Σε είδα στο τελευταίο λεπτό,
εκεί που η πόρτα έκλεινε
κι ο χρόνος δεν περίμενε.
Ίσως ήταν η τελευταία ματιά,
φεύγαλεα, μπορεί και εσφαλμένη,
τόσο σύντομη,
που δεν αποκλείεται να ήταν και λάθος.
Αλλά τότε ο κύβος ερρίφθη.
Αν δεν με απάτησε η ματιά,
ήταν η αιτία να μας χωρίσει .
Ήσουν εσύ;
Ή μήπως μια μορφή ξένη;
που λάθος στη φαντασία παραμένει;
και μου την πρόβαλε στον ερχομό σου
Κάποιον που υπέθεσα
πως είχες στο πλευρό σου.
Κι αν ήσουν εσύ,
πόσα χρόνια χρειάστηκαν
για να συναντηθούν ξανά
δυο βλέμματα
που νόμιζαν
πως δεν θα ξανασυναντηθούν ποτέ;
Ακόμη προσπαθώ να σε ανακαλύψω
με την τεχνητή νοημοσύνη.
Κι είσαι τόσο καλά κρυμμένη,
που έγινες άφαντη
στην παγκόσμια μνήμη.
παρότι δασκάλα ήσουν διακεδριμένη
Από περιέργεια να πληροφορηθώ
αν ακόμη ζεις ή έχεις πεθάνει·
να σου κάνω ένα νοερό ευχέλαιο
ή, ίσως, ένα ποίημα
για να σε ευφράνει.
Μα το τελευταίο λεπτό
μου ξεφεύγεις πάλι.
Ή μήπως η ΑΙ τεχνηέντως
με ξεγελάει;
12 Αυγ. 2026
Αμφικτύων