Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Είμαστε εταίροι με τους Βορειοευρωπαίους στην Ε.Ε , αλλά όποιος υπηρέτησε στις Βρυξέλλες ή έζησε στην Βόρεια Ευρώπη ασφαλώς έχει διαπιστώσει ότι διαφέρουμε πολύ από αυτούς . Θα έλεγα περισσότερα κοινά έχουμε με τους Αμερικανούς παρά με τους Βορειοευρωπαίους. Βέβαια φυλετικά ανήκουν κατά το πλείστον σε ασιατικές φυλές που μέσω Καυκάσου έφθασαν στην Β. Ευρώπη. Ομως εξαρτάται και από τον βίος των κάτω από καταπιεστικά καθεστώτα δουλείας.
Από την εποχή του Διοκλητιανού και από τον 4ον αιώνα στην Ευρώπη ξεκίνησε ο Μεσαίωνας και γύρισε στην καθαρά αγροτική παραγωγή. Δηλαδή έκανε μια οπισθοδρόμηση σε σχέση με την Ελληνική αρχαιότητα , στο 1200 έως 600 π. Χ. Υποχώρησε η κεντρική εξουσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και οι άνθρωποι της υπαίθρου συσπειρώθηκαν γύρω από τους μεγάλους γαιοκτήμονες . Αυτοί έγιναν οι φεουδάρχες και οι μη έχοντες γη ήταν δούλοι κάτω από τον φεουδάρχη. Η παγκοσμιότητα και ο κοσμοπολιτισμός της Αθήνας αρχικά και μετά της Ρωμης υποχώρησε σε βαθμό που έθνη διαμελίστηκαν σε αυτοδιοικούμενες περιοχές κάτω από τον τοπικό φεουδάρχη. Με την επικράτηση του Χριστιανισμού η υποχώρηση έγινε βαθύτερη μετά την καταστροφή των μνημείων τέχνης και ιδιαίτερα των Βιβλιοθηκών. Τουλάχιστον 5.000 χρόνια υπολογίζουν την οπισθοδρόμηση του παγκόσμιου Πολιτισμού.
Η ζωή ήταν οργανωμένη γύρω από τη γη και τον φεουδάρχη
Κύριο προϊόν της φεουδαρχίας ήταν το αγροτικό.Οι δουλοπάροικοι ανήκαν στο φέουδο αυτοί και οι οικογένειες τους Το αγροτικό προϊόν σαν φυσικό προϊόν δεν είχε τιμή που να καθορίζεται από κάποιο ας πούμε χρηματιστήριο . Αυτό ήταν προϊόν ανταλλαγής. (στην διάρκεια της κατοχής ίσχυε και σε μας η ανταλλαγή «είδος με είδος») Η γη θεωρείτο ιερή και η κοινωνία αγροτο-θεοκρατική . Ο θεός έφτιαξε τη φύση και η ιδιοκτησία ήταν θέλημα θεού. Ο εργάτης της θεϊκής γης ήταν δούλος του θεού και κατ’ επέκταση του επισκόπου και του φεουδάρχη . Λόγω αγνοίας των αιτίων καταστροφής στην καλλιέργεια προσπαθούσαν με λιτανείες και προσευχές να εξευμενίσουν το Θεό για καρποφορία. Ο κόσμος της αγροτιάς ποτέ δεν διερωτήθηκε «ποιος είναι» γιατί έγινε «δούλος» και πως θα απελευθερωθεί από τον φεουδάρχη που ζούσε σε χλιδή , ενώ αυτός και η οικογένεια του ήταν βυθισμένοι στη μιζέρια και στη λάσπη. Η παντοδυναμία της φύσεως εκφράζονταν σαν θεϊκή δεσποτεία και ο Θεός ήταν τύραννος , τιμωρός και αυστηρός όπως ο Γιαχβέ της Βίβλου , ο οποίος έγινε θεός της Ευρώπης.
Οι λοιπές εργασίες μικρή σημασία είχαν Λ.χ των τεχνιτών, εμπόρων κλπ μπρος στο «θεϊκή» αγροτική παραγωγή. Ο Πάπας είχε αυστηρά απαγορεύσει τον δανεισμό και θεωρούσε ανήθικη ασχολία την χρηματιστική . Τούτο είχε σαν αποτέλεσμα ο δανεισμός να περιέλθει ολοκληρωτικά στα χέρια των Εβραίων, οι οποίοι έγιναν στον Μεσαίωνα αργυραμοιβοί και τοκογλύφοι, έμποροι , βιοτέχνες και αστοί των πόλεων. Οι πόλεις είχαν κατηγορηθεί ως πηγή κάθε ακολασίας και αμαρτίας. Αυτός ήταν και ο λόγος άγριων διωγμών των Εβραίων στον Μεσαίωνα.
Φεουδάρχες και Επίσκοποι είχαν στενή συνεργασία και συχνά αδέρφια ή μέλη της οικογένειας του φεουδάρχη χειροτονούνταν επίσκοποι . Ετσι ο έλεγχος(υπαρξιακός και πνευματικός) ήταν πλήρης . Ο επίσκοπος ήταν ο εκπρόσωπος του θεού στη γη και ως εκ τούτου είχε και το δικαίωμα αφαιρέσεως της ζωής του δούλου του Θεού καθώς και τον βασανισμο όταν αμάρτανε(Ιερά Εξέταση) . Οι δουλοπάροικοι μεταβιβάζονται κατά την πώληση της γης σαν εξάρτημα της .(13/7/25)
*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη
«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98