Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Ο άνθρωπος αισθάνεται το Σύμπαν εχθρικό προς τον εαυτόν του γιατί τούτο εμφανίζεται άπειρα μεγάλο που ξεφεύγει από τα μέτρα του να το κατανοήσει και τους μηχανισμούς του να εξηγήσει. Ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο «άπειρο», ταυτίζοντάς τον με την πρώτη αιτία των πραγμάτων . Οι άνθρωποι της αρχαιότητας είχαν καλύτερη προσέγγιση στο Σύμπαν από ότι οι σημερινοί διότι δεν κατανοούν τις επιστημονικές έννοιες. Με την παρούσα μελέτη επιδιώκεται η εκλαΐκευση στην προσέγγιση στο Σύμπαν
Ο Άνθρωπος μέρος του Σύμπαντος
Από τα πανάρχαια χρόνια έως και τη σημερινή εποχή της ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης, ο άνθρωπος πάντοτε προσπαθούσε και προσπαθεί να κατανοήσει το Σύμπαν, αλλά και το ρόλο που ο ίδιος διαδραματίζει μέσα σε αυτό. Μια πρώτη συνέπεια αυτής της προσπάθειας ήταν οι κοσμογονικοί μύθοι των λαών όλου του κόσμου. Αυτές οι αρχαίες μυθολογικές προσεγγίσεις, αλλά και πιο σύγχρονες, παρά τις φαινομενικές διαφοροποιήσεις τους φαίνονται να έχουν όλες τους ένα κοινό υπόβαθρο: α) Υπάρχει μια αρχική άμορφη κατάσταση από την οποία αναδύθηκε και αποκρυσταλλώθηκε το σύμπαν, β) Ο άνθρωπος αποτελεί ένα ζωντανό κύτταρο του συμπαντικού οργανισμού, γ) Υπάρχει μια διαρκής εξέλιξη. “Τα πάντα ρεί” όπως είπε ο Ηράκλειτος στην οποία ο άνθρωπος συμμετέχει μάλλον αρνητικά, δ) ο άνθρωπος ως οντότητα φέρει εντός του όλες τις ποιότητες αυτού του εκδηλωμένου σύμπαντος, δηλαδή είναι δομημένος με συμπαντικά υλικά όπως όλα τα σώματα. Εκεί όμως που διαφέρει από τα άψυχα σώματα αυτός είναι προικισμένος με τη Νόηση. Αυτός είναι Νοήμων
Έχει το Σύμπαν Σκοπιμότητα;
Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι δε βρήκαν στο Σύμπαν σκοπιμότητα όπως θέλουν πολλοί άνθρωποι των θρησκειών να υπάρχει. Ούτε κάποιο σκοπό υπάρξεως . Η ρήση του Ηράκλειου «ήταν είναι και θα υπάρχει» δεν αφήνει περιθώρια για κάποιο σκοπό. Τούτο ελάχιστοι μπόρεσαν να κατανοήσουν , όπως και την αιωνιότητα και απειρότητα επίσης. Η προσεκτική μελέτη όμως του Σύμπαντος αποκαλύπτει πιθανόν κάποια επιδέξια κρυμμένη σκοπιμότητα. Εκεί που όλοι σχεδόν οι ειδικοί συμφωνούν ότι το Σύμπαν είναι διάσπαρτο από ζωή η οποία μπορεί να έχει κατά περίπτωση διαφορετική μορφή και σύνθεση αλλά και νοήμονα όντα. Χωρίς την ύπαρξη ενέργειας στο Σύμπαν δεν θα μπορούσε να υπάρξει ζωή. Αυτή οφείλεται στην προσπάθεια εξουδετέρωσης της βαρύτητας και στην κίνηση όλων των ουράνιων σχηματισμών. Αν λίγο άλλαζαν οι συνθήκες των τεσσάρων δυνάμεων που ενεργούν στο Σύμπαν(Πυρηνική Ενέργεια ισχυρή . Ηλεκτρομαγνητική Ενέργεια, Βαρυτική Ενέργεια και Χαμηλή Πυρηνική (ακτινοβολίες) θα μας έδιναν ένα τελείως διαφορετικό Σύμπαν που δε θα είχε ουδεμία ομοιότητα με το δικό μας.
Η ανθρωποκεντρική εκδοχή ότι το Σύμπαν για να υπάρχει πρέπει να υπάρχει και ο παρατηρητής άνθρωπος . Μήπως γίναμε για αυτόν το σκοπό; Μερικοί αποδίδουν την σκοπιμότητα του Σύμπαντος στο γεγονός ότι όλοι οι βιολογικοί νόμοι έγιναν πράγματι για να εκκολάψουν την ανθρώπινη ζωή στη γη. Πάντως, το γεγονός ότι ο άνθρωπος διαθέτει Λογική σκέψη τούτο δηλώνει ότι και στο Σύμπαν κυριαρχεί ο Λόγος . Δεν είναι τυχαίον ότι οι Έλληνες σοφοί της αρχαιότητας διατύπωσαν το Σύμπαν με μαθηματικούς όρους.
Ο Πλάτων δίδαξε ότι στη ζωή υπάρχει νόημα. Επίσης, είπε ότι το Σύμπαν είναι οργανωμένο και έχει σκοπό, και ο σκοπός του είναι ηθικώς καλός. Τούτο δείχνει την διαφορά της Ελληνικής κομοθέασης, σε αντίθεση με τις κοσμικές θρησκείες που φοβίζουν τους ανθρώπους με έναν μοχθηρό και εκδικητικό θεό για να ελέγχουν και εκμεταλλεύονται τον άνθρωπο . Η ανθρώπινη ψυχή ήταν, άλλοτε πιο στενά και άλλοτε πιο χαλαρά συνδεδεμένη, σε ομφάλιο λώρο με το Σύμπαν. Ο άνθρωπος πάντα αισθανόταν ότι ήταν μέρος του Σύμπαντος, ένας απειροελάχιστος κόκκος του, σε σχέση με την παρούσα εποχή όπου καίτοι αυτός έφθασε στο εξωγήινο διάστημα, δεν μπόρεσε να αποβάλλει τη γεωκεντρική του αντίληψη. Ωστόσο, νοιώθει Υπεράνθρωπος (superman)
Όπως δεν μπορείς να βρεις με τις αισθήσεις σου τα πέρατα της ψυχής, έτσι δεν μπορείς να βρεις και τα πέρατα του σύμπαντος. Η ψυχή με άγκυρα τη λογική κινήθηκε αμφίδρομα προς εξερεύνηση τόσον προς το έσω κόσμο, όσον και προς τον έξω που την περιβάλλει, για να βρει την παλίνδρομον αρμονίαν.
Η Απομάκρυνση από το Σύμπαν
Η διαταραχή της εποχής μας οφείλεται ακριβώς στην αναστολή της κινήσεως αυτής, κατά την οποία, όπως είπε ο Ηράκλειτος, η οδός άνω-κάτω είναι μία και η αυτή. Η εκτροπή αυτή οδήγησε τον κόσμο προς το αδιέξοδον της Ατης και της Ύβρεως, όπως την εννοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, εκτροπής δηλαδή από την συμπαντική αρμονία και κατ επέκταση και από την φυσική αρμονία. Τι άλλο να σημαίνει το σύγχρονο αφύσικο κίνημα των «λοατκι»; Ασφαλώς είναι μια κραυγαλέα εκτροπή. Η σημερινή Οδύσσεια δεν έχει Σκύλες και Χαρύβδεις αλλά δεν έχει και Ιθάκες για να ξαναγυρίσει ο σύγχρονος άνθρωπος. Εχει μόνον Ύλη –Κέρδος και Προβλήματα . Τα πάντα δε ρυθμίζονται από τον θεό εξουσιαστή και τους επι της γης εκπροσώπους της εξ-ουσίας του.
Το Σύμπαν είναι Δημιουργικόν
Ο Κόσμος των αρχαίων Ελλήνων περιέχει πολλά σύμπαντα, έκαστον εκ των οποίων έχει τη δική του διακόσμηση και ευρίσκεται εις διαφορετικό στάδιο αναπτύξεως. Κάθε σύμπαν περιέχει ύλην και ενέργεια, όλα όμως καθοδηγούνται από τους ίδιους φυσικούς νόμους. Αυτά γεννώνται, αναπτύσσονται και πεθαίνουν, όπως και οι άνθρωποι, αφού εκτελέσουν τον κύκλο ζωής τους. Τούτο σημαίνει ότι από την αρχική του γένεση διένυσε απόσταση ίση με 15 δισεκατομμύρια έτη, τρέχοντας με την ιλιγγιώδη ταχύτητα του φωτός.
Η Γέννηση ενός Σύμπαντος
Τα διάφορα σύμπαντα είναι κλειστά συστήματα και δεν μπορούν να επηρεάσουν άλληλα. Το κενόν μεταξύ των συμπάντων έχει τις ίδιες ιδιότητες με το κενόν εντός εκάστου σύμπαντος. Το στατικό πεδίο του κενού είναι αυτό που γεννά τα σωματίδια, δηλαδή φωτόνια, ηλετρόνια-ποζιτρόνια, κουάρκ – αντικουάρκ κ.α. Εμφανίζονται εις εξαιρετικά βραχύβιες διακυμάνσεις του πεδίου(10 εις τη μείον 10 sec) και εξαφανίζονται άνευ ίχνους, μοιάζουν δε ως να δανείζονται ενέργεια από το κενόν και εξαφανιζόμενα την αποδίδουν εκ νέου εις αυτό, όπως ακριβώς και ο άνθρωπος όταν αποβιώνει. Έτσι υπακούουν πιστά στον νόμο της διατηρήσεως της ενεργείας. Εάν στο πεδίον αυτό επενεργήσει στιγμιαία μιά εξωτερική πηγή ενός άλλου ενεργειακού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου υψηλής συγκεντρώσεως υπό μορφήν ακτίνων (γ) ,το οποίον να είναι τουλάχιστον ίσον με τη μάζα ηρεμίας του ζεύγους ηλεκτρονίων, τότε το ζεύγος των εν δυνάμει σωματιδίων καθίσταται πραγματικόν. Λαμβάνει χώραν μια στιγμιαία μετατροπή της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε ύλη κατά τη γνωστήν εξίσωση m= E x c² (όπου m=μάζα, Ε=ενέργεια και C= ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο) . Κατά την κβαντομηχανική η μάζα του εξωτερικού ηλεκτρικού πεδίου του κενού είναι τεραστία και ικανή να δημιουργήσει ένα καινούργιο Σύμπαν, μετατρέποντας την ενέργεια του σε ύλη.(Το Σύμπαν διαθέτει Σωμάτια(= Ύλη) και Σωματίδια(=Ενέργεια) Συνεχίζεται
Αμφικτύων
*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://amphiktyon.blogspot.com/
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98