THE CLASH OF CIVILIZATIONS

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

And the Historical Role of the Hellenic Spirit

Greece today is small in geographical size. It is measured geostrategically and culturally. Yet Greece is not measured in acres of land, but in Spirit. It is at once life-giving and corrosive to despotic regimes. It recognizes no borders. It penetrates even its adversaries. Its only obstacle is the spiritually inert mind.

Historically, the Hellenic spirit did not merely destroy empires; it transformed them. The Persian Empire was defeated militarily, yet Hellenism spread throughout the East. Rome conquered Greece politically, yet was culturally conquered by her. Christianity, shaped through Greek philosophy, was transformed into Byzantium and Orthodoxy.

The Greek model is not founded upon brute force or violence. It rests upon reason, measure, and synthesis. It institutionalized the Olympic Games, introduced the Sacred Truce, and replaced vendetta with institutional Justice. From the Furies we passed to Nemesis and to Courts of Law. From violence we moved to law and civic order.

“Nothing in excess” is not merely a moral maxim; it is an ecological and political principle of equilibrium. Measure is the antidote to hubris and excess.

Greece gave rhythm to architecture, aesthetics to cities, Medicine that heals, Astronomy that names the stars, Philosophy that interprets the human condition. The sciences, literature, the logical method, critical thought—all bear the Greek imprint.

When the Hellenic Spirit receded, Europe entered dark periods. When it re-emerged—during the Renaissance and the Enlightenment—light returned.


The Contemporary Global Conflict

Today the world stands in deep geopolitical division. West and East form two major centers of power. Smaller states align themselves around superpowers, primarily the United States and China. Europe moves hesitantly.

The Russia–Ukraine war and the instability in the Middle East generate dangerous dynamics. Yet the existence of nuclear weapons prevents escalation. A nuclear war would mean mutual annihilation.

Thus, the conflict shifts to four arenas:

  1. Technology – China invests systematically and advances rapidly.
  2. Economy – It has become the world’s industrial “factory” and a systemic competitor.
  3. Armaments – It follows the West in power and innovation.
  4. Ideology – Here the West retains superiority, while China lags behind.

But here lies the weakness.

Democracy in the West shows cracks. The abuse of freedom, the confusion between equality and leveling, the transformation of anarchy into a “right,” overconsumption into “happiness,” and unrestrained wealth and greed into virtues—these are symptoms of internal decay. As Isocrates wrote, “Democracy destroys itself when the laws are not observed.”

Empires do not fall primarily from external invasion.
They collapse when they decay from within.

The clash of civilizations will not be decided on the battlefield. It will be decided within societies themselves. The victor will be the one who succeeds in influencing the opponent ideologically.


The Paradox of Classical Education

The West was founded upon Classical Education, yet today it often marginalizes it. By contrast, China systematically invests in the study of Greek philosophy, history, and language.

This fact carries strategic significance. Whoever studies Greek thought studies the foundations of democracy, logic, and science. If the West severs itself from its roots, it will lose its moral advantage—and ultimately itself.

The conflict, therefore, is not merely geopolitical. It is civilizational.


The Role of Greece

Greece must not be regarded merely as a geostrategic or energy breakwater of the West. Its role is deeper: to function as an ideological beacon.

This, however, requires action:

  1. Securing national borders through international guarantees, enabling Greece to focus on its cultural mission and to be declared a “Global Custodian of Civilization.”
  2. Reviving Classical Education at all levels of instruction.
  3. Systematic teaching of Ancient Greek language and archaeology.
  4. International conferences to cultivate a humanistic spirit in the age of Artificial Intelligence.
  5. Correcting historical distortions concerning Greece’s contribution to world civilization.
  6. Promoting global convergence between East and West based on Democracy, cooperation, and peace.
  7. Establishing new international institutions and traditions (including cultural truces).
  8. Marginalizing fanatic and aggressive forms of religious extremism.

Conclusion

The clash of civilizations is not inevitably military. It is spiritual.

The West will prevail only if it rediscovers its Hellenic foundations. The East will grow stronger insofar as it incorporates the Hellenic spirit into its education.

The civilization that endures will not be the one militarily strongest—
but the one spiritually deepest.

The decisive battle of the 21st century will be fought in classrooms, universities, in the quality of democracy, and in the cultivation of measure.

And there, the Hellenic Spirit remains a determining force.

(27/2/2026)

Amphiktyon
Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Hellenic Literary Society
amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

 Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Και ο Ιστορικός Ρόλος του Ελληνικού Πνεύματος

Η Ελλάδα σήμερα είναι μικρή σε έκταση.  Μετριέται  γεωστρατηγικά  αλλά  και πολιτιστικά. Η Ελλάς δεν μετριέται με το στρέμμα ,  αλλά  με το Πνεύμα.. Είναι ταυτόχρονα ζωοποιό και διαβρωτικό των καθεστώτων των δεσποτικών. Δεν γνωρίζει σύνορα. Διεισδύει ακόμη και στον αντίπαλο. Το μόνο του εμπόδιο είναι ο πνευματικά νεκρός νους.

Ιστορικά, το ελληνικό πνεύμα δεν κατέστρεψε απλώς αυτοκρατορίες· τις μετέβαλε. Η Περσική αυτοκρατορία ηττήθηκε στρατιωτικά, αλλά ο Ελληνισμός διαχύθηκε στην Ανατολή. Η Ρώμη κατέκτησε την Ελλάδα πολιτικά, αλλά πολιτισμικά κατακτήθηκε από αυτήν. Το Χριστιανισμό   μετασχηματισε με  την  φιλοσοφία σεΒυζάντιο και Ορθοδοξία.

Το ελληνικό πρότυπο δεν στηρίζεται στην ωμή ισχύ ούτε στη βία. Στηρίζεται στον λόγο, στο μέτρο, στη σύνθεση. Θεσμοθέτησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εισήγαγε την Εκεχειρία, αντικατέστησε την Αυτοδικία με τη θεσμική Δικαιοσύνη. Από τις Ερινύες περάσαμε στη Νέμεση και στα Δικαστήρια. Από τη βία περάσαμε στον νόμο και στην ευταξία.

Το «Μηδέν Άγαν» δεν είναι απλή ηθική ρήση· είναι οικολογική και πολιτική αρχή ισορροπίας. Το μέτρο ως αντίδοτο στην ύβρη και στην υπερβολή

Η Ελλάδα έδωσε ρυθμούς στην αρχιτεκτονική, αισθητική στις πόλεις, Ιατρική που θεραπεύει, Αστρονομία που ονομάζει τα άστρα, Φιλοσοφία που ερμηνεύει τον άνθρωπο. Οι επιστήμες, τα γράμματα, η λογική μέθοδος, η κριτική σκέψη – όλα φέρουν ελληνική σφραγίδα.

Όταν το Ελληνικό Πνεύμα περιορίστηκε, η Ευρώπη εισήλθε σε σκοτεινές περιόδους. Όταν επανήλθε – στην Αναγέννηση και στον Διαφωτισμό – επανήλθε και το φως.


Η Σύγχρονη Παγκόσμια Σύγκρουση

Σήμερα ο κόσμος βρίσκεται σε βαθύ γεωπολιτικό διχασμό. Δύση και Ανατολή συγκροτούν δύο μεγάλα κέντρα ισχύος. Τα μικρότερα κράτη στοιχίζονται γύρω από υπερδυνάμεις, κυρίως τις ΗΠΑ και την Κίνα.. Η Ευρώπη βραδυπορει.

Ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας και η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή δημιουργούν επικίνδυνη δυναμική. Ωστόσο, η ύπαρξη πυρηνικών όπλων αποτρέπει την κλιμάκωση. Ένας πυρηνικός πόλεμος θα οδηγούσε σε αμοιβαίο αφανισμό.

Επομένως, η σύγκρουση μετατοπίζεται :

1.   Τεχνολογία – Η Κίνα επενδύει συστηματικά και καλπάζει.

2.   Οικονομία – Μετατράπηκε σε παγκόσμιο βιομηχανικό «εργοστάσιο» και σε απειλή

3.   Εξοπλισμοί – Ακολουθεί τη Δύση σε ισχύ και καινοτομία.

4.   Ιδεολογία – Εκεί η Δύση υπερτερεί, η Κίνα υστερεί  .

Αλλά εδώ βρίσκεται η αδυναμία.

Η Δημοκρατία στη Δύση εμφανίζει ρωγμές. Η κατάχρηση της ελευθερίας, η σύγχυση ισότητας και ισοπέδωσης, η μετατροπή της  αναρχίας σε «δικαίωμα» , της υπερκατανάλωσης σε «ευδαιμονία»  του άκρατου πλουτισμού και  της πλεονεξίας  συνιστούν φαινόμενα εσωτερικής φθοράς. Όπως γράφει  ο Ισοκράτης, « η δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται όταν δεν τηρούνται οι νόμοι»

Οι αυτοκρατορίες δεν πέφτουν από εξωτερική εισβολή.
Πέφτουν όταν διαβρωθούν εσωτερικά.

Η σύγκρουση των πολιτισμών δεν θα κριθεί στο πεδίο της μάχης. Θα κριθεί στο εσωτερικό των κοινωνιών. Νικητής θα είναι όποιος κατορθώσει να επηρεάσει ιδεολογικά τον αντίπαλο.


Το Παράδοξο της Κλασικής Παιδείας

Η Δύση θεμελιώθηκε στην Κλασική Παιδεία, όμως σήμερα την υποβαθμίζει. Αντίθετα, η Κίνα επενδύει συστηματικά στη μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας, της ιστορίας και της γλώσσας.

Το γεγονός αυτό έχει στρατηγική σημασία. Όποιος μελετά την ελληνική σκέψη μελετά τα θεμέλια της δημοκρατίας, της λογικής, της επιστήμης. Αν η Δύση αποκοπεί από τις ρίζες της, θα χάσει το  ηθικό της πλεονέκτημα και τον εαυτόν της.

Η σύγκρουση λοιπόν δεν είναι απλώς γεωπολιτική. Είναι πολιτισμική.


Ο Ρόλος της Ελλάδας

Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρείται μόνο γεωστρατηγικός ή ενεργειακός  κυματοθραύστης της Δύσης. Ο ρόλος της είναι βαθύτερος:, να λειτουργήσει ως ιδεολογικός φάρος.

Αυτό όμως απαιτεί πράξεις:

1.   Διασφάλιση των συνόρων με διεθνείς εγγυήσεις, ώστε η χώρα να επικεντρωθεί στον πολιτιστικό της ρόλο και ανακήρυξη της  ως «Παγκόσμιου Υποθηκοφυλακείου Πολιτισμού».

2.    

3.   Αναγέννηση της Κλασικής Παιδείας σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης.

4.   Συστηματική διδασκαλία της αρχαιοελληνικής γλώσσας και της αρχαιολογίας.

5.   Διεθνή συνέδρια για τη διαμόρφωση ανθρωπιστικού πνεύματος στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης.

6.   Αποκατάσταση ιστορικών παρερμηνειών για τη συμβολή της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό.

7.   Προώθηση παγκόσμιας σύγκλισης Ανατολής–Δύσης στη βάση της Δημοκρατίας, της συνεργασίας και της ειρήνης.

8.   Θεσμοθέτηση νέων διεθνών θεσμών (εκεχειρία κ.α) εορτών και πολιτιστικής συνεργασίας.

9.   Περιθωριοποίηση φανατικών και επιθετικών μορφών θρησκευτικού εξτρεμισμού.


Συμπέρασμα

Η σύγκρουση των πολιτισμών δεν είναι αναπόφευκτα στρατιωτική. Είναι πνευματική.

Η Δύση θα θριαμβεύσει μόνον εάν επανεύρει τα ελληνικά της θεμέλια. Η Ανατολή θα ισχυροποιείται όσο ενσωματώνει το ελληνικό πνεύμα στην παιδεία της.

Ο πολιτισμός που θα αντέξει δεν θα είναι ο ισχυρότερος στρατιωτικά —
αλλά ο βαθύτερος πνευματικά.

Η μάχη του 21ου αιώνα θα κριθεί στις σχολικές αίθουσες, στα πανεπιστήμια, στην ποιότητα της δημοκρατίας και στην καλλιέργεια του μέτρου.

Και εκεί, το Ελληνικό Πνεύμα παραμένει καθοριστικός παράγοντας.(27/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                                                                                                                                                                                                Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ  ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Το πολιτικό σκηνικό έχει καταντήσει θέατρο σκιών.
Οι κομματικοί καυγάδες και οι τηλεοπτικοί τραμπουκισμοί   καθημερινό γεγονός.
Αντί για πολιτική, παράγεται θόρυβος και μαύρος μολυσματικός καπνός
Αντί για πρόγραμμα, σύγκρουση και εκτροχιασμός
Όσο πιο έντονη η αντιπαράθεση, τόσο μεγαλύτερη η προβολή, τούτο το ολέθριο Σύνταγμα  ανάγκη να αναθεωρηθεί .

Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος κι’ αυτός όταν  συνεργεί   εγκληματεί

Δεν έχουν προτάσεις.
Δεν έχουν σχέδιο.
Δεν έχουν όραμα.

Τσίμπλες έχουν στα μάτια

  στόκο στο κρανίο και κλειστά ηχεία

Μπρος στα  ψηφαλάκια τους διαφεύγει η ουσία

 Βλέπουν  συμφέρον ,έχουν Κέρδος

Έχουν για την Εξουσια λαιμαργία

Η δημόσια συζήτηση κατρακύλησε σε προσωπικές επιθέσεις, σε μικροκομματική λάσπη, σε επικοινωνιακή εξαπάτηση. Τα κόμματα τρέφονται από τα σκάνδαλα σαν τα θηρία  γιατί αδυνατούν να παράγουν  ουσία.

Ένας κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, αυτάρεσκος και  φοβερός, με κρίσεις  και απεργίες τεχνητές  την  κρατική μηχανή αποσταθεροποιεί .   και  οι κρατικοσυνδικαλιστές  αναμασούν συνθήματα περασμένων δεκαετιών και ψευτιές

Ζουν στο παρελθόν.

Δεν αντιλαμβάνονται την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, της γεωπολιτικής ανατροπής, της τεχνολογικής έκρηξης. Η σκέψη τους εξαντλείται στο ρουσφέτι και στη διατήρηση του άγονου κομματικού μηχανισμού.και ο λαός τους περιφρονεί και  πάει αλλού

Στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα λειτουργούν με αριστερές  ιδεοληψίες.
Η πυξίδα τους πάει πίσω αντί για μπρος . Το μέλημα τους ποιος θα γίνει αρχηγός;.

Και απορούν γιατί η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα.

Παρά τα λάθη, τα σκάνδαλα, τις αστοχίες, εμφανίζεται ως η μόνη δύναμη σχετικής σταθερότητας. Η ίδια Κυβέρνηση η ίδια και αντιπολίτευση, όπως συμβαίνει στη δικτατορία

 Όχι από κακή  θέληση . Αλλά επειδή οι αντίπαλοί της αυτοαναιρούνται, ένεκα ανικανότητας και αχρηστείας

Για κάποια ισορροπία

Ο λαός ζητά:
Σταθερότητα.
Ασφάλεια.
Δικαιοσύνη.

 Αλμα προς τα μπρος
Πάταξη της ακρίβειας.
Καταπολέμηση της διαφθοράς.
Λύσεις για το δημογραφικό.
Σοβαρή εξωτερική πολιτική.
Εθνικό όραμα πέρα από  την τετραετία

Αιώνιος ο Ελληνισμός –διαχρονική θέλει παρουσία .

Αντί αυτού  λαμβάνει;

Καβγάδες., ασήμαντα , ασχημία

Τα κόμματα μοιάζουν με πλοία χωρίς πυξίδα σε   θάλασσα. εν τρικυμία  Οι διεθνείς θύελλες μαίνονται, οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συμμαχίες αναδιατάσσονται — και εκείνα ομφαλοσκοπούν.σπαράσσονται

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο  πολιτικό.
Είναι συνολική πνευματική κρίση.

Έλλειψη στρατηγικής.
Έλλειψη βάθους.
Έλλειψη εθνικού σκοπού.

Χωρίς νέο όραμα, χωρίς σχέδιο ιστορικού προορισμού, χωρίς  προσανατολισμό , η χώρα θα ανακυκλώνει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες αδυναμίες. Τηρεί στάση παθητική και αφήνει στους αντιπάλους μας   πρωτοβουλίες και τις ευκαιρίες.

Και όταν οι επιλογές είναι φτωχές μεταξύ τυφλών ο μονόφθαλμος

Αυτό δεν είναι δημοκρατικός θρίαμβος.
Είναι διαχείριση της παρακμής.

Κι όμως —

Κάθε παρακμή γεννά την ανάγκη της κάθαρσης.  και της ανανέωσης
Κάθε στασιμότητα γεννά τη δίψα της αναγέννησης

και  αυτοί  έφτασαν στου βαρελιού .τον πάτο.  Πόσο πιο κάτω;

Ο ελληνικός λαός δεν είναι κουρασμένος· είναι πληγωμένος, προδομένος 
Δεν είναι αδιάφορος· είναι απογοητευμένος.
Δεν ζητά θαύματα· ζητά πρόγραμμα και πράξη

Γι’ αυτό ακούγεται πλέον μια κραυγή που δεν είναι απλώς αγανάκτηση — είναι απαίτηση ιστορικής αφύπνισης:. Είναι  επιτακτική  ανάγκη

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ.

Όχι ως ύβρις.
Αλλά ως κάθαρση.της κόπρου του Αυγείου

Αλλαγή των κομματικών μηχανισμών   προς παραγωγή εμπράκτως και όχι μονο με λόγια :

Πολιτικής

Στρατηγικής

Πολιτισμού

Παιδείας  Φιλοσοφίας και Ευκοσμίας

Με το αρχαίο, διονυσιακό, και αναγεννητικό   ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ.

Ενθουσιασμό για μάθηση

 και δημιουργία

Όχι για μέθη εξουσίας.
Αλλά για μέθη. Αναγέννησης, μεγαλοσύνης και ευκοσμίας

Για νέο πνεύματα νέες  παθήσεις με  την τεχνολογία  στο  άγνωστο ερευνητικές περιηγήσεις
Για νέα γενιά πολιτικών  .  Συνένωση δημιουργικών εγκέφαλων,  εθελοντών  με όραμα η χώρα να προχωρήσει και στην πρωτοπορία να  βρεθεί γιατί το αξίζει
Για Ελλάδα  με  τον πυρσό  αναμμένο,   Δεν θα αρκείται στο παρελθόν και θα δημιουργεί   το δικό της ένδοξο  μέλλον — Ο τόπος όταν ευδοκιμήσει όλους μας  θα ωφελήσει και θα μας τιμήσει
 Τότε  δεν θα φοβάται το μέλλον — αλλά θα το διαμορφώνει.

Αν δεν γεννηθεί αυτό το νέο πνεύμα,
η παρακμή  θα μας καθηλώνει

Αν όμως γεννηθεί

Όλοι  με βήματα γενναία . Εμπρός παιδιά

 Για μια Ελλάδα νέα (25/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                            

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΘΥΜΙΑΜΑ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο θεός Διόνυσος καθημερινά γιορτάζει,
ο άνθρωπος επιλήσμων απουσιάζει.
Με τις καρναβαλικές του εορτές μας εκστασιάζει,
καθώς η άνοιξη πλησιάζει·
η φύση ετοιμάζει στεφάνια από λουλούδια.
Αποκριά, χαρά, τραγούδια.

Μάσκες , χρώματα και  στολίδια

Με το δυνατό αεράκι
τον αετό θα σηκώσει το παιδί,
και καρπό θα δέσει το δενδράκι·
η γύρη τα άνθη θα γονιμοποιήσει.

Και ο Ήλιος θα επικρατήσει
Η φύση τον ρυθμό της δεν αλλάζει
κι εσύ, Διόνυσε, πάντα μας διασκεδάζεις.

Σήμερα παντού το καρναβάλι    θάλλει ,
γλέντια, χοροί στις πόλεις και στην επαρχία·
 πριν από τη Σαρακοστιανή νηστεία
τα θαλασσινά του στομάχου μας  η ευωχία.
Τα παλιά έθιμα αναβίωσες και πάλι,
η νεολαία πρωτοπόρος στη στρατιά σου ξεπροβάλλει
με έκσταση σε υποδέχεται και ανοιχτή αγκάλη.

Οι νέοι ζευγαρώνουν,
ο έρωτας ξενυχτάει·
σε κάθε γωνιά και στα νησιά μας
η φύση γιορτάζει.
Διόνυσε, με οίνο ευφραίνεις την καρδία,
το κακό μένος διώχνεις με την ψυχαγωγία

και όλους μας ενθουσιάζεις .

Στη Δύση δεν έκανες περιοδεία
και λείπει η διονυσιακή μυσταγωγία·
τις ψυχές από τα δόγματα
και την πνευματική στειρότητα δεν ελευθέρωσες,
αισιοδοξία δεν τους χάρισες
και τις ψυχές τους δεν καλυτέρεψες.
Άγριοι παρέμειναν,
με άριστες μηχανές και τεράστιες  συμφορές
από εγκληματικές σκέψεις και πολιτικές μαφίες·
τις ψυχές δεν τις λύτρωσες από τις παραφύση ασχημίες.
 Και τις αφύσικες  ερωτικές  επιθυμίες
και τις διαστροφές στο Μολώχ λατρείες.

Θεοκρατική παραφροσύνη·
ο έρωτας  στη  δικαιοσύνη.
Μέτρο δεν έχουν βάλει,
πλούτο με το τσουβάλι·
ο άνθρωπος υπερβάλλει.


Τα ψυχότροπα με τον οίνο να εξαλείψεις,
ο άνθρωπος να ερωτευτεί και να τραγουδήσει·
η μουσική, η μελωδία και η χορωδία να επικρατήσουν,
τα ζουγκλαία ήθη να σταματήσουν.


Το πνεύμα πάνω από το κέρδος,
μέσο συναλλαγής και όχι απόκτηση
με κλοπές και ψεύδος,
χωρίς μνημόνια, χωρίς βία.

Απόλλων και Διόνυσος σε αρμονική ισορροπία·
με κισσό στολισμένε Διόνυσε
και ο Απόλλων δάφνο- στεφανωμένος,
με τους Σιληνούς και τις Μούσες συνοδεία,
χαρίστε στον κόσμο ευκοσμία,
διδάξτε  φιλοσοφία και φυσιολατρία
το «γνώθι σαυτόν», ψυχαγωγία
και τη θεία μυσταγωγία.

Φαγητό στον λαό και παιδεία,
στο βαθύ διάστημα ν’ ανυψωθούμε,
στον παρόντα ενιαυτόν·
καλύτερο να  κάνουμε τον εμαυτόν ,
η ΑΙ λεύτερη χωρίς του πνεύματος το χαλινάρι,

Θα μας σηκωσει και θα μας πάρει
 
Να ζήσουμε ειρηνικά εμείς και τα παιδιά μας,
τη γη να αφήσουμε καθαρή στα δισέγγονά μας,
χωρίς ανθρωποθυσίες, πολέμους και συχνές θρηνωδίες·
σέβας στους νόμους,
και εκτός νόμου οι φανατικές θρησκείες.


Στον νέο κόσμο δεν χωρούν πια οι απολυταρχίες,
ίσα δικαιώματα στις Μούσες,
οι θεοκράτες να μην τις κρατούν απούσες.

Θεέ Διόνυσε, από το πονηρό να μας φυλάττεις,
το μέτρο το άριστο να μας διδάσκεις·
κι όποιος το ξεπεράσει,
η Ύβρις παραμονεύει
και άσχημα τον βλάσφημο και υβριστή κλαδεύει.

Εσέ υποδεχόμαστε, Βάκχε Διόνυσε,
με τις δύο φύσεις,
με δύο κέρατα και δύο μορφές·
στους αγρούς και στις βουνοπλαγιές εσύ άρχεις,
άρρητε, κρύφιε, άγριε και ωμοφάγε,
σε πανάρχαιες εποχές κρεατοφάγε και βελανοφάγε,
με κέρατα σαν ταύρος,
πρωτόγονε, πολυμήχανε βασιλιά λευκός
και όχι μαύρος.

Τις λύπες διώξε και φέρε τη χαρά·
στείλε γλυκύτητα, ευσπλαχνία και ευφροσύνη,
ενότητα στους λαούς και αδελφοσύνη,
στον δοξασμένο λαό και πολυβασανισμένο.
Δώρισε πολλά τούτος ο λαός από παλιά
και τώρα μένει φτωχευμένος.

Δώσε σπέρμα και ορμή στον νέο να τεκνοποιήσει
και στην Ελληνίδα άρτια παιδιά να γεννήσει,
και όχι στον Καιάδα πριν γεννηθούν να τα ρίξει.
Η Πολιτεία τα παιδιά να τα μεγαλώσει,
στους άρχοντες αγάπη στον λαό να συστήσεις.
Τούτος ο τόπος ν’ ανθίσει και να επιβιώ  σει·
κέρδος ολόκληρη θα ’χει η ανθρωπότης (22/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                            Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

THE PHOTOGRAPHS AND THE FURIES

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

I was shaken by the photographs —
dramatic,
with heroic figures
in the yard of the Shooting Range.

Without cause.
Without trial.
Crimes that will weigh
upon the Germans forever.

I call them authentic,
genuine,
proof of heinous criminals.
Most precious.
They will speak the hidden Truth
so that, at last, the lies may end

and the Truth may shine.
War Reparations are not a fairy tale.

Most homes were blood-stained.
I lived the madness,
the blood and the agony.
The Occupation — a hell that does not fade.
I remember it as if it were yesterday.

On the Sacred Way.
I saw the convoy descending.
And from the trucks —
a stentorian voice.
Men condemned to death.
On their way to execution.

Lying in the truck beds,
bound like parcels.
Guards standing upright,
bayonets fixed.
And they were singing.
And singing.

Resistance marching songs
that were heard in Aigaleo,
in every neighborhood.
A voice that even now,
almost a century later,
shakes me.

I did not see faces.
But I saw bravery.
Calm before death.
A serene gaze.
Their final battle — victorious.

In Distomo,
in Kerdylia,
in Kandanos,
in the mountains of Trifylia —
holocausts.
Villages burned.
Women in black.
Children orphaned.

And my mother —
five children,
without a home,
without bread
in occupied Athens.
Hunger.
Famine.
Misery.

The crimes remained silent.
Covered over.
Forgotten.

But a crime,
if it is not judged,
haunts.
Festers.
It does not fade.

Now the photographs
demand Justice.
“Justice, our sons,”
whisper the executed.

Genocides
do not vanish through denial.
They create tempests through the ages.

The photographs and the Furies
will judge.
As long as the Trial is pending
hatred swells.

And only when Justice comes
will be restored
friendship,
alliance,
peace.

(21/2/26)

Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis

  Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org  

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΙΝΎΕΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Συγκλονίστηκα από τις φωτογραφίες —
δραματικές,
με ηρωικές μορφές
στου Σκοπευτηρίου τη μάνδρα.

Χωρίς αιτία.
Χωρίς δίκη.
Εγκλήματα που θα βαραίνουν
τους Γερμανούς για πάντα.

Αυθεντικές τις λέω,
γνήσιες,
και αποδεικτικές των ειδεχθών. εγκληματών
Πολυτιμότατες.
Θα πουν την κρυμμένη Αλήθεια
να τελειώσουν επί τέλους  τα ψέματα

 και να λάμψει η Αλήθεια  
 οι Πολεμικές  Αποζημιώσεις δεν είναι παραμύθια.

Ματωμένα τα περισσότερα  σπίτια.
Έζησα την αλλοφροσύνη,
το αίμα και την οδύνη.
Η Κατοχή — κόλαση που δεν σβήνει.
Τη θυμάμαι σαν χθες.

Στην Ιερά Οδό  .
Είδα τη φάλαγγα να κατηφορίζει.
και από τα καμιόνια
στεντόρεια φωνή.
Μελλοθάνατοι.
Προς εκτέλεση.

Ξαπλωμένοι στις καρότσες,
δεμένοι σαν ψώνια.
Φρουροί όρθιοι,
με εφ’ όπλου λόγχη.
Κι εκείνοι τραγουδούσαν.
Και τραγουδούσαν.

Εμβατήρια αντιστασιακά
που ακούστηκαν στο Αιγάλεω,
σε κάθε γειτονιά.
Φωνή που ακόμη,
σχεδόν έναν αιώνα μετά,
με συγκλονίζει.

Δεν είδα πρόσωπα.
Μα είδα λεβεντιά.
Αταραξία μπρος στον θάνατο.
Ήρεμη ματιά.
Η τελευταία τους μάχη — νικηφόρα.

Στο Δίστομο,
στα Κερδύλια,
στην Κάνδανο,
στα βουνά της Τριφυλίας —
ολοκαυτώματα.
Χωριά καμένα.
Γυναίκες μαυροφορεμένες.
Παιδιά ορφανά.

Κι η μάνα μου —
πέντε παιδιά,
χωρίς σπίτι,
χωρίς ψωμί
στην κατοχική Αθήνα.
Πείνα.
Λοιμός.
Δυστυχία.

Τα εγκλήματα έμειναν βουβά.
Σκεπασμένα.
Ξεχασμένα.

Μα το έγκλημα,
αν δεν δικαστεί,
στοιχειώνει.
Κακοφορμίζει.
Δεν σβήνει.

Τώρα οι φωτογραφίες
ζητούν Δικαιοσύνη.
«Δικαιοσύνη, γιοί μας»
ψιθυρίζουν οι εκτελεσθέντες.

Οι γενοκτονίες
δεν σβήνουν με άρνηση.
Δημιουργούν τρικυμίες στους αιώνες.

Οι φωτογραφίες και οι Ερυνίες
θα δικάσουν.
Όσο η Δίκη εκκρεμεί
το μίσος γιγαντώνεται.

Και μόνο όταν έρθει η Δικαιοσύνη
θα αποκατασταθεί
φιλία,
συμμαχία,
ειρήνη.( 21/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                                                                                                               Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

 THE GREEK PRESENCE IN EGYPT

By Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The presence of the Greeks in Egypt is as ancient as their own prehistory. In antiquity, they were so numerous that they even outnumbered the dark-skinned native Egyptians. The floods of the Nile buried all settlements along the riverbanks, and only stone structures located far from the river remained. The pottery that was found was crude, and the houses were made of mud bricks and reeds. The inhabitants were engaged in agriculture, fishing, and hunting. The Greeks taught the Egyptians to cultivate the land methodically near the Nile Delta.

The Greeks of early times first settled in Ethiopia. There is even a reference in Homer’s Iliad to a journey of Zeus to Ethiopia, although the means he used is not mentioned. Ethiopia had rich vegetation, and many city-states engaged in transit trade via the Nile were organized there. Ethiopians also came with them, forming the core of the Egyptian race. Later, trading posts were established near the Nile Delta, and goods were transported by ship to Greece and other parts of the Mediterranean.

The Egyptians were receptive to learning and lived harmoniously with the Greeks throughout all periods. They identified with the Greek way of life during both the traditional and historical eras. They did not regard the Greeks as conquerors, nor did the Greeks consider the Egyptians as slaves. There, they built many cities that became commercial, industrial, and cultural centers of Hellenism. They established oracles, built temples, and brought the gods of Olympus to the land of the Nile.

According to ancient writers, the Egyptians were a practical people: skilled craftsmen, builders, farmers, and artists—especially in music and dance. They accepted the world as it was, with kindness, without delving into issues that might divide peoples. They were not particularly engaged in letters and sciences, but they became skilled anatomist-physicians because of their practice of mummifying the dead. In contrast, Greek physicians lagged behind in anatomy, since the mistreatment of the dead was forbidden in ancient Greece. However, the Egyptians did not show particular ability in other medical specialties (such as pathology or pharmacology) and often attempted to heal the sick at crossroads with magical formulas and prayers.

Throughout their long history in Egypt, Greeks exercised authority as priests, seers, state officials, generals, sailors, merchants, and more.

The first Pharaoh was Greek, a son of Minos of Crete, named Min or Menes, and in Greek, Minas. Moreover, many subsequent pharaohs were Greek Cretans.

The great works of Egypt were built by Greeks, with Greek engineers and architects.

According to Strabo and Diodorus Siculus, Boutis was the high priest of the temples of Athena and Poseidon. He went to Egypt and discovered the books of Hermes Trismegistus in the crypts of the pyramids, transferring all the sacred texts that survived the Flood from hieroglyphic into hieratic script. The great engineer and architect Daedalus was the creator of the great Temple of Hephaestus in Memphis and of the Great Pyramid. He also constructed the labyrinth beneath the palaces with underground passages.

The persecution of the Greeks in Egypt was not an isolated event but a series of gradual political, social, and economic developments—mainly in the 20th century—that led to the mass departure of the Greek community.


Beginning of Pressure (1952–1956)

• 1952: Revolution of the Free Officers
• 1954–1956: Rise of Gamal Abdel Nasser

  • Gradual abolition of capitulations
  • Restriction of foreign businesses
  • Increase of taxes on foreigners

There was no mass persecution, but there was intense insecurity, and most Greeks fled to Greece and elsewhere.

The geopolitical situation in the Eastern Mediterranean has created the strategic complex Greece–Cyprus–Israel, in which Egypt also participates loosely. However, as a Muslim country, Egypt is not stable and is not bound by firm commitments.

(19/2/26)
Amphiktyon – Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer, Member of the Hellenic Literary Society
http://www.amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

  Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Η παρουσία των Ελλήνων στην Αίγυπτο είναι τόσο παλιό όσο και η προϊστορία τους . Και ήταν σε τόσο μεγάλο αριθμό στην αρχαιότητα ώστε ξεπερνούσε και τους μελαμψούς γηγενείς Αιγυπτίους. Οι πλημμύρες του Νείλου έθαψαν όλους τους οικισμούς στις όχθες του ποταμού και παρέμεινε ότι ήταν πέτρινο μακριά από τον ποταμό. Τα αγγειοπλαστικά που βρέθηκαν ήταν άκομψα και τα σπίτια ήταν  από πλίθες και χόρτο. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία , αλιεία και το κυνήγι . Οι Έλληνες έμαθαν τους Αιγύπτιους να καλλιεργούν μεθοδευμένα τη γη κοντά στις εκβολές του Νείλου. Οι Έλληνες της παλιάς εποχής πρωτοκατοικησαν στην Αιθιοπία. Υπάρχει μάλιστε στην Ιλιάδα του Ομήρου αναφορά για ταξίδι του Δία στην Αιθιοπία. Δεν γράφει όμως το μέσο που χρησιμοποίησε

Η Αιθιοπία  είχε πλούσια βλάστηση  και οργάνωσαν πολλές πόλεις-κράτη διαμετακομιστικού εμπορίου μέσω του Νείλου. Μαζί τους έρχονταν και Αιθίοπες, οι οποίοι είναι ο πυρήνας του γένους των Αιγυπτίων. Αργότερα έφτιαξαν και εμπορικούς σταθμούς πλησίον των εκβολών του Νείλου και τα εμπορεύματα μεταφέρονταν με   πλοία στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη στη Μεσόγειο . Οι Αιγύπτιοι ήταν δεκτικοί μαθήσεως και ζούσαν αρμονικά με τους Έλληνας όλες τις εποχές . Ταυτίστηκαν με τον Ελληνικό τρόπο ζωής σε όλη την παραδοσιακή και ιστορική περίοδο. Τους Ελληνες δεν θεώρησαν κατακτητές αλλά και οι Ελληνες δεν θεώρησαν τους Αιγύπτιους σαν δούλους. Εκεί έχτισαν πολλές πόλεις που έγιναν εμπορικά  ,  βιοτεχνικά και πολιτιστικά  κέντρα των Ελλήνων . Δημιούργησαν μαντεία , έχτισαν ναούς και έφεραν τους θεούς του Ολύμπου στη χώρα του Νείλου.

Όπως μας πληροφορούν αρχαίοι συγγραφείς οι Αιγύπτιοι ήταν πρακτικός λαός. Καλοί  χειροτέχνες , οικοδόμοι, γεωργοί, καλλιτέχνες ιδιαίτερα στη μουσική και στους χορούς. Ήταν πρακτικοί άνθρωποι και δέχονταν τον κόσμο όπως ήταν, με καλοσύνη, χωρίς να εμβαθύνουν σε θέματα που μπορεί να χωρίσουν τους λαούς. Ουδέποτε ασχολήθηκαν με τα γράμματα και τις επιστήμες , Εγιναν όμως καλοί γιατροί ανατόμοι διότι ασχολούνταν με την μουμιοποίηση των νεκρών,  Αντίθετα υστερούσαν οι Ελληνες γιατροί στην ανατομια διότι  απαγορευόταν η κακοποίηση του νεκρού στην αρχαία Ελλάδα. Αλλά σε άλλες ειδικότητες δεν έδειξαν ικανότητες (παθολογία , φαρμακολογία) Με μαγικές συνταγές και με προσευχές  προσπαθούσαν να γιατρέψουν τους ασθενείς στις τριόδους.

Σε όλη την μακραίωνα ιστορία οι Έλληνες   στην Αίγυπτο  ασκούσαν εξουσία: Ιερείς , μάντεις, κρατικοί αξιωματούχοι , στρατηγοί, ναυτικοί , έμποροι κλπ

Ο πρώτος Φαραώ ήταν Ελληνας γιός του Μίνωα της Κρήτης ονόματι Μιν ή Μένες και στα Ελληνικά Μηνάς. Αλλά και μετέπειτα οι περισσότεροι φαραώ ήταν Έλληνες Κρήτες.  

Τα μεγάλα έργα της Αιγύπτου χτίστηκαν από τους Ελληνες και με Έλληνες μηχανικούς και αρχιτέκτονες.

Ο Βούτης κατά τον Στράβωνα και Διόδ. Σικε λιώτη ήταν πρωθιερέας των ναών Αθηνάς και Ποσειδώνα. Αυτός πήγε στην Αίγυπτο και ανακάλυψε τα βιβλία του Ερμή του Τρισμέγιστου

στις  κρύπτες των πυραμίδων και μετέφερε από την ιερογλυφική γραφή στην ιερατική όλα τα ιερά κείμενα που σώθηκαν από τον κατακλυσμό. Ο μεγάλος μηχανικός και αρχιτέκτων Δαίδαλος είναι ο δημιουργός του μεγάλου ναού του Ηφαίστου στην Μέμφιδα και της Μεγάλης Πυραμίδας . Αυτός κατασκεύασε τον λαβύρινθο κάτω από τα  ανάκτορα με υπόγειες στοές.

Ο διωγμός των Ελλήνων στην Αίγυπτο δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια σειρά σταδιακών πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων, κυρίως στον 20ό αιώνα, που οδήγησαν στη μαζική αποχώρηση του ελληνισμού.


 Αρχή της πίεσης (1952–1956)

  • 1952: Επανάσταση των Ελεύθερων Αξιωματικών.
  • 1954–1956: άνοδος του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.
    • Σταδιακή κατάργηση διομολογήσεων
    • περιορισμός ξένων επιχειρήσεων
    • αύξηση φόρων στους αλλοδαπούς

 Δεν υπήρξε  μαζικός διωγμός, αλλά έντονη ανασφάλεια και οι περισσότεροι Έλληνες διέφυγαν στην Ελλάδα και αλλού .. Η γεωπολιτική κατάσταση της Αν. Μεσογείου έχει δημιουργήσει το στρατηγικό σύμπλοκο Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Σε αυτό συμμετέχει χαλαρά και η Αίγυπτος  . Όμως η Αίγυπτος ως μουσουλμανική χώρα δεν είναι σταθερή και δεν δεσμεύεται

 (19/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org

 ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΦΥΛΩΝ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Α. Φύλα στον χώρο της σημερινής Ελλάδα

·        Άβαντες → Εύβοια, Φωκίδα

·        Αιτωλοί → Αιτωλοακαρνανία

·        Αινιάνες → Φθιώτιδα

·        Αργείοι → Αργολίδα

·        Αρκάδες → Αρκαδία

·        Αχαιοί → Αχαΐα, Πελοπόννησος

·        Βοιωτοί → Βοιωτία

·        Δαναοί → Πελοπόννησος (επικός όρος για τους Αχαιούς)

·        Δωριείς → Πελοπόννησος, Κρήτη, Δωδεκάνησα

·        Επειοί → Ήλιδα

·        Ετεοκρήτες / Κρήτες / Κουρήτες → Κρήτη

·        Θεσσαλοί → Θεσσαλία

·        Θεσπρωτοί / Μολοσσοί → Ήπειρος

·        Κεφαλλήνες → Κεφαλονιά

·        Λοκροί → Ανατολική και Δυτική Λοκρίδα

·        Μάγνητες → Μαγνησία

·        Μυρμιδόνες / Φθίοι → Φθιώτιδα

·        Περαιβοί → Βόρεια Θεσσαλία

·        Φλεγύες → Θεσσαλία – Βοιωτία

·        Φωκείς → Φωκίδα

·        Υάντες / Τέμμικες → Βοιωτία

·        Κύπριοι → Κύπρος


Β. Φύλα στη σημερινή Τουρκία (Μικρά Ασία)

·        Αιολείς → Αιολίδα (δυτική Μικρά Ασία)

·        Ίωνες → Ιωνία

·        Κάρες → Καρία

·        Λέλεγες → Καρία – Ιωνία

·        Μυσοί → Μυσία

·        Παφλαγόνες → Παφλαγονία

·        Φρύγες → Φρυγία

·        Χετταίοι / Χιττίτες → Κεντρική Ανατολία


Γ. Βαλκανικά φύλα εκτός Ελλάδας

·        Ιλλυριοί → σημερινή Αλβανία, Μαυροβούνιο, δυτικά Βαλκάνια

·        Θράκες → Βουλγαρία, ευρωπαϊκή Τουρκία, ΒΑ Ελλάδα

·        Δάκες / Γέτες → Ρουμανία

·        Μακεδόνες (αρχαίοι) → Βόρεια Ελλάδα   Μακεδονία


Δ. Ιταλικός χώρος

·        Ιταλιώτες (Μεγάλη Ελλάδα) → Νότια Ιταλία

·        Σικελοί → Σικελία

·        Ετρούσκοι → Κεντρική και Βόρεια Ιταλία (Τοσκάνη)


Ε. Ανατολική Μεσόγειος & Εγγύς Ανατολή

·        Κυρηναίοι → Λιβύη

·        Αιγύπτιοι → Αίγυπτος

·        Φοίνικες → Λίβανος

·        Αραμαίοι → Συρία, Ιράκ

·        Φιλισταίοι / Εθνικοί → Παλαιστίνη και Ισραήλ

·        Κύπριοι  Κύπρος


ΣΤ. Ιρανικός & Καυκάσιος χώρος

·        Μήδοι / Πέρσες → Ιράν

·        Αίμονες / Καυκάσιοι πληθυσμοί → Καύκασος

·        Φρύγες (συγγένειες) → Αρμενία

Ζ. Ελληνική Ομογένεια σε Αμερική , Ευρώπη, Αυστραλία, Ασία και Αφρική

Σημαντική διευκρίνιση

Οι παραπάνω αντιστοιχίσεις είναι γεωγραφικές και ιστορικές και δεν αποτελούν απόδειξη εθνολογικής ταύτισης των  σημερινών λαών με τα αρχαία φύλα. Πολλά φύλα:

·        αφομοιώθηκαν,

·        εξελίχθηκαν γλωσσικά,

·        άλλαξαν θρησκεία και πολιτισμική ταυτότητα.

Ο βαθμός συγγένειας των εκτός Ελλάδος φύλων μπορεί να τεκμηριωθεί μόνον με σύγχρονες γενετικές (DNA) μελέτες, καθώς τα λοιπά αναγνωριστικά στοιχεία έχουν στο μεγαλύτερο μέρος τους μεταβληθεί.

Προς άρση πάσης παρεξήγησης, η παρούσα μελέτη δεν υποκρύπτει επεκτατικές βλέψεις σε ξένα εδάφη, πέραν της πολιτικής θέσης περί αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου και απελευθέρωσης της Κύπρου από την τουρκική κατοχή.

Η πορεία του Ελληνισμού οφείλει να είναι πολιτιστική και οικουμενική , απευθυνόμενη σε όλους τους λαούς, με στόχο τη φιλία, τη συνεργασία και την ειρήνη.
Η ανάμνηση της ελληνικότητας ορισμένων πληθυσμών μπορεί να καταστήσει το πολιτιστικό μήνυμα ελκυστικότερο και ουσιαστικότερο, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς επιβολή.

(18/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org

  Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ  ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Θα αναφερθώ στο τραγικό συμβάν  της «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ. »   στο οποίον κάηκαν πέντε εργαζόμενοι εξ αιτίας εγκληματικών πράγματι  παραλείψεων της διοίκησης.

Αυτό είναι το ένα σκέλος του δράματος  Η  συνέχεια του είναι: 1/ Η απονομή της Δικαιοσύνης σε σύντομο χρονικό διάστημα  και

2/ Η εξυγίανση και όχι  το κλείσιμο  της επιχείρησης – όχι μόνον αυτής – αλλά και όλων των συναφών επιχειρήσεων σε παρόμοιες καταστάσεις  Οι έλεγχοι πρέπει να προχωρήσουν    στο θέμα της ασφάλειας των εργαζομένων και της παραγωγής των προϊόντων ώστε να είναι ασφαλή και υγιεινά για τους καταναλωτές

Όμως τον τελευταίο καιρό αντί για την παραπομπή του θέματος στη Δικαιοσύνη και την  βελτίωση των μέτρων ασφαλείας της επιχειρήσεως έχει ξεκινήσει από τα ΜΜΕ    ένας άγριος διωγμός  της επιχείρησης και επιζητούν  το  κλείσιμο της, χωρίς καν να λαμβάνουν υπόψη τα δυσμενή αποτελέσματα στην απασχόληση των εργαζομένων και στην εθνική οικονομία.

Αυτό μας  φέρνει στην μνήμη  τον άγριο  διωγμό   από τους δήθεν  εργατοπατέρες και εχθρούς του κεφαλαίου , αλλά  και των αφρονων κρατικών αξιωματούχων της μεταπολίτευσης

 που έριξαν τους δασμούς και μπήκαν ελευθέρα τα ξένα προϊόντα χωρίς να λάβουν αντίστοιχα μέτρα προστασίας των εθνικών  μας παραγωγικών  μονάδων , αλλά και ο άγριος διωγμός  των ικανότερων επιχειρηματικών, όπως ο Μποδοσάκης, Ανδρεάδης, Ωνάσης, Σοφιανόπουλος κ.α Τότε έκλεισαν πάμπολλες βιομηχανίες και έφυγαν πολλοί επιχειρηματίες στο εξωτερικό όπως :  

 « Pirelli ,  Goodyear Hellas , «Πειραϊκή – ατραϊκή»,   χαρτοβιομηχανία «Λαδόπουλου»  ,   «Ελλάς Α.Ε.»  .  καλτσοβιομηχανία «Μάντισον»,  οινοποιία «ΒΕΣΟ», η«Ντρέσκο»,  «Χαρτοποιία Αιγίου», χαρτοποιία Delica, μονάδα ενδυμάτων «Ρετσίνα»;την  Τεοκαρ , τα Κλωστήρια Φιλιατρών, η εταιρεία Ρόκας, η Softex, η ΒΙΣ, η Grundig (TV), η χαρτοποιία DIANA, η Χρωπει, η ΑΙΓΑΙΟΝ του Καρέλα, το ΜΙΝΙΟΝ, η Πίτσος, η ΙΖΟΛΑ, η Eskimo και η Πυρκαλ..  τα Μεταλλεία Φωκίδας, τα Μεταλλεία Χαλκιδικής τα Φωσφορικά Λιπάσματα, τα Πλαστικά Καβάλας, η Mak steel, η γαλακτοβιομηχανία ΑΓΝΟ και η Βιαμύλ. Πουλήθηκαν τα Τσιμέντα Χαλκίδας, και τα μεταλλεία πρώην Σκαλιστήρη και άλλες πολλές βιομηχανίες και βιοτεχνίες που θα χρειαζόταν   σελίδες να τις αναφέρω»

 Ηδη οι εργαζόμενοι που βλέπουν τον κίνδυνο να μείνουν χωρίς εργασία αν κλείσει η μοναδική  επιχείρηση «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ. » στον τόπο τους εκδήλωσαν την στήριξη τους στον ατυχήσαντα εργοδότη τους και τον στηρίζουν με δήλωση τους: :«…Η δημόσια εικόνα που παρουσιάζεται δεν ταυτίζεται με την καθημερινή μας εμπειρία . Με τον κύριο Κώστα((Τζιορτζιότη), αισθανόμαστε την ανάγκη να μιλήσουμε για αυτό που εμείς γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα μας όχι μόνο ως εργοδότης, αλλά ως συνοδοιπόρος στις δύσκολες και απαιτητικές στιγμές»

Όταν πονάει το κεφάλι δεν το κόβουμε αλλά το γιατρεύουμε. Η «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ. »  μπορεί και πρέπει να εξυγιανθεί και να ξαναλειτουργήσει για το καλό των εργαζομένων,  της περιοχής ,,του κοινού και της εθνικής παραγωγής (18/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                                                           Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.comamphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS