολλα ασφαλείας επιβάλλουν το αυτονόητο: ο εναέριος χώρος κλείνει. Το ερώτημα όμως δεν είναι γιατί έκλεισε. Το ερώτημα είναι πώς φτάσαμε στο σημείο να κλείσει ολόκληρο το FIR Αθηνών.

Στον στρατιωτικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό υπάρχει μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: η διατήρηση εφεδρειών. Στις Διαβιβάσεις ειδικά, η εφεδρεία δεν είναι πολυτέλεια· είναι όρος επιβίωσης. Κανείς σοβαρός διοικητής δεν επιχειρεί –ούτε σε καιρό ειρήνης– χωρίς άμεσα διαθέσιμα εφεδρικά συστήματα. Τα ηλεκτρονικά χαλάνε. Το ρεύμα κόβεται. Ο εξοπλισμός γερνάει. Αυτά είναι γνωστά, προβλέψιμα και διαχειρίσιμα.

Κι όμως, στην περίπτωση του FIR Αθηνών φαίνεται ότι είτε δεν υπήρχαν επαρκείς εφεδρείες είτε δεν λειτούργησαν. Και αν υπήρχαν, τότε πρόκειται για εγκληματική αδράνεια στη μη έγκαιρη ενεργοποίησή τους.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

1.    Γιατί η ΥΠΑ βρέθηκε χωρίς αξιόπιστη εφεδρική υποστήριξη σε ένα τόσο κρίσιμο σύστημα;

2.    Αν υπήρχαν εφεδρείες, γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν άμεσα, ώστε να αποφευχθεί η ολική παράλυση;

3.    Γιατί οι επιβάτες αφέθηκαν στο σκοτάδι, βλέποντας μαζικές ακυρώσεις και καθυστερήσεις χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση;

4.    Γιατί η ανανέωση ενός παρωχημένου και ευάλωτου συστήματος μετατέθηκε διαχρονικά, παρά τις προφανείς προειδοποιήσεις;

5.    Μήπως, τελικά, πρόκειται για μια ακόμη υπόθεση κρατικής αμέλειας, που ευτυχώς δεν εξελίχθηκε σε τραγωδία, όπως στα Τέμπη;

Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την ταλαιπωρία των επιβατών. Αφορά την ασφάλεια των πτήσεων, την αξιοπιστία της χώρας διεθνώς και, κυρίως, την εθνική ασφάλεια. Από τον  Σύνδεσμο Αποστράτων Αξιωματικών ΔΒ αναμένουμε μια έγκαιρη ενημέρωση

Η Δικαιοσύνη οφείλει να προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις και οι αρμόδιοι να λογοδοτήσουν. Γιατί όταν καταρρέουν κρίσιμες υποδομές και κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό και θεσμικό.(6/1//26)

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)