Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων
Οι άνθρωποι, επί χιλιάδες χρόνια, γαλουχήθηκαν με τα διδάγματα και την ηθική των αρχαίων Ελλήνων, τα οποία εξακολουθούν να επιβιώνουν στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας.
Η σημερινή κρίση δεν είναι ένα μεμονωμένο ιστορικό γεγονός. Είναι η συνέπεια μιας μακράς απομάκρυνσης από τις αρχές της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης. Από τα τέλη του 18ου αιώνα, οι θεωρητικές επιστήμες, που καλλιεργούν την πνευματική, ψυχική και ηθική συγκρότηση του ανθρώπου, υποχώρησαν απέναντι στις φυσικές επιστήμες, στην τεχνική πρόοδο και στις υλιστικές αντιλήψεις.
Η σχεδόν απεριόριστη εμπιστοσύνη στο πείραμα και στην εργαστηριακή έρευνα δημιούργησε την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει πλήρως την ύπαρξη και να κυριαρχήσει στη Φύση. Όμως ο Ηράκλειτος είχε ήδη προειδοποιήσει: «Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί». Η ανθρώπινη γνώση έχει όρια και η επιστημονική πρόοδος προϋποθέτει ταπεινοφροσύνη.
Οι υλιστικές αντιλήψεις ενίσχυσαν τον ατομικισμό και τον εγωκεντρισμό, αποδυνάμωσαν τη συνοχή των κοινωνιών και όξυναν τους ιδεολογικούς και ταξικούς ανταγωνισμούς. Κατά τον 20ό αιώνα, διαφορετικά πολιτικά και οικονομικά συστήματα, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, συχνά έθεσαν την ιδεολογία, την οικονομία ή την εξουσία πάνω από τον άνθρωπο. Όπου το άτομο υποτάχθηκε στο σύστημα, περιορίστηκε αναπόφευκτα η ελευθερία και η αξιοπρέπειά του.
Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρεί το διαχρονικό αίτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δικαιότερης κατανομής του εθνικού εισοδήματος. Άλλο είναι η κοινωνική αλληλεγγύη και άλλο η υποταγή του ανθρώπου σε οποιαδήποτε ιδεολογία.
Ταυτόχρονα, ο κατακερματισμός της γνώσης περιόρισε τον συνθετικό ρόλο της φιλοσοφίας. Η εξειδίκευση, όσο αναγκαία και αν είναι, συχνά αποκόπτει τον επιστήμονα από τις κοινωνικές, οικολογικές και ηθικές συνέπειες του έργου του. Το θεμελιώδες ερώτημα παραμένει: υπηρετεί η πρόοδος τον άνθρωπο ή ο άνθρωπος την πρόοδο;
Παράλληλα, η αδιάκοπη επιδίωξη του οικονομικού κέρδους οδήγησε τους κερδοσκόπους της Δύσεως σε πρωτοφανή συσσώρευση πλούτου και σε διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Έτσι, ενώ η τεχνολογία προόδευσε εντυπωσιακά, η κοινωνική συνοχή και η πνευματική ισορροπία εξασθένησαν. Ο άνθρωπος αντί να γίνει ευτυχέστερος σήμερα είναι δυστυχής, η νεολαία εξαχρειωμένη , η ανομία οργιάζει , το περιβάλλον μας τρομάζει και ουδείς γνωρίζει τι η επαύριο μας ετοιμάζει;
Η σύγχρονη κρίση δεν είναι μόνο οικονομική ή πολιτική, αλλά κρίση συνολική . του συστήματος. Πρώτιστα όμως πνευματική, ηθική και ανθρωπολογική Όταν ο άνθρωπος απομακρύνθηκε από τις Ελληνικές Αξίες και τα διαχρονικά πολιτιστικά πρότυπα , η κοινωνική παρακμή καθίσταται αναπόφευκτη. Ώστε δεν υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει σε βάθος χρόνου με την υιοθέτηση των διαχρονικών Ελληνικών Αξιών. (26/6/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org