του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη
5. Στην Ελληνική Γλώσσα
Η Ελληνική Γλώσσα έχει πολυδιασπαστεί σε Ομηρική, Αρχαία, Βυζαντινή, Καθαρεύουσα, Δημοτική, «μαλλιαρή» και, τέλος, στη σημερινή γλωσσική μορφή που καθόρισαν οι αρμόδιοι της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ενώ η Ελληνική Γλώσσα είναι μία και ενιαία στη διαχρονία της, με λέξεις και εκφράσεις να προστίθενται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε εποχής, χωρίς να καταργείται κατ’ ανάγκην η προγενέστερη γλωσσική παράδοση, σήμερα, με σχετικές ρυθμίσεις, περιορίζεται η χρήση λέξεων και εκφράσεων προηγούμενων εποχών. Αυτός ο περιορισμός έχει ενσωματωθεί ακόμη και στις μηχανές γλωσσικού ελέγχου. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μορφή «λογοκρισίας», την οποία ο συγγραφέας θεωρεί ιδιαίτερα επιζήμια.
6. Στις Ιδεολογίες
Παρατηρείται κατακερματισμός των ιδεολογιών και διαχωρισμός τους με τέτοιον τρόπο, ώστε η μία να μην επικαλύπτεται από στοιχεία της άλλης. Ως αποτέλεσμα, στο πλαίσιο των μαρξιστικών ιδεολογιών θεωρούνταν έγκλημα να εκφράσει κάποιος και στοιχεία που προέρχονταν από τις πνευματικές ιδεολογίες.
7. Στην ανθρώπινη σκέψη και αντίληψη
Αυτός ο πολυτεμαχισμός επηρέασε τον εγκέφαλο και τη σκέψη του σύγχρονου ανθρώπου, καθιστώντας τον ανίκανο να συλλαμβάνει τα προβλήματα στην ολότητά τους, όπως έκαναν οι αρχαίοι σοφοί.
Ο πολυτεμαχισμός αυτός παρατηρείται σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί η προστασία του περιβάλλοντος, στον τομέα της οποίας ο άνθρωπος έχει αποτύχει σε μεγάλο βαθμό, διότι, ενώ από τη μία πλευρά προσπαθεί να το διαφυλάξει, από την άλλη το καταστρέφει μέσω κάποιας άλλης, ανεξάρτητης λειτουργίας.
8/ Στην οικονομία σοβεί ένας ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Οι τάξεις αυτές είναι σαφώς διαχωρισμένες και περιχαρακωμένες, μεταξύ άλλων, μέσω κρατικών και κοινοτικών ενισχύσεων. Έτσι, όταν οι αγρότες απεργούν κλείνοντας τους δρόμους, πλήττουν άλλες παραγωγικές τάξεις. Όταν απεργούν οι μεταφορείς, πλήττονται οι αγρότες, καθώς και άλλοι κλάδοι, όπως ο τουρισμός, και ούτω καθεξής.
Οι διάφορες κοινωνικές τάξεις, συχνά με την υποκίνηση του συνδικαλισμού, ενώ αγωνίζονται προφανώς για την προάσπιση και την αύξηση των συμφερόντων τους, τελικά καταλήγουν να ζημιώνουν η μία την άλλη. Έτσι, η διεκδίκηση επιμέρους συμφερόντων μετατρέπεται σε έναν αλληλοϋπονομευτικό αγώνα, με συνέπειες για το σύνολο της κοινωνίας.
Ανάλογος ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται και μεταξύ των κρατών, ακόμη και σε καιρό ειρήνης, με επίκεντρο τα οικονομικά συμφέροντα.
Ο πόλεμος αυτός αποβαίνει σε βάρος των αδύναμων κρατών, ιδίως όταν αυτά αντιστέκονται στη θέληση των ισχυρών, οι οποίοι επιδιώκουν να λεηλατήσουν τον πλούτο και τους πόρους τους. Μάλιστα, οι ισχυροί δεν διστάζουν να πλήξουν ακόμη και τα γενικότερα συμφέροντα της ανθρωπότητας, όπως καταδεικνύει η σημερινή κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.
Αν μπορούσαν τα κράτη να συνεργαστούν προς αμοιβαίο όφελος ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, ανθρωπινότερος και προ παντός ειρηνικός
Ο ΚΑΤΑΤΕΜΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΚΡΑΤΩΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ
Αυτός αποσκοπεί στην ευκολότερη καθυπόταξη των λαών. Είναι το παμπάλαιο δόγμα του «διαίρει και βασίλευε».
Όταν ο λαός είναι ενωμένος, τότε καμία δύναμη δεν μπορεί να τον καταβάλει. Αντίθετα, όταν είναι διχασμένος, γίνεται εύκολη λεία ακόμη και για δυνάμεις κατώτερες σε ισχύ.
Γι’ αυτό οι ηγέτες και το παγκόσμιο εξουσιαστικό σύστημα κρατούν τους λαούς φοβισμένους, κατακερματισμένους και, προπαντός, αμόρφωτους.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η βαθύτερη αιτία της κατάπτωσης της ανθρωπότητας βρίσκεται στην απώλεια της ενότητας της σκέψης, της γνώσης και των ηθικών αξιών. Όσο ο άνθρωπος κατακερματίζει τη γνώση, διχάζει τις κοινωνίες και υποτάσσει την ηθική στο συμφέρον, τόσο απομακρύνεται από τον πραγματικό πολιτισμό. Η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος, χωρίς πνευματική καλλιέργεια και ηθική συνείδηση, δεν αποτελεί εγγύηση προόδου, αλλά μπορεί να γίνει δύναμη αυτοκαταστροφής. Η ανθρωπότητα δεν θα σωθεί με περισσότερη δύναμη, αλλά με περισσότερη σοφία· όχι με τη διαίρεση, αλλά με την ενότητα· όχι με την κυριαρχία πάνω στη Φύση, αλλά με τον σεβασμό προς τη ζωή και τη Δημιουργία. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση της εποχής μας και η ύστατη ευθύνη του ανθρώπου απέναντι στις επόμενες γενιές.
(22/10/26)
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org