Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Παράξενος ο τίτλος, αλλά αληθινός και ουσιαστικός. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα είναι γέννημα της Μεταπολίτευσης. Έπρεπε να κάνουν και εδώ την αλλαγή. Δηλαδή, την ασφάλεια και την τάξη της χούντας να τη μετατρέψουν σε βία, τρόμο, φόνους και προβοκάτσιες, για να αποκτήσουν τα παιδιά της Αριστεράς «ελευθερία» δράσεως.

Τώρα, αν βλάπτονταν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, αυτό δεν ακουμπά ακόμη τα κόμματα της Μεταπολίτευσης.

Και ενώ η πόρτα ήταν ανοιχτή, έπρεπε αυτοί να τα σπάνε κάθε φορά, για να φανεί η αλλαγή. Και, βέβαια, τα σπασμένα πληρώνει το σύνηθες υποζύγιο, ο λαός.

Τα οργισμένα παιδιά της Αριστεράς, που αρχικά ξεκίνησαν απεργίες και καταλήψεις στα πανεπιστήμια και τις μετέφεραν ακόμη και στα δημοτικά σχολεία, καλλιέργησαν το έδαφος για να φυτρώσει η άγρια τρομοκρατία, η οποία δεν σέβεται ούτε κανόνες, ούτε θεσμούς, ούτε νόμους, ούτε ατομικά δικαιώματα και χλευάζει τη δημοκρατία. Αιχμή όλων αυτών ήταν η διαβόητη 17Ν, που ταλαιπώρησε επί δεκαετίες τη χώρα.

Απλά θέλει να γίνει το αντικράτος και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα προς τούτο.

Η τρομοκρατία στην Ελλάδα, παρόλο που είναι σάρκα εκ της σαρκός της Αριστεράς, είναι το αγαπημένο παιδί όλων των κομμάτων, ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Και, προπαντός, είναι το αγαπημένο παιδί του εκάστοτε  κράτους. Κάνει όλες τις βρώμικες δουλειές. Όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις τη χρησιμοποιούν για να φιμώσουν το λαϊκό κίνημα, όταν αυτό διογκωθεί. Όταν η πίεση αυξηθεί πολύ, τότε ρίχνουν στη μάχη εναντίον του λαού την τρομοκρατία, με εντολή να ρίξει τις πρώτες μολότοφ, ώστε να αποδεσμεύσει το κράτος τα χημικά και να διαλύσει το λαϊκό κίνημα. Έτσι το κράτος, με αριστερό όπλο, χτυπάει τον λαό και επιβάλλει την τάξη.

Αυτά δεν τα γράφω επειδή τα άκουσα, αλλά γιατί τα βίωσα, όταν συμμετείχα στις συγκεντρώσεις εναντίον των Μνημονίων και στις άλλες εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Θα χρησιμοποιήσω τη φράση ενός ανώτατου αξιωματικού της ΕΛ.ΑΣ. και μετέπειτα βουλευτή, ο οποίος μου είχε εκμυστηρευτεί:

«Αν με άφηναν ελεύθερο, θα είχα διαλύσει την τρομοκρατία εντός 24ώρου.»

Απλώς δεν υπάρχει πολιτική βούληση, για κάποιους λόγους. Αν ήθελε το κράτος, θα την είχε διαλύσει, όπως διέλυσε και τη «Χρυσή Αυγή».

Με την πρόσφατη δολοφονία της αείμνηστης Βάγιας Νέστορα από τρομοκράτες με γκαζάκια άρχισε και πάλι ένας νέος κύκλος στείρας αντιπαράθεσης για ένα θέμα που παίζεται επί μισό περίπου αιώνα, με διπλό όφελος για την κυβέρνηση:

α) για να στριμώξει τα κόμματα της Αριστεράς εν όψει εκλογών

β) για να κρύψει τα κύρια θέματα που απασχολούν τον λαό (αυξήσεις τιμών, στεγαστικό, κυκλοφοριακό, περιβάλλον κ.ο.κ.).

Είναι βέβαιο ότι και πάλι δεν θα θίξει ούτε τρίχα στην κεφαλή της τρομοκρατίας (5/7/26)

 Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

In the Greek tradition, the Muses (their name derives from mao or mosis (desire), or from omou ouses (“being together”)) received their name from Pieros, as Herodotus states. They were born of the gods in the most ancient times and were the guardians of Knowledge in the Museums (libraries and schools), which perpetuated the Greek Logos.

Historically, the Muses of Parnassus were great teachers who taught the most ancient Greek history and the genealogy of the Olympian gods through the writings of Hesiod.

Almost all Greek authors invoke them at the beginning of their works as real, timeless beings and beseech them to help them express their spoken and written words correctly.

They are portrayed as ethereal figures of contemplation and divine beauty, holding laurel branches and musical instruments, reciting or singing around the great teacher Apollo. No one questioned their existence. The Muses are inseparably connected with Knowledge, the Logos, letters, and the arts.

The first generation of the Muses consisted of seven daughters of Uranus and Gaia (as many as the vowels of the Greek alphabet).

The second generation consists of the nine daughters of Mnemosyne and Zeus.

Their Origin

Zeus is said to have deceived the beautiful and exceedingly intelligent Mnemosyne and lay with her for nine nights, each alike in every respect. Mnemosyne entrusted the nymph Eupheme with their upbringing and appointed Apollo as their teacher.

The Names of the Muses

Clio – Muse of History and the lyre. She glorifies the fame of heroes.

Euterpe – Muse of Mathematics and Dialectics. She delights educated people.

Thalia – Muse of Comedy, Geometry, Architecture, and Agriculture.

Melpomene – Muse of Tragedy, Rhetoric, and Melody (from melpo and molpe).

Terpsichore – Muse of Dance, the harp, and education. The Greeks accompanied education with music. Terpsichore delights.

Erato – Muse of Love Poetry, Marriage, Music, and Dialectics.

Polyhymnia (“she who praises many people”) – Muse of Divine Hymns, theatrical imitation, Geometry, History, and Grammar.

Urania – Muse of the Heavenly Bodies, what today we would call Astronomy, and of Space.

Calliope – She was the highest-ranking and most renowned of them all. She accompanies kings and supreme rulers in order to impose, through her words, obedience and justice. She was named Calliope because she possessed a beautiful appearance.

These things took place in the Greek world in times beyond memory, when the other peoples lived in spiritual darkness and primitivism.

(4 July 2026)

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι Μούσες στην ελληνική παράδοση (το όνομα τους προέρχεται εκ του «μάω ή μωσις (επιθυμία) ή ομού ούσες) πήραν την ονομασία από τον Πίερο, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος. Γεννήθηκαν από τους θεούς στα πανάρχαια χρόνια και ήταν φύλακες της Γνώσης στα Μουσεία(βιβλιοθήκες και διδακτήρια) που διαιώνιζαν τον Ελληνικό Λόγο.

 Ιστορικά οι Μούσες του Παρνασσού ήταν μεγάλες δασκάλες και δίδαξαν την πανάρχαια Ελληνική ιστορία και την γενεαλογία των θεών του Ολύμπου, μέσα από τα κείμενα του Ησιόδου.

Όλοι σχεδόν οι Έλληνες συγγραφείς τις επικαλούνται στην αρχή των έργων τους σαν υπαρκτά διαχρονικά πρόσωπα και τις ικετεύουν να τους βοηθήσουν να δώσουν σωστά τον προφορικό και γραπτό λόγο τους.

Παρουσιάζονται σαν αέρινες μορφές με στοχασμό και θεϊκή ομορφιά  που κρατούν δάφνες και μουσικά όργανα  , απαγγέλλουν ή τραγουδούν ολόγυρα από τον μεγάλο δάσκαλο Απόλλωνα. Κανείς δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη τους. Οι Μούσες είναι δεμένες με την Γνώση, το Λόγο , τα γράμματα και τις τέχνες.

Στην πρώτη γενιά των μουσών ανήκαν επτά θυγατέρες του Ουρανού και της Γης(όσα τα φωνήεντα του ελληνικού  αλφαβήτου)

Η δεύτερη γενιά περιλαμβάνει εννέα θυγατέρες της Μνημοσύνης και του Διός.

Η καταγωγή τους

Ο Ζευς λέγεται ότι ξεγέλασε την όμορφη και πανέξυπνη Μνημοσύνη και κοιμήθηκε μαζί της εννέα νύχτες και ήταν όμοιες σε όλα. Η Μνημοσύνη της έδωσε στην νύμφη Ευφήμη να τις αναθρέψει και δάσκαλο τους όρισε τον Απόλλωνα.

Τα Ονόματα των Μουσών

Κλειώ   της Ιστορίας και της κιθάρας . Εξυμνεί το κλέος των ηρώων

Ευτέρπη  των Μαθηματικών και της Διαλεκτικής. Τέρπει τους μορφωμένους ανθρώπους.

Θάλεια   της Κωμωδίας , Γεωμετρίας, Αρχιτεκτονικής και της Γεωργίας

Μελπομένη  της Τραγωδίας , της ρητορικής και της μελωδίας (εκ του μέλπω και μολπή)

Τερψιχόρη  του Χορού, την άρπα και την παιδεία ,  οι Ελληνες συνόδευαν την παιδεία με μουσική . Η Τερψιχόρη τέρπει

Ερατώ  των Ερωτικών ποιημάτων ,του γάμου  της μουσικής και της διαλεκτικής

Πολύμνια (υμνεί πολλούς ανθρώπους) Των θεϊκών Ύμνων αλλά και της υποκριτικής

μίμησης , της γεωμετρίας της ιστορίας και της γραμματικής

Ουρανία  των Ουράνιων Σωμάτων , αστρονομίας σήμερα θα λέγαμε και του Διαστήματος

Καλλιόπη Ήταν η ανώτερη και διασημότερη όλων . Συνοδεύει τους βασιλείς και τους ανώτατους άρχοντες  για να επιβάλλει με τα λόγια της   υποταγή και   δικαιοσύνη.

ομάστηκε Καλλιόπη διότι είχε ωραία όψη.

Αυτά συνέβαιναν στον Ελληνικό κόσμο προ αμνημονεύτων χρόνων όταν οι άλλοι λαοί ζούσαν στο πνευματικό  σκοτάδια και στον πρωτογονισμό (4/7/26)

 Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

In the pre-Classical era, Museums were the schools with libraries of knowledge where the initiates studied. Many of the oracles of antiquity bore the old title “Museum” because they possessed large libraries and accepted young people for studies. The largest oracle and Museum was the Dodonaean Oracle of Olympus, which, after the great floods and the upheavals of the Aegean land (following the Deluge of Ogygus, approximately 25,000 B.C.), saw its priests transfer the sacred books to Egypt and establish the Oracle of Ammon Zeus.

This was located in a coastal area that later became a desert (due to subsidence of Atlandis

).

The Muses and the priests—the guardians of the Logos—translated the books and were responsible for the preservation, protection, and dissemination of the treasures of knowledge: the sacred traditions of the ancestors, letters, arts, and more.

In a later era, some of the priests of Ammon Zeus returned to Greece and founded the later Oracle of Dodona in Epirus. In these Museums many of the ancient sages studied human wisdom.

Commentary

1/ A correction to the previous article “CABEIRIAN MYSTERIES.” The correct wording should be: “Our most ancient Pelasgian ancestors were the Proto-Greeks” (the correct term), and not “Pre-Greeks,” as some historically uninformed people call them. We are indigenous and not newcomers.

2/ The ancient oracles played the role of today’s Think Tanks and Research Centers, which advise governments for a fee and make predictions concerning the outcome of serious issues.

2/ Kapodistrias was the successor of the ancient Greek sages.

3/ Education as the foundation of the State.

He believed that the rebirth of Greece had to begin with education.

1. He founded schools in as many regions of the country as possible, so that even poor children would have access to knowledge.
2. He founded the Model Teachers’ Training School of Aegina, where young teachers were trained to staff the schools of the State.
3. Combination of humanistic and practical education.

He was not limited only to classical studies, but also promoted the teaching of agriculture, the arts, navigation, and other practical knowledge that would contribute to the country’s economic progress.

4. Moral and spiritual cultivation.

For Kapodistrias, education was not limited to the transmission of knowledge. Its purpose was the formation of virtuous citizens, endowed with faith, morality, self-discipline, and a sense of social responsibility.

Conclusions

Kapodistrias was the continuator of the vision of the ancient Greek spirit as it had been established by the Orphics, the Pre-Socratic philosophers, and the classical sages. He believed that “education is the safest foundation of the freedom and prosperity of a nation.” If the later leaders of Greece had continued his ambitious work, today Greece would be the greatest university in the world, an admirable country respected by all nations. The leaders of the world should follow the footsteps of the first Governor of Greece, Ioannis Kapodistrias, who was assassinated by Greeks with the cooperation of foreign secret services for their own  interest.

(3 July 2026)

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Μουσεία της πρωτοκλασικής εποχής ονομάζονταν οι σχολές με τις βιβλιοθήκες

της γνώσης όπου σπούδαζαν οι μύστες. Πολλά από τα μαντεία της αρχαιότητας  έφεραν τον παλιό τίτλο «Μουσείο»  επειδή είχαν μεγάλες βιβλιοθήκες και δέχονταν νέους για σπουδές. Το μεγαλύτερο μαντείο και Μουσείο ήταν το Δωδωναίο του Ολύμπου που ύστερα από τις μεγάλες πλημμύρες  και τις ανακατατάξεις της Αιγαίας χώρας (μετά τον κατακλυσμό του Ωγύγου περίπου 25.000 Π.Ε) οι ιερείς  μετέφεραν τα  ιερά βιβλία στην Αίγυπτο και ίδρυσαν το μαντείο του Αμμωνος Διός  

Αυτό βρισκόταν σε παραθαλάσσιο χώρο που αργότερα έγινε έρημος (λόγω καταβύθισης της Ατλαντίδας και ανάδυσης της σημερινής ερήμου Σαχάρας)

Οι Μούσες και οι ιερείς –φύλακες του Λόγου μετέφραζαν τα βιβλία και ήταν υπεύθυνοι για την διατήρηση –φύλαξη και διάδοση  των θησαυρών της γνώσης . Τα ιερά των προγόνων δρώμανα , γράμματα , τέχνες κ.α

Σε νεώτερη εποχή μέρος των ιερέων του Αμμωνος Διός επέστρεψαν στην Ελλάδα και ίδρυσαν το νεώτερο Μαντείο της Δωδώνης  στην Ηπειρο. Στα μουσεία σπούδασαν την ανθρώπινη σοφία πολλοί εκ των  αρχαίων σοφών.

Σχολίαση:

1/   Μία διόρθωση στο προηγούμενο «ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ» Να γραφεί το ορθόν: «Ο πανάρχαιοι Πελασγοί πρόγονοι μας ήταν οι Πρωτοέλληνες (το σωστό) και όχι «Προέλληνες» όπως τους ονομάζουν ορισμένοι ανιστόρητοι»  

2/ Τα αρχαία μαντεία έπαιζαν το ρόλο των σημερινών Κέντρων Μελετών(think tank) τα οποία συμβουλεύουν αντί αμοιβής τις κυβερνήσεις  και κάνουν προβλέψεις για την έκβαση σοβαρών  προβλημάτων

2/ Ο  Καποδίστριας ήταν συνεχιστής  των αρχαίων Ελλήνων σοφών

 3/ Η εκπαίδευση ως θεμέλιο του κράτους

Θεωρούσε ότι η αναγέννηση της Ελλάδας έπρεπε να ξεκινήσει από την παιδεία.  

1.     Ίδρυσε σχολεία σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της χώρας, ώστε ακόμη και τα φτωχά παιδιά να έχουν πρόσβαση στη γνώση.  

2.  Ίδρυσε το Πρότυπο  Διδασκαλείο  της Αίγινας, όπου εκπαιδεύονταν νέοι δάσκαλοι για να στελεχώσουν τα σχολεία του κράτους.  .
3. Συνδυασμός ανθρωπιστικής και πρακτικής μόρφωσης

Δεν  περιοριζόταν  μόνο κλασικές σπουδές.αλλά στη διδασκαλία γεωργίας, τεχνών, ναυτιλίας και άλλων πρακτικών γνώσεων που θα συνέβαλλαν στην οικονομική πρόοδο της χώρας.

4. Ηθική και πνευματική καλλιέργεια

Για τον Καποδίστρια, η εκπαίδευση δεν περιοριζόταν στη μετάδοση γνώσεων. Σκοπός της ήταν η διαμόρφωση ενάρετων πολιτών, με πίστη, ήθος, αυτοπειθαρχία και αίσθημα κοινωνικής ευθύνης.

Συμπεράσματα

Ο Καποδίστριας .ήταν  συνεχιστής  του οράματος του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος όπως το είχαν θέσει οι Ορφικοί, οι προσωκρατικοί και οι κλασικοί σοφοί  . Θεωρούσε  ότι «η παιδεία είναι το ασφαλέστερο θεμέλιο της ελευθερίας και της ευημερίας ενός έθνους . Αν οι μετέπειτα ηγέτες της Ελλάδος συνέχιζαν το μεγαλεπίβολο έργο  εκείνου σήμερα η Ελλάδα θα ήταν το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο  της οικουμένης , μια χώρα αξιοθαύμαστη  που θα την σέβονταν όλοι οι λαοί (3/7/26)

 Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Cabeirian festivals and initiation ceremonies were celebrated in many regions of the Greek world, including Lemnos, Athens, Delos, Thasos, Karpathos, Corfu, Corinth, Crete, Cyprus, and almost all the islands of the Aegean.

Episodes from the Initiation

1. The Saos priest asked the Spartan general Antalkidas:

“Have you committed any terrible crime?”

He replied:

“If I had committed such a deed, the gods themselves would know it.”

2. The Spartan general Lysander, when asked the same question by the priest, replied:

“Is it you, or the gods, who wish to know?”

“The gods,” answered the priest.

Lysander then said:

“Then leave, for if they wish to know, I shall tell them myself.”

This exchange reveals the free spirit of the Greeks, even in their dealings with priests.

The End of the Mysteries

The Cabeirian Mysteries continued to be practiced until the 4th century AD. In AD 391, the Byzantine Emperor Theodosius I closed the temples of the Olympian gods, abolished the Olympic Games, shut down the Oracle of Delphi and the other Greek oracles, and prohibited the mystery rites throughout the Empire in order to establish Christianity as the dominant religion.

Today, the ruins of the Sanctuary of the Great Gods on Samothrace constitute one of Greece’s most important archaeological sites. This imposing sacred complex and its monuments inspire awe in every visitor and, according to many, bear witness to far more than later generations attempted to conceal.

Some of the early Christian churches incorporate architectural elements and building materials taken from ancient Greek temples dedicated to the Twelve Olympian Gods. It has been suggested that these materials should be carefully removed and returned to their respective archaeological monuments. Likewise, small Christian chapels that were erected upon the foundations of ancient temples (such as those in the Grove of the Muses) could be relocated, thereby allowing the ancient monuments to be restored to their original locations.

Let us follow the example of our neighbors, the Italians, who have restored, to a considerable extent, many ancient Greek temples within their own territory.{last)

References: Herodotus, Diodorus Siculus, Strabo, Pausanias, Plutarch, and others.

2 July 2026

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The festivals of the Cabeirian Mysteries were celebrated on the island of Samothrace during the summer, in the month of Hekatombaion (approximately from mid-July to mid-August). Pilgrims from all over Greece, the Aegean islands, and throughout the Mediterranean flocked to the sanctuary, seeking oracles concerning their seafaring relatives.

The principal sacred ceremony was the “Sacred Marriage” of Pluto (Hades) with the goddess of fertility and, according to tradition, it bore similarities to the Eleusinian Mysteries. All lights were extinguished, and the faithful awaited the arrival of the sacred flame by ship from Delos, the sacred center of Hellenism. The High Priest, known as Adamas (“Diamond”) or Krystallinos (“Crystal”), received the sacred light and lit the first candle. Thereafter, those in attendance lit one another’s candles while whispering prayers to Demeter and Persephone.

Those wishing to be initiated into the Mysteries fasted for nine days, underwent a ritual purification bath, and confessed their deeds before the Koes (the confessor-priest). Upon receiving the approval of the temple officiants, they were admitted to the first degree of initiation and were granted the title of Kadmilos.

The festivals were followed by libations, animal sacrifices, dances accompanied by musical instruments, and ritual cries in honor of Rhea. Afterwards, priests, priestesses, and the candidates for initiation gathered in a great hall where they witnessed the secret ceremonies. They were then led into the innermost sanctuary, and after completing the initiation they were entered into the sacred registers and officially received the title of Kadmilos. Those who advanced to the second degree of initiation acquired the title of Epoptes (“Overseer” or “Initiate of the Higher Degree”).

The initiated wore an olive wreath upon their heads and a red ribbon across their foreheads as symbols of their initiation.

2 July 2026

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι γιορτές των Καβείριων Μυστηρίων τελούνταν στη Σαμοθράκη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τον μήνα Εκατομβαιώνα (περίπου  μέσα Ιουλίου έως μέσα Αυγούστου). Προσκυνητές από όλη την Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου και τη Μεσόγειο συνέρρεαν στο ιερό, επιζητώντας χρησμούς για τους ναυτικούς συγγενείς τους.

Η κορυφαία ιεροτελεστία ήταν ο «Ιερός Γάμος» του Πλούτωνα με τη θεά της γονιμότητας και, σύμφωνα με την παράδοση, παρουσίαζε ομοιότητες με τα Ελευσίνια Μυστήρια. Όλα τα φώτα έσβηναν και οι πιστοί ανέμεναν το ιερό φως να φθάσει με πλοίο από τη Δήλο, το ιερό κέντρο του Ελληνισμού. Ο πρωθιερέας, που ονομαζόταν Αδάμας,  ή Κρυστάλλινος παραλάμβανε το φως και άναβε το πρώτο κερί. Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι άναβαν ο ένας το κερί του άλλου, ψιθυρίζοντας προσευχές προς τη Δήμητρα και την Περσεφόνη.

Όσοι επιθυμούσαν να μυηθούν στα Μυστήρια νήστευαν επί εννέα ημέρες, τελούσαν καθαρτήριο λουτρό και εξομολογούνταν στον Κόη. Εφόσον λάμβαναν την έγκριση των ανακτοτελεστών, γίνονταν δεκτοί στην πρώτη βαθμίδα της μύησης και αποκτούσαν τον τίτλο του Καδμίλου.

Τις γιορτές ακολουθούσαν σπονδές, θυσίες ζώων, χοροί με τη συνοδεία μουσικών οργάνων και τελετουργικές κραυγές προς τιμήν της Ρέας. Κατόπιν, ιερείς, ιέρειες και οι προς μύηση συγκεντρώνονταν σε μεγάλη αίθουσα, όπου παρακολουθούσαν τις απόρρητες τελετές. Στη συνέχεια αποσύρονταν στα άδυτα και, μετά την ολοκλήρωση της μύησης, καταγράφονταν στους ιερούς καταλόγους, λαμβάνοντας τον τίτλο του Καδμίλου. Στη δεύτερη βαθμίδα της μύησης αποκτούσαν τον τίτλο του Επόπτη.

Οι μυημένοι έφεραν στο κεφάλι στεφάνι ελιάς και στο μέτωπο ερυθρή ταινία, ως σύμβολα της μύησής τους.

Καβείριες γιορτές και τελετές μυήσεως πραγματοποιούνταν σε πολλές περιοχές του ελληνικού κόσμου, όπως στη Λήμνο, την Αθήνα, τη Δήλο, τη Θάσο, την Κάρπαθο, την Κέρκυρα, την Κόρινθο, την Κρήτη, την Κύπρο και σχεδόν σε όλα τα νησιά του Αιγαίου.

Στιγμιότυπα από τη μύηση

1. Ο Σάος ιερέας ρώτησε τον Σπαρτιάτη στρατηγό Ανταλκίδα:

— «Έχεις διαπράξει κάποιο φοβερό έγκλημα;»

Και εκείνος απάντησε:

— «Αν είχα διαπράξει τέτοια πράξη, οι θεοί πρέπει να το γνωρίζουν.»

2. Ο επίσης Σπαρτιάτης στρατηγός Λύσανδρος, στην ίδια ερώτηση του ιερέα, ανταπάντησε:

 «Εσύ ή οι θεοί θέλουν να το μάθουν;»

Οι θεοί», αποκρίθηκε ο ιερέας.

Και ο Λύσανδρος  απήντησε :

— «Τότε φύγε· γιατί, αν θέλουν να το μάθουν, θα τους το πω εγώ.» Τούτο φανερώνει το ελεύθερο πνεύμα των Ελλήνων ακόμη και απέναντι στους ιερείς

Το τέλος των Μυστηρίων

Τα Καβείρια Μυστήρια λειτούργησαν έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Το 391 μ.Χ. ο βυζαντινός αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ έκλεισε τους ναούς των Ολυμπίων θεών, κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Μαντείο των Δελφών και τα υπόλοιπα μαντεία, καθώς και τα τελετουργικά μυστήρια σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, με σκοπό την επικράτηση του Χριστιανισμού.

Σήμερα, τα ερείπια του Ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Η επιβλητική αυτή νεκρόπολη και τα μνημεία της προκαλούν δέος στον επισκέπτη και, κατά πολλούς, μαρτυρούν περισσότερα από όσα επιχειρήθηκε αργότερα να αποκρυβούν.

Ορισμένες από τις παλαιές χριστιανικές εκκλησίες φέρουν οικοδομικά μέλη και υλικά από αρχαίους ελληνικούς ναούς του Δωδεκαθέου.  Εχει διατυπωθεί η άποψη  , τα υλικά αυτά θα πρέπει να αφαιρεθούν με προσοχή και να αποδοθούν στα αντίστοιχα αρχαιολογικά μνημεία. Αντίστοιχα, μικροί χριστιανικοί ναοί που έχουν ανεγερθεί επάνω σε αρχαίους ναούς(όπως στο Αλσος των Μουσών) θα μπορούσαν να μετακινηθούν, ώστε να καταστεί δυνατή η αναστήλωση των αρχαίων μνημείων στις αρχικές τους θέσεις. Ας μιμηθούμε τους γείτονές μας, τους Ιταλούς, οι οποίοι έχουν αποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό πολλούς αρχαίους ελληνικούς ναούς στην επικράτειά τους.

(Σχετικά: ( Ηρόδοτος, Διόδωρος Σικελιώτης, Στράβων, Παυσανίας, Πλούταρχος),

2 Ιουλίου 2026

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

These are problems that a young person would probably consider insignificant, perhaps even ridiculous. Yet for us elderly people, they are almost insurmountable daily challenges that fill us with anxiety and fear.

On the morning of July 1st, at 9:30 a.m., the electricity in our home was suddenly disconnected. Our landline telephone, laptop, lights, and all electrical appliances stopped working. I checked the electrical panel of our apartment building and realized that the problem did not affect the entire building but only our apartment. I assumed that an electricity bill had never reached me and had therefore remained unpaid.

I telephoned the electricity provider, who confirmed that this was indeed the reason for the disconnection. I pleaded with them to reconnect the service immediately so that I could pay the outstanding amount without delay. However, they informed me that the company’s procedures did not allow this. I explained that I was unable to make a bank transfer using my mobile phone because I do not know how to use such applications.

Their response was that I should go to the nearest mini-market, where someone could help me. I explained that I am 98 years old and that I am also the caregiver of my wife, who has a 97% disability, is confined to a wheelchair, and requires constant care. It was impossible for me to leave her alone and go to the store. Nevertheless, they remained inflexible. I told them that, apparently, company procedures take precedence over human beings, especially over people with disabilities.

Since my children live far away, I thought of an exceptional young man, Dimitris R., who has always stood by us whenever we needed help. I called him, and despite leaving his work, he arrived at 11:00 a.m. and used his mobile phone to complete the bank transfer to the electricity provider.

I then asked when our electricity would be restored. I was told that the provider had already notified the department responsible for reconnections and that, from that point on, I should communicate directly with that service. They assured me that power would be restored within two to three hours.

I immediately contacted the responsible department and pleaded for priority treatment, explaining that there was a person with a severe disability and serious health problems in the house. Unfortunately, they showed no compassion whatsoever. The only response I repeatedly received was, “The electricity will be back within an hour.” The desperate phone calls made by both my wife and me produced no result.

Later that afternoon, my son called me from the United States. When he learned that we were still without electricity, he became deeply concerned, knowing his mother’s condition. He also contacted the responsible department, but his intervention proved equally unsuccessful. He was genuinely astonished by the way public services operate in Greece compared with their counterparts in the United States.

 Finally, our electricity was restored at 6:00 p.m., after eight and a half hours of hardship, anxiety, and waiting.

I cannot help wondering whether the same delay would have occurred under different circumstances, or whether others might have received faster service. What truly matters, however, is that no one took into consideration that this household consisted of two very elderly people, one of whom is living with a severe disability.

This is the daily reality faced by many senior citizens.

I address these words to the Prime Minister, the competent Ministers, and the leaders of all political parties. Hardly anyone speaks seriously about the problems elderly people face as society has been thrust into the digital age without first providing them with the necessary education and training.

During the 1980s and the years that followed, substantial European funds were allocated to educate citizens in the use of new technologies. Unfortunately, those opportunities were not properly utilized. As a result, thousands of elderly people today are unable to carry out even the simplest transactions independently and must rely on the assistance of others.

Now, everyone asks for our vote.

But does anyone truly deserve it?

Amphiktyon (Konstantinos Konstantinidis)
Retired Lieutenant General
Author – Member of the Hellenic Literary Society

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΤΑ ΔΕΙΝΟΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Πρόκειται για προβλήματα που για έναν νέο άνθρωπο θα φαίνονταν ασήμαντα, ίσως ακόμη και γελοία. Για εμάς όμως τους ηλικιωμένους αποτελούν σχεδόν ανυπέρβλητες καθημερινές δοκιμασίες, που μας γεμίζουν αγωνία και φόβο.

Το πρωί της 1ης Ιουλίου, στις 9:30, ξαφνικά διακόπηκε η ηλεκτροδότηση στο σπίτι μας. Σταμάτησαν να λειτουργούν το σταθερό τηλέφωνο, το λάπτοπ, τα φώτα και όλες οι ηλεκτρικές συσκευές. Κοίταξα τον πίνακα της πολυκατοικίας και διαπίστωσα ότι η βλάβη δεν αφορούσε την οικοδομή, αλλά αποκλειστικά το διαμέρισμά μας. Υπέθεσα ότι κάποιος λογαριασμός δεν είχε φτάσει ποτέ στα χέρια μου και είχε παραμείνει απλήρωτος.

Τηλεφώνησα στον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι αυτή ήταν η αιτία της διακοπής. Τους παρακάλεσα να με συνδέσουν ώστε να πληρώσω αμέσως το οφειλόμενο ποσό. Μου απάντησαν όμως ότι οι διαδικασίες της εταιρείας δεν το επιτρέπουν. Τους εξήγησα ότι αδυνατώ να πραγματοποιήσω τραπεζικό έμβασμα μέσω του κινητού τηλεφώνου, επειδή δεν γνωρίζω τον χειρισμό του.

Η απάντησή τους ήταν να μεταβώ στο πλησιέστερο μίνι μάρκετ, όπου κάποιος θα μπορούσε να με βοηθήσει. Τους εξήγησα ότι είμαι 98 ετών, υπερήλικας, και ταυτόχρονα φροντιστής της συζύγου μου, η οποία έχει αναπηρία 97%, είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο και χρειάζεται συνεχή φροντίδα. Ήταν αδύνατον να την αφήσω μόνη και να μεταβώ στο κατάστημα. Παρ’ όλα αυτά, παρέμειναν άτεγκτοι. Τους είπα ότι, όπως φαίνεται, για αυτούς οι διαδικασίες υπερισχύουν των ανθρώπων και ιδιαίτερα των ατόμων με αναπηρία.

Καθώς τα παιδιά μου βρίσκονται μακριά, σκέφθηκα έναν εξαίρετο νέο άνθρωπο, τον Δημήτρη Ρ., που πάντοτε στέκεται δίπλα μας στις δύσκολες στιγμές. Τον κάλεσα και, αφήνοντας τη δουλειά του, ήρθε στις 11:00 το πρωί και πραγματοποίησε από το κινητό του τηλέφωνο το τραπεζικό έμβασμα προς τον πάροχο.

Ρώτησα πότε θα επανασυνδεόταν το ρεύμα. Η απάντηση ήταν ότι είχαν ήδη ειδοποιήσει την αρμόδια υπηρεσία που πραγματοποιεί τις επανασυνδέσεις και ότι πλέον έπρεπε να απευθύνομαι σε αυτήν. Με διαβεβαίωσαν ότι η αποκατάσταση θα γινόταν μέσα στις επόμενες δύο με τρεις ώρες.

Επικοινώνησα αμέσως με την αρμόδια υπηρεσία και παρακάλεσα να δοθεί προτεραιότητα, εξηγώντας ότι στο σπίτι υπάρχει άτομο με βαριά αναπηρία και σοβαρά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς, δεν έδειξαν καμία ευαισθησία. Η μόνη απάντηση που λάμβανα ήταν ότι «σε μία ώρα θα έρθει το ρεύμα». Τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα, τόσο τα δικά μου όσο και της συζύγου μου, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα.

Το απόγευμα με κάλεσε ο γιος μου από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν έμαθε ότι εξακολουθούσαμε να είμαστε χωρίς ρεύμα, ανησύχησε ιδιαίτερα, γνωρίζοντας την κατάσταση της μητέρας του. Επικοινώνησε και ο ίδιος με την αρμόδια υπηρεσία, αλλά ούτε η δική του παρέμβαση απέδωσε. Έμεινε πραγματικά άφωνος συγκρίνοντας τη λειτουργία των υπηρεσιών στην Ελλάδα με εκείνη των αντίστοιχων υπηρεσιών στις ΗΠΑ.

«Εδώ είναι Ελλάδα», του απάντησα.

Τελικά, η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκε στις 6:00 το απόγευμα, δηλαδή έπειτα από οκτώμισι ώρες ταλαιπωρίας, αγωνίας και αναμονής.

Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε η ίδια καθυστέρηση σε άλλες περιπτώσεις ή αν ορισμένοι θα εξυπηρετούνταν ταχύτερα. Αυτό όμως που πραγματικά έχει σημασία είναι ότι κανείς δεν έλαβε υπόψη πως στο συγκεκριμένο σπίτι ζούσαν δύο υπερήλικες άνθρωποι, εκ των οποίων ο ένας είναι άτομο με βαριά αναπηρία.

Αυτή είναι η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων της Τρίτης Ηλικίας.

Απευθύνομαι στον κ. Πρωθυπουργό, στους αρμόδιους Υπουργούς, αλλά και στους αρχηγούς όλων των πολιτικών κομμάτων. Κανείς δεν μιλά ουσιαστικά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι από τη βίαιη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία εκπαίδευσή τους.

Τη δεκαετία του 1980 και τα επόμενα χρόνια διατέθηκαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι για την εκπαίδευση των πολιτών στις νέες τεχνολογίες. Δυστυχώς, οι ευκαιρίες αυτές δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα χιλιάδες ηλικιωμένοι να αδυνατούν να εξυπηρετηθούν μόνοι τους σε στοιχειώδεις συναλλαγές και να εξαρτώνται από τη βοήθεια τρίτων.

Τώρα όλοι ζητούν την ψήφο μας.

Την αξίζει, όμως, κανείς;

 Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org