Αμφικτύων

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Οι επιθετικές ενέργειες του κ. Τραμπ σε εμάς τους παλιούς ξυπνούν μνήμες σκοτεινών ουρανών. Μας θυμίζουν το 1938, όταν ο Χίτλερ άρχισε να ξεδιπλώνει τον δρόμο προς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η απειλή για στρατιωτική κατάληψη της Γροιλανδίας φέρνει αναπόφευκτα στη μνήμη την αστραπιαία κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας. Οι αναλογίες είναι ανησυχητικές.

Το κυριότερο γνώρισμα εκείνης της περιόδου – και της σημερινής – ήταν και είναι οι μονομερείς επιθετικές ενέργειες. Τότε από τη ναζιστική Γερμανία, σήμερα από μεγάλες δυνάμεις. Η Ρωσία και η Αμερική ενεργούν κατά το δοκούν, ενώ η Τουρκία είχε ήδη ανοίξει τον δρόμο από το 1974 με την εισβολή στην Κύπρο.

Δεύτερο γνώρισμα είναι ο διάλογος μεταξύ κουφών. Όλοι μιλούν, κανείς δεν ακούει. Η διπλωματία υποχωρεί μπροστά στην ισχύ και τα τετελεσμένα.

Τρίτο στοιχείο αποτελεί η ένταση του ψυχολογικού πολέμου. Οι λαοί προετοιμάζονται όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και ψυχολογικά, μέσα από απειλές, δηλώσεις, επιδείξεις δύναμης και καλλιέργεια φόβου.

Τέταρτο, παρατηρείται ραγδαία αύξηση των πολεμικών δαπανών και παράλληλα η ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων. Η τεχνολογία προηγείται της πολιτικής σύνεσης.

Πέμπτο, οι ΗΠΑ επανέφεραν ουσιαστικά το Δόγμα Μονρόε στη Λατινική Αμερική, ενώ ταυτόχρονα παρείχαν ένα άτυπο «συγχωροχάρτι» στη Ρωσία για την επίτευξη των στόχων της στην Ουκρανία. Η επιλεκτική ηθική επανέρχεται ως κανόνας.

Έκτο, ολόκληρος ο πλανήτης βρίσκεται σε αβεβαιότητα και αταξία. Παντού επικρατεί ανησυχία, διχασμός, εσωτερικές αναταράξεις και οικονομικές ταραχές. Η παγκόσμια σταθερότητα κλονίζεται και δίνει τη θέση της στην αστάθεια και κινητικότητα.

Έβδομο, οι ισχυροί εφαρμόζουν το Διεθνές Δίκαιο μόνο όπου τους βολεύει και το καταπατούν βάναυσα όταν έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντά τους. Το δίκαιο υποτάσσεται στην ισχύ.

Όγδοο και καθοριστικό: προχωρούν στην εφαρμογή της γεωστρατηγικής θεωρίας του Θουκυδίδη, σύμφωνα με την οποία
«ο ισχυρός κάνει χρήση της δύναμής του όσο ο αδύνατος υποχωρεί, και ο αδύνατος κάνει χρήση της αδυναμίας του όσο ο ισχυρός το επιβάλλει».

Το ρεσάλτο σε ανοιχτές θάλασσες, όπως συνέβη στις 7/1/2026 στον Ατλαντικό σε δεξαμενόπλοια που μετέφεραν βενεζουελάνικο πετρέλαιο στη Ρωσία, αποτελεί κόλαφο για τις θαλάσσιες μεταφορές και φυσικά για την ελληνική ναυτιλία. Μήπως αναβιώνει η παγκόσμια  πειρατεία των θαλασσών;

Εκτιμώ ότι όλα αυτά συνιστούν προκαταρκτικές ενέργειες ενός σχεδιαζόμενου πολέμου, τον οποίο ενδέχεται να διακινδυνεύσει ο πρόεδρος Τραμπ, μιμούμενος τους καουμπόηδες των γουέστερν, όπου ο πιο τολμηρός – ή ο πιο απερίσκεπτος – έβγαινε νικητής.

Μήπως έχει στα χέρια του κάποιο νέο όπλο που τον καθιστά αλαζόνα και τον ωθεί στην έναρξη ενός υβριδικού πολέμου μεταξύ υπερδυνάμεων, του οποίου κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την έκταση και τις συνέπειες; Γιατί άφησε υπαινιγμούς για το «αυτόματο σβήσιμο των φώτων» κατά την επίθεση στη Βενεζουέλα;

Μέσα σε αυτό το παιχνίδι έχει εντάξει πλήρως και τον ψυχολογικό πόλεμο, εκφοβίζοντας διαρκώς τους λαούς με το αήττητο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, όπως ακριβώς έκανε ο Χίτλερ με τον κεραυνοβόλο πόλεμο των Πάντσερ και της Λουφτβάφε.

Όμως η δράση φέρνει αντίδραση. Και το πρώτο πλήγμα ενδέχεται να προέλθει από την ευάλωτη αμερικανική οικονομία. Οι αντίπαλοι – Κίνα, Ρωσία, και πλέον και η Ευρώπη – θα μπορούσαν να την πλήξουν έμμεσα.

Αυτό ίσως επιχειρηθεί μέσω της γενίκευσης του συστήματος BRICS Pay, ως εναλλακτικού μηχανισμού οικονομικών συναλλαγών και αποδολαριοποίησης.

Τελικά, όλα αυτά θα πλήξουν τους λαούς, οι οποίοι θα πληρώσουν το τίμημα: περιορισμό του εμπορίου, ακρίβεια, φτώχεια και δυσβάστακτους εξοπλισμούς. Όπως πάντοτε στην Ιστορία, οι αποφάσεις των ισχυρών καταλήγουν να γίνονται βάρος στους αδύναμους.(8/1/26)*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

By Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

The prolonged blackout of the Athens FIR, which occurred on January 4 and lasted approximately eight hours, was not a mere “technical incident.” It constituted a serious blow to the functioning of Civil Aviation, with direct consequences for air transport and for the international credibility of the country. The repercussions have not yet been fully remedied.

To this day, no official and convincing explanation has been provided regarding the causes of the disruption. This silence inevitably gives rise to legitimate questions and suspicions. It is no coincidence that even scenarios of sabotage were voiced. However, as long as the competent authorities fail to responsibly inform the Greek people, the information vacuum is filled by rumors. Investigative procedures are reportedly underway, yet this does not justify institutional silence.

All indications suggest that the blackout resulted from a chain collapse of critical infrastructures supporting air traffic control. Possible causes include:

• interruption or instability of the power supply,
• failure of central information technology systems,
• loss or severe degradation of radar and communication systems.

When communication between the Control Tower and aircraft ceases to be fully reliable, safety protocols dictate the obvious: the airspace must be closed. The real question, however, is not why it was closed. The real question is how we reached the point where the entire Athens FIR had to be shut down.

In military and operational planning, there exists one non-negotiable principle: the maintenance of reserves. In Communications especially, redundancy is not a luxury; it is a matter of survival. No serious commander would conduct operations—even in peacetime—without immediately available backup systems. Electronics fail. Power is interrupted. Equipment ages. These are known, predictable, and manageable realities.

And yet, in the case of the Athens FIR, it appears that either adequate reserves did not exist or they failed to function. And if they did exist, then their failure to be activated in a timely manner constitutes criminal negligence.

The questions are relentless:

1. Why did the Hellenic Civil Aviation Authority find itself without reliable backup support for such a critical system?
2. If backups did exist, why were they not activated immediately to prevent total paralysis?
3. Why were passengers left in the dark, witnessing mass cancellations and delays without any official briefing?
4. Why was the renewal of an obsolete and vulnerable system repeatedly postponed over time, despite obvious warnings?
5. Could this ultimately be yet another case of state negligence, which—fortunately—did not evolve into a tragedy like that of Tempe?

This issue does not concern passenger inconvenience alone. It concerns flight safety, the international credibility of the country, and above all, national security. We expect timely and responsible information from the Association of Retired Signal Corps Officers.

Justice must proceed without compromise, and those responsible must be held accountable. Because when critical infrastructures collapse and no one assumes responsibility, the problem is not technical. It is deeply political and institutional.
(6/1/26)

---

*Amphiktyon
Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Writer – Member of the Society of Greek Writers

Websites:
http://www.amphiktyon.blogspot.com (Main blog)
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS – POEMS (archive)
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (English language)
ANCIENT OLYMPICS – ATHLETICS
amphiktyon-poetry.blogspot.com (Poetry collection)
AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies, timeless texts)
https://amphiktyon.org (Personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η πολύωρη συσκότιση στο FIR Αθηνών, που σημειώθηκε στις 4 Ιαν. και διήρκεσε περίπου οκτώ ώρες, δεν ήταν ένα απλό «τεχνικό συμβάν». Ήταν ένα σοβαρό πλήγμα στη λειτουργία της Πολιτικής Αεροπορίας, με άμεσες συνέπειες στις αεροπορικές συγκοινωνίες και στην αξιοπιστία της χώρας. Οι επιπτώσεις   ακόμη δεν έχουν αποκατασταθεί πλήρως.

Μέχρι σήμερα, δεν έχει δοθεί καμία επίσημη και πειστική εξήγηση για τα αίτια της διακοπής. Η σιωπή αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα και υποψίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ακούστηκαν ακόμη και σενάρια δολιοφθοράς. Όμως, όσο οι αρμόδιοι δεν ενημερώνουν υπεύθυνα τον ελληνικό λαό, το κενό πληροφόρησης καλύπτεται από φήμες. Οι ανακριτικές διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τη θεσμική αφωνία.

Όλα δείχνουν ότι το μπλακ άουτ προήλθε από αλυσιδωτή κατάρρευση κρίσιμων υποδομών που στηρίζουν τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Πιθανά αίτια είναι:

• διακοπή ή αστάθεια της ηλεκτρικής τροφοδοσίας,
• αποτυχία κεντρικών συστημάτων πληροφορικής,
• απώλεια ή σοβαρή υποβάθμιση ραντάρ και επικοινωνιών.

Όταν η επικοινωνία μεταξύ Πύργου Ελέγχου και αεροσκαφών παύει να είναι απολύτως αξιόπιστη, τα πρωτόκολλα ασφαλείας επιβάλλουν το αυτονόητο: ο εναέριος χώρος κλείνει. Το ερώτημα όμως δεν είναι γιατί έκλεισε. Το ερώτημα είναι πώς φτάσαμε στο σημείο να κλείσει ολόκληρο το FIR Αθηνών.

Στον στρατιωτικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό υπάρχει μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: η διατήρηση εφεδρειών. Στις Διαβιβάσεις ειδικά, η εφεδρεία δεν είναι πολυτέλεια· είναι όρος επιβίωσης. Κανείς σοβαρός διοικητής δεν επιχειρεί –ούτε σε καιρό ειρήνης– χωρίς άμεσα διαθέσιμα εφεδρικά συστήματα. Τα ηλεκτρονικά χαλάνε. Το ρεύμα κόβεται. Ο εξοπλισμός γερνάει. Αυτά είναι γνωστά, προβλέψιμα και διαχειρίσιμα.

Κι όμως, στην περίπτωση του FIR Αθηνών φαίνεται ότι είτε δεν υπήρχαν επαρκείς εφεδρείες είτε δεν λειτούργησαν. Και αν υπήρχαν, τότε πρόκειται για εγκληματική αδράνεια στη μη έγκαιρη ενεργοποίησή τους.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

1.    Γιατί η ΥΠΑ βρέθηκε χωρίς αξιόπιστη εφεδρική υποστήριξη σε ένα τόσο κρίσιμο σύστημα;

2.    Αν υπήρχαν εφεδρείες, γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν άμεσα, ώστε να αποφευχθεί η ολική παράλυση;

3.    Γιατί οι επιβάτες αφέθηκαν στο σκοτάδι, βλέποντας μαζικές ακυρώσεις και καθυστερήσεις χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση;

4.    Γιατί η ανανέωση ενός παρωχημένου και ευάλωτου συστήματος μετατέθηκε διαχρονικά, παρά τις προφανείς προειδοποιήσεις;

5.    Μήπως, τελικά, πρόκειται για μια ακόμη υπόθεση κρατικής αμέλειας, που ευτυχώς δεν εξελίχθηκε σε τραγωδία, όπως στα Τέμπη;

Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την ταλαιπωρία των επιβατών. Αφορά την ασφάλεια των πτήσεων, την αξιοπιστία της χώρας διεθνώς και, κυρίως, την εθνική ασφάλεια. Από τον  Σύνδεσμο Αποστράτων Αξιωματικών ΔΒ αναμένουμε μια έγκαιρη ενημέρωση

Η Δικαιοσύνη οφείλει να προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις και οι αρμόδιοι να λογοδοτήσουν. Γιατί όταν καταρρέουν κρίσιμες υποδομές και κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό και θεσμικό.(6/1//26)

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

By Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

The American president promised, both before and after his election, that the consolidation of peace would be the central pillar of his policy. Yet, instead of peace, he turned against the dictator Nicolás Maduro, President of Venezuela, accusing him of crimes related to drug trafficking.

The Greek people, for reasons of interest or political fatigue, have remained silent in the face of many crimes unfolding during this period on the international stage.

In Ukraine, Mr. Trump failed as a mediator and peacemaker. After vacillations and protracted maneuverings in his relations with Putin and Zelensky, the war not only failed to end, but the massacre continues with greater intensity.

Global public opinion—even within the United States—reacted negatively both to the predatory-style aggressive action and to Mr. Trump’s inelegant statements, particularly regarding the operation to arrest Maduro. In his person, many see an unstable and unpredictable leader, who says one thing at one moment and another the next, without a coherent policy marked by continuity and consistency.

No one knows what consequences an intervention in Venezuela may have in the long run, especially if the peoples of Latin America oppose unilateral U.S. interventions on their territories. This is not a mere hypothesis, as Mr. Trump himself stated or implied that “the turn” of other countries is coming as well: Cuba, Colombia, Mexico, even Greenland. At the same time, he hinted at possible future action against Iran—thus opening the winds of Aeolus.

Had he studied Homer’s Odyssey, he would have known what happened to Odysseus when he opened the bag of Aeolus: he did not know which wind to guard against; the mast was broken, the sails were torn, and he barely managed to reach a calm island.

The gravest threat, however, is the absence of principles and ethics in politics. The abduction of leaders constitutes a blatant violation of international law. If this rule were to become generalized, who could guarantee that tomorrow Putin would not abduct Zelensky, or Erdoğan Mitsotakis?

What kind of world do reckless leaders—who believe that politics is conducted solely with weapons—envision leaving to future generations? History shows that such leaders usually fail.

Today, more than ever, the words of Mahatma Gandhi about the seven social sins are relevant:

1. Wealth without labor
2. Pleasure without conscience
3. Commerce without morality
4. Knowledge without character
5. Science without humanity
6. Worship without sacrifice
7. Politics without principles

The United States suffered severe moral consequences from the Vietnam War. It must avoid new entanglements, because such a mistake would be worse even than ten Vietnams.

Mr. Trump has opened the door to abnormality. Demons and beasts will emerge, and America will once again witness the anti-war demonstrations of its youth. The “small screen” will turn Maduro into a national hero of Latin America—and then who will untangle the consequences?

Like a modern Louis XV, he seems to say: “After me, chaos.” Does he have prudent advisers, or—like Adolf Hitler—does he draw up strategy alone and leave the Armed Forces to pull the chestnuts out of the fire?

His radical actions portray a leader fearful of internal and external threats, unstable, unpredictable, and hasty—making decisions without weighing their global consequences. Once global public opinion turns hostile toward the United States, every measure he takes will be regarded as a failure.

This policy is dangerous. It could even lead to a crisis similar to the Cuban Missile Crisis of 1962.

As Isocrates said:

“Our democracy is destroying itself because it has abused the right of freedom and equality…”

If principles, ethics, and prudence do not prevail, history will repeat itself—not as a farce, but as a tragedy.

(5 January 2026)

Amphiktyon –
Major General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com (My main blog

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(old)

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (In English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (The Olympic Games)

amphiktyon-poetry.blogspot.com (My poetry collection)

AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies and timeless texts)

https://amphiktyon.org (My personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ο Αμερικανός πρόεδρος υποσχέθηκε, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, ότι βασικός άξονας της πολιτικής του θα ήταν η παγίωση της ειρήνης. Ωστόσο, αντί για την ειρήνη, στράφηκε εναντίον του δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο, προέδρου της Βενεζουέλας, με κατηγορίες για εγκλήματα που σχετίζονται με τη διακίνηση ναρκωτικών.

Ο ελληνικός λαός, για λόγους συμφέροντος ή πολιτικής κόπωσης, σιώπησε απέναντι σε πολλά εγκλήματα που συντελούνται αυτόν τον καιρό στη διεθνή σκηνή.

Στην Ουκρανία, ο κ. Τραμπ απέτυχε ως μεσολαβητής και ειρηνοποιός. Μετά από παλινωδίες και δολιχοδρομίες στις σχέσεις του με τον Πούτιν και τον Ζελένσκι, ο πόλεμος όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά το μακελειό συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση.

Η παγκόσμια κοινή γνώμη —ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες— αντέδρασε αρνητικά τόσο στη ληστρικού τύπου επιθετική ενέργεια όσο και στις άκομψες δηλώσεις του κ. Τραμπ, ιδίως σε ό,τι αφορά την επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο. Στο πρόσωπό του πολλοί βλέπουν έναν ασταθή και απρόβλεπτο ηγέτη, που άλλα λέει τη μία ώρα και άλλα την άλλη, χωρίς συγκροτημένη πολιτική με συνέχεια και συνοχή.

Κανείς δεν γνωρίζει τι μπορεί να επιφέρει μια επέμβαση στη Βενεζουέλα σε βάθος χρόνου, ιδιαίτερα αν οι λαοί της Λατινικής Αμερικής εναντιωθούν στις μονομερείς επεμβάσεις των ΗΠΑ στα εδάφη τους. Και αυτό δεν αποτελεί απλή υπόθεση, καθώς ο ίδιος ο κ. Τραμπ δήλωσε ή άφησε να εννοηθεί ότι «έρχεται η σειρά» και άλλων χωρών: της Κούβας, της Κολομβίας, του Μεξικού, ακόμη και της Γροιλανδίας. Παράλληλα, έγινε νύξη και για μελλοντική ενέργεια στο Ιράν — άνοιγμα των ασκών του Αιόλου.

Αν είχε μελετήσει την Οδύσσεια του Ομήρου, θα γνώριζε τι έπαθε ο Οδυσσέας όταν άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου: δεν ήξερε από ποιον άνεμο να φυλαχθεί· του έσπασε ο ιστός, σκίστηκαν τα πανιά και τρόμαξε να βρει ήρεμο νησί.

Η σοβαρότερη όμως απειλή είναι η έλλειψη αρχών και ήθους στην πολιτική. Η απαγωγή ηγετών συνιστά κατάφωρη καταρράκωση του διεθνούς δικαίου. Αν αυτός ο κανόνας γενικευτεί, ποιος εγγυάται ότι αύριο δεν θα δούμε τον Πούτιν να απαγάγει τον Ζελένσκι ή τον Ερντογάν τον Μητσοτάκη;

Τι κόσμο ονειρεύονται να αφήσουν στις επόμενες γενιές άφρονες ηγέτες που πιστεύουν ότι η πολιτική ασκείται μόνο με τα όπλα; Η Ιστορία δείχνει ότι αυτοί συνήθως αποτυγχάνουν.

Σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ τα λόγια του Μαχάτμα Γκάντι για τα επτά κοινωνικά αμαρτήματα:

1. Πλούτος χωρίς μόχθο
2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα
3. Εμπόριο χωρίς ήθος
4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα
5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
6. Λατρεία χωρίς θυσία
7. Πολιτική χωρίς αρχές

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πλήρωσαν βαρύ ηθικό τίμημα στον πόλεμο του Βιετνάμ. Οφείλουν να αποφύγουν νέες εμπλοκές, διότι ένα τέτοιο λάθος θα ήταν χειρότερο ακόμη και από δέκα Βιετνάμ.

Ο κ. Τραμπ άνοιξε την πόρτα της ανωμαλίας. Δαίμονες και θεριά θα ξεπηδήσουν και η Αμερική θα ξαναζήσει τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις της νεολαίας. Η «μικρή οθόνη» θα μετατρέψει τον Μαδούρο σε εθνικό ήρωα της Λατινικής Αμερικής — και τότε ποιος θα ξεμπλέξει;

Σαν νέος Λουδοβίκος μοιάζει να λέει: «Μετά από μένα το χάος». Διαθέτει άραγε φρόνιμους συμβούλους ή, όπως ο Αδόλφος Χίτλερ, χαράσσει μόνος του τη στρατηγική και αφήνει τις Ένοπλες Δυνάμεις να βγάλουν το φίδι από την τρύπα;

Οι ρηξικέλευθες ενέργειές του δείχνουν έναν ηγέτη φοβισμένο από εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους, ασταθή, απρόβλεπτο και βιαστικό, που λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να υπολογίζει τις παγκόσμιες συνέπειες. Όταν καταστήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη εχθρική προς τις ΗΠΑ, κάθε του μέτρο θα θεωρείται αποτυχία.

Η πολιτική αυτή είναι επικίνδυνη. Μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε κρίση ανάλογη με εκείνη των πυραύλων της Κούβας το 1962.

Όπως είπε ο Ισοκράτης:
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας…»

Αν δεν επικρατήσουν αρχές, ήθος και σύνεση, η Ιστορία θα επαναληφθεί — όχι ως φάρσα, αλλά ως τραγωδία.(5/1/26)

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

Written by Konstantinos Konstantinidis Amphiktyon

Venezuela is one of the countries with the greatest energy wealth in oil and natural gas in the world and geostrategically was close to Russia and China.

After this, the operation in Venezuela and the arrest of Maduro was expected since the summer. He is already in the hands of the Drug Enforcement Agency to be tried as a drug trafficker and the American Justice

While he refused to leave voluntarily, it was inevitable that he would leave by force. Needless to say, international law is applied by the powerful where it benefits them and violated when it does not.

With the operation in Venezuela, the US secured multiple goals:

1/ The most important was the seizure of the world’s energy reserves, which they deprived of the Chinese market. [Venezuela has approximately 303 billion barrels of proven oil reserves, which are considered the largest in the world and represent approximately 17% of global reserves.]

2/ They also militarily imposed the well-known American doctrine according to which the entire American continent is the “vital territory” of the US

3/ They took another step in implementing the “strategy of containment”, that is, the strategy of isolating China after the attack on Iran. This strategy, after all, achieved the fall of the Soviet Union Union without hot but only with cold war

4/ Mr. Trump showed friends and enemies his decisiveness and that when he decides, he does it without hesitation

Russia reacted diplomatically but calmly. So did China because after the Cuban crisis, no one wants to get involved in a major crisis with the US in its backyard, like the Cuban missile crisis in 1962

This was a warning message to Cuba and Colombia that their turn is coming. As he announced, the next strike will be on Iran.

Cuba will of course not be at all happy with the fall of Maduro because he supplied it with cheap energy, something that is considered over. Of course, it was also a message to Zelensky and to European leaders that the American President means what he says and does it in practice. Of course, he missed the “peace” of Ukraine and no one does not know how his action in Venezuela will affect his mediation to stop the war in Ukraine. The US intervention in Venezuela will have its repercussions worldwide if we judge by the urgent convening of the UN Security Council which is scheduled for MONDAY, January 5, 2026, on the subject of recent developments in Venezuela and the situation that has arisen after military action and international reactions.

And now for us. We hope that Mr. Erdogan will not consider himself similar to Mr. Trump’s friend(?) and proceed to violate international law with illegal actions against us, because Greece is determined and will defend its homeland and its sovereign rights (4/1/2026)

*Amphikyton Major General Konstantinos Konstantinidis

Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com (My main blog

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(old)

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (In English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (The Olympic Games)

amphiktyon-poetry.blogspot.com (My poetry collection)

AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies and timeless texts)

https://amphiktyon.org (My personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η Βενεζουέλα είναι μία από τις χώρες με τον μεγαλύτερο ενεργειακό πλούτο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο παγκοσμίως  και γεωστρατηγικά ήταν προσκείμενη προς την Ρωσία και Κίνα.

Μετά από αυτά η  επιχείρηση στη Βενεζουέλα και η σύλληψη Μαδούρο ήταν αναμενόμενη από το καλοκαίρι. Ηδη βρίσκεται στα χέρια της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών για να δικαστεί ως διακινητής ναρκωτικών και της  Αμερικανικής Δικαιοσύνης

 Ενώ αρνήθηκε να φύγει   οικειοθελώς , ήταν επόμενο να φύγει δια της βίας. Περιττό να πούμε ότι το  διεθνές δίκαιο το εφαρμόζουν οι ισχυροί όπου τους συμφέρει και το καταπατούν όταν δεν τους συμφέρει

 Με την επιχείρηση  στη Βενεζουέλα οι ΗΠΑ εξασφάλισαν  πολλαπλούς  στόχους:

1/ Ο  σπουδαιότερος  η κυρίευση των  ενεργειακών  αποθεμάτων του κόσμου ,  τα οποία  αποστέρησαν από την αγορά της Κίνας.[ Η Βενεζουέλα έχει περίπου 303 δισεκατομμύρια βαρέλια επικυρωμένων αποθεμάτων πετρελαίου, τα οποία θεωρούνται τα μεγαλύτερα στον κόσμο και αντιπροσωπεύουν περίπου το 17 % των παγκόσμιων αποθεμάτων.]

2/ Επέβαλαν και στρατιωτικά το γνωστό Αμερικανικό δόγμα σύμφωνα με το οποίον όλη η Αμερικανική Ήπειρος είναι «ζωτικό έδαφος» των ΗΠΑ

3/ Εκαναν  ένα ακόμη βήμα στην εφαρμογή της   «strategy of containment” δηλαδή της στρατηγικής της Απομόνωσης της Κίνας μετά το χτύπημα του Ιράν . Αυτή άλλωστε η στρατηγική πέτυχε την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης χωρίς θερμό αλλά μόνο με τον ψυχρό πόλεμο

4/ Ο κ. Τραμπ έδειξε σε φίλους και εχθρούς την αποφασίστικότητα του και  ότι αυτός αποφασίσει το κάνει χωρίς ενδοιασμούς  

Η Ρωσία αντέδρασε διπλωματικά αλλά ήρεμα Το ίδιο και η Κίνα διότι μετά την κρίση της Κούβας ουδείς θέλει να  εμπλακεί σε μείζονα κρίση  με τις ΗΠΑ  στην αυλή της, όπως η κρίση των πυραύλων στην Κούβα το 1962

Αυτό ήταν   ένα προειδοποιητικό μήνυμα προς την Κούβα και την Κολομβία ότι έρχεται η σειρά τους . Όπως εξήγγειλε το επόμενο χτύπημα θα γίνει στο Ιράν.

Η Κούβα φυσικά δεν θα είναι καθόλου ευχαριστημένη από την πτώση Μαδούρο γιατί την εφοδίαζε με φθηνή ενέργεια, κάτι που αυτό  θεωρείται λήξαν. Φυσικά ήταν και ένα μήνυμα προς τον Ζελένσκι και προς  τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος  αυτό που λέει το εννοεί και το κάνει πράξη. Βέβαια του ξέφυγε η «ειρήνευση» της Ουκρανίας και κανείς δεν ξέρει πως θα επηρεάσει η ενέργεια του στην Βενεζουέλα στην διαμεσολάβηση του για το σταμάτημα του πολέμου  στην Ουκρανία . Η επέμβαση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα   θα έχει τις επιπτώσεις της παγκοσμίως αν κρίνουμε από την επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Η.Ε η οποία έχει προγραμματιστεί για τη ΔΕΥΤΕΡΑ 5 Ιανουαρίου 2026, με αντικείμενο τις πρόσφατες εξελίξεις στη Βενεζουέλα και την κατάσταση που έχει ανακύψει μετά από στρατιωτική δράση και διεθνείς αντιδράσεις.

Και τώρα στα καθ’ ημάς. Ελπίζουμε ο κ. Ερντογάν να μην θεωρήσει τον εαυτόν του όμοιο με τον φίλο(;) του κ. Τραμπ και προχωρήσει στην καταπάτηση του διεθνούς δικαίου με  έκνομες ενέργειες εναντίον μας, γιατί η Ελλάδα είναι αποφασισμένη και θα αμυνθεί του πατρώου εδάφους και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων (4/1/2026) 

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Της Ευρώπης μοιραία παιδιά,

πρωτοχρονιά χαράς ημέρα

στα γιορτινά το Κραν Μοντανά

κι εσείς καήκατε εδώ πέρα.

Στα βουνά γύριζε ο Χάρος σιωπηλός,

σε πλαγιές απότομες καραδοκούσε,

μα στο μπαρ, εκεί που σμίγουν οι νέοι,

το καρτέρι τους νέους θα χτυπούσε.

Ακόμα η ανάκριση συνεχίζει:

ήταν τύχη ή έγκλημα βαρύ;

κι η σκιά μετακομίζει της τρομοκρατίας

στην ήσυχη καρδιά της Ελβετίας.

Του ξεφύγατε στην παγωμένη πλαγιά,

μα στο γλέντι σας βρήκε κρυφά

χόβολη άναψε με γέλια και φιλιά,

και σας σέρβιρε θάνατο γιορτινά.

Στο μπαρ που άνθιζε η χαρά,

μέρα μεγάλη, πρώτη του χρόνου,

διάλεξε ο Χάρος τη νιότη να σας πάρει

και έκοψε το νήμα της άνοιξης.

Πάνω στο γλέντι σας ξεχώριζε

έναν-έναν, χωρίς κραυγή,

χωρίς μυρωδιά φωτιάς να προδώσει

το φονικό του έργο στη σιωπή.

Όμορφα νιάτα ευρωπαϊκά,

σαν Ιφιγένειες θυσια στην Αυλίδα  φ ,

στη φλόγα ενός αόρατου βωμού

ψυχές αθώες πριν την ηλιαχτίδα

Μάνες τυλίχτηκαν στο πένθος,

γιός και κόρη δεν θα γυρίσουν

στο υπερπέραν μετοίκησαν,

εκεί που τα δάκρυα δεν σβήνουν.

Κανείς δεν έπεσε στον γκρεμό

μέσα στου βουνού το κενό

ο Πλούτωνας ζήλεψε τη νιότη

και τον άγγελό του σε άλλο έστειλε κατώφλι.

Φλόγες κυνηγούσαν σώματα,

κραυγές έσκισαν τον αέρα,

Ουρλιαχτά κραυγές γοερές

στην έξοδο στριμώχτηκαν όλοι,

μπροστά ποδοπάτημα, πίσω φωτιά φοβέρα.

Άλλους κατάπιε η πυρά,

κι άλλους η πίεση του πλήθους

θύρα σωτηρίας καμία

μόνο θρήνος και της φωτιάς η μανία

Θυσία στον Μινώταυρο του καιρού,

οι ωραιότεροι νέοι της Ευρώπης

το 2026 σφραγίστηκε με αίμα,

κι η ανθρωπότης έμεινε άφωνη

σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα

Οι χαροκαμένες μάνες πώς να αντέξουν;

κι οι πατεράδες έξαλλοι τρέχουν

να μάθουν αν το παιδί τους ζει,

έστω για μια ανάσα ελπίδας.

Βαρύ το έγκλημα που βαραίνει τη χώρα

το ευρωπαϊκό μας σπίτι τρίζει,

τραγωδίες που αλλού συνηθίσαμε

όταν γενοκτονίες υποστήκαμε 

μα τώρα μας κοιτούν κατάματα.

Συλλυπητήρια στις οικογένειες

πονάμε σαν να ’ταν παιδιά μας,

γιατί ο άνθρωπος οφείλει

να θρηνεί κάθε αθώα ζωή.

Ένα άγαλμα στο Κραν Μοντανά

ας θυμίζει το άδικο τέλος,

να στέκει μνήμη και προειδοποίηση

για τις γενιές που θα ’ρθουν.

Ο Πλούτωνας αγάπησε τις μορφές τους

αθάνατες οι ψυχές τους  .

Κάποτε οι μάνες ίσως ανταμώσουν

εκεί που οι πληγές γαληνεύουν.

Αιωνία η μνήμη τους.

Άλλο τέτοιο ατύχημα να μη συμβεί.(2/1/2026)

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS    (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)

amphiktyon-poetry.blogspot.com    (Η ποιητική συλλογή μου)

AMPHIKTYONBOOKS    (Βιβλία, Μελέτες και   διαχρονικά  κείμενα)

https://amphiktyon.org     (Η ατομική μου ιστοσελίδα)

---

NECESSITY — EVEN THE GODS YIELD

By Konstantinos KonstantinidisAmphiktyon

Any attempt to revive the world of the past is ultimately futile. The arrow of time moves inexorably forward, never backward. Philosophers are often captivated by idealized conditions of former epochs and strive to restore them; yet the world unfolds according to its own internal dynamics. Toward what end does it move? Along one trajectory toward Evolution, and along another toward Destruction. The values of Hellenism were capable of delaying destruction, but never of abolishing it altogether.

Humanity indulges in distraction while the planet seethes with unresolved crises, many of them poised to erupt. Ultimately, Heimarmene (Fate) knows all and determines all within the cosmos. The ideal is rarely attained. Yet once it did flourish, so that future generations might behold it as a luminous paradigm. This occurred with the flowering of Greek civilization. It appeared, bestowed its radiant light, and fulfilled its historical role.

Nevertheless, distorted and barbarous spirits came to hate it. Empires subjected it; fanatical religions dismantled it; even its very name—Greek—was replaced with Roman. Its temples were demolished, its religious worldview altered. Like common thieves, they stripped it of its treasures and appropriated whatever noble elements it possessed—democracy, the Olympic Games, letters, science, the arts, culture—clumsily donning them like masqueraders in order to enrich themselves. Through successive acts of extermination and oppression, Hellenism was exhausted.

Yet they failed to become kaloi kagathoi—that is, beautiful in form and pure in soul. They remained irrational, incomplete beings. The essential difference between them and the Greeks lay in the primacy of rational thought.

[One need only observe how the irrational masses rise today in support of so-called “third-world invaders” arriving daily in our country by the thousands. Would an Ancient Greek citizen have accepted such a condition—submission to a foreign invader?]

Just as hyenas are drawn to blood and carrion, so modern humanity is drawn to money. “They will sell even the rope with which you hang them,” Marx once observed.

Why, then, were our ancestors different? According to tradition, the seed of our race originated from distant Sirius within our galaxy and descended upon the Earth. Perhaps therein lies the cause of our distinct DNA. This may sound extravagant, yet nothing is truly impossible. Might this account for their exceptional spiritual maturity?

Many ideologues sought to transform humanity through coercion and violence. All failed catastrophically and ultimately became worse than what they sought to overcome (Hitler, Lenin, Marx, among others), with the sole exception of Mao Zedong.

As pigs delight in wallowing in mud, so contemporary humanity immerses itself in consumer society, polluting the Earth. This corrupts the soul and engenders frenzy. Consequently, all modern creations bear the mark of excess, of lost measure, and of the absence of beauty.

And yet you—the dreamer, the metaphysical wanderer—attempt to speak to them of individual responsibility and philosophical maxims such as “Know thyself” and “Nothing in excess.” Speak instead of stock markets, predatory politics, and plunder if you wish to be understood.

In any case, who is deemed right—the few eccentric individuals or the many? According to democratic convention, the many prevail.

Thus the world has always been. Had it wished to change, it would have done so already. You—a mere momentary spark within the universe—do you imagine you will transform it? Because you yourself emerged from the cave late in life and suppose that the prisoners will follow you? One swallow does not make a spring.

Such was the world, and such it shall remain—or it may degenerate further, following a nuclear Armageddon or an inevitable environmental collapse. Only under the compulsion of necessity, when standing at the very brink of the abyss, might it alter its course.

“Even the gods yield to necessity.”
(30/12/2025)

WITH HEALTH AND HAPPINESS FOR 2026

Amphiktyon
Lieutenant General (ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

*Amphiktyon Major General (retd) Konstantinos Konstantinidis

Author, Member of the Society of Greek Writers

http://www.amphiktyon.blogspot.com (My main blog

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(old)

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (In English)

ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (The Olympic Games)

amphiktyon-poetry.blogspot.com (My poetry collection)

AMPHIKTYONBOOKS (Books, Studies and timeless texts)

https://amphiktyon.org (My personal website)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

  Όσο και να προσπαθήσεις να αναβιώσεις τον κόσμο του παρελθόντος ματαιοπονείς. Γιατί το βέλος του χρόνου πηγαίνει εμπρός και  όχι πίσω  .  Οι φιλόσοφοι   γοητεύονται από ιδανικές  καταστάσεις  του παρελθόντος και προσπαθούν να τις  αναβιώσουν . Όμως τούτος ο κόσμος έχει τη δική του δυναμική πορεία. Που τον οδηγεί;  Η μία στην Ανέλιξη και η άλλη στην Καταστροφή. Οι αξίες του Ελληνισμού μπορούσαν να   επιβραδύνουν την καταστροφή, αλλά όχι να την σταματήσουν.  Οι άνθρωποι διασκεδάζουν ενώ ο πλανήτης βράζει από ανοιχτές και έτοιμες να εκραγούν κρίσεις.  Τελικά η Ειμαρμένη γνωρίζει και τα πάντα στο Σύμπαν καθορίζει. Το ιδανικό   σπάνια να το πιάσεις. .   Κάποτε   άνθισε για να το έχουν σαν φωτεινό υπόδειγμα οι επερχόμενες γενεές  . Αυτό  συνέβη  με την άνθιση  του Ελληνικού πολιτισμού.  Ήρθε έδωσε το υπέρλαμπρο  φως του. Οι στρεβλόψυχοι όμως βάρβαροι τον μίσησαν.Οι αυτοκρατορίες τον υποδούλωσαν, οι φανατικές θρησκείες τον κατέστρεψαν ,  ακόμη και το όνομα Ελλην του το άλλαξαν σε Ρωμαίο. Τους ναούς του τους γκρέμισαν  . Την πίστη του την άλλαξαν. Τον έγδυσαν σαν κοινοί κλέφτες και του πήραν ότι καλό είχε και άκομψα σαν παλιάτσοι  το φόρεσαν (δημοκρατία , Ολυμπιακούς αγώνες, γράμματα, επιστήμη, τέχνες, πολιτισμό κ.α) για να πλουτίσουν. Με συνεχείς γενοκτονίες τον Ελληνισμό τον εξάντλησαν.

Αλλά   δεν μπόρεσαν  να γίνουν   «καλοί και αγαθοί» δηλαδή «όμορφοι στη μορφή και αγνοί στην ψυχή» . Έμειναν παράλογοι και  λειψοί.  Η διαφορά τους με τους Έλληνες   έγκειται στη  λογική σκέψη.[ Είδατε πως ξεσηκώθηκαν οι παράλογοι  υπέρ των  τριτοκοσμικών «εισβολέων» που καταφθάνουν κατά χιλιάδες   καθημερινά στην χώρα μας; Θα το δεχόταν   αυτό Αρχαίος Ελλην πολίτης; Έναν ξένο εισβολέα να τον υποδουλώσει; ]

 Όπως οι ύαινες τρέχουν στο  αίμα  και  στο ψοφίμι έτσι και οι σύγχρονοι  στο χρήμα. «Θα   πουλήσουν και το σχοινί που θα τους κρεμάσεις» είπε ο Μαρξ .  

 Γιατί οι πρόγονοι μας ήταν διαφορετικοί;

 Σύμφωνα με την παράδοση το σπέρμα της   φυλής μας   ήρθε από τον μακρινό Σείριο στο Γαλαξία μας και έπεσε στη Γη.   Ίσως αυτό είναι και η αιτία   του διαφορετικού DNA  μας.  Φαίνεται  εξωφρενικό αλλά  τίποτα δεν είναι απίθανο .

Μήπως σ’ αυτό οφείλεται η πνευματική τους  ωριμότητα; Πολλοί ιδεολόγοι θέλησαν να     αλλάξουν  τον άνθρωπο δια της βίας. Ολοι τους όμως απέτυχαν παταγωδώς, και μάλιστα έγιναν χειρότεροι από πριν(Χίτλερ, Λένιν, Μαρξ κ.α ) με εξαίρεση τον Μάο Τσε Τουγκ. Όπως οι χοίροι αρέσκονται να τσαλαβουτανε στα λασπόνερα  έτσι και ο σημερινός  άνθρωπος  βουτάει στην καταναλωτική κοινωνία,  ρυπαινοντας  τη γη.. Αυτό όμως του αρρωσταίνει την ψυχή και τον κάνει μαινόμενο.  Γι’ αυτό όλα τα έργα του  έχουν την σφραγίδα της έλλειψης μέτρου και κάλλους. Και έρχεσαι εσύ ο αιθεροβάμων και ονειροπαρμένος να τους μιλήσεις για την ευθύνη του ατόμου και για τις φιλοσοφικές  θεωρίες του «γνώθι σ’αυτόν» και του «Μηδέν άγαν»; Μίλησε τους για χρηματιστήριο, για ληστρική πολιτική και διαρπαγή να σε  καταλάβουν. Και εδώ που τα λέμε οι λιγοστοί λοξοί έχουν το δίκιο ή οι πολλοί; Οι τελευταίοι σύμφωνα με τον δημοκρατικό κανόνα!!

   Ετσι ήταν ανέκαθεν ο κόσμος. Αν ήθελε ν’αλλάξει θα το είχε κάνει. Εσύ το τίποτα, μιά στιγμιαία  αναλαμπή  στο σύμπαν πας τον αλλάξεις; Επειδή βγήκες από το σπήλαιο τώρα στα γεράματα  και νομίζεις ότι οι έγκλειστοι θα σε ακολουθήσουν;

 «Ενας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». Ετσι ήταν ο κόσμος και έτσι θα μείνει, ή και  θα εξελιχθεί προς το χειρότερο μετά από κάποιον Πυρηνικό Αρμαγεδδώνα ή την σίγουρη περιβαλλοντική    καταστροφή . Μπορεί βέβαια εξ ανάγκης να αλλάξει   όταν βρεθεί  στο χείλος της αβύσσου,   «Ανάγκας και οι θεοί πείθονται»(30/12/2025)

ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΟ 2026

 *Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου

AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )

AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM         (Στην Αγγλική γλώσσα)