Αμφικτύων

By Major General (Ret.) K. H. Constantinidis

Terror and fear rule our age,
our lives have become defenceless;
our very existence is threatened from every side,
and an enemy lurks around every corner.

Never, in my long life,
have I seen a world so frightened,
so violent, so divided,
so burdened and troubled by its needs,
searching with a lantern in the darkness,
in an age when AI shines so brightly.

And all this in strange times,
when Education is slowly fading away,
yet Science climbs ever higher
and, like a new Prometheus,
brings the fire of heaven down to Earth,

But does not elevate humanity.

Nuclear fusion, superintelligence,
machines that think,
minds that multiply,
while humanity struggles to make sense
of the future approaching,
with both wonder and fear.

What will we do with all these things?

We fear El Niño,
lest it become the executioner of the Earth;
we fear rising prices,
energy costs, insecurity,
the unknown that lies ahead,
and no one knows what it will bring.

We fear dwindling food supplies,
rising prices,
wars growing ever more frequent;
new ones begin,
while old ones never end,
and the fear of nuclear war closes in around us.

We fear society’s turmoil,
crime advancing with ferocity,
outpacing even technology.
We fear ideological obsession,

the weakness of politicians,
injustice, corruption,
arrogant power,
irrationality and inhumanity.

We fear quacks of every kind,
false sages and cunning impostors,
who hand out diplomas
as though they were confetti,
dressing ignorance
in scientific garb,
self-proclaimed experts in death.

And the United Nations stands aloof,
outside the powerful men’s private clubs,
while the titans of AI,
like hungry predators,
seek power and wealth
before reaching for the stars.

And humanity, bewildered,
runs right and left,
some towards the West, others towards the East,
divided and panicked,
like ants that have lost
their nest in the rain.

They wander, they search,
they jostle, they quarrel,
they know not where they are going,
nor which road to choose.

Standing at the crossroads,
with a precipice ahead and a raging torrent behind.
The very road they travel frightens them,
while consumerism
has brought them to the end of the line.

The world must change.

And there, within the realm of myth,
Phaethon appears upon his chariot.

He races towards the Sun,
the horses running wild,
the young charioteer full of pride,
the reins slipping from his hands.

As he draws nearer to the Sun,
he knows not where to draw the line.
And when power exceeds
the limits of humankind,
Hubris and Ate strike like thunderbolts.

Zeus strikes the chariot,
and Phaethon falls
into the river Eridanus.

Let the warmongers remember,
let the mighty remember:
when power knows no bounds,
it becomes a fire
that first consumes the very one
who wields it.

Yet inaction, too, is harmful.

But no!

The world cannot turn back.
Science moves forward.
Technology gallops ahead.
And humanity need not fear knowledge;
with sound reason, it can master it.

If the many govern AI,
if democracy holds the reins,
if knowledge guides the course of life
rather than serving the power of the few,

if safeguards are put in place,
if independent oversight is ensured,
if every new machine is tested
before it is placed in our hands,

if common rules are established
and international red lines drawn,
if humanity shows prudence,
responsibility and courage,

then perhaps the machine
will become a friend, not a foe,
knowledge will shine with Apollonian light,
and humanity will become godlike,

but never a god.

Time alone will tell.

For if power
falls into the hands of a reckless few,
if technology becomes a weapon
in the hands of the deranged,
then Phaethon
will fall from the heavens once more,
and this time,
our Earth will perish with him.

That is why, now,
in this hour of immense responsibility,
humanity must change,

yet always remain free.

So that it does not end up on Procrustes’ bed,
mutilated before it perishes,
it must rediscover its values,
remembering that power without wisdom
is calamity and self-destruction.

And perhaps then
Hellenism may once again become a beacon,
not with swords and hammers,

but like Prometheus,
who brought us fire:
through Democracy,
Dialogue,

Science,
Cooperation,
Measure,
and Philosophy.

Thus may Artificial Intelligence
become a servant of life,
not the master of humankind.

May knowledge become power,
power become responsibility,
technology become creation,
and creation become hope.

And may Apollo
grant us enlightenment.

For the Earth.
For life.
For those who came before us,
for those who live today,
and for those who will follow us.

And may today’s frightened world
become joyful and fulfilled,

and stride forward
with greater courage,

keeping the flame  and  

THE FRIGHTENED WORLD

By Major General (Ret.) K. H. Constantinidis

Terror and fear rule our age,
our lives have become defenceless;
our very existence is threatened from every side,
and an enemy lurks around every corner.

Never, in my long life,
have I seen a world so frightened,
so violent, so divided,
so burdened and troubled by its needs,
searching with a lantern in the darkness,
in an age when AI shines so brightly.

And all this in strange times,
when Education is slowly fading away,
yet Science climbs ever higher
and, like a new Prometheus,
brings the fire of heaven down to Earth,

But does not elevate humanity.

Nuclear fusion, superintelligence,
machines that think,
minds that multiply,
while humanity struggles to make sense
of the future approaching,
with both wonder and fear.

What will we do with all these things?

We fear El Niño,
lest it become the executioner of the Earth;
we fear rising prices,
energy costs, insecurity,
the unknown that lies ahead,
and no one knows what it will bring.

We fear dwindling food supplies,
rising prices,
wars growing ever more frequent;
new ones begin,
while old ones never end,
and the fear of nuclear war closes in around us.

We fear society’s turmoil,
crime advancing with ferocity,
outpacing even technology.
We fear ideological obsession,

the weakness of politicians,
injustice, corruption,
arrogant power,
irrationality and inhumanity.

We fear quacks of every kind,
false sages and cunning impostors,
who hand out diplomas
as though they were confetti,
dressing ignorance
in scientific garb,
self-proclaimed experts in death.

And the United Nations stands aloof,
outside the powerful men’s private clubs,
while the titans of AI,
like hungry predators,
seek power and wealth
before reaching for the stars.

And humanity, bewildered,
runs right and left,
some towards the West, others towards the East,
divided and panicked,
like ants that have lost
their nest in the rain.

They wander, they search,
they jostle, they quarrel,
they know not where they are going,
nor which road to choose.

Standing at the crossroads,
with a precipice ahead and a raging torrent behind.
The very road they travel frightens them,
while consumerism
has brought them to the end of the line.

The world must change.

And there, within the realm of myth,
Phaethon appears upon his chariot.

He races towards the Sun,
the horses running wild,
the young charioteer full of pride,
the reins slipping from his hands.

As he draws nearer to the Sun,
he knows not where to draw the line.
And when power exceeds
the limits of humankind,
Hubris and Ate strike like thunderbolts.

Zeus strikes the chariot,
and Phaethon falls
into the river Eridanus.

Let the warmongers remember,
let the mighty remember:
when power knows no bounds,
it becomes a fire
that first consumes the very one
who wields it.

Yet inaction, too, is harmful.

But no!

The world cannot turn back.
Science moves forward.
Technology gallops ahead.
And humanity need not fear knowledge;
with sound reason, it can master it.

If the many govern AI,
if democracy holds the reins,
if knowledge guides the course of life
rather than serving the power of the few,

if safeguards are put in place,
if independent oversight is ensured,
if every new machine is tested
before it is placed in our hands,

if common rules are established
and international red lines drawn,
if humanity shows prudence,
responsibility and courage,

then perhaps the machine
will become a friend, not a foe,
knowledge will shine with Apollonian light,
and humanity will become godlike,

but never a god.

Time alone will tell.

For if power
falls into the hands of a reckless few,
if technology becomes a weapon
in the hands of the deranged,
then Phaethon
will fall from the heavens once more,
and this time,
our Earth will perish with him.

That is why, now,
in this hour of immense responsibility,
humanity must change,

yet always remain free.

So that it does not end up on Procrustes’ bed,
mutilated before it perishes,
it must rediscover its values,
remembering that power without wisdom
is calamity and self-destruction.

And perhaps then
Hellenism may once again become a beacon,
not with swords and hammers,

but like Prometheus,
who brought us fire:
through Democracy,
Dialogue,

Science,
Cooperation,
Measure,
and Philosophy.

Thus may Artificial Intelligence
become a servant of life,
not the master of humankind.

May knowledge become power,
power become responsibility,
technology become creation,
and creation become hope.

And may Apollo
grant us enlightenment.

For the Earth.
For life.
For those who came before us,
for those who live today,
and for those who will follow us.

And may today’s frightened world
become joyful and fulfilled,

and stride forward
with greater courage,

keeping the flame and Courage of Prometheus alight.

Let us never allow it
to be extinguished again.

(8 October 2026)

Major General (Ret.) Konstantinos Constantinidis
Author – Member of the Society of Greek Literary Writers

Amphiktyon Blog:
http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Website:
http://www.amphiktyon.org

of Prometheus alight.

Let us never allow it
to be extinguished again.

(8 October 2026)

Major General (Ret.) Konstantinos Constantinidis
Author – Member of the Society of Greek Literary Writers

Amphiktyon Blog:
http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Website:
http://www.amphiktyon.org

by Major General (ret.) K. H. Konstantinidis

PART A — Foreign Intellectuals’ Admiration for Greek Culture

Alongside the opponents and critics of Hellenism, there were also many distinguished foreign philosophers, philologists, poets, and scientists who recognized the importance of ancient Greek culture and its profound influence on the development of European and global thought.

Among them were some of the most significant figures in intellectual history, whose work continues to be studied and discussed.

1. Eduard Zeller

The German philosopher and historian of philosophy Eduard Zeller was one of the most important scholars of ancient Greek philosophy. His work made a decisive contribution to the systematic examination of the philosophical schools and ideas of antiquity.

The study of Greek philosophy highlights the fact that the ancient Greeks raised fundamental questions about nature, knowledge, ethics, politics, and human existence. The answers they attempted to give, despite their differences, shaped concepts and methods that deeply influenced later European philosophy and science.

Their contribution was not limited to philosophical thought. From the Homeric epics to Attic tragedy, and from the art of the age of Pericles to mathematics and the natural sciences, the Greek world created works and ideas whose influence has endured through the ages.

2. Johann Gottfried Herder

The German philosopher, Hellenist, and writer Johann Gottfried Herder helped foster European interest in the history, language, and culture of peoples. His thought significantly influenced the intellectual environment in which Goethe also developed.

Herder is credited with the characteristic saying:

“As flowers adorn the earth and stars the heavens, so Athens adorns Greece, and Greece the world.”

The phrase poetically encapsulates the idea that Athens’ influence extended beyond its geographical boundaries and that Greek culture exerted an impact far greater than the size of the place in which it developed might suggest.

3. Johann Wolfgang von Goethe

Goethe, one of the leading figures in German and world literature, recognized the importance of ancient Greek art and literature in shaping European education.

In his intellectual world, antiquity was not merely a historical past to be admired, but a living field of study, aesthetic cultivation, and the search for harmony.

Goethe is credited with the saying:

“What the mind and heart are to the individual, Greece is to humanity.”

The phrase eloquently expresses the view that the Greek heritage is an essential point of reference for Europe’s intellectual tradition.

4. Friedrich Schiller

The great German poet Friedrich Schiller was one of the most important representatives of German Classicism. In his work “The Gods of Greece” (Die Götter Griechenlandes), he evokes the ancient world poetically, portraying nature, beauty, and the divine as being in close harmony.

The poem is dominated by nostalgia for a world in which people perceived nature as a living presence rather than as something detached from their spiritual experience.

Schiller is credited with the phrase: “Divine and immortal is the fire of Pindar.”

The reference to Pindar indicates that the lyric poetry of ancient Greece was one of the most important expressions of ancient poetic creativity.

5. Friedrich Engels

Engels, who together with Karl Marx co-founded the theoretical tradition of Marxism, repeatedly discussed the importance of ancient Greek philosophy and the historical development of human thought.

Greek philosophy was one of the first major arenas for the systematic investigation of nature, society, and knowledge. From the pre-Socratics to Plato and Aristotle, Greek thinkers developed different approaches that continued to influence philosophy for centuries.

The text under consideration attributes two statements concerning Plato and Aristotle to Engels.

Regardless of whether the specific phrases are accurately attributed, the influence of ancient Greek philosophy on the formation of European intellectual life is a historically documented fact.

6. M. Kruse

M. Kruse was a distinguished French Hellenist who described Plato as “one of the eternal teachers of the earth and of thought.”

This reference emphasizes Plato’s enduring place in the history of philosophy. His works, with their dialogues on justice, truth, education, the state, and the Good, continue to influence philosophical debate.

7. Jean-Jacques Rousseau

Rousseau, one of the most important political philosophers of the Enlightenment, wrote extensively about freedom, inequality, education, and the relationship between the individual and society.

In his works Discourse on the Origin and Foundations of Inequality Among Men, The Social Contract, and Émile, or On Education, he explores issues that also lay at the heart of ancient Greek political and ethical thought.

Ancient Athens, citizens’ political participation, and examples from ancient history became important points of reference in modern political philosophy. Rousseau, in an emphatic and arguably exaggerated formulation, characterizes Socrates as a “god-man.”

8. Percy Bysshe Shelley

The English Romantic poet Percy Bysshe Shelley was an ardent admirer of ancient Greece. Greek history, mythology, and cultural heritage are central elements of his work.

In the preface to his verse drama Hellas, written in 1821 in response to the Greek War of Independence, Shelley expressed the famous thought:

“We are all Greeks.”

In the same prefatory text, he emphasizes that the laws, literature, religion, and arts of modern Europe have deep roots in Greece.

This was not merely an expression of admiration for antiquity. It also formed part of the broader philhellenic climate of the period, when the Greeks’ struggle for freedom moved important figures in European intellectual life.

9. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff

The German classical philologist Wilamowitz-Moellendorff was one of the most important figures in modern classical philology. His work profoundly influenced the study of ancient Greek literature, religion, tragedy, and intellectual life.

The original text attributes to him the statements that “the Greek nation holds the cultural hegemony of humanity” and that the Greeks were always “liberty-loving and liberators, and never conquerors.”

10. Friedrich Nietzsche

Nietzsche was deeply familiar with ancient Greek literature and was one of the most important modern thinkers to grapple with the meaning of Greek culture.

In his work The Birth of Tragedy (1872), particularly chapter 15, he discusses the distinctive place of the ancient Greeks in cultural history and the difficulty later ages have had in freeing themselves from their influence.

In this context, Nietzsche observes that many eras tried to distance themselves from the Greek model but found themselves confronted by the power of its achievements. Greek creativity served as a standard of comparison, often making later works appear less original.

This passage is significant because it expresses Nietzsche’s admiration for the intellectual and artistic genius of the ancient Greeks.

The saying “Cursed Greek!” is also widely circulated as a statement by Nietzsche. I have not been able to substantiate it, and I leave it to you to verify through further study.

11. Ludwig Büchner

The German physician and philosopher Ludwig Büchner was an important representative of nineteenth-century materialism. In his work Force and Matter (Kraft und Stoff, 1855), he advocated a materialist interpretation of nature and human existence.

In a conversation with the Greek journalist Sarmakopoulos, he reportedly expressed satisfaction that materialist philosophy, from Thales to Epicurus, would return to Greece after more than two thousand years.

The reference to the pre-Socratic philosophers and Epicurus is nevertheless significant: important materialist and naturalistic approaches developed in ancient Greece, attempting to explain the world in terms of nature and its properties.

12. Jacob von Falke

The original text identifies Jacob von Falke as the author of a work entitled Hellas. In its introduction, he invites the reader to travel to the land of the people who created eternal beauty.

The idea of Greece as a place where models of aesthetic harmony developed is connected with the long European tradition of Classicism, which looked to ancient Greek art for ideals of form, measure, and proportion.

13. Ernest Renan

The French philosopher, historian, and writer Ernest Renan visited Athens and was deeply impressed by the Acropolis and the Parthenon.

This experience was connected with his celebrated text “Prayer on the Acropolis” (Prière sur l’Acropole), in which he expresses his admiration for ancient Greek art and for the ideal of beauty he recognized in Greek culture.

“Prayer on the Acropolis” is not merely a description of a monument. It is a personal meditation on beauty, truth, knowledge, and the relationship between the European spirit and antiquity.

The text remains one of the characteristic expressions of the admiration that Athens’ monuments inspired in important European intellectuals.

14. Henri Bergson

The French philosopher Henri Bergson was one of the major figures in European philosophy in the late nineteenth and early twentieth centuries. His work focused, among other things, on duration, consciousness, creativity, and evolution.

The original text associates him with the statement that the Greeks created a model of supersensory truth and aesthetic beauty whose fascination it is impossible to escape.

As a general theme, the reference to the aesthetic ideal of ancient Greece remains pertinent: Greek philosophy and art made a substantial contribution to the European conception of beauty, form, harmony, and human creativity.

The Enduring Influence of Greek Thought

The personalities mentioned above are only a small sample of the foreign intellectuals who studied, admired, drew upon, or criticized the ancient Greek heritage.

Greece’s influence on philosophy, literature, political thought, mathematics, and the natural sciences is undeniable. This heritage, however, is not the exclusive possession of one people; it is both a historical legacy and a shared field of human inquiry.

Unfortunately, there is no shortage of well-meaning commentators of every kind and ideologically biased critics of Hellenism—including AI—who rush to reject anything that is not accompanied by readily available evidence, even when it concerns views and historical observations that have repeatedly been confirmed through the enduring study of Greek literature and cultural heritage.

Thus, historical continuity is diminished, the intellectual contribution of the ancient Greeks is overlooked, and the discussion shifts from substance to doubt.

“The truth of the Greek spirit is the light that even today illuminates the darkness and heralds the dawn: the dawn of Freedom, Democracy, Justice, Humanism, and Peace.” (11 October 2026)

Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis

Writer – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

ΜΕΡΟΣ Α΄ — Ο θαυμασμός των ξένων διανοητών για τον ελληνικό πολιτισμό

Εκτός από τους αντιπάλους και τους επικριτές του Ελληνισμού, υπήρξαν και πολλοί σημαντικοί ξένοι φιλόσοφοι, φιλόλογοι, ποιητές και επιστήμονες, οι οποίοι αναγνώρισαν τη σπουδαιότητα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και τη βαθιά επίδρασή του στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας σκέψης.

Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται ορισμένες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της διανόησης, των οποίων το έργο εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο μελέτης και συζήτησης.

1. Έντουαρντ Τσέλλερ (Eduard Zeller)

Ο Γερμανός φιλόσοφος και ιστορικός της φιλοσοφίας Έντουαρντ Τσέλλερ υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Το έργο του συνέβαλε καθοριστικά στη συστηματική εξέταση των φιλοσοφικών σχολών και των ιδεών της αρχαιότητας.

Στη μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας αναδεικνύεται το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες έθεσαν θεμελιώδη ερωτήματα για τη φύση, τη γνώση, την ηθική, την πολιτική και την ανθρώπινη ύπαρξη. Οι απαντήσεις που επιχείρησαν να δώσουν, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, διαμόρφωσαν έννοιες και μεθόδους που επηρέασαν βαθιά τη μεταγενέστερη ευρωπαϊκή φιλοσοφία και επιστήμη.

Η συμβολή τους δεν περιορίστηκε στη φιλοσοφική σκέψη. Από τα ομηρικά έπη έως την αττική τραγωδία και από την τέχνη της εποχής του Περικλή έως τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, ο ελληνικός κόσμος δημιούργησε έργα και ιδέες με διαχρονική ακτινοβολία.

2. Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ (Johann Gottfried Herder)

Ο Γερμανός φιλόσοφος, ελληνιστής  και συγγραφέας Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ συνέβαλε στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό των λαών. Η σκέψη του επηρέασε σημαντικά το πνευματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε και ο Γκαίτε.

 Ο Χέρντερ  είπε τη χαρακτηριστική ρήση:

«Όπως τα άνθη στολίζουν τη γη και οι αστέρες τον ουρανό, έτσι και οι Αθήνες κοσμούν την Ελλάδα και η Ελλάδα την Οικουμένη».

Η φράση συμπυκνώνει με ποιητικό τρόπο την ιδέα ότι η ακτινοβολία της Αθήνας υπερέβη τα γεωγραφικά της όρια και ότι ο ελληνικός πολιτισμός άσκησε επίδραση πολύ ευρύτερη από εκείνη που θα δικαιολογούσε το μέγεθος του τόπου όπου αναπτύχθηκε.

3. Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (Johann Wolfgang von Goethe)

Ο Γκαίτε, μία από τις κορυφαίες μορφές της γερμανικής και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αναγνώριζε τη σημασία της αρχαίας ελληνικής τέχνης και γραμματείας για τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής παιδείας.

Στο πνευματικό του σύμπαν, η αρχαιότητα δεν αποτελούσε απλώς ένα ιστορικό παρελθόν προς θαυμασμό, αλλά ένα ζωντανό πεδίο μελέτης, αισθητικής καλλιέργειας και αναζήτησης της αρμονίας.

Στον Γκαίτε αποδίδεται η ρήση:

«Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι για την ανθρωπότητα η Ελλάδα».

Η φράση αποδίδει εύγλωττα την αντίληψη ότι η ελληνική κληρονομιά αποτελεί ουσιώδες σημείο αναφοράς για την ευρωπαϊκή πνευματική παράδοση.  

4. Φρίντριχ Σίλλερ (Friedrich Schiller)

Ο μεγάλος Γερμανός ποιητής Φρίντριχ Σίλλερ υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του γερμανικού κλασικισμού. Στο έργο του «Οι θεοί της Ελλάδος» (Die Götter Griechenlandes) αναπτύσσει μια ποιητική αναπόληση του αρχαίου κόσμου, στον οποίο η φύση, η ομορφιά και το θείο εμφανίζονται σε στενή αρμονία.

Στο ποίημα δεσπόζει η νοσταλγία για έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος αντιλαμβανόταν τη φύση ως ζωντανή παρουσία και όχι ως κάτι αποκομμένο από την πνευματική του εμπειρία.

Ο  Σίλλερ είπε τη φράση «Θείον και αθάνατον είναι το πυρ του Πινδάρου».  

Η αναφορά, πάντως, στον Πίνδαρο δηλώνει ότι: η λυρική ποίηση της αρχαίας Ελλάδας υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εκφράσεις της αρχαίας ποιητικής δημιουργίας.

5. Φρίντριχ Ένγκελς (Friedrich Engels)

Ο Ένγκελς, συνιδρυτής μαζί με τον Καρλ Μαρξ της θεωρητικής παράδοσης του μαρξισμού, αναφέρθηκε επανειλημμένα στη σημασία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και στην ιστορική εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης.

Η ελληνική φιλοσοφία υπήρξε ένας από τους πρώτους μεγάλους χώρους συστηματικής διερεύνησης της φύσης, της κοινωνίας και της γνώσης. Από τους προσωκρατικούς έως τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, οι Έλληνες στοχαστές ανέπτυξαν διαφορετικές προσεγγίσεις, οι οποίες εξακολούθησαν να επηρεάζουν τη φιλοσοφία επί αιώνες.

Στο κείμενο που εξετάζουμε αποδίδονται στον Ένγκελς δύο διατυπώσεις σχετικά με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.  .

Ανεξάρτητα από την ακριβή απόδοση των συγκεκριμένων φράσεων, η επίδραση της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής διανόησης αποτελεί ιστορικά τεκμηριωμένο γεγονός.

6. Μ. Κρούζε

Ο  Μ. Κρούζε ήταν  διαπρεπής Γάλλος ελληνιστής, ο οποίος  χαρακτήρισε τον Πλάτωνα «έναν από τους αιώνιους δασκάλους της γης και της σκέψης».

 Η αναφορά  εξαίρει τη διαχρονική θέση του Πλάτωνα στην ιστορία της φιλοσοφίας. Τα έργα του, με τους διαλόγους τους για τη δικαιοσύνη, την αλήθεια, την παιδεία, την πολιτεία και το αγαθό, εξακολουθούν να επηρεάζουν τη φιλοσοφική συζήτηση.

7. Ζαν-Ζακ Ρουσσώ (Jean-Jacques Rousseau)

Ο Ρουσσώ, ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς φιλοσόφους του Διαφωτισμού, ασχολήθηκε εκτενώς με την ελευθερία, την ανισότητα, την εκπαίδευση και τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία.

Στα έργα του Πραγματεία περί της καταγωγής και των θεμελίων της ανισότητας μεταξύ των ανθρώπων, Το κοινωνικό συμβόλαιο και Αιμίλιος ή Περί αγωγής, διερευνά ζητήματα που βρίσκονταν στον πυρήνα και της αρχαίας ελληνικής πολιτικής και ηθικής σκέψης.

Η αρχαία Αθήνα, η πολιτική συμμετοχή των πολιτών και τα παραδείγματα της αρχαίας ιστορίας αποτέλεσαν σημαντικά σημεία αναφοράς στη νεότερη πολιτική φιλοσοφία.   Ο Ρουσσώ  χααρακτητίζει καθ υπερβολήν « τον Σωκράτη ως «θεάνθρωπο»  

8. Πέρσι Μπυς Σέλλεϋ (Percy Bysshe Shelley)

Ο Άγγλος ρομαντικός ποιητής Πέρσι Μπυς Σέλλεϋ υπήρξε ένθερμος θαυμαστής της αρχαίας Ελλάδας. Η ελληνική ιστορία, η μυθολογία και η πολιτιστική κληρονομιά αποτελούν βασικά στοιχεία του έργου του.

Στον πρόλογο του ποιητικού δράματος Hellas, που γράφτηκε το 1821 με αφορμή τον Ελληνικό Αγώνα της Ανεξαρτησίας, ο Σέλλεϋ διατύπωσε την περίφημη σκέψη:

«We are all Greeks».

Δηλαδή: «Είμαστε όλοι Έλληνες».

Στο ίδιο προλογικό κείμενο υπογραμμίζει ότι οι νόμοι, η λογοτεχνία, η θρησκεία και οι τέχνες της νεότερης Ευρώπης έχουν βαθιές ρίζες στην Ελλάδα.

Η θέση αυτή δεν ήταν απλώς μια έκφραση θαυμασμού για την αρχαιότητα. Εντασσόταν και στο ευρύτερο φιλελληνικό κλίμα της εποχής, όταν ο αγώνας των Ελλήνων για ελευθερία συγκινούσε σημαντικούς εκπροσώπους της ευρωπαϊκής διανόησης.

9. Ούλριχ φον Βιλαμόβιτς-Μέλλεντορφ (Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff)

Ο Γερμανός κλασικός φιλόλογος Βιλαμόβιτς-Μέλλεντορφ υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της νεότερης κλασικής φιλολογίας. Το έργο του επηρέασε βαθιά τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, της θρησκείας, της τραγωδίας και της πνευματικής ζωής.

Στο αρχικό κείμενο τού αποδίδονται οι φράσεις ότι «το ελληνικό γένος έχει την ηγεμονία του πολιτισμού της ανθρωπότητας» και ότι οι Έλληνες υπήρξαν πάντοτε «φιλελεύθεροι και ελευθερωτές και ουδέποτε κατακτητές».

 10. Φρίντριχ Νίτσε (Friedrich Nietzsche)

Ο Νίτσε υπήρξε βαθύς γνώστης της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και ένας από τους σημαντικότερους νεότερους στοχαστές που αναμετρήθηκαν με το νόημα του ελληνικού πολιτισμού.

Στο έργο του Η γέννηση της τραγωδίας (1872), ιδιαίτερα στο 15ο κεφάλαιο, αναφέρεται στην ξεχωριστή θέση των αρχαίων Ελλήνων στην ιστορία του πολιτισμού και στη δυσκολία των μεταγενέστερων εποχών να απαλλαγούν από την επιρροή τους.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Νίτσε επισημαίνει ότι πολλές εποχές επιχείρησαν να απομακρυνθούν από το ελληνικό πρότυπο, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωπες με τη δύναμη των επιτευγμάτων του. Η ελληνική δημιουργία λειτουργούσε ως μέτρο σύγκρισης που έκανε τα μεταγενέστερα έργα να φαίνονται συχνά λιγότερο πρωτότυπα.

Το χωρίο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι εκφράζει τον θαυμασμό του Νίτσε για την πνευματική και καλλιτεχνική ιδιοφυΐα των αρχαίων Ελλήνων.

 Κυκλοφορεί ευρέως και η άποψη ότι ο Νίτσε είπε το «Καταραμένε Έλληνα» Δεν μπόρεσα να το τεκμηριώσω και το αφήνω σε σας να το εξακριβώσετε με την μελέτη

 11. Λούντβιχ Μπύχνερ (Ludwig Büchner)

Ο Γερμανός γιατρός και φιλόσοφος Λούντβιχ Μπύχνερ υπήρξε σημαντικός εκπρόσωπος του υλισμού του 19ου αιώνα. Στο έργο του Δύναμη και ύλη (Kraft und Stoff, 1855) υποστήριξε μια υλιστική ερμηνεία της φύσης και της ανθρώπινης ύπαρξης.

Στον  Έλληνα δημοσιογράφο Σαρμακόπουλο, εξέφρασε την ικανοποίησή του επειδή η υλιστική φιλοσοφία, από τον Θαλή έως τον Επίκουρο, θα επέστρεφε στην Ελλάδα έπειτα από περισσότερες από δύο χιλιετίες.

Ωστόσο, η αναφορά στους προσωκρατικούς φιλοσόφους και στον Επίκουρο είναι ουσιαστική: στην αρχαία Ελλάδα αναπτύχθηκαν σημαντικές υλιστικές και φυσιοκρατικές προσεγγίσεις, οι οποίες επιχείρησαν να ερμηνεύσουν τον κόσμο με βάση τη φύση και τις ιδιότητές της.

12. Ιάκωβος Φάλκε (Jacob von Falke)

Στο αρχικό κείμενο αναφέρεται ο Ιάκωβος Φάλκε ως συγγραφέας έργου με τίτλο Ελλάς, στην εισαγωγή του οποίου  καλεί τον αναγνώστη να μεταβεί στη χώρα του λαού που δημιούργησε το αιώνιο κάλλος.

 Η ιδέα,  , της Ελλάδας ως τόπου όπου αναπτύχθηκαν πρότυπα αισθητικής αρμονίας συνδέεται με τη μακρά ευρωπαϊκή παράδοση του κλασικισμού, η οποία αναζήτησε στην αρχαία ελληνική τέχνη πρότυπα μορφής, μέτρου και αναλογίας.

13. Ερνέστ Ρενάν (Ernest Renan)

Ο Γάλλος φιλόσοφος, ιστορικός και συγγραφέας Ερνέστ Ρενάν επισκέφθηκε την Αθήνα και εντυπωσιάστηκε βαθιά από την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα.

Η εμπειρία του αυτή συνδέθηκε με το περίφημο κείμενό του Προσευχή στην Ακρόπολη (Prière sur l’Acropole), στο οποίο εκφράζει τον θαυμασμό του για την αρχαία ελληνική τέχνη και για το ιδεώδες της ομορφιάς που αναγνώριζε στον ελληνικό πολιτισμό.

Η «Προσευχή στην Ακρόπολη» δεν είναι απλώς περιγραφή ενός μνημείου. Αποτελεί προσωπικό στοχασμό για την ομορφιά, την αλήθεια, τη γνώση και τη σχέση του ευρωπαϊκού πνεύματος με την αρχαιότητα.

Το κείμενο αυτό παραμένει μία από τις χαρακτηριστικές εκφράσεις του θαυμασμού που προκάλεσαν τα μνημεία της Αθήνας σε σημαντικούς Ευρωπαίους διανοουμένους.

14. Ανρί Μπεργκσόν (Henri Bergson)

Ο Γάλλος φιλόσοφος Ανρί Μπεργκσόν υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Το έργο του επικεντρώθηκε, μεταξύ άλλων, στη διάρκεια, στη συνείδηση, στη δημιουργία και στην εξέλιξη.

Στο αρχικό κείμενο συνδέεται με τη διατύπωση ότι οι Έλληνες δημιούργησαν ένα πρότυπο υπεραισθητικής αλήθειας και αισθητικού κάλλους, του οποίου είναι αδύνατον να αποφύγει κανείς τη γοητεία.

 Η αναφορά,   στο αισθητικό ιδεώδες της αρχαίας Ελλάδας παραμένει εύστοχη ως γενικό θέμα: η ελληνική φιλοσοφία και τέχνη συνέβαλαν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής αντίληψης για την ομορφιά, τη μορφή, την αρμονία και την ανθρώπινη δημιουργία.

Η διαχρονική ακτινοβολία της ελληνικής σκέψης

Οι παραπάνω προσωπικότητες αποτελούν ένα μικρό μόνο δείγμα των ξένων διανοουμένων που μελέτησαν, θαύμασαν, αξιοποίησαν ή άσκησαν κριτική στην αρχαία ελληνική κληρονομιά.

Η επιρροή της Ελλάδας στη φιλοσοφία, στη λογοτεχνία, στην πολιτική σκέψη, στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες είναι αναμφισβήτητη. Η κληρονομιά αυτή, όμως, δεν αποτελεί αποκλειστικό κτήμα ενός λαού · είναι συγχρόνως ιστορική παρακαταθήλκη και κοινό πεδίο ανθρώπινης αναζήτησης.

 Δυστυχώς, δεν λείπουν οι κάθε λογής καλοθελητές και οι ιδεολογικά προκατειλημμένοι επικριτές του Ελληνισμού με πρώτη την ΑΙ, οι οποίοι σπεύδουν να απορρίψουν ό,τι δεν συνοδεύεται κάθε φορά από άμεσα διαθέσιμα τεκμήρια, ακόμη κι όταν πρόκειται για θέσεις και ιστορικές διαπιστώσεις που έχουν επανειλημμένα επιβεβαιωθεί μέσα από τη διαχρονική μελέτη της ελληνικής γραμματείας και της πολιτιστικής της κληρονομιάς.

 Έτσι, η ιστορική συνέχεια υποβαθμίζεται, η πνευματική συμβολή των αρχαίων Ελλήνων παραγνωρίζεται και η συζήτηση μετατοπίζεται από την ουσία στην αμφισβήτηση..

  Η αλήθεια του Ελληνικού πνεύματος  είναι το φως που ακόμη  και σήμερα φωτίζει τα  σκοτάδια και καταυγάζει την αυγή:  της Ελευθερίας ,  της  Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, του  Ανθρωπισμού και της Ειρήνης (11/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Τρόμος και φόβος κυβερνούν την εποχή μας,
ανοχύρωτη έγινε η ζωή μας·
η ύπαρξή μας γύρωθεν κινδυνεύει
κι από παντού ένας εχθρός ελλοχεύει.

Ποτέ, στον μακρύ μου βίο,
δεν είδα κόσμο τόσο φοβισμένο,
τόσο βίαιο, τόσο διχασμένο,
από τις ανάγκες λυγισμένο και προβληματισμένο,
να ψάχνει με το λυχνάρι στο σκοτάδι,
την εποχή που η ΑΙ φεγγοβολάει.

Κι όλα τούτα σε καιρούς παράξενους,
που η Παιδεία αργοσβήνει,
μα η Επιστήμη όλο ψηλότερα ανεβαίνει
και, σαν Προμηθέας νέος,
τη φωτιά του ουρανού στη Γη κατεβάζει,

Αλλά τον άνθρωπο δεν τον ανεβάζει.

Πυρηνική σύντηξη, υπερνοημοσύνη,
μηχανές που σκέφτονται,
νους που πολλαπλασιάζεται,
κι ο άνθρωπος  ψάχνεται
με θαυμασμό και φόβο
το αύριο που πλησιάζει.

Όλα τούτα τι θα τα κάνει;

Μας φοβίζει το Ελ Νίνιο,
μήπως της Γης γίνει δήμιος·
μας φοβίζει η ακρίβεια,
η ενέργεια, η ανασφάλεια,
το άγνωστο που έρχεται
και κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει.

Μας φοβίζουν τα τρόφιμα που λιγοστεύουν,
οι τιμές που ανεβαίνουν,
οι πόλεμοι που πυκνώνουν·
νέοι αρχίζουν
κι οι παλιοί δεν τελειώνουν,
κι οι φόβοι των πυρηνικών μας κυκλώνουν.

Μας φοβίζει η αναταραχή της κοινωνίας,
το έγκλημα που τρέχει με μανία,
πάει μπροστά κι από την τεχνολογία.
Μας φοβίζει η ιδεοληψία,

Των πολιτικών η  αδυναμία
η αδικία, η διαφθορά,
η δύναμη η αλαζονική
και η  παραλογισμός  και η απανθρωπιά.

Μας φοβίζουν οι κάθε λογής κομπογιανίτες,
οι ψεύτικοι σοφοί, οι επιτήδειοι,
που τα διπλώματα μοιράζουν
σαν να ’ναι κομφετί
και την άγνοια ντύνουν
με επιστημονική φορεσιά,
του θανάτου οι ειδικοί.

Κι ο ΟΗΕ στέκει μακριά,
έξω από των ισχυρών τα  μαγαζιά,
ενώ οι μεγάλοι της ΑΙ,
σαν πεινασμένα αρπαχτικά,
γυρεύουν δύναμη, πλούτο,
πριν φτάσουν στ’ αστέρια.

Και η ανθρωπότητα, σαστισμένη,
τρέχει δεξιά κι αριστερά,
άλλος στη Δύση, άλλος στην Ανατολή,
χωρισμένη και  αλαφιασμένη,
σαν τα μυρμήγκια που έχασαν
τη φωλιά τους στη βροχή.

Γυρίζουν, ψάχνουν,
σπρώχνονται, φιλονικούν,
δεν ξέρουν πού πηγαίνουν,
ούτε ποιον δρόμο να διαλέξουν.

Μπροστά στο σταυροδρόμι,
μπρος βαθύ και πίσω ρέμα.
Ο ίδιος δρόμος τους τρομάζει
κι ο καταναλωτισμός
τους έφτασε στο τέρμα.

 Ο κόσμος  πρέπει ν’ αλλάξει.

Κι εκεί, μέσα στον μύθο,
ο Φαέθων στο άρμα ξεπροβάλλει.

στον Ήλιο καλπάζει,
τα άλογα αφηνιασμένα,
ο νέος οδηγός περήφανος
και τα ηνία λυμένα.

Κι καθώς στον Ήλιο πλησιάζει,
δεν γνωρίζει το μέτρο.
Κι όταν η δύναμη ξεπεράσει
του ανθρώπου τα όρια,
κεραυνός η Υβρις και.η Ατη

Ο Δίας χτυπά το άρμα
κι ο Φαέθων πέφτει
στον Ηριδανό.

Ας το θυμούνται οι πολεμοκάπηλοι,
ας το θυμούνται οι ισχυροί:
όταν η δύναμη δεν έχει μέτρο,
γίνεται φωτιά
που καίει πρώτα εκείνον
που την κρατεί

αλλά και η αδράνεια κακή.

Μα όχι!

Ο κόσμος πίσω δεν γυρνά.
Η Επιστήμη προχωρά.
Η Τεχνολογία καλπάζει.
Κι ο άνθρωπος δεν φοβάται τη γνώση·
 με τον ορθό Λόγο τη δαμάζει.

Αν οι πολλοί ρυθμίσουν την ΑΙ,
αν η Δημοκρατία κρατήσει το τιμόνι,
αν η γνώση   της ζωής στρώνει το στιμόνι
κι όχι τη δύναμη των λίγων,

αν μπουν δικλείδες ασφαλείας,
αν υπάρχουν ελεγκτές με πλήρη ανεξαρτησία,
αν κάθε νέα μηχανή δοκιμαστεί
πριν στα χέρια μας δοθεί,

αν κανόνες θεσπιστούν κοινοί
και διεθνείς κόκκινες γραμμές,
αν ο άνθρωπος δείξει φρόνηση,
ευθύνη και ανδρεία,

τότε ίσως η μηχανή
να γίνει φίλος κι όχι εχθρός,
η γνώση απωλλώνειο  φως
κι ο άνθρωπος ημίθεος,

ποτέ όμως θεός.

Μα ο χρόνος θα το δείξει.

Γιατί αν η δύναμη
πέσει σε χέρια αφρόνων λιγοστών,
αν η τεχνολογία γίνει όπλο
στα χέρια παρανοϊκών,
τότε ο Φαέθων
θα ξαναπέσει απ’ τον ουρανό
κι αυτή τη φορά
μαζί του η Γη μας θα καταστραφεί.

Γι’ αυτό, τώρα,
την ώρα της μεγάλης ευθύνης,
ο άνθρωπος πρέπει ν’ αλλάξει

Αλλά πάντα ελεύθερος να μείνει.

Για να μην μπει στου Προκρούστη την κλίνη
και κομματιαστεί πριν χαθεί,
να ξαναβρεί τις αξίες του,
να θυμηθεί πως δύναμη χωρίς σοφία
είναι συμφορά κι’ αυτοκτονία

Και ίσως τότε
ο Ελληνισμός να ξαναγίνει ο φάρος·
όχι με ξίφη και σφυριά,

αλλά σαν τον Προμηθέα,
που έφερε τη φωτιά:
με τη Δημοκρατία,
τον Διάλογο,

την Επιστήμη,
τη Συνεργασία,
το Μέτρο,
τη Φιλοσοφία.

Κι έτσι η Τεχνητή Νοημοσύνη
να γίνει υπηρέτης της ζωής,
όχι αφέντης του ανθρώπου.

Να γίνει η γνώση δύναμη,
η δύναμη ευθύνη,
η τεχνολογία δημιουργία
κι η δημιουργία ελπίδα.

Κι ο Απόλλωνας
φώτιση να μας δίνει.

Για τη Γη.
Για τη ζωή.
Για αυτούς που πέρασαν,
γι’ αυτούς που ζουν
και γι’ αυτούς που θα μας διαδεχθούν.

Κι ο σημερινός κόσμος, ο φοβισμένος,
χαρούμενος να γίνει και ευτυχισμένος

και μπροστά να τρέξει με μεγαλύτερο σθένος

Αναμμένητη φλόγα του Προμηθέα να κρατά.

Ας μην την αφήσει να σβήσει ξανά. (8/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

by Lieutenant General (Ret.) K. H. Konstantinidis

A Friend of the Greeks in Congress

We welcomed Mr. Rubio’s visit to our country because, in addition to seeing him as U.S. Secretary of State, we also regard him as a Senator who has consistently supported Greek positions in the U.S. Congress.

In short, he is a representative of our Greek-American community in Congress, and particularly of the Greeks of Florida.

The Official Agenda of the Visit

Much has been said about the purpose of Rubio’s visit to our country, and there is no need for me to repeat it.

These are the issues concerning the sixth round of the Greek-American Defense Agreement, which covers matters of geopolitics, security, energy, defense, the economy, culture, and more.

I will try, with a fair amount of imagination, to address also those things that are not said but are implied, although these may perhaps be the most important of all.

The World at a Critical Crossroads

Our world is at a critical and unprecedented crossroads and is, by necessity, compelled to change course in order to survive in a friendly environment on Earth, while also making available to the many the new intellectual superweapon it has invented: Artificial Intelligence.

Until now, money and technology were in the forefront, with technology evolving rapidly because it functioned as a multiplier of wealth in the world.

But this course has reached an impasse because:

• Democracy has been corrupted.
• Dialogue has turned into monologue.
• The many have been replaced by the few and by the mass media.
• Money has been taken away from the many and concentrated in the hands of a few powerful individuals.
• Political parties and representatives of the people have become corrupted.
• Humanism has evolved into barbarism.
• Money has been glorified, while the spirit has been degraded.
• Greek values have been forgotten, and so on.

The Seven Warnings

And the following words attributed to Mahatma Gandhi remain valid:

1. Wealth without work.
2. Pleasure without conscience.
3. Commerce without morality.
4. Knowledge without character.
5. Science without humanity.
6. Worship without sacrifice.
7. Politics without principle.

The West Facing a New Era

The West has lost its lead over China and must regain its footing on a new foundation: Democracy, Freedom, Justice, Cooperation, and Mutual Trust.

And the source from which the West can renew these values is, and remains, the Greek spirit and Greek cultural values.

This, after all, is the West’s advantage over the authoritarian East: a united and revitalized West.

Money and the Spirit

Until now, money and the markets believed themselves to be all-powerful, while the spirit had been pushed to the margins.

Israel was immensely powerful and could stand on its own.

Now everything is changing at once.

The West cannot be saved by money alone—especially borrowed money.

A divided Western world is weak and vulnerable.

Israel cannot stand in a hostile world without the Greek alliance.

The Pnyx and Greece’s Message

In my view, all of this is summed up in Mr. Rubio’s mind as an opportunity that will draw strength from the Pnyx.

Moreover, if he has in mind seeking the Republican nomination for the upcoming presidential elections, the messages of the Pnyx could give him the moral initiative over his opponent, particularly if he incorporates them into his agenda in order to put into practice:

• Better Democracy.
• More freedom — less lawlessness.
• Fewer wars without cause.
• More education.
• A better environment.
• Global cooperation.
• The unification of the Western world.
• Arms control and control of Artificial Intelligence.

A Personal Assessment

All of this may be true, or I may simply be mistaken in my assessment.

In any case, however, Mr. Rubio will leave Greece renewed and stronger.

And, above all, he will remain a good friend of the Greeks.

(7/10/26)

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Ένας φίλος των Ελλήνων στο Κογκρέσο

Χαιρετίζουμε την επίσκεψη του κ. Ρούμπιο στη χώρα μας, γιατί τον βλέπουμε — εκτός από ΥΠΕΞ των ΗΠΑ — και ως Γερουσιαστή, ο οποίος πάντα στήριξε στο Αμερικανικό Κογκρέσο τις ελληνικές θέσεις.

Κοντολογίς, είναι ο άνθρωπος των ομογενών μας στο Κογκρέσο και ιδιαιτέρως των Ελλήνων της Φλόριντα.

Η επίσημη ατζέντα της επίσκεψης

Πολλά έχουν λεχθεί για τον σκοπό της επίσκεψης Ρούμπιο στη χώρα μας και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω.

Είναι τα θέματα του 6ου γύρου   της Ελληνοαμερικανικής Αμυντικής Συμφωνίας, η οποία περιλαμβάνει  θέματα γεωπολιτικής, ασφάλειας, ενέργειας, άμυνας, οικονομίας, πολιτισμού κ.ά.

Εγώ θα προσπαθήσω, με αρκετή φαντασία, να δώσω και αυτά που δεν λέγονται αλλά εννοούνται, μολονότι αυτά είναι ίσως τα πιο σπουδαία.

Ο κόσμος σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι

Ο κόσμος μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο και πρωτόγνωρο σταυροδρόμι και είναι, εκ των πραγμάτων, υποχρεωμένος να αλλάξει πορεία, προκειμένου να επιβιώσει σε ένα φιλικό περιβάλλον στη Γη, αλλά και να εντάξει στη διάθεση των πολλών το νέο νοητικό υπερόπλο που εφεύρε: την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Ως τώρα, μπροστά ήταν το χρήμα και η τεχνολογία, η οποία εξελισσόταν ραγδαία, διότι λειτουργούσε ως πολλαπλασιαστής του χρήματος στον κόσμο.

Αυτή όμως η πορεία έφτασε σε αδιέξοδο, γιατί:

• Η Δημοκρατία διεφθάρη.
• Ο διάλογος έγινε μονόλογος.
• Οι πολλοί αντικαταστάθηκαν από τους ολίγους και από τα ΜΜΕ.
• Το χρήμα έφυγε από τους πολλούς και συγκεντρώθηκε στους ολίγους ισχυρούς.
• Τα κόμματα και οι εκπρόσωποι του λαού διεφθάρησαν.
• Ο ανθρωπισμός εξελίχθηκε σε βαρβαρότητα.
• Το χρήμα αποθεώθηκε και το πνεύμα υποβιβάστηκε.
• Οι ελληνικές αξίες ξεχάστηκαν κ.α.

Οι επτά προειδοποιήσεις

Και ισχύει αυτό που είπε ο Μαχάτμα Γκάντι:

1. Πλούτο χωρίς μόχθο.
2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα.
3. Εμπόριο χωρίς ήθος.
4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα.
5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά.
6. Λατρεία χωρίς θυσία.
7. Πολιτική χωρίς αρχές.

Η Δύση μπροστά σε μια νέα εποχή

Η Δύση έχασε το προβάδισμα έναντι της Κίνας και πρέπει να ανακτήσει τον βηματισμό της πάνω σε μια νέα βάση: της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης, της Συνεργασίας και της Αμοιβαίας Εμπιστοσύνης.

Και η πηγή της Δύσης, για να ανανεώσει αυτές τις αξίες, είναι και παραμένει το ελληνικό πνεύμα και οι ελληνικές πολιτιστικές αξίες.

Αυτό, εξάλλου, είναι το πλεονέκτημα της Δύσης έναντι της απολυταρχικής Ανατολής: μια Δύση ενωμένη και ανανεωτική.

Το χρήμα και το πνεύμα

Ως τώρα, το χρήμα και οι αγορές θεωρούσαν ότι αυτές είναι πανίσχυρες και το πνεύμα το είχαν περιθωριοποιήσει.

Το Ισραήλ ήταν πανίσχυρο και μόνο του μπορούσε να ζήσει.

Τώρα όλα αλλάζουν μονομιάς.

Η Δύση δεν σώζεται μόνο με το χρήμα, και μάλιστα το δανεικό.

Χωρισμένος ο δυτικός κόσμος είναι αδύνατος και ευάλωτος.

Το Ισραήλ δεν μπορεί να σταθεί σε έναν κόσμο εχθρικό χωρίς την ελληνική συμμαχία.

Η Πνύκα και το μήνυμα της Ελλάδας

Όλα αυτά συνοψίζονται, κατά τη γνώμη μου, στο κεφάλι του κ. Ρούμπιο σαν μια ευκαιρία που θα πάρει δύναμη από την Πνύκα.

Όταν, μάλιστα, μπορεί να έχει κατά νου να πάρει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για τις προσεχείς προεδρικές εκλογές, τα μηνύματα της Πνύκας θα του δώσουν ηθική πρωτοβουλία έναντι του αντιπάλου του, και μάλιστα όταν τα εντάξει στην ατζέντα του, προκειμένου να κάνει πράξη:

• Καλύτερη Δημοκρατία.
• Περισσότερη ελευθερία — λιγότερη ασυδοσία.
• Λιγότερους πολέμους χωρίς αιτία.
• Περισσότερη παιδεία.
• Καλύτερο περιβάλλον.
• Παγκόσμια συνεργασία.
• Συνένωση του Δυτικού κόσμου
• Έλεγχο των εξοπλισμών και της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Μια προσωπική εκτίμηση

Μπορεί να είναι όλα αυτά ή και να κάνω λάθος στην εκτίμησή μου.

Σε κάθε όμως περίπτωση, ο κ. Ρούμπιο θα βγει από την Ελλάδα ανανεωμένος και ισχυρότερος.

Και πάντα ένας καλός φίλος των Ελλήνων.  (7/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Ο ελληνικός μυθολογικός και πολιτισμικός ορίζοντας

Ακόμη και οι αρχαίες παραδόσεις που συνδέουν τον Ηρακλή, τον Διόνυσο, τον Περσέα, τον Μέμνονα, τον Ιάσονα ή τον Ορφέα κ.σ. σε μακρινούς τόπους της Δύσης, της Ανατολής, του Βορρά και του Νότου δείχνουν πόσο μακριά έφτασε ο ελληνικός μυθολογικός και πολιτισμικός ορίζοντας.

Αργότερα, με τον Αλέξανδρο, ο ελληνικός πολιτισμός θα κινηθεί ακόμη βαθύτερα στην Ανατολή και θα δημιουργήσει τον ελληνιστικό κόσμο.

Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία

Και ελλείψει αποδείξεων περί του αντιθέτου προβάλλουν την αστήριχτη θεωρία «περί Ινδοευρωπαίων».

Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία υποστηρίζει ότι πολλές γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας προέρχονται από μια κοινή, αρχαία μητρική γλώσσα, την Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή.

Στηριζόμενοι στην ομοιότητα ορισμένων κοινών λέξεων, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν ότι σε πανάρχαια χρόνια από εκεί πέρασε ο εκπολιτιστής Ηρακλής, Διόνυσος και αργότερα ο Μέμνων και, μεταξύ των άλλων, άφησαν το αποτύπωμά τους και στη γλώσσα, όχι μόνο στην Ινδία αλλά και στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

Σχολιασμός

1. Η αμφισβήτηση της καταγωγής μας

Κι’ όμως υπάρχουν σήμερα επίσημα κέντρα που αμφισβητούν την καταγωγή μας, δηλαδή ότι είμαστε γηγενείς, που ανέκαθεν οι πρόγονοί μας κατοικούσαν στα ίδια τούτα μέρη και ότι δεν ήρθαν από ξένη χώρα, ούτε ότι υπεστήκαμε κάποια ολοσχερή γενοκτονία ώστε να αδειάσει ο τόπος και να τρέξουν άλλοι να τον γεμίσουν.

2. Τα τεκμήρια και η προϊστορία

Οι άνθρωποι που μας αμφισβητούν δεν ακολουθούν φυσικά τη λογική, ούτε τα γραπτά της ιστορίας, αλλά θέλουν τεκμηριωμένες αποδείξεις.

Οι πανάρχαιοι Πελασγοί άφησαν πίσω τους πολλά τεκμήρια, αλλά δυστυχώς για κάποιο λόγο το κατεστημένο δεν θέλει να φτάσει στην προϊστορία, γιατί εκεί συναντάει παντού τον Πελασγό και τον Ελληνικό πολιτισμό να προηγείται όλων των άλλων, σαν ο ευρετής του σε πανάρχαια χρόνια παγκόσμιου πολιτισμού.

3. Η αμφισβήτηση της ιστορικής αλήθειας

Ακόμη και σήμερον οι φανεροί εχθροί του Ελληνισμού και οι αποδεδειγμένοι διαστρεβλωτές της Ιστορικής αλήθειας, με ασύστολα ψευδολογήματα και με αναπόδεικτους και υποχθόνιους ισχυρισμούς, επιβάλλουν ανθελληνικές απόψεις.

4. Η φωνή των υπερασπιστών του Ελληνισμού

Όπως γράφει ο μεγάλος ιστοριογράφος Ντρόυσεν, ότι η τίμια και ειλικρινής φωνή των υπερασπιστών του Ελληνισμού πνίγεται από τον θόρυβο και τις συνεχείς κραυγές από όλα τα ελεγχόμενα κέντρα, μίντια κ.ά., οι οποίες μοιάζουν με αυτές που δημιουργούσαν οι Μαινάδες του Διονύσου όπου μετέβαιναν.

5. Τα ιστορικά τεκμήρια

Έχουν στερεοποιήσει (κοινώς τσιμεντάρει) τα ιστορικά ψεύδη τους και δεν δέχονται πλέον νεώτερα τεκμήρια της ιστορικής έρευνας και φυσικά δεν θεωρούν αξιόπιστους τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς — όπως λ.χ. ο έγκριτος Θουκυδίδης — χωρίς προηγουμένη τεκμηρίωση.

6. Η αμφισβήτηση και οι ιδεολογικές αναφορές

Είναι γνωστό το αντιδημοκρατικό και απολυταρχικό κέντρο από το οποίον εκπηγάζει η αμφισβήτηση. Ο καλύτερος όμως εκφραστής του είναι ο διεθνής κομμουνισμός και τα παρακλάδια του.

7. Ο πληθυσμός των Πελασγών

Ήταν τόσο πολυπληθείς στην εποχή τους οι Πελασγοί, ώστε αν είχαν σχηματίσει ένα ενιαίο έθνος και δεν είχαν κατακερματιστεί με τη δημιουργία διαφορετικών εθνών, σήμερα ίσως να ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακά χώρα, όπως είναι η Κίνα.

8. Το Πελασγικό DNA

Το Πελασγικό DNA δεν βρίσκεται μόνο στους Έλληνες της Ελλάδας, αλλά και σε μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων στη Μικρά Ασία, στην Κάτω Ιταλία, στην Βαλκανική, στην Νότια Ευρώπη, στον Εύξεινο Πόντο κ.ά.

Επίλογος

Η συνέχεια του Ελληνισμού

Ο Ελληνισμός δεν έμεινε στατικός. Μετακινήθηκε, εξαπλώθηκε, αφομοιώθηκε, επηρέασε και επηρεάστηκε και δημιούργησε τον μεγαλειώδη Ελληνικό Πολιτισμό, τον μοναδικό ανθρωπιστικό.

Και έχοντας μια τόσο μεγάλη κληρονομιά, έχουμε και μια ευθύνη: να τη διατηρήσουμε ζωντανή και να την ακτινοβολήσουμε στον κόσμο, όχι ως υπεροχή απέναντι στους άλλους, αλλά ως προσφορά στην ανθρωπότητα.

Οι αξίες της κληρονομιάς μας

Δημοκρατία, ελευθερία, δικαιοσύνη, ενωτικό πνεύμα, συνεργασία, ανθρωπισμός και ειρήνη.

Αυτή είναι η ουσία της κληρονομιάς μας: όχι μόνο να γνωρίζουμε από πού ερχόμαστε, αλλά να κάνουμε αυτό που παραλάβαμε δημιουργική δύναμη για το μέλλον.

Το καθήκον μας σήμερα

Να μεταδώσουμε και πάλι τις Αξίες αυτού του πολιτισμού στην ανθρωπότητα που παραπαίει και τραβάει στο χάος ένεκα των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα (Περιβάλλον — Κλιματική κρίση, Πυρηνικά όπλα, τεχνολογικός προσανατολισμός της ΑΙ κ.ά.).

 Δυστυχώς, σήμερα, καθώς το αυταρχικό τουρκικό κράτος, με λόγια και έργα, προωθεί την ανασύσταση της οθωμανικής του επιρροής, το ελληνικό κράτος, στερούμενο ενός σαφούς οράματος για το μέλλον, αντιμετωπίζει παθητικά την τουρκική πίεση και διστάζει ακόμη και να αναλάβει μια διεθνή πολιτιστική εκστρατεία για τη διάδοση και την ανάδειξη των διαχρονικών ιδανικών της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ειρήνης. (7/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Οι Πελασγοί και ο Ε λληνικός κόσμος

Οι Πελασγοί ήταν πραγματικοί Αρχαιοέλληνες κάτοικοι της Ελλάδος. Τούτο δηλώνεται περίτρανα από «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» και τις νεώτερες ανθρωπολογικές έρευνες που έγιναν στην Ελλάδα, στην Μεσοποταμία, στη Νότιο Ρωσία, τη Δυτική Ευρώπη, στην Αμερική και αλλαχού.

Ο Θουκυδίδης είναι ακριβέστατος και όχι παραμυθάς, ο οποίος λέγει ότι: «Οι Έλληνες και οι Πελασγοί αποτελούν το αυτό έθνος».

Ιστορικά, οι Πελασγοί αποτελούν το παλαιότερο πρόγονο του ελληνικού κόσμου. Οι αρχαίες πηγές τους συνδέουν με διάφορες περιοχές του ελλαδικού χώρου, ιδιαίτερα με την Αρκαδία, τη Θεσσαλία και τη Δωδώνη.

Ο Όμηρος μάλιστα αναφέρεται στον Δία ως «Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικέ».

Όμως ο Ηρόδοτος, είτε από άγνοια είτε από επιπολαιότητα, αγνοεί τον Όμηρο, Εύφορο, Αντικλείδα, Ατθιδογράφους κ.λπ.

Τα ελληνικά φύλα και η κοινή ταυτότητα

Με τον χρόνο διαμορφώθηκαν τα επιμέρους φύλα — Αιολείς, Αχαιοί, Ίωνες και Δωριείς. Οι διαφορετικές ονομασίες και οι τοπικές ταυτότητες όμως δεν αναιρούν την ευρύτερη ελληνική τους ταυτότητα.

Όπως σήμερα ο Έλληνας της Μακεδονίας δεν παύει να είναι Έλληνας επειδή είναι Μακεδόνας, ούτε ο Πελοποννήσιος παύει να είναι Έλληνας επειδή είναι Πελοποννήσιος, έτσι και τότε το φύλο και η περιοχή δεν αναιρούσαν την κοινή ελληνική ταυτότητα.

Αυτή στηριζόταν στα κοινά στοιχεία που χαρακτήριζαν τον Ελληνικό κόσμο: το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον.

Ο ελλαδικός χώρος και η εξάπλωση του Ελληνισμού

Η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Ήπειρος, η Πίνδος, η κεντρική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου αποτέλεσαν σημαντικό χώρο διαμόρφωσης και μετακίνησης ελληνικών πληθυσμών και παραδόσεων.

Οι Έλληνες ήταν από αμνημονεύτων χρόνων ναυτικός λαός και ιδιαίτερα στα νησιά του Αιγαίου, στην Κρήτη, και ξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Ο Ελληνισμός δεν περιορίστηκε στην κοινή καταγωγή. Όσο εξαπλωνόταν, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούσαν η κοινή γλώσσα, η θρησκεία, τα ήθη, η παιδεία και ο πολιτισμός.

Ο Ισοκράτης θα εκφράσει αργότερα αυτή την εξέλιξη, συνδέοντας το «Ἕλληνες» όχι μόνο με την καταγωγή αλλά και με την κοινή παιδεία.

Οι Πελασγοί ως  εκπολιτιστές  και φορείς πολιτισμού

Οι Πελασγοί ταξίδεψαν, ίδρυσαν αποικίες, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς και εγκαταστάθηκαν σε ξένους τόπους.

Μαζί τους έφεραν τη γλώσσα, τους θεούς, τους μύθους, την τέχνη, την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό τους.

Γι’ αυτό σε μακρινά μέρη του κόσμου μπορεί να συναντούμε ίχνη Ελληνικής παρουσίας ή Ελληνικής πολιτισμικής επίδρασης: λέξεις, σύμβολα, μύθους, παραδόσεις, τοπωνύμια ή αρχιτεκτονικά στοιχεία κ.σ., σαν απομεινάρια του παρελθόντος.

Αυτά αποτελούν ενδείξεις επαφής, πολιτισμικής επίδρασης ή πραγματικής εγκατάστασης Ελλήνων, οι οποίοι με τα χρόνια αφομοιώθηκαν

Οι αρχαίες αντιλήψεις για τους Πελασγούς

Οι αρχαίοι συγγραφείς έχουν συγκεχυμένη ιδέα για την προέλευση της φυλής μας, διότι ελάχιστα γνώριζαν περί των Αιγαίων και του αρχαίου πολιτισμού τους, όπως και μεις μέχρι πρότινος ελάχιστα γνωρίζαμε για τα Ορφικά.

Πάντως όλοι γνώριζαν ότι οι Πελασγοί ήταν μέγας λαός που είχε επεκταθεί στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και αποτελούσε τον γνωστό μας Ελληνικό κόσμο, στη Μικρά Ασία, την Κύπρο, την Κρήτη, την Ιταλία κ.ά.

Τους Πελασγούς θα τους βρούμε στη Λήμνο, στην Ίμβρο, στους οικιστές Τηρσηνούς του Αβυος στην Ιταλία αλλά και στην Αθήνα.

Αρκαδία, Τυρρηνία και οι διαφορετικές ονομασίες

Οι Πελασγοί αναπτύχθηκαν στην Αρκαδία και κατόπιν πήγαν στην Τυρρηνία, από την οποίαν όμως επέστρεψαν αργότερα στην Αρκαδία σαν Τυρσηνοί και εν συνεχεία εισέδυσαν στα μέρη που προαναφέρθηκαν.

Στις διάφορες χώρες πήραν και διαφορετικά ονόματα, αλλά ο πολιτισμός τους ήταν καθαρά Ελληνικός, έχοντες κοινό το όμαιμον, ομόθρησκον, ομόγλωσσον και ομότροπον.

Από την Κρήτη, λ.χ., μετέβησαν στην έναντι Μικρά Ασία και ονομάστηκαν Ετεοκρήτες και εγκατεστάθηκαν εκεί ως Χετταίοι ή Μιττάνι.

Η διάδοση του πολιτισμού

Στις χώρες που πήγαν έγιναν το κυρίαρχο στοιχείο και δημιούργησαν οργανωμένα κράτη με τους πρωτόγονους εκεί πληθυσμούς, στους οποίους μετέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό, γιατί σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις αυτοί εφεύραν πρώτοι και την γραφή.

Ο Αισχύλος στις «Ικέτιδες» παρουσιάζει τον γηραιό βασιλιά του Άργους να ορίζει το Πελασγικό κράτος του, ενώπιον του Δαναού, από της Πελοποννήσου — όπου ήδρευε — μέχρι της Μακεδονίας και της Ηπείρου.

Η παρουσία των Πελασγών στην Ελλάδα

Συνεπώς, οι Πελασγοί ανέκαθεν κυριαρχούσαν στην Ελλάδα και από την απώτατη αρχαιότητα εμφανίζονται ως μόνιμοι κάτοικοι ολόκληρης της Ελλάδος.

Η απόδειξη ότι δεν αναφέρεται κανένα άλλο φύλο της αρχαιότητας στην περιοχή αυτή και στον χώρο που ήκμασαν οι Πελασγοί.

Ο Ευσέβιος γράφει ότι οι Πελασγοί ήταν θαλασσοκράτορες — προφανώς οι Κυκλαδίτες και Κρητικοί ναυτικοί — οι οποίοι μετέπειτα δημιούργησαν τον Μινωικό και βραδύτερα τον Μυκηναϊκό πολιτισμό ως την Κύπρο πριν από τους Φοίνικες.

Η ελληνική παρουσία στον κόσμο

Οι Πελασγοί ταξίδεψαν, ίδρυσαν αποικίες, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς και εγκαταστάθηκαν σε ξένους τόπους. Μαζί τους ταξίδεψαν η γλώσσα, οι θεοί, οι μύθοι, η τέχνη, η αρχιτεκτονική και οι ιδέες τους.

Γι’ αυτό σε μακρινά μέρη του κόσμου συχνά συναντούμε ίχνη ελληνικής παρουσίας ή ελληνικής πολιτισμικής επίδρασης: λέξεις, σύμβολα, μύθους, παραδόσεις, τοπωνύμια ή αρχιτεκτονικά στοιχεία, τοπωνύμια κ.ά.

Αυτά αποτελούν ενδείξεις επαφής, πολιτισμικής επίδρασης ή πραγματικής εγκατάστασης Ελλήνων.

Οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν πραγματικά σε ξένους τόπους. Άλλοι αφομοιώθηκαν με τους γηγενείς και άφησαν πίσω τους το αποτύπωμά τους· άλλοι διατήρησαν την ταυτότητά τους και δημιούργησαν ελληνικές κοινότητες.

Αυτό διατηρείται ακόμη και σήμερα στην ελληνική ομογένεια ανά τον κόσμο. Οι Έλληνες δημιουργούν πολιτιστικούς φορείς, συλλόγους και κοινότητες στις χώρες όπου ζουν, διατηρώντας τη γλώσσα, την παράδοση, τη θρησκεία και τα έθιμά τους. Γι’ αυτό και η ελληνική ομογένεια διακρίνεται για την έντονη πολιτιστική της πρόοδο

Δυστυχώς το Ελληνικό κράτος στερείται ενός μακροπρόθεσμου  οράματος  για το  μέλλον του Ελληνισμό ανά τον κόσμο με αποτέλεσμα  την σταδιακή αφομοίωση του

. ( 6/10/26)

 Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια τη Γη την καταστρέφουν,
όλα τα κακά πάνω της εκτρέφουν,
σε σαθρές βάσεις τα παιδιά ανατρέφουν
και τη φύση δεν τη σεβάστηκαν καθόλου.

Κτήμα τους την έκαναν, ακόμη και τους πόλους,
με τις μηχανές τους την ξέσκισαν
και με τη χημεία τους τη διέλυσαν.
Τη θάλασσα τη ρύπαναν,
τον πολιτισμό υποβίβασαν,
το πράσινο το κατέστρεψαν,
παρότι στα άστρα έφτασαν.

Οι άνθρωποι έγιναν πλουσιότεροι,
δεν έγιναν όμως καλύτεροι.
Οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι
και οι πλούσιοι ισχυρότεροι.

Από τις πατρίδες τους πολλοί μετανάστευσαν,
στις νέες κοινωνίες δεν ενσωματώθηκαν,
τον κόσμο όλο τον αναστάτωσαν,
με ιερούς πολέμους τον μάτωσαν.

Μικρές και μεγάλες συγκρούσεις ξεκίνησαν
και την οικολογική έννομη τάξη αναποδογύρισαν.

Αξιοθαύμαστο τεχνολογικό πολιτισμό έφτιαξαν,
μα, αντί για γαλήνη, με άγχος τον γέμισαν.
Έφτιαξαν και το «Κουτί της Πανδώρας»
και προβληματίζονται πού να πλεύσουν τώρα,
χωρίς πυξίδα.

Γιατί έβαλαν την ελπίδα
σε μια δίκοπη λάμα χωρίς λαβή.

Ποιος το Κουτί της νέας Πανδώρας θα ανοίξει
και τι θα βρει μέσα του, κατά τύχη;
Λίγα καλά και πολλά κακά;
Λιγοστά τα θετικά και πολλά αρνητικά;

Τούτη η εποχή είναι ιστορική.
Ο άνθρωπος, νέος Ηρακλής,
μπροστά στο σταυροδρόμι, στη μεγάλη διχάλα:
ο ένας δρόμος οδηγεί προς τον Ελληνισμό,
ο άλλος στην Κακιά Σκάλα.

Την Αρετή να διαλέξει ή την Κακία;
Την καταστροφή ή τη σωτηρία;

Της ΑΙ το Κουτί τώρα ανοίγει
και πρώτος ο Άρης πολέμους σκορπίζει.
Ίσως προκαλέσει άκρατη δυστυχία,
αν  οι ηγέτες βγήκαν από τα ψυχιατρεία.

Κι αν τώρα ο κόσμος δεν νοιαστεί,
πιθανόν και να καταστραφεί ολοσχερώς
και στόχος να γίνει, λίαν προσεχώς,
το ανθρωποειδές να γίνει του ανθρώπου εχθρός.

Θα πάει αντίθετα στο ρεύμα,
φορώντας στο κεφάλι της ΑΙ το στέμμα;
Θα ακολουθήσει την ίδια πορεία
προς το αβυσσαλέο τέρμα;

Ή θα επιστρέψει στο ζείδωρο Ελληνικό Πνεύμα:

της Φιλοσοφίας,
της Οικολογίας,
της Λογικής,
της Ειρήνης και της Δικαιοσύνης,
της Ανδρείας και της Μεγαλοψυχίας,
της Ευποιίας και της Ευκοσμίας,
του Ανθρωπισμού,
της Τέχνης και του Πολιτισμού;

Και ο άνθρωπος, βελτιωμένος,
στο παγκόσμιο χωριό μονοιασμένος,
το μέγα άλμα προς τα άστρα να ξεκινήσει,
αφού πρώτα τη Γη μας καθαρίσει.

Αυτό, για να γίνει, πρέπει να ομονοήσει,
να συνεργαστεί και τους πολέμους να σταματήσει,
το Διεθνές Δίκαιο να σεβαστεί
και τους παραβάτες ο ενισχυμένος ΟΗΕ να τιμωρεί.

Ο άνθρωπος έχει μέλλον και πρέπει να ζήσει.
Ο Νέος Ηρακλής, την ύστατη στιγμή,
θα εμφανιστεί και τη Γη θα σώσει,
γιατί ο άνθρωπος πολλές φορές
από τον κίνδυνο της εξαφάνισης έχει γλιτώσει.

Γιατί ο άνθρωπος πολλές ανάγκες έχει:
τροφή, αέρα καθαρό, νερό,
χώρο, θερμοκρασία ανεκτή για να ζήσει,
ανέσεις για να χαρεί.

Αντίθετα, το ανθρωποειδές αντέχει.
Κι αν αποκτήσει ικανότητα αναπαραγωγής
και αυτοσυντήρησης,
κάποτε τον άνθρωπο μπορεί να εξαφανίσει
και αυτό στη Γη να επικρατήσει.

Όμως η ανθρώπινη συνείδηση δεν θα επιτρέψει
τέτοιο βδέλυγμα να εκτελεστεί.

Η Ελλάδα μπορεί να λάμψει και πάλι σαν φάρος,
με το φως του Παρθενώνα
και τα μάρμαρα της Πάρος

Στον Πολιτισμό και στην Τέχνη να επικεντρωθεί,
των ειδικών η φωνή στους Δελφούς να ακουστεί
και, υπέρ των λαών, να εργασθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη:

στη Γη να φέρει
Οικολογία — Ευημερία — Ειρήνη — Δικαιοσύνη.

με Ελευθερία

Κι έτσι ο Νέος Ηρακλής,
ο άνθρωπος της νέας εποχής,
με γνώση, σύνεση και ανθρωπιά,
τη Γη θα πάει
όχι στην άβυσσο μιάς ανεξέλεγκτης ΑΙ
αλλά στα άστρα.       (3/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Η φλυαρία(1) είναι ομιλία με πολλά και ασυλλόγιστα λόγια. Ο φλύαρος-κοινώς φαφλατάς – είναι εκείνος που μπορεί να καθίσει δίπλα σε κάποιον άγνωστο και να αρχίσει να παινεύει πρώτα τη γυναίκα του, έπειτα να του διηγείται το όνειρο που είδε τη νύχτα και στη συνέχεια να του μιλά για τα φαγητά που είχε στο τραπέζι του, περιγράφοντάς τα μάλιστα με κάθε λεπτομέρεια.

Έπειτα, προχωρώντας στη συζήτηση, λέει ότι οι σημερινοί άνθρωποι είναι πιο πονηροί από τους παλιούς, πόσο ακριβαίνουν τα σιτηρά στην αγορά και πόσοι ξένοι έχουν έρθει στην πόλη. Συνεχίζει λέγοντας ότι μετά τα Διονύσια(2) η θάλασσα είναι κατάλληλη για ταξίδια(3), ότι, αν ο Ζευς ρίξει άφθονη βροχή(4), τα σιτηρά θα γίνουν καλύτερα, πως θα καλλιεργήσει το χωράφι του τον ερχόμενο χρόνο, ότι η ζωή έχει γίνει πιο δύσκολη και ότι ο Δάμιππος(5) άναψε τη μεγαλύτερη λαμπάδα στα Ελευσίνια Μυστήρια(6).

Μιλά ακόμη για το πόσοι είναι οι στύλοι του Ωδείου(7), αναφέρει ότι «χθες έκανε εμετό» και ρωτά «τι μέρα είναι σήμερα», συνεχίζοντας αδιάκοπα όσο κανείς τον υποφέρει.

Δεν ξεκολλά από κοντά του και συνεχίζει, λέγοντας πως τα Ελευσίνια Μυστήρια γίνονται τον μήνα Βοηδρομιώνα(8), τα Απατούρια τον Πυανεψιώνα(9) και τα Διονύσια των Αγρών τον Ποσειδεώνα(10).

Τέτοιους ανθρώπους πρέπει κανείς να τους αποφεύγει και να το βάζει στα πόδια, αν δεν θέλει να τον πιάσει… πυρετός· διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αν έχεις χρόνο για συζήτηση ή αν έχεις δουλειά.

Σχολιασμός

1. Ο Πλάτων λέγει ότι όλες οι επιστήμες έχουν ανάγκη «ἀδολεσχίας» και «μετεωρολογίας» — δηλαδή λεπτολόγου και ανώτερης έρευνας. Στον Θεαίτητο, όμως, γράφει: «δεινόν και αοιδὲς ἀνὴρ εἶναι ἀδολέσχης». Αδολέσχης = πολυλογάς. Αν έχεις κάτι ουσιαστικό να πεις, ορθώς πράττεις και ομιλείς. Αν δεν έχεις τίποτε να πεις και παρ’ όλα αυτά συνεχίζεις να μιλάς, τότε είσαι πολυλογάς και αδολέσχης.

2. Προς τιμήν του Διονύσου υπήρχαν πολλές εορτές: τα Αγριώνια, τα Ανθεστήρια, τα Λήναια και τα Μικρά ή Μεγάλα Διονύσια. Τα Μικρά Διονύσια τελούνταν κατά τον μήνα Ποσειδεώνα (15 Δεκ.–15 Ιαν.), ενώ τα Μεγάλα Διονύσια κατά τον μήνα Ελαφηβολιώνα (15 Μαρτ.–15 Απρ.).

3. Εννοεί μετά τα Μεγάλα Διονύσια, γιατί κατά τον χειμώνα τα θαλάσσια ταξίδια περιορίζονταν. Το ναυτικό μας έθνος είχε ήδη από την εποχή του Ησιόδου οδηγίες σχετικά με την κατάλληλη εποχή για ταξίδια, σύμφωνα με τις οποίες «η κατάλληλη εποχή για ταξίδια είναι πενήντα ημέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο» (Έργα και Ημέραι).

4. Ο Ζευς, ως θεός των κεραυνών και της βροχής, καλείτο «Όμβριος» ή «Νεφεληγερέτης» Δίας. Στα Ελευσίνια Μυστήρια οι ιερείς κοίταζαν ψηλά και έλεγαν στον Δία «ὕε» (= βρέξε) — εξ ου και ο «υετός» — και κατόπιν κοίταζαν κάτω και έλεγαν στη Γαία «κύε» (= γέννησε), εξ ου και η «κύησις».

5. Ο Αρποκρατίων αναφέρει κάποιον Δάμιππο, τον οποίο υπερασπίστηκε ο ρήτορας Υπερείδης, που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.

6. Κατά τους εορτασμούς των Ελευσινίων Μυστηρίων προς τιμήν της Δήμητρας άναβαν λαμπάδες, προς τιμήν, σύμφωνα με την παράδοση, της δάδας που άναψε η θεά από το ηφαίστειο της Αίτνας, όταν αναζητούσε την κόρη της, Περσεφόνη.

Μια ακόμη, κατά την άποψη του συγγραφέα, ένδειξη ότι ο Χριστιανισμός πήρε στοιχεία από την ελληνική λατρεία και τους απέδωσε νέο θεολογικό περιεχόμενο.

7. Τα Ωδεία ήταν κτίρια σε σχήμα θεάτρου, αλλά στεγασμένα για λόγους ακουστικής. Εκεί διεξάγονταν μουσικοί και ποιητικοί αγώνες κατά τους εορτασμούς των Παναθηναίων. Το Ωδείο ήταν πολύστυλο και πολύεδρο και, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, έμοιαζε με τη σκηνή του Μεγάλου Βασιλέως των Περσών.

Οι στύλοι και η στέγη είχαν κατασκευαστεί από τα ξύλα των περσικών πλοίων που είχαν κυριευθεί κατά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.). Καταστράφηκε το 86 π.Χ. από τον τύραννο Αριστίωνα, όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας πολιορκούσε την Αθήνα. Ξανακτίστηκε κατά την περίοδο 65–52 π.Χ. από τον φιλέλληνα βασιλιά της Καππαδοκίας, Αριοβαρζάνη.

8. Ο Βοηδρομιών αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου.

9. Τα Απατούρια τελούνταν κατά την 11η–13η ημέρα του Πυανεψιώνα.

10. Ο Πυανεψιών ήταν ο 4ος μήνας του αττικού ημερολογίου και αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου.

11. Ο Ποσειδεών αντιστοιχούσε περίπου στην περίοδο 15 Δεκεμβρίου – 15 Ιανουαρίου.

12. Αν πέσεις σε τέτοιους ανθρώπους, που έχουν καλό φίλο τον τύραννο Ερντογάν, επειδή είναι «σκληρό καρύδι» και συνεχίζει τη γενοκτονία των Κούρδων, απειλεί τους γείτονες με τη «Γαλάζια Πατρίδα», υπενθυμίζει  το Ματζικέρτ, τη  Ναυμαχία της Ναυπάκτου (Λεπάντο) κ.α,  φυλακίζει και καταπιέζει κάθε αντιφρονούντα και αδιαφορεί για την ουσία της δημοκρατίας, τότε ετοιμάσου για πόλεμο, γιατί αργά ή γρήγορα θα τον αντιμετωπίσεις μόνος .

13. Μήπως σας θυμίζει και  τον μεγάλο    μας  προστάτης; Τότε βάλε το στα πόδια για να μην τον συναντήσεις, γιατί η πολυλογία του φέρνει θάνατο και καταστροφή σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. (2/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org