του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη
Αυτό το όμορφο, ανάλαφρο και θελκτικό πλάσμα που λέγεται γυναίκα προσωπικά με συγκινεί ιδιαίτερα. Τη θεωρώ το ωραιότερο λουλούδι της φύσεως. Και απορώ πώς υπάρχουν άνδρες που μπορούν να σκοτώνουν αυτά τα θαυμάσια πλάσματα που ομορφαίνουν τη ζωή μας.
Σύμφωνα με τον μύθο, η Αφροδίτη θεά της ομορφιάς αναδύθηκε σαν αφρός στη θάλασσα στα Κύθηρα, ενώ το κοχύλι πάνω στο οποίο στεκόταν βγήκε στην ακτή της Κύπρου μας, στο νησί της Αφροδίτης
Μπορεί στη λογική να υστερεί κάποιες φορές, όμως διαθέτει διαίσθηση: επινοητικότητα, προσαρμοστικότητα, πρακτικό πνεύμα και ιδιαίτερη αντίληψη των ανθρώπινων σχέσεων. Όταν βάλει έναν σκοπό, δύσκολα θα αποτύχει. Και, πέρα από όλα τα προσόντα της, έχει τη δύναμη της θηλυκότητας. Χωρίς αυτή ο κόσμος θα έμοιαζε με στρατόπεδο συγκεντρώσεως
Τη βλέπεις να περπατά με χάρη, ανάλαφρη σαν νεράιδα. Έχει αισθητική, καλαισθησία και καλλιτεχνική ευαισθησία. Είναι πρακτική και συχνά βρίσκει λύσεις εκεί όπου οι άλλοι δυσκολεύονται.
Μεγάλος είναι ο σεβασμός που νιώθεις για τη γυναίκα όταν γίνεται μητέρα. Μεγάλος και ο πόθος όταν είσαι ερωτευμένος μαζί της. Κι αν ο έρωτας δεν ευοδωθεί, μπορεί να σε βασανίζει μια ολόκληρη ζωή.
Από τα παιδικά σου χρόνια θυμάσαι τη δασκάλα που σου έμαθε τα πρώτα γράμματα. Θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα. Και τη σύζυγο με την οποία έζησες μια ολόκληρη ζωή δεν παύεις να την αγαπάς και να τη φροντίζεις όταν ασθενήσει
Και η σκιά της είναι πολύτιμη, όταν γνωρίζεις πως αυτή η γυναίκα υπήρξε στα νιάτα της μια λέαινα και πρόσφερε στα παιδιά της, στον άνδρα της και στο σπίτι της τα πάντα, χωρίς να κρατήσει σχεδόν τίποτε για τον εαυτό της σαν εφεδρεία.
Τώρα που έγινα υπέργηρος, μπορώ ίσως να δω πιο καθαρά τον ρόλο της γυναίκας στη ζωή, στην οικογένεια, στην κοινωνία και στην πατρίδα. Και αναρωτιέμαι πόσο διαφορετική είναι η γυναίκα της εποχής μου από τη σημερινή.
Η σημερινή γυναίκα είναι αναμφίβολα περισσότερο ελεύθερη. Όμως αυτή την ελευθερία πολλές φορές την πληρώνει ακριβά. Εργάζεται, συμμετέχει στην κοινωνική ζωή, διεκδικεί ισότητα και ανεξαρτησία, αλλά παράλληλα εξακολουθεί να επωμίζεται τη γέννηση και την ανατροφή των παιδιών και τη φροντίδα του σπιτιού. Και σε πολλές περιπτώσεις αμείβεται ακόμη λιγότερο από τον άνδρα. Μέγιστη αδικία.
Στις μεγάλες έχει χαθεί ένα μέρος από εκείνη τη θηλυκότητα που χαρακτήριζε περισσότερο τη γυναίκα της δικής μου ρομαντικής γενιάς. Δεν λέω πως η γυναίκα πρέπει να επιστρέψει στον παλιό της ρόλο. Η ελευθερία της είναι μια μεγάλη κατάκτηση. Όμως θα ήθελα να μη χρειάζεται να διαλέξει ανάμεσα στην ελευθερία, την οικογένεια, την εργασία και τη μητρότητα.
Στο παρελθόν, με πενιχρούς μισθούς και χωρίς ουσιαστική βοήθεια από την Πολιτεία, δημιουργήσαμε οικογένειες, μεγαλώσαμε και σπουδάσαμε παιδιά. Σήμερα η δημιουργία οικογένειας και η απόκτηση παιδιών έχουν γίνει δυσκολότερες. Το αποτέλεσμα είναι μπροστά μας: δυσκολία στέγης λιγότερες οικογένειες, λιγότερα παιδιά, δημογραφική συρρίκνωση και έξοδος νέων από τη χώρα.
Η Πολιτεία οφείλει να κάνει περισσότερα για τη γυναίκα και την οικογένεια. Να της ελαφρύνει τα βάρη και να της δώσει τη δυνατότητα να δημιουργήσει χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει να θυσιάσει ένα κομμάτι του εαυτού της.
Γιατί η δύναμη της γυναίκας δεν βρίσκεται μόνο σαν ξωμάχα. Βρίσκεται και στην ικανότητά της να αγαπά, να δημιουργεί, να γεννά, να στηρίζει και να ομορφαίνει τη ζωή.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλείο της: να μπορεί να είναι δυνατή και τρυφερή, ανεξάρτητη , γυναίκα ερωμένη, σύντροφος και μητέρα. Αιώνια γυναίκα αγαπημένη
(3/9/26)
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org