NECESSITY THE NEW GODDESS OF THE EARTH

by Lieutenant General (Ret.) Konstantinos H. Konstantinidis

Now that politicians have failed,
the experts, the scientists,
and life has slipped through their hands
like the doves of war,

a new goddess is needed,
symbolic and stern,
to embody the idea
and the virtue—

yet to be effective.

Necessity.

Before her, even the gods are persuaded,
and human beings are driven
or disappear.

If the Earth is to survive,
perhaps this new goddess can save it.

Let her become the Soul of the Earth,
the guardian of a new civilization,
a civilization of moderation,
of responsibility and Virtue.

And if she does not truly exist,
let her exist symbolically,
like the gods of our ancestors.

Let us discover her ourselves.

Let us give her a form
stern, yet beautiful,

with an olive branch,
a spear, and a helmet.

And let her message be heard everywhere,
until Necessity becomes consciousness
and consciousness becomes action.

And let the environment
be her garment.

For the Earth must regain her balance,
and support humanity,
before the downward path
leads her into chaos.

But somewhere along the way,
we forgot Moderation.

We took more from nature
than she was able to give us.

Every need became a desire,
every desire became consumption,
and consumption
became a new god
that destroys us—

instead of saving us.

The more we produce,
the more we demand.

And the more we consume,
the more we wound
the Earth that nourishes us.

Energy increases,
temperatures rise,
the balance is overturned,
and humanity
moves further away from nature,

and because of this,
it has begun to perish.

The Earth
is not a garbage dump.

It is our home,

and we must pay some kind of rent
to keep it clean.

A great village it has become,
adrift within the course
of our Galaxy.

And if each of us seeks
to tear it down in order to dominate,
that person will commit a crime.

Will we then live
among the ruins?

And if nuclear weapons become instruments
in the hands of the reckless,
and if artificial intelligence
is used for evil,

then the Earth
will have been exhausted.

Its future will be bleak.

And humanity
will search in vain
for another planet
to inhabit—

something that, for the time being,
remains utopian.

But there is only one Earth.

And here we must learn to live
with balance,

in peace
and in harmony.

(1/10/26)

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: Amphiktyon Blog

Amphiktyon Official Site: Amphiktyon Official Site

ΑΝΑΓΚΗ: Η ΝΕΑ ΘΕΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Τώρα που απέτυχαν οι πολιτικοί,
οι ειδικοί, οι επιστήμονες,
κι η ζωή τους ξέφυγε απ’ τα χέρια
σαν περιστέρια του πολέμου,

χρειάζεται μια νέα θεά,
συμβολική κι αυστηρή,
να συμπυκνώνει την ιδέα
και την αρετή

να είναι όμως αποτελεσματική

Ανάγκη.

Μπροστά της ακόμη και οι θεοί πείθονται
κι οι άνθρωποι φέρονται ή  εξαφανίζονται

Αν η Γη πρέπει να επιβιώσει,
η νέα αυτή θεά ίσως τη σώσει.

Να γίνει η Ψυχή της Γης,
προστάτης ενός νέου πολιτισμού,
του πολιτισμού του μέτρου,
της ευθύνης και της Αρετής.

Κι αν δεν είναι υπαρκτή,
ας είναι συμβολική,
όπως οι πατρώοι μας θεοί.

ας την ανακαλύψουμε εμείς

Ας της δώσουμε μορφή  αυστηρή αλλά  ωραία

Με κλαδί ελαίας , με δόρυ και με περικεφαλαία

Κι ας ακουστεί παντού το μήνυμά της,
ώσπου η Ανάγκη να γίνει συνείδηση
και η συνείδηση πράξη.

και το περιβάλλον η φορεσιά της

Γιατί η Γη πρέπει να ορθοποδήσει

Την ανθρωποτητα να στηρίξει
πριν ο κατήφορος
την οδηγήσει στο χάος.

Μα κάποτε ξεχάσαμε το Μέτρο.

Πήραμε περισσότερα από τη φύση
απ’ όσα μπορούσε να μας  χαρίσει.

Κάθε ανάγκη έγινε επιθυμία,
κάθε επιθυμία κατανάλωση,
κι η κατανάλωση
έγινε νέος θεός που μας καταστρέφει

Αντί να μας σώσει

Όσο περισσότερα παράγουμε,
τόσο περισσότερα ζητούμε.

Κι όσο περισσότερο καταναλώνουμε,
τόσο περισσότερο πληγώνουμε
τη Γη που μας τρέφει.

Η ενέργεια αυξάνει,
η θερμοκρασία ανεβαίνει,
η ισορροπία ανατρέπεται
κι ο άνθρωπος
απομακρύνεται από τη φύση

και εξ αιτίας των άρχισε να πεθαίνει.

Η Γη   δεν είναι σκουπιδαποθήκη.

Είναι το σπίτι μας

 και πρέπει να πληρώνουμε κάποιο νοίκι

για να το έχουμε καθαρό

Ένα μεγάλο χωριό έχει καταντήσει
έξω από του Γαλαξία μας την κοίτη

Κι αν ο καθένας θελήσει
να το γκρεμίσει για να κυριαρχήσει,
αυτός  θα εγκληματήσει
θα κατοικήσει στα ερείπια;

Κι αν τα πυρηνικά γίνουν όπλο
στα χέρια του απερισκεπτου,
κι αν η τεχνητή νοημοσύνη
χρησιμοποιηθεί για το κακό,

τότε η Γη
θα έχει εξοφλήσει.

το μέλλον της ζοφερό

Και ο άνθρωπος
θα αναζητά μάταια
έναν άλλο πλανήτη
για να κατοικήσει

πράγμα προς το παρόν ουτοπικό

Μα η Γη είναι μία.

Κι εδώ πρέπει να ζούμε με ισορροπία

Ειρηνικά και με αρμονία

   (1 /10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org 

ΑΝΑΓΚΗ: Η ΝΕΑ ΘΕΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Τώρα που απέτυχαν οι πολιτικοί,
οι ειδικοί, οι επιστήμονες,
κι η ζωή τους ξέφυγε απ’ τα χέρια
σαν περιστέρια του πολέμου,

χρειάζεται μια νέα θεά,
συμβολική κι αυστηρή,
να συμπυκνώνει την ιδέα
και την αρετή

να είναι όμως αποτελεσματική

Ανάγκη.

Μπροστά της ακόμη και οι θεοί πείθονται
κι οι άνθρωποι σύρονται ή  εξαφνίζονται

Αν η Γη πρέπει να επιβιώσει,
η νέα αυτή θεά ίσως τη σώσει.

Να γίνει η Ψυχή της Γης,
προστάτης ενός νέου πολιτισμού,
του πολιτισμού του μέτρου,
της ευθύνης και της Αρετής.

Κι αν δεν είναι υπαρκτή,
ας είναι συμβολική,
όπως οι πατρώοι μας θεοί.

ας την ανακαλύψουμε εμείς

Ας της δώσουμε μορφή  αυστηρή αλλά  ωραία

Με κλαδί ελαίας , με δόρυ και με περικεφαλαία

Κι ας ακουστεί παντού το μήνυμά της,
ώσπου η Ανάγκη να γίνει συνείδηση
και η συνείδηση πράξη.

και το περιβάλλον η φορεσιά της

Γιατί η Γη πρέπει να ορθοποδήσει

Την ανθρωποτητα να στηρίξει
πριν ο κατήφορος
την οδηγήσει στο χάος.

Μα κάποτε ξεχάσαμε το Μέτρο.

Πήραμε περισσότερα από τη φύση
απ’ όσα μπορούσε να μας  χαρίσει.

Κάθε ανάγκη έγινε επιθυμία,
κάθε επιθυμία κατανάλωση,
κι η κατανάλωση
έγινε νέος θεός που μας καταστρέφει

Αντί να μας σώσει

Όσο περισσότερα παράγουμε,
τόσο περισσότερα ζητούμε.

Κι όσο περισσότερο καταναλώνουμε,
τόσο περισσότερο πληγώνουμε
τη Γη που μας τρέφει.

Η ενέργεια αυξάνει,
η θερμοκρασία ανεβαίνει,
η ισορροπία ανατρέπεται
κι ο άνθρωπος
απομακρύνεται από τη φύση

και εξ αιτίας των άρχισε να πεθαίνει.

Η Γη   δεν είναι σκουπιδαποθήκη.

Είναι το σπίτι μα

 και πρέπει να πληρώνουμε κάποιο νοίκι

για να το έχουμε καθαρό

Ένα μεγάλο χωριό έχει καταντήσει
έξω από του Γαλαξία μας την κοίτη

Κι αν ο καθένας θελήσει
να το γκρεμίσει για να κυριαρχήσει,
αυτός  θα εγκληματήσει
θα κατοικήσει στα ερείπια;

Κι αν τα πυρηνικά γίνουν όπλο
στα χέρια του απερίσκεπτου,
κι αν η τεχνητή νοημοσύνη
χρησιμοποιηθεί για το κακό,

τότε η Γη
θα έχει ξοφλήσει.

το μέλλον της ζοφερό

Και ο άνθρωπος
θα αναζητά μάταια
έναν άλλο πλανήτη
για να κατοικήσει

πράγμα προς το παρόν ουτοπικό

Μα η Γη είναι μία.

Κι εδώ πρέπει να ζούμε.

 αρμονικά και με ισορροπία  (1 /10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site:
http://www.amphiktyon.org