Αμφικτύων

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Ο ελληνικός μυθολογικός και πολιτισμικός ορίζοντας

Ακόμη και οι αρχαίες παραδόσεις που συνδέουν τον Ηρακλή, τον Διόνυσο, τον Περσέα, τον Μέμνονα, τον Ιάσονα ή τον Ορφέα κ.σ. σε μακρινούς τόπους της Δύσης, της Ανατολής, του Βορρά και του Νότου δείχνουν πόσο μακριά έφτασε ο ελληνικός μυθολογικός και πολιτισμικός ορίζοντας.

Αργότερα, με τον Αλέξανδρο, ο ελληνικός πολιτισμός θα κινηθεί ακόμη βαθύτερα στην Ανατολή και θα δημιουργήσει τον ελληνιστικό κόσμο.

Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία

Και ελλείψει αποδείξεων περί του αντιθέτου προβάλλουν την αστήριχτη θεωρία «περί Ινδοευρωπαίων».

Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία υποστηρίζει ότι πολλές γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας προέρχονται από μια κοινή, αρχαία μητρική γλώσσα, την Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή.

Στηριζόμενοι στην ομοιότητα ορισμένων κοινών λέξεων, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν ότι σε πανάρχαια χρόνια από εκεί πέρασε ο εκπολιτιστής Ηρακλής, Διόνυσος και αργότερα ο Μέμνων και, μεταξύ των άλλων, άφησαν το αποτύπωμά τους και στη γλώσσα, όχι μόνο στην Ινδία αλλά και στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

Σχολιασμός

1. Η αμφισβήτηση της καταγωγής μας

Κι’ όμως υπάρχουν σήμερα επίσημα κέντρα που αμφισβητούν την καταγωγή μας, δηλαδή ότι είμαστε γηγενείς, που ανέκαθεν οι πρόγονοί μας κατοικούσαν στα ίδια τούτα μέρη και ότι δεν ήρθαν από ξένη χώρα, ούτε ότι υπεστήκαμε κάποια ολοσχερή γενοκτονία ώστε να αδειάσει ο τόπος και να τρέξουν άλλοι να τον γεμίσουν.

2. Τα τεκμήρια και η προϊστορία

Οι άνθρωποι που μας αμφισβητούν δεν ακολουθούν φυσικά τη λογική, ούτε τα γραπτά της ιστορίας, αλλά θέλουν τεκμηριωμένες αποδείξεις.

Οι πανάρχαιοι Πελασγοί άφησαν πίσω τους πολλά τεκμήρια, αλλά δυστυχώς για κάποιο λόγο το κατεστημένο δεν θέλει να φτάσει στην προϊστορία, γιατί εκεί συναντάει παντού τον Πελασγό και τον Ελληνικό πολιτισμό να προηγείται όλων των άλλων, σαν ο ευρετής του σε πανάρχαια χρόνια παγκόσμιου πολιτισμού.

3. Η αμφισβήτηση της ιστορικής αλήθειας

Ακόμη και σήμερον οι φανεροί εχθροί του Ελληνισμού και οι αποδεδειγμένοι διαστρεβλωτές της Ιστορικής αλήθειας, με ασύστολα ψευδολογήματα και με αναπόδεικτους και υποχθόνιους ισχυρισμούς, επιβάλλουν ανθελληνικές απόψεις.

4. Η φωνή των υπερασπιστών του Ελληνισμού

Όπως γράφει ο μεγάλος ιστοριογράφος Ντρόυσεν, ότι η τίμια και ειλικρινής φωνή των υπερασπιστών του Ελληνισμού πνίγεται από τον θόρυβο και τις συνεχείς κραυγές από όλα τα ελεγχόμενα κέντρα, μίντια κ.ά., οι οποίες μοιάζουν με αυτές που δημιουργούσαν οι Μαινάδες του Διονύσου όπου μετέβαιναν.

5. Τα ιστορικά τεκμήρια

Έχουν στερεοποιήσει (κοινώς τσιμεντάρει) τα ιστορικά ψεύδη τους και δεν δέχονται πλέον νεώτερα τεκμήρια της ιστορικής έρευνας και φυσικά δεν θεωρούν αξιόπιστους τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς — όπως λ.χ. ο έγκριτος Θουκυδίδης — χωρίς προηγουμένη τεκμηρίωση.

6. Η αμφισβήτηση και οι ιδεολογικές αναφορές

Είναι γνωστό το αντιδημοκρατικό και απολυταρχικό κέντρο από το οποίον εκπηγάζει η αμφισβήτηση. Ο καλύτερος όμως εκφραστής του είναι ο διεθνής κομμουνισμός και τα παρακλάδια του.

7. Ο πληθυσμός των Πελασγών

Ήταν τόσο πολυπληθείς στην εποχή τους οι Πελασγοί, ώστε αν είχαν σχηματίσει ένα ενιαίο έθνος και δεν είχαν κατακερματιστεί με τη δημιουργία διαφορετικών εθνών, σήμερα ίσως να ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακά χώρα, όπως είναι η Κίνα.

8. Το Πελασγικό DNA

Το Πελασγικό DNA δεν βρίσκεται μόνο στους Έλληνες της Ελλάδας, αλλά και σε μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων στη Μικρά Ασία, στην Κάτω Ιταλία, στην Βαλκανική, στην Νότια Ευρώπη, στον Εύξεινο Πόντο κ.ά.

Επίλογος

Η συνέχεια του Ελληνισμού

Ο Ελληνισμός δεν έμεινε στατικός. Μετακινήθηκε, εξαπλώθηκε, αφομοιώθηκε, επηρέασε και επηρεάστηκε και δημιούργησε τον μεγαλειώδη Ελληνικό Πολιτισμό, τον μοναδικό ανθρωπιστικό.

Και έχοντας μια τόσο μεγάλη κληρονομιά, έχουμε και μια ευθύνη: να τη διατηρήσουμε ζωντανή και να την ακτινοβολήσουμε στον κόσμο, όχι ως υπεροχή απέναντι στους άλλους, αλλά ως προσφορά στην ανθρωπότητα.

Οι αξίες της κληρονομιάς μας

Δημοκρατία, ελευθερία, δικαιοσύνη, ενωτικό πνεύμα, συνεργασία, ανθρωπισμός και ειρήνη.

Αυτή είναι η ουσία της κληρονομιάς μας: όχι μόνο να γνωρίζουμε από πού ερχόμαστε, αλλά να κάνουμε αυτό που παραλάβαμε δημιουργική δύναμη για το μέλλον.

Το καθήκον μας σήμερα

Να μεταδώσουμε και πάλι τις Αξίες αυτού του πολιτισμού στην ανθρωπότητα που παραπαίει και τραβάει στο χάος ένεκα των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα (Περιβάλλον — Κλιματική κρίση, Πυρηνικά όπλα, τεχνολογικός προσανατολισμός της ΑΙ κ.ά.).

 Δυστυχώς, σήμερα, καθώς το αυταρχικό τουρκικό κράτος, με λόγια και έργα, προωθεί την ανασύσταση της οθωμανικής του επιρροής, το ελληνικό κράτος, στερούμενο ενός σαφούς οράματος για το μέλλον, αντιμετωπίζει παθητικά την τουρκική πίεση και διστάζει ακόμη και να αναλάβει μια διεθνή πολιτιστική εκστρατεία για τη διάδοση και την ανάδειξη των διαχρονικών ιδανικών της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ειρήνης. (7/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Οι Πελασγοί και ο Ε λληνικός κόσμος

Οι Πελασγοί ήταν πραγματικοί Αρχαιοέλληνες κάτοικοι της Ελλάδος. Τούτο δηλώνεται περίτρανα από «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» και τις νεώτερες ανθρωπολογικές έρευνες που έγιναν στην Ελλάδα, στην Μεσοποταμία, στη Νότιο Ρωσία, τη Δυτική Ευρώπη, στην Αμερική και αλλαχού.

Ο Θουκυδίδης είναι ακριβέστατος και όχι παραμυθάς, ο οποίος λέγει ότι: «Οι Έλληνες και οι Πελασγοί αποτελούν το αυτό έθνος».

Ιστορικά, οι Πελασγοί αποτελούν το παλαιότερο πρόγονο του ελληνικού κόσμου. Οι αρχαίες πηγές τους συνδέουν με διάφορες περιοχές του ελλαδικού χώρου, ιδιαίτερα με την Αρκαδία, τη Θεσσαλία και τη Δωδώνη.

Ο Όμηρος μάλιστα αναφέρεται στον Δία ως «Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικέ».

Όμως ο Ηρόδοτος, είτε από άγνοια είτε από επιπολαιότητα, αγνοεί τον Όμηρο, Εύφορο, Αντικλείδα, Ατθιδογράφους κ.λπ.

Τα ελληνικά φύλα και η κοινή ταυτότητα

Με τον χρόνο διαμορφώθηκαν τα επιμέρους φύλα — Αιολείς, Αχαιοί, Ίωνες και Δωριείς. Οι διαφορετικές ονομασίες και οι τοπικές ταυτότητες όμως δεν αναιρούν την ευρύτερη ελληνική τους ταυτότητα.

Όπως σήμερα ο Έλληνας της Μακεδονίας δεν παύει να είναι Έλληνας επειδή είναι Μακεδόνας, ούτε ο Πελοποννήσιος παύει να είναι Έλληνας επειδή είναι Πελοποννήσιος, έτσι και τότε το φύλο και η περιοχή δεν αναιρούσαν την κοινή ελληνική ταυτότητα.

Αυτή στηριζόταν στα κοινά στοιχεία που χαρακτήριζαν τον Ελληνικό κόσμο: το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον.

Ο ελλαδικός χώρος και η εξάπλωση του Ελληνισμού

Η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Ήπειρος, η Πίνδος, η κεντρική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου αποτέλεσαν σημαντικό χώρο διαμόρφωσης και μετακίνησης ελληνικών πληθυσμών και παραδόσεων.

Οι Έλληνες ήταν από αμνημονεύτων χρόνων ναυτικός λαός και ιδιαίτερα στα νησιά του Αιγαίου, στην Κρήτη, και ξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Ο Ελληνισμός δεν περιορίστηκε στην κοινή καταγωγή. Όσο εξαπλωνόταν, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούσαν η κοινή γλώσσα, η θρησκεία, τα ήθη, η παιδεία και ο πολιτισμός.

Ο Ισοκράτης θα εκφράσει αργότερα αυτή την εξέλιξη, συνδέοντας το «Ἕλληνες» όχι μόνο με την καταγωγή αλλά και με την κοινή παιδεία.

Οι Πελασγοί ως  εκπολιτιστές  και φορείς πολιτισμού

Οι Πελασγοί ταξίδεψαν, ίδρυσαν αποικίες, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς και εγκαταστάθηκαν σε ξένους τόπους.

Μαζί τους έφεραν τη γλώσσα, τους θεούς, τους μύθους, την τέχνη, την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό τους.

Γι’ αυτό σε μακρινά μέρη του κόσμου μπορεί να συναντούμε ίχνη Ελληνικής παρουσίας ή Ελληνικής πολιτισμικής επίδρασης: λέξεις, σύμβολα, μύθους, παραδόσεις, τοπωνύμια ή αρχιτεκτονικά στοιχεία κ.σ., σαν απομεινάρια του παρελθόντος.

Αυτά αποτελούν ενδείξεις επαφής, πολιτισμικής επίδρασης ή πραγματικής εγκατάστασης Ελλήνων, οι οποίοι με τα χρόνια αφομοιώθηκαν

Οι αρχαίες αντιλήψεις για τους Πελασγούς

Οι αρχαίοι συγγραφείς έχουν συγκεχυμένη ιδέα για την προέλευση της φυλής μας, διότι ελάχιστα γνώριζαν περί των Αιγαίων και του αρχαίου πολιτισμού τους, όπως και μεις μέχρι πρότινος ελάχιστα γνωρίζαμε για τα Ορφικά.

Πάντως όλοι γνώριζαν ότι οι Πελασγοί ήταν μέγας λαός που είχε επεκταθεί στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και αποτελούσε τον γνωστό μας Ελληνικό κόσμο, στη Μικρά Ασία, την Κύπρο, την Κρήτη, την Ιταλία κ.ά.

Τους Πελασγούς θα τους βρούμε στη Λήμνο, στην Ίμβρο, στους οικιστές Τηρσηνούς του Αβυος στην Ιταλία αλλά και στην Αθήνα.

Αρκαδία, Τυρρηνία και οι διαφορετικές ονομασίες

Οι Πελασγοί αναπτύχθηκαν στην Αρκαδία και κατόπιν πήγαν στην Τυρρηνία, από την οποίαν όμως επέστρεψαν αργότερα στην Αρκαδία σαν Τυρσηνοί και εν συνεχεία εισέδυσαν στα μέρη που προαναφέρθηκαν.

Στις διάφορες χώρες πήραν και διαφορετικά ονόματα, αλλά ο πολιτισμός τους ήταν καθαρά Ελληνικός, έχοντες κοινό το όμαιμον, ομόθρησκον, ομόγλωσσον και ομότροπον.

Από την Κρήτη, λ.χ., μετέβησαν στην έναντι Μικρά Ασία και ονομάστηκαν Ετεοκρήτες και εγκατεστάθηκαν εκεί ως Χετταίοι ή Μιττάνι.

Η διάδοση του πολιτισμού

Στις χώρες που πήγαν έγιναν το κυρίαρχο στοιχείο και δημιούργησαν οργανωμένα κράτη με τους πρωτόγονους εκεί πληθυσμούς, στους οποίους μετέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό, γιατί σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις αυτοί εφεύραν πρώτοι και την γραφή.

Ο Αισχύλος στις «Ικέτιδες» παρουσιάζει τον γηραιό βασιλιά του Άργους να ορίζει το Πελασγικό κράτος του, ενώπιον του Δαναού, από της Πελοποννήσου — όπου ήδρευε — μέχρι της Μακεδονίας και της Ηπείρου.

Η παρουσία των Πελασγών στην Ελλάδα

Συνεπώς, οι Πελασγοί ανέκαθεν κυριαρχούσαν στην Ελλάδα και από την απώτατη αρχαιότητα εμφανίζονται ως μόνιμοι κάτοικοι ολόκληρης της Ελλάδος.

Η απόδειξη ότι δεν αναφέρεται κανένα άλλο φύλο της αρχαιότητας στην περιοχή αυτή και στον χώρο που ήκμασαν οι Πελασγοί.

Ο Ευσέβιος γράφει ότι οι Πελασγοί ήταν θαλασσοκράτορες — προφανώς οι Κυκλαδίτες και Κρητικοί ναυτικοί — οι οποίοι μετέπειτα δημιούργησαν τον Μινωικό και βραδύτερα τον Μυκηναϊκό πολιτισμό ως την Κύπρο πριν από τους Φοίνικες.

Η ελληνική παρουσία στον κόσμο

Οι Πελασγοί ταξίδεψαν, ίδρυσαν αποικίες, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς και εγκαταστάθηκαν σε ξένους τόπους. Μαζί τους ταξίδεψαν η γλώσσα, οι θεοί, οι μύθοι, η τέχνη, η αρχιτεκτονική και οι ιδέες τους.

Γι’ αυτό σε μακρινά μέρη του κόσμου συχνά συναντούμε ίχνη ελληνικής παρουσίας ή ελληνικής πολιτισμικής επίδρασης: λέξεις, σύμβολα, μύθους, παραδόσεις, τοπωνύμια ή αρχιτεκτονικά στοιχεία, τοπωνύμια κ.ά.

Αυτά αποτελούν ενδείξεις επαφής, πολιτισμικής επίδρασης ή πραγματικής εγκατάστασης Ελλήνων.

Οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν πραγματικά σε ξένους τόπους. Άλλοι αφομοιώθηκαν με τους γηγενείς και άφησαν πίσω τους το αποτύπωμά τους· άλλοι διατήρησαν την ταυτότητά τους και δημιούργησαν ελληνικές κοινότητες.

Αυτό διατηρείται ακόμη και σήμερα στην ελληνική ομογένεια ανά τον κόσμο. Οι Έλληνες δημιουργούν πολιτιστικούς φορείς, συλλόγους και κοινότητες στις χώρες όπου ζουν, διατηρώντας τη γλώσσα, την παράδοση, τη θρησκεία και τα έθιμά τους. Γι’ αυτό και η ελληνική ομογένεια διακρίνεται για την έντονη πολιτιστική της πρόοδο

Δυστυχώς το Ελληνικό κράτος στερείται ενός μακροπρόθεσμου  οράματος  για το  μέλλον του Ελληνισμό ανά τον κόσμο με αποτέλεσμα  την σταδιακή αφομοίωση του

. ( 6/10/26)

 Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια τη Γη την καταστρέφουν,
όλα τα κακά πάνω της εκτρέφουν,
σε σαθρές βάσεις τα παιδιά ανατρέφουν
και τη φύση δεν τη σεβάστηκαν καθόλου.

Κτήμα τους την έκαναν, ακόμη και τους πόλους,
με τις μηχανές τους την ξέσκισαν
και με τη χημεία τους τη διέλυσαν.
Τη θάλασσα τη ρύπαναν,
τον πολιτισμό υποβίβασαν,
το πράσινο το κατέστρεψαν,
παρότι στα άστρα έφτασαν.

Οι άνθρωποι έγιναν πλουσιότεροι,
δεν έγιναν όμως καλύτεροι.
Οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι
και οι πλούσιοι ισχυρότεροι.

Από τις πατρίδες τους πολλοί μετανάστευσαν,
στις νέες κοινωνίες δεν ενσωματώθηκαν,
τον κόσμο όλο τον αναστάτωσαν,
με ιερούς πολέμους τον μάτωσαν.

Μικρές και μεγάλες συγκρούσεις ξεκίνησαν
και την οικολογική έννομη τάξη αναποδογύρισαν.

Αξιοθαύμαστο τεχνολογικό πολιτισμό έφτιαξαν,
μα, αντί για γαλήνη, με άγχος τον γέμισαν.
Έφτιαξαν και το «Κουτί της Πανδώρας»
και προβληματίζονται πού να πλεύσουν τώρα,
χωρίς πυξίδα.

Γιατί έβαλαν την ελπίδα
σε μια δίκοπη λάμα χωρίς λαβή.

Ποιος το Κουτί της νέας Πανδώρας θα ανοίξει
και τι θα βρει μέσα του, κατά τύχη;
Λίγα καλά και πολλά κακά;
Λιγοστά τα θετικά και πολλά αρνητικά;

Τούτη η εποχή είναι ιστορική.
Ο άνθρωπος, νέος Ηρακλής,
μπροστά στο σταυροδρόμι, στη μεγάλη διχάλα:
ο ένας δρόμος οδηγεί προς τον Ελληνισμό,
ο άλλος στην Κακιά Σκάλα.

Την Αρετή να διαλέξει ή την Κακία;
Την καταστροφή ή τη σωτηρία;

Της ΑΙ το Κουτί τώρα ανοίγει
και πρώτος ο Άρης πολέμους σκορπίζει.
Ίσως προκαλέσει άκρατη δυστυχία,
αν  οι ηγέτες βγήκαν από τα ψυχιατρεία.

Κι αν τώρα ο κόσμος δεν νοιαστεί,
πιθανόν και να καταστραφεί ολοσχερώς
και στόχος να γίνει, λίαν προσεχώς,
το ανθρωποειδές να γίνει του ανθρώπου εχθρός.

Θα πάει αντίθετα στο ρεύμα,
φορώντας στο κεφάλι της ΑΙ το στέμμα;
Θα ακολουθήσει την ίδια πορεία
προς το αβυσσαλέο τέρμα;

Ή θα επιστρέψει στο ζείδωρο Ελληνικό Πνεύμα:

της Φιλοσοφίας,
της Οικολογίας,
της Λογικής,
της Ειρήνης και της Δικαιοσύνης,
της Ανδρείας και της Μεγαλοψυχίας,
της Ευποιίας και της Ευκοσμίας,
του Ανθρωπισμού,
της Τέχνης και του Πολιτισμού;

Και ο άνθρωπος, βελτιωμένος,
στο παγκόσμιο χωριό μονοιασμένος,
το μέγα άλμα προς τα άστρα να ξεκινήσει,
αφού πρώτα τη Γη μας καθαρίσει.

Αυτό, για να γίνει, πρέπει να ομονοήσει,
να συνεργαστεί και τους πολέμους να σταματήσει,
το Διεθνές Δίκαιο να σεβαστεί
και τους παραβάτες ο ενισχυμένος ΟΗΕ να τιμωρεί.

Ο άνθρωπος έχει μέλλον και πρέπει να ζήσει.
Ο Νέος Ηρακλής, την ύστατη στιγμή,
θα εμφανιστεί και τη Γη θα σώσει,
γιατί ο άνθρωπος πολλές φορές
από τον κίνδυνο της εξαφάνισης έχει γλιτώσει.

Γιατί ο άνθρωπος πολλές ανάγκες έχει:
τροφή, αέρα καθαρό, νερό,
χώρο, θερμοκρασία ανεκτή για να ζήσει,
ανέσεις για να χαρεί.

Αντίθετα, το ανθρωποειδές αντέχει.
Κι αν αποκτήσει ικανότητα αναπαραγωγής
και αυτοσυντήρησης,
κάποτε τον άνθρωπο μπορεί να εξαφανίσει
και αυτό στη Γη να επικρατήσει.

Όμως η ανθρώπινη συνείδηση δεν θα επιτρέψει
τέτοιο βδέλυγμα να εκτελεστεί.

Η Ελλάδα μπορεί να λάμψει και πάλι σαν φάρος,
με το φως του Παρθενώνα
και τα μάρμαρα της Πάρος

Στον Πολιτισμό και στην Τέχνη να επικεντρωθεί,
των ειδικών η φωνή στους Δελφούς να ακουστεί
και, υπέρ των λαών, να εργασθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη:

στη Γη να φέρει
Οικολογία — Ευημερία — Ειρήνη — Δικαιοσύνη.

με Ελευθερία

Κι έτσι ο Νέος Ηρακλής,
ο άνθρωπος της νέας εποχής,
με γνώση, σύνεση και ανθρωπιά,
τη Γη θα πάει
όχι στην άβυσσο μιάς ανεξέλεγκτης ΑΙ
αλλά στα άστρα.       (3/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Η φλυαρία(1) είναι ομιλία με πολλά και ασυλλόγιστα λόγια. Ο φλύαρος-κοινώς φαφλατάς – είναι εκείνος που μπορεί να καθίσει δίπλα σε κάποιον άγνωστο και να αρχίσει να παινεύει πρώτα τη γυναίκα του, έπειτα να του διηγείται το όνειρο που είδε τη νύχτα και στη συνέχεια να του μιλά για τα φαγητά που είχε στο τραπέζι του, περιγράφοντάς τα μάλιστα με κάθε λεπτομέρεια.

Έπειτα, προχωρώντας στη συζήτηση, λέει ότι οι σημερινοί άνθρωποι είναι πιο πονηροί από τους παλιούς, πόσο ακριβαίνουν τα σιτηρά στην αγορά και πόσοι ξένοι έχουν έρθει στην πόλη. Συνεχίζει λέγοντας ότι μετά τα Διονύσια(2) η θάλασσα είναι κατάλληλη για ταξίδια(3), ότι, αν ο Ζευς ρίξει άφθονη βροχή(4), τα σιτηρά θα γίνουν καλύτερα, πως θα καλλιεργήσει το χωράφι του τον ερχόμενο χρόνο, ότι η ζωή έχει γίνει πιο δύσκολη και ότι ο Δάμιππος(5) άναψε τη μεγαλύτερη λαμπάδα στα Ελευσίνια Μυστήρια(6).

Μιλά ακόμη για το πόσοι είναι οι στύλοι του Ωδείου(7), αναφέρει ότι «χθες έκανε εμετό» και ρωτά «τι μέρα είναι σήμερα», συνεχίζοντας αδιάκοπα όσο κανείς τον υποφέρει.

Δεν ξεκολλά από κοντά του και συνεχίζει, λέγοντας πως τα Ελευσίνια Μυστήρια γίνονται τον μήνα Βοηδρομιώνα(8), τα Απατούρια τον Πυανεψιώνα(9) και τα Διονύσια των Αγρών τον Ποσειδεώνα(10).

Τέτοιους ανθρώπους πρέπει κανείς να τους αποφεύγει και να το βάζει στα πόδια, αν δεν θέλει να τον πιάσει… πυρετός· διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αν έχεις χρόνο για συζήτηση ή αν έχεις δουλειά.

Σχολιασμός

1. Ο Πλάτων λέγει ότι όλες οι επιστήμες έχουν ανάγκη «ἀδολεσχίας» και «μετεωρολογίας» — δηλαδή λεπτολόγου και ανώτερης έρευνας. Στον Θεαίτητο, όμως, γράφει: «δεινόν και αοιδὲς ἀνὴρ εἶναι ἀδολέσχης». Αδολέσχης = πολυλογάς. Αν έχεις κάτι ουσιαστικό να πεις, ορθώς πράττεις και ομιλείς. Αν δεν έχεις τίποτε να πεις και παρ’ όλα αυτά συνεχίζεις να μιλάς, τότε είσαι πολυλογάς και αδολέσχης.

2. Προς τιμήν του Διονύσου υπήρχαν πολλές εορτές: τα Αγριώνια, τα Ανθεστήρια, τα Λήναια και τα Μικρά ή Μεγάλα Διονύσια. Τα Μικρά Διονύσια τελούνταν κατά τον μήνα Ποσειδεώνα (15 Δεκ.–15 Ιαν.), ενώ τα Μεγάλα Διονύσια κατά τον μήνα Ελαφηβολιώνα (15 Μαρτ.–15 Απρ.).

3. Εννοεί μετά τα Μεγάλα Διονύσια, γιατί κατά τον χειμώνα τα θαλάσσια ταξίδια περιορίζονταν. Το ναυτικό μας έθνος είχε ήδη από την εποχή του Ησιόδου οδηγίες σχετικά με την κατάλληλη εποχή για ταξίδια, σύμφωνα με τις οποίες «η κατάλληλη εποχή για ταξίδια είναι πενήντα ημέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο» (Έργα και Ημέραι).

4. Ο Ζευς, ως θεός των κεραυνών και της βροχής, καλείτο «Όμβριος» ή «Νεφεληγερέτης» Δίας. Στα Ελευσίνια Μυστήρια οι ιερείς κοίταζαν ψηλά και έλεγαν στον Δία «ὕε» (= βρέξε) — εξ ου και ο «υετός» — και κατόπιν κοίταζαν κάτω και έλεγαν στη Γαία «κύε» (= γέννησε), εξ ου και η «κύησις».

5. Ο Αρποκρατίων αναφέρει κάποιον Δάμιππο, τον οποίο υπερασπίστηκε ο ρήτορας Υπερείδης, που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.

6. Κατά τους εορτασμούς των Ελευσινίων Μυστηρίων προς τιμήν της Δήμητρας άναβαν λαμπάδες, προς τιμήν, σύμφωνα με την παράδοση, της δάδας που άναψε η θεά από το ηφαίστειο της Αίτνας, όταν αναζητούσε την κόρη της, Περσεφόνη.

Μια ακόμη, κατά την άποψη του συγγραφέα, ένδειξη ότι ο Χριστιανισμός πήρε στοιχεία από την ελληνική λατρεία και τους απέδωσε νέο θεολογικό περιεχόμενο.

7. Τα Ωδεία ήταν κτίρια σε σχήμα θεάτρου, αλλά στεγασμένα για λόγους ακουστικής. Εκεί διεξάγονταν μουσικοί και ποιητικοί αγώνες κατά τους εορτασμούς των Παναθηναίων. Το Ωδείο ήταν πολύστυλο και πολύεδρο και, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, έμοιαζε με τη σκηνή του Μεγάλου Βασιλέως των Περσών.

Οι στύλοι και η στέγη είχαν κατασκευαστεί από τα ξύλα των περσικών πλοίων που είχαν κυριευθεί κατά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.). Καταστράφηκε το 86 π.Χ. από τον τύραννο Αριστίωνα, όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας πολιορκούσε την Αθήνα. Ξανακτίστηκε κατά την περίοδο 65–52 π.Χ. από τον φιλέλληνα βασιλιά της Καππαδοκίας, Αριοβαρζάνη.

8. Ο Βοηδρομιών αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου.

9. Τα Απατούρια τελούνταν κατά την 11η–13η ημέρα του Πυανεψιώνα.

10. Ο Πυανεψιών ήταν ο 4ος μήνας του αττικού ημερολογίου και αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου.

11. Ο Ποσειδεών αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Δεκεμβρίου – 15 Ιανουαρίου.

12. Αν πέσεις σε τέτοιους ανθρώπους, που έχουν καλό φίλο τον τύραννο Ερντογάν, επειδή είναι «σκληρό καρύδι» και συνεχίζει τη γενοκτονία των Κούρδων, απειλεί τους γείτονες με τη «Γαλάζια Πατρίδα», υπενθυμίζει  το Ματζικέρτ, τη  Ναυμαχία της Ναυπάκτου (Λεπάντο) κ.α,  φυλακίζει και καταπιέζει κάθε αντιφρονούντα και αδιαφορεί για την ουσία της δημοκρατίας, τότε ετοιμάσου για πόλεμο, γιατί αργά ή γρήγορα θα τον αντιμετωπίσεις μόνος .

13. Μήπως σας θυμίζει και  τον μεγάλο    μας  προστάτης; Τότε βάλε το στα πόδια για να μην τον συναντήσεις, γιατί η πολυλογία του φέρνει θάνατο και καταστροφή σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. (2/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

by Lieutenant General (Ret.) Konstantinos H. Konstantinidis

Now that politicians have failed,
the experts, the scientists,
and life has slipped through their hands
like the doves of war,

a new goddess is needed,
symbolic and stern,
to embody the idea
and the virtue—

yet to be effective.

Necessity.

Before her, even the gods are persuaded,
and human beings are driven
or disappear.

If the Earth is to survive,
perhaps this new goddess can save it.

Let her become the Soul of the Earth,
the guardian of a new civilization,
a civilization of moderation,
of responsibility and Virtue.

And if she does not truly exist,
let her exist symbolically,
like the gods of our ancestors.

Let us discover her ourselves.

Let us give her a form
stern, yet beautiful,

with an olive branch,
a spear, and a helmet.

And let her message be heard everywhere,
until Necessity becomes consciousness
and consciousness becomes action.

And let the environment
be her garment.

For the Earth must regain her balance,
and support humanity,
before the downward path
leads her into chaos.

But somewhere along the way,
we forgot Moderation.

We took more from nature
than she was able to give us.

Every need became a desire,
every desire became consumption,
and consumption
became a new god
that destroys us—

instead of saving us.

The more we produce,
the more we demand.

And the more we consume,
the more we wound
the Earth that nourishes us.

Energy increases,
temperatures rise,
the balance is overturned,
and humanity
moves further away from nature,

and because of this,
it has begun to perish.

The Earth
is not a garbage dump.

It is our home,

and we must pay some kind of rent
to keep it clean.

A great village it has become,
adrift within the course
of our Galaxy.

And if each of us seeks
to tear it down in order to dominate,
that person will commit a crime.

Will we then live
among the ruins?

And if nuclear weapons become instruments
in the hands of the reckless,
and if artificial intelligence
is used for evil,

then the Earth
will have been exhausted.

Its future will be bleak.

And humanity
will search in vain
for another planet
to inhabit—

something that, for the time being,
remains utopian.

But there is only one Earth.

And here we must learn to live
with balance,

in peace
and in harmony.

(1/10/26)

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: Amphiktyon Blog

Amphiktyon Official Site: Amphiktyon Official Site

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Τώρα που απέτυχαν οι πολιτικοί,
οι ειδικοί, οι επιστήμονες,
κι η ζωή τους ξέφυγε απ’ τα χέρια
σαν περιστέρια του πολέμου,

χρειάζεται μια νέα θεά,
συμβολική κι αυστηρή,
να συμπυκνώνει την ιδέα
και την αρετή

να είναι όμως αποτελεσματική

Ανάγκη.

Μπροστά της ακόμη και οι θεοί πείθονται
κι οι άνθρωποι φέρονται ή  εξαφανίζονται

Αν η Γη πρέπει να επιβιώσει,
η νέα αυτή θεά ίσως τη σώσει.

Να γίνει η Ψυχή της Γης,
προστάτης ενός νέου πολιτισμού,
του πολιτισμού του μέτρου,
της ευθύνης και της Αρετής.

Κι αν δεν είναι υπαρκτή,
ας είναι συμβολική,
όπως οι πατρώοι μας θεοί.

ας την ανακαλύψουμε εμείς

Ας της δώσουμε μορφή  αυστηρή αλλά  ωραία

Με κλαδί ελαίας , με δόρυ και με περικεφαλαία

Κι ας ακουστεί παντού το μήνυμά της,
ώσπου η Ανάγκη να γίνει συνείδηση
και η συνείδηση πράξη.

και το περιβάλλον η φορεσιά της

Γιατί η Γη πρέπει να ορθοποδήσει

Την ανθρωποτητα να στηρίξει
πριν ο κατήφορος
την οδηγήσει στο χάος.

Μα κάποτε ξεχάσαμε το Μέτρο.

Πήραμε περισσότερα από τη φύση
απ’ όσα μπορούσε να μας  χαρίσει.

Κάθε ανάγκη έγινε επιθυμία,
κάθε επιθυμία κατανάλωση,
κι η κατανάλωση
έγινε νέος θεός που μας καταστρέφει

Αντί να μας σώσει

Όσο περισσότερα παράγουμε,
τόσο περισσότερα ζητούμε.

Κι όσο περισσότερο καταναλώνουμε,
τόσο περισσότερο πληγώνουμε
τη Γη που μας τρέφει.

Η ενέργεια αυξάνει,
η θερμοκρασία ανεβαίνει,
η ισορροπία ανατρέπεται
κι ο άνθρωπος
απομακρύνεται από τη φύση

και εξ αιτίας των άρχισε να πεθαίνει.

Η Γη   δεν είναι σκουπιδαποθήκη.

Είναι το σπίτι μας

 και πρέπει να πληρώνουμε κάποιο νοίκι

για να το έχουμε καθαρό

Ένα μεγάλο χωριό έχει καταντήσει
έξω από του Γαλαξία μας την κοίτη

Κι αν ο καθένας θελήσει
να το γκρεμίσει για να κυριαρχήσει,
αυτός  θα εγκληματήσει
θα κατοικήσει στα ερείπια;

Κι αν τα πυρηνικά γίνουν όπλο
στα χέρια του απερισκεπτου,
κι αν η τεχνητή νοημοσύνη
χρησιμοποιηθεί για το κακό,

τότε η Γη
θα έχει εξοφλήσει.

το μέλλον της ζοφερό

Και ο άνθρωπος
θα αναζητά μάταια
έναν άλλο πλανήτη
για να κατοικήσει

πράγμα προς το παρόν ουτοπικό

Μα η Γη είναι μία.

Κι εδώ πρέπει να ζούμε με ισορροπία

Ειρηνικά και με αρμονία

   (1 /10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org 

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Τώρα που απέτυχαν οι πολιτικοί,
οι ειδικοί, οι επιστήμονες,
κι η ζωή τους ξέφυγε απ’ τα χέρια
σαν περιστέρια του πολέμου,

χρειάζεται μια νέα θεά,
συμβολική κι αυστηρή,
να συμπυκνώνει την ιδέα
και την αρετή

να είναι όμως αποτελεσματική

Ανάγκη.

Μπροστά της ακόμη και οι θεοί πείθονται
κι οι άνθρωποι σύρονται ή  εξαφνίζονται

Αν η Γη πρέπει να επιβιώσει,
η νέα αυτή θεά ίσως τη σώσει.

Να γίνει η Ψυχή της Γης,
προστάτης ενός νέου πολιτισμού,
του πολιτισμού του μέτρου,
της ευθύνης και της Αρετής.

Κι αν δεν είναι υπαρκτή,
ας είναι συμβολική,
όπως οι πατρώοι μας θεοί.

ας την ανακαλύψουμε εμείς

Ας της δώσουμε μορφή  αυστηρή αλλά  ωραία

Με κλαδί ελαίας , με δόρυ και με περικεφαλαία

Κι ας ακουστεί παντού το μήνυμά της,
ώσπου η Ανάγκη να γίνει συνείδηση
και η συνείδηση πράξη.

και το περιβάλλον η φορεσιά της

Γιατί η Γη πρέπει να ορθοποδήσει

Την ανθρωποτητα να στηρίξει
πριν ο κατήφορος
την οδηγήσει στο χάος.

Μα κάποτε ξεχάσαμε το Μέτρο.

Πήραμε περισσότερα από τη φύση
απ’ όσα μπορούσε να μας  χαρίσει.

Κάθε ανάγκη έγινε επιθυμία,
κάθε επιθυμία κατανάλωση,
κι η κατανάλωση
έγινε νέος θεός που μας καταστρέφει

Αντί να μας σώσει

Όσο περισσότερα παράγουμε,
τόσο περισσότερα ζητούμε.

Κι όσο περισσότερο καταναλώνουμε,
τόσο περισσότερο πληγώνουμε
τη Γη που μας τρέφει.

Η ενέργεια αυξάνει,
η θερμοκρασία ανεβαίνει,
η ισορροπία ανατρέπεται
κι ο άνθρωπος
απομακρύνεται από τη φύση

και εξ αιτίας των άρχισε να πεθαίνει.

Η Γη   δεν είναι σκουπιδαποθήκη.

Είναι το σπίτι μα

 και πρέπει να πληρώνουμε κάποιο νοίκι

για να το έχουμε καθαρό

Ένα μεγάλο χωριό έχει καταντήσει
έξω από του Γαλαξία μας την κοίτη

Κι αν ο καθένας θελήσει
να το γκρεμίσει για να κυριαρχήσει,
αυτός  θα εγκληματήσει
θα κατοικήσει στα ερείπια;

Κι αν τα πυρηνικά γίνουν όπλο
στα χέρια του απερίσκεπτου,
κι αν η τεχνητή νοημοσύνη
χρησιμοποιηθεί για το κακό,

τότε η Γη
θα έχει ξοφλήσει.

το μέλλον της ζοφερό

Και ο άνθρωπος
θα αναζητά μάταια
έναν άλλο πλανήτη
για να κατοικήσει

πράγμα προς το παρόν ουτοπικό

Μα η Γη είναι μία.

Κι εδώ πρέπει να ζούμε.

 αρμονικά και με ισορροπία  (1 /10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

by Lieutenant General (Ret.) Konstantinos H. Konstantinidis

Archaeologists Bring the Evidence to Light

There are also references to long-distance trading voyages undertaken by the Minoans and other ancient peoples in search of valuable raw materials, such as tin and amber. The extent of these journeys, however, and their precise geographical range remain subjects of ongoing research.

Aristophanes, in The Birds, even plays with the word “Pelasgians,” creating an imaginative wordplay connecting it with “great birds.” This image may symbolically suggest a people constantly on the move, seeking new lands and new horizons.

The tendency of the Greeks toward migration and the establishment of colonies did not cease in historical times. From the ancient colonies of the Mediterranean and the Black Sea to the great Greek communities of the modern era, the Greek world displayed remarkable geographical mobility.

And perhaps future research, as archaeology, genetics, linguistics, and other sciences continue to advance, will shed even more light on the unknown aspects of the movements and contacts of ancient peoples.

The Greeks Knew More Than We Think

It is certain that the ancient Greeks knew more about the world around them than we often give them credit for. From the Minoans and Mycenaeans to the Ionian natural philosophers and the Classical period, the Greek world developed a distinctive tradition of observation, inquiry, and the pursuit of knowledge.

And regardless of whether the more adventurous theories concerning transoceanic Greek settlements are ever proven to be valid, it remains indisputable that ancient Greek thought exerted an enormous influence on world history and on the way human beings understand the world, nature, and themselves.

From prehistoric times to the present day, the search for new horizons has been an integral part of the human adventure. And perhaps this very unceasing quest constitutes the most enduring characteristic of the Greek spirit.

Epilogue

Did the Greeks reach America before Columbus? This question cannot simply be dismissed because it does not fit within the established, conventional interpretations of history. The testimonies, traditions, archaeological findings, the seafaring capabilities of the ancient Pelasgian Greeks, and the various indications that have been identified from time to time together constitute a field of research for Greek and foreign universities. Such research requires an open mind, investigation—something that is still lacking—and freedom from preconceived notions.

History is written not only through what we know, but also through what research continues to bring to light. New discoveries may overturn earlier certainties and lead to new interpretations of the past. Therefore, the written testimonies and the cultural legacy of the ancient Greeks throughout the world, combined with their seafaring capabilities, should be examined seriously and without a priori exclusions.

Perhaps, ultimately, the real question is not only “Did the Greeks reach America before Columbus?”, but why have we still not shed light on the ancient written prehistory of the Greeks? What is preventing us from doing so?

And the answer to this question will not be provided by dogmatism, but by the very evidence that archaeological excavation and scientific research will one day bring to light.

(30/9/26)

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Οι Ανασκαφείς φέρνουν στο φως τα τεκμήρια

Υπάρχουν επίσης αναφορές σε μακρινά εμπορικά ταξίδια των Μινωιτών και άλλων αρχαίων λαών προς αναζήτηση πολύτιμων πρώτων υλών, όπως ο κασσίτερος και το ήλεκτρον. Η έκταση, όμως, αυτών των ταξιδιών και η ακριβής γεωγραφική τους εμβέλεια εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο έρευνας.

Ο Αριστοφάνης, στους Όρνιθες, παίζει ακόμη και με τη λέξη «Πελασγοί», δημιουργώντας μια ευφάνταστη λογο παίγνιακή σύνδεση με τα «μεγάλα πτηνά». Η εικόνα αυτή μπορεί συμβολικά να παραπέμπει σε έναν λαό που κινείται διαρκώς, αναζητώντας νέους τόπους και νέους ορίζοντες.

Η τάση των Ελλήνων προς τη μετανάστευση και τη δημιουργία αποικιών δεν σταμάτησε στους ιστορικούς χρόνους. Από τις αρχαίες αποικίες της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου έως τις μεγάλες ελληνικές κοινότητες της νεότερης εποχής, ο ελληνικός κόσμος παρουσίασε αξιοσημείωτη γεωγραφική κινητικότητα.

Και ίσως οι μελλοντικές έρευνες, καθώς εξελίσσονται η αρχαιολογία, η γενετική, η γλωσσολογία και οι άλλες επιστήμες, να φωτίσουν ακόμη περισσότερο τις άγνωστες πτυχές των μετακινήσεων και των επαφών των αρχαίων λαών.

Οι Έλληνες  γνώριζαν περισσότερα από ότι νομίζουμε

Είναι βέβαιο ότι οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν περισσότερα για τον κόσμο γύρω τους απ’ όσα συχνά τους αποδίδουμε. Από τους Μινωίτες και τους Μυκηναίους έως τους Ίωνες φυσικούς φιλοσόφους και τους κλασικούς χρόνους, ο ελληνικός κόσμος ανέπτυξε μια ιδιαίτερη παράδοση παρατήρησης, έρευνας και αναζήτησης της γνώσης.

Και, ανεξάρτητα από το εάν οι πιο τολμηρές θεωρίες για υπερωκεάνιες ελληνικές αποικίες αποδειχθούν κάποτε βάσιμες ή όχι, παραμένει αδιαμφισβήτητο ότι η αρχαία ελληνική σκέψη άσκησε τεράστια επιρροή στην παγκόσμια ιστορία και στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο, τη φύση και τον ίδιο τον εαυτό του.

Από την προϊστορική εποχή έως σήμερα, η αναζήτηση νέων οριζόντων υπήρξε αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης περιπέτειας. Και ίσως αυτή ακριβώς η αδιάκοπη αναζήτηση να αποτελεί το πιο διαχρονικό χαρακτηριστικό του ελληνικού πνεύματος.

Επίλογος

Οι Έλληνες πήγαν πριν από τον Κολόμβο στην Αμερική; Το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να απορρίπτεται απλώς επειδή δεν εντάσσεται στις  δογματικές ιστορικές αντιλήψεις του κατεστημένου. Οι μαρτυρίες, οι παραδόσεις, τα αρχαιολογικά ευρήματα, οι ναυτικές δυνατότητες των αρχαίων  Πελασγών Ελλήνων    και οι διάφορες ενδείξεις που έχουν κατά καιρούς επισημανθεί συνθέτουν ένα πεδίο έρευνας από τα Ελληνικά και ξένα ΑΕΙ .Απαιτεί ανοιχτό πνεύμα,   έρευνα που ελλείπει και   απαλλαγή από προκαταλήψεις.

Η ιστορία δεν γράφεται μόνο από όσα γνωρίζουμε, αλλά και από όσα η έρευνα εξακολουθεί να φέρνει στο φως. Νέα ευρήματα πρέπει να  ανατρέψουν παλαιότερες βεβαιότητες και να οδηγούν σε νέες ερμηνείες του παρελθόντος. Επομένως, οι γραπτές μαρτυρίες και ο πολιτισμός των  αρχαίων Ελλήνων ανά τον κόσμο  εν συνδυασμώ και με τις ι ναυτικές τους ικανότητες  πρέπει  να εξετάζονται  με σοβαρότητα και χωρίς apriori αποκλεισμούς.

Ίσως, τελικά, το πραγματικό ερώτημα να μην είναι μόνο «αν οι Έλληνες έφθασαν στην Αμερική πριν από τον Κολόμβο», αλλά γιατί ακόμη δεν ρίξαμε φως στην πανάρχαια γραπτή προϊστορία των Ελλήνων ; Τι είναι αυτό που την εμποδίζει;

  Και η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα δοθεί όχι από δογματισμούς, αλλά από τα ίδια τα τεκμήρια που η αρχαιολογική σκαπάνη και η επιστημονική έρευνα θα   φέρνουν κάποτε  στο φως.  

. ( 30/9/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

By Lieutenant General (Ret.) K. H. Konstantinidis

According to written accounts by various authors, as well as archaeological finds that have at times been attributed to earlier contacts between the Old and New Worlds, the view has been put forward that Greek seafarers may have reached the shores of America as early as prehistoric times and may have established colonies or trading posts in various regions.

The relevant theories place such hypothetical settlements in Canada, Florida and the lower Mississippi Valley, as well as in South America, in Venezuela, Brazil, Bolivia and the Amazon region. During later centuries, according to the same views, these seafarers may have proceeded toward the Pacific coast, to Peru, and from there toward the islands of the South Pacific.

In this context, ancient finds and traditions of Easter Island have at times been associated with these theories, as have accounts of white-skinned people who, according to certain local traditions, had arrived in these regions. Some researchers and writers have regarded these people as ancestors of later inhabitants. Relevant references are also included in the work of Charles Berlitz, Mysteries from Forgotten Worlds (p. 175 ff.).

The Aegeans: The First Seafarers

It is a fact that, as early as the second millennium BC, the civilizations of the Aegean had developed considerable maritime capabilities. The Minoan civilization of Crete and, later, the Mycenaean civilization of the Achaeans developed significant maritime expertise and engaged in extensive sea travel and commercial contacts throughout the eastern Mediterranean.

At the same time, tradition preserves accounts of great naval expeditions, such as the Argonaut Expedition to Colchis and the Achaean expedition against Troy. These traditions certainly testify to the great importance of the sea in the mythological and cultural consciousness of the ancient Greeks. Their connection, however, with the American continent is a matter of interpretation and not an historically established fact.

The Greeks Traveled Throughout the World

At the same time, the view has been expressed that the ancient Greek tribes did not move only toward the West, but also toward the East. In northern Japan, for example, the Ainu population survived into modern times, and various theories have at different times been proposed concerning their origins. Similar references to populations described as “white” in remote areas of Asia and the Pacific can also be found in earlier travel accounts and works of folklore.

Everywhere They Left Traces of Their Civilization

The explorer and merchant-marine captain Gerasimos Kolaitis mentions, among other things, related traditions concerning the Philippines, as well as a small island location in the Indian Ocean, which is also referred to in the aforementioned work by Berlitz.

Similar theories have also been proposed concerning the Canary Islands, where traces of ancient cultural influences have been sought and certain traditions have been connected with the very ancient tradition of Atlantis, known primarily through Plato’s dialogues, Timaeus and Critias.

Art Bears Witness to the Truth

Certain similarities have also been pointed out between ancient works of art and architectural elements of the civilizations of Central and South America—the Maya, Aztecs and Incas—and familiar decorative or architectural motifs of the Aegean world. Among these, mention has been made of motifs resembling the Greek meander pattern.

Similar comparisons have also been attempted in the linguistic field. Some writers have pointed out alleged similarities between words in Maya, Māori, Quechua and other Pacific languages and Greek words. However, linguistic similarities of this kind do not, in themselves, constitute evidence of common ancestry or an ancient Greek presence, since systematic comparative-linguistic documentation is required.

The Famous Glozel Tablet

The hypothesis of an ancient Greek presence is not limited to America. In ancient Greek tradition, we also encounter references to the campaigns of Heracles toward the West and Gaul, as well as to contacts between the Greek world and distant peoples of Western Europe.

Of particular interest is the famous Glozel tablet in France, whose authenticity has been the subject of intense scholarly controversy. Some researchers have regarded it as an extremely ancient artifact, while others have questioned its authenticity. Consequently, the tablet remains a controversial issue and cannot, without qualification, be used as evidence of an ancient Greek settlement in France.

Within certain interpretations of the Orphic tradition, the tablet has been associated with ancient Greek mythology and the campaigns of Heracles toward the West. Along the same lines of reasoning, it has even been hypothesized that the Basques might be connected with the intermingling of ancient populations of the region with groups mythologically associated with the campaigns of Heracles. This, however, is a hypothesis and does not constitute an accepted historical conclusion.

How Could the Ancients Have Crossed the Atlantic?

And here a reasonable question arises: how could ancient seafarers have crossed the Atlantic, and even the Pacific Ocean, without the technological capabilities of the modern era?

The answer is not necessarily impossible from a maritime standpoint. In modern times, seafarers have succeeded in crossing vast oceans in small boats without mechanical propulsion, demonstrating that human navigation can undertake extraordinarily long voyages even with limited technological means.

The ancient Greeks possessed considerable maritime experience and developed astronomical knowledge that could be used both for navigation and for measuring time and the seasons. Their maritime tradition was therefore undoubtedly a significant achievement of the ancient world.

The peoples of northern Europe emerged as important overseas seafarers several centuries later. The Vikings, in particular, reached North America around AD 1000, a fact that has now been archaeologically documented.

(28/9/26)

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: Amphiktyon Blog
Amphiktyon Official Site: Amphiktyon Official Site