ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΩΝ ΓΗΡΑΤΕΙΩΝ

Ευριπίδου Φόνισσαι (531)

Ετεοκλή παιδί μου

τα γηρατειά δεν έχουν μόνο κακά

έχουν κατι πιο σοφό, που δεν έχουν οι νέοι,

την πείρα της ζωής

 Ευριπίδου Βελλερεφόντης

Τα νιάτα βέβαια , παιδί μου

έχουν δύναμη και δράση

στη γνώση όμως υπερτερούν οι γέροντες

ο χρόνος βλέπεις τους δίδαξε πολλά

Ευριπίδου Ερεχθεύς

Τη συναναστροφή αγάπα των γερόντων

τ΄ακόλαστα ήθη να μισείς

αυτά  ‘ναι μόνο ικανά για να γελάς

η τέρψη ηδονής κακής κρατάει λίγο

Αλέξιδος Δημήτριος

Ο άνθρωπος στον χαρακτήρα κατά κάποιον τρόπο

μοιάζει πολύ με το κρασί

πρέπει να πάψει ο βρασμός

κι’ η ζύμωση να σταματήσει

ώστε να πάρει την ποιότητα του

και να γενεί ευχάριστο για όλους

έτσι κι’ ο νιός ο άνδρας πρέπει

να σταματήσει το αίμα του να βράζει

να ησυχάσει η νεανική ορμή

να πάρει τη σκληρή μορφή την ανδρική

κι’ έτσι να γίνει πιά ευχάριστος σε όλα

Κράτητος Αντιφάνης

Μου ωνείδισες τα γηρατειά ωσάν κακό μεγάλο

που σε περίπτωση κανείς που δεν θα τ΄αποκτήσει

έχει για τιμωρία του το θάνατο

που όλοι τον ποθούμε μα που αν ποτέ

μας πλησιάσει , μας γεμίζει στενοχώρια

τόσο από τη φύση είμαστε αχάριστοι !

κανείς δεν είν’ τόσο ερωτευμένος

 με τη ζωή, όσον εκείνος που γερνάει

Σχολιασμός

1/ Η απότομη εισβολή της  ψηφιακής τεχνολογίας κατέλαβε εξ απήνης τον κόσμο και στην  Ελλάδα  μια ολόκληρη γενιά  την έβγαλε στο περιθώριο. Ενεκα τούτου τα δεινά που υφιστάμεθα για να επιβιώσουμε στην νέα ψηφιακή εποχή είναι απερίγραπτα. Καθημερινά προβλήματα αξεπέραστα από την πληρωμή ενός λογαριασμού ως την πληρωμή της Εφορίας κ.ο.κ. Κατά τα άλλα οι ψεύτες πολιτικοί εξυμνούν με κούφια λόγια «ΤΑ ΤΙΜΗΜΕΝΑ ΓΕΡΑΤΙΑ»

Και τούτο  γιατί οι κυβερνήσεις εκείνων των χρόνων παρότι πήραν τα σχετικά κονδύλια από την Ε.Ε δεν φρόντισαν να επιμορφώσουν τους ηλικιωμένους στις εισαγόμενες τότε τεχνολογίες . Αποτέλεσμα τούτου είναι το εξής οξύμωρο: Ο παππούς να έχει μηδενινή  πειρα της σύγχρονης  τεχνολογίας  και να ζητάει από τα εγγόνια  να τον βοηθήσουν να κάνει  και την πιο απλή πράξη  . Αυτή θεωρώ χρεοκοπία της σύγχρονης κοινωνίας για να μη χαρακτηρίσω τούτο σαν εγκληματική πράξη. Ετσι αχρήστευσαν  τα γηρατειά , τα έβαλαν στην γωνία σαν άχρηστα  και η πείρα τους των προηγούμενων  πολύ κρίσιμων εποχών  πήγε χαμένη . Γιατί ποιος πάει να πάρει συμβουλή από έναν άνθρωπο  αδαή της σύγχρονης ζωής που έχει πεταχτεί στο περιθώριο σαν στημένη λεμονόκουπα;

2/ Το έγκλημα έγινε στην πολυτιμότερη γενιά η οποία ήταν η τελευταία που έζησε σε τρεις μεγάλες εποχές ήτοι: 1/ Την Γεωργική με τις παλιές μεθόδους ,2/ Την βιομηχανική εποχή λίγο πριν τον Β’ Π.Π και λίγο μετά και 3/ Την Ψηφιακή εποχή που βιώνουμε. Αρκετές από τις εμπειρίες αυτής της γενιά πήγαν χαμένες .

3/ Τα αποτελέσματα διακοπής αλληλο- επιδράσεως των γενεών τα εισπράττουμε σήμερα: (έλλειψη πατριωτισμού, άγνοια της ιστορίας, αγάπης  στην πατρίδα, πνεύμα αλληλοβοήθειας,  αγρια ήθη, ναρκωτικά, χαλάρωση οικογένειακού δεσμού επιθετικότητα των νέων κ.α) Χάθηκε η εμπειρία των πιο γόνιμων γενεών(γεννημένων  στις δεκαετίες  1930 και πρίν, 1940 , και ίσως και 1950) όπου συνέβησαν τα πιο οδυνηρά και κρίσιμα για την πατρίδα μας γεγονότα.

4/ Εμείς οι παλαιότεροι νέοι είχαμε  δασκάλους τους γηραιότερους σοφούς ανθρώπους, ευρύτατης μορφώσεως, οι οποίοι μας μετάγγισαν τις γνώσεις και εμπειρίες  τους, αυτές που δεν  διδάσκονται στα σχολεία.

5/    Στις εορτές  διαδοχής των γενεών στην Σπάρτη  το λόγο άρχιζε πρώτος ο χορός των γερόντων που έψελνε:

“Άμμες ποκ΄ ήμες άλκιμοι νεανίαι”, που στη νεοελληνική σημαίνει “Εμείς ήμασταν κάποτε ρωμαλέοι νέοι”.

Στον παραπάνω λόγο τότε ο χορός των ανδρών απαντούσε επιδεικτικά:

“Άμμες δε γ΄ ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε” (=Εμείς είμαστε τώρα, αν θέλετε δοκιμάστε).

Στη συνέχεια το λόγο λάμβανε ο χορός των παίδων που δήλωναν ως υποσχετικό όρκο:

“Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα πολλώ κάρρονες” (=Εμείς όμως θα γίνουμε καλύτεροι).
Το χορικό αυτό λόγο με τους αντίλογους, εύλογα ο Πλούταρχος τους χαρακτηρίζει “μεγαλαυχίαν προς αρετήν πρέπουσαν ταις ηλικίαις” (= υπερήφανη καύχηση αρετής κατά ηλικία).

6/Ο γράφων οφείλω πολλά για την μόρφωση μου- πέραν των αναγραφομένων στο βιογραφικό μου σχολών- στον πνευματικό μου πατέρα σοφότατο θείο μου Παναγιώτη Κωνσταντινίδη-Τριφύλιο ήρωα της Μικρασιατικής Εκστρατείας  1922 , λόγιου ποιητή και συγγραφέα. Σήμερα τέτοια φωτεινά πνεύματα δύσκολα θα βρεις(14/7/25)

*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org
Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη
«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *