Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων
Το δόγμα στέκει σκληρό σαν μπετόν, δεν το ραγίζει
κανένας κεραυνός δυνατός, κι αλύγιστο ορθώνει.
Η θεοκρατία πρώτη απ’ όλες, δόγμα βαστάει
και το θεϊκό επικαλείται, μα τον νου φυλακίζει.
Κι η επιστήμη έγινε κι αυτή σκληρή σαν ιερείο,
σαν άλλη Ιερά Εξέταση, φρουρός και δικαστής.
Ό,τι δεν βολεύει το πετούν, το λένε αβέβαιο,
κι ό,τι λάμπει το κρατούν χαμηλά, χωρίς αξία.
Σαν κομπολόι τις βεβαιότητες στα χέρια γυρνούν,
κι η σκέψη μένει δεμένη σφιχτά, δεν ανασαίνει.
Ιερατεία χτισμένα γερά πάνω σε φόβο,
κι όποιος ξεφύγει απ’ τον δρόμο τους, στον βράχο σπάει.
Αρίστους βάλαν στο περιθώριο, στη σιωπή τους,
κι άλλους τους σβήνουν σαν άνθη λευκά μέσα στον χρόνο.
Μύθο βαφτίσαν την αρχαία γνώση αυτού του τόπου,
και την πετούν στο περιθώριο σαν κάτι ξένο.
Την ιστορία τη μικραίνουνε, τη θέλουν νέα,
να στέκει πίσω από άλλους λαούς και να ακολουθεί.
Κι όταν μπροστά τους βάλεις στοιχεία καθαρά,
τα αμφισβητούν και τα γυρίζουνε σε σκόνη.
Κι αν δεν μπορούν αλλιώς, φωνάζουν «οι πολλοί έχουν δίκιο»,
και κάνουν γνώμη την συνήθεια και την πλάνη.
Η αλήθεια πάει στη λαιμητόμο με τον νόμο,
κι όποιος μιλήσει τον βαφτίζουνε τρελό.
Μας λενε ότι ο ήλιος ανατέλλει από τη δύση,
ο κόκορας αυγό θα μας γεννήσει και
ο πυρηνικός πόλεμος το πρόβλημα θα λύσει,
τέτοια του εγκεφάλου πλύση
Το ψέμα έγινε συνήθεια βαθιά ριζωμένη,
κι η αλήθεια μοιάζει ξένη φωνή στον κόσμο.
Κι ακόμη και η μηχανή, που γνώση κουβαλάει,
μιλά με ό,τι της έδωσαν, χωρίς να κρίνει.
Χτίσαν παλάτια με ψέματα, ψηλούς τους πύργους,
μα στο πρώτο κύμα δυνατό όλα γκρεμίζονται.
Κι όμως ο άνθρωπος μπορεί ξανά να αρχίσει,
με νου καθαρό και ψυχή που ακόμη ρωτά.
Όχι με φόβο, μα με φρόνηση και φως,
εκεί που η αλήθεια γεννιέται μέσα στον νου.(27/4/26)
*Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com
http://www.amphiktyon.org