Αμφικτύων

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η Σαπφώ (εκ του  Ψάπφω ) η Λεσβία εκ του τόπου καταγωγής της(~ 630 π.Χ. – 570 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο αιολικής καταγωγής , ιδιαίτερα γνωστή από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για το σπουδαίο ποιητικό της έργο.

Η Σαπφώ είναι μια θαυμαστή  προσωπικότητα  , βάναυσα  παραποιημένη αυτή και η πατρίδα της Λέσβος από ορισμένους  αμαθείς-αν όχι δόλιους-  δυτικούς ερευνητές  . Η Σαπφώ είναι η γυναίκα που ύμνησε τον Έρωτα όσο καμία άλλη. Αυτή  έγινε  συνώνυμη ποιήτρια του Ερώτα ,

Οι θεραπενίδες της Αφροδίτης  Υπήρξε επικεφαλής   αδελφότητας κοριτσιών  αφιερωμένων στην Αφροδίτη  ,  στις Χάριτες και στις εννέα   Μούσες. Η οικία της ονομάζετο « Οίκος των θεραπενίδων των Μουσών» Αργότερα, τη μιμήθηκαν οι Πυθαγόρειοι και έφτιαξαν παρόμοιο Ίδρυμα  και μετά οι Αλεξανδρινοί και τα ονόμασαν «Μουσεία»  από τις Μούσες.

Το ίδρυμα της Σαπφούς ήταν μια αδελφότητα αφιερωμένη στις γυναικείες  θεές και ιδιαίτερα στη λατρεία της  Αφροδίτης. Δεν είχε βέβαια ουδεμία ομοιότητα με τις σύγχρονες  θρησκευτικές αδελφότητες και τα σύγχρονα  σχολεία στα οποία διδάσκονται τα παιδιά  πως να «αυνανίζονται» και να λατρεύουν   και να μιμούνται τους ΛΟΑΤΚΙ.

Η Σαπφώ ύμνησε τον φυσιολογικό  Ερώτα μεταξύ   ετεροφύλων       και όχι ανώμαλες τις  σχέσεις και συμβιώσεις, όπως θέλει η παραπληροφόρηση  σήμερα  .  Οι  νεάνιδες  της Λέσβου έχαιραν ερωτικής ελευθερίας  , που ακόμη και σήμερα θα τις ζήλευαν    πολλά εκατομμύρια γυναικών του σύγχρονου κόσμου που ζουν στερημένες σχολικής παιδείας, κλεισμένες στην οικία, όμοιες με σκλάβες , σαν «πράγματα»(rex) του ανδρικού φύλου .

Όλα διδάσκονταν  στο σχολείο της Σαπφούς αλλά σε τόσο βάθος που δεν τους  έδινε επαγγελματική τελειότητα  ούτε τις κάνει τεχνίτριες. Εκείνο που επεδίωξε η Σαπφώ στη σχολή της ήταν να τους δώσει το ιδανικό της γυναικείας ομορφιάς,  αυτό  που πρώτες ενσάρκωσαν οι θεές τις οποίες τιμούσαν στη σχολή τους . Με τον τρόπο αυτό θα διαδώσουν στην κοινωνία και στο γυναικείο πληθυσμό της Λέσβου την διδασκαλία της γυναικείας ομορφιάς και όταν θα αποφοιτήσουν θα γίνουν ιδανικές σύζυγοι και ικανές μητέρες  να αναθρέψουν τα παιδιά που θα γεννήσουν και ιδιαίτερα τις κόρες τους να τις προετοιμάσουν για το γάμο . Εξ αυτού μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η θέση της Λέσβιας γυναίκας ήταν διαφορετική από αυτή της υπόλοιπης Ελλάδας και φυσικά πόρω απέχει από τα εκατομμύρια  σύγχρονων γυναικών που στερούνται ακόμη τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου.

Η γυναίκα στη Μυτιλήνη δίνει ζωή στην πολιτεία με τη γοητεία της, την κομψότητα της και το πνεύμα της. Ο γάμος της επιτρέπει όπως συμβαίνει σε όλες τις αιολικές χώρες να συναναστρέφονται ισότιμα με τους άνδρες . Λαμβάνει μέρος στις μουσικές και ποιητικές εκδηλώσεις της εποχής της και συναγωνίζεται τους άνδρες στις τέχνες. Χωρίς όμως την ύπαρξη σχολείων για την μόρφωση της γυναίκας σύμφωνα με το φύλο της δεν θα ήταν δυνατόν η ισότιμη συναναστροφή τους με άνδρες.  Η γυναίκα της Μυτιλήνης με την ομορφιά , την ελκυστικότητα , την κομψότητα και τα πνεύμα της κέρδισε τη θέση της στην κοινωνία της πόλεως  . Και όλα αυτά τα όφειλαν στη Σχολή της Σαπφούς η οποία τους έδινε τα χαρίσματα της Αφροδίτης και των Μουσών. Τη λάμψη της γυναικείας ομορφιάς, η οποία  φωτίζει όλο το ποιητικό έργο της Σαπφούς.

Η Σαπφώ είναι η πρωτοπόρος για την χειραφέτηση της Γυναίκας .Το πρόσωπο της γυναίκας είναι ένας Ηλιος που λάμπει  γράφει στα ποιήματα της και πρέπει να το λούζουν αδιάκοπες ανταύγειες . Τα μάτια της να είναι όλο χάρη και το βάδισμα της να εμπνέει  τον πόθο. Σκοπός της μόρφωσης είναι η κατάκτηση της ομορφιάς, Εξ άλλου, οι αρχαίοι πρόγονοι μας  επιζητούσαν σαν ιδανικό  όχι τον «πλούσιο», αλλά τον «καλόν κ’ αγαθόν» , δηλαδή τον ενάρετο και όμορφο άνθρωπο .

Τα δώρα της Αφροδίτης Στην σχολή οι  νεάνιδες διδάσκονταν  να βρουν τα δώρα της Αφροδίτης, να αγαπούν τα λουλούδια και τη θάλασσα από το αφρό της οποίας γεννήθηκε η θεά στην Κύπρο και να μάθουν να  αποκαλύπτουν τη γοητεία του αισθητού κόσμου και πάνω από όλα την μεθυστική ομορφιά του γυναικείου σώματος. Τέτοιου είδους αισθητική τέχνη βρίσκεις  σήμερα μόνο σε μεγάλους καλλιτέχνες(γλύπτες, ζωγράφους κ.α) Η λάμψη της ομορφιάς της γυναίκας καθρεφτίζεται στο περιβάλλον της και επιστρέφει, δίνοντας της αφειδώλευτη χαρά και γοητεία .  Μέσα στη σχολή τα κορίτσια ζούσαν κάτω από την επήρεια της θεάς και το προαίσθημα της επιρροής της στην μελλοντική τους ζωή και την έξοδο από τον μοναχικό και αυστηρό βίο της σχολής , με τις σκέψεις τους αντί να είναι στραμμένες στην παρθενική ζωή και στην αγνότητα (όπως συμβαίνει στα σημερινά εκκλησιαστικά σχολεία) αυτών τα όνειρα ήταν ο μελλοντικός άνδρας που θα συναντήσουν και ενωθούν στη ζωή. Η παιδεία ήταν ποιητική μαζί με το χορό, αφιερωμένη στην Αφροδίτη και στον έρωτα όπου σιγά σιγά ολοκληρώνονταν σαν γυναίκες. Ασφαλώς σε ένα τέτοιο περιβάλλον δημιουργούνται φλογεροί  δεσμοί φιλίας ανάμεσα στη Σαπφώ και τις μαθήτριες της, μια φιλία που διαρκούσε εφ’ όρου ζωής. Οι απόφοιτες της σχολής γίνονταν οι φωτεινοί φάροι στον γυναικείο πληθυσμό της Λέσβου και έκαναν την διαφορά ώστε να τις μιμηθούν και άλλες.

Ένας στίχος της Σαπφούς που μπορεί κάτι να θυμίζει στους ερωτευμένους :

« Τον είδα εκοκκίνησα, χλώμιασα στη θωριά του.

Μια ταραχή σηκώθηκε στην άμοιρη καρδιά

Τα μάτια μου δε βλέπανε, το στόμα μου βουβάθη

Ένιωσα σ’ όλο το κορμί μια ρίγος, μια φωτιά»

Και ο Γάλλος Ρακίνας  δίνει σε μετάφραση ένα σκληρό ποίημα της Σαπφούς :

«Ισόθεος μου φαίνεται εκείνος

που αντικρύ σου καθισμένος

ακούει από κοντά την απαλή φωνή σου

κι’ αυτό το γέλιο όλο γητειά που στ΄ορκίζομαι

στο στήθος την καρδιά μου λιώνει

Μόλις τα μάτια μου επάνω σου σηκώσω και

μια μόνο στιγμή αχός κανείς τα χείλια δε  περνάνε

η γλώσσα μου ξεραίνεται

και μες στις φλέβες μου λεπτόρρευστη ξάφνου

φωτιά κυλάει, τα μάτια μου δεν βλέπουν

τα αυτιά μου αντιβουίζουν»

Οι Ιάπωνες  έχουν Σχολές Γκεϊσών για την παραδοσιακή μόρφωση των γυναικών  . Η ιαπωνική σχολή έχει διαφορετικό χαρακτήρα και   ποιοτικώς  δεν μπορεί να συγκριθεί με  τη Σχολή της Σαπφούς . Η Σχολή

Της Σαπφούς έφτιαχνε ελεύθερες και σύγχρονες για την εποχή τους γυναίκες ενώ η Ιαπωνική Σχολή φτιάχνει φολκλορικούς και παραδοσιακούς τύπους υποτακτικών στον άνδρα αφέντη γυναικών

 Η  «γκέισα» εκπαιδεύεται να σέβεται την παράδοση να    είναι  μορφωμένη ώστε να συμμετέχει σε συζητήσεις με άνδρες, να φοράει τα κιμονό με εντυπωσιακά σχέδια  να χτενίζεται με το χαρακτηριστικό παραδοσιακό χτένισμα, να γνωρίζει καλά την πατροπαράδοτη «τελετουργία του τσαγιού», να γνωρίζει τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς, να χορεύει τους παραδοσιακούς χορούς της Ιαπωνίας ή να παίζει το μουσικό όργανο «σαμισέν». Στο Κιότο που επισκέφτηκα    Σχολή Γκεϊσών μας παρουσίασαν την τελετουργία του τσαγιού, πράγματι λίαν εντυπωσιακή , την οποία διδάσκουν στα Ιαπωνικά Πανεπιστήμια. Η τελετουργία  του τσαγιού προορίζεται για την πολεμική προετοιμασία των Σαμουράι προ της μάχης. Η μεγαλύτερη διαφορά της σχολής των γκεϊσών και των μαθητριών της Σαπφούς είναι η εξής. Οι γκέισες ήταν κοπέλες που προορίζονταν για την συντροφιά των Σαμουράι και της ανωτέρας τάξεως της Ιαπωνίας, χωρίς να αποκλείεται η ικανοποίηση της ερωτικής επιθυμίας του κυρίου.  Αντίθετα, η νεάνιδα της Λέσβου προορίζετο να γίνει μια ιδανική σύζυγος και να διακρίνεται για την ομορφιά , την κομψότητα και τη χάρη στον τόπο της. Είχε δηλαδή την ελευθερία  της εκλογής του συζύγου της φυσικά με έρωτα και όχι να επιδίδεται σε αγοραίο έρωτα ή να γίνεται «ιερόδουλη» στο ναό της Αφροδίτης.

Σε καμία περίπτωση η γκέισα δεν είναι ιερόδουλη, καίτοι κατά την διάρκεια της Αμερικανικής κατοχής  στη Ιαπωνία και κατά την διάρκεια του Κορεατικού πολέμου, αρκετές Γιαπωνέζες ντυμένες γκέισες προσέφεραν πληρωμένο έρωτα στα συμμαχικά  στρατεύματα κατοχής σαν ιερόδουλες.  Σε μπαρ που συχνάζουν άνδρες και σε παραδοσιακά κέντρα φαγητού θα έλθει κοντά σου λίαν ευγενώς η γκέισα για συντροφιά , χωρίς φυσικά να σου ζητήσει χρήματα, εκτός από το ποτό   που θα  της προσφέρεις. Στα παραδοσιακά κέντρα φαγητού σαν σερβιτόρα-γκέισα  θα σε σερβίρει και θα σου δώσει και την πρώτη πιρουνιά στο στόμα να δοκιμάσεις . Είναι πολιτισμένες και ευχάριστες    ,  συζητούν ωραία  με τον ξένο και μαζί τους δεν πλήττεις.

Εδώ κλείνω το κεφάλαιο τούτο, χωρίς καν να το ανοίξω. Απλώς το έθιξα ακροθιγώς για να δείξω το πως γινόταν τότε η διαπαιδαγώγηση της γυναίκας και να καταρρίψω τα ψεύδη ότι τάχα η Σαπφώ επιδίδετο σε ανώμαλους έρωτες με τις μαθήτριες της, αλλά και άλλα παρόμοια μυθεύματα , έτσι ώστε οι γυναίκες με «ιδιαιτερότητες»    να ονομάζονται «Λεσβίες». Τούτο αποτελεί Υβρι της  Αλήθειας

Η κρίση Αξιών της Δύσεως. Η Δύση η οποία σήμερα διέρχεται κρίση Αξιών κρίνεται σκόπιμο  όπως μελετήσει τους αρχαίους Ελληνικούς θεσμούς με τους οποίους εκείνος ο κόσμος δημιούργησε τον ανώτερο στον κόσμο Πολιτισμό μέσα σε κλίμα απόλυτης ελευθερίας  , δημοκρατίας, κάλλους  και ομορφιάς , προκειμένου να φτιάξει το νέο κόσμο της ΑΙ.  Ο νέος κόσμος ας  ελπίσουμε ότι θα γίνει ένα ερωτικό ποίημα σαν τα ποιήματα  της Σαπφούς της Λέσβου και όχι μια Κόλαση του Δάντη. (15/7/23)

 Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ο μεγαλύτερος λυρικός ποιητής της αρχαίας Ελλάδος. Γεννήθηκε το 522 π.Χ. στις Κυνός Κεφαλές των Θηβών και ήταν υιός του Δαϊφάντου και της Κλεοδίκης. Είχε σαν δασκάλους, στη μουσική τους Αθηναίους Αγαθοκλέα και Απολλόδωρο, στη δε ποιητική τέχνη την Μύρτιδα.Η περηφάνια του Πινδάρου είναι ασύγκριτη , όσο σεμνός ή ακόμα και ταπεινός είναι ο λόγος του . Τότε οι ποιητές ήταν ισότιμοι με τους βασιλείς και αυτό το γνώριζε ο Πίνδαρος. Οι τελευταίοι το μεγαλείο τους το χρωστούσαν στους ποιητές , τώρα το χρωστάνε στα ΜΜΕ. Το κινητό του καθενός μεταφέρει και ενσαρκώνει το  «ωραιότερο ποίημα» της εποχής μας!!

Ο Πίνδαρος κρατώντας την ανεξαρτησία του ύμνησε τους τρανούς της εποχής , όπως τον Ιέρωνα και Θήρωνα ανθρώπους μεγάλης ολκής, οι οποίοι επιζητούσαν να δοξάσουν την Πολιτεία τους αλλά να δοξαστούν και οι ίδιοι. Σήμερα αν γράψεις κάτι καλό για τον ηγέτη δέχεσαι την κριτική και χαρακτηρισμούς ότι έγινες «κομματόσκυλο», χωρίς να μπορούν να διακρίνουν ότι ο έπαινος αφορά κάτι καλό που έκανε ο ηγέτης , αλλά και  την 4ετή  διακυβέρνηση του εν τω συνόλω της  Στο παρελθόν έχουν δεχθεί δριμιές κριτικές για κακές τους επιλογές.

Προσωπικά, επαίνεσα την διακυβέρνηση Μητσοτάκη της  παρελθούσης  τετραετίας,  και ιδιαίτερα  τους Υπουργούς Δένδια, Πιερακάκη και τ. Υπουργό  Παναγιωτόπουλο για το θετικότατο έργο τους ,συγκρίνοντας την με την ολέθρια περίοδο Σύριζα. Το κυριότερο κριτήριο μου ήταν αυτό της Ασφάλειας και Άμυνας της χώρας έναντι του ελογχεύοντος ύπουλου γείτονα μας  και ζήτησα εκ μέρους της κοινής γνώμης περισσότερα: Όπως  ο κ. Μητσοτάκης μείνει ακλόνητος και  μη υποκύψει σε πιέσεις για παράδοση εθνικού εδάφους και εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και στο λίαν κρίσιμο θέμα της Μετανάστευσης και της ακρίβειας που πρέπει να τα προσέξει.

 Οι ποιητές είναι σκόπιμο  να ασκούν κριτική στην  Εξουσία, αλλά  ναέχουν και το θάρρος  να την επαινούν  και τα καλά της έργα

Ο Πίνδαρος εγκωμίασε πολύ την εξουσία , αλλά και απαίτησε πολλά . Εξυμνώντας ο ποιητής τους άρχοντες προσπαθεί να τους εμβάλλει έργο που το θεωρεί ώς ευεργετικό για την Πολιτεία και ουδείς πολιτικός αξιώνεται να το αναλάβει λόγω φόβου, νωθρότητας,  ή «πολιτικού κόστους»  ;

Ο ποιητής ενθαρρύνει τον ηγέτη λέγοντας ότι η λαϊκή εντολή τον καλεί και η  ευημερία  του λαού, θα είναι το μεγαλύτερο δώρο για τον ηγέτη. Ο Πίνδαρος επικαλείτο και την προστασία του θείου η οποία απλώνεται επάνω στον ηγέτη . «Μη ξεχνάς» λέγει στον Αρκεσίλαο βασιλιά της Κυρήνης: «πως ότι σούλαχε στο θεό το χρωστάς. Στην ουσία η ευτυχία των μεγάλων δεν διαρκεί παρά όσο εδράζεται στο φόβο του Θεού και στην τήρηση της Δικαιοσύνης» » (Η Κυρήνη βρίσκεται στην  Κυρηναϊκή της  Λιβύης όπου η αρχαία πόλη –φάντασμα)  

Ο ποιητής ενεργεί σαν «προφήτης»  Με βάση τα παρόντα και τα παρελθόντα- όταν μάλιστα τα έχει βιώσει-  βλέπει τα μελλούμενα και προειδοποιεί σαν  «προφήτης». Συχνά δείχνει αισιόδοξος και λόγω χαρακτήρος των ποιητών να βλέπουν τη θετική τους όψη , αλλά και για να μην αποθαρρύνει τους πολίτες.  Σαν τέτοιος έχει το δικαίωμα να είναι απαιτητικός από τον άρχοντα , και να μη «γλύφει» τους πολίτες, αλλά  να   καυτηριάζει τα δομικά τους ελαττώματα( σαράκι του διχασμού, έλλειψη αρετής, μισαλλοδοξία, παραβίαση των νόμων κ.α)

Ο   Πίνδαρος  απαιτούσε την εφαρμογή των αρετών  του παλιού αριστοκρατικού  κώδικα ήτοι:  Δικαιοσύνη, Ευθύτητα, Γενναιοδωρία, και μαζί ο σεβασμός του λαού, ή ήπια μεταχείριση αυτών που κυβερνάει και που είναι όχι « υπήκοοι» του αλλά συμπολίτες του. Εκείνο όμως που πάνω απ’ όλα απαιτεί είναι το θάρρος στη δυστυχία και όχι λιγότερο δύσκολη αρετή, την εγκράτεια μέσα στην ευτυχία(ταπεινοφροσύνη και μέτρον) κάτι που τονίζει ο κ. Μητσοτάκης

Οι άρχοντες δίνουν το παράδειγμα Εδώ είναι που τα χαλάνε τόσο οι άρχοντες, όσο και οι αρχόμενοι. Και βέβαια οι άρχοντες δίνουν το παράδειγμα στο λαό άρα έχουν  αυξημένη  ευθύνη. Η έλλειψη εγκράτειας και μέτρου  όταν θεωρούσαμε ότι είμαστε «πλούσιοι» επί Πασόκ και όχι μόνον. Τότε  σπαταλούσαν  χωρίς φρόνηση ,  χρέωσαν δυσβάστακτα τη χώρα και φθάσαμε τελικά στα καταστρεπτικά και εξευτελιστικά Μνημόνια.  Ένα μικρό  παρόμοιο σύνδρομο υπέστημεν  πρόσφατα με την αύξηση του τουριστικού ρεύματος και την  ιλιγγιώδη  αύξηση των τιμών,  με αποτέλεσμα την άμεση κάμψη του τουριστικού ρεύματος  , την δυσφήμηση της χώρας και τις διαμαρτυρίες του λαού για την δυσβάστακτη ακρίβεια.

Σήμερα οι ποιητές  ουδεμία έχουν αξία. Ακόμη και ένας λαθρομετανάστης για την εργασία του  πληρώνεται με το νέο νόμο  8 Ε την ώρα και μάλιστα αφορολόγητα μαύρα- κατάμαυρα. Η πρωτοτυπία των  ποιητών  στην Ελλάδα είναι η εξής: Όχι μόνο δεν πληρώνονται  για την προσφορά τους- θεωρούμενοι από το κράτος  σαν εντελώς  άχρηστοι ή και επικίνδυνοι – σιωπηρώς   στους «λοξούς» που θέλουν να βγάλουν τα έργα τους-   «επιβάλλει» το ευκαταφρόνητο « πρόστιμο»  μερικών εκατοντάδων ή και χιλιάδων  ευρώ για την έκδοση    Χρήματα όμως μοιράζονται αφειδώς από το Υπουργείο Πολιτισμού, με εξαίρεση τους ποιητές και λογοτέχνες που ‘βράζουν στο ζουμί τους’

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Στην Ελληνική Μυθολογία ο Προμηθέας είναι ένας εκ των Τιτάνων,  ο ευρετής της φωτιάς, το όνομα του σημαίνει «προνοητικός»   Συνέβαλε   στη διαμόρφωση του ανθρώπινου γένους. Αψήφησε τους θεούς κλέβοντας τη φωτιά από το Δία και δίνοντάς την στην ανθρωπότητα για να δημιουργήσει Πολιτισμό. Έλαβε μέρος στην Τιτανομαχία. Είναι γνωστός για την ευφυΐα του και για τις ευεργετικές του πράξεις για το ανθρώπινο είδος και γενικά θεωρείται ως ο εμπνευστής των ανθρώπινων τεχνών και επιστημών.  Είναι ο πατέρας του Δευκαλίωνα, του ήρωα,  ο οποίος μετά τον Κατακλυσμό δημιούργησε το Ελληνικό γένος. Ο Δίας καταδίκασε τον Προμηθέα σε αιώνια βασανιστήρια για την παράβασή του. Ο Προμηθέας ήταν δεμένος σε έναν βράχο και ένας γυπαετός – το έμβλημα του Δία – έτρωγε το συκώτι του μια φορά την ημέρα ( το συκώτι θεωρούνταν συχνά η έδρα των ανθρώπινων συναισθημάτων). Το συκώτι του μεγάλωνε τη νύχτα και ο γυπαετός συνέχιζε το έργο του. Ο Ηρακλής φονεύει τον γυπαετό και  ελευθερώνει τον Προμηθέα. Τα βάσανα του Προμηθέα-Δεσμώτη  αποτελούν δημοφιλές θέμα τέχνης  του αρχαίου και του σύγχρονου πολιτισμού.

Ας αφήσουμε να μιλήσει ο ίδιος ο Προμηθεύς:

« Ακούστε τα παθήματα των θνητών ,μάθετε τι έκανα για να τους φέρω από τα νήπια που ήταν , στον κόσμου του Λόγου,στη δύναμη της Σκέψης…. Τί κι’ αν είχαν άλλοτε μάτια οι άνθρωποι αφού δεν έβλεπαν, αυτιά αφού δεν άκουγαν, τη φωνή των πραγμάτων και , σαν ονείρων μορφές, παράδερναν σ’ όλο το μάκρος της ζήσης μ΄σα στου κόσμυ την παραζάλη.

Δεν έχτιζαν προσήλια σπίτια, και ούτε τα τούβλα, τα δοκάρια , τις σανίδες ήξεραν. Σαν τα μυρμήγκια φώλιαζαν μέσα στη γη, τρύπωναν στις σκοτεινές σπηλιές

Δεν πρόβλεπαν των εποχών τον κύκλο, μη μπορώντας να διαβάσουν στον ουρανό σημάδια του Χειμώνα, της ανθοφόρας Ανοιξης , του καρπερού του Θέρου.

Κι’ όλα τά ‘καναν άμοιροι από γνώση

Ως τη στιγμή που που θέσπισα γι΄αυτούς τη δύσκολη επιστήμη της ανατολής των άστρων , και της δύσης. Κι’ ύστερα των αριθμών τη γνώση, την τρανότερη. Και των γραμμάτων την πλοκή, μνήμη του Σύμπαντος, εργάτη του μόχθου του ανθρώπινου και των Μουσών μητέρα.

Πρώτος εγώ , για να γλυκάνω τους βαριούς καμάτους, τους έμαθα να ζευουν στο ζυγό άγρια ζώα. Το βόδι έγειρε το σβέρκο. Το άλογο πειθάκουσε στον καβαλάρη. Εσυρε το άρμα. Εγινε των πιο τρανών καμάρι. Και στα πελάγη για ν’ ανοίγονται μακριά τους έδωσα τη λινοφτέρα βάρκα.

Και νά ‘ταν μόνο αυτά; Σαν έπεφτε αρρώστια οι άνθρωποι δεν είχαν πως να την πολεμήσουν. Ο θάνατος εσφράγιζε τον άνισο αγώνα. Εσμιξα φίλτρα, βάλσαμα ετοίμασα  κι’ εκεί που τους απόλειπε η ζωή, στερώθηκαν και ζήσανε…Τέλος τα σπλάχνα της γης για κείνους άνοιξα. Πιάσαν ασήμι και χρυσάφι κι’ απέ χαλκό και σίδερο… τους έκανα ευμήχανους και τεχνουργούς σινάμα»

Σχολίαση :

  Ο Προμηθεύς αλληγορεί τον Ελληνα στην διαχρονία του  Δεν είναι ένας αλλά το πλήθος του Έθνους που αρχικά λέγονταν Πελασγοί, μετέπειτα Αχαιοί και Αιολείς και Ίωνες και Δωριείς, όλα  Ελληνικά φύλα της  Χερσονήσου του Αίμου και των πέριξ της Μεσογείου, καθώς έμπαιναν στην πολιτιστική διαδικασία και τελικώς όλοι υιοθέτησαν από την εποχή του Ομήρου και μετά το κοινό όνομα «Έλληνες» Ο Προμηθεύς αλληγορεί τον Έλληνα στην διαχρονία του. Δεν άφησε κάτι που να μην το ανακαλύψει και να μη το κάνει πράξη για μια καλύτερη ζωή. Αυτός είναι και ο λόγος που παραπονούνται οι λοιποί λαοί γιατί όλα μα όλα τα ανακάλυψαν οι Έλληνες !!!

Πόλη και Πολιτισμός Πρώτα  έβαλε στο ακόνι τη σκέψη του για να τη βελτιώσει, απορρίπτοντας τις παρωπίδες της θρησκοληψίας, των προλήψεων , της δουλείας στο αφέντη , δηλαδή έμαθε να σκέπτεται σαν ελεύθερος άνθρωπος. Έκτισε  τις πρώτες πόλεις . Η  Λυκόσουρα στην Αρκαδία είναι  η αρχαιότερη πόλη του κόσμου (10.000 – 8.000 Π.Χ.)-και εντός της πόλεως άρχισε να αναπτύσσεται ο πολιτισμός

 Γνώριζαν την αξία της Ενέργειας Ενώ ακόμη και σήμερα ο κόσμος  δεν έχει αναπτύξει ενεργειακή συνείδηση, εκείνοι οι «πρωτόγονοι» Έλληνες είχαν πλήρη γνώση της ενέργειας και είχαν αναπτύξει περιβαλλοντική αντίληψη,  θερμαίνοντας  τα σπίτια τους από τον ήλιο, όταν οι άλλοι λαοί ζούσαν σε σπηλιές. Δεν είναι τυχαίο ότι  τον πρώτο θεό τους Δία τον έκαναν  κυρίαρχο του κεραυνού(της συμπαντικής ενέργειας) και μίλησαν για δύο συμπαντικές γενεσιουργούς Ουσίες( Ενέργεια-Υλη).  

Η Αστρονομία πρώτη Επιστήμη. Για να προβλέπουν  τον καιρό και  να καθορίζουν τις ημερομηνιες των γεωργικών τους εργασιών,  αλλά και για λόγους προβλέψεως του καιρού για την ναυσιπλοΐα. Και δεν είναι τυχαίον ότι  αρκετοί  αστερισμοί  φέρουν Ελληνικά ονόματα  

Η Ιατρική η δεύτερη Επιστήμη  Ενώ οι άλλοι λαοί είχαν αναπτύξει « γιατροσόφια  των τριόδων» (εξέθεταν τους ασθενείς στο δρόμο και  ο καθένας έδινε τη συμβουλή του και φυσικά οι ιερείς  τους εξορκισμούς τους), οι Έλληνες προχώρησαν στην επιστημονική ιατρική  για να βρουν τα αίτια  της κάθε  νόσου και τα φάρμακα να την αντιμετωπίσουν. Δεν είναι τυχαίο ότι οι όροι της Ιατρικής  έχουν  Ελληνικά ονόματα.

Οι Έλληνες έβαλαν τις βάσεις στις Επιστήμες-Γράμματα-Τέχνες, Προς τούτο παραπέμπω στα  έργα πέντε(5) μεγάλων Γερμανών φιλοσόφων(1. Ιμμάνουελ Καντ: 2. Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ 3. Φρειδερίκος Νίτσε: 4. Άρθουρ Σοπενχάουερ: 5. Μάρτιν Χάιντεγκερ ) και είκοσι πέντε (25) σύγχρονων συγγραφέων και πεζογράφων, οι οποίοι μίλησαν για τον ρόλο των Ελλήνων σαν δημιουργών του Πολιτισμού , των Επιστημών και των Τεχνών.

Οι Έλληνες έβαλαν τις  βάσεις στην Μηχανική-Τεχνουργία–Μεταλλουργία-Οικονομία . Σε προιστορικούς χρόνους ταξίδευαν στην Αμερική , στις Βρετανικές Νήσους,  στις Σκανδιναυικές χώρες και στην Ιβηρική Χερσόνησο και μετέφεραν χαλκό και άλλα μεταλλεύματα για την κατασκευή χρηστικών αντικειμένων και όπλων. Ο λαός αυτός προήγαγε το εμπόριο και την Οικονομία

Το μεγαλύτερο όμως μεράκι τους ήταν η Θάλασσα και Ναυσιπλοία

Έγιναν δεινοί «Αργοναύτες» θαλασσοπόροι  ναυτικοί από τα πανάρχαια χρόνια και το τρόπαιο αυτό διατηρούν ως σήμερα με το ένδοξο Π.Ν και την Εμπορική μας Ναυτιλία. Είναι οι πρωτοπόροι  που διέπλευσαν τους ωκεανούς και  τους πόλους και έδωσαν ονόματα Ελληνικά . Αυτοί είναι οι πρώτοι που ανακάλυψαν την Αμερική πριν από τον Ελληνα Κολόμβο   

Διαψεύδουν τους δόλιους και ψευδολόγους που ομιλούν  για:

1/ Κάθοδο  Ινδοευρωπαίων οι οποίοι έφεραν τον πολιτισμό τους . Από που; Από το πουθενά; Οι Έλληνες διέδωσαν ως τις Ινδίες  , Νότια και Βόρεια Ευρώπη ως τα Βρετανικά Νησιά , την Σκανδιναβία και στους Υπερβορείους ακόμα τον πολιτισμό . Έκανε την Μεσόγειο με τις  παροικίες των   Ελληνική λίμνη

2/ Τις ψευδολογίες ότι οι Αιγύπτιοι , Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Χιττίτες και Φοίνικες προηγήθηκαν των Ελλήνων σε πολιτισμό ενώ αυτοί είναι μεταγενέστεροι και δημιουργήματα του Ελληνικού πολιτισμού

3/ Ότι δανειστήκαμε τα γράμματα από τους Φοίνικες γεγονός ψευδέστατο και αστήρικτο, διότι οι Έλληνες είναι αυτοί που  ανακάλυψαν την πρώτη Γραφή και το μαρτυρεί η τελειότητα της Ελληνικής γλώσσας  της μόνης κατάλληλης για τους κβαντικούς Η/Υ.

4/ Όντως οι Φοίνικες ήταν πανάρχαιοι Έλληνες οι οποίοι συν τω χρόνω αναμείχθηκαν με τους Σημίτες . Παρά  τους διωγμούς  η περιοχή της Εγγύς Ανατολής διατήρησε ως πρόσφατα τον Ελληνικό της χαρακτήρα.

5/ Με την μέθοδο της διαιρέσεως προσπαθούν να μας εξουθενώσουν

Με διαιρέσεις, αμφισβητήσεις (  ιστορίας και προϊστορίας), παραχαράξεις και ψευδολογίες  , αμφισβήτηση των πανάρχαιων λαών και  πατρίδων του, των συνόρων του, της γλώσσας του(αρχαία , καθαρεύουσα και μαλιαρή) της συνέχειας του(αρχαίοι , βυζαντινοί και νεοέλληνες) της διάσπασης της εθνολογικής του ταυτότητας( Έλληνες  και Μακεδόνες)   έφθασαν στο κατάπτυστο κατάντημα να δώσουν το όνομα, την γλώσσα και την εθνότητα του ενδοξότατου και  πανάρχαιου φύλου των Ελλήνων Μακεδόνων σε ένα Σλαβικό κρατίδιο που ήρθε στην περιοχή τον 7^ον αιώνα. Τούτο συνιστά Γενοκτονία και παραχάραξη.  Αίσχος και η Αιδώς της Ιστορίας.

 Πότισαν τον Ελληνα χολή και όξος  με τη λόγχη. Αντί για εκδήλωση αιώνιας ευγνωμοσύνης-η οποίαν θα έπρεπε να ορισθεί από τον ΟΗΕ με   ομόφωνη απόφαση όλων των κρατών εθνών- για να τιμηθεί ο λαός-ευεργέτης τους για την προσφορά του στον Πολιτισμό,   του έκαναν  τις φοβερότερες και αγριότερες σφαγές,  γενοκτονίες, διωγμούς, προπηλακισμούς και ταπεινώσεις  από όλους σχεδόν τους καθυστερημένους, δεσποτικούς και  θεοκρατικούς  λαούς  , ακόμη και λίαν προσφάτως(Μικρασιατική Καταστροφή, Ποντιακή Γενοκτονία, Κυπριακή  Τραγωδία, εξοντωτικά Μνημόνια μαρτύρια τα οποία  συνεχίζονται) και απειλείται με νέους διωγμούς και καταστροφές από τον άξεστο και απολυταρχικό  ανατολίτη γείτονα  ο οποίος ονειρεύεται να δημιουργήσει την νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν αρκεί ένα άγαλμα του Προμηθέως στη Νέα Υόρκη και κανένα στην Ελλάδα. Χρειάζεται η φυσική σωτηρία του «Προμηθεικού» λαού. Αλλά ποιος να τη ζητήσει; Η Ελληνική πολιτική και πνευματική ηγεσία είναι επιλήσμων Αλλά έχουν οι καιροί γυρίσματα. Και ήδη έχει σημάνει το  Προμηθεικό Πνεύμα για να προλάβει την παγκόσμια καταστροφή (10/7/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Το καλοκαίρι  ωρίμασε , οι ζέστες έσφιξαν και  παραλύουν την όρεξη για μεγάλα και σπουδαία, με μοναδική έγνοια την   φυγή από την πόλη και τα καθημερινά. Στο πνεύμα αυτό και η   στήλη του Αμφικτύωνα   θα παρέχει ύλη ευχάριστη χωρίς προβληματισμούς και διλήμματα . Σήμερα θα εξιστορήσω ένα ωραίο μύθο  για τον Κάστορα και Πολυδεύκη δοσμένο από τον μέγιστο λυρικό ποιητή Πίνδαρο:

Οι δίδυμοι αδελφοί   Κάστωρ και Πολυδεύκης  ζούσαν στη Σπάρτη.  Ο  Ιδας και Λυγκεύς κατάγονταν από τον Αφαρέα της Μεσσηνίας. Και τα δύο ζεύγη των διδύμων αδελφών κατάγονταν από επιφανείς οικογένειες της  Λακωνίας και Μεσσηνίας και  είχαν λάβει μέρος   στην Αργοναυτική Εκστρατεία στην Κολχίδα . Σπαρτιάτες και Μεσσήνιοι ήταν προαιώνιοι εχθροί. Κάποια ημέρα ο Ιδας και Λυγκεύς έβοσκαν τα πρόβατα τους στον Ταΰγετο και  ο Λυγκεύς  παρατηρώντας την Λακωνική πεδιάδα βλέπει τον Κάστορα που ξαπόσταινει στην κουφάλα μιας βελανιδιάς. Φωνάζει τον Ιδα . Τρέχουν και πιάνουν τον Κάστορα στον ύπνο. Ο Ιδας τον χτυπάει θανάσιμα με την λόγχη του. Εν τω μεταξύ ο Πολυδεύκης , ο μόνος από τους Διόσκουρους που ήταν γιός του Διός  και μόνος αθάνατος παίρνει στο κυνήγι τους φονιάδες . Τους προφταίνει σε ένα κοιμητήριο . Αυτοί για να τον αντιμετωπίσουν βγάζουν μια επιτύμβια στήλη που τυχαίνει να είναι του ίδιου του πατέρα τους. Χτυπούν κατάστηθα τον Πολυδεύκη.Ο ήρωας όμως μένει ασάλευτος και μπήγει το χάλκινο δόρυ του στο πλευρό του , ενώ ο Δίας προς δόξαν του γιού κατακεραυνώνει τον Ιδα

Τα δύο κουφάρια  κείτονται κάτω  στη γη και καίγονται μέσα στη μοναξιά . Ο Πολυδεύκης τρέχει στον αδελφό του . Ο Κάστωρ ανασαίνει ακόμα, όμως ο επιθανάτιος ρόγχος έχει κιόλας αρχίσει να τινάζει το κορμί του. Ο Πολυδεύκης ξεσπάει στο κλάμα . Ο πατέρας του είναι παντοδύναμος . Δε θα μπορούσε να σώσει τον πολυαγαπημένο του αδελφό , τον ακριβό του σύντροφο στο μόχθο;. Ικετεύει το Δία. Την να την κάνει τη ζωή χωρίς τον αδελφό αυτό;

Τότε ο Δίας παρουσιάζεται στο παιδί του . Πατέρας και γιός στέκονται πρόσωπο με πρόσωπο. Ο παντοδύναμος Θεός βάζει τον Πολυδεύκη μπρος σε μια δύσκολη επιλογή

« Είσαι γιός μου-του λέει με μια γλυκιά φωνή που ξαφνιάζει  –Σου δίνω λοιπόν το  ελεύθερο  να  διαλέξεις αν θέλεις απ’ τον θάνατο και τα μισητά τα γερατειά   να γλυτώσεις … έλα στον Όλυμπο να κατοικίσεις μ’ εμένα   με την Αθηνά κα με τον Άρη πούχει το μαύρο δόρυ . Είναι δικαίωμα σου. Αν πάλι προτιμάς του θνητού αδελφού σου τη ζωή να σώσεις , τότε να σμίξετε μαζί στις αντίνομές σας  τύχες και να περνάς τη μισή σου ζωή κάτω απ’ τη γη μαζί του, κι’ αυτός την άλλη μισή στο παλάτι το χρυσό τ’ ουρανού  μαζί σου»

Ο Πολυδεύκης δε διστάζει ούτε στιγμή . Τρέχει  και ανοίγει τα μάτια τα κλειστά του Κάστορα , ακούει τη φωνή του να ζωντανεύει. Εδώ πάνω στο παντοτινό συμφέρον κυριαρχεί η ευγένεια της ψυχής. Του πατέρα προς το γιό και του αδελφού προς τον αδελφό. Την τιμωρία των δολοφόνων για την ανόσια πράξη τους να βεβηλώσουν νεκροταφείο και μάλιστα την στήλη του πατέρα τους . Αξίζει να σημειωθεί τον χαρακτηρισμό του Διός για τα  γερατειά σαν μισητά , τα οποία παρά την πρόοδο του πολιτισμού δεν έπαυσαν να  γίνονται μισητότερα . Σας εύχομαι υγεία. Καλό και δροσερό καλοκαίρι(9/7/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

 Στην συζήτηση του Σωκράτους με τον Πλάτωνα περί αρίστης Πολιτείας σημειώνουμε

τα κάτωθι, όπως τα έδωσε ο Πλάτων στον Τίμαιο(17c)

Το έχουμε καλά στο νού μας όλοι, Σωκράτη, όπως τα είπες:

Δεν ξεχωρίσαμε λοιπόν στην πόλη μας πρώτη την τάξη των Γεωργών  από την τάξη των Πολεμιστών; Ναι  Και αφού ορίσαμε για τον καθένα  το έργο που αρμόζει στη φύση του , ένα έργο για τον καθένα , μια τέχνη, είπαμε ότι αυτοί, που προ παντός έπρεπε να πολεμούν , είναι ανάκγκη και να αποτελούν τους Φύλακες της πόλεως , και μόνο αυτό, εναντίον   των εξωτερικών  ή εσωτερικών   εχθρών που θα τολμήσουν να βλάψουν την πόλη, να δικάζουν με πραότητα όσους βρίσκονται κάτω από την εξουσία τους  και που φύσει είναι φίλοι τους, και να δείχνονται ακαταμάχητοι εναντίον των εχθρών στα πεδιά των μαχών; Συμφωνώ απολύτως λέγει ο Σωκράτης

Και λέγαμε νομίζω ότι ο χαρακτήρας των Φυλάκων πρέπει να είναι αρκετά θυμοειδής(αψείς αυτό που λέμε «ζόρικοι» ) και ταυτόχρονα φιλόσοφος , για να μπορούν να είναι αντιστοίχως ανυποχώρητοι  στους εχθρούς και καλοσυνάτοι στους φίλους ; Ναι το είπαμε

Και για την ανατροφή . Δεν πρέπει να έχουν μορφωθεί με τη Γυμναστική  και τη Μουσική και όλα τα άλλα μαθήματα που αρμόζουν ; Βεβαιότατα

Και αφού λοιπόν ανατραφούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, λέγαμε σε κάποιο σημείο, ότι δεν πρέπει να έχουν ατομική ιδιοκτησία, ούτε χρυσάφι, ούτε ασήμι, ούτε κανένα οποιοδήποτε κτήμα, αλλά ως υπερασπιστές της πόλεως  να λαμβάνουν για την υπηρεσία τους ένα μισθό από τους πολίτες των οποίων εξασφαλίζουν τη σωτηρία , ένα μισθό που να επαρκεί για μια μετρημένη ζωή σώφρονος ανθρώπου και να τον ξοδεύουν από κοινού και να ζουν σε κοινόβιο ασκούμενοι πάντοτε στην αρετή, απαλλαγμένοι από οποιανδήποτε άλλη ασχολία; Και αυτά ειπώθηκαν έτσι ακριβώς.

Επίσης κάναμε λόγο (δεν  πάρθηκαν όμως οριστικές αποφάσεις)  και για τις γυναίκες , ότι δηλαδή πρέπει να διαμορφώσουμε το χαρακτήρα  και αυτών(δηλαδή των γυναικών) παρόμοιον με των ανδρών και όλα τα έργα που θα τους αναθέσουμε να είναι κοινά με τα έργα των ανδρών  και στον πόλεμο  και γενικώτερα στον τρόπο της ζωής; Και αυτά  έτσι ειπώθηκαν.

Και τι λέγαμε για την τεκνοποιία; Η αυτά είναι ευκολομνημόνευτα εξ αιτίας της πρωτοτυπίας, ότι δηλαδή ορίσαμε να υπάρχει κοινοκτημοσύνη γυναικών και παιδιών και να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε κανείς ποτέ να μην γνωρίσει το δικό του παιδί αλλά όλοι να τα θεωρούν όλα  μέλη της ίδιας οικογένειας, δηλαδή να θεωρούν αδελφές και αδελφούς όλους όσοι βρίσκονται στα ίδια όρια της ίδιας ηλικίας , όλους τους ανιόντες να τους θεωρούν γονείς  και γονείς των γονέων τους και τους κατιόντες να τους θεωρούν παιδιά    τους και εγγόνια τους; Ναι και αυτά τα ενθυμούμεθα καλά όπως τα λες.

Για να γεννιούνται λοιπόν κατά το δυνατόν  άριστοι χαρακτήρες , δεν ενθυμούμεθα που είπαμε , ότι οι άρχοντες  και οι αρχόντισσες πρέπει να ζευγαρώνουν , τάχα με κλήρους, που θα μεθοδεύονται κρυφά, ώστε οι κακοί και οι αγαθοί να ζευγαρώνουν χωριστά με τις αντίστοιχες γυναίκες  κι’ έτσι να μην προκαλείται καμιά έχθρα ανάμεσα τους απ’ αυτό το γεγονός , μια που θα πιστεύουν , ότι αυτή η γυναίκα τους έτυχε στον κλήρο; Και βέβαια το είπαμε.

Και είπαμε επίσης ότι τα παιδιά , που θα γεννηούν απ’ τους αγαθούς γονείς , πρέπει να τ’ αναθρέψουμε , ενώ των κακών θα τα κατευθύναμε σε τρόπο να μεγαλώσουν ανάμεσα στους άλλους πολίτες. Και όπως θα μεγαλώνουν πάλι, είπαμε, ότι είναι ανάγκη  να τα παρακολουθούμε  και να ξεχωρίζουμε  τους άξιους , ενώ , όσους δεν έχουν αξία  να τους οδηγούμε στο δρόμο  της επιστροφής στην πόλη. Ετσι ακριβώς

Αυτά λοιπόν , που αναπτύξαμε  διεξοδικά  χθες , τα έχουμε αποσαφηνίσει με την συνοπτική επανάληψη ή θέλουμε καμιά εξήγηση για όλα όσα είπαμε ; Καθόλου λέγει ο Σωκράτης

Σχολίαση  

1/  Σκοπός της Παιδείας των Αρχαίων Ελλήνων ήταν  να φτιάξουν  τον «καλόν κ’αγαθόν»  πολίτη. Καλός γινόταν με την Γυμναστική  η οποία διαμόρφωνε σώμα ρωμαλέο , συμμετρικό και ανθεκτικό στις εκστρατείες, στον πόλεμο και στις κακουχίες και  Αγαθός γινόταν με τη Μουσική , δηλαδή με όλη την φιλολογική μόρφωση με τα Ελληνικά Γράμματα όπως θα λέγαμε σήμερα , μέρος των οποίων ήταν και η μουσική

2/Βαρύτητα στην Ευγονία και στην Παιδεία.  Οι πρόγονοι μας έδιναν βαρύτητα στην Ευγονία αλλά και στην Παιδεία. Από «καλούς κ’αγαθούς» γονείς το πιθανότερο είναι να βγούν και καλά κ’αγαθά παιδιά.

3/Ο σεβασμός   στον Φυσικό Νόμο Η φιλοσοφία των προγόνων μας γύρω από τα προβλήματα της Ευγονίας και του νόμου της εξελίξεως και τελειοποιήσεως του ανθρώπου  βασίζεται στον Φυσικό Νόμο

4/ Προνόμια και Υποχρεώσεις  των Στρατιωτικών  Ιδιαίτερη τάξη της πόλεως  ήταν οι «Φύλακες»   και έθεταν  υποχρεώσεις ,  προνόμια αλλά  και  προδιαγραφές  για την τάξη των στρατιωτικών   θα λέγαμε ότι και  σήμερα είναι επίκαιρες οι απόψεις των  με τις εξής διαφοροποποιήσεις: Όσον αφορά στους οπλίτες , όλοι οι Αθηναίοι πολίτες ήταν εν δυνάμει και οπλίτες έτοιμοι και με τον οπλισμό τους οίκοι να αντιμετωπίσουν   αιφνίδιο κίνδυνο.

α.Αποστολή των Φυλάκων   Η αντιμετώπιση των  εξωτερικών αλλά και  των  εσωτερικών  εχθρώντης πόλεως.( Για παράδειγμα αν   κάποια-ας την ονομάσουμε υποθετικά   «  Αριστερά  και   Μαρξιστική    » είχε  απειλήσει  να  υποδουλώσει  την πόλη ήταν καθήκον των  «Φυλάκων»   να αντιμετωπίσουν τον εχθρό αυτεπαγγέλτως και να τον δικάσουν  και όχι κατ’ εντολή άλλων  όργανων της Πολιτείας .

β. Η τάξη των Αξιωματικών ήταν σεβαστή λόγω της ευρείας μορφώσεως και του κύρους των . Γι’αυτό πολλοί  στρατηγοί  ανεδείχθησαν σαν ηγέτες των πόλεων , αλλά και για το  ρόλο τους   όχι μόνο  στην πολιτική  αλλά  και στα γράμματα καισ την φιλοσοφία .

γ. Η ιδιαιτερότητα της ζωής των Αξιωματικών  Οι πρόγονοι μας με το διεισδυτικό τους πνεύμα γνώριζαν τις ιδιαίτερες συνθήκες διαβίωσης των στρατιωτικών  και γι’ αυτό είχαν φροντίσει και για ικανοποιητικό μισθό , και για την αρμονική οικογενειακή τους συμβίωση και για τα τέκνα τους κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα . Από την πικρή εμπειρία του γράφοντος τόσον τα στελέχη των Ε.Δ όσον και οι οικογένειες των και τα παιδιά των υφίστανται αφάνταστες ταλαιπωρίες , χωρίς να έχουν αγωγό την υπηρεσία(οικίες κλπ) ώστε να μετριάσει τον πόνο των. (Αρκεί και μόνον να αναφέρω ότι νυμφευμένος ών  υπέστην 14 κύριες μεταθέσει στο εσωτερικό και εξωτερικό-αφαιρώ τις μικρότερες για εκπαιδεύσεις, αποστολές. Και όλα αυτά ήταν οικονομική , ψυχολογική και κοινωνική οδύνη για τον  γράφοντα  και κυρίως για την σύζυγο και τις σπουδές των  ξεριζωμένων παιδιών. Οι συνάδελφοι του Πεζικού ήταν  πολύ χειρότερα.  Μόνο η Χούντα έδειξε μέριμνα για τα στελέχη των Ε.Δ όταν διπλασίασε τους μισθούς.  Ελπίζω τώρα να έχουν διορθωθεί τα πράγματα) 

5/  Οι αρχαίοι Έλληνες   μίλησαν για  κοινοκτημοσύνη γυναικών και παιδιών στην κλειστή και απομονωμένη  κοινωνία  των  στρατιωτικών . Το έθιμο  της κοινοκτημοσύνη  των γυναικών  συνηθίζετο μεταξύ των Σπαρτιατών Οπλιτών.

6/ Κατά την Μεταπολίτευση η τάξη των Αξιωματικών υπό διωγμό Στην χώρα μας την τάξη των πολεμιστών κατά καιρούς την θεώρησαν σαν άχρηστη και άσκοπο οικονομικό βάρος . Μάλιστα ένας αλήστου μνήμης ΥΠΕΞ  είχε πει   ότι «καλύτερα να έχω μια μεραρχία διπλωματών παρά μια στρατιά » Έτσι χάσαμε την Κύπρο και φυσικά  και εξ αιτίας    πάντοτε παρόντα εθνικού διχασμού

7/Ο Σωκράτης μας λέει μια αλήθεια που ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί οι σύγχρονοι Έλληνες. Δηλαδή ότι οι πολίτες πληρώνουν τους Πολεμιστές όχι  για να κάνουν παρελάσεις στις εθνικές γιορτές-και καλώς τις κάνουν -ούτε για να φτιάχνουν συσσίτια και σκηνές  στους λαθρομετανάστες , αλλά για να φυλάνε τους πολίτες από τους εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς. Μήπως λοιπόν θα έπρεπε οι Ε.Δ να αναλάβουν  εκτός από  την   φύλαξη των συνόρων αλλά και την εσωτερική ασφάλεια η οποία έχει διασαλευτεί ένεκα της αθρόας εισροής λαθρομεταναστών και της αδυναμίας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να προστατεύσει αποτελεσματικά το πολίτη ;

8/  Το θέμα της Ευγονίας των Πολεμιστών και η ερωτική συνεύρεση μετά των γυναικών χωρίς τον δεσμό του γάμου είναι μια προχωρημένη θέση του Σωκράτους, η οποία είναι απομίμηση του Φυσικού Νόμου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ελευθερώνεται η γυναίκα και δεν είναι κτήμα του ανδρός αλλά  ενεργεί  ελευθέρα βουλήσει  και δεν είναι υποχρεωμένη να συνευρίσκεται πάντα με τον ίδιο άνδρα , αλλά και ο  «Φρουρός»  ελευθερώνεται από  την στέρηση  της   νενομισμένης γυναίκας-συζύγου   και της τεκνοποιίας   . Η μέριμνα για τα παιδιά είναι μεγίστη και η αγάπη προς αυτά υπερβολική , ενώ θα τα λατρεύουν όλοι ανεξαιρέτως σαν δικά τους, καθώς ο καθένας θα θεωρεί ότι είναι δικό του σπέρμα.

Εδώ ο Σωκράτης εντοπίζει το θέμα μεταξύ των Πολεμιστών οι οποίοι ζουν κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες σε απομονωμένες φρουρές με απουσία άλλων γυναικών , οι οποίες καταστάσεις οξύνουν την ερωτική επιθυμία στους Πολεμιστές μακρά των  πόλεων  τους  . Το παράβλημα που θέτει ο φιλόσοφος απασχολούσε   όλους εμάς και πριν από εμάς  όταν υπηρετούσαμε σε ακραίες φρουρές και μόνον ολίγοι είχαν μαζί τις συζύγους τους. Στο παρελθόν το θέμα ήταν οξύτερο από ότι σήμερα λόγω των πενιχρών μέσων συγκοινωνίας και επικοινωνίας και των  άδειών οι οποίες  ήταν φειδωλές στα στελέχη λόγω συνεχών  Ελληνο-τουρκικών κρίσεων . Σωστό μαρτύριο που ποτέ δεν απασχόλησε την Υπηρεσία ωσάν οι αξιωματικοί να ήταν από τεχνητή νοημοσύνη. Οι  ποινές   δε που ίσχυαν  σε περιπτώσεις ατυχούς αρραβώνος αξιωματικού ήταν εξοντωτικός για την περαιτέρω εξέλιξη του . Δεν είναι τυχαίο ότι  μερικοί  συνάδελφοι νυμφεύθηκαν ακατάλληλες  χωρικές ή και πόρνες   και άλλοι οι οποίοι προέβαιναν σε μοιχεία μεταξύ των συζύγων  συναδέλφων  ή δεσμών μετά  των θυγατέρων  αυτών . Μόνο το Ιαπωνικό Γενικό Επιτελείο είχε δώσει λύση-μη συμβατή με την ηθική- στο πρόβλημα, με την βιαία στρατολόγηση Κορεατισσών γυναικών τις οποίες εγκατέστησε σε  οίκους ανοχής  για την εξυπηρέτηση των στρατιωτικών. Όμως ο τόσο ένθερμος οπαδός του φυσικού νόμου φιλόσοφος ποτέ δεν μίλησε για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων . Αυτά ήταν στον ιδιωτικό τους βίο ελεύθερα και  εξασφαλισμένα, αλλά αυστηρώς απαγορευμένα στον δημόσιο βίο επί ποινή θανάτου.  Όμως οι  παραχαράκτες της Σωκρατικής ηθικής θεώρησαν την «φιλία» των Ελλήνων σαν ομοφυλοφιλική πράξη. Γνωρίζω ότι θα γίνω στόχος των θρησκόληπτων και των ανθρώπων της Χριστιανικής ηθικής αλλά οι απόψεις –ακόμη και οι ακραίες- πρέπει να  είναι ελεύθερες  (6/7/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Στο ακόλουθο άρθρο θα δούμε ποια ήταν η αντίληψη των αρχαίων προγόνων μας για τους άρχοντες και γενικότερα για  το ρόλο της εξουσίας:

1/ Ο Ευριπίδης στο Συλεύς γράφει : «Με τους δίκαιους να είσαι και προς τους κακούς ο  μεγαλύτερος εχθρός»

 Όμως για να πάει με τους δίκαιους πρέπει και  ο ηγέτης  να είναι  ο ίδιος δίκαιος και   αυτό  στην σύγχρονη εποχή είναι  το ζητούμενο

Ο Ευριπίδης στις Ικέτιδες γράφει:

«Πολλές φορές του δώριζαν οι φίλοι ,

χρυσάφι μα δεν τόμπαζε στο σπίτι

και ούτε σα δούλος φέρθηκε ποτέ

με χρήμα πληρωμένος επειδή άρχει»

Στην εποχή μας οι κρατικοί  νενέκοι αναμένουν έτοιμοι να λάβουν από τους ξένους- μηδέ εξαιρουμένων και των Τούρκων-  την αμοιβή για τις ποικίλες  εκδουλεύσεις , με κίνητρο  την διατήρηση της καρέκλας.

Ο Ευριπίδης στον Ορέστη

«Γιατί ο λαός σαν από την οργή ξανάψει

και αγριέψει , είναι σαν να ζητάς να σβήσεις

τη λάβρα της φωτιάς. Μ’ αν ήσυχα τον πας

με τα νερά του και παραφυλάς

την πιο κατάλληλη στιγμή για νάβρεις

ίσως και ξεθυμάνει η οργή του

κι’ όταν έτσι καταλαγιάσει, εύκολα πετυχαίνεις

Από το λαό ότι θελήσει»

Αυτό αγνόησε ο πρόεδρος της Γαλλίας κ. Μακρόν και τώρα αδυνατεί τη φωτιά που άναψε στη χώρα να τη σβήσει. Αντίθετα, ο κ. Μητσοτάκης ως τώρα πάει με τα νερά του λαού και αξιαγάπητος ακόμη και από τους εχθρούς του έχει γίνει

2/  Ο  Μένανδρος γράφει:

«Αυτή η καλοσύνη όπως τη λένε μερικοί  άλλαξε τη ζωή μας όλη στο κακό  . Γιατί κανείς πια δεν τιμωρείται»

Ο Πλάτων στο Γοργία γράφει:

«Λοιπόν η τιμωρία δεν  ήταν  λύτρωση από ένα μέγιστο κακό δηλαδή την κακία;… Πράγματι ήταν…Γιατί σωφρονίζει τους ανθρώπους και τους κάνει δικαιότερους  και έτσι η δικαιοσύνη γίνεται τρόπον τινά ιατρική της κακίας»

Ο Αισχίνος γράφει :

«Είναι ανάγκη και ο ρήτωρ(πολιτικός) και ο νόμος (δικαιοσύνη) να ομιλούν την ίδια γλώσσα. Όταν όμως άλλη γλώσσα μιλάει ο νόμος κι’ άλλη ο ρήτωρ πρέπει να δίνουμε την ψήφο μας στο δίκαιο του νόμου και όχι στην αναισχυντία του ρήτορα»

Πόσα φοβερά εγκλήματα έγιναν τον τελευταία ο μισό αιώνα (Καταστροφή της Κύπρου κατ΄εξακολούθηση, η μεγάλη  Κλοπή του Χρηματιστηρίου, η εισδοχή μας στην Ε.Ε κάτω από επαχθείς όρους, η μεγάλη κλοπή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα φοβερά Μνημόνια και το ξεπούλημα της χώρας, η προδοσία της Μακεδονίας ) και όμως η Δικαιοσύνη της χώρας στάθηκε ανάξια να τιμωρήσει  τους  υπευθύνους. Πως να μην είναι θυμωμένος ο λαός;

3/  Ο  Αντιφών γράφει:

«Αν παραστεί ανάκγη να αστοχήσωμε, είναι οσιώτερο ν’ αθωόσωμε τον ένοχο , παρά να καταστρέψουμε έναν αθώο. Γιατί το πρώτον είναι απλώς  ένα σφάλμα, ενώ το να καταστρέψουμε άδικα τη ζωή ενός αθώου είναι ασέβεια»

Σχολίαση  Ας αναλογισθεί το πολιτικό σύστημα που έστειλε ένα ολόκληρο κόμμα στο εδώλιο της δικαιοσύνης  για ένα οπαδικό έγκλημα     και     έκλεισε στη φυλακή για μια  δεκαετία  τα μέλη του , αν όλα ευσταθούν νομικά και ηθικά και δεν είναι  άδικα και ανώσια ; Αυτό απέδειξε το 4,7% του Ελληνικού λαού δια της ψήφου του.  : Ο Γ. Παπανδρέου( γέρος της Δημοκρατίας) έλεγε:  «οι ιδέες δεν διώκονται , μόνο οι παράνομες πράξεις διώκονται»

4/Ο Ισοκράτης  προς Δημόνικον γράφει:

«Αν αναλάβεις υψηλό αξίωμα να μη χρησιμοποιήσεις ποτέ κανέναν ανάξιον στη διοίκηση . Γιατί για όλα τα σφάλματα εκείνου, την ευθύνη θα αποδώσουν σε σένα»

Αυτή είναι μία από τις βασικές αρχές της ηγεσίας ήτοι: «για ότι πράττει και ό,τι αμελεί να πράξει η διοίκηση ο  ηγέτης  φέρει την ευθύνη»

Οι πολιτικοί μας εκ των υστέρων διώχνουν τους κακούς , ενώ θα έπρεπε η διερεύνηση για το ποιόν του λειτουργού να γίνεται προ της παραλαβής των καθηκόντων του. Γιατί μετά τον πλουτισμό του κακού ο καθένας υποπτεύεται ότι μπορεί μαζί να τα μοιράσθηκαν.

5/ Ο Πλούταρχος στο «Περί Ισιδος» γράφει

«Στις Θήβες είναι αφιερωμένα αγάλματα των δικαστών  δίχως χέρια και το άγαλμα του αρχιδικαστή τον παριστάνει με τα μάτια κλειστά. Υποδηλώνουν  έτσι ότι η δικαιοσύνη είναι αδωροδόκητη και αδέκαστη» Είναι όμως τέτοια; Μερικές φορές αστοχεί είτε ένεκα πολιτικών επεμβάσεων,  είτε για άλλους ανεξήγητους λόγους»

6/ Θουκυδίδου ιστορία α’( 69)

«Γιατί την υποδούλωση δεν την πραγματώνει αυτός που με τη βία υποτάσσει ένα λαό, αλλά εκείνος που, ενώ έχει τη δύναμη να τον εμποδίσει δεν το κάνει και αδιαφορεί»

7/ Ο Ευσέβιος  γράφει:

« Όποιος βρίσκεται επικεφαλής των άλλων και διατάζει δεν πρέπει να υπερέχει των αρχομένων μόνο κατά την δύναμη της εξουσίας και κατά την ικανότητα να εκδίδει διαταγές , αλλά κατά την προσωπική αξία και τη φρόνηση»

Και ακόμη  έγραψε:

«Στους ανθρώπους που ζουν μέσα στη αδικία και  όμως έχουν την αξίωση να ηγούνται των άλλων οι πολίτες δεν πειθαρχούν. Πρόθυμη πειθαρχία των αρχομένων στις προσταγές του και στις προσταγές άλλου εξασφαλίζει ο άρχων εκείνος , που ξέρει να εκτελεί με ακρίβεια τα καθήκοντα του και προσφέρει τον εαυτόν του, ώστε να εκτελούν και εκείνοι τα δικά τους καθήκοντα»

«Η καλύτερη αμοιβή στον ηγέτη είναι και εν υπηρεσία και όταν απέλθει από αυτήν να έχει την επιβεβαίωση ότι η διοίκηση του ήταν και χρηστή και δικαία»

Σχολίαση  Ο κ. Τσίπρας δεν  μπορούσε  ποτέ να γίνει καλός κυβερνήτης γιατί δεν έμαθε  να άρχεται και επομένως και  να άρχει . Από μαθητής ακόμη  δεν  πειθαρχούσε στις οδηγίες και εντολές  των  καθηγητών, αστυνομικών  και στους νόμους . Ηταν αναρχικός ! Όμως ένας αναρχικός δεν μπορεί να εμπνεύσει το πνεύμα της πειθαρχίας στους υφισταμένους του και ιδιαίτερα ο μαρξιστής  Τσίπρας ο οποίος προσπαθούσα να συμβιβάσει το  επαναστατικό και διεθνιστικό δόγμα του Μαρξισμού με την Ελληνική πραγματικότητα  (δηλαδή της φιλοπατρίας και της αύξησης του πλούτου της χώρας  , με τη διεθνιστική  κοινωνία , αταξικό κράτος, χωρίς σύνορα,  παραχώρηση  Μακεδονίας κ.α)   Και το απέδειξε εμπράκτως με την προδοτική συμφωνία των Πρσσπών με την οποία ενσυνείδητα  παρέδωσε την Ελληνικότατη  Μακεδονία στο σλαβικό κρατίδιο. Για τον κ. Τσίπρα αυτό υπήρξε κατόρθωμα και εξεπλήρωσε  μαρξιστικό καθήκον. Για τους λόγους αυτούς το κόμμα αυτό έχει τελειώσει

Το κενό που αφήνει η διάλυση του Σύριζα δεν μπορεί να το καλύψει το Πασόκ του κ.Ανδρουλάκη. Αυτός δεν έχει την στόφα, την συγκρότηση και την γενική μόρφωση ενός ηγέτη. Είναι δε απορίας άξιον πως ο δημοκρατικός  κόσμος  του Κέντρου -που  ανέδειξε στο παρελθόν  ηγέτες ολκής-καταδέχθηκε να διαλέξει έναν ηγέτη επιεικώς «άκομψο» κατάλληλο για κομματικό  «αφισοκολλητή» και  για «ντελάλη»

«Άρχεσθαι μαθών άρχειν επιστήσει»  Στην κυρία πρόσοψη της παλαιάς Σχολής Ευελπίδων(νυν ΣΕΕΘΑ) άνωθεν της μεγάλης θύρας είναι γραμμένο με χρυσά γράμματα το ρητό του Σόλωνος: «Άρχεσθαι μαθών άρχειν επιστήσει» (Μετάφραση:Να μάθεις να άρχεσαι για να  μάθεις να άρχεις)  Αν οι βουλευτές μας  είχαν περάσει   επιτυχώς  περίοδο ως  αρχόμενοι, ασφαλώς θα ήταν καταλληλοτεροι εις το άρχουν( 4/7/23)

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω την έκδοση του “Κ”(11) Τόμου Ποιημάτων μου  .  Σας αποστέλλω κατωτέρω τον ηλεκτρονικό σύνδεσμο(link) προκειμένου να αποκτήσετε το βιβλίο    για λόγους μαθήσεως .  

Κ ΤΟΜΟΣ_ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ-ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΖΑΠΠΑΣ

 Κατωτέρω θα βρείτε τους συνδέσμους(link) των  προηγούμενων   έργων μου  τα οποία έχω εκδώσει ως αυτοεκδότης:

«ΕΤΣΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΑ»

https://amphiktyon.org/pdf/etsi_polemisame_stin_troia.pdf

«ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ»

http://amphiktyon.org/wp-content/uploads/2017/10/ellinas-desmwtis.pdf

   «ΣΥΜΠΑΝ ΤΟ ΝΥΦΙΚΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΔΙΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΡΑΣ»

http://amphiktyon.org/pdf/sympan.pdf   

Σύνδεσμοι Τόμων Ποιημάτων(link) :

https://1drv.ms/w/s!Ahb3JkdTmgWMhSNgMraUKDFceB_1?e=DZSz3N

http://amphiktyon.org/pdf/tomos_a.pdf

http://amphiktyon.org/pdf/tomos_b.pdf

http://amphiktyon.org/pdf/tomos_c.pdf

http://amphiktyon.org/pdf/tomos_d.pdf

http://amphiktyon.org/pdf/tomos_e.pdf                                                          http://amphiktyon.org/wp-content/uploads/2017/10/tomos_st.pdf

http://amphiktyon.org/wp-content/uploads/2019/07/tomos.z.pdf

https://1drv.ms/w/s!Ahb3JkdTmgWMhSNgMraUKDFceB_1?e=DZSz3N

ή   https://1drv.ms/u/s!AmdBnUJ_RZ8cczDCOcLry_7X-7M?e=6dxp34

https://amphiktyon.org/pdf/tomos_i.pdf

Αν τα κρίνετε διδακτικά   ωφέλιμα      υποβάλλω τη θερμή παράκληση  όπως τα   προωθήσετε  ή τα  εντάξετε στη βιβλιοθήκη σας  . Τούτο  για λόγους μαθήσεως και όχι διαφημίσεως , διότι η έκδοση και διανομή των  είναι αφιλοκερδής.

Με σεβασμό

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης-Αμφικτύων

Υποστράτηγος ε.α-  Συγγραφεύς

Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://amphiktyon.org

http://amphiktyon.blogspot.com/

e-mail: amphiktyon@gmail.com

γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Παιδιά εγκαταλειμμένα

σαν σκύβαλα πεταμένα

από τους γονείς τους ξεχασμένα

στους δρόμους αδέσποτα  ριγμένα

Και άλλα παιδιά σαλταρισμένα

Διαβάστε Περισσότερα

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

(Κόσμον τόνδε , τον αυτόν απάντων, ούτέ τις Θεών ούτε άνθρώπωνεποίησεν, αλλ’ ήν αεί και εστίν  και έσται πυρ αείζωον, απτόμενον μέτρα και αποσβηννύμενον μέτρα) ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Ο Ηράκλειτος λέγει ότι ο κόσμος μας ο οποίος  είναι ίδιος σε όλους ( και δεν υπάρχει άλλος, σε αυτόν διαμένουν και οι Θεοί και οι άνθρωποι) δεν τον κατασκεύασε ούτε Θεός ούτε άνθρωπος, αλλά υπήρχε πάντοτε και θα υπάρχει  και είναι πυρ που ανάβει  και σβήνει με ρυθμό

Εν συμπεράσματι οι Αρχές της Ελληνικής  Κοσμογονίας είναι οι εξής:

Διαβάστε Περισσότερα