ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ (2ον Μέρος)
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Το Σπέρμα της Δημιουργίας
Η διαδικασία της δημιουργίας αρχίζει όταν το ήρεμο στατικό πεδίο του διασυμπαντικού κενού διαταράσσεται από έναν εξωτερικό ηλεκτρομαγνητικό παλμό. Αυτή η στιγμιαία διακύμανση του στατικού πεδίου από τον εξωτερικό παλμό θέτει το πεδίο σε παλμική κίνηση από τη μιά άκρη ως την άλλη του κενού χώρου. Επομένως, δικαιώνεται ο μέγας Έλλην φιλόσοφος Ηράκλειτος που έλεγε ότι: τα πάντα είναι και θα είναι φωτιά αείζωη, που με μέτρο ανάβει και με μέτρο σβήνει, εννοώντας φυσικά την ταλάντωση των πάντων και την εξ αυτής μεταμόρφωση της ύλης σε ενέργεια και τανάπαλιν.
Το Χάος Μήτρα γεννήσεως των Συμπάντων
Άρα η μήτρα της δημιουργίας των συμπάντων είναι το στατικό πεδίο του κενού χώρου και τα σπέρματα για τη δημιουργία αυτών είναι οι εξωτερικοί ενεργειακοί παλμοί, οι οποίοι γονιμοποιούν τα αχανή στατικά ενδοσυμπαντικά ή εξωσυμπαντικά πεδία. Δηλαδή και εδώ ισχύει ότι συμβαίνει και στην γη για την δημιουργία του ανθρώπου. Ο άνδρας με την στιγμιαία έκχυση του σπέρματος παίζει τον ρόλο του στιγμιαίου παλμού και η γυναικεία μήτρα τον ρόλο του στατικού πεδίου. Οι παράγοντες αυτοί υπό καταλλήλους συνθήκας (θερμοκρασίας, χημικών και φυσικών συνθηκών, επιπέδου ενεργείας) θέτουν σε κίνηση την διαδικασία της δημιουργίας της νέας ζωής ή και νέου σύμπαντος . Ο κύκλος βέβαια της ζωής ποικίλει σε κάθε είδος. Για να αναπτυχθεί η ζωή επι της γης χρειάσθηκαν 10 δισεκατομμύρια έτη. Στον ενδοσυμπαντικό χώρο δεν υπάρχει πλέον πρωταρχική ακτινοβολία, αλλά μόνον τα υπολείμματα της, όσα απέμειναν απο την Πρώτη Έκρηξη, τουτέστιν σαν να λέμε τα αποκαΐδια μιας φωτιάς.
Η θεωρία της Σχετικότητος
Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν αναφέρεται στο Χώρο-Χρόνο. Ο Αϊνστάιν επινόησε την ιδέα του “υφάσματος” του χωροχρόνου, σαν το ύφασμα στο τραμπολίνο που καμπυλώνεται αν αφήσεις μία μπάλα του μπόουλινγκ να κυλήσει σε αυτό. Έπειτα, αν αφήσεις μπάλες του μπιλιάρδου να κυλήσουν πίσω της, θα τις δεις να κινούνται προς την μπάλα του μπόουλινγκ. Όχι, επειδή η μπάλα του μπόουλινγκ ασκεί έλξη, αλλά επειδή το ύφασμα στο οποίο κινούνται είναι καμπυλωμένο. Τώρα φανταστείτε το αυτό σε τρεις διαστάσεις, αλλά και σε τέσσερις διαστάσεις, γιατί η βαρύτητα είναι η καμπύλωση του τρισδιάστατου χώρου συν του χρόνου. Η καμπύλωση του χωροχρόνου.
To James Webb επιβεβαιώνει ότι το Σύμπαν εξαπλώνεται
Πλέον, οι συνδυασμένες μετρήσεις των δύο τηλεσκοπίων(James Webb και Humble) φαίνεται να εξανεμίζουν οριστικά το ενδεχόμενο οι προηγούμενες παρατηρήσεις να είχαν προκύψει από κάποιου είδους αστοχία. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο Astrophysical Journal Letters, συντείνει στο ότι ενδέχεται να υπάρχει κάποιο πολύ σοβαρό λάθος στον τρόπο που αντιλαμβανόμασταν έως τώρα το σύμπαν. “Εφόσον αποκλείεται το ενδεχόμενο αστοχίας των μετρήσεων, αυτό που απομένει είναι η πραγματική όσο και συναρπαστική πιθανότητα να είχαμε παρανοήσει το σύμπαν”, ανέφερε σε σχετική ανακοίνωση ο Άνταμ Ρις, επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας και καθηγητής φυσικής και αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δύο μέθοδοι εκτίμησης της σταθεράς Χάμπλ, δηλαδή της τιμής που περιγράφει τον ρυθμό επέκτασης του σύμπαντος.
Η πρώτη μέθοδος εστιάζει στη μελέτη των απειροελάχιστων μεταβολών του Κοσμικού Υποβάθρου Μικροκυμάτων (CMB), δηλαδή των αρχέγονων υπολειμμάτων του πρώτου φωτός που σχηματίστηκε στο σύμπαν, μόλις 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
Η δεύτερη μέθοδος εστιάζει σε παλλόμενους αστέρες, τους λεγόμενους Κηφείδες. Οι Κηφείδες είναι μεταβλητοί, ετοιμοθάνατοι αστέρες και το ήλιο που βρίσκεται στα εξώτερα στρώματά τους διογκώνεται και συρρικνώνεται, καθώς απορροφά και εκλύει την ακτινοβολία του αστέρα, με αποτέλεσμα οι Κηφείδες να “αναβοσβήνουν” περιοδικά, σαν μακρινοί φάροι.
Η ύπαρξη της Υποβάθρου Ακτινοβολίας
Τα κύρια παρατηρησιακά δεδομένα που υποστηρίζουν την ορθότητα του γενικού πλαισίου της Θεωρίας της «Μεγάλης Έκρηξης» και που δεν ερμηνεύονται στο σύνολό τους από καμία άλλη θεωρία, ούτε φυσικά από κυκλοφορούσες θρησκευτικού ή πολιτικού περιεχομένου ιδεοληψίες που αρνούνται τα φαινόμενα στο όνομα καθαρά φιλοσοφικών αντιρρήσεων, είναι: η διαστολή του Σύμπαντος, η ύπαρξη του υπόβαθρου ακτινοβολίας μικροκυμάτων) και η γένεση και τα ποσοστά των ελαφρών χημικών στοιχείων (βασικά του υδρογόνου, του ηλίου και του λιθίου).
Η Θεωρία της Επεκτάσεως του Σύμπαντος
Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικές με το τέλος του Σύμπαντος. Μία εξ αυτών είναι η θεωρία της« Επεκτάσεως» η οποία αναλύεται στα εξής Στάδια Γεννήσεως Επεκτάσεως , Συρρικνώσεως και Θανάτου του Σύμπαντος :
1. Πρώτον. Σε κάποιο σημείο του κενού πεδίου δημιουργείται η πρώτη διακύμανσις της γεωμετρίας του και αρχίζουν οι ταλαντώσεις. Όλα μοιάζουν σαν να ρίχνουμε ένα βότσαλο στη λίμνη. Τότε συμβαίνει μαζική εμφάνιση εν δυνάμει ενεργειακών σωματιδίων, ετοίμων να μεταμορφωθούν σε σωμάτια ύλης. Τότε το ενεργειακό επίπεδο φθάνει σε “δημιουργικά επίπεδα” και γεννάται το μείγμα(σούπα) της ύλης-ενέργειας του νέου σύμπαντος.
2. Δεύτερον. Η “σούπα” του πλάσματος των ηλεκτρονίων, κουάρκ, φωτονίων και νετρίνων αρχίζει να εμφανίζει έντονες βαρυτικές δυνάμεις, ταυτοχρόνως με την εμφάνιση της ύλης.
3. Τρίτον. Το συμπυκνούμενο νέφος γίνεται μιά πυρίνη σφαίρα(fireball ή σφαίρα του Velan) Αυτή μοιάζει με την γνωστή μας πυρίνη σφαίρα της εκρήξεως ενός πυρηνικού όπλου. Τότε η θερμοκρασία αυξάνει απείρως και υπερτερεί των βαρυτικών δυνάμεων.
4. Τέταρτον. Αρχίζει η γιγαντιαία έκρηξη της πυρίνης σφαίρας και επέκταση για την δημιουργία του νέου σύμπαντος.
5. Πέμπτον Αυτό θα επεκτείνεται με μιά συνεχώς μειούμενη ταχύτητα σε μιά περίοδο 17,5 δισεκατομμυρίων ετών, μέχρις ότου καταλήξει σε πλήρη στάση, τούτο δε θα συμβεί όταν θα ελαττωθεί η θερμοκρασία του υποβάθρου. τελικώς στο απόλυτο μηδέν.
6, Έκτον Όταν η θερμοκρασία θα φθάσει τότε η βαρύτης θα καταστεί η μοναδική κυρίαρχος δύναμις και θα αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία της συρρικνώσεως.
7. Έβδομων Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, όταν όλα επανέλθουν στο ίδιο σημείο, θα δημιουργηθεί και πάλιν η πυρίνη σφαίρα, η οποία και πάλιν θα εκπυρωθεί κ.ο.
Όποια ζωή δημιουργηθεί δεν ότι θα είναι αυτή όμοια με της γης Η μη ύπαρξη ζωής στο Σύμπαν θα ήταν το απίθανο και μάλλον εγωιστικό για τον άνθρωπο σαν μοναδικό ον στο Σύμπαν
Ανοιχτό ή Κλειστό Σύμπαν;
Το ποσό Υλο-ενέργειας είναι παράγων Αέναης Συστολή ή Διαστολής Εχει βρεθεί ότι η εξέλιξη του Σύμπαντος εξαρτάται από το συνολικό ποσό της υλο-ενέργειας που περιέχει. Εάν περιέχει μικρό ποσό υλο-ενέργειας σημαίνει ότι το Σύμπαν θα διαστέλλεται επ’ άπειρον («Ανοικτό» Σύμπαν), διότι η ιδιο-βαρύτητά του δεν είναι αρκετά ισχυρή για να σταματήσει την αρχική διαστολή. Εάν περιέχει μεγάλο ποσό υλο-ενέργειας, τότε το Σύμπαν θα αρχίσει να συστέλλεται, έως ότου συνθλιβεί («Κλειστό» Σύμπαν).
Ο ρόλος της Σκοτεινής Ενέργειας
Η συστολή του Σύμπαντος εξαρτάται και από το είδος της υλο-ενέργειας που περιέχει. Π. χ., μπορεί το συνολικό ποσό της ύλης (σκοτεινής και βαρυονικής) στο Σύμπαν να έχει την κρίσιμη τιμή, οπότε το Σύμπαν θα συνεχίσει να διαστέλλεται με επιβραδυνόμενο σταθερό ρυθμό. Μπορεί όμως στη δυναμική του Σύμπαντος να συνεισφέρει και η λεγόμενη «σκοτεινή» ενέργεια (μια άγνωστης μορφής ενέργεια), στην οποία περίπτωση το συνολικό ποσό της ύλης είναι μικρότερο από την κρίσιμη τιμή αλλά συμπληρώνεται από τη «σκοτεινή ενέργεια» οπότε έπειτα από κάποιο χρόνο, τις ελκτικές δυνάμεις της συμπαντικής ιδιο-βαρύτητας τις υπερνικά η «σκοτεινή ενέργεια». Δρώντας σαν «αντι-βαρύτητα» αντιστρέφει την αρχική επιβράδυνση της διαστολής σε επιτάχυνση και έτσι το Σύμπαν συνεχίζει να διαστέλλεται αλλά με επιταχυνόμενο ρυθμό. Συνεχίζεται
Αμφικτύων
*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://amphiktyon.blogspot.com/
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98