του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη
Στις 18 Αυγούστου 2026, το Ισραήλ πραγματοποίησε περίπου οκτώ πλήγματα στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ (Abu al-Duhur), στην επαρχία Ιντλίμπ, στη βορειοδυτική Συρία, περίπου 80 χλμ. από τα σύνορα της Τουρκίας.
Η αεροπορική βάση ήταν μεν συριακή, αλλά το Ισραήλ φέρεται να είχε πληροφορίες ότι η Συρία ετοιμαζόταν να επιτρέψει την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων, ραντάρ και συστημάτων αεράμυνας στην περιοχή.
Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά επεισόδια στις ήδη τεταμένες σχέσεις Τουρκίας–Ισραήλ, οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και σε προληπτικό πόλεμο του Ισραήλ κατά της Τουρκίας.
Η τουρκική στρατιωτική ισχύς
Η Τουρκία, ως γνωστόν, έχει επιδοθεί σε μια φρενήρη κούρσα εξοπλισμών, ιδιαίτερα στον τομέα των αεροπορικών μέσων, των βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς και της ναυπήγησης πολεμικών πλοίων.
Εκεί όπου, κατά την εκτίμησή μας, εξακολουθεί να υστερεί είναι:
α/ Στην αεροπορική ισχύ, καθώς μεγάλο μέρος του στόλου της βασίζεται σε αεροσκάφη παλαιότερων γενεών.
β/ Στην αντιαεροπορική άμυνα, όπου το ρωσικό S-400 αποτελεί το πλέον γνωστό σύστημα μεγάλης εμβέλειας που έχει αποκτήσει.
Επομένως, αυτή την περίοδο υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας στην άμυνα της Τουρκίας, το οποίο, κατά την εκτίμησή μας, σε περίπου τρία χρόνια ενδέχεται να έχει κλείσει.
Τότε η Τουρκία μπορεί να αισθάνεται ιδιαίτερα ισχυρή απέναντι στους γείτονές της και ίσως επιχειρήσει να αναλάβει κεχωρισμένως στρατιωτική δράση εναντίον τους, προκειμένου να προωθήσει τους στρατηγικούς της στόχους.
Οι τουρκικές επιδιώξεις
Η Τουρκία, άλλωστε, διατυμπανίζει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς της στόχους.
1. Προς την Ελλάδα
Με τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», η Τουρκία προβάλλει διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μεταξύ άλλων, αμφισβητεί την έκταση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων, το καθεστώς ορισμένων νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και ζητήματα που αφορούν τη Δυτική Θράκη.
Παράλληλα, η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό παγιώνει τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής και κατοχής στο βόρειο τμήμα της Κύπρου.
2. Προς το Ισραήλ
Η Τουρκία έχει υιοθετήσει ιδιαίτερα σκληρή ρητορική απέναντι στο Ισραήλ, με έντονη κριτική προς την ισραηλινή πολιτική και την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου.
Η αντιπαράθεση έχει κλιμακωθεί σημαντικά και οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν επιδεινωθεί.
Η στάση της Δύσης
Δυστυχώς, προς το παρόν, τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν την τουρκική ισχύ και τις επιδιώξεις της με τον βαθμό ανησυχίας που, κατά την άποψή μας, απαιτείται.
Η ιστορία έχει δείξει ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι δυτικές εκτιμήσεις για την τουρκική πολιτική αποδείχθηκαν υπερβολικά αισιόδοξες.
Η στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδος
Προς το παρόν, η Τουρκία, επειδή υπολογίζει την αποφασιστικότητα του Ισραήλ και —κατά την εκτίμησή μας— την έλλειψη αντίστοιχης αποφασιστικότητας από την Ελλάδα, συνεχίζει τις προκλήσεις.
Αυτές περιλαμβάνουν τις αμφισβητήσεις ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, τη διατήρηση της κατοχής σχεδόν του μισού της Κύπρου, το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, από αέρος παραγιάσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και άλλες έκνομες ενέργειες που επιβαρύνουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Αντίθετα, έναντι του Ισραήλ δείχνει, προς το παρόν, μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση.
Τουρκικά μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι η στρατηγική συνεργασία Ελλάδος–Ισραήλ θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί σε περίπτωση πολέμου Ισραήλ–Τουρκίας, ενώ εκτιμάται ότι θα μπορούσε να υπάρξει και αμερικανική υποστήριξη.
Επίλογος
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η φοβική στάση της Ελλάδος απέναντι στις προκλήσεις της γείτονος, οι οποίες υπερβαίνουν το διεθνές δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, δεν αποτελεί σώφρονα πολιτική.
Τα λεγόμενα «ήρεμα νερά» δεν πρέπει να σημαίνουν παθητικότητα, αλλά ετοιμότητα, αποτροπή και αποφασιστικότητα.(24/8/26)
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
