Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ως τώρα γνωρίσαμε την πρώτη και δεύτερη  γένιά  των θεών, τους θεούς ευεργέτες και άλλες κατώτερες θεότητες και τις Νύμφες.

Συνεχίζοντας με τις Νύμφες διακρίνουμε τις εξής σπουαίες στην ελληνική παράδοση:

α/ Οι Αμαδριάδες Νύμφες: Χρυσόποια , Ατλάντεια , Φοίβη κ.α

β/ Οι Κιθαιρωνίδες. Εμεναν στο όρος Κιθαιρών σε ένα σπήλαιο οπου παλιά υπήρχε Μαντείο που ονομαζόταν των «Σφραγιτίδων Νυμφών»

γ/Οι Λιβηθρίδες Νύμφες οι οποίιες κατοικούσαν στο όρος της Πιερίας Λίβηθρο. Εκεί υπήρχαν αγάλματα  Νυμφών και ύδο πηγές(η μία Λιβηθριάδα και η άλλη Πέτρα) που η μορφή τους έμοιαζε με στήθη γυναικός που έβγαζαν νερό αντί  γάλα..

δ/ Οι Νύμφες της Αρκαδίας στο Παράσιον Αλσος : Ακακαλίς , Αίγλη, Αίγα ή Αίγη, Ελίκη, Αγνώ, Νέδα,  Θεισώα, Οινόη ,Ιδη, Ανθρακία, Αλκινόη, Φρίξα , Δία, Αρχινόη και Μηρτωέσσα, (Τα αγάλματα αυτών των Νυμφών βρίσκονταν στο ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα ολογυρα από το μεγάλο άγαλμα της Ρέας που κρατούσε στην αγκαλιά της  το Δία βρέφος. Όπως ισχυρίζονται οι Αρκάδες σύμφωνα με την παράδοση τους ο Δίας  μεγάλωσε στο όρος Κρητέα    στην Αρκαδία και όχι από την Κρήτη.  Εκεί κοντά είναι το Παράσιο Αλσος του Απόλλωνος στο Λύκαιον όρος

ε/ Η Αμάλθεια κόρη του Αιμονίου που κατά μία εκδοχή ανάστησε αυτή το Δία στην Κρήτη και του έδωσε μάλιστα τη σφαίρα να παίζει όταν ήταν νήπιο. Από το ένα της κέρας έρρεε το  νέκταρ και από το άλλο η αμβροσία που τάιζε τον θεό

στ/ Η Κασταλία θυγατέρα του Αχελώου που έγινε από τον Απόλλωνα στους Δελφούς πηγή με μαντικές ιδιότητες.

ζ/ Η Νύμφη Χρησιάς της Σάμου που με τον Ιμβρασο ποταμό του νησιού γέννησε την Ωκυρρόη

η/ Οι Νυσηίδες ή Νυσιάδες  έμεναν στο ομώνημο όρος της Νύσης και ήταν: η Κισσιής, η Νύσσα, η Ερατώ, η  Ερίφια, η Βρομία και η Πολύμνια. Αυτές οι έξη Νύμφες ανέθρεψαν τον Διόνυσο

θ/ Οι Μελίες Νύμφες κατοικούσαν σύμφωνα με τον Σοφοκλη  στην Μιλία της Τραχίνας και ήσαν κόρες του Μελία και εγγονές του Ωκεανού ‘ξ γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού  και ήταν εννέα: Ελίκη,  Κυνόσουρα, Αρέθουσα, Ιδη, Κρίμη, Βριθώ, Κελαινώ, Αδράστεια και Γλαύκη.

ι/ Η Αίγλη ήταν η ωραιότερη Νύμφη από τις άλλες κόρες του Ηλίου και σύμφωνα με την παράδοση γέννησε τις Χάριτες

Οι παραδόσεις λένε για τις Νύμφες

Εννιά φορές πιο πολύ από τον άνθρωπο ζει η κόρακας

Τέσσερες φορές περισσότερο ζει το ελάφι

Τρεις φορές περισσότερο από το ελάφι ζει ο κόρακας

Εννιά φορές περισσότερο από τον κόρακα ζει ο φοίνικας(το μυθικό πουλί)

Δέκα φορές περισσότερο από τον φοίνικα ζουν οι Νύμφες Και συνολικά οι Νύμφες ζούσαν: 933.120 χρόνια. Ο Πλούταρχος με διαφορετικό υπολογισμό, τη μέση ζωή του ανθρώπου αναφέρει ότι ζούσαν 9.520 χρόνια

Τα τέρατα στην Ελληνική παράδοση

Η Ελληνική παράδοση έχει πολλές τερατογενίες. Και μόνο οι τερατογενήσεις μας παραπέμπουν σε προτόγονες εποχές χιλιάδες χρόνια πριν   τότε που εμπλέκονταν τα γονίδια ανθρώπών και ζώων και δημιουργούσαν τερατογενέσεις και παράξενα αντθρωπόμορφα τέρατα . Τούτο για τους γενετιστές ξεδιπλώνει την προεία του ανθρώπου από την αυγή της προιστορίας του.

α/Τέρατα που ταλαιπωρούσαν τους ανθρώπους υπήρχαν πριν από τους Ολύμπιους θεούς

β/Τέρατα που γέννησαν οι θεοί για να τιμωρήσουν τους θνητούς

γ/ Τέρατα παιδιά γυναικών που τα γέννησαν με  θνητούς ή με Θεούς

Σχολιασμός

1/   Ίσως θεωρηθεί εξεζητημένη η  παρουσίαση των μυθολογικών όντων. Όμως αυτή σκοπεύει να δώσει το βάθος και το πλάτος της πανάρχαιας γνώσης η οποία ζυμώθηκε σε δεκάδες χιλιετίες για να φθάσει στην τελειότητα της πλοκής του έργου και της  γλώσσας του Ομήρου.

2/ Αυτός που θα μελετήσει σε βάθος την ελληνική μυθολογία θα αντιληφθεί ότι η γνώση αυτή ξεκινάει από τον πρωτόγονο άνθρωπο και φθάνει στον νοήμονα πνευματικό ως τον  φιλόσοφο. Είναι αδιάλειπτη και δεν αναμιγνύεται με άλλους πολιτισμούς όπως θέλουν να λένε ότι το φως πήραν οι Έλληνες από την Ανατολή. Ακριβώς το αντίθετο έγινε . Σε όλους τους λαούς το μετέδωσε και τώρα έρχονται τα μειράκια να διδάξουν τον πατέρα δημιουργό

4/ Μελίες θεωρούνταν οι Ελληνες τις ψυχές των ανθρώπων .Για τους προγόνους μας της πατρώας θρησκείας αλλά αλλά και για τους χριστιανούς η ψυχή του ανθρώπου δεν  πεθαίνει με τον θάνατο αλλά απελευθερώνεται  από το φθαρτό σώμα

5/ Απορίας άξιο    ότι το Ελληνικό κράτος δεν δείχνει το  ανάλογο  ενδιαφέρον για την πολιτιστική μας κληρονομιά στις διάφορες χώρες ΄ όπως  λ.χ Τουρκία, Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Βακτριανή, ακόμη και στην γειτονική  Αλβανία όπου οι Αλβανοί έφθασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι θεοί του Ολύμπου ήταν Αλβανοί ή Αρβανίτες.

6/ Το μέγα έγκλημα που έχουν διαπράξει στον Ελληνισμό είναι η αμφισβήτηση της συνέχειας , του, η συνεχής διχοτόμηση και διαίρεση της ιστορίας του, της μυθολογίας του , της εθνότητας του, της γεωγραφίας του, της γλωσσικής του συνέχειας και πατρότητας , αλλά και σε κάθε του εκδήλωση θα  δεχθεί την αμφισβήτηση  και τα βέλητους προς κάθε τι  ελληνικό

7/ Αμφισβητούν την αλήθεια των Ελλήνων ιστορικών ,συγγραφέων και σοφών λόγω δήθεν ελλείψεως επιστημονικών αποδείξεων ,δηλαδή μια  πλάκα με κάποιο χάραγμα που μπορεί να είναι κίβδηλο  για αυτούς  έχει περισσότερη αξία από τον λόγο του Σωκράτη, Πλάτωνα , Θουκυδίδη, Αισχύλου κ.α. Με τον τρόπο τους απαξιώνουν την τεράστια αξία των  πνευματικών έργων  των ανθρώπων του  παγκόσμιου πολιτισμού .  Αυτούς τους θεωρούν «μυθοπλάστες» δηλαδή αναξιόπιστους.  Ο σκοπός τους είναι δόλιος. Να εξουδετερώσουν  πρωτεία του Ελληνικού πνεύματος , που ξεκινάει και πριν από την  εποχή των Θεών, των Ημιθέων ,των  Ηρώων και συνεχίζεται στην εποχή των   Πελασγών πριν διαιρεθούν σε  φύλα (Δωριείς, Αιολείς Ιωνες, Αχαιούς κλπ) και σήμερα διατηρείται ως ο παγκόσμιος Ελληνισμός και Φιλελληνισμός

8/ Ο Ελληνισμός και οι απανταχού Φιλέλληνες  όπου και αν ζούσαν είτε στην μητέρα πατρίδα είτε στην Διασπορά ανά την υδρόγειο   έχουν τις ίδιες αξίες.  Το Ελληνικό κράτος άργησε να το  αντιληφθεί . Ο παγκόσμιος ιστός του διαδικτύου τώρα συνέδεσε τον απανταχού Ελληνισμό και καθώς βλέπω ότι με την αυτόματη μετάφραση σε όλες τις γλώσσες ξεπεράστηκε και αυτό το εμπόδιο και τα ελληνικά μηνύματα φθάνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτή είναι η νέα πολιτιστική δύναμη που προσπαθεί να κάνει καλύτερο , πιο πνευματικό και πιο ειρηνικό τον άνθρωπο(23/7/26)

1.     Αμφικτύων
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

2.     Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

3.     Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

4.     Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ως τώρα γνωρίσαμε την πρώτη και δεύτερη  γένιά  των θεών, τους θεούς ευεργέτες και άλλες κατώτερες θεότητες και τις Νύμφες.

Συνεχίζοντας με τις Νύμφες διακρίνουμε τις εξής σπουαίες στην ελληνική παράδοση:

α/ Οι Αμαδριάδες Νύμφες: Χρυσόποια , Ατλάντεια , Φοίβη κ.α

β/ Οι Κιθαιρωνίδες. Εμεναν στο όρος Κιθαιρών σε ένα σπήλαιο οπου παλιά υπήρχε Μαντείο που ονομαζόταν των «Σφραγιτίδων Νυμφών»

γ/Οι Λιβηθρίδες Νύμφες οι οποίιες κατοικούσαν στο όρος της Πιερίας Λίβηθρο. Εκεί υπήρχαν αγάλματα  Νυμφών και ύδο πηγές(η μία Λιβηθριάδα και η άλλη Πέτρα) που η μορφή τους έμοιαζε με στήθη γυναικός που έβγαζαν νερό αντί  γάλα..

δ/ Οι Νύμφες της Αρκαδίας στο Παράσιον Αλσος : Ακακαλίς , Αίγλη, Αίγα ή Αίγη, Ελίκη, Αγνώ, Νέδα,  Θεισώα, Οινόη ,Ιδη, Ανθρακία, Αλκινόη, Φρίξα , Δία, Αρχινόη και Μηρτωέσσα, (Τα αγάλματα αυτών των Νυμφών βρίσκονταν στο ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα ολογυρα από το μεγάλο άγαλμα της Ρέας που κρατούσε στην αγκαλιά της  το Δία βρέφος. Όπως ισχυρίζονται οι Αρκάδες σύμφωνα με την παράδοση τους ο Δίας  μεγάλωσε στο όρος Κρητέα    στην Αρκαδία και όχι από την Κρήτη.  Εκεί κοντά είναι το Παράσιο Αλσος του Απόλλωνος στο Λύκαιον όρος

ε/ Η Αμάλθεια κόρη του Αιμονίου που κατά μία εκδοχή ανάστησε αυτή το Δία στην Κρήτη και του έδωσε μάλιστα τη σφαίρα να παίζει όταν ήταν νήπιο. Από το ένα της κέρας έρρεε το  νέκταρ και από το άλλο η αμβροσία που τάιζε τον θεό

στ/ Η Κασταλία θυγατέρα του Αχελώου που έγινε από τον Απόλλωνα στους Δελφούς πηγή με μαντικές ιδιότητες.

ζ/ Η Νύμφη Χρησιάς της Σάμου που με τον Ιμβρασο ποταμό του νησιού γέννησε την Ωκυρρόη

η/ Οι Νυσηίδες ή Νυσιάδες  έμεναν στο ομώνημο όρος της Νύσης και ήταν: η Κισσιής, η Νύσσα, η Ερατώ, η  Ερίφια, η Βρομία και η Πολύμνια. Αυτές οι έξη Νύμφες ανέθρεψαν τον Διόνυσο

θ/ Οι Μελίες Νύμφες κατοικούσαν σύμφωνα με τον Σοφοκλη  στην Μιλία της Τραχίνας και ήσαν κόρες του Μελία και εγγονές του Ωκεανού ‘ξ γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού  και ήταν εννέα: Ελίκη,  Κυνόσουρα, Αρέθουσα, Ιδη, Κρίμη, Βριθώ, Κελαινώ, Αδράστεια και Γλαύκη.

ι/ Η Αίγλη ήταν η ωραιότερη Νύμφη από τις άλλες κόρες του Ηλίου και σύμφωνα με την παράδοση γέννησε τις Χάριτες

Οι παραδόσεις λένε για τις Νύμφες

Εννιά φορές πιο πολύ από τον άνθρωπο ζει η κόρακας

Τέσσερες φορές περισσότερο ζει το ελάφι

Τρεις φορές περισσότερο από το ελάφι ζει ο κόρακας

Εννιά φορές περισσότερο από τον κόρακα ζει ο φοίνικας(το μυθικό πουλί)

Δέκα φορές περισσότερο από τον φοίνικα ζουν οι Νύμφες Και συνολικά οι Νύμφες ζούσαν: 933.120 χρόνια. Ο Πλούταρχος με διαφορετικό υπολογισμό, τη μέση ζωή του ανθρώπου αναφέρει ότι ζούσαν 9.520 χρόνια

Τα τέρατα στην Ελληνική παράδοση

Η Ελληνική παράδοση έχει πολλές τερατογενίες. Και μόνο οι τερατογενήσεις μας παραπέμπουν σε προτόγονες εποχές χιλιάδες χρόνια πριν   τότε που εμπλέκονταν τα γονίδια ανθρώπών και ζώων και δημιουργούσαν τερατογενέσεις και παράξενα αντθρωπόμορφα τέρατα . Τούτο για τους γενετιστές ξεδιπλώνει την προεία του ανθρώπου από την αυγή της προιστορίας του.

α/Τέρατα που ταλαιπωρούσαν τους ανθρώπους υπήρχαν πριν από τους Ολύμπιους θεούς

β/Τέρατα που γέννησαν οι θεοί για να τιμωρήσουν τους θνητούς

γ/ Τέρατα παιδιά γυναικών που τα γέννησαν με  θνητούς ή με Θεούς

Σχολιασμός

1/   Ίσως θεωρηθεί εξεζητημένη η  παρουσίαση των μυθολογικών όντων. Όμως αυτή σκοπεύει να δώσει το βάθος και το πλάτος της πανάρχαιας γνώσης η οποία ζυμώθηκε σε δεκάδες χιλιετίες για να φθάσει στην τελειότητα της πλοκής του έργου και της  γλώσσας του Ομήρου.

2/ Αυτός που θα μελετήσει σε βάθος την ελληνική μυθολογία θα αντιληφθεί ότι η γνώση αυτή ξεκινάει από τον πρωτόγονο άνθρωπο και φθάνει στον νοήμονα πνευματικό ως τον  φιλόσοφο. Είναι αδιάλειπτη και δεν αναμιγνύεται με άλλους πολιτισμούς όπως θέλουν να λένε ότι το φως πήραν οι Έλληνες από την Ανατολή. Ακριβώς το αντίθετο έγινε . Σε όλους τους λαούς το μετέδωσε και τώρα έρχονται τα μειράκια να διδάξουν τον πατέρα δημιουργό

4/ Μελίες θεωρούνταν οι Ελληνες τις ψυχές των ανθρώπων .Για τους προγόνους μας της πατρώας θρησκείας αλλά αλλά και για τους χριστιανούς η ψυχή του ανθρώπου δεν  πεθαίνει με τον θάνατο αλλά απελευθερώνεται  από το φθαρτό σώμα

5/ Απορίας άξιο    ότι το Ελληνικό κράτος δεν δείχνει το  ανάλογο  ενδιαφέρον για την πολιτιστική μας κληρονομιά στις διάφορες χώρες ΄ όπως  λ.χ Τουρκία, Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Βακτριανή, ακόμη και στην γειτονική  Αλβανία όπου οι Αλβανοί έφθασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι θεοί του Ολύμπου ήταν Αλβανοί ή Αρβανίτες.

6/ Το μέγα έγκλημα που έχουν διαπράξει στον Ελληνισμό είναι η αμφισβήτηση της συνέχειας , του, η συνεχής διχοτόμηση και διαίρεση της ιστορίας του, της μυθολογίας του , της εθνότητας του, της γεωγραφίας του, της γλωσσικής του συνέχειας και πατρότητας , αλλά και σε κάθε του εκδήλωση θα  δεχθεί την αμφισβήτηση  και τα βέλητους προς κάθε τι  ελληνικό

7/ Αμφισβητούν την αλήθεια των Ελλήνων ιστορικών ,συγγραφέων και σοφών λόγω δήθεν ελλείψεως επιστημονικών αποδείξεων ,δηλαδή μια  πλάκα με κάποιο χάραγμα που μπορεί να είναι κίβδηλο  για αυτούς  έχει περισσότερη αξία από τον λόγο του Σωκράτη, Πλάτωνα , Θουκυδίδη, Αισχύλου κ.α. Με τον τρόπο τους απαξιώνουν την τεράστια αξία των  πνευματικών έργων  των ανθρώπων του  παγκόσμιου πολιτισμού .  Αυτούς τους θεωρούν «μυθοπλάστες» δηλαδή αναξιόπιστους.  Ο σκοπός τους είναι δόλιος. Να εξουδετερώσουν  πρωτεία του Ελληνικού πνεύματος , που ξεκινάει και πριν από την  εποχή των Θεών, των Ημιθέων ,των  Ηρώων και συνεχίζεται στην εποχή των   Πελασγών πριν διαιρεθούν σε  φύλα (Δωριείς, Αιολείς Ιωνες, Αχαιούς κλπ) και σήμερα διατηρείται ως ο παγκόσμιος Ελληνισμός και Φιλελληνισμός

8/ Ο Ελληνισμός και οι απανταχού Φιλέλληνες  όπου και αν ζούσαν είτε στην μητέρα πατρίδα είτε στην Διασπορά ανά την υδρόγειο   έχουν τις ίδιες αξίες.  Το Ελληνικό κράτος άργησε να το  αντιληφθεί . Ο παγκόσμιος ιστός του διαδικτύου τώρα συνέδεσε τον απανταχού Ελληνισμό και καθώς βλέπω ότι με την αυτόματη μετάφραση σε όλες τις γλώσσες ξεπεράστηκε και αυτό το εμπόδιο και τα ελληνικά μηνύματα φθάνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτή είναι η νέα πολιτιστική δύναμη που προσπαθεί να κάνει καλύτερο , πιο πνευματικό και πιο ειρηνικό τον άνθρωπο(23/7/26)

1.     Αμφικτύων
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

2.     Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

3.     Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

4.     Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Generations of the Gods – Minor Deities – Nymphs and Other Mythological Beings

The First Generation of Symbolic Deities

The ancient Greeks were not idolaters, as they were later accused by those who sought to discredit and ultimately eradicate their civilization. The Greek gods—traditionally six gods and six goddesses—were, in many respects, symbolic representations of universal principles and ideas. Others were believed to have been primordial kings who, because of the great benefits they bestowed upon humankind, were gradually elevated to divine status.

The earliest deities were Nyx (Night) and Erebus, representing the material and the immaterial forces of existence. From them emerged Proteus, or Pan, Hephaestus, the god of fire, Athena, who embodies the wisdom of the Creator and is regarded in this tradition as the consort of Hephaestus, Hestia, Selene (Hecate), and Nemesis, the divine power responsible for distributing the blessings of Creation.

The Second Generation of Gods and Benefactor Heroes

The second generation comprises Zeus, Apollo, Poseidon, Dionysus, Heracles, Hera, and Artemis.

Divine Benefactors

Among these benefactors was Prometheus, who stole the sacred fire from Zeus and bestowed it upon humankind.

Another was Pandora, the first mortal woman, fashioned by the gods and endowed with every conceivable gift: beauty, intelligence, dexterity, grace, and eloquence. Yet she was also burdened with weaknesses such as cunning, falsehood, curiosity, impatience, avarice, and recklessness. According to Greek tradition, she became the source through which all human misfortunes entered the world.

Equally important was Demeter, goddess of grain and agriculture, who taught the peoples of the inhabited world the cultivation of the earth and the art of farming.

Minor Deities

These deities were intimately connected with the natural world and reveal the remarkable sensitivity of the ancient Greeks toward their environment. In contemporary terms, they could rightly be regarded as deities embodying ecological consciousness.

In order to preserve the memory of the primeval age that disappeared after the Flood of Ogygus (approximately 25,000 B.C.) and later the Flood of Deucalion (approximately 14,000 B.C.), the Greeks created their mythology through oral tradition.

Greek myth preserves coded truths inherited from ancestral memory so that they might survive through succeeding generations. Thus appear figures such as the Hecatoncheires, the Cyclopes, the Titans, Iapetus, Triptolemus, Proteus, Nereus, the Nereids, the Tritons, the Sirens, the Nymphs, the Gorgons, Calypso, Circe, the Centaurs, the Alcyones, Atlas, Amphitrite, Poseidon, Heracles, Theseus, and countless others.

The personalities, heroic deeds, and sufferings described in these myths are presented as realities whose magnitude surpasses the imagination of modern humanity. At the same time, they symbolically express profound truths hidden beneath the surface of the narrative. According to this interpretation, these truths can be fully appreciated only by those who share the cultural memory from which they arose, since every generation—and every story handed down from previous generations—reflects similar experiences of struggle and endurance.

From these hardships, which gradually became lessons through the passage of time, people acquired knowledge, courage, philosophical insight, and the wisdom that only experience can provide.

The precise origin of Greek mythology cannot be determined. This uncertainty, according to the author’s interpretation, suggests that the Greeks were an indigenous people rather than later settlers. Their collective memory reaches back into prehistoric ages lost in the depths of time, preserving recollections of the immense geological upheavals and tectonic transformations that shaped the Greek landscape. (22/7/26)

The Nymphs

The Nymphs were either immortal or mortal goddesses. According to ancient tradition, most of them were daughters of Oceanus, while others were daughters of Zeus. They were celebrated for their extraordinary beauty and dwelt in sacred groves consecrated to the gods. They nourished themselves with ambrosia, nursed the gods and their children, and accompanied the immortals of Olympus on their journeys throughout the world.

They delighted in dancing, carefree living, and the enchanting music of the flute played by the god Pan. For this reason, they spent much of their time in his company among the mountain peaks, forests, and deep gorges of the Greek land.

The Nymphs were traditionally divided into four principal groups:

• Celestial Nymphs, associated with the heavens.
• Aerial Nymphs, dwelling in the atmosphere and the winds.
• Terrestrial Nymphs, guardians of the earth and its landscapes.
• Water Nymphs, protectors of springs, rivers, lakes, and other bodies of fresh water.

Among the Water Nymphs were the Naiads, who inhabited and protected springs and fountains. Their lives endured only as long as the waters under their care continued to flow.

The Dryads, or Hamadryads, were the nymphs of trees. Their lives were inseparably bound to those of the trees or forests they protected. Whenever a tree died, the Hamadryad associated with it also perished.

The Nereids, the sea nymphs, were immortal, for the sea itself is eternal.

The Oceanids, daughters of Oceanus, numbered three thousand according to ancient tradition.

The Nymphs served as guardians of forests, mountains, plains, caves, shepherds, springs, wells, lakes, rivers, and, indeed, every animate and inanimate element of the natural world. In the Orphic Hymns, the Nymphs are symbolically identified with water itself, emphasizing their intimate connection with the life-giving forces of nature.

Commentary

1. The ancient Greeks did not worship statues of their gods in the manner that Christians venerate icons or the relics of saints (such as sandals, garments, belts, and similar sacred objects). Statues were created primarily as works of artistic excellence and as expressions of admiration for beauty and craftsmanship.

2. It is incorrect to maintain that the ancient Greeks were idolaters. According to ancient writers, many of the gods had originally been primeval kings who ruled much of the known world of their age. Because of the benefits they conferred upon humanity, later generations elevated them to divine status. For this reason, a distinction was made between Zeus of Olympus, regarded as an earthly ruler, and the Heavenly Zeus, representing the supreme divine principle.

3. Equally noteworthy is the profound respect that the ancient Greeks showed toward nature and all its animate and inanimate creations. Modern society has largely forgotten this reverence in the pursuit of profit and the illusion of material comfort. Yet nature itself was regarded as a manifestation of divine creative power.

4. As a people shaped both by the sea and by the mountains, the Greeks recognized divine protectors of the Ocean, the Sea, and the Mountains, leaving virtually no aspect of the natural world outside their sphere of reverence and protection.

5. Greek mythology remains timeless. It continues to speak to every generation and still stands before us today. Among the many lessons it offers, perhaps the foremost is the enduring respect for nature and for the natural environment.

21 July 2026

Amphiktyon

Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

(Γενιές των θεών – κατώτερες θεότητες – νύμφες κ.ά.)

Η πρώτη γενιά συμβολικών θεοτήτων

Οι Έλληνες δεν ήταν ειδωλολάτρες, όπως τους είχαν κατηγορήσει για να τους εξοντώσουν. Οι Έλληνες θεοί(έξη θεοί –έξη θεές) ήταν ιδέες, ενώ άλλοι ήταν πανάρχαιοι βασιλείς που, επειδή ευεργέτησαν τον κόσμο, με τον χρόνο θεοποιήθηκαν.

Οι πρώιμοι θεοί τους ήταν η Νύχτα και το Έρεβος, δηλαδή η υλική και η άυλη δύναμη, που γέννησαν τον Πρωτέα ή Πάνα, τον Ήφαιστο, θεό του πυρός (φωτιάς), την Αθηνά, που εκφράζει τη σοφία του δημιουργού και γυναίκα του Ηφαίστου, την Εστία, τη Σελήνη (Εκάτη) και τη Νέμεση, τη θεϊκή δύναμη που διανέμει τα αγαθά της δημιουργίας.

Η δεύτερη γενιά θεών και ευεργετών ηρώων

Η δεύτερη γενιά περιλαμβάνει τον Δία, τον Απόλλωνα, τον Ποσειδώνα, τον Διόνυσο, τον Ηρακλή, την Ήρα και την Άρτεμη.

Θεοί – Ευεργέτες

Τέτοιοι ήταν ο Προμηθέας, που έκλεψε το πύρ από τον Δία και το έδωσε στον άνθρωπο, η Πανδώρα, η πρώτη θνητή γυναίκα, την οποία έπλασαν οι θεοί και την προίκισαν με όλα τα χαρίσματα, δηλαδή ομορφιά, εξυπνάδα, επιδεξιότητα, χάρη και πειθώ, αλλά και με μειονεκτήματα όπως πονηριά, ψέμα, περιέργεια, ανυπομονησία, φιλαργυρία και απερισκεψία. Είναι υπεύθυνη για όλα τα κακά του ανθρώπου.

Επίσης, η Δήμητρα, θεά του σίτου, που έμαθε στους ανθρώπους της οικουμένης την καλλιέργεια της γης.

Κατώτερες θεότητες

Αυτές σχετίζονται με τη φύση και δείχνουν την ευαισθησία των Ελλήνων για το περιβάλλον. Ήταν, θα λέγαμε, θεότητες της οικολογίας.

Οι Έλληνες, για να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη της παλαιάς εποχής που χάθηκε με τον Κατακλυσμό του Ωγύγου (25.000 Π.Ε. περίπου), αλλά και τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα (14.000 Π.Ε. περίπου), δημιούργησαν με τον προφορικό λόγο τον ελληνικό μύθο.

Ο μύθος περιέχει κρυπτογραφημένες αλήθειες από τις προγονικές ρίζες, ώστε να διαιωνισθούν στις επόμενες γενιές και εποχές, όπως λ.χ. οι Εκατόγχειρες, οι Κύκλωπες, οι Τιτάνες, ο Ιαπετός, ο Τριπτόλεμος, ο Πρωτεύς, ο Νηρεύς, οι Νηρηίδες, οι Τρίτωνες, οι Σειρήνες, οι Νύμφες, οι Γοργόνες, η Καλυψώ, η Κίρκη, οι Κένταυροι, οι Αλκυόνες, ο Άτλας, η Αμφιτρίτη, ο Ποσειδών, ο Ηρακλής, ο Θησεύς και χιλιάδες άλλοι.

Τα πρόσωπα και οι ηρωισμοί ή τα παθήματα στους μύθους είναι πραγματικά και ξεπερνούν τη φαντασία του σύγχρονου ανθρώπου. Όμως εκφράζουν συμβολικά ορισμένες κρυμμένες αλήθειες που μόνο ο Έλληνας μπορεί να τις εννοήσει, γιατί πάντα στη ζωή του η κάθε γενιά ή κάποια διήγηση προηγουμένων γενιών έχει περάσει παρόμοια παθήματα. Μέσα από αυτά τα παθήματα, που του έγιναν μαθήματα στο διάβα του χρόνου, απέκτησε γνώσεις, τόλμη, φιλοσοφία και εμπειρίες ζωής.

Το πότε δημιουργήθηκαν οι ελληνικοί μύθοι είναι άδηλο να προσδιοριστεί στον χρόνο και αυτό δείχνει ότι ήταν λαός γηγενής και όχι επήλυδες. Οι εμπειρίες του ανάγονται σε προϊστορικές εποχές, χαμένες στο βάθος του χρόνου, ως μάρτυρας των τεκτονικών καταστροφών και αλλαγών στην περιοχή του.

Οι Νύμφες

Οι Νύμφες ήταν αθάνατες ή θνητές θεές. Οι παραδόσεις αναφέρουν ότι ήταν θυγατέρες του Ωκεανού και μερικές άλλες του Δία. Ήταν πολύ όμορφες και κατοικούσαν στα θεϊκά άλση. Τρέφονταν με αμβροσία, θήλαζαν τους θεούς και τα παιδιά τους και συντρόφευαν τους αθάνατους του Ολύμπου στις περιηγήσεις τους.

Τους άρεσε ο χορός, η ξέγνοιαστη ζωή και η μουσική του αυλού του θεού Πάνα. Γι’ αυτό τον περισσότερο καιρό ζούσαν μαζί του στις βουνοκορφές και στα φαράγγια της ελληνικής γης.

Οι Νύμφες χωρίζονταν σε τέσσερις μεγάλες ενότητες: Ουράνιες, Εναέριες, Επίγειες και Υδάτινες.

Οι Νύμφες που προστάτευαν το νερό, οι Ναϊάδες ή Ναίδες, ζούσαν όσο διαρκούσαν οι πηγές και ήταν προστάτιδές τους.

Οι Νύμφες των δένδρων, οι Δρυάδες ή Αμαδρυάδες, πέθαιναν επίσης όταν πέθαινε ένα δένδρο ή ένα δάσος που προστάτευαν.

Οι Νύμφες των θαλασσών, οι Νηρηίδες, δεν πέθαιναν ποτέ, επειδή η θάλασσα είναι αιώνια.

Οι Ωκεανίδες, οι θυγατέρες του Ωκεανού, ήταν τρεις χιλιάδες.

Οι Νύμφες προστάτευαν τα δάση, τα όρη, τις πεδιάδες, τα σπήλαια, τους ποιμένες, τις πηγές, τα πηγάδια, τις λίμνες και τα ποτάμια, αλλά και όλα τα κινητά και ακίνητα πράγματα και όντα της γης. Στα Ορφικά οι Νύμφες παρομοιάζονταν με το νερό.

Σχολιασμός

1/ Τα αγάλματα των θεών δεν τα προσκυνούσαν οι Έλληνες, όπως οι Χριστιανοί τις εικόνες, ακόμη και τα αντικείμενα των αγίων (παντόφλες, σεντόνι, ζώνη κ.ο.κ.). Τα έφτιαχναν ένεκα καλλιτεχνίας και αγάπης προς την τέχνη.

3/ Είναι ψευδές ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας ήταν ειδωλολάτρες. Καθώς γράφουν οι συγγραφείς, οι αρχαίοι θεοί ήταν πανάρχαιοι βασιλείς που διοικούσαν τον περισσότερο γνωστό τότε κόσμο και, ένεκα της ευεργεσίας τους, οι άνθρωποι τους θεοποίησαν. Γι’ αυτό διέκριναν τον γήινο Δία του Ολύμπου από τον Ουράνιο Δία.

4/ Άξιο προσοχής είναι και ο σεβασμός προς τη φύση, τα έμψυχα και άψυχα δημιουργήματά της. Αυτό σήμερα το έχουμε λησμονήσει χάριν του κέρδους και της απατηλής δήθεν «καλοπέρασης», γιατί και η φύση είναι δημιούργημα της θείας δύναμης.

5/ Ως θαλασσινός αλλά και βουνίσιος λαός είχε θεότητες του Ωκεανού, της θάλασσας και των ορέων, χωρίς να αφήνει κάτι έξω από την προστασία και τα ενδιαφέροντά τους.

6/ Η μυθολογία είναι πάντα νέα και βρίσκεται ενώπιόν μας. Πολλά μπορούμε να μάθουμε από τη μελέτη της μυθολογίας και το πρώτο είναι ο σεβασμός προς τη φύση και το φυσικό περιβάλλον. (21/7/26)

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Σία η «Οσία»,
των μίντια η ιέρεια και ηγερία.
Όχι, δεν μπήκε σε μοναστήρι,
δεν τη δεχόταν η ηγουμένη·
για εκείνη η απουσία από τα μίντια
ήταν αληθινό χαρακίρι.

Μας έλειψε η γνωστή δημοσιογράφος,
λες και ξεκόλλησε απ’ το κανάλι ένας βράχος.
Αισθητή έγινε η σύντομη απουσία της,
ώσπου τυχαία στο Facebook
είδα τη δική της ανακοίνωση,
συνοδευμένη από τη φωτογραφία της.
Το τερπνόν μετά του ωφελίμου·
με χάρη μάς ενημερώνει
πως σύντομα θα επιστρέψει.

Στον ΑΝΤ1 προσεχώς θα εμφανιστεί
και πάλι με το κοινό της θα συνδεθεί.
Οι φίλοι της –και οι πολλοί «μνηστήρες»–
ανυπομονούν να τη δουν ξανά στο γυαλί.

Να είναι κομψή, μα όχι εξεζητημένη,
  πιο ώριμη   πιο ελευθερωμένη

και πιο δυναμική,
στα λαϊκά προβλήματα καλά ενημερωμένη,
έτοιμη να τα αναδείξει
και την κομματοκρατία
χωρίς δισταγμό να ελέγξει.

Από την «καθέδρα» της,
τούτη τη φορά πιο κοντά στον πολίτη,
πιο μαχητική και πιο αυθεντική.
Η «Οσία» ίσως μας εκπλήξει
όταν στον ΑΝΤ1 ξαναρχίσει
τον νέο της αγώνα.

Με το καλό να την υποδεχθούμε,
πιο έμπειρη, πιο ώριμη, πιο μεστή.
Ίσως τώρα να παίζει
το σημαντικότερο χαρτί της διαδρομής της.
Η πορεία της θα κριθεί ξανά,
γιατί ως τώρα υπήρξε αναμφίβολα

λίαν επαρκής.

Υπάρχει, όμως, πάντοτε και το άριστον,
όπως υπάρχουν και οι παρεμβάσεις,
που συχνά γίνονται το δυσάρεστον.

Καλή επιτυχία Σία 
στη νέα σου αρχή.

19 Ιουλίου 2026

Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Αλέξιδος – Για τη μητέρα

«Πώς να αφήσω τη μητέρα μου
και να μη φροντίσω πρώτα να τη σώσω;
Όσοι γνωρίζουν καλά τα θεία
λένε πως τίποτε δεν έχει μεγαλύτερη αξία από τη μητέρα.
Γι’ αυτό και ο πρώτος σοφός
έκτισε ιερό αφιερωμένο στη Μητέρα,
χωρίς να δηλώσει ότι ήταν
μια συγκεκριμένη μητέρα.
Άφησε το όνομα ανοιχτό,
ώστε να συμβολίζει κάθε μητέρα.»

Ο Αλέξης ήταν ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ., από τους Θουρίους της Μεγάλης Ελλάδας (Κάτω Ιταλία), και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Μέσης Κωμωδίας.

Ευριπίδου – Για τον πατέρα

«Τέτοιο νόμο εγώ δεν δέχομαι ποτέ.
Στη μητέρα, που με έφερε στον κόσμο,
είναι δίκαιο να δείχνω
την αγάπη μου για πάντα.
 Να μη δίνω και να δείχνω

Τον πατέρα μου όμως πάντα

Πού’μαι το βλαστάρι του

Πιο πολύ τον αγαπώ

Τ’ ομολογώ μητέρα

Μην κακοκαρδίζεσαι

Με τ’ όνομα του πατέρα

Όλοι με φωνάζουνε

μως και τον πατέρα μου,

Σχολιασμός

Τα αποσπάσματα του Αλέξιδος και του Ευριπίδη   προβάλλουν την αγάπη, τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη προς τους γονείς ως θεμελιώδεις αρετές της ανθρώπινης ζωής. Για τους αρχαίους Έλληνες η τιμή προς τους γονείς δεν ήταν μόνο οικογενειακό καθήκον, αλλά και ηθικός και θρησκευτικός νόμος, του οποίου η παράβαση επέφερε τη θεία νέμεση, που συμβολίζεται με τις Ερινύες.

Στη σύγχρονη εποχή παρατηρείται ότι ορισμένοι νέοι συμπεριφέρονται με ασέβεια προς τους γονείς τους και γενικότερα προς κάθε μορφή αυθεντίας και κοινωνικού κανόνα. Η συμπεριφορά αυτή, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε παραβατικές ή αντικοινωνικές πράξεις, οι οποίες έχουν συνέπειες τόσο για τους ίδιους όσο και για την κοινωνία.

Δεν πρέπει όμως να αποδίδουμε το φαινόμενο αυτό σε μία μόνο αιτία. Η υπερβολική χρήση του κινητού τηλεφώνου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνολογίας μπορεί να περιορίσει την  επικοινωνία μέσα στην οικογένεια και να να αποξενώσει το παιδί από τις ηθικές αξίες . Ωστόσο, η νεανική παραβατικότητα επηρεάζεται και από πολλούς άλλους παράγοντες, όπως η κρίση της οικογένειας, η έλλειψη σωστών προτύπων, οι κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες, η βία που προβάλλεται ως πρότυπο και η ελλιπής καλλιέργεια του ήθους.

Το σημαντικότερο, όμως, πρόβλημα είναι η διάκριση ανάμεσα στην εκπαίδευση και την παιδεία. Η εκπαίδευση μεταδίδει γνώσεις και επαγγελματικές δεξιότητες· η παιδεία, αντίθετα, διαμορφώνει χαρακτήρα, καλλιεργεί την αγάπη, τον σεβασμό, την υπευθυνότητα, τη δικαιοσύνη και την κοινωνική αλληλεγγύη.  

Γι’ αυτό και το διαχρονικό μήνυμα των αρχαίων ποιητών παραμένει επίκαιρο. Η οικογένεια είναι το πρώτο σχολείο του ανθρώπου και οι γονείς οι πρώτοι δάσκαλοι της ζωής. Όταν μέσα στην οικογένεια καλλιεργούνται η αγάπη, ο διάλογος, ο σεβασμός και το παράδειγμα της αρετής, τίθενται οι βάσεις για τη δημιουργία υπεύθυνων πολιτών και μιας κοινωνίας περισσότερο δίκαιης και ανθρώπινης. (18/7/26)

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

According to Eusebius, Suphis (Khufu/Cheops) built the Great Pyramid of Giza. Herodotus records the same tradition.

Rather than dwelling on the subdivisions of the dynasties, I shall proceed to the general conclusions concerning the kings and rulers of Egypt, as presented on page 120 of Manetho’s work.

1. The Greeks in Egypt held authority not as dynastic Pharaohs, but with the consent of the Egyptian people.
2. With very few exceptions, the Pharaohs were Greeks or of Greek descent.
3. The names borne by the Pharaohs that do not appear Greek are so because they were adapted to the popular Egyptian language.
4. What linguist would deny that the names of the Pharaohs Sethos and Hermaios are Greek? And that the eldest son of Sethos (or Aegyptus), who was called Rampses, is none other than Ramses (Ramesses) the Great?
5. Josephus, in his work Against Apion, states that Sethos was also called Aegyptus, while his brother was Danaus.
6. The names of the Pharaohs discussed in our other commentaries have preserved their Greek spelling and pronunciation.
7. According to the historical records, the leprous compatriots of Osarsiph (who later called himself Moses) were expelled from Egypt in 1445 BC by the Greek Pharaohs Sethos and Armais. From that time, the hatred of this people toward the Greeks is said to have begun.
8. During the dynasty of the Rampsides (1200–1085 BC), the great sanctuary of Ammon Zeus was established at Thebes in Egypt.
9. Africanus writes that during the reign of Petubastes, the first Olympic Games were held (776–775 BC).
10. Psammetichus I (664–610 BC) became the popular king of the Egyptians and Ethiopians. He ruled wisely, restored the country’s independence, and revived its cultural heritage. His daughter Nitocris inherited the exalted position of consort and sacred servant of the god Ammon Zeus. Psammetichus and his son Necho liberated the surrounding regions (Ethiopia, Syria, and Palestine) from barbarian invaders (Herodotus 2.152.2). They further strengthened friendly and commercial relations with the cities of the Mediterranean. Necho also attempted to dig a canal linking the Nile with the Red Sea, although the project remained unfinished.
11. These events took place more than three and a half thousand years ago. Today, circumstances have changed. The Greeks were never dogmatic and never harbored hatred toward the Jews. They have consistently lived alongside them in harmony, as was demonstrated during the German Occupation of Greece. These are two historic and long-suffering peoples—small in number, yet exceptionally creative. The Greeks have contributed to humanity primarily in the realm of the spirit, while the Jews have contributed in many ways in the material sphere. Today, Greece and Israel face the same barbaric and authoritarian enemy and are strategic allies for reasons of national survival. Therefore, the Greeks have never allowed the distant past to determine their attitude toward the present, and they regard the alliance between Greece and Israel as both necessary and highly beneficial in our time. (17 July 2026)

Amphiktyon

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Κατά τον Ευσέβιο, ο Σούφης (Χέοψ) έχτισε τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας. Το ίδιο αναφέρει και ο Ηρόδοτος.

Για να μην μακρηγορήσω με τις υποδιαιρέσεις των δυναστειών, θα προχωρήσω στο γενικό συμπέρασμα αναφορικά με τους βασιλείς και κυβερνήτες της Αιγύπτου, όπως επιβεβαιώνεται στη σελίδα 120 του βιβλίου του Μανέθωνα.

1. Οι Έλληνες στην Αίγυπτο είχαν την εξουσία στα χέρια τους, όχι ως δυνάστες Φαραώ, αλλά με τη θέληση του αιγυπτιακού λαού.
2. Οι Φαραώ, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής.
3. Τα ονόματα που είχαν οι Φαραώ και δεν μοιάζουν ελληνικά οφείλονται στο ότι ήταν προσαρμοσμένα στη λαϊκή αιγυπτιακή γλώσσα.
4. Ποιος γλωσσολόγος θα αμφισβητήσει ότι τα ονόματα των Φαραώ «Σεθώς» και «Ερμαίος» δεν είναι ελληνικά; Και ότι ο μεγαλύτερος γιος του Σέθω (ή Αιγύπτου), που ονομαζόταν «Ραμψής», δεν είναι ο Ραμσής ή Ραμψής ο Μέγας;
5. Ο Ιώσηπος, στο έργο «Κατ’ Απίωνος», αναφέρει ότι ο Σέθως ονομαζόταν Αίγυπτος και ο αδελφός του Δαναός.
6. Τα ονόματα των Φαραώ που αναφέρουμε σε άλλα σχόλια κράτησαν την ελληνική γραφή και την προφορά τους.
7. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, τους λωβούς συμπατριώτες του Οσορσήφ (ο οποίος αργότερα αυτοονομάστηκε Μωυσής) έδιωξαν από την Αίγυπτο το 1445 π.Χ. οι Έλληνες Φαραώ Σέθως και Αρμαΐς. Από τότε αρχίζει το μίσος αυτής της φυλής κατά των Ελλήνων.
8. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Ραμψήδων (1200–1085 π.Χ.) ιδρύεται το μεγάλο ιερό του Άμμωνος Διός στη Θήβα της Αιγύπτου.
9. Ο Αφρικανός γράφει ότι επί βασιλείας του Πετουβάτη έγιναν οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες (776–775 π.Χ.).

10.  Ο Ψαμμήτιχος Α΄ (664–610 π.Χ.) έγινε λαοπρόβλητος βασιλιάς των Αιγυπτίων και Αιθιόπων. Κυβέρνησε τη χώρα με σύνεση, έδωσε ανεξαρτησία και αναγέννησε την πολιτιστική κληρονομιά. Η κόρη του Ψαμμήτιχου, η, κληρονόμησε Νικτωκρίς την υψηλή θέση ως σύζυγος και ιερή θεραπαινίδα του θεού Άμμωνος Διός. Ο Ψαμμήτιχος και ο γιος του Νεκώς απελευθέρωσαν τις γύρω περιοχές (Αιθιοπία, Συρία, Παλαιστίνη) από τους βαρβάρους επιδρομείς (Ηρόδοτος 2.152.2). Ανέπτυξαν περισσότερο τις φιλικές και εμπορικές σχέσεις με τις πόλεις της Μεσογείου. Ο Νεκώς, μάλιστα, προσπάθησε να ανοίξει διώρυγα που θα ένωνε τον Νείλο με την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά έμεινε ατέλειωτη.

11.  / Αυτά συνέβαιναν πριν από τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι Έλληνες ποτέ δεν ήταν δογματικοί και ποτέ δεν κράτησαν μίσος προς τους Εβραίους και πάντοτε έζησαν αρμονικά μαζί τους, γεγονός που απέδειξαν και κατά τη Γερμανική Κατοχή. Είναι δύο ιστορικοί, βασανισμένοι λαοί, μικροί μεν, αλλά εξόχως δημιουργικοί. Οι Έλληνες στο πνεύμα και οι Εβραίοι στην ύλη προσφέρουν στον κόσμο ποικιλοτρόπως. Σήμερα Ελλάδα και Ισραήλ αντιμετωπίζουν τον ίδιο βάρβαρο και απολυταρχικό εχθρό και είναι στρατηγικοί σύμμαχοι για λόγους επιβίωσής τους. Επομένως, ποτέ οι Έλληνες δεν επηρεάστηκαν από το παρελθόν και θεωρούν τη συμμαχία Ελλάδας–Ισραήλ αναγκαία και λίαν χρήσιμη στην παρούσα εποχή.(17/7/26)

12.  Αμφικτύων
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

13.  Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

14.  Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

15.  Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The Second Era begins after the fall of the Atlanteans and the establishment of Greek supremacy in the Mediterranean region for the second time, according to the accounts of Aeschylus, Plato, and other classical writers. This was followed by the Flood of Deucalion (approximately 14,000 B.P.). Thereafter, according to the ancient texts, another period of silence in the historical tradition followed, together with another major chronological gap.

Third Era (approximately 7,000–3,300 B.C.)

Many Greeks, who were later deified by the Egyptians, ruled during this period. They were followed by:

1st Proteus. The Egyptians called him Cethes (Ketes) (during the period of the Trojan War). During the reign of Proteus, Paris came to him and was received as his guest. Later Menelaus also came, and was said to have been related to him.

2nd Remphis, son of Proteus.

Subsequently, other kings followed, whose origin was traced to Argos and Mycenae.

Fourth Era – Fourth Dynasty (approximately 3,300–3,100 B.C.)

(Of Greek origin from the city of Thinis.)

According to Manetho, this dynasty lasted 203 years.

Modern historians place the First Dynasty after the Great Flood in Egypt, although not after the Flood of Deucalion. They maintain that this flood occurred around 3500 B.C., rather than 3100 B.C., as stated by Manetho.

According to Africanus, after the Flood the First Dynasty consisted of eight (8) kings who ruled for 253 years. According to Syncellus, after the Flood Minos ruled Egypt together with seven of his descendants for the same period of 253 years.

Minos, son of Minos of Crete, united Upper and Lower Egypt into a single kingdom. He spread the religion of Helios-Ra, introduced phonetic writing and the calendar, and erected monuments in the cities of Abydos, Chelona, and Saqqara.

Homer states that toward the end of the Trojan War, Memnon, King of Ethiopia, arrived together with Egyptian forces as an ally of the Trojans. This account coincides with the chronology of the Trojan War, which is described as the second great civil war among the Greeks, the first being that between the Greeks and the Atlanteans.

During the Trojan War, Minos was reigning in Egypt (the first ruler of the First Dynasty), while his son Memnon ruled Ethiopia.

Minos, also known as Menes (the Thinite), was seized and killed by a hippopotamus.

Athosis, son of Minos, built the royal palace at Memphis. At the same time, he had studied medicine and wrote a treatise on anatomy.

Uenephes built the pyramids at Cochome. During his reign, Egypt was struck by drought and suffered famine, pestilence, and severe starvation.

The Second Dynasty, consisting of nine (9) kings, was likewise of Greek origin, although its rulers bore Egyptian names and came from the city of Thinis.

Herodotus also adds Nitocris. Together they ruled for 297 years. For reasons of brevity, I have not considered it necessary to list all the Greek and Egyptian names.

Third Dynasty

(Beginning in 2686 B.C.)

Its rulers governed for 214 years. They were all Greeks originating from Memphis. They accomplished nothing particularly noteworthy.

Fourth Dynasty

(Beginning in 2613 B.C.)

According to Herodotus, its rulers were Greeks from Memphis. According to Eusebius, the first four dynasties after the Flood ruled for a total of 1,195 years.

For reasons of brevity, I have not considered it necessary to list all the Greek and Egyptian names.

Conclusion

By studying the prehistory of the Mediterranean region, one reaches a conclusion opposite to what has traditionally been taught in schools: namely, that civilization did not come to Greece from the East; rather, the reverse occurred. The Greeks were the first creators of civilization, and all other peoples borrowed it and, according to the author, applied it incorrectly.

(16 July 2026)

Amphiktyon

Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Η δεύτερη εποχή ξεκινά μετά την πτώση των Ατλάντων και την επικράτηση των Ελλήνων στον μεσογειακό χώρο για δεύτερη φορά, σύμφωνα με τις αναφορές του Αισχύλου, του Πλάτωνα και άλλων κλασικών συγγραφέων. Ακολούθησε ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνος (+/- 14.000 Π.Ε.). Στη συνέχεια ακολουθεί νέα σιγή της ιστορικής παράδοσης, σύμφωνα με τα κείμενα, καθώς και νέα μεγάλη χρονολογική διαφορά.

Τρίτη Εποχή (+/- 7.000–3.300 π.Χ.)

Βασίλευσαν πολλοί Έλληνες, οι οποίοι θεοποιήθηκαν από τους Αιγυπτίους. Ακολούθησαν:

1ος Πρωτεύς. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμαζαν Κέτην (εποχή του Τρωικού Πολέμου). Κατά την εποχή της βασιλείας του Πρωτέως, ο Πάρις ήρθε σε αυτόν και φιλοξενήθηκε. Αργότερα ήρθε και ο Μενέλαος, ο οποίος ελέγετο ότι ήταν συγγενής του.

2ος Ρέμφις, γιος του Πρωτέως.

Στη συνέχεια ακολούθησαν άλλοι βασιλείς, οι οποίοι είχαν καταγωγή από το Άργος και τις Μυκήνες.

Τετάρτη Εποχή – 4η Δυναστεία (περίπου 3.300–3.100 π.Χ.)

(Ελληνικής καταγωγής από την πόλη Θύνη.)

Κατά τον Μανέθωνα, η δυναστεία αυτή κράτησε 203 χρόνια.

Οι σύγχρονοι ιστορικοί τοποθετούν την 1η Δυναστεία μετά τον μεγάλο Κατακλυσμό στην Αίγυπτο, όχι όμως εκείνον του Δευκαλίωνος. Θεωρούν ότι αυτός συνέβη περίπου το 3.500 π.Χ., αντί του 3.100 π.Χ. που αναφέρει ο Μανέθων.

Κατά τον Αφρικανό, την 1η Δυναστεία μετά τον Κατακλυσμό κυβέρνησαν οκτώ (8) βασιλείς επί 253 χρόνια. Κατά τον Σύγκελλο, την εποχή μετά τον Κατακλυσμό βασίλευσε στην Αίγυπτο ο Μίνωας και επτά απόγονοί του επί 253 χρόνια.

Ο Μίνωας, γιος του Μίνωα της Κρήτης, ένωσε την Άνω και Κάτω Αίγυπτο σε ενιαίο βασίλειο, διέδωσε τη θρησκεία του Ηλίου-Ρα, τη φωνητική γραφή και το ημερολόγιο, ενώ έκτισε μνημεία στις πόλεις Άβυδο, Χελωνά και Σακκάρα.

Ο Όμηρος αναφέρει ότι προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ήρθε ως σύμμαχος των Τρώων ο βασιλιάς της Αιθιοπίας Μέμνων, μαζί με Αιγυπτίους. Η αναφορά αυτή συμπίπτει με τη χρονολόγηση του Τρωικού Πολέμου, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο δεύτερος μεγάλος εμφύλιος πόλεμος των Ελλήνων, αφού ο πρώτος θεωρείται εκείνος μεταξύ Ελλήνων και Ατλάντων.

Κατά τον Τρωικό Πόλεμο βασίλευε στην Αίγυπτο ο Μίνως (πρώτος κυβερνήτης της πρώτης δυναστείας) και στην Αιθιοπία ο γιος του, ο Μέμνων.

Τον Μίνωα ή Μήνη (Θινίτη) άρπαξε και φόνευσε ένας ιπποπόταμος.

Ο Άθωσις, γιος του Μίνωα, οικοδόμησε τα ανάκτορα στη Μέμφιδα. Παράλληλα είχε σπουδάσει ιατρική και έγραψε βιβλίο ανατομίας.

Ο Ουενέφης έχτισε τις Πυραμίδες στην Κωχώμη. Στην εποχή του η Αίγυπτος επλήγη από ξηρασία και υπέστη λιμούς, λοιμούς και φοβερή πείνα.

Και η δεύτερη δυναστεία, αποτελούμενη από εννέα (9) βασιλείς, ήταν ελληνικής καταγωγής, με αιγυπτιακά ονόματα, προερχόμενη από την πόλη Θίνη.

Ο Ηρόδοτος προσθέτει και τη Νιτωκρίδα. Όλοι μαζί βασίλευσαν επί 297 χρόνια. Για λόγους οικονομίας δεν έκρινα σκόπιμο να παραθέσω όλα τα ελληνικά και αιγυπτιακά ονόματα.

3η Δυναστεία

(Από το 2.686 π.Χ.)

Βασίλευσαν επί 214 χρόνια. Όλοι ήταν Έλληνες, καταγόμενοι από τη Μέμφιδα. Δεν έκαναν κάτι το ιδιαίτερα αξιόλογο.

4η Δυναστεία

(Από το 2.613 π.Χ.)

Κατά τον Ηρόδοτο, οι βασιλείς ήταν Έλληνες από τη Μέμφιδα. Οι τέσσερις δυναστείες μετά τον Κατακλυσμό βασίλευσαν, κατά τον Ευσέβιο, συνολικά 1.195 χρόνια.

Για λόγους οικονομίας δεν έκρινα σκόπιμο να παραθέσω όλα τα ελληνικά και αιγυπτιακά ονόματα.

Συμπέρασμα

Μελετώντας την προϊστορία της περιοχής της Μεσογείου, διαπιστώνει κανείς ότι συμβαίνει το αντίστροφο από αυτό που μας δίδαξαν στα σχολεία· δηλαδή, ο πολιτισμός δεν ήρθε στην Ελλάδα από την Ανατολή, αλλά το αντίθετο. Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι δημιουργοί του πολιτισμού και όλοι οι άλλοι τον δανείστηκαν και, κατά τον συγγραφέα, τον εφάρμοσαν εσφαλμένα.

(16/7/2026)

Αμφικτύων

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org