Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων
Ο άνθρωπος δεν καταστρέφει μόνο τη φύση· καταστρέφει και τις προϋποθέσεις της δικής του επιβίωσης.
Ο πρώτος παράγοντας αυτοκαταστροφής είναι ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οποίος, σε αντίθεση με τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου, θεωρεί ότι η Γη τού ανήκει και ότι μπορεί να την εξουσιάζει και να κερδοσκοπεί σε βάρος του περιβάλλοντος. Επί αιώνες η ανθρώπινη δραστηριότητα κινήθηκε μέσα σε σχετικά λογικά όρια. Από τον 20ό όμως αιώνα, με τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα πράγματα εξελίσσονται απελπιστικά για τη ζωή στον πλανήτη στο σύνολό της. Οι επιστήμονες προειδοποιούν εδώ και δεκαετίες ότι, αν δεν αλλάξει η πορεία μας, η ζωή στη Γη θα γίνει δυσκολότερη, επικίνδυνη και, σε ορισμένες περιοχές, ακόμη και αβίωτη.
Δεύτερος παράγοντας είναι η διεθνής κοινότητα, η οποία αδυνατεί να συμφωνήσει σε μια ενιαία και αποτελεσματική περιβαλλοντική πολιτική. Τα κράτη εξακολουθούν να θέτουν συχνά πάνω από το κοινό συμφέρον τα οικονομικά και γεωπολιτικά τους συμφέροντα, με αποτέλεσμα η καταστροφή να συνεχίζεται.
Τρίτος παράγοντας είναι οι πολιτικοί κάθε κράτους – και, εν προκειμένω, της χώρας μας – οι οποίοι συνήθως ενεργούν ως σύγχρονοι Επιμηθείς. Αντί να προλαμβάνουν τις καταστροφές, παρεμβαίνουν όταν πλέον είναι αργά. Η Αττική, η Ηλεία, ο Έβρος, το Μάτι και τώρα η Βοιωτία αποτελούν οδυνηρές υπενθυμίσεις. Οι αιτίες είναι πολλές: εγκληματικοί εμπρησμοί, ανθρώπινη αμέλεια, προβλήματα στα δίκτυα ηλεκτροδότησης, πλημμελής πρόληψη, λανθασμένες χωροθετήσεις, άναρχη δόμηση και άλλες διαχρονικές αδυναμίες. Για τις πολιτικές αυτές επιλογές, οι κυβερνήσεις διαχρονικά φέρουν το μερίδιο της ευθύνης τους. Αντί όμως να αναζητούν συναινέσεις και λύσεις, αλληλοκατηγορούνται, ενώ η προστασία του περιβάλλοντος παραμένει σε δεύτερη μοίρα.
Τέταρτος παράγοντας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Φροντίζουμε το σπίτι μας, αλλά αδιαφορούμε για τη γειτονιά μας, το άλσος, το δάσος, την πλατεία και τον δρόμο. Δεν καλλιεργούμε πνεύμα συλλογικής ευθύνης ούτε οργανώνουμε εθελοντικές ομάδες αυτοπροστασίας και δασοπροστασίας. Αντίθετα, διοχετεύουμε τον ενθουσιασμό μας σε δευτερεύοντα ζητήματα(Ομάδες), ενώ αμελούμε εκείνα που αφορούν την κοινή μας ασφάλεια.
Πέμπτος παράγοντας είμαστε και πάλι εμείς, ως εκλογικό σώμα. Συχνά δεν επιλέγουμε τους ικανότερους, τους εντιμότερους και τους πιο αποφασιστικούς εκπροσώπους. Παρασυρόμαστε από υποσχέσεις, κομματικές προτιμήσεις ή προσωπικά συμφέροντα και αμελούμε το ύψιστο καθήκον του πολίτη: την υπεύθυνη συμμετοχή στη δημοκρατία.
Κοντολογίς, ο σύγχρονος άνθρωπος, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία κυρίως ως μέσο κερδοσκοπίας και αλόγιστου πλουτισμού, πριονίζει τη σανίδα πάνω στην οποία στέκεται στο χάος . Όσο συνεχίζεται αυτή η πορεία, τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα βιώνουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης.
Η φύση δεν εκδικείται ούτε τιμωρεί. Απλώς αποκαθιστά τη δική της ισορροπία, σύμφωνα με τους αμετάβλητους νόμους της.
Το τραγικό ερώτημα, όμως, παραμένει: τι μας έφταιξαν τα άλλα είδη του ζωικού και φυτικού βασιλείου, ώστε να τα οδηγούμε στην εξαφάνιση μαζί με τον ίδιο μας τον πολιτισμό; (3/8/26)
Αμφικτύων
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org