γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
“Επτά επί Θήβαις” ονομάζονται οι Θηβαϊκοί Πόλεμοι που έγιναν σε προϊστορικούς χρόνους. Δύο δίδυμα αδέλφια ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης κληρονόμοι του Θηβαϊκού θρόνου αποφάσισαν να συμβασιλεύσουν ένα χρόνο ο καθένας. Όμως ο Ετεοκλής διώχνει τον Πολυνείκη και αυτός κατέφυγε στο Αργος στον βασιλιά Άδραστο. Εκεί είχε καταφύγει εκείνο τον καιρό και ο Τυδεύς. Οι δύο τους νυμφεύονται τις δύο θυγατέρες του Αδράστου. Αυτός θέλησε να αποκαταστήσει τους γαμπρούς του βασιλείς στις πατρίδες τους : γι’ αυτό συγκρότησε την διαβόητη συμμαχία των επτά ηγεμόνων προκειμένου να πολεμήσουν τους Θηβαίους ήτοι:
1/ Άδραστος Ταλαού 2/ Αμφιάραος Οϊκλέους, 3/Ιππομέδων Αριστομάχου,4/ Καπανεύς Ιππονόου(άπαντες Αργείοι) 5/ Παρθενοπεύς Αρκάς, 6/ Πολυνείκης Οιδίποδος Θηβαίος
7/ Τυδεύς Οινέως Αιτωλός .
Ηταν και άλλοι αλλά οι σπουδαιότεροι ήταν οι επτά. Η στρατιά ονομάστηκε των Αργείων . Κινήθηκαν και έφτασαν στη Νεμέα , όπου συνέβη ο θάνατος του Αρχεμόρου . Τούτο θεωρήθηκε κακό προμήνυμα. Εόρτασαν επιτάφιον αθλητικόν αγώνα προς τιμήν του, ο δε Αδραστος νίκησε Ιπποδρομία ο Ετεοκλής δρόμο σταδίου, ο Τυδεύς πυγμαχία, ο Αμφιάραος άλμα και δίσκο, ο Λαοδόκος ακόντιον , ο Πολυνείκης πάλη και Παρθενοπαίος τοξοβολία.
Επειτα στρατοπέδευσαν στον Κιθαιρώνα και έστειλαν τον Τυδέα πρέσβυ στις Θήβες προκειμένου να ζητήσει ειρηνικά την βασιλεία και διαδοχή του Πολυνείκη. Επειδή πρέσβυς επέστρεψε άπρακτος συνέχισαν την εκστρατεία εναντίον των Θηβών τις οποίες πολιόρκησαν. Η πόλη είχε επτά(7) πύλες καλούμενες : Ομολοϊδες, Ωγυγίες, Ογκαϊδες ,Προιτίδες , Υψιστες , Κρηνίδες και Ηλέκτρες. Εκαστος ηγεμόνας ανέλαβε μια πύλη: Ο Αδραστος στις Ομολοϊδες, ο Καπανεύς στις Ωγυγίες, ο Αμφιάραος στις Προιτίδες, ο Ιππομέδων στις Ογκαϊδες, ο δε Πολυνείκης στις Υψιστες , ο Παρθενοπαίος στις Ηλέκτρες και ο Τυδεύς στις Κρηνίδες.
Ο Ετεοκλής όρισε και αυτός επτά στρατηγούς έκαστος να έχει την ευθύνη μιας πύλης τους ήτοι: Ισμαρος, Λεάδης, Μελάνιππος, Αμφίδικος, οι γιοί του Αστακού, ο Περικλύμενος του Ποσειδώνος, ο Κρέων και Ετεοκλής .
Έπειτα σχεδίαζαν πως θα νικήσουν τους εχθρούς. Ο μάντης Τειρεσίας είπε ότι η νίκη είναι των Θηβαίων, αν θυσιαστεί ο Μενοικεύς στον Αρη. Τούτο όταν άκουσε ο Μενοικεύς εσφάγη αυτοβούλως έμπροσθεν των Πυλών. Μετά ταύτα ενθάρρυναν οι Θηβαίοι και εξελθόντες των Πυλών έδωσαν μάχη κραταιάν. Όμως νικήθηκαν και εκδιωχθέντες εισήλθαν στην πόλη. Ο Καπανεύς έστησε σκάλα και ανέβηκε στο τείχος αλλά εκεί τον χτύπησε ο Ζευς με κεραυνό. Ύστερα εξελθόντες και πάλι οι Θηβαίοι έδιωξαν τους Αργείους. Επειδή σκοτώθηκαν πολλοί από κάθε πλευρά κρίθηκε σκόπιμο να μονομαχήσουν οι δύο αδελφοί Ετεοκλής και Πολυνείκης. Μονομαχήσαντες φονεύθηκαν και οι δύο. Εν συνεχεία έγινε άγρια μάχη στην οποία διακρίθηκαν τα παιδιά του Αστακού. Και ο μεν Ισμαρος φόνευσε τον Ιππομέδοντα , ο Λεάδης φόνευσε τον Ετέοκλον, ο Αμφιάραος τον Παρθενοπαίον, ο δε Μελάνιππος πλήγωσε θανάσιμα τον Τυδέα, ο οποίος πριν πεθάνει φόνευσε τον Μελάνιππον . Συνέβη τέτοιο μακελειό ώστε μόνο ο Άδραστος βγήκε από τη μάχη σώος και κατέφυγε στην Αθήνα ικέτης . Εκεί ζήτησε βοήθεια για να θάψει τους νεκρούς , επειδή ο βασιλίας Κρέων δεν τους έδινε άδεια να τους θάψουν. Κατόπιν τούτου εξεστράτευσε ο Θησέας και νικήσας , ή κατ’ άλλους πείσας τους Θηβαίους , έλαβε τους νεκρούς .Αυτό ήταν το τέλος αυτού του πολέμου για τον οποίον γράφτηκαν τραγωδίες από τους Αθηναίους λυρικούς ποιητές
Σχολιασμός :
1/ Ο Μενοικεύς προκειμένου να σωθεί η πατρίδα του εκτέλεσε «αυτοσφαγή» Έκανε αυτό που ονομάζουν οι Ιάπωνες «χαρακίρι»(Όλα από την Ελλάδα ξεκίνησαν !!)
2/ Από τη μία πλευρά ο άρχοντας της Θήβας Κρέων , παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος του ανθρώπινου νόμου. Από την άλλη πλευρά η Αντιγόνη, θαρραλέα, ανιδιοτελής και προσηλωμένη στο καθήκον της, κόρη του Οιδίποδα, προβάλλει ως σθεναρός υπερασπιστής του πανάρχαιου, άγραφου, ιερού , θεϊκού δικαίου. Η σύγκρουση αυτών των δύο μορφών είναι το κέντρο της τραγωδίας “Αντιγόνη” του Σοφοκλής .
3/ Ο Πολυνείκης, ο διεκδικητής του θρόνου που σφετερίστηκε ο Ετεοκλής, παρά τη συμφωνία τους να τον μοιράζονται διαδοχικά ανά χρόνο, εξεστράτευσε μαζί με τον πεθερό του και άλλους πέντε Αργείους αρχηγούς εναντίον της Θήβας. Η κατάρα του πατέρα τους, του Οιδίποδα, επιβεβαιώθηκε και τα δύο αδέλφια αλληλοσκοτώθηκαν στη μεταξύ τους μονομαχία.
4/ Η δυναμική από τις δύο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη, καλεί την αδελφή της Ισμήνη να τη βοηθήσει να θάψουν τα αδέλφια τους Πολυνείκη και Ετεοκλή και την πληροφορεί για την απαγορευτική διαταγή του θείου τους Κρέοντα, που είχε στο μεταξύ αναλάβει τη διακυβέρνηση της Θήβας , ο οποίος απαγορεύει την ταφή
5/ Η Αντιγόνη τολμά να παραβιάσει τον ανθρώπινο νόμο για να είναι σύμφωνη προς και τον άγραφο , θείο νόμο . Αντίθετα, η αδελφή της Ισμήνη δειλιάζει και δεν ακολουθεί
6/ Τα κράτη ακολουθούν το γραπτό δίκαιο και αδιαφορούν για το θείο νόμο . Γνώμονας τους το κρατικό συμφέρον (Σε όλους τους πολέμους Ελλάδα και Κύπρος ήταν στο πλευρό της Βρετανίας και όμως αυτή παρέδωσε τη Β. Κύπρο στους Τούρκους )
7/ Εξαίρεση αποτελεί η εγκληματική Τουρκία. Αυτή διατηρεί τις συμφωνίες όσο καιρό την βολεύουν και είναι άσπονδη , άφιλη και δολοφονική όχι μόνο προς τους ξένους αλλά και προς τους γηγενείς πολίτες της .
8/ Στην εποχή μας το γραπτό δίκαιο στην Ε.Ε έχει χάσει την νομική του αξία και αντικειμενικότητα, γιατί κατασκευάζεται από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, μακριά από τους λαούς, σε “ντιρεκτίβες” . Αυτές είναι υποχρεωτικές χωρίς οποιαδήποτε αλλαγή από τα Κοινοβούλια των χωρών-μελών. Η Ε.Ε λίγο διαφέρει από την γραφειοκρατική Κίνα και αυτό είναι η αιτία που οι λαοί είναι αντίθετοι στην αυθαίρετη και αντιδημοκρατική γραφειοκρατία των Βρυξελλών (23/5/25)
* Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη
«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98