ΑΗΔΩΝ ΚΑΙ  Ο ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΣ ΜΥΘΟΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η Αηδών ήταν θυγατέρα του Πανδάρεως , του Εφεσίου και παντρεύτηκε  τον αρχιτέκτονα Πολύτεχνο από τον Κολοφώνα. Αυτοί γέννησαν ένα παιδί ονόματι Ιτυν. Όσο σέβονταν τους θεούς ήταν αγαπημένοι  και ευδαίμονες. Ύστερα δε καυχιόταν ο μεν Πολύτεχνος ότι αγαπούσε περισσότερο την Ηραν, η δε Αηδώνα ότι αγαπούσε περισσότερο τον Δία. Αυτό έκανε την Ηρα να  ζηλοτυπήσει  και να στείλει την Εριν μέσω του Ερμή. Όπου πάει δε η Ερις είναι γνωστό ότι ξεσηκώνει φιλονικία και  διχασμό.

Την εποχή εκείνη ο μεν Πολύτεχνος κατασκεύαζε άμαξα και  επρόκειτο να την περατώσει , η δε Αηδόνα ύφαινε υφαντό και αυτή ήταν στο   τελείωμα του. Αυτοί συμφώνησαν όποιος τελειώσει πρώτος να  πάρει μια δούλη από τον άλλον  . Πρώτη τελείωσε η Αηδών έχοντας βοηθό της την Ήραν. Η Αηδών είχε και αδελφή ονόματι Χελιδόνα . Ο Πολύτεχνος έρχεται   στον πεθερό του Πανδάρεω και τον εξαπάτησε λαμβάνοντας την κόρη του ονόματι  Χελιδόνα την οποία διέφθειρε  στο δρόμο, έπειτα της έκοψε τα μαλλιά, της πήρε άλλα φορέματα και την  απειλούσε  ότι θα την  σκοτώσει αν αποκαλύψει το μυστικό στην αδελφή της ή αλλού.  Παρέδωσε την δούλη  στην Αηδόνα σύμφωνα με την συμφωνία τους   . Η Αηδών δεν γνώριζε  ότι είναι  αδελφή της και την κακομεταχειριζόταν, βάζοντας την σε βαριά εργασία.  Κάποτε που πήγε στη πηγή να πάρει νερό κάθισε μόνη  και θρηνολογούσε γοερά  την κακή της τύχη,   όταν  την άκουσε η Αηδών   την αναγνώρισε. Τότε για να τον εκδικηθούν σφάζουν το γιό του Ιτυν και τον έβαλαν να βράζει , ενώ αυτές έφυγαν και πήγαν στον πατέρα τους Πανδάρεω.

Όταν  γύρισε στο  σπίτι ο Πολύτεχνος είδε το κρέας μαγειρεμένο και κάθισε και το έφαγε. Αντιληφθείς την πλάνη έτρεξε να τις φτάσει και πήγε στο σπίτι του Πανδάρεω. Εκεί τον συνέλαβαν και τον έδεσαν οι δούλοι  , τον άλειψαν με μέλι και τον άφησαν στον Ήλιο. Η Αηδών ενθυμούμενη τον έρωτα της  κάθισε κοντά του και έδιωχνε τις μύγες . Τέλος αποφάσισαν να τον σκοτώσουν και μετέτρεψε αυτούς σε πτηνά ο Δίας . Τον μεν Πανδάρεω σε Αλιαίετον (θαλασσαετός) , την γυναίκα του σε Αλκυόνα(θαλασσοπούλι) η οποία είναι αίσιος οιωνός στους ναυτικούς , τον Πολύτεχνο σε Πελεκάνο(μεγάλο υδρόβιο πουλί), διότι ο Ήφαιστος του έδωσε τον τεκτονικό πέλεκυν(το μακρύ ράμφος)  , είναι δε στους τέκτονες αγαθός οιωνός , ο αδελφός  της Αηδόνας     έγινε Εποψ (τσαλαπετεινός) αίσιος οιωνός σε γη και θάλασσα , η   Αηδ ών μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο  ωδικό   πουλί(Αηδόνι)  και με το κελάηδημα της θρηνεί τον γιό της Ιτυν. Τέλος, την   Χελιδώνα   μετέτρεψε  στο  ομώνυμο  πουλί (Χελιδόνι) που  ζει κοντά στους ανθρώπους επειδή είχε δεχθεί  διακόρευση και  ζητούσε βοήθεια από την παρθένα  Άρτεμη.

Παρατηρήσεις

1/ Ο  χαριτωμένος οικολογικός μύθος της Αηδονας δείχνει την αγάπη των προγόνων μας για το ζωικό βασίλειο και ιδιαίτερα για τα πανέμορφα πουλιά της πατρίδας μας . Τους είχαν δώσει ανθρώπινες ψυχές, ένδειξη μέγιστης αγάπης και αντίθετα από ότι συμβαίνει σήμερα . Στην εποχή μας έκτος από τους λαθρο-κυνηγούς και τους νομίμους που τα σκοτώνουν μανιωδώς στο πέρασμα τους κατά την αποδημία τους , ακόμη και οι  ιδιωκτήτες  σπιτιών καταστρέφουν συχνά  τις φωλιές  για να μην τους κάνουν ακαθαρσίες . Ο χειρότερος όμως εχθρός τους είναι, οι η καταστροφή των δασών , τα φυτοφάρμακα, ο περιορισμός των υδροτόπων  και τώρα τελευταία οι πυκνοί  ραδιοφάροι, οι πομποί διαφόρων ραδιο-συχνοτήτων  , οι ανεμογεννήτριες  , τα ηλεκτρικά καλώδια και ο άπλετος φωτισμός  που τα παραπλανούν, τα εκτρέπουν  και συχνά πέφτουν θύματα καταιγίδων πάνω από την Μεσόγειο.

2/ Θα κόμιζα γλαύκα στην Αθήνα αν έλεγα ότι η Μικρά Ασία όπως το Αιγαίο ήταν από  αμνημονεύτων  χρόνων Ελληνικό, όπως διατείνονται οι Τούρκοι και συχνά  ο κ. Ερντογάν. Το παράδοξο είναι ότι ουδείς Έλλην πολιτικός   τομά να μιλήσει  για την Ελληνική κληρονομιά που έχουμε αφήσει εκεί και θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει, όπως: Οι τάφοι των προγόνων μας , τα ένδοξα μνημεία μας, τα θέατρα μας , οι ναοί της πατρώας θρησκείας μας , τα οστά των αγαπημένων μας προσώπων αμέτρητων γενοκτονιών, με τελευταίες   της Ιωνίας, του Πόντου , που συνεχίστηκαν ως τις μέρες μας στην Κωνσταντινούπολη κ.α. Φοβικοί, δουλικοί, αμνήμονες(η-λίθιοι) ραγιάδες οι ηγέτες των παρακμιακών κομματικών   συντεχνιών μετέδωσαν και στο λαό την φοβία , τον κατευνασμό και την παράδοση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων

3/ Σε κάθε περίπτωση οι πρόγονοι μας καυτηριάζουν την Εριδα και τον Διχασμό . Απεναντίας  εμείς τον έχουμε θεσμοθετήσει με το πολυκομματικό Σύνταγμα της αντιπροσωπευτικής  δημοκρατίας(κομματοκρατίας) , το οποίον εξαπατά και καταδυναστεύει τον λαό

4/ Σε πανάρχαιες εποχές οι Έλληνες έφτιαχναν και άμαξες, και υφάσματα και όπλα και πλοία      και καλλιτεχνήματα , ενώ εμείς ζούμε με την μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και πάντα είμαστε χρεωμένοι με εξαίρεση την Επταετία. Τι  φταίει; Κάποτε πρέπει να το βρούμε. (25/4/25)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη

«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

BE CREATIVE

The philosopher Epictetus to Socrates

 “For the soul, virtue is the perfection and moderation of life, of speech and mind and intellect, the highest and purest energy, and the works of virtue are the best, most thoughtful, great, full of moderation, participating in opportunity, contemplating the best end, and being joyful to be considered.”

 (Translation: Virtue must be the perfection of the soul and the harmony of life, the most perfect and purest energy of speech, mind and thought. The works of virtue must be considered above all beneficent, good, spiritual, great, mature, appropriate to the circumstances, pioneering, with a goal perfectly studied and filled grace)

SUGGESTIONS: We are in the era of innovation Instead of wasting your time on harmful, meaningless or time-wasting activities such as abusing your mobile phone, TikTok, etc., it is better to set a goal in your life to achieve some higher purpose. Even if you work as an amateur, you may one day achieve two things:

First, to have the joy of creation and learning, to become virtuous and never get bored.

 Second, you will have in your assets a remarkable work that can highlight you.

.How many amateurs have not become internationally famous (e.g. in Astronomy, Archaeology, Arts (ephebretes), Letters, etc.)? If you make your hobby a profession, even better. Don’t stay idle. “Mother of all evil” Time is the most precious and scarce good. It’s never too late to start

AMPHIKTYON (23/4/25)

  ΓΙΝΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ

Του φιλοσόφου Επικτήτου προς Σωκράτη

«Ψυχής μεν ουν άν εία αρετή τελεότης και ευμετρία της ζωής , λόγου τε και νου και διανοήσεως  η ακροτάτη και καθαρότατη ενέργεια τα δε έργα της αρετής αγαθοειδή  κάλλιστα νοερά , σπουδαία , πλήρη μεσότητος, ευκαιρίας μετέχοντα , προηγουμένου τέλους αρίστου στοχαζόμενα, χαρίεντα ότι μάλιστα θεωρείσθω»

(Μετάφραση: Η αρετή οφείλει να είναι η τελειότητα της ψυχής και η αρμονία της ζωής, η πιο τέλεια και πιο καθαρή ενέργεια του  λόγου , του νου και της σκέψεως. Τα έργα της αρετής πρέπει να θεωρούνται προ παντός αγαθοποιά, κάλλιστα , πνευματικά , σπουδαία, ώριμα ανάλογα των περιστάσεων, πρωτοπόρα , με στόχο άριστα μελετημένο και γεμάτο χάρη)

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ :

Αντί να χάνεις τον χρόνο σου σε πράξεις βλαβερές , ανούσιες ή σε απώλεια χρόνου όπως λ.χ με την κατάχρηση του κινητού σου τηλεφώνου, το ΤΙΚ-ΤΟΚ κ.α, καλύτερα να  βάλεις  ένα στόχο στη ζωή σου να επιτύχεις   κάποιο ανώτερο σκοπό. Ακόμη και ερασιτεχνικά αν εργαστείς  μπορεί κάποια μέρα να επιτύχεις δύο πράγματα :

Πρώτον να έχεις την χαρά της δημιουργίας και της μάθησης, να γίνεις ενάρετος  και ποτέ δεν θα πλήξεις από ανία  .

Δεύτερον θα έχεις στο ενεργητικό σου ένα αξιόλογο έργο κάνει  που μπορεί να σε αναδείξει.

Πόσοι ερασιτέχνες δεν έγιναν ξακουστοί διεθνώς (λ.χ στην Αστρονομία, στην Αρχαιολογία , στις Τέχνες(ευφεβρέτες), στα Γράμματα κ.ο.κ) ; Αν κάνεις την ερασιτεχνία σου επάγγελμα ακόμη καλύτερα.  Μην μένεις  αδρανής. «Αργία μήτηρ πάσης κακίας» Ο χρόνος το πολυτιμότερο εν ανεπαρκεία  αγαθό. Ποτέ δεν είναι αργά να αρχίσεις (23/4/25)

ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ 

THE LELEGS IN PREHISTORY

 written by Konstantinos Konstantinidis of Amphiκtyon

 Many wonder who we Greeks are and where we came from? Everything is known in prehistoric books, which the supposedly educated Greeks do not accept to read and expect foreign propagandists to give them the “light” Our ancestors were the Pelasgians, scattered from time immemorial from the area of ​​Aegeus to mainland Greece, Asia Minor, the Mediterranean coast, Italy, the Black Sea and to the Balkans. Later they took various names without differing in language (with the exception of each person’s dialects), in blood, in morals and customs and mainly in religion (initially they were worshipers of Cronus and Rhea and later of Zeus and Hera, i.e. a continuation of the 12 gods of Olympus.) Someone will ask how they found themselves in the above-mentioned vast area? First of all, from a very early age, i.e. from the sinking of the Aegis, they created a navy to communicate with each other on the islands. This turned them into a “people of the sea”. Another reason is that they liked traveling and had a thirst for “seeing” (learning). Therefore, their initial home was the Aegean islands, Crete and mainland Greece. The adoption of various names such as Achaeans, Aeolians, Ionians, Dorians and before them Leleges was a matter of distinction in the mass of the Pelasgians Genes of Leleges: They are included in the following five groups: 1/ Natives of Laconia with Leleges king of Sparta 2/ The Lelex who are said to have come from Egypt. He settled in Megara 3/ Lelex the Locrian is a native 4/ The Leleges of Messenia, they are said to have come from Megara 5/ Leleges also existed in Caria of Asia Minor and in other places In the present we will examine Leleges king of Sparta. Laconia was then called Lelegia and its inhabitants Leleges. Lelex, king of Sparta, fathered two sons by the nymph Cleocharia: Mylis, Vomolochon, Polykaon and Therapne. Mylis is the one who invented the mill and gave the name Alesia to the location where they ground the first grain. This shows that we are at the beginning of the agricultural era Suffice it to mention that all the place names of Laconia and not only belong to rulers and the wives of the Leleges (Sparta, Eurotas, Tavgeros, Lacedaemon, Messenia, etc.) And Therapne named a city but apparently its name has changed today Polykaon, third son of King Leleges, took a wife from Argos named Messene, daughter of Triopas. An ambitious and headstrong woman, Messene did not tolerate her husband becoming private and she persuaded him and they came to the country that took the name of Messenia. . She was honored as a goddess after her death but died childless and the Messenians called Perieres as king. Lacedaemon was the son of Zeus and Taygetes of Atlas and from him the Leleges were called Lacedaemonians from then on. Lacedaemon gave birth to Amyclanes and Eurydice, the wife of Acrisius This magical world surprises us because while we consider that at that time – thousands of years ago – it would have been primitive, suddenly the children of the glorious king of Sparta Tyndareus: Castor and Polydeuces (also called Dioscuri = Kouroi of Zeus) were experienced generals, the first in Cavalry and Combat and the second in Boxing. When their father was still alive, they sailed with a fleet at sea pursuing robbers. They cleared the Aegean of pirates. From there they came to the gate of the Calydonian Boar and then participated in the Argonaut Expedition to Colchis. When Theseus stole Helen, he hid her in Aphidnae, Attica. When the Dioscuri were informed of this, they marched to Athens and asked for Helen, but no one knew where she was. However, the Academy, who built the Academy, betrayed the secret to them that she was in Aphidnae, where they went and took Helen. In the next campaign, the Lacedaemonians in Athens, the only place they did not damage was the Academy Comments:

1/ Helen, because of her beauty, fell victim to abduction by many men and not only by Paris

2/ Athens had an Academy when other peoples were in a primitive state. The symbolism that the Academy revealed the secret, allegorizes that Science, the most distinguished daughter of Greek wisdom, reveals the Truth. However, even this has been forged in our days for the sake of money. And instead of our Universities being the “sacred temples of Athena” and global models, we have turned them into dens of anarchists and small shops of party guilds of the left subculture

 3/ Aegean  archipelagos were from ancient times Greek Even when it was under occupation, it was Greek in its entirety. Even the seagulls and the fish and the crabs, the rocks and the waves speak Greek.The Aegean has always been plagued by pirates but the Greeks have always controlled it. The islanders also became pirates but they also came from Egypt, Phoenicia, etc. Today, Turkish fishermen are threshing the Aegean, they steal our fish even within our X, Y and we do not expel them because of our permissive policy

4/ The Greeks gave importance to Eugenia and were lovers of beauty. They chose beautiful brides by giving fights for their conquest even at the risk of their lives. (Pelops and Tantalus in the Hippodamia of Oenomaus) or they stole them like Paris and Theseus. (22/4/25) * Amphiκtyon the General of the Greek Army Konstantinos Konstantinidis Writer, Member of the Society of Greek Writers amphiktyon@gmail.com http://amphiktyon.blogspot.com/ http://amphiktyon.org Anyone who wishes to be deleted should return this with the indication «deletion» «in accordance with article 14 of law 2672/98

  ΟΙ ΛΕΛΕΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ

γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Πολλοί διερωτώνται ποιοι είμαστε εμείς οι Ελληνες και από  που ήρθαμε; Όλα είναι γνωστά σε προιστορικά βιβλία τα οποία όμως δεν καταδέχονται να τα διαβάσουν οι δήθεν μορφωμένοι Ελληνες και αναμένουν από τους ξένους προπαγανδιστές να τους δώσουν τα «φώτα» Προπάτορες μας ήταν οι διασκορπισμένοι από αμνημονεύτων χρόνων Πελασγοί από το χώρο της Αιγηίδας προς την   ηπειρωτική Ελλάδα, Μικρά Ασία, παράλια Μεσογείου , Ιταλία , Εύξεινο  Πόντο και προς Βαλκανική . Αργότερα πήραν διάφορα ονόματα χωρίς να διαφέρουν στη γλώσσα(με εξαίρεση τα ιδιώματα εκάστης), στο αίμα, στα ήθη-έθιμα και κυρίως  στη θρησκεία(αρχικά ήταν λατρευτές του Κρόνου και της Ρέας   και μετέπειτα του Δία και της Ήρας δηλαδή συνέχεια του 12θεου του Ολύμπου.)  Θα ρωτήσει κάποιος πως βρέθηκαν αυτοί στον ως άνω   ευρύτατο χώρο; Κατ’ αρχήν από πολύ νωρίς δηλαδή από την καταβύθιση της Αιγηίδας  δημιουργησαν  ναυτικό για να επικοινωνούν μεταξύ τους στα νησιά. Αυτό τους μετέβαλε  σε  “λαό της θάλασσας” . Ένας άλλος λόγος είναι ότι τους άρεσε το ταξίδι και είχαν την δίψα του «ειδέναι» να (μαθαίνουν) Επομένως η αρχική τους εστία ήταν τα νησιά του  Αιγαίου , η Κρήτη  και η ηπειρωτική  Ελλάδα. Η υιοθέτηση διάφορων ονομάτων όπως Αχαιοι, Αιολοί, Ιωνες,  Δωριείς και πριν από αυτούς Λέλεγες ήταν θέμα διακρίσεως των στη μαζα των Πελασγών

Γένη Λελέγων: Εντάσσονται  στις εξής πέντε ομάδες  :

1/ Της Λακωνίας αυτόχθονες με τον Λέλεγα βασιλιά της Σπάρτης

2/  Ο Λέλεξ που λένε ότι ήρθε από την Αιγύπτο .Αυτός  εγκαταστάθηκε στα Μέγαρα

3/  Ο Λέλεξ ο Λοκρός είναι γηγενής

4/ Οι Λέλεγες της Μεσσηνίας , λένε ότι ήρθαν από τα Μέγαρα

5/ Λέλεγες υπήρχαν και στην Καρία της  Μικράς Ασίας και σε άλλα μέρη

Στο παρόν θα εξετάσουμε τον Λέλεγα βασιλιά της Σπάρτης. Η Λακωνία τότε ονομαζόταν  Λελεγία και οι κάτοικοι της Λέλεγες.  Ο Λέλεξ βασιλιάς της Σπάρτης  γέννησε δύο γιούς εκ της νύμφης Κλεοχαρίας : Τον ΜύληνΒομολόχονΠολυκάωνα και την Θεράπνη. Ο Μύλης είναι εκείνος που επενόησε τον μύλο και έδωσε την   ονομασία  Αλεσιάς στην τοποθεσία όπου άλεσαν τον πρώτο καρπό.  Τούτο δείχνει ότι βρισκόμαστε στην έναρξη της γεωργικής εποχής

Αρκεί να αναφέρουμε ότι όλα τα  τοπωνύμια  της Λακωνίας και όχι μόνον  ανήκουν σε  ηγεμόνες  και  τις συζύγους των Λελέγων (Σπάρτη, Ευρώτας, Ταύγερος, Λακεδαίμων, Μεσσηνία κ.α )  Και η Θεράπνη ονόμασε κάποια πόλη αλλά  προφανώς    έχει αλλάξει  η ονομασία της  σήμερα

Ο Πολυκάων τρίτος γιός του βασιλιά Λέλεγα  έλαβε γυναίκα εκ του Αργους ονόματι Μεσσηνη, θυγατέρα του Τρίοπα . Γυναίκα φιλόδοξη και φίλαρχη  η Μεσσήνη δεν ανεχόνταν  ο άντρας της να ιδιωτεύει και τον παρακίνησε και ήρθαν στη χώρα που  πήρε το όνομα της Μεσσηνία.

. Τιμήθηκε σαν θεά μετά τον θάνατό της αλλά πέθανε ατεκνη και οι Μεσσήνιοι κάλεσαν για βασιλιά τον Περιήρη.  Ο Λακεδαίμων ήταν γιός  του Διός και της Ταυγέτης του Ατλαντος και από αυτόν οι Λέλεγες ονομάστηκαν έκτοτε Λακεδαιμόνιοι.  Ο Λακεδαίμων  γέννησε τον Αμύκλαν και την Ευρυδίκη γυναίκα του Ακρισίου

Αυτός ο μαγευτικός κόσμος μας εκπλήττει διότι ενώ θεωρούμε ότι εκείνη την εποχή-προ χιλιαδων ετών-θα ήταν πρωτόγονος έξαιφνης τα παιδιά του ένδοξου βασιλιά της Σπάρτης Τυνδάρεω :  Κάστωρ και Πολυδεύκης (καλούμενοι και Διόσκουροι =κούροι του Διός) ήταν έμπειροι στρατηγοί, ο πρώτος στο Ιππικό και Οπλομαχία και ο δεύτερος στην Πυγμαχία.  Όταν ακόμη ζούσε ο πατέρας τους περιέπλεον με στόλον στη θάλασσα καταδιώκοντας τους   ληστές. Αυτοί καθάρισαν  το Αιγαίο από τους πειρατές . Από εκεί ήρθαν στη θύρα του Καλυδωνίου Κάπρου και εν συνεχεία  συμμετείχαν  στην Αργοναυτική Εκστρατεία στην Κολχίδα. Όταν ο Θησέας έκλεψε την Ελένη την έκρυψε στις Αφίδνες Αττικής. Όταν το πληροφορήθηκαν οι Διόσκουροι εξεστράτευσαν στην Αθήνα και ζήτησαν την Ελένη , αλλά κανένας δεν γνω΄ριζε  που ήταν. Όμως ο Ακάδημος που έχτισε την Ακαδημία τους μαρτύρησε το μυστικό ότι ήταν   στις Αφίδνες   όπου πήγαν και  πήραν την Ελένη. Σε επόμενη εκστρατεία οι Λακεδαιμόνιοι στην Αθήνα το μόνο μέρος που δεν έβλαψαν ήταν η Ακαδημία

Σχόλια :

1/ Η Ελένη ένεκα της ομορφιάς της έπεσε θύμα αρπαγής από πολλούς άνδρες  και όχι  μόνο  από τον Πάρη

2/ Η Αθήνα διέθετε Ακαδημία όταν οι λοιποί λαοί βρίσκονταν σε πρωτόγονη κατάσταση. Ο συμβολισμός ότι ο Ακάδημος αποκάλυψε το μυστικό, αλληγορεί ότι η Επιστήμη η εκλεκτοτερη κόρη της Ελληνικής σοφίας,  αποκαλύπτει την Αλήθεια .Όμως και αυτήν στις μέρες μας την έχουν  παραχαράξει προς χάριν του χρήματος.

Και αντί σήμερα τα Πανεπιστήμια μας να ήταν οι “ιεροί ναοί της Αθηνάς” και παγκόσμια υποδείγματα, τα έχουμε μετατρέψει σε γιάφκες αναρχικών και μαγαζάκι κομματικών συντεχνιών της αριστερής υποκουλτούρας

3/ Το Αιγαίο ανέκαθεν μαστιζόταν από πειρατές  αλλά το ήλεγχαν πάντα οι Ελληνες . Πειρατές γίνονταν και οι νησιώτες αλλά έρχονταν και από την Αίγυπτο , Φοινίκη κ.α Σήμερα οι Τούρκοι  ψαράδες αλωνίζουν το Αιγαίο, μας κλέβουν τα ψάρια ακόμη και εντός των Χ,Υ μας και δεν τους διώχνουμε λόγω της ενδοτικής μας πολιτικής

4/ ΟΙ Έλληνες  έδιναν βαρύτητα στην Ευγονία και ήταν λάτρεις της ομορφιάς . Διάλεγαν τις όμορφες νύφες δίνοντας αγώνες για την κατάκτηση τους με κίνδυνο της ζωής τους ακομα.(Πέλοψ ο Ταντάλιος την  Ιπποδάμεια  του Οινομάου )  ή τις έκλεβαν όπως ο Πάρης και ο Θησέας.(22/4/25) 

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη

«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

 ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ

Βακχυλιδου Ιαμβοι

Ανάπαυση σημαίνει του κακού η απουσία

Ότι δεν πρέπει μην το ακούς και μη το βλέπεις(ψυχοφθόρες εκπομπές, συναναστροφές  κ.α)

Καλύτερα το σώμα σου να πάσχει παρά η ψυχή(έχουμε γεμίσει από ασθένειες νεύρων και ψυχασθένειες)   

Νάσαι καλοπροαίρετος όταν δειπνάς σε ξένο σπίτι

Σε ελεύθερο ταιριάζει την Αλήθεια να πρεσβεύει(μόνο οι φοβισμένοι και δειλοί λενε ψέματα)

Πάντοτε  κράτα ελεύθερο το νου σου(μη τον μολύνεις με κακέςή υποθετικές  σκέψεις)

Και τον εαυτόν σου ελεύθερο για δράση(με την ώριμη σκέψη και τη δράση θα επιτύχεις. Ποτε με την αργία)

Ο θησαυρός της Αρετής είναι η Σωφροσύνη μόνο(η παραφροσύνη και οι τρέλλες σε βυθίζουν σε  δυστυχία)

Φύλαγε την ψυχή σου όπως μπορέσεις(μην τη μολύνεις)

Τον καλό καρπό τον δίνουν οι σεμνοί σου τρόποι

Η τακτική ζωή καρπόν αγαθόν δίνει(Ηκαλή ζωή θελει τάξη και ρυθμό)

Φρόντισε να ζεις πάντα σου όπως πρέπει (  Το πρέπον  είναι  το  « μέτρον άριστον»  αν το βρεις θα ευτυχήσεις και θα μακροημερεύσεις)

Ευτυχισμένος όποιος για ευτυχεί δουλεύει (Στα 96 μου χρόνια η εργασία, η πρωινή γυμναστική και το καθημερινό βάδισμα   με κρατάει στη ζωή)

Για τους θνητούς η Αρετή μέγιστο όπλο.( Είναι η καλή φήμη και το όνομα)

Ο τίμιος ποτέ δε μισεί τον όμοιο του(το μίσος κανό κάνει σε αυτόν που το  έχει)

Τα έργα τα καλά χρωστάμε στην καλή τη γνώμη(η επιβράβευση της κοινής γνώμης  είναι τελικά ο κριτής  που θα μας κρίνει και ανάλογα θα μας αμείψει  )

Στον καλό άνθρωπο ο Θεός πάντα καλό του δίνει ( Το συναντώ πάντα μπροστά μου . Ετσι  ξεπερνώ τα προβλήματα. Για  τα ατυχήματα την θεία πρόνοια αποκαλώς αποκαλώ « Μοίρες: Κλωθώ-Λάχεση-Ατροπό» που με προφυλάσσουν.  Βέβαια ισχύει και  το συν Αθηνά και χείρα κίνει)

Τον καλόν και τον φρόνιμο ζήλευε πάντα

Στον άνθρωπο τον ήθος δοκιμάζει ο χρόνος(Και εδώ ισχύει το μηδένα προ του τέλους μακάριζε)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΕΤΣΙ  ΕΛΥΣΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ  ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Διαβάζοντας τα προϊστορικά ηγεμονικά γένη βλέπεις λίαν ενδιαφέροντα θέματα.Το σπουδαιότερο ότι εμείς οι Ελληνες όσο και να λέμε ότι αλλάξαμε ή οι Γερμανοί εχθροί μας να λένε ότι εξσλαβιστήκαμε όλα είναι ψεύδη. Παραμένουμε οι ίδιοι με τα ελλαττώμα εκείνων και τα προτερήματα ελαφρως ελαττωμένα λόγω της  διεθνοποίησης  και της δογματικής θεώρησης του σύγχρονου Έλληνα

Το μάτι   μου έπεσε πάνω στον   Σπαρτιάτη Φάλανθο . Αυτός πήγε αποικία στον Τάραντα της Ιταλίας( τότε ήταν  Ελλάδα) Όταν οι Σπαρτιάτες εξεστράτευσαν εναντίον των Μεσσηνίων  έφυγαν οι άνδρες με τον Φάλανθο για να πολεμήσουν στη Μεσσανία και ορικίσθηκαν να μην επανέλθουν αν δεν καταλάβουν την Μεσσηνία. Ο πόλεμος εκείνος κράτησε είκοσι περίπου χρόνια. Στα δέκα χρόνια οι γυναίκες τους επιθύμησαν και τους  έστειλαν  χλευαστικό μήνυμα ότι η πόλη κινδυνεύει από λειψανδρία ένεκα της ελλέιψεως ανδρών.

Κατόπιν τούτου   έστειλαν στην αποικία πενήντα (50) νέους τους πιο εύρωστους για να τεκνογεννήσουν με τις παρθένες της πόλεως. [Οι πρόγονοι μας τότε φρόντιζαν για την ευγονία κάτι που οι σημερινοί Ελληνες  αδιαφορούν και  νυμφεύονται από διάφορες φυλές και απαξιώνουν την Ελληνική ράτσα]

Ετσι γεννήθηκαν πολλά παιδιά ωραία και εύρωστα τα οποία ονομάστηκαν Παρθενίες γιατί γεννήθηκαν από παρθένες μητέρες. [Ένα παράδειγμα για να αντιληφθούν οι σήμερον κρατούντες πόσο αποτελεσματικοί και πρακτικοί ήταν οι πρόγονοι μας. Βέβαια αυτό εμείς θα το χαρακτηρίζαμε «ναζιστικό σχέδιο» Αυτοί ήταν ορθολογιστές χωρίς δογματικά και θρησκευτικά ταμπού]

Τα  παιδιά που τεκνοποίησαν με τις παρθένες  ήταν αδέλφια διότι αυτοί  συνουσιάστηκαν με όλες  τις παρθένες και για τον λόγο αυτό   οι νέοι θεωρήθηκαν αδελφοί ομοπάτριοι. Και επειδή οι πατέρες των δεν γνώριζαν ποιο παιδί είναι δικό του  ανετράφησαν αμελώς και έγιναν άτακτοι και απειθείς.

Επειδή τους   θεωρούσαν   νόθους   δέχονταν την καταφρόνηση και την  ντροπή  της κοινωνίας. Αυτοί συμμάχησαν με τουε είλωτες και ετοίμαζαν επανάσταση , αλλά οι είλωτες αποκαλυψαν το μυστικό και το εγχείρημα τους  έμεινε άπρακτο.

Ομως τους έδειξαν συγχώρεση υποχρεώνοντας τους  να φύγουν σε αποικία . Οι πατέρες τους είπαν  να επιστρέψουν   στη Μεσσηνία και υποσχέθηκαν να τους δώσουν το ένα πέμπτο της γης. Ηγεμόνα δε της αποικίας   όρισαν τον Φάλανθον. Αυτός ρώτησε το μαντείο των  Δελφών και έλαβε χρησμό : «Όταν βραχεί υπό την αιθραν(αιθρία) τότε θέλει αποκτήσει και χώρα και πόλη»

Ξεκίνησε για αποικία και ναυάγησε στον Κρισσαίον κόλπο και αυτός γλύτωσε στην πλάτη ενός δελφινιού όπως ο Αρίων. Τέλος όταν ήρθε στην Ιταλία δεν μπορεσε να αποκτήσει ούτε χώρα ούτε πόλη εξ αιτίας της σθεναρής αντίστασης των Ταραντίνων και Πευκετίων Μεσσηνίων με τους συμμάχους τους Ιάπυγες.

Εξ αυτού είχε πέσει σε μεγάγλη λύπη και απαισιοδοξία διότι ήταν αδύνατον να βρέξει εν αιθρία, όπως του είπε το Μαντείο των Δελφών

. Τότε η γυναίκα του Αιθρα  τον έβαλε στα πόδια της να τον παρηγορήσει και εκεί που του ψείριζε τις ψείρες(φθείες) έτρεχαν τα δάκρια της εν αιθρία στην κεφαλή του. Τούτο τον ενθάρρυνε ότι ήταν ο χρησμός γιατί συνέβαινε εν αιθρία. Τότε   συγκέντρωσε τις δυνάμεις του νύκτα και με αιφνιδιασμό κατέλαβε τον Τάραντα . Έστειλε στους Δελφούς πλούσια αναθήματα διότι ο Τάραντας ήταν μια πλουσιότατη πόλη. Συνέλαβε πολλούς αιμαλώτους και πλουιότατα λάφυρα. Οι Ταραντίνοι υπερπλουτίσαντες έγιναν τρυφηλοί και είχαν περισσότερες γιορτές το χρόνο παρά εργάσιμες ημέρες (σας θυμίζει κάτι;) Όπως  έλεγε μια αρχαία  παροιμία «αργείς όπως στην εορτή» Οι Ταραντίνοι είχαν επινοήσει και το λεπτότατο γυναικείο φόρεμα το λεγόμενο «Ταραντινίδειο» και το χορό «Ταραντέλα»

Συμπερασματικά θα λέγαμε: Δεν επαρκούν τα όπλα κ. Δένδια, δεν επαρκούν οι χάρτες κ. Γεραπετρίτη , δεν επαρκεούν οι διεθνείς συναντήσεις κ. Μητσοτάκη, αν δεν υπάρχει ηθική και εθνική προετοιμασία του λαού και    λείπει η ενοτητητα και η πολιτική βούληση της Κυβέρνησης και της “κομματοκρατίας” να χρησιμοποιήσει την ισχύ   για την προστασία της εδαφικής ακεραιότητα και ανεξαρτησίας της πατρίδας.(18/4/25)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων Πλανώνται όσοι νομίζουν ότι το πνευματικό έργο έρχεται στον κόσμο με μια αναπνοή με την έμπνευση. Πανέτοιμο , ολοστρόγγυλο και κατακάθαρο . Ο μεγάλος αριθμός των πνευματικών ανθρώπων είναι δουλευταράδες. Ο καθημερινός κάματος τους κουράζει αλλά το έργο τους ανανεώνει , όταν μάλιστα γίνεται από το κοινό αγαπητό.Η κύηση είναι μακροχρόνια και ο τοκετός γεμάτος ωδίνες και στερήσεις . Μόνο τον πρώτο στίχο στο ποίημα σου δίνουν οι θεοί , τους άλλους πρέπει εσύ να τους δημιουργήσεις με την φαντασία , τη σύνεση , την δύναμη της ψυχής και την αγάπη για τον άνθρωπο. Είναι εκπληκτικό ότι δεκάδες Αλεξάνδρειας ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος , μέσα σε δέκα χρόνια .Πόσους τόμους έγραψε ο Αριστοτέλης , ο Πλάτωνας , αλλά και ο Dickens και Balzac κ.α; Πόσους πίνακες ζωγράφισε ο Rubens και ο Velasquez κ.α ; Πόσες μουσικές συνθέσεις συνέθεσε ο Beethoven, Wagner ,Θεοδωράκης κ.α; Πότε πρόλαβαν και έφεραν σε πέρας τόση δημιουργία;Όλοι χρειάστηκαν γερή σωματική κατασκευή και χαλύβδινη ψυχή . Ήταν καλής ποιότητας τα κύτταρα τους και κατά το πλείστον ήταν μακρόβιοι. Υπάρχουν βέβαιοι και οι άλλοι που έφτιαξαν λίγα έργα αλλά πολύ σημαντικά και ανθεκτικά στο χρόνο. Και αυτοί αθόρυβα εργάσθηκαν σκληρά.Στα παιδιά μου έδωσα ένα και μοναδικό μυστικό: « Στη σκληρή εργασία θα βρείτε την επιτυχία » Και τώρα αισθάνομαι δικαιωμένος γιατί ακολούθησαν την συμβουλή και το παράδειγμα μου .Αυτό δεν ισχύει μόνο για την πνευματική επιτυχία αλλά και την μυϊκή και κάθε άλλη δημιουργία. Συχνά οι πνευματικοί άνθρωποι εξαντλούν και τις λίγες οικονομικές τους δυνατότητες στην παρουσίαση του έργου τους.Επομένως η επιτυχία σχετίζεται άμεσα με την καλή σωματική , πνευματική και ψυχική υγεία . «Νους υγιής εν σώματι υγιή» Πρώτοι το ανακάλυψαν οι πρόγονοι μας. Σήμερα αυτό το τρίπτυχο το αναιρούν και αρρωσταίνουν το σώμα με τις χημικές τροφές , το αλκοόλ , τα ναρκωτικά, τον αέρα, με τα αναβολικά , αλλά και με την υπερβολική μέχρις εξαντλήσεως εργασία. Και όμως κακοποιούν το σώμα τους. Ένα άλογο έχουμε σε τούτη τη ζωή σαν υποζύγιο να καβαλήσουμε: το σώμα μας . Και όμως το βανδαλίζουμε και μετά παραπονιόμαστε ότι μας φταίει και τρέχουμε στους γιατρούς για να μας κάνουν καλά από αρρώστιες που μόνοι μας προξενήσαμε.Παραβιάζουν και αδιαφορούν για κάθε μέτρον και κάνουν υπερβολές. Συνήθως η άχαρη μηχανική ή ψηφιακή εργασία χωρίς να έχουν την ευχαρίστηση να δουν το τελικό προιόν της εργασίας τους επηρεάζει δυσμενώς την ψυχική υγεία του εργζομένου.Την ψυχή την τραυματίζει το άγχος, η πλεονεξία, η κακία, η αδικία, το έγκλημα, η βία και η εχθρότητα ή αδιαφορία προς την πατρίδα. Δεν σας κρύβω ότι αντλώ ανεξάντλητες δυνάμεις από τους αρχαίους προγόνους μας και από την αγάπη προς την πατρίδα. Είναι για μένα ένας από τους παράγοντες μακροζωίαςΟ σύγχρονος άνθρωπος έχει λησμονήσει την αγάπη για τον συνάνθρωπο του και το εμείς το έκαναν «εγώ» ο καθένας για τον εαυτόν του και για την «πάρτη» του. Ο βίος έχει γίνει χαοτικόςΟ πνευματικός δημιουργός πρέπει να έχει φλόγα στην ψυχή για να περατώσει το έργο του. Οι ψυχικές δυνάμεις δεν τον αφήνουν να λυγίσει. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα τον ωθούν ακόμη και με κλονισμένη υγεία να αφήσει κάτι. Όταν με χτύπησε προ 16 ετών ο επιθετικός καρκίνος σκέφθηκα ότι ο λίγος χρόνος όπως μερικοί γιατροί μου είπαν να τον εκμεταλλευθώ και να εκδώσω μερικά από τα ανέκδοτα ποιήματα μου. Εξέδωσα τον πρώτο τόμο ποιημάτων μου . Επειδή είχα ακόμη καλή υγεία οπότε προχώρησα στον δεύτερο και τώρα στέλνω τον 12ον τόμο ,και ενδιαμέσως και μερικά βιβλία. Αντιμετώπισα την ασθένεια γιατί έτρεξα αμέσως στο γιατρόΣυχνά μου στέλνουν αναγνώστες/ες γράμματα για να μου προσφέρουν χρήματα ζητώντας το λογαριασμό μου. Κατ’ αρχήν επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά ότι τα σβήνω προκαταβολικά . Πνευματικά εργάζομαι αφιλοκερδώς, όπως έκανε ο Σωκράτης.Εκείνο που μου λείπει υπερβολικά είναι ο χρόνος. Ενας ανελέητος Κρόνος που τρώει τα παιδιά του τώρα τελευταία μου αφήνει λίγο χρόνο για πνευματικό έργο . Αν όμως κάποιο προβεβλημένο άτομο έχει τη δίψα να προσφέρει πνευματικό έργο στην κοινωνία θα μπορούσε να λάβει την πρωτοβουλία να στείλει το έργο κάποιου πνευματικού δημιουργού σε κάποια πανεπιστημιακή έδρα Ελληνικών Σπουδών προκειμένου να μελετηθεί και να γίνει και αυτός συμμέτοχος και συνδημιουργός .Ο Σλήμαν ένας έμπορος τσαγιού μελετώντας τον Όμηρο ανακάλυψε τις Μυκήνες και την Τροία και άφησε το όνομα του με χρυσά γράμματα. Τότε τον θεωρούσαν «παραμυθά της Χαλιμάς»Το πρόβλημα στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης είναι οι κακόβουλοι άνθρωποι , τα απατηλά πρόσωπα, τα μηνύματα με ξένη σημαία και οι ιοίΗ καλή χρήση του FACEBOOK και η κοινωνικότητα αυξάνει την επικοινωνία , την ψυχική υγεία δίνει αισιοδοξία και συντροφικότητα στον αναγνώστη και τον δημιουργό , ανανεώνει το πνευματικό του φως και του δίνει αισιοδοξία ενώ παράλληλα με τα μηνύματα του μορφώνει τη νεολαία. Κάθε φορά που με καλείτε και σας στέλνω το ” ΧΑΙΡΕ” σας λέω νοερά «Εχε την ευχή μου» Και να ξέρετε ότι οι ευχή του παππού… πιάνει. Ευτυχείτε!

  • Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
    Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
    amphiktyon@gmail.com
    http://amphiktyon.blogspot.com/
    http://amphiktyon.org
    Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

INAUGURATION OF THE BUST OF THE HERO

 CHRISTOS G. KONSTANTINIDES (Postdated)

O x a s t i c o n t i c o n t i

The retired . Lieutenant General Panagiotos K. Georgakopoulos,

during the Unveiling of the bust of Infantry Major Christos Konstantinides in his birthplace, Sidirokastro-Trifylias on September 28, 2024

 ==========

 Christos Konstantinides was born in 1888 here in Sidirokastro. Both his father Georgios and his grandfather Paraskevas, as evidenced by official documents, were judicial ushers here at the Peace Court, which was established in 1857. His ancestors were from Ripesi and took part both before and during the revolution, under the name of Mitrodimei. Worthy Chieftains. -Yiannoula’s mother, Tasi Petropoulos, a descendant of the historical family of chieftains (6 brothers) was born in 1868, here in Sidirokastro. -Little Christos attended the Primary and Secondary Schools of Sidirokastro until 1906, when he volunteered to join the Infantry of the Greek Army with the rank of Corporal. He declares and joins the Antarctic Corps to pursue the Turkish and Bulgarian detachments, who were oppressing the Greek populations in Macedonia and Epirus, plundering, kidnapping children and massacring these populations, from Monastir to Pieria and Olympus. -This organization of the Antarctic Corps was carried out by Ion Dragoumis, along with the other founders of these committees, Kallergis, Lambros Koromilas, Kalapothakis and other Patriots. The secret movement and assistance of these armed bodies were undertaken by the then active Hierarchs, such as Germanos Karavangelis of Kastoria, Chrysostomos of Drama, Photios of Polyani, Theodoritos of Nevrokopiou, Emilianos of Grevena, the later Ethnomartyr Metropolitan Chrysostomos of Smyrna and others. Many of them sealed the Greekness of Macedonia with martyrdom. -The leaders of these guerrilla units were young Army and Gendarmerie officers, such as Pavlos Melas, Telos Agras, Vlachakis, Petropoulakis, Georgios Katekhakis, Pavlos Gyparis and others, as well as the Gendarmerie officers Spyro-Milios, Nikolaos Troupakis, Vasilios Daskalakis, Elias Chrysospathis and others. -Army and Gendarmerie officers were appointed as commanders, leading a force of 10-20 men each and an unknown number of volunteers. -They operated only during the night, while during the day they remained in inaccessible hiding places. Of the leaders of these 75 Antarctic Corps, unfortunately only 25 survived. The majority of them were from Ancient Greece and mainly from Crete. -The young Christos Konstantinidis secretly enters the Macedonian front, under the orders of Pavlos Gyparis. In the area of ​​Veve and Ieropigi, Florina, in a night cycloid operation, 4 chieftains, including Corporal Konstantinidis, defeat and kill a detachment of Komitatzes and release 120 Macedonian hostages, of whom 40 were girls, teachers, priests and elites. -The Gyparis Corps is decimated. It is reduced to the Makris, Bellos and Papaloukas Corps. They attack at night and simultaneously against the Bulgarian komitatjis, in the Antarctic, Prespes and Agios Germanos, killing 30 and withdrawing to the forested area there. -The morale of the inhabitants of these areas is restored. -In 1908, with the revolution of the Neo-Turks, the Antarctic Corps is withdrawn. -The sacred soil of the Macedonian land, was later to be defended again with bravery, blood and self-sacrifice by the young Christos Konstantinidis. -In 1909, a Revolution broke out in Goudi under the Artillery Colonel Nikolaos Zorbas, which has as a known result the call to the Greek Political Affairs of Eleftherios Venizelos. -In this movement, Infantry Sergeant Christos Konstantinidis also participated, along with the Lieutenants at the time, Pangalos, Othonaios, Kondylis, Paraskevopoulos, Gyparis, etc. -In 1912, he participated in the capture of the straits of Sarantaporos, Deskati, etc. and his company entered first, as a vanguard in Ioannina, following the late Major of the Evzonikos Belissarios. 2 -He was promoted again, for bravery, to the rank of Lieutenant Colonel. At this point, Maria Liakaki, Doctor of History at the University of Athens, reads the Municipal Song, sung by Michalis Kaloulis (Manolopoulos), the conqueror of Bizani: The Turks entered, they entered the Bizani gate and the drums were beaten, three columns were formed. One beats Metsovo and the other Bizani and the third (the Evzonikos) goes into the city and enters. The Turk Pasha comes out, through the Gianni gate, and rests his sword on the feet of the heir -In the battle of Kilkis – Lachana in June 1913, he took part with the Regiment of Colonel Papakyriazis, in the front line of fire. -The few-day battles of Kilkis – Lahanas were the deadliest of the battles of the systadis to date, with 8,885 dead and wounded.  

 Three Regimental Commanders and 14 Battalion Commanders, including Colonel Papakyriazis, fall on the battlefield. -The fight was conducted by lance, and the line of attack and charge was 50 to 100 meters from the Bulgarian lines, on an unpaved field. Merciless slaughter, rivers of blood, cries of pain, cries of triumph, composed a paean of horror and grandeur. -Konstantinides is rescued. He is promoted again, for bravery, to Second Lieutenant of Infantry for his self-sacrifice, even to the point of contempt for death, on the battlefield. -The National Division follows. He joins the Defense Army formed by Eleftherios Venizelos. He participates from the beginning to the end of the struggle on the Macedonian Front, against the Germans, as Company Commander in the battles of Doirani and Skra. In his company, the soldier Themistoklis Arnokouros, from Sidirokastro, is seriously injured and dies. Christos Konstantinidis defends once again with self-sacrifice and heroism the lands of the Macedonian land, with the Cretan Division. 3 -In January 1919, he disembarks with the 34th Infantry Regiment of the Macedonian fighter Colonel Christos Rebelos in Odessa and participates in the operations against the Bolsheviks. -It is known that this campaign failed. It left behind 480 dead and 280 missing. Unspeakable reprisals by the Greek-born population followed. Persecutions, looting, murders. -The Hellenism that had been settling there for centuries was eradicated forever. The French allies did not allow our Army to board the chartered French ships. The heroic Captain Kakoulides, through our warships, gave orders and took a position to engage the French ships in battle, which finally accepted boarding, with the intervention of the English. Well-known names of brave officers who participated, such as Othonaios, Plastiras, Gonatas, Kondylis, Sarafis, Bakirtzis, Grigoriadis and the Artillery Lieutenant, our compatriot Sotirios Kasimis. -The Polemarch Christos Konstantinidis, thunders present, on the battlefields of Asia Minor. -With the independent Division, he fights heroically in the riparian areas of the Sangarios River. -The waters of the river, turn red with blood. He writes a letter to his brother, Panagiotis, then 19 years old, a student, rebuking him: “Only the girls of Athens are hiding now, while the Fatherland is fighting. Here are the men, here is the glory, here is the dishonorable duty. Hurry to volunteer enlistment.” Brother Panagiotis obeys the orders of his fighting brother. He enlists as a volunteer, fights in Usak, is captured, tortured, returns crippled, with his legs amputated. I proudly bear his name, Panagiotis. Our distinguished scientist reads the song again, just as it was sung by Nikolaos G. Alexopoulos and Panagiotis Konstantinidis, fighters of Sangarios and I recorded it in 1963, as a high school student: Sangarios, Sangarios blood-soaked, you have burned our hearts  panathematized. You do not want to throw stones and water, but the blood of Lebanese lads and corpses. 4 -With the collapse of the Front, the unit of Christos Konstantinidis, the independent Division of Colonel Kalogeropoulos, is the last one left, acting as a delaying maneuver, to evacuate the remnants of the Army. The Commander orders the killing of approximately 120 horses, by the men of the Sub-Division Commander of the Gendarmerie Dikaiou. He refuses. When the cruiser “LIMNOS” untied the ropes for departure, he ordered Captain Christos Konstantinidis to line up the remains of his Company and present weapons in a line, on the deck, paying tribute to the fresh graves of the brave fighters. The trumpet does not herald a ceremonial trumpet blast or a rush to battle but a mournful trumpet blast, chilling and full of tragedy. The General with the Officers in line, salute with eyes that ran like a river. It was a breath of death, a death rattle of centuries of life, of the Hellenism of Ionia. Maria Liakaki reads again, the Doxastic Silence: Give the order, Lieutenant, It was evening, in the early part of September, that the Merarchos ordered us all to arm ourselves. In front of him and then those behind,  silent and weeping. motionless at the graves let us look and you take the trumpet, may your trumpeting be mournful. Until the ends of the earth, of the Ionian Sea, may your echo reach, there, in the graves of the young, like a silence of praise to cover everything.  

-This man, the fearless hero Major Christos Konstantinidis, my dear pilgrims, was executed on September 14, 1943 by the German Nazis, by machine gun bursts, here in his village, outside his house, at the foot of the castle. His fault was that he wore the uniform, the one he had been awarded, as a retired Major. It seems that even if he were killed, he would have been a terror to the murderers. They rushed to him, half-dead or dead, and shot him again with a machine gun. -This is proven by the fact that my late mother Marigo, his cousin, found and collected the machine gun shells on and around her murdered cousin. I lovingly keep these chalices in the Historical Museum. 5 -The blood of the hero, which was not shed on so many battlefields, was destined to water the soil of the fatherland, by dishonorable executioners. -There were scenes of madness. Mother Angeliki with the 5 children, near my mother in the outhouse of Litrouviou, here in the village. -The Golgotha ​​of orphanhood follows. With a struggle for life, George, a businessman, Constantine and Athanasios emerge as honored Generals of the Greek Army. Niki and Eleni, educated, with high positions. -In parallel with his military action, Major Christos Konstantinidis is vigilant for the spiritual elevation of the homeland. -Together with his late brother Panagiotis, they publish from 1930 to 1940, the newspaper “AGON TIS TRIFILIAS”, which was the nursery of all the prominent scholars of Trifylia and not only, as well as the Newspaper “PANTRIFYLIAKI”. -With the imposition of the Metaxas dictatorship, Panagiotis Konstantinidis refuses to direct the newspaper, which is taken over by Aristos Stathopoulos. -So a great contribution of the Konstantinidis Family to the Homeland and the Nation. -General Konstantinos, with parchments of studies in Military Academies abroad, serves in high and important services of the Allied and Hellenic Army. He travels all over the world as a member of the NATO Peace Generals Group. He writes dozens of articles and studies and speaks dozens of hours on television and radio networks all over the Planet. He writes dozens of books in the historical and scientific field. -The other General Athanasios, commands large Military Formations in the Greek and Cypriot vital space. -So brave generals, like their father, proudly wear the decorations of the Fatherland on their chests. -My sponsor Panagiotis, a historical writer, left an enviable legacy in Greek literature. His bust adorns the scale of civilization, here in the village. -His wife Stavrini, uprooted from her lost homelands, develops enviable activity in the Patriotic and Social field, here and elsewhere. 6 -With unceasing anxiety she takes care of the education of the poor children of the village. Five poor girls of the village, in the 50s, leave her house in Athens as brides. She takes the lead with works for the sanctuary of our Church. The Panhellenic Federation of Asia Minor Studies declares her Worthy of the Lost Homelands, posthumously and awards her its sacred honors. -The third brother of the Major, the late Paraskevas, a great Engineer, and his indomitable wife Eleni, in the 1950s, took on the responsibility of hosting 5-6 poor boys from the village in their home. They took care of their studies in Technical Schools, where they distinguished themselves. -Today, descendants of this noble family, mainly scientists, adorn and brighten the Greek and international arena. -All of them, in their scientific essays, mention with great pride, as their place of origin, their beloved Sidirokastro. -All the Konstantinidians, those who have so far fallen asleep in blessed memory, as well as their wives and children, were buried in their beloved Sidirokastro. -Their bones, rest in peace on the common grave of the entire family. -May you rest in peace, Warlord Major Christos Konstantinidis. -From today, stay here, motionless and unmoving watchman of the Fatherland. You will mark throughout the ages, valor, bravery, but above all you will demonstrate the debt to the Homeland and the Nation of the Greeks. -We all know that at this sacred moment your soul, here, like a cloud flying around, rejoices in Great Joy. May your Memory be Eternal!!

ΟΙ ΨΥΧΕΣ  ΑΓΑΠΗ ΖΗΤΟΥΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ο κηπος μου γέμισε  πανέμορφα  λουλούδια

Γλάστρες με βασιλικά , αρώματα και  στολίδια

Να και το πρώτο χελιδόνι

Η Φύση οργιάζει   στα βουνά λίγο πέφτει χιόνι

  Ο κότσυφας συναγωνίζεται το αηδόνι

Και ακόμη βροντάει το κανόνι

Νάτην και η όμορφη μας Καρδερίνα

Σε άλλο σώμα   στεγαζόταν η ψυχή της

τα παλιά χρόνια εκείνα

Στον πρώτο μου αγνό Έρωτα αλλά άτυχο

 με την Ιωάννα

Είχε και κείνη όμορφα μάτια  πλάνα

   Πήρε την ψυχή και τη μορφή της

Έκτοτε την θεωρώ εγγονή μου

και εγγονή της

  Την αγαπώ σαν παιδί μου

Και το συντροφό της συνάμα

Κάποιο   μήνυμα αργεί να μου μεταφέρει

Το ακατόρθωτο αδυνατεί να καταφέρει;

Σε μας η γλώσσα των ευγενών πουλιών αδιανόητη

Αλλά σε κείνα είναι ευνόητη

Δυο καρδιές παππούς και εγγονή

Μια ιστορία που μοιάζει φανταστική

Που δεν γνωρίστηκαν ακόμα

Αλλα κατά τους Έλληνες η ψυχή 

δεν πάει στο χώμα σε άλλο μπαίνει σώμα

Της   πολυαγαπημένης  μου  η ψυχή

Μετεμ Φυτεύτηκε  σε κείνη 

 Η ψυχή αποστάσεις δεν υπολογίζει  

Σε τρανό κλουβί φρόντισε στο βορρά να πάει 

Και στη καινούργια  της  φωλιά 

  μελωδικά κελαηδάει

Τα ωδικά πουλιά σε βαθιά τα έβαλε σκέψη

 Βασίλισσα να την κάνουν και  σμήνη να πάνε  στη στέψη

Αυτό θα γίνει κάποια μέρα όταν ο  καιρός έρθει

Ως τότε ευχές  στο  λέοντα να μακροημερεύσει

Το  «παλληκάρι» από την Κύπρο να θυμηθεί

 Εκείνο το αμούστακο πουλί στα φυλακισμένα μνήματα που τώρα  στέκει

 Και μετά θάνατον αναμένει να  το αμνηστεύσει

Μακραίωνα φιλία    θα εδραιώσει      

Αυξημένο κύρος θα του δώσει  και   γοητεία

Τη   σκλαβωμένη   Κύπρια  Αφροδίτη   να ελευθερώσει

Οι ψυχές   Αγάπη ζητούν και Ελευθερία (10/4/25)