Ο ΦΛΥΑΡΟΣ

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Η φλυαρία(1) είναι ομιλία με πολλά και ασυλλόγιστα λόγια. Ο φλύαρος-κοινώς φαφλατάς – είναι εκείνος που μπορεί να καθίσει δίπλα σε κάποιον άγνωστο και να αρχίσει να παινεύει πρώτα τη γυναίκα του, έπειτα να του διηγείται το όνειρο που είδε τη νύχτα και στη συνέχεια να του μιλά για τα φαγητά που είχε στο τραπέζι του, περιγράφοντάς τα μάλιστα με κάθε λεπτομέρεια.

Έπειτα, προχωρώντας στη συζήτηση, λέει ότι οι σημερινοί άνθρωποι είναι πιο πονηροί από τους παλιούς, πόσο ακριβαίνουν τα σιτηρά στην αγορά και πόσοι ξένοι έχουν έρθει στην πόλη. Συνεχίζει λέγοντας ότι μετά τα Διονύσια(2) η θάλασσα είναι κατάλληλη για ταξίδια(3), ότι, αν ο Ζευς ρίξει άφθονη βροχή(4), τα σιτηρά θα γίνουν καλύτερα, πως θα καλλιεργήσει το χωράφι του τον ερχόμενο χρόνο, ότι η ζωή έχει γίνει πιο δύσκολη και ότι ο Δάμιππος(5) άναψε τη μεγαλύτερη λαμπάδα στα Ελευσίνια Μυστήρια(6).

Μιλά ακόμη για το πόσοι είναι οι στύλοι του Ωδείου(7), αναφέρει ότι «χθες έκανε εμετό» και ρωτά «τι μέρα είναι σήμερα», συνεχίζοντας αδιάκοπα όσο κανείς τον υποφέρει.

Δεν ξεκολλά από κοντά του και συνεχίζει, λέγοντας πως τα Ελευσίνια Μυστήρια γίνονται τον μήνα Βοηδρομιώνα(8), τα Απατούρια τον Πυανεψιώνα(9) και τα Διονύσια των Αγρών τον Ποσειδεώνα(10).

Τέτοιους ανθρώπους πρέπει κανείς να τους αποφεύγει και να το βάζει στα πόδια, αν δεν θέλει να τον πιάσει… πυρετός· διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αν έχεις χρόνο για συζήτηση ή αν έχεις δουλειά.

Σχολιασμός

1. Ο Πλάτων λέγει ότι όλες οι επιστήμες έχουν ανάγκη «ἀδολεσχίας» και «μετεωρολογίας» — δηλαδή λεπτολόγου και ανώτερης έρευνας. Στον Θεαίτητο, όμως, γράφει: «δεινόν και αοιδὲς ἀνὴρ εἶναι ἀδολέσχης». Αδολέσχης = πολυλογάς. Αν έχεις κάτι ουσιαστικό να πεις, ορθώς πράττεις και ομιλείς. Αν δεν έχεις τίποτε να πεις και παρ’ όλα αυτά συνεχίζεις να μιλάς, τότε είσαι πολυλογάς και αδολέσχης.

2. Προς τιμήν του Διονύσου υπήρχαν πολλές εορτές: τα Αγριώνια, τα Ανθεστήρια, τα Λήναια και τα Μικρά ή Μεγάλα Διονύσια. Τα Μικρά Διονύσια τελούνταν κατά τον μήνα Ποσειδεώνα (15 Δεκ.–15 Ιαν.), ενώ τα Μεγάλα Διονύσια κατά τον μήνα Ελαφηβολιώνα (15 Μαρτ.–15 Απρ.).

3. Εννοεί μετά τα Μεγάλα Διονύσια, γιατί κατά τον χειμώνα τα θαλάσσια ταξίδια περιορίζονταν. Το ναυτικό μας έθνος είχε ήδη από την εποχή του Ησιόδου οδηγίες σχετικά με την κατάλληλη εποχή για ταξίδια, σύμφωνα με τις οποίες «η κατάλληλη εποχή για ταξίδια είναι πενήντα ημέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο» (Έργα και Ημέραι).

4. Ο Ζευς, ως θεός των κεραυνών και της βροχής, καλείτο «Όμβριος» ή «Νεφεληγερέτης» Δίας. Στα Ελευσίνια Μυστήρια οι ιερείς κοίταζαν ψηλά και έλεγαν στον Δία «ὕε» (= βρέξε) — εξ ου και ο «υετός» — και κατόπιν κοίταζαν κάτω και έλεγαν στη Γαία «κύε» (= γέννησε), εξ ου και η «κύησις».

5. Ο Αρποκρατίων αναφέρει κάποιον Δάμιππο, τον οποίο υπερασπίστηκε ο ρήτορας Υπερείδης, που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.

6. Κατά τους εορτασμούς των Ελευσινίων Μυστηρίων προς τιμήν της Δήμητρας άναβαν λαμπάδες, προς τιμήν, σύμφωνα με την παράδοση, της δάδας που άναψε η θεά από το ηφαίστειο της Αίτνας, όταν αναζητούσε την κόρη της, Περσεφόνη.

Μια ακόμη, κατά την άποψη του συγγραφέα, ένδειξη ότι ο Χριστιανισμός πήρε στοιχεία από την ελληνική λατρεία και τους απέδωσε νέο θεολογικό περιεχόμενο.

7. Τα Ωδεία ήταν κτίρια σε σχήμα θεάτρου, αλλά στεγασμένα για λόγους ακουστικής. Εκεί διεξάγονταν μουσικοί και ποιητικοί αγώνες κατά τους εορτασμούς των Παναθηναίων. Το Ωδείο ήταν πολύστυλο και πολύεδρο και, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, έμοιαζε με τη σκηνή του Μεγάλου Βασιλέως των Περσών.

Οι στύλοι και η στέγη είχαν κατασκευαστεί από τα ξύλα των περσικών πλοίων που είχαν κυριευθεί κατά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.). Καταστράφηκε το 86 π.Χ. από τον τύραννο Αριστίωνα, όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας πολιορκούσε την Αθήνα. Ξανακτίστηκε κατά την περίοδο 65–52 π.Χ. από τον φιλέλληνα βασιλιά της Καππαδοκίας, Αριοβαρζάνη.

8. Ο Βοηδρομιών αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου.

9. Τα Απατούρια τελούνταν κατά την 11η–13η ημέρα του Πυανεψιώνα.

10. Ο Πυανεψιών ήταν ο 4ος μήνας του αττικού ημερολογίου και αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου.

11. Ο Ποσειδεών αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Δεκεμβρίου – 15 Ιανουαρίου.

12. Αν πέσεις σε τέτοιους ανθρώπους, που έχουν καλό φίλο τον τύραννο Ερντογάν, επειδή είναι «σκληρό καρύδι» και συνεχίζει τη γενοκτονία των Κούρδων, απειλεί τους γείτονες με τη «Γαλάζια Πατρίδα», υπενθυμίζει  το Ματζικέρτ, τη  Ναυμαχία της Ναυπάκτου (Λεπάντο) κ.α,  φυλακίζει και καταπιέζει κάθε αντιφρονούντα και αδιαφορεί για την ουσία της δημοκρατίας, τότε ετοιμάσου για πόλεμο, γιατί αργά ή γρήγορα θα τον αντιμετωπίσεις μόνος .

13. Μήπως σας θυμίζει και  τον μεγάλο    μας  προστάτης; Τότε βάλε το στα πόδια για να μην τον συναντήσεις, γιατί η πολυλογία του φέρνει θάνατο και καταστροφή σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. (2/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *