Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι Μούσες στην ελληνική παράδοση (το όνομα τους προέρχεται εκ του «μάω ή μωσις (επιθυμία) ή ομού ούσες) πήραν την ονομασία από τον Πίερο, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος. Γεννήθηκαν από τους θεούς στα πανάρχαια χρόνια και ήταν φύλακες της Γνώσης στα Μουσεία(βιβλιοθήκες και διδακτήρια) που διαιώνιζαν τον Ελληνικό Λόγο.

 Ιστορικά οι Μούσες του Παρνασσού ήταν μεγάλες δασκάλες και δίδαξαν την πανάρχαια Ελληνική ιστορία και την γενεαλογία των θεών του Ολύμπου, μέσα από τα κείμενα του Ησιόδου.

Όλοι σχεδόν οι Έλληνες συγγραφείς τις επικαλούνται στην αρχή των έργων τους σαν υπαρκτά διαχρονικά πρόσωπα και τις ικετεύουν να τους βοηθήσουν να δώσουν σωστά τον προφορικό και γραπτό λόγο τους.

Παρουσιάζονται σαν αέρινες μορφές με στοχασμό και θεϊκή ομορφιά  που κρατούν δάφνες και μουσικά όργανα  , απαγγέλλουν ή τραγουδούν ολόγυρα από τον μεγάλο δάσκαλο Απόλλωνα. Κανείς δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη τους. Οι Μούσες είναι δεμένες με την Γνώση, το Λόγο , τα γράμματα και τις τέχνες.

Στην πρώτη γενιά των μουσών ανήκαν επτά θυγατέρες του Ουρανού και της Γης(όσα τα φωνήεντα του ελληνικού  αλφαβήτου)

Η δεύτερη γενιά περιλαμβάνει εννέα θυγατέρες της Μνημοσύνης και του Διός.

Η καταγωγή τους

Ο Ζευς λέγεται ότι ξεγέλασε την όμορφη και πανέξυπνη Μνημοσύνη και κοιμήθηκε μαζί της εννέα νύχτες και ήταν όμοιες σε όλα. Η Μνημοσύνη της έδωσε στην νύμφη Ευφήμη να τις αναθρέψει και δάσκαλο τους όρισε τον Απόλλωνα.

Τα Ονόματα των Μουσών

Κλειώ   της Ιστορίας και της κιθάρας . Εξυμνεί το κλέος των ηρώων

Ευτέρπη  των Μαθηματικών και της Διαλεκτικής. Τέρπει τους μορφωμένους ανθρώπους.

Θάλεια   της Κωμωδίας , Γεωμετρίας, Αρχιτεκτονικής και της Γεωργίας

Μελπομένη  της Τραγωδίας , της ρητορικής και της μελωδίας (εκ του μέλπω και μολπή)

Τερψιχόρη  του Χορού, την άρπα και την παιδεία ,  οι Ελληνες συνόδευαν την παιδεία με μουσική . Η Τερψιχόρη τέρπει

Ερατώ  των Ερωτικών ποιημάτων ,του γάμου  της μουσικής και της διαλεκτικής

Πολύμνια (υμνεί πολλούς ανθρώπους) Των θεϊκών Ύμνων αλλά και της υποκριτικής

μίμησης , της γεωμετρίας της ιστορίας και της γραμματικής

Ουρανία  των Ουράνιων Σωμάτων , αστρονομίας σήμερα θα λέγαμε και του Διαστήματος

Καλλιόπη Ήταν η ανώτερη και διασημότερη όλων . Συνοδεύει τους βασιλείς και τους ανώτατους άρχοντες  για να επιβάλλει με τα λόγια της   υποταγή και   δικαιοσύνη.

ομάστηκε Καλλιόπη διότι είχε ωραία όψη.

Αυτά συνέβαιναν στον Ελληνικό κόσμο προ αμνημονεύτων χρόνων όταν οι άλλοι λαοί ζούσαν στο πνευματικό  σκοτάδια και στον πρωτογονισμό (4/7/26)

 Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

In the pre-Classical era, Museums were the schools with libraries of knowledge where the initiates studied. Many of the oracles of antiquity bore the old title “Museum” because they possessed large libraries and accepted young people for studies. The largest oracle and Museum was the Dodonaean Oracle of Olympus, which, after the great floods and the upheavals of the Aegean land (following the Deluge of Ogygus, approximately 25,000 B.C.), saw its priests transfer the sacred books to Egypt and establish the Oracle of Ammon Zeus.

This was located in a coastal area that later became a desert (due to subsidence of Atlandis

).

The Muses and the priests—the guardians of the Logos—translated the books and were responsible for the preservation, protection, and dissemination of the treasures of knowledge: the sacred traditions of the ancestors, letters, arts, and more.

In a later era, some of the priests of Ammon Zeus returned to Greece and founded the later Oracle of Dodona in Epirus. In these Museums many of the ancient sages studied human wisdom.

Commentary

1/ A correction to the previous article “CABEIRIAN MYSTERIES.” The correct wording should be: “Our most ancient Pelasgian ancestors were the Proto-Greeks” (the correct term), and not “Pre-Greeks,” as some historically uninformed people call them. We are indigenous and not newcomers.

2/ The ancient oracles played the role of today’s Think Tanks and Research Centers, which advise governments for a fee and make predictions concerning the outcome of serious issues.

2/ Kapodistrias was the successor of the ancient Greek sages.

3/ Education as the foundation of the State.

He believed that the rebirth of Greece had to begin with education.

1. He founded schools in as many regions of the country as possible, so that even poor children would have access to knowledge.
2. He founded the Model Teachers’ Training School of Aegina, where young teachers were trained to staff the schools of the State.
3. Combination of humanistic and practical education.

He was not limited only to classical studies, but also promoted the teaching of agriculture, the arts, navigation, and other practical knowledge that would contribute to the country’s economic progress.

4. Moral and spiritual cultivation.

For Kapodistrias, education was not limited to the transmission of knowledge. Its purpose was the formation of virtuous citizens, endowed with faith, morality, self-discipline, and a sense of social responsibility.

Conclusions

Kapodistrias was the continuator of the vision of the ancient Greek spirit as it had been established by the Orphics, the Pre-Socratic philosophers, and the classical sages. He believed that “education is the safest foundation of the freedom and prosperity of a nation.” If the later leaders of Greece had continued his ambitious work, today Greece would be the greatest university in the world, an admirable country respected by all nations. The leaders of the world should follow the footsteps of the first Governor of Greece, Ioannis Kapodistrias, who was assassinated by Greeks with the cooperation of foreign secret services for their own  interest.

(3 July 2026)

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Μουσεία της πρωτοκλασικής εποχής ονομάζονταν οι σχολές με τις βιβλιοθήκες

της γνώσης όπου σπούδαζαν οι μύστες. Πολλά από τα μαντεία της αρχαιότητας  έφεραν τον παλιό τίτλο «Μουσείο»  επειδή είχαν μεγάλες βιβλιοθήκες και δέχονταν νέους για σπουδές. Το μεγαλύτερο μαντείο και Μουσείο ήταν το Δωδωναίο του Ολύμπου που ύστερα από τις μεγάλες πλημμύρες  και τις ανακατατάξεις της Αιγαίας χώρας (μετά τον κατακλυσμό του Ωγύγου περίπου 25.000 Π.Ε) οι ιερείς  μετέφεραν τα  ιερά βιβλία στην Αίγυπτο και ίδρυσαν το μαντείο του Αμμωνος Διός  

Αυτό βρισκόταν σε παραθαλάσσιο χώρο που αργότερα έγινε έρημος (λόγω καταβύθισης της Ατλαντίδας και ανάδυσης της σημερινής ερήμου Σαχάρας)

Οι Μούσες και οι ιερείς –φύλακες του Λόγου μετέφραζαν τα βιβλία και ήταν υπεύθυνοι για την διατήρηση –φύλαξη και διάδοση  των θησαυρών της γνώσης . Τα ιερά των προγόνων δρώμανα , γράμματα , τέχνες κ.α

Σε νεώτερη εποχή μέρος των ιερέων του Αμμωνος Διός επέστρεψαν στην Ελλάδα και ίδρυσαν το νεώτερο Μαντείο της Δωδώνης  στην Ηπειρο. Στα μουσεία σπούδασαν την ανθρώπινη σοφία πολλοί εκ των  αρχαίων σοφών.

Σχολίαση:

1/   Μία διόρθωση στο προηγούμενο «ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ» Να γραφεί το ορθόν: «Ο πανάρχαιοι Πελασγοί πρόγονοι μας ήταν οι Πρωτοέλληνες (το σωστό) και όχι «Προέλληνες» όπως τους ονομάζουν ορισμένοι ανιστόρητοι»  

2/ Τα αρχαία μαντεία έπαιζαν το ρόλο των σημερινών Κέντρων Μελετών(think tank) τα οποία συμβουλεύουν αντί αμοιβής τις κυβερνήσεις  και κάνουν προβλέψεις για την έκβαση σοβαρών  προβλημάτων

2/ Ο  Καποδίστριας ήταν συνεχιστής  των αρχαίων Ελλήνων σοφών

 3/ Η εκπαίδευση ως θεμέλιο του κράτους

Θεωρούσε ότι η αναγέννηση της Ελλάδας έπρεπε να ξεκινήσει από την παιδεία.  

1.     Ίδρυσε σχολεία σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της χώρας, ώστε ακόμη και τα φτωχά παιδιά να έχουν πρόσβαση στη γνώση.  

2.  Ίδρυσε το Πρότυπο  Διδασκαλείο  της Αίγινας, όπου εκπαιδεύονταν νέοι δάσκαλοι για να στελεχώσουν τα σχολεία του κράτους.  .
3. Συνδυασμός ανθρωπιστικής και πρακτικής μόρφωσης

Δεν  περιοριζόταν  μόνο κλασικές σπουδές.αλλά στη διδασκαλία γεωργίας, τεχνών, ναυτιλίας και άλλων πρακτικών γνώσεων που θα συνέβαλλαν στην οικονομική πρόοδο της χώρας.

4. Ηθική και πνευματική καλλιέργεια

Για τον Καποδίστρια, η εκπαίδευση δεν περιοριζόταν στη μετάδοση γνώσεων. Σκοπός της ήταν η διαμόρφωση ενάρετων πολιτών, με πίστη, ήθος, αυτοπειθαρχία και αίσθημα κοινωνικής ευθύνης.

Συμπεράσματα

Ο Καποδίστριας .ήταν  συνεχιστής  του οράματος του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος όπως το είχαν θέσει οι Ορφικοί, οι προσωκρατικοί και οι κλασικοί σοφοί  . Θεωρούσε  ότι «η παιδεία είναι το ασφαλέστερο θεμέλιο της ελευθερίας και της ευημερίας ενός έθνους . Αν οι μετέπειτα ηγέτες της Ελλάδος συνέχιζαν το μεγαλεπίβολο έργο  εκείνου σήμερα η Ελλάδα θα ήταν το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο  της οικουμένης , μια χώρα αξιοθαύμαστη  που θα την σέβονταν όλοι οι λαοί (3/7/26)

 Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Cabeirian festivals and initiation ceremonies were celebrated in many regions of the Greek world, including Lemnos, Athens, Delos, Thasos, Karpathos, Corfu, Corinth, Crete, Cyprus, and almost all the islands of the Aegean.

Episodes from the Initiation

1. The Saos priest asked the Spartan general Antalkidas:

“Have you committed any terrible crime?”

He replied:

“If I had committed such a deed, the gods themselves would know it.”

2. The Spartan general Lysander, when asked the same question by the priest, replied:

“Is it you, or the gods, who wish to know?”

“The gods,” answered the priest.

Lysander then said:

“Then leave, for if they wish to know, I shall tell them myself.”

This exchange reveals the free spirit of the Greeks, even in their dealings with priests.

The End of the Mysteries

The Cabeirian Mysteries continued to be practiced until the 4th century AD. In AD 391, the Byzantine Emperor Theodosius I closed the temples of the Olympian gods, abolished the Olympic Games, shut down the Oracle of Delphi and the other Greek oracles, and prohibited the mystery rites throughout the Empire in order to establish Christianity as the dominant religion.

Today, the ruins of the Sanctuary of the Great Gods on Samothrace constitute one of Greece’s most important archaeological sites. This imposing sacred complex and its monuments inspire awe in every visitor and, according to many, bear witness to far more than later generations attempted to conceal.

Some of the early Christian churches incorporate architectural elements and building materials taken from ancient Greek temples dedicated to the Twelve Olympian Gods. It has been suggested that these materials should be carefully removed and returned to their respective archaeological monuments. Likewise, small Christian chapels that were erected upon the foundations of ancient temples (such as those in the Grove of the Muses) could be relocated, thereby allowing the ancient monuments to be restored to their original locations.

Let us follow the example of our neighbors, the Italians, who have restored, to a considerable extent, many ancient Greek temples within their own territory.{last)

References: Herodotus, Diodorus Siculus, Strabo, Pausanias, Plutarch, and others.

2 July 2026

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The festivals of the Cabeirian Mysteries were celebrated on the island of Samothrace during the summer, in the month of Hekatombaion (approximately from mid-July to mid-August). Pilgrims from all over Greece, the Aegean islands, and throughout the Mediterranean flocked to the sanctuary, seeking oracles concerning their seafaring relatives.

The principal sacred ceremony was the “Sacred Marriage” of Pluto (Hades) with the goddess of fertility and, according to tradition, it bore similarities to the Eleusinian Mysteries. All lights were extinguished, and the faithful awaited the arrival of the sacred flame by ship from Delos, the sacred center of Hellenism. The High Priest, known as Adamas (“Diamond”) or Krystallinos (“Crystal”), received the sacred light and lit the first candle. Thereafter, those in attendance lit one another’s candles while whispering prayers to Demeter and Persephone.

Those wishing to be initiated into the Mysteries fasted for nine days, underwent a ritual purification bath, and confessed their deeds before the Koes (the confessor-priest). Upon receiving the approval of the temple officiants, they were admitted to the first degree of initiation and were granted the title of Kadmilos.

The festivals were followed by libations, animal sacrifices, dances accompanied by musical instruments, and ritual cries in honor of Rhea. Afterwards, priests, priestesses, and the candidates for initiation gathered in a great hall where they witnessed the secret ceremonies. They were then led into the innermost sanctuary, and after completing the initiation they were entered into the sacred registers and officially received the title of Kadmilos. Those who advanced to the second degree of initiation acquired the title of Epoptes (“Overseer” or “Initiate of the Higher Degree”).

The initiated wore an olive wreath upon their heads and a red ribbon across their foreheads as symbols of their initiation.

2 July 2026

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι γιορτές των Καβείριων Μυστηρίων τελούνταν στη Σαμοθράκη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τον μήνα Εκατομβαιώνα (περίπου  μέσα Ιουλίου έως μέσα Αυγούστου). Προσκυνητές από όλη την Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου και τη Μεσόγειο συνέρρεαν στο ιερό, επιζητώντας χρησμούς για τους ναυτικούς συγγενείς τους.

Η κορυφαία ιεροτελεστία ήταν ο «Ιερός Γάμος» του Πλούτωνα με τη θεά της γονιμότητας και, σύμφωνα με την παράδοση, παρουσίαζε ομοιότητες με τα Ελευσίνια Μυστήρια. Όλα τα φώτα έσβηναν και οι πιστοί ανέμεναν το ιερό φως να φθάσει με πλοίο από τη Δήλο, το ιερό κέντρο του Ελληνισμού. Ο πρωθιερέας, που ονομαζόταν Αδάμας,  ή Κρυστάλλινος παραλάμβανε το φως και άναβε το πρώτο κερί. Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι άναβαν ο ένας το κερί του άλλου, ψιθυρίζοντας προσευχές προς τη Δήμητρα και την Περσεφόνη.

Όσοι επιθυμούσαν να μυηθούν στα Μυστήρια νήστευαν επί εννέα ημέρες, τελούσαν καθαρτήριο λουτρό και εξομολογούνταν στον Κόη. Εφόσον λάμβαναν την έγκριση των ανακτοτελεστών, γίνονταν δεκτοί στην πρώτη βαθμίδα της μύησης και αποκτούσαν τον τίτλο του Καδμίλου.

Τις γιορτές ακολουθούσαν σπονδές, θυσίες ζώων, χοροί με τη συνοδεία μουσικών οργάνων και τελετουργικές κραυγές προς τιμήν της Ρέας. Κατόπιν, ιερείς, ιέρειες και οι προς μύηση συγκεντρώνονταν σε μεγάλη αίθουσα, όπου παρακολουθούσαν τις απόρρητες τελετές. Στη συνέχεια αποσύρονταν στα άδυτα και, μετά την ολοκλήρωση της μύησης, καταγράφονταν στους ιερούς καταλόγους, λαμβάνοντας τον τίτλο του Καδμίλου. Στη δεύτερη βαθμίδα της μύησης αποκτούσαν τον τίτλο του Επόπτη.

Οι μυημένοι έφεραν στο κεφάλι στεφάνι ελιάς και στο μέτωπο ερυθρή ταινία, ως σύμβολα της μύησής τους.

Καβείριες γιορτές και τελετές μυήσεως πραγματοποιούνταν σε πολλές περιοχές του ελληνικού κόσμου, όπως στη Λήμνο, την Αθήνα, τη Δήλο, τη Θάσο, την Κάρπαθο, την Κέρκυρα, την Κόρινθο, την Κρήτη, την Κύπρο και σχεδόν σε όλα τα νησιά του Αιγαίου.

Στιγμιότυπα από τη μύηση

1. Ο Σάος ιερέας ρώτησε τον Σπαρτιάτη στρατηγό Ανταλκίδα:

— «Έχεις διαπράξει κάποιο φοβερό έγκλημα;»

Και εκείνος απάντησε:

— «Αν είχα διαπράξει τέτοια πράξη, οι θεοί πρέπει να το γνωρίζουν.»

2. Ο επίσης Σπαρτιάτης στρατηγός Λύσανδρος, στην ίδια ερώτηση του ιερέα, ανταπάντησε:

 «Εσύ ή οι θεοί θέλουν να το μάθουν;»

Οι θεοί», αποκρίθηκε ο ιερέας.

Και ο Λύσανδρος  απήντησε :

— «Τότε φύγε· γιατί, αν θέλουν να το μάθουν, θα τους το πω εγώ.» Τούτο φανερώνει το ελεύθερο πνεύμα των Ελλήνων ακόμη και απέναντι στους ιερείς

Το τέλος των Μυστηρίων

Τα Καβείρια Μυστήρια λειτούργησαν έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Το 391 μ.Χ. ο βυζαντινός αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ έκλεισε τους ναούς των Ολυμπίων θεών, κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Μαντείο των Δελφών και τα υπόλοιπα μαντεία, καθώς και τα τελετουργικά μυστήρια σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, με σκοπό την επικράτηση του Χριστιανισμού.

Σήμερα, τα ερείπια του Ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Η επιβλητική αυτή νεκρόπολη και τα μνημεία της προκαλούν δέος στον επισκέπτη και, κατά πολλούς, μαρτυρούν περισσότερα από όσα επιχειρήθηκε αργότερα να αποκρυβούν.

Ορισμένες από τις παλαιές χριστιανικές εκκλησίες φέρουν οικοδομικά μέλη και υλικά από αρχαίους ελληνικούς ναούς του Δωδεκαθέου.  Εχει διατυπωθεί η άποψη  , τα υλικά αυτά θα πρέπει να αφαιρεθούν με προσοχή και να αποδοθούν στα αντίστοιχα αρχαιολογικά μνημεία. Αντίστοιχα, μικροί χριστιανικοί ναοί που έχουν ανεγερθεί επάνω σε αρχαίους ναούς(όπως στο Αλσος των Μουσών) θα μπορούσαν να μετακινηθούν, ώστε να καταστεί δυνατή η αναστήλωση των αρχαίων μνημείων στις αρχικές τους θέσεις. Ας μιμηθούμε τους γείτονές μας, τους Ιταλούς, οι οποίοι έχουν αποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό πολλούς αρχαίους ελληνικούς ναούς στην επικράτειά τους.

(Σχετικά: ( Ηρόδοτος, Διόδωρος Σικελιώτης, Στράβων, Παυσανίας, Πλούταρχος),

2 Ιουλίου 2026

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

These are problems that a young person would probably consider insignificant, perhaps even ridiculous. Yet for us elderly people, they are almost insurmountable daily challenges that fill us with anxiety and fear.

On the morning of July 1st, at 9:30 a.m., the electricity in our home was suddenly disconnected. Our landline telephone, laptop, lights, and all electrical appliances stopped working. I checked the electrical panel of our apartment building and realized that the problem did not affect the entire building but only our apartment. I assumed that an electricity bill had never reached me and had therefore remained unpaid.

I telephoned the electricity provider, who confirmed that this was indeed the reason for the disconnection. I pleaded with them to reconnect the service immediately so that I could pay the outstanding amount without delay. However, they informed me that the company’s procedures did not allow this. I explained that I was unable to make a bank transfer using my mobile phone because I do not know how to use such applications.

Their response was that I should go to the nearest mini-market, where someone could help me. I explained that I am 98 years old and that I am also the caregiver of my wife, who has a 97% disability, is confined to a wheelchair, and requires constant care. It was impossible for me to leave her alone and go to the store. Nevertheless, they remained inflexible. I told them that, apparently, company procedures take precedence over human beings, especially over people with disabilities.

Since my children live far away, I thought of an exceptional young man, Dimitris R., who has always stood by us whenever we needed help. I called him, and despite leaving his work, he arrived at 11:00 a.m. and used his mobile phone to complete the bank transfer to the electricity provider.

I then asked when our electricity would be restored. I was told that the provider had already notified the department responsible for reconnections and that, from that point on, I should communicate directly with that service. They assured me that power would be restored within two to three hours.

I immediately contacted the responsible department and pleaded for priority treatment, explaining that there was a person with a severe disability and serious health problems in the house. Unfortunately, they showed no compassion whatsoever. The only response I repeatedly received was, “The electricity will be back within an hour.” The desperate phone calls made by both my wife and me produced no result.

Later that afternoon, my son called me from the United States. When he learned that we were still without electricity, he became deeply concerned, knowing his mother’s condition. He also contacted the responsible department, but his intervention proved equally unsuccessful. He was genuinely astonished by the way public services operate in Greece compared with their counterparts in the United States.

 Finally, our electricity was restored at 6:00 p.m., after eight and a half hours of hardship, anxiety, and waiting.

I cannot help wondering whether the same delay would have occurred under different circumstances, or whether others might have received faster service. What truly matters, however, is that no one took into consideration that this household consisted of two very elderly people, one of whom is living with a severe disability.

This is the daily reality faced by many senior citizens.

I address these words to the Prime Minister, the competent Ministers, and the leaders of all political parties. Hardly anyone speaks seriously about the problems elderly people face as society has been thrust into the digital age without first providing them with the necessary education and training.

During the 1980s and the years that followed, substantial European funds were allocated to educate citizens in the use of new technologies. Unfortunately, those opportunities were not properly utilized. As a result, thousands of elderly people today are unable to carry out even the simplest transactions independently and must rely on the assistance of others.

Now, everyone asks for our vote.

But does anyone truly deserve it?

Amphiktyon (Konstantinos Konstantinidis)
Retired Lieutenant General
Author – Member of the Hellenic Literary Society

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΤΑ ΔΕΙΝΟΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Πρόκειται για προβλήματα που για έναν νέο άνθρωπο θα φαίνονταν ασήμαντα, ίσως ακόμη και γελοία. Για εμάς όμως τους ηλικιωμένους αποτελούν σχεδόν ανυπέρβλητες καθημερινές δοκιμασίες, που μας γεμίζουν αγωνία και φόβο.

Το πρωί της 1ης Ιουλίου, στις 9:30, ξαφνικά διακόπηκε η ηλεκτροδότηση στο σπίτι μας. Σταμάτησαν να λειτουργούν το σταθερό τηλέφωνο, το λάπτοπ, τα φώτα και όλες οι ηλεκτρικές συσκευές. Κοίταξα τον πίνακα της πολυκατοικίας και διαπίστωσα ότι η βλάβη δεν αφορούσε την οικοδομή, αλλά αποκλειστικά το διαμέρισμά μας. Υπέθεσα ότι κάποιος λογαριασμός δεν είχε φτάσει ποτέ στα χέρια μου και είχε παραμείνει απλήρωτος.

Τηλεφώνησα στον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι αυτή ήταν η αιτία της διακοπής. Τους παρακάλεσα να με συνδέσουν ώστε να πληρώσω αμέσως το οφειλόμενο ποσό. Μου απάντησαν όμως ότι οι διαδικασίες της εταιρείας δεν το επιτρέπουν. Τους εξήγησα ότι αδυνατώ να πραγματοποιήσω τραπεζικό έμβασμα μέσω του κινητού τηλεφώνου, επειδή δεν γνωρίζω τον χειρισμό του.

Η απάντησή τους ήταν να μεταβώ στο πλησιέστερο μίνι μάρκετ, όπου κάποιος θα μπορούσε να με βοηθήσει. Τους εξήγησα ότι είμαι 98 ετών, υπερήλικας, και ταυτόχρονα φροντιστής της συζύγου μου, η οποία έχει αναπηρία 97%, είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο και χρειάζεται συνεχή φροντίδα. Ήταν αδύνατον να την αφήσω μόνη και να μεταβώ στο κατάστημα. Παρ’ όλα αυτά, παρέμειναν άτεγκτοι. Τους είπα ότι, όπως φαίνεται, για αυτούς οι διαδικασίες υπερισχύουν των ανθρώπων και ιδιαίτερα των ατόμων με αναπηρία.

Καθώς τα παιδιά μου βρίσκονται μακριά, σκέφθηκα έναν εξαίρετο νέο άνθρωπο, τον Δημήτρη Ρ., που πάντοτε στέκεται δίπλα μας στις δύσκολες στιγμές. Τον κάλεσα και, αφήνοντας τη δουλειά του, ήρθε στις 11:00 το πρωί και πραγματοποίησε από το κινητό του τηλέφωνο το τραπεζικό έμβασμα προς τον πάροχο.

Ρώτησα πότε θα επανασυνδεόταν το ρεύμα. Η απάντηση ήταν ότι είχαν ήδη ειδοποιήσει την αρμόδια υπηρεσία που πραγματοποιεί τις επανασυνδέσεις και ότι πλέον έπρεπε να απευθύνομαι σε αυτήν. Με διαβεβαίωσαν ότι η αποκατάσταση θα γινόταν μέσα στις επόμενες δύο με τρεις ώρες.

Επικοινώνησα αμέσως με την αρμόδια υπηρεσία και παρακάλεσα να δοθεί προτεραιότητα, εξηγώντας ότι στο σπίτι υπάρχει άτομο με βαριά αναπηρία και σοβαρά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς, δεν έδειξαν καμία ευαισθησία. Η μόνη απάντηση που λάμβανα ήταν ότι «σε μία ώρα θα έρθει το ρεύμα». Τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα, τόσο τα δικά μου όσο και της συζύγου μου, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα.

Το απόγευμα με κάλεσε ο γιος μου από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν έμαθε ότι εξακολουθούσαμε να είμαστε χωρίς ρεύμα, ανησύχησε ιδιαίτερα, γνωρίζοντας την κατάσταση της μητέρας του. Επικοινώνησε και ο ίδιος με την αρμόδια υπηρεσία, αλλά ούτε η δική του παρέμβαση απέδωσε. Έμεινε πραγματικά άφωνος συγκρίνοντας τη λειτουργία των υπηρεσιών στην Ελλάδα με εκείνη των αντίστοιχων υπηρεσιών στις ΗΠΑ.

«Εδώ είναι Ελλάδα», του απάντησα.

Τελικά, η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκε στις 6:00 το απόγευμα, δηλαδή έπειτα από οκτώμισι ώρες ταλαιπωρίας, αγωνίας και αναμονής.

Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε η ίδια καθυστέρηση σε άλλες περιπτώσεις ή αν ορισμένοι θα εξυπηρετούνταν ταχύτερα. Αυτό όμως που πραγματικά έχει σημασία είναι ότι κανείς δεν έλαβε υπόψη πως στο συγκεκριμένο σπίτι ζούσαν δύο υπερήλικες άνθρωποι, εκ των οποίων ο ένας είναι άτομο με βαριά αναπηρία.

Αυτή είναι η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων της Τρίτης Ηλικίας.

Απευθύνομαι στον κ. Πρωθυπουργό, στους αρμόδιους Υπουργούς, αλλά και στους αρχηγούς όλων των πολιτικών κομμάτων. Κανείς δεν μιλά ουσιαστικά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι από τη βίαιη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία εκπαίδευσή τους.

Τη δεκαετία του 1980 και τα επόμενα χρόνια διατέθηκαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι για την εκπαίδευση των πολιτών στις νέες τεχνολογίες. Δυστυχώς, οι ευκαιρίες αυτές δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα χιλιάδες ηλικιωμένοι να αδυνατούν να εξυπηρετηθούν μόνοι τους σε στοιχειώδεις συναλλαγές και να εξαρτώνται από τη βοήθεια τρίτων.

Τώρα όλοι ζητούν την ψήφο μας.

Την αξίζει, όμως, κανείς;

 Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Συχνά λέγεται ότι η επιστήμη απελευθέρωσε τον άνθρωπο από τις θρησκευτικές προκαταλήψεις και τις δεισιδαιμονίες που επί αιώνες επηρέαζαν τη ζωή του. Η άποψη αυτή, που υποστηρίχθηκε ιδιαίτερα από τη μαρξιστική σκέψη, περιέχει αναμφίβολα έναν πυρήνα αλήθειας. Ωστόσο, η ιστορία απέδειξε ότι η θρησκευτική πίστη δεν εξαλείφεται με απαγορεύσεις. Ύστερα από περίπου εβδομήντα χρόνια κρατικού αθεϊσμού στη Σοβιετική Ένωση, οι εκκλησίες άνοιξαν ξανά και γέμισαν πιστούς. Την ίδια στιγμή, αρκετοί άνθρωποι αναζητούν διαφορετικές πνευματικές διαδρομές, ακόμη και σε αρχαιότερες πνευματικές  θεότητες  , όπως η αρχαία ελληνική θρησκεία του Δωδεκάθεο

Παράλληλα, η σύγχρονη κοινωνία δημιούργησε νέες μορφές λατρείας. Οι ήρωες του θεάματος, της μουσικής, του αθλητισμού και του διαδικτύου απέκτησαν εκατομμύρια θαυμαστές. Οι ναοί τους δεν είναι πλέον οι εκκλησίες, αλλά τα στάδια, οι συναυλιακοί χώροι και κυρίως οι αμέτρητες ψηφιακές οθόνες που συνοδεύουν την καθημερινότητά μας.

Η νεότητα αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη δύναμη της εποχής μας. Επιβάλλει μόδες, τρόπους επικοινωνίας και νέες κοινωνικές συνήθειες. Το κινητό τηλέφωνο έχει γίνει ο αχώριστος σύντροφός της. Είναι το ημερολόγιο, η βιβλιοθήκη, η φωτογραφική μηχανή, το μέσο επικοινωνίας, η μουσική, η ψυχαγωγία, οι φιλίες, οι έρωτες και  η ίδια η ψηφιακή ταυτότητα του ανθρώπου. Όμως, το ίδιο αυτό εργαλείο μπορεί να λειτουργήσει και ως μέσο απομόνωσης, εξάρτησης ή παραπληροφόρησης, όταν χρησιμοποιείται χωρίς μέτρο.

Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μια ακόμη μεγάλη μετάβαση. Μετά την επανάσταση του Διαδικτύου, εμφανίζεται η Τεχνητή Νοημοσύνη, μια τεχνολογία που ήδη αλλάζει την εκπαίδευση, την εργασία, την επιστήμη και την καθημερινή ζωή. Οι νέοι είναι οι πρώτοι που τη γνωρίζουν, τη χρησιμοποιούν και καλούνται να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές της δημιουργικά και υπεύθυνα.

Η μεγάλη πλειονότητα των νέων προσαρμόζεται με αξιοθαύμαστη ευκολία στις νέες συνθήκες. Υπάρχουν όμως και νέοι που δυσκολεύονται να βρουν τον δρόμο τους μέσα στις ραγδαίες κοινωνικές και τεχνολογικές αλλαγές. Κάποιοι απομονώνονται, άλλοι παρασύρονται από την ψευδαίσθηση του εύκολου πλουτισμού και ορισμένοι οδηγούνται ακόμη και στην παρανομία.

Τα νιάτα αποτελούν την ομορφότερη περίοδο της ανθρώπινης ζωής. Είναι η ηλικία της δημιουργίας, των ονείρων, της τόλμης και της αισιοδοξίας. Δυστυχώς, δεν κατορθώνουν όλοι να αξιοποιήσουν αυτή τη μοναδική περίοδο. Μερικοί εγκλωβίζονται σε αδιέξοδες επιλογές και χάνουν τις ευκαιρίες που προσφέρουν η γνώση, η επιστήμη, η τεχνολογία, οι τέχνες και ο πολιτισμός.

Ένα μέρος των προβλημάτων οφείλεται στις αδυναμίες της σύγχρονης κοινωνίας. Η υποβάθμιση της παιδείας, η χαλάρωση της οικογενειακής συνοχής, η υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και η συνεχής έκθεση σε πρότυπα επιφανειακής επιτυχίας επηρεάζουν αρνητικά αρκετούς νέους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απουσία ουσιαστικών αξιών ανοίγει τον δρόμο προς τη βία, την εξάρτηση από ουσίες ή την παραβατικότητα.

Από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι οι περισσότεροι νέοι διαθέτουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, σημαντικές ψηφιακές δεξιότητες και έντονη δημιουργικότητα. Χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες διακρίνονται κάθε χρόνο στα πανεπιστήμια, στην έρευνα, στις νέες τεχνολογίες, στην επιχειρηματικότητα, στον αθλητισμό και στις τέχνες, αποδεικνύοντας ότι η νέα γενιά διαθέτει μεγάλες δυνατότητες όταν της δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες.

Ίσως εκείνο που λείπει περισσότερο είναι η βαθύτερη καλλιέργεια του πνεύματος. Η φιλοσοφία, η λογοτεχνία, η μουσική, τα μαθηματικά, η ιστορία και ο αθλητισμός δεν αποτελούν πολυτέλεια· είναι θεμέλια μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας. Η επιστήμη χωρίς ήθος δεν αρκεί, όπως και το ήθος χωρίς γνώση δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος.

Δυστυχώς, ένα σημαντικό μέρος των πιο χαρισματικών νέων επιστημόνων αναζητά καλύτερες συνθήκες εργασίας και έρευνας στο εξωτερικό. Η Ελλάδα επενδύει στη μόρφωσή τους, αλλά συχνά δεν κατορθώνει να αξιοποιήσει το επιστημονικό τους δυναμικό. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της χώρας.

Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να σχεδιαστεί μια μακρόπνοη εθνική στρατηγική για την ενίσχυση της έρευνας, της καινοτομίας και της υψηλής τεχνολογίας. Η δημιουργία σύγχρονων ερευνητικών κέντρων, η προσέλκυση επενδύσεων και η σύνδεση των πανεπιστημίων με την παραγωγή μπορούν να συγκρατήσουν τους νέους επιστήμονες στην πατρίδα και να ανοίξουν νέους ορίζοντες ανάπτυξης.

Οι σημερινοί νέοι δεν είναι ούτε καλύτεροι ούτε χειρότεροι από τις προηγούμενες γενιές. Είναι παιδιά μιας εποχής πρωτόγνωρων αλλαγών, γεμάτης ευκαιρίες αλλά και κινδύνους. Το μέλλον τους θα εξαρτηθεί όχι μόνο από τις δικές τους επιλογές, αλλά και από το αν η κοινωνία θα τους προσφέρει παιδεία, αξίες, προοπτική και εμπιστοσύνη. Γιατί κάθε γενιά νέων δεν αποτελεί απλώς τη συνέχεια ενός έθνους· αποτελεί την ίδια την ελπίδα του.(29/6/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Is the world moving forward

and the arrow does not go back?

Is the fact that it has not yet rebelled

despite the ominous indications,

the most auspicious proof?

Despite the destruction of the environment,

the excessive heat wave,

the economic hardship,

social automation,

wars and suspicion,

hunger and unemployment,

the unequal distribution of wealth

and our wounded democracy,

the world continues to hope

Is it possible that man can ultimately endure more

than we think?

Is there no turning back on this path,

even if it leads some to ruin?

Is there no other path,

because in our time technology prevails?

Is it our fault, the old ones,

who are fogging the glass?

We lived in another century.

We did not have time to understand

even the recent modernization of the Parthenon.

Incompatible with this life,

we still miss

the slop and the tsarouchi.

And yet, the problems exist.

No era has lived without them.

We do not live in societies of angels,

nor in worlds of galactic stars

The human race has gone through

much more difficult trials

And more critical times

and emerged victorious.

Perhaps it will succeed now too.

But perhaps this time

it is preparing to change form.

Or does life continue on its path,

leaving behind those who cannot follow?

Time moves on,

passes us

and ages us.

Only those who have learned to struggle endure to the end.

But history teaches us

that the opposite also happens.

Over time,

unexpected changes

overturn certainties.

“Necessity even convinces the gods.”

And when human arrogance

exceeds limits,

when it provokes Hybris,

Ati inevitably comes.

Then societies rise,

balances are restored

and every unholy work

meets its end.

But perhaps this time

he is preparing to change form.

With the humanoid he will replace him,

resilient like the sparrow,

in any environment he will survive.

In the Arctic he will not freeze,

on Earth he will create miracles like a deliverer

and in Space he will carry out experiments.

He will not complain about overheating,

nor about food.

He will not ask for water or oxygen.

He will not establish unions,

nor will he claim rights.

He will be obedient

like a disciplined soldier,

to the orders of his creator.

And if Hubris becomes the law of men,

Nemesis is never late.

History changes faces,

but not its eternal laws. (28/6/26)

Amphiktyon – Major General (retd.) Konstantinos Konstantinidis

Writer – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org