Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Έλληνας έχει παραφρονήσει.
Στοχοποιεί το ίδιο του το σπίτι.
Συζητά αδιάκοπα πώς θα το γκρεμίσει,
πώς θα το παραδώσει στους γείτονες
για να τους κατευνάσει.

Μια ιδιότυπη μορφή πολιτικής παραφροσύνης.
Η Ελλάδα γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος
και, δευτερευόντως, η Αμερική.

Οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα.
Κάθε τριτοκοσμικός, κάθε περιπλανώμενος,
μπαίνει χωρίς να ερωτηθεί κανείς.
Στο όνομα του ανθρωπισμού
και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
στη χώρα που έχει πληρώσει την Ιστορία
με εκατομμύρια θύματα ανά τους αιώνες.

Καμία χείρα βοηθείας.
Μόνον εντολές.
Η Ελλάδα να συντηρεί εκατομμύρια λαθρομετανάστες,
όχι όμως να τους απομακρύνει.

Ο μαρξισμός εμβολίασε τη σκέψη
με το μικρόβιο της ηττοπάθειας
και της δουλοφροσύνης.
Ξεχάσαμε τους προγόνους μας
και την ελληνική ανδρειοσύνη.

Εμπιστευόμαστε τον δουλέμπορο
και όχι την ελληνική ναυτοσύνη.

Αν αυτή η κατάσταση δεν ανατραπεί,
η χώρα βαδίζει προς διάλυση.
Οι άρπαγες ακονίζουν τις μάχαιρες.
Οι γείτονες καραδοκούν,
ενθαρρυμένοι απ’ όσα βλέπουν.

Οι Έλληνες κουράστηκαν από τον τόπο τους.
Κουράστηκαν και από τον εαυτό τους.
Υπερασπιστές όλων των λαών,
εχθροί του ίδιου τους του δικαίου.

Κι όμως —
υπάρχουν ακόμη οι ήρωες και οι ημίθεοι.
Υπάρχουν οι μορφές του Ελληνικού Πανθέου,
που θυμίζουν ότι
λαός χωρίς αυτοσεβασμό
δεν χάνεται απ’ τους εχθρούς,
αλλά αυτοκαταργείται. (5/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

IntroductionI know in advance that I will displease those who insist on the existence of a personal God–creator of everything, visible and invisible, and therefore of the Universe. However, this is an unverifiable belief, just as the theoretical approach I quote below is unverifiable. Neither of the two has scientific proof in the strict sense (experiment – ​​measurement – ​​verification). Therefore, they can be characterized as neither true nor false, but are objects of scientific and philosophical study and reflection. Those who doubt the existence of a creator base their argument on the fact that someone created the creator. Therefore, the saying of Heraclitus is more logical: “That world, the same of all, neither gods nor men created it, but it was and is and will be an eternal fire, reaching and extinguishing by measure…”

A. PHILOSOPHICAL – COSMOLOGICAL FRAMEWORK

 Chaos according to Hesiod Hesiod in the Theogony states: “First Chaos was born,

then Gaia,

then Tartarus

and finally Eros the old.” These four principles are self-generated; one was not created by the other nor by any god. Chaos is not non-existence, but the formless, dark and energetic space that pre-existed cosmic decoration. In it, matter and energy are potentially in a state of disorder. Cosmic Cupid and Eris Cosmic Cupid is not identified with the erotic god of mythology, but is the attractive and cohesive principle that allows the union of similar and opposite elements of matter. Its opposite is Eris, the force of disintegration and entropy. The universe exists through this dialectical tension of union and separation. The same dual meaning is also carried by the names Zeus (from “to unite”) and Zeus (from “to divide”). The Sacred Tetraktys The four principles of Hesiod constitute the Sacred Tetraktys, the foundation of the ancient Greek worldview: Four states of matter: Earth – Water – Air – Fire Four functions of the soul: Sensation – Emotion – Understanding – Knowledge Four virtues: Prudence – Courage – Prudence – Justice Without this knowledge, the Ancient Greek Spirit becomes incomprehensible. Universe and Cosmos according to Heraclitus The Universe is the infinite, eternal and self-created whole.

The Cosmos is the decorated part of the Universe: stars, galaxies, planets. The Greeks speak of many worlds, not many universes. The Universe for the Greeks, as the word “Syn pan = Universe, that is, the Whole” reveals. The properties of the Universe according to the Greeks were: One and only Eternal, Infinite, One, Unborn, Creator, Indestructible, Self-sufficient, Self-generated, Immutable, Immovable, Perfect. Inside “Everything Flows”

PART II PHYSICAL – COSMOLOGICAL APPROACH

 (This section is not a proven physical theory, but a logical approach to the truth and a philosophical interpretation in terms of modern physics.) Chaos in modern science Physicist Ilya Prigogine showed that Chaos can self-organize and produce new structures. It is not static, but dynamic and creative. The fundamental forces In modern physics, four fundamental forces are recognized: Electromagnetic Gravitational Strong Nuclear Weak Nuclear The laws of nature are relentless and unchanging in contrast to human laws that change with changing conditions on earth Hypothesis about the causes of the Big Bang The Big Bang theory describes the after, not the before. The present hypothesis proposes four stages: Chaotic instability in an energy field and the appearance of potentially viable particles. Creation of plasma (quarks, electrons, photons, neutrinos). Condensation into a fiery mass with infinite temperature and infinite pressure. Big Bang and expansion of the Universe. Cooling, deceleration, contraction and a new explosion follow:

an eternal cycle of creation and decay. Did the Big Bang happen once, due to a singularity, or do such explosions occur continuously in the Universe and new worlds are created? Someday we will find out. Epilogue The world is not created once, but continuously.

The flow, law and reason of nature know no beginning and end — only transformations. (4/2/.2026) 

Amphiktyon – Major General (retd) Konstantinos KonstantinidisWriter, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon gr

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Εισαγωγή

Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι θα δυσαρεστήσω όσους επιμένουν στην ύπαρξη ενός προσωπικού Θεού–δημιουργού των πάντων, ορατών και αοράτων, άρα και του Σύμπαντος. Πρόκειται όμως για δοξασία μη επαληθεύσιμη, όπως ακριβώς μη επαληθεύσιμη είναι και η θεωρητική προσέγγιση που παραθέτω κατωτέρω.

Καμία από τις δύο δεν διαθέτει επιστημονική απόδειξη με την αυστηρή έννοια (πείραμα – μέτρηση – επαλήθευση). Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ούτε αληθείς ούτε ψευδείς, αλλά αποτελούν αντικείμενα επιστημονικής και  φιλοσοφικής μελέτης και στοχασμού.

Όσοι αμφισβητούν την ύπαρξη δημιουργού το στηρίζουν στο γεγονός   ότι και τον δημιουργό κάποιος τον δημιούργησε. Επομένως περισσότερο λογική είναι η ρήση του Ηράκλειτου   «Κόσμον τόνδε, τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε ανθρώπων εποίησεν, αλλ’ ην αεί και έστιν και έσται πύρ αείζωον απτόμενον μέτρα και αποσβεννύμενον μέτρα…»

---

Α΄ ΜΕΡΟΣ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ – ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Το Χάος κατά τον Ησίοδο

Ο Ησίοδος στη Θεογονία αναφέρει:

«Πρώτον εγεννήθη το Χάος,
έπειτα η Γαῖα,
ύστερον τα Τάρταρα
και τέλος ο Έρως ο παλαιός.»

Οι τέσσερις αυτές αρχές είναι αυτογέννητες· δεν δημιουργήθηκε η μία από την άλλη ούτε από κάποιον θεό. Το Χάος δεν είναι ανυπαρξία, αλλά ο άμορφος, σκοτεινός και ενεργειακός χώρος που προϋπήρχε της κοσμικής διακόσμησης.

Σε αυτόν, ύλη και ενέργεια βρίσκονται εν δυνάμει, σε κατάσταση αταξίας.

Ο Συμπαντικός Έρως και η Έρις

Ο Συμπαντικός Έρως δεν ταυτίζεται με τον ερωτικό θεό της μυθολογίας, αλλά αποτελεί την ελκτική και συνεκτική αρχή που επιτρέπει τη συνένωση των όμοιων και των αντίθετων στοιχείων της ύλης.

Αντίθετή του είναι η Έρις, η δύναμη της διάσπασης και της εντροπίας. Το σύμπαν υφίσταται μέσα από αυτή τη διαλεκτική ένταση ένωσης και διαχωρισμού.

Το ίδιο διττό νόημα φέρει και το όνομα Ζεύς (εκ του ζευγνύω) και Δίας (εκ του διαιρώ).

Η Ιερά Τετρακτύς

Οι τέσσερις αρχές του Ησιόδου συγκροτούν την Ιερά Τετρακτύν, θεμέλιο της αρχαίας ελληνικής κοσμοαντίληψης:

• Τέσσερις καταστάσεις της ύλης: Γη – Ύδωρ – Αήρ – Πυρ
• Τέσσερις λειτουργίες της ψυχής: Αίσθηση – Συναίσθημα – Νόηση – Γνώση
• Τέσσερις αρετές: Σωφροσύνη – Ανδρεία – Φρόνηση – Δικαιοσύνη

Χωρίς αυτήν τη γνώση, το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα καθίσταται ακατανόητο.

Σύμπαν και Κόσμος κατά τον Ηράκλειτο

Το Σύμπαν είναι το άπειρο, αιώνιο και αυτοδημιούργητο όλον.
Ο Κόσμος είναι το διακοσμημένο μέρος του Σύμπαντος: άστρα, γαλαξίες, πλανήτες.

Οι Έλληνες μιλούν για πολλούς κόσμους, όχι για πολλά σύμπαντα. Το Σύμπαν για τους έλληνες όπως φανερώνει και η λέξεη «Συν πάν=Σύμπαν δηλαδή το Όλον)  

Οι ιδιότητες του Σύμπαντος κατά τους Ελληνες ήταν :Ένα και μοναδικό

Αιώνιο, Άπειρο, Έν,   Αγέννητο , γεννήτωρ , Ανώλεθρο, Αυτάρκες, Αυτογέννητο,  Αμετάβλητο,  Ακίνητο,  Παντελές.  Στο εσωτερικό του «Τα πάντα ρει»

Β΄ ΜΕΡΟΣ

ΦΥΣΙΚΗ – ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

(Το παρόν τμήμα δεν αποτελεί αποδεδειγμένη φυσική θεωρία, αλλά λογική προσέγγιση προς την αλήθεια και  φιλοσοφική ερμηνεία με όρους σύγχρονης φυσικής.)

Το Χάος στη σύγχρονη επιστήμη

Ο φυσικός Ilya Prigogine έδειξε ότι το Χάος μπορεί να αυτοοργανώνεται και να παράγει νέες δομές. Δεν είναι στατικό, αλλά δυναμικό και δημιουργικό.

Οι θεμελιώδεις δυνάμεις

Στη σύγχρονη φυσική αναγνωρίζονται τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις:

1. Ηλεκτρομαγνητική
2. Βαρυτική
3. Ισχυρή Πυρηνική
4. Ασθενής Πυρηνική

Οι νόμοι της φύσης είναι αμείλικτοι και αμετάβλητοι εν αντιθέσει προς τους ανθρώπινους νόμους που μεταβάλλονται με την αλλαγή των συνθηκών στη γη

Υπόθεση περί των αιτίων της Μεγάλης Έκρηξης

Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης περιγράφει το μετά, όχι το πριν. Η παρούσα υπόθεση προτείνει τέσσερα στάδια:

1. Χαοτική αστάθεια σε ενεργειακό πεδίο και εμφάνιση εν δυνάμει σωματιδίων.
2. Δημιουργία πλάσματος (κουάρκ, ηλεκτρόνια, φωτόνια, νετρίνα).
3. Συμπύκνωση σε πύρινη μάζα με  άπειρη  θερμοκρασία και άεπειρη πίεσ
4. Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) και διαστολή του Κόσμου.

Ακολουθεί ψύξη, επιβράδυνση, συρρίκνωση και νέα έκρηξη:
αέναος κύκλος γένεσης και φθοράς. Συνέβη άπαξ η Μεγάλη Έκρηξη,λόγω μιας ιδιαιτερότητας, ή συμβαίνουν αενάως τέτοιες εκρήξεις στο Σύμπαν και δημιουργούνται νέοι κόσμοι; Κάποτε θα το μάθουμε

---

Επίλογος

Ο κόσμος δεν δημιουργείται μία φορά, αλλά αδιάκοπα.
Η ροή, ο νόμος και ο λόγος της φύσης δεν γνωρίζουν αρχή και τέλος — μόνο μεταμορφώσεις.(4/2/.2026)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon gr

 
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Konstantin Konstantinidis – Amphictyon

Where is this descent taking us?

In the East, lightning, it’s going to rain.

The West in the role of crusader

both then and now, for the land of Israel.

John is afraid of the beast

and the beast is afraid of John.

If they make the region a mess,

and from the void

the yellow dragon will invade.

Many are the ethereal wanderers,

more are the dreamers.

Awake, they see dreams,

to swallow the earth whole.

And the citizens?

These… the swindlers.

People who are greedy,

violent, liars, thieves.

Only profit attracts them,

without barriers, without morality,

to chaos they go.

With plausible arguments,

the fruit of lies.

The fight for money,

instead of Reason slogans.

And they set up monstrosities,

the walls are filled with writings

And in the streets

the victims gather. Will they learn their lessons?

They lead us to destruction,

they lead us to error.

Every time the same violin

Leaders who deceive the people

They lead us to destruction

that our mind does not grasp.

Fools govern us,

with acts of folly

They lack reason,

arrogance does not let them

In civil wars they throw heartbreaks

and they constantly commit crimes.

They trample and uproot peoples,

and vaporize others.

With their AI ally, they blind us,

and now they are altering their institutions.

We Greeks live in pain,

the neighbor does not leave us alone.

And the party dogs, blind, willless

whatever their masters say, obediently carry out.

The Greek people? It does not count.

The reason is greed,

the lack of leadership strategy.

of international power Agents

have handed over the Imia to the Turks

this country will be saved by the people.

Leaders deprived of Virtue,

politicians tied to local and foreign centers.

Citizens tolerant and fearful,

political interest above all.

And prices are rising at a rapid pace,

and they are bringing the whole world to its knees.

They lack political will,

and if they hold a gun, they will be silent.

They never set red lines,

and if they do, they change them

And they embrace the invader.

Today, when they are shaking the foundations of the earth

international law, some fools are ruminating.

The USA and Russia made a rag out of it,

and Attila cut Cyprus like a loaf.

Everything is on a collision course,

each one is starting their armada there.

No one can stop them anymore,

the UN is powerless with a lifeless voice.

The West is divided. What is the planet waiting for?

The world will not commit suicide.

In the end, Peace will applaud.

Today when the Evil stands relentless

war seems unthinkable (1/2/26)

Amphiktyon – Major General (retd) Konstantinos Konstantinidis

Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon.org

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English language)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

By Konstantinos Konstantinidis – Amphictyon

The Population of Greece – Historical Retrospective and Contemporary Decline

In antiquity, Hellenism was one of the most populous and dynamic civilizations of the known world. According to estimates based on geographical expansion, urban density, and cultural influence, the total population of the Greeks is calculated to have reached 300–330 million people.

The main population core extended across:

• the Balkan Peninsula (Greece, the Aegean, Southern Balkans),
• Asia Minor (coastal regions and hinterland),
• Cyprus,
• the Black Sea (coastal regions and Hyperboreans),
• the Middle East and Egypt,
• the Italian and Iberian Peninsulas (Etruscans, Greeks of Southern Italy and Sicily),
• the European Mediterranean coasts as far as the Pillars of Heracles,
  and, according to testimonies, as far as Britain, Ireland, and Scandinavia, through commercial, colonial, and cultural interactions.

During the Roman period, 1,492 major Greek cities are recorded in regions inhabited by Greek populations, a fact that testifies to the extent and cohesion of the Greek world.

Greeks were defined as those who shared common ancestry, language, religion, and worldview. However, unlike other peoples, the Greeks were open to intermarriage with non-Greeks, a factor that contributed to the gradual assimilation and diffusion of their population.

Here arises the crucial question:
How did such a populous and flourishing people come to number only 15–18 million individuals worldwide today, with projections of merely 6–7 million by the year 2100?
And why did no one—with the exception of Alexander the Great—attempt to unify the vast Hellenic world?

---

CAUSES OF DEMOGRAPHIC DECLINE

1. Intermarriage and cultural assimilation, beginning in antiquity and intensifying after the dominance of Christianity.
2. Mass migration, driven by the mountainous terrain and the restless, creative spirit of the Greek people.
3. Seafaring and colonization, which dispersed Greek populations among large foreign populations.
4. Successive massacres, persecutions, and genocides by external enemies and authoritarian regimes (Persian Wars, Roman devastations, Hunnic invasions, Frankish and Ottoman massacres, the Asia Minor Catastrophe, the Pontian Genocide, the German Occupation, the Cypriot Tragedy, among others).
5. Loss of language, religion, and historical memory, particularly following the violent or coercive change of ancestral religion and ethnic identity.
6. Continuous involvement in wars due to the strategic position of the Greek lands, resulting in enormous losses among both combatants and civilians.
7. Civil strife, from mythical times through the 20th century, which critically weakened the Greek core. One may also include conflicts between political and fan-based factions as a form of bloodless civil war—between political parties and football supporters—considered even more toxic than wars with foreign peoples.
8. Modern economic devastation and demographic hemorrhage, culminating during the period of the Memoranda and the mass emigration of young scientists.
9. The complete absence of a demographic strategy on the part of the modern Greek state, as if it were dealing with a foreign or hostile population.

---

A CALL TO RESPONSIBILITY

Responsibility does not rest solely with governments and centers of power. It also lies with the people themselves, who gradually distanced themselves from patriotism—confusing it with fanaticism or abandoning it in the name of individualism and deceptive ideologies.

Patriotism is not a slogan; it is a consciousness of continuity. When a people ceases to care about its demographic survival, its historical memory, and the future of its children—in short, about its own home—it silently consents to its decline.

The state, political parties, intellectual elites, and citizens alike must assume their share of responsibility. Without unity, strategy, and historical self-awareness, no nation can survive.

Let them ask the people of Israel how much anguish, how many tears, and how much blood they have shed—and continue to shed—to acquire and preserve their ancestral homeland.

---

CONCLUSION

If, in the present century, decisive, supra-partisan, and national measures are not taken, Hellenism risks singing its swan song not as a warning, but as a final end. Constitutional reform is particularly timely in this regard. Ultimately,  Zeus will invisibly change  the reproduction of children  . So the Greek nation will not be extinguished, because it is the Ichor of civilization.
(2 February 2026)

Amphictyon – Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer, Member of the Society of Greek Writers
http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

• ΤΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΕΝΔΟΞΟΥ ΛΑΟΥ

Γράφει: Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πληθυσμός της Ελλάδας – Ιστορική αναδρομή και σύγχρονη παρακμή

Στην αρχαιότητα, ο Ελληνισμός υπήρξε ένα από τα πολυπληθέστερα και δραστικότερα έθνη της οικουμένης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που βασίζονται στη γεωγραφική εξάπλωση, την πυκνότητα των πόλεων και την πολιτισμική ακτινοβολία, ο συνολικός πληθυσμός των Ελλήνων υπολογίζεται ότι έφθανε τα 300–330 εκατομμύρια άτομα.

Ο κύριος πληθυσμιακός όγκος εκτεινόταν:

• στη Χερσόνησο του Αίμου,(Ελλάδα, Αιγαίο, Νότια Βαλκάνια)
• στη Μικρά Ασία,(παράκτιες περιοχές και ενδοχώρα)
• στην Κύπρο,
• στον Εύξεινο Πόντο, (παράκτιες περιοχές, υπερβόρειοι)
• στη Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο,
• στην Ιταλική και Ιβηρική Χερσόνησο,(Ετρούσκοι, έλληνες Νοτίου Ιταλίας, Σικελίας)
• στα ευρωπαϊκά παράλια της Μεσογείου έως τις Ηράκλειες Στήλες,
  και, κατά μαρτυρίες, έως τη Βρετανία, την Ιρλανδία και τη Σκανδιναβία, μέσω εμπορικών, αποικιακών και πολιτισμικών επαφών.

Κατά τη Ρωμαιοκρατία καταγράφονται 1.492 μεγάλες ελληνικές πόλεις, γεγονός που μαρτυρεί την έκταση και τη συνοχή του ελληνικού κόσμου.

Έλληνες ορίζονταν όσοι μετείχαν στο όμαιμον, ομόγλωσσον, ομόθρησκον και ομόδοξον. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους λαούς, οι Έλληνες ήταν ανοικτοί σε μικτούς γάμους, στοιχείο που συνέβαλε στη βαθμιαία αφομοίωση και διάχυση του πληθυσμού τους.

Και εδώ γεννάται το καίριο ερώτημα:
Πώς ένα τόσο πολυπληθές και ακμαίο έθνος κατέληξε σήμερα να αριθμεί μόλις 15–18 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με προβολές που μιλούν για 6–7 εκατομμύρια έως το 2100; Γιατί ουδείς- με εξαίρεση τον Μ. Αλέξανδρο- δεν έκανε προσπάθεια ενοποιήσεως του εκτεταμένου Ελληνικού Κόσμου;

---

ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ

1. Μικτοί γάμοι και πολιτισμική αφομοίωση, ήδη από την αρχαιότητα και εντεινόμενοι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού.
2. Αθρόα μετανάστευση λόγω του ορεινού εδάφους και του ανήσυχου, δημιουργικού πνεύματος του Έλληνα.
3. Ναυτοσύνη και αποικισμός, που διέσπειραν ελληνικούς πληθυσμούς μέσα σε πολυπληθείς αλλογενείς κόσμους.
4. Αλλεπάλληλες σφαγές, διωγμοί και γενοκτονίες από εξωτερικούς εχθρούς και αυταρχικά καθεστώτα (Περσικοί Πόλεμοι, ρωμαϊκές καταστροφές, Ούννοι ,φραγκικές και Οθωμανικές σφαγές, Μικρασιατική Καταστροφή, Ποντιακή Γενοκτονία, Γερμανική Κατοχή, Κυπριακή Τραγωδία κ.α).
5. Απώλεια γλώσσας, θρησκείας και ιστορικής μνήμης, ιδίως μετά τη βίαιη ή καταναγκαστική αλλαγή της πατρώας θρησκείας και εθνότητας
6. Συνεχής εμπλοκή σε πολέμους λόγω της στρατηγικής θέσης του ελληνικού χώρου, με τεράστιες απώλειες μάχιμου  και άμαχου πληθυσμού.

7.     Εμφύλιοι σπαραγμοί, από τη μυθική εποχή έως τον 20ό αιώνα, που αποδυνάμωσαν καίρια τον ελληνικό κορμό.  Να εντάξουμε και  τις  συγκρούσεις μεταξύ των κομματικών και οπαδικών φατριών σαν  ένα αναίμακτο εμφύλιο πόλεμο   μεταξυ των κομμάτων και των οπαδών των ποδοσφαιρικών ομάδων, ο οποίος θεωρείται τοξικότερος ακόμη και από τους πολέμους μεταξύ αλλοφύλων

8. Σύγχρονη οικονομική εξόντωση και δημογραφική αιμορραγία, με κορύφωση την περίοδο των Μνημονίων και τη μαζική φυγή νέων επιστημόνων.
9. Παντελής έλλειψη δημογραφικής στρατηγικής από το νεοελληνικό κράτος, σαν να πρόκειται για ξένο ή εχθρικό πληθυσμό.

---

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ  ΕΥΘΥΝΗΣ

Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στις κυβερνήσεις και στα κέντρα εξουσίας. Ανήκει και στον ίδιο τον λαό, ο οποίος σταδιακά αποξενώθηκε από τον πατριωτισμό, συγχέοντάς τον με τον φανατισμό ή εγκαταλείποντάς τον στο όνομα του ατομισμού.και των απατηλών  ιδεολογιών

Ο πατριωτισμός δεν είναι σύνθημα· είναι συνείδηση συνέχειας. Όταν ο λαός παύει να ενδιαφέρεται για τη δημογραφική του επιβίωση, για την ιστορική του μνήμη και για το μέλλον των παιδιών του-κοντολογίς για το σπίτι του- τότε συναινεί σιωπηρά στην παρακμή του.

Η πολιτεία, τα κόμματα, οι πνευματικές ελίτ και οι πολίτες οφείλουν να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί. Χωρίς ενότητα, στρατηγική και ιστορική αυτογνωσία, κανένα έθνος δεν επιβιώνει.

Ας  ρωτήσουν το λαό του Ισραήλ πόση αγωνία  , πόσα δάκρυα και πόσο  αίμα έχυσε και χύνει για να αποκτήσει και να διατηρήσει  την πατρογονική τους εστία

---

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Αν στον παρόντα αιώνα δεν ληφθούν δραστικά, υπερκομματικά και εθνικά μέτρα, ο Ελληνισμός κινδυνεύει να ψάλει το κύκνειο άσμα του όχι ως προειδοποίηση, αλλά ως οριστικό τέλος. Η μεταρρύθμιση του Συντάγματος είναι λίαν επίκαιρη προς τούτο.

Η Ιστορία δεν τελειώνει από μόνη της. Τελειώνει όταν οι λαοί παύουν να τη φέρουν μέσα τους. (2/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Πού μας πάει τούτη η κατηφόρα;
Στην Ανατολή αστραπές, πάει για μπόρα.
Η Δύση  σε ρόλο σταυροφόρας
και τότε και τώρα, για του Ισραήλ τη χώρα.

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό
και το θεριό   τον Γιάννη.
Την περιοχή αν  κάνουν ρημαδιό,
κι από το κενό
ο κίτρινος δράκων θα εισβάλει.

Πολλοί οι αιθεροβάμονες,
περισσότεροι οι ονειροπόλοι.
Ξύπνιοι βλέπουν όνειρα,
τη γη να καταπιούν όλη.
Και οι πολίτες;
Αυτοί… οι χαχόλοι.

Άνθρωποι πλεονέκτες,
βίαιοι, ψεύτες , κλέφτες.
Μόνο το κέρδος τους τραβάει,
χωρίς φραγμούς, χωρίς ηθική,
στον  χάος τους πάει.

Με αληθοφανή επιχειρήματα,
της ψευτιάς αποκυήματα.
ο καυγάς για τα χρήματα,
αντί για Λόγο συνθήματα.
Και στήνουν τερατουργήματα,
οι τοίχοι  γέμισαν  γραψίματα

Και στους δρόμους συγκεντρώνονται

τα θύματα . Θα τα πάρουν τα μαθήματα;

Μας οδηγούν στον όλεθρο,

μας οδηγούν στην πλάνη.

Κάθε φορά το ίδιο βιολί

Ηγέτες  λαοπλάνοι

Μας οδηγούν στην καταστροφή
που ο νους μας δεν την πιάνει.

Μας κυβερνούν άφρονες,
με πράξεις αφροσύνης
Έλλειμμα έχουν λογικής  ,
 η έπαρση δεν τους αφήνει

Σε εμφύλιους μας ρίχνουν σπαραγμούς
και συνεχώς εγκληματούν.
Λαούς ποδοπατούν και ξεριζώνουν,
κι άλλους τους εξαερώνουν.
Με την ΑΙ  σύμμαχο τους  μας τυφλώνουν,
και τους θεσμούς  τώρα τους αλλοιώνουν.

Εμείς οι Έλληνες ζούμε με οδύνη,
ο γείτονας ήσυχους δεν μας αφήνει.
Και τα κομματόσκυλα, τυφλά, άβουλα
ό,τι πουν τα αφεντικά  εκτελούν υπάκουα .
Ο ελληνικός λαός; Δεν μετρά.

Αιτία η απληστία,
η έλλειψη στρατηγικής της ηγεσίας.
της διεθνούς εξουσίας Εντολοδόχοι
   τα Ιμια στους Τούρκους έχουν παραδώσει
 τούτη  τη χώρα ο λαός θα την σώσει .

Ηγέτες από Αρετή στερημένοι,
πολιτικοί σε ντόπια και ξένα κέντρα δεμένοι.
Πολίτες ανεκτικοί και φοβισμένοι,
το πολιτικό συμφέρον υπεράνω όλων.
Κι οι τιμές ανεβαίνουν κατά κόρον,
και τον κόσμο γονατίζουν όλον.

Η πολιτική βούληση τους λείπει,
και  αν όπλο κρατούν, θα σιγήσει.
Κόκκινες γραμμές ποτέ δεν βάζουν,
κι αν τις βάλουν, τις  αλλάζουν

Και τον εισβολέα αγκαλιάζουν  .

Σήμερα που  συθέμελα  στη γη τραντάζουν
το διεθνές δίκαιο κάτι ανόητοι μηρυκάζουν.
ΗΠΑ και Ρωσία το έκαναν κουρέλι,
κι ο Αττίλας την Κύπρο έκοψε σαν καρβέλι.

Όλα σε τροχιά συγκρουσιακή,
ο καθένας ξεκινά την αρμάδα του εκεί.
Κανείς δεν μπορεί πια να τους σταματήσει,
ο ΟΗΕ αδύναμος με φωνή ξεψυχισμένη   .
Η Δύση  διχασμένη . Κάτι ο πλανήτης περιμένει;
 

Ο  κόσμος δεν θα αυτοκτονήσει.
Στο τέλος η Ειρήνη θα επικροτήσει.
Σήμερα  που  ο Χάρος στέκει αδυσώπητος

ο πόλεμος φαντάζει αδιανόητος(1/2/26)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Σύμφωνα με τον χρησμό, για να απαλλαγεί ο Ορέστης από τις Ερινύες έπρεπε να φέρει από την Ταυρική το άγαλμα της Αρτέμιδος. Έτσι, οι δύο αχώριστοι φίλοι, ο Ορέστης και ο Πυλάδης, κατευθύνθηκαν στην Ταυρική Χερσόνησο. Εκεί τους εντόπισε ο βουκόλος του βασιλιά Θόαντα και τους οδήγησε δεμένους ενώπιόν του. Ο Θόαντας διέταξε να φυλακιστούν και, σύμφωνα με το έθιμο της ξενοκτονίας, να θυσιαστεί ο ένας από τους δύο.

Ο κλήρος έπεσε στον Ορέστη. Ο Πυλάδης, δείχνοντας την ειλικρινή φιλία του, ζήτησε να θυσιαστεί ο ίδιος αντί του φίλου του. Ο Ορέστης, όμως, δεν το δέχθηκε, επιμένοντας ότι η μοίρα είχε ορίσει εκείνον. Έπειτα από τον πικρό και οδυνηρό ασπασμό τους, παραδόθηκε στην Ιφιγένεια για τη θυσία.

Αφού ετοιμάστηκαν όλα τα αναγκαία και η Ιφιγένεια στάθηκε κοντά στον βωμό κρατώντας τη μάχαιρα, έστησαν τον Ορέστη μπροστά στο βωμό, γυμνό μέχρι την οσφύ. Κανείς από τους δύο δεν γνώριζε ακόμη την αληθινή ταυτότητα του άλλου. Όταν όμως η Ιφιγένεια σήκωσε το μαχαίρι και είδε το σώμα του, διέκρινε τον χρυσό ώμο και κατάλαβε ότι ήταν Πελοπίδης. Τότε ανέβαλε τη θυσία, προφασιζόμενη ότι ο μελλοθάνατος δεν ήταν καθαρός και έπρεπε πρώτα να εξαγνιστεί.

Τη νύχτα επισκέφθηκε τη φυλακή, όπου αναγνωρίστηκαν και κατάστρωσαν το σχέδιο της διαφυγής. Με βάση αυτή την υπόθεση γράφτηκαν πολλά δράματα με διαφορετικές εκδοχές. Την επόμενη ημέρα η Ιφιγένεια ζήτησε να κατέβουν στη θάλασσα για τον καθαρμό και να πάρουν μαζί τους και το άγαλμα της Αρτέμιδος, το οποίο δήθεν είχε μολυνθεί. Με αυτόν τον τρόπο εξαπάτησαν τον Θόαντα και κατόρθωσαν να διαφύγουν, παίρνοντας μαζί τους το άγαλμα.

Αποπλεύσαντες, έφθασαν στη Σελεύκεια της Κιλικίας και στα Κόμανα. Όταν έφτασαν κοντά στο όρος Μελάντιον, έπαυσε οριστικά η μανία του Ορέστη, και το όρος ονομάστηκε από τότε Άμανον. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στην Αθήνα και έπειτα στις Μυκήνες, όπου ο Ορέστης ανέλαβε τη βασιλεία και έλαβε ως σύζυγο την Ερμιόνη, κόρη του Μενελάου. Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε ο Τισαμενός.

Ο Μενέλαος είχε υποσχεθεί την Ερμιόνη στον Πύρρο, όταν ακόμη βρισκόταν στην Τρωάδα, όμως πριν επιστρέψει την πάντρεψε –ή είχε επιτρέψει να παντρευτεί– τον Ορέστη. Όταν όμως επέστρεψε από την Τροία, την έδωσε τελικά στον Πύρρο. Αυτό υπήρξε η αιτία που ο Ορέστης σκότωσε τον Πύρρο στους Δελφούς και την πήρε με τη βία. Αργότερα όμως την εγκατέλειψε και εκείνη παντρεύτηκε τον Διομήδη.

Ο Ορέστης είχε επίσης γυναίκα ή παλλακίδα την Ηριγόνη, κόρη του Αίγισθου. Πέθανε, όπως λέγεται, στην Αρκαδία από δάγκωμα φιδιού και τάφηκε στην Τεγέα. Άφησε δύο γιους, τον Τισαμενό και τον Πενθίλο.

Όταν οι Σπαρτιάτες πολεμούσαν τους Τεγεάτες και ηττώνταν, ζήτησαν χρησμό και έλαβαν την απάντηση ότι για να νικήσουν έπρεπε να μεταφέρουν τα οστά του Ορέστη στη Λακεδαίμονα. Ο χρησμός ήταν αινιγματικός και τους απογοήτευσε. Ένας Λακεδαιμόνιος, ονόματι Λίχας, πήγε στην Τεγέα και κάθισε σε ένα σιδηρουργείο, παρατηρώντας τη δουλειά του τεχνίτη. Τότε ο σιδηρουργός του ανέφερε ότι είχε βρει στην αυλή του έναν τάφο μήκους επτά πήχεων. Ο Λίχας κατάλαβε πως επρόκειτο για τον τάφο του Ορέστη. Όταν οι Σπαρτιάτες μετέφεραν τα οστά του, νίκησαν τους Τεγεάτες και τα έθαψαν στη Σπάρτη, κοντά στον ναό των Μοιρών. Από τότε ο τόπος ονομάστηκε Ορέστιον και Ορεστιάς, ενώ από απόγονο του Ορέστη ονομάστηκαν οι «Ορέστες των Μολοσσών».

Κατά μία άλλη παράδοση, ο Ορέστης, βασανισμένος από τύψεις ή μισητός λόγω της μητροκτονίας, κατέφυγε στην Αρκαδία και έζησε έναν χρόνο στους Αζάνες. Έπειτα συγκέντρωσε λαό από διάφορα μέρη της Ελλάδας και ίδρυσε αποικία στην Αιολίδα. Σύμφωνα με χρησμό, κυρίευσε τη Λέσβο, αλλά πέθανε πριν κτίσει πόλη. Έναν αιώνα αργότερα, απόγονός του ολοκλήρωσε την ίδρυση πόλης στο νησί. Οι Τριζήνιοι τον τίμησαν ιδιαίτερα και στη Σπάρτη του έκτισαν επίσημο τάφο.

Ο Ευριπίδης έγραψε την τραγωδία «Ορέστης», ενώ την ίδια μυθολογική ενότητα πραγματεύονται και οι «Ευμενίδες» του Αισχύλου. Οι τραγωδίες αυτές συνδέονται με τον κύκλο του Ορέστη, του Αίγισθου και της Κλυταιμνήστρας, τις οποίες ήδη διδαχθήκατε

---

Παρατηρήσεις

1.     Η χώρα των αρχαίων Ταύρων ονομαζόταν Ταυρική Χερσόνησος (Ταυρίς) και αντιστοιχεί στη σημερινή Κριμαία.

2.     Οι Ταύροι ήταν αυτόχθονος, προελληνικός λαός, συνδεδεμένος με Σκύθες και Κιμμέριους. Είχαν δικούς τους βασιλείς και ιερά έθιμα, ανθρωποθυσίες στην Άρτεμη, Θεό τους  λάτρευαν και τον Δία,Ποσειδώνα και   Απόλλωνα.

3.     Η ιστορία του Ατρέως και των απογόνων του τοποθετείται χρονικά περίπου στο 6000–5300 π.Ε.

4.     Το όνομα του Ορέστη απαντά σε πολλά μέρη της Ελλάδας, όπως το Άργος Ορεστικό στη Δυτική Μακεδονία και η Ορεστιάδα στη Θράκη.

5.     Ο Πύρρος ήταν Μολοσσός και ανήκε στο βασιλικό γένος των Αιακιδών, με γενάρχη τον Αιακό, παππού του Αχιλλέα. Παρουσιαζόταν ως «νέος Αχιλλέας στη Δύση» και προκαλούσε φόβο στους Ρωμαίους.

6.     Οι Ηπειρώτες ήταν ακραιφνείς Έλληνες, που έζησαν μακριά από τα μεγάλα πολιτιστικά κέντρα, αλλά συμμετείχαν στο όμαιμον, ομόγλωσσο, ομόθρησκο και ομόδοξο.

7.     Ο Τισαμενός ήταν μυθικός βασιλιάς της Αχαΐας και απόγονος του Αγαμέμνονα· εκδιώχθηκε από τους Ηρακλείδες και ίδρυσε βασίλειο στην Αχαΐα

8.     Παρόλο που έχουμε πανάρχαιους δεσμούς με   τους βόρειους λαούς  του Ευξέίνου, λόγω πολιτικών επιλογών σταματήσαμε ακόμη και τους πολιτιστικούς δεσμούς, τα λησμονήσαμε όλα, σβήνοντας  το ιστορικό μας παρελθόν (31/1/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος ΚωνσταντινίδηΣυγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

---

THE AVENGERS OF AEGISTHUS AND CLYTEMNESTRA

By Konstantinos Konstantinidis – Amphictyon

It is well known that Agamemnon, Cassandra, and all his companions were brutally murdered after his return from Troy to Argos by Aegisthus and his wife, Clytemnestra.

Agamemnon’s younger son, Orestes, and his friend Pylades devised a plan of vengeance against the two murderers, a plan that entailed their death. The deception involved spreading the rumor that Orestes himself had died, a story disseminated everywhere by Pylades.

Both men arrived secretly in Mycenae. Orestes went into hiding in the house of a poor and insignificant man who had married Electra. Pylades appeared before Aegisthus as a messenger and announced that Orestes had died while preparing powder in a vessel, as was customary at the time. As proof of his claim, he also presented the powder.

When Aegisthus and Clytemnestra heard the joyful news, they left the city to offer a sacrifice at the temple of Athena. There Orestes, together with several like-minded companions, rushed upon them, and Aegisthus and Clytemnestra were slain.

After these events, Orestes went from city to city seeking purification, but none would accept the matricide. Eventually, the people of Troezen took pity on him and set up a tent outside the city, beside the temple of Apollo. There, nine men purified him for many days through repeated rites and with the water of the Hypocrene.

The remnants of the purification rites were poured onto the ground, and from that spot a laurel tree sprang up before the temple of Apollo. The place was called “The Tent of Orestes.” There was also a stone upon which the purifiers sat, which was considered sacred. From this arose the custom that their descendants would eat together on certain designated days.

However, the purifications did not benefit him, for the Erinyes continued to torment him for the crime of matricide. In Arcadia he saw the black Erinyes in his sleep and, in a state of madness, bit off one of his fingers. It was buried in Megalopolis in a tomb called “The Tomb of the Finger,” and a stone finger was placed upon it. That place was called “Mania.”

Later, he saw the Erinyes as white and was healed. He sacrificed a dreadful offering to the Black Erinyes and a thanksgiving sacrifice to the White Ones. Their sanctuary was called “Ake.” Nearby stood another sanctuary called “Koureion,” because there he cut his hair after his recovery. There he built three shrines and made sacrifices to the Erinyes.

Subsequently, Orestes was summoned before a court of the Arcadians by Tyndareus—or, according to others, by relatives of Clytemnestra. Since no verdict was reached, the case was referred to Argos. The Argives condemned Orestes to death. Pylades secretly incited the court to turn against Helen, claiming that she was the source of all evils, but Apollo saved her by substituting Hermione in her place.

Orestes then appealed to the Areopagus in Athens, during the reign of Demophon, at the festival of the Anthesteria. The vote resulted in a tie, and he was acquitted. According to another version, Athena cast her vote in favor of Orestes. For this reason, he built an altar there in gratitude.

Despite his acquittal, the Erinyes continued to torment him. In Laconia, near Gytheion, he was healed at a place called Zeus Kapotas, meaning “the Reliever.” Yet he again fell into madness and sought the oracle at Delphi. The Pythia ordered him to bring from Tauris the statue of Artemis and to free his sister Iphigenia from the tyranny of Thoas; otherwise, he would never be cured. Thereupon he set out with his friend Pylades for Tauris.

---

Observations

1. The Erinyes were chthonic deities of ancient Greek mythology. Their role was to punish grave crimes, especially the murder of kin and the violation of oaths. They relentlessly pursued the guilty, causing remorse and madness.
In Aeschylus’ Oresteia, they are transformed into the Eumenides, symbolizing the transition from vengeance to justice.

2. The Greeks laid the foundations of the concept of justice and the institution of courts of law; the Romans systematized and codified it.

3. In antiquity, madness was understood primarily as divine possession or punishment, a state of ecstasy or loss of control. Today it might be interpreted as a psychotic or severe anxiety disorder.

4. Matricide in ancient Greece was considered the gravest form of pollution (miasma), violating both the natural and divine order, and was punished through purification rites, exile, and divine persecution.

(30/1/26)

Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

AMPHIKTYON BLOG: amphiktyon.blogspot.com
AMPHIKTYON Articles & Books – Poems
(English language)
ANCIENT OLYMPICS – ATHLETICS

---

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Είναι γνωστή η δολοφονία εν ψυχρώ του Αγαμέμνονα, της Κασσάνδρας και όλων των φίλων του, μετά την επιστροφή του από την Τροία στο Άργος, από τον Αίγιστο και τη σύζυγό του Κλυταιμνήστρα.

Ο μικρότερος γιος του Αγαμέμνονα, Ορέστης, και ο φίλος του Πηλάδης κατέστρωσαν σχέδιο εκδίκησης των δύο δολοφόνων, το οποίο προέβλεπε θάνατο. Το σχέδιο εξαπάτησης προέβλεπε τον θάνατο του Ορέστη, φήμη που διέσπειρε παντού ο Πηλάδης.

Αμφότεροι ήρθαν κρυφά στις Μυκήνες. Ο Ορέστης πήγε και κρύφτηκε στο σπίτι ενός φτωχού και άσημου άνδρα, ο οποίος είχε νυμφευθεί την Ηλέκτρα. Ο Πηλάδης παρουσιάστηκε στον Αίγιστο ως αγγελιοφόρος και του ανακοίνωσε ότι ο Ορέστης πέθανε, καθώς παρασκεύαζε σκόνη σε δοχείο, όπως συνηθιζόταν τότε. Προς απόδειξη των λεγομένων του παρουσίασε και τη σκόνη.

Ο Αίγιστος και η Κλυταιμνήστρα, όταν άκουσαν την ευχάριστη είδηση, βγήκαν από την πόλη για να προσφέρουν θυσία στον ναό της Αθηνάς. Εκεί όρμησε ο Ορέστης με αρκετούς ομοϊδεάτες συντρόφους του και φονεύθηκαν ο Αίγιστος και η Κλυταιμνήστρα.

Μετά από αυτά ο Ορέστης πήγαινε από πόλη σε πόλη για να εξαγνιστεί, αλλά καμία δεν δεχόταν τον μητροκτόνο. Τελικά τον λυπήθηκαν οι Τροιζήνιοι και έστησαν σκηνή έξω από την πόλη, πλάι στον ναό του Απόλλωνα. Εκεί εννέα άνδρες τον καθάριζαν επί πολλές ημέρες με καθάρσεις και με το νερό της Υποκρήνης.

Τα υπολείμματα της κάθαρσης τα έριξαν στο έδαφος και εκεί βλάστησε μία δάφνη μπροστά στον ναό του Απόλλωνα. Το σημείο ονομάστηκε «Σκηνή του Ορέστη». Υπήρχε και μία πέτρα όπου κάθονταν οι καθαριστές, την οποία θεώρησαν ιερή. Από εκεί προήλθε η συνήθεια να τρώνε όλοι μαζί σε ορισμένες καθορισμένες ημέρες.

Οι καθαρμοί όμως δεν τον ωφέλησαν. Οι Ερινύες συνέχιζαν να τον βασανίζουν για τη μητροκτονία. Στην Αρκαδία είδε στον ύπνο του τις μαύρες Ερινύες και, σε κατάσταση μανίας, έφαγε το ένα δάχτυλο του χεριού του. Το έθαψαν στη Μεγαλόπολη σε μνήμα που ονομάστηκε «Δακτύλου Μνήμα». Ο τόπος ονομάστηκε «Μανία».

Αργότερα είδε τις Ερινύες λευκές και θεραπεύτηκε. Θυσίασε στις Μελανές Ερινύες αποτρόπαιη θυσία και στις Λευκές ευχαριστήρια. Το ιερό τους ονομάστηκε «Ακή». Πλησίον υπήρχε και το «Κουρείο», όπου έκοψε την κόμη του. Εκεί έκτισε τρία ιερά και θυσίαζε στις Ερινύες.

Στη συνέχεια κλήθηκε σε δικαστήριο των Αρκάδων από τον Τυνδάρεω ή, κατά άλλους, από συγγενείς της Κλυταιμνήστρας. Επειδή δεν εκδόθηκε απόφαση, η υπόθεση παραπέμφθηκε στο Άργος. Οι Αργείοι τον καταδίκασαν σε θάνατο. Ο Πηλάδης υποκίνησε μυστικά το δικαστήριο να στραφεί κατά της Ελένης, αλλά ο Απόλλων την έσωσε δίνοντας στη θέση της την Ερμιόνη.

Ο Ορέστης προσέφυγε στον Άρειο Πάγο στην Αθήνα, επί Δημοφώντος, κατά τα Ανθεστήρια. Η ψηφοφορία έφερε ισοψηφία και αθωώθηκε. Κατά άλλους, η Αθηνά έδωσε την ψήφο υπέρ του. Ο Ορέστης έκτισε βωμό σε ανάμνηση.

Παρά την αθώωση, οι Ερινύες τον βασάνιζαν ακόμη. Στη Λακωνία, κοντά στο Γύθειο, θεραπεύτηκε σε τόπο που ονομάστηκε Ζευς Καπότας. Όμως υπέπεσε ξανά σε μανία και προσέφυγε στο μαντείο των Δελφών. Η Πυθία τον πρόσταξε να φέρει από την Ταυρική το άγαλμα της Αρτέμιδος και να ελευθερώσει την Ιφιγένεια από τον Θόαντα. Έτσι ξεκίνησε με τον Πηλάδη για την Ταυρική.

Παρατηρήσεις

1.     Οι Ερινύες ήταν χθόνιες θεότητες που τιμωρούσαν φόνους συγγενών και παραβίαση όρκων. Στην Ορέστεια μεταμορφώνονται σε Ευμενίδες, σύμβολο μετάβασης από την εκδίκηση στη δικαιοσύνη.

2.     Οι Έλληνες θεμελίωσαν την έννοια του δικαίου και των δικαστηρίων· οι Ρωμαίοι το κωδικοποίησαν.

3.     Η μανία στην αρχαιότητα νοούνταν ως θεϊκή επιβολή, έκσταση ή τιμωρία. Σήμερα θα ερμηνευόταν ως ψυχωτικό ή αγχώδες επεισόδιο.

4.     Η μητροκτονία θεωρούνταν ύψιστο μίασμα που παραβίαζε τη φυσική και θεϊκή τάξη και τιμωρούνταν με κάθαρση, εξορία και θεϊκή δίωξη.(30/1/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS