του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη
Ως τώρα, στα 98 μου χρόνια, με τον μόνο εχθρό που πάλεψα σκληρά ήταν ο καρκίνος — και μέχρι σήμερα τον έχω νικήσει. Ποτέ, όμως, δεν υπολόγιζα ότι θα μπορούσα να νικηθώ από την «Αχίλλειο πτέρνα», όπως ο ήρωας και ημίθεος Αχιλλέας.
[Ο Αχιλλέας, γιος του Πηλέα και της Θέτιδας και ο μεγαλύτερος πολεμιστής των Ελλήνων στην Τροία, ήταν άτρωτος σε όλο του το σώμα, εκτός από την πτέρνα του, που αποτέλεσε τελικά το μοιραίο αδύνατο σημείο του. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αχιλλέας σκοτώθηκε από τον Πάρη, ο οποίος τον χτύπησε με βέλος σε ενέδρα στην πτέρνα, το μοναδικό ευάλωτο σημείο του.]
Εμένα, που μέχρι τώρα γυρνούσα όλη μέρα, το πρόβλημα αυτό με έκανε να κουτσαίνω και να βαδίζω με πόνο. Το ένα πόδι μου, εδώ και εβδομάδες, είναι πρησμένο στο κάτω άκρο, λόγω οιδήματος, όπως υποδηλώνει και η ετυμολογία του ονόματος του Οιδίποδα.
Και ξαφνικά άλλαξε όλη η ζωή μου και ανατράπηκε το καθημερινό μου πρόγραμμα. Έκανα υπομονή, πιστεύοντας πως αφού ήρθε μόνο του, μόνο του θα φύγει. Έχω μια τάση να αποφεύγω, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, τους γιατρούς και τα φάρμακα. Όμως αυτό το πρόβλημα μονιμοποιήθηκε, με ταλαιπωρεί και δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη φροντίδα της συζύγου μου, η οποία πάσχει από σοβαρή ασθένεια. Και ύστερα, ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να οδηγήσει ένας επίμονος πόνος.
Έτσι, με την προτροπή του γιου μου, ο οποίος είναι οδοντίατρος-ερευνητής, έκανα εξέταση «τρίπλεξ κάτω φλεβών» στα πόδια.
Τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά· δεν βρέθηκε τίποτε ανησυχητικό. Αυτό, όμως, έπρεπε να το επιβεβαιώσει και ο ειδικός γιατρός. Πήγα, λοιπόν, στο νοσοκομείο μας, το ΝΙΜΙΤΣ, ένα νοσοκομείο με το οποίο συνδέομαι και συναισθηματικά. Όταν ήμασταν κατώτεροι αξιωματικοί, χρηματοδοτούσαμε την ανέγερσή του με ειδική μηνιαία εισφορά από τον πενιχρό τότε μισθό μας, όπως συμμετείχαμε και στον «Έρανο της Βασιλίσσης».
Σήμερα, βέβαια, το ΝΙΜΙΤΣ εντάσσεται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και δέχεται όλους τους πολίτες.
Αφού πήρε το ιστορικό μου η γιατρός των επειγόντων περιστατικών, κάλεσε διάφορους γιατρούς συναφών ειδικοτήτων να με εξετάσουν. Και από την εξέταση αυτή ουδέν ανησυχητικό προέκυψε.
Οι γιατροί, μάλιστα, μου έκαναν ένα μικρό «ανάκριτικό» ερωτηματολόγιο, επειδή τους φάνηκε παράξενο πώς έφτασα στα 98 μου χρόνια χωρίς σοβαρές βλάβες στην υγεία μου.
Αν καπνίζω;
Στη Σχολή Ευελπίδων, ενώ μας έδιναν τότε φτωχό φαγητό — λόγω του Εμφυλίου — αντίθετα μας χορηγούσαν άφθονα τσιγάρα, γιατί το κάπνισμα θεωρούνταν τότε δείγμα «ανδρισμού». Το Χόλλυγουντ ήταν ο μεγάλος διαφημιστής των τσιγάρων. Ευτυχώς, διέκοψα εγκαίρως το κάπνισμα.
Τι τρώω;
Τα πάντα, εν μέτρω. Προτιμώ τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, το γιαούρτι κ.ά. Αλλά στην Καλαμάτα θα φάω και τη γουρνοπούλα!
Τι γυμναστική κάνω;
«Σουηδική» τη λέγαμε παλιά, λίγη Yoga και καθημερινό βάδισμα, στατικό ποδήλατο περίπου 6.000 έως 7.000 βήματα την ημέρα. Παλιά κολυμπούσα τα καλοκαίρια· τώρα κάνω μόνο ηλιοθεραπεία σε ένα παγκάκι.
Τι φάρμακα παίρνω;
Τα αποφεύγω. Ένα και μοναδικό παίρνω προληπτικά, για την πίεση.
Από πού κατάγομαι;
Οι ρίζες μου βρίσκονται στο Σιδηρόκαστρο Τριφυλίας Μεσσηνίας, από τον παππού και τη γιαγιά μου, από δύο οικογένειες κλεφτών, αρματολών και αγωνιστών του 1821.
Πόσα παιδιά έχω;
Δύο λαμπρά παιδιά, που τιμούν τους γονείς τους. Ο ένας είναι σπουδαίος οδοντίατρος-ερευνητής και ο άλλος ανώτερο στέλεχος της μεγαλύτερης φαρμακευτικής εταιρείας στις ΗΠΑ. Αυτά τα δύο παιδιά δίνουν ζωή στη μητέρα τους και σε μένα.
Με τι ασχολείσαι τώρα;
Κάτοχος ιστοσελίδων και συγγραφέας. Αφιλοκερδής σκοπός μου είναι η διάδοση της δόξας της Ελλάδος στην οικουμένη.
Σε ποιο Σώμα υπηρέτησες;
Στον Ελληνικό Στρατό, στο Όπλο των Διαβιβάσεων — για καλή μου τύχη.
Τελικά, μου έδωσαν γνωμάτευση ότι είμαι υγιής, με μοναδική υποχρέωση να φορώ ειδική κάλτσα.
Τους ευχαριστώ και εγώ από καρδιάς. Ευγνώμων ! (4/9/26)
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org