Αμφικτύων

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Όταν δύο τέως πρωθυπουργοί της ίδιας παράταξης, της Νέας Δημοκρατίας, βγαίνουν δημόσια και κατηγορούν την κυβέρνηση για εσφαλμένες ενέργειες, λάθη και παραλείψεις που θίγουν τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ακεραιότητα της χώρας, τότε πρέπει όλοι να προβληματιστούμε. Όχι για να φιλονικήσουμε και να διασπαστούμε, αλλά για να διορθώσουμε την πορεία μας και να προχωρήσουμε ενωμένοι προς τα εμπρός.

Χθες, στο Πολεμικό Μουσείο, ενώπιον μεγάλου αριθμού παρευρισκομένων, ο κ. Καραμανλής, σε ομιλία του για την επέτειο του ΟΧΙ, είπε τα εξής:

• Ελληνοτουρκικά: Υποστήριξε ότι η Τουρκία ακολουθεί συστηματική στρατηγική αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.
• Διάλογος με την Τουρκία: Άσκησε κριτική στην αντίληψη ότι η αποκλιμάκωση και οι αμοιβαίες υποχωρήσεις αρκούν για την επίλυση των διαφορών.
• Τουρκολιβυκό Μνημόνιο: Χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την κύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, επισημαίνοντας ότι, παρότι δεν παράγει νόμιμα αποτελέσματα, αποτελεί επίδειξη επιρροής και προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων.
• Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου: Τόνισε ότι η υλοποίηση του έργου δεν πρέπει να εξαρτάται από τουρκική άδεια.
• Διεθνές Δίκαιο: Προειδοποίησε για τον κίνδυνο να αντικατασταθεί η εφαρμογή του από το «δίκαιο του ισχυρότερου».

Το κεντρικό μήνυμα της ομιλίας: Κατά τον κ. Καραμανλή, η Ελλάδα πρέπει να υπερασπίζεται σταθερά τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να μην υποτιμά τις επιδιώξεις της Τουρκίας.

Η χώρα μας, από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, έχει αποκτήσει φοβικά σύνδρομα και διστάζει να αντιδράσει ακόμη και εκεί όπου το διεθνές δίκαιο μάς το επιτρέπει.

Αντίθετα, στο διάστημα αυτό, η Τουρκία, η οποία υστερεί σε ορισμένα οπλικά συστήματα αιχμής, όπως η πολεμική μας αεροπορία, με την ικανότατη διπλωματία της και τον εκφοβισμό επί του πεδίου επιτυγχάνει τους σκοπούς της και δημιουργεί συνεχώς τετελεσμένα: με το άκυρο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, με τα θαλάσσια πάρκα, με τη «Γαλάζια Πατρίδα», με τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και, πρόσφατα, με την αμφισβήτηση της δυνατότητας διέλευσης του ηλεκτρικού καλωδίου χωρίς την άδειά της, καθώς και με άλλες αμφισβητήσεις και προκλήσεις της Άγκυρας, στις οποίες δεν αντιδρούμε.

Η Αθήνα αποκοιμήθηκε με τον τακτικό ελιγμό της Τουρκίας περί «ήρεμων νερών» και έδωσε χρόνο και έδαφος στην τουρκική διπλωματία να προχωρήσει μέχρι εδώ. Όμως, καθώς η Τουρκία προχωρεί ακάθεκτη σε μονομερείς ενέργειες που θίγουν πλέον ζωτικά μας συμφέροντα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η πολιτική μας ηγεσία πρέπει να εγερθεί από τον λήθαργο και να δράσει προς κάθε κατεύθυνση.

Γιατί ακριβώς αυτή η πολιτική κατευνασμού μάς οδηγεί σε πόλεμο και όχι η εφαρμογή, εκ μέρους μας, του διεθνούς δικαίου.

Να δηλώσουμε στους συμμάχους και εταίρους μας ότι δεν μπορούν να παίζουν με δύο χαρτιά και ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους.

Όταν η Δύση, της οποίας αποτελούμε μέρος και πυλώνα σταθερότητας, δεν μας στηρίζει πλήρως, πρέπει να αναζητήσουμε στηρίγματα και συμμαχίες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αν τίθεται θέμα ικανής ηγεσίας και υπουργού Εξωτερικών, θα πρέπει να θυσιαστεί αυτός και όχι τα εθνικά μας θέματα.

Και εδώ τίθεται το ερώτημα:

Μετά από τόσα τετελεσμένα που δημιούργησε η Τουρκία, δεν έχει ωριμάσει πλέον ο κατάλληλος χρόνος για να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας βάσει του διεθνούς δικαίου; Για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, την ολοκλήρωση της ελληνοκυπριακής ΑΟΖ και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης;

Προχωρήστε τώρα στην επέκταση των Χ.Υ

Ας διδαχθούμε από την αρχαία και την πρόσφατη ιστορία μας ότι και τότε ήμασταν ολιγάριθμοι, κι όμως νικήσαμε κατά κράτος αυτοκρατορίες και γείραμε την πλάστιγγα της νίκης υπέρ των δυνάμεων της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Δόξα και τιμή στους ένδοξους ήρωες που πολέμησαν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες στη Βόρεια Ήπειρο και είπαν το κοσμοϊστορικό ΟΧΙ και το ‘ΑΕΡΑ»!

(26/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog:http://www.amphiktyon.blogspot.comAmphiktyon Official Site:http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Όταν δύο τέως πρωθυπουργοί της ίδιας παράταξης, της Νέας Δημοκρατίας, βγαίνουν δημόσια και κατηγορούν την κυβέρνηση για εσφαλμένες ενέργειες, λάθη και παραλείψεις που θίγουν τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ακεραιότητα της χώρας, τότε πρέπει όλοι να προβληματιστούμε. Όχι για να φιλονικήσουμε και να διασπαστούμε, αλλά για να διορθώσουμε την πορεία μας και να προχωρήσουμε ενωμένοι προς τα εμπρός.

Χθες, στο Πολεμικό Μουσείο, ενώπιον μεγάλου αριθμού παρευρισκομένων, ο κ. Καραμανλής, σε ομιλία του για την επέτειο του ΟΧΙ, είπε τα εξής:

• Ελληνοτουρκικά: Υποστήριξε ότι η Τουρκία ακολουθεί συστηματική στρατηγική αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.
• Διάλογος με την Τουρκία: Άσκησε κριτική στην αντίληψη ότι η αποκλιμάκωση και οι αμοιβαίες υποχωρήσεις αρκούν για την επίλυση των διαφορών.
• Τουρκολιβυκό Μνημόνιο: Χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την κύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, επισημαίνοντας ότι, παρότι δεν παράγει νόμιμα αποτελέσματα, αποτελεί επίδειξη επιρροής και προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων.
• Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου: Τόνισε ότι η υλοποίηση του έργου δεν πρέπει να εξαρτάται από τουρκική άδεια.
• Διεθνές Δίκαιο: Προειδοποίησε για τον κίνδυνο να αντικατασταθεί η εφαρμογή του από το «δίκαιο του ισχυρότερου».

Το κεντρικό μήνυμα της ομιλίας: Κατά τον κ. Καραμανλή, η Ελλάδα πρέπει να υπερασπίζεται σταθερά τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να μην υποτιμά τις επιδιώξεις της Τουρκίας.

Η χώρα μας, από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, έχει αποκτήσει φοβικά σύνδρομα και διστάζει να αντιδράσει ακόμη και εκεί όπου το διεθνές δίκαιο μάς το επιτρέπει.

Αντίθετα, στο διάστημα αυτό, η Τουρκία, η οποία υστερεί σε ορισμένα οπλικά συστήματα αιχμής, όπως η πολεμική μας αεροπορία, με την ικανότατη διπλωματία της και τον εκφοβισμό επί του πεδίου επιτυγχάνει τους σκοπούς της και δημιουργεί συνεχώς τετελεσμένα: με το άκυρο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, με τα θαλάσσια πάρκα, με τη «Γαλάζια Πατρίδα», με τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και, πρόσφατα, με την αμφισβήτηση της δυνατότητας διέλευσης του ηλεκτρικού καλωδίου χωρίς την άδειά της, καθώς και με άλλες αμφισβητήσεις και προκλήσεις της Άγκυρας, στις οποίες δεν αντιδρούμε.

Η Αθήνα αποκοιμήθηκε με τον τακτικό ελιγμό της Τουρκίας περί «ήρεμων νερών» και έδωσε χρόνο και έδαφος στην τουρκική διπλωματία να προχωρήσει μέχρι εδώ. Όμως, καθώς η Τουρκία προχωρεί ακάθεκτη σε μονομερείς ενέργειες που θίγουν πλέον ζωτικά μας συμφέροντα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η πολιτική μας ηγεσία πρέπει να εγερθεί από τον λήθαργο και να δράσει προς κάθε κατεύθυνση.

Γιατί ακριβώς αυτή η πολιτική κατευνασμού μάς οδηγεί σε πόλεμο και όχι η εφαρμογή, εκ μέρους μας, του διεθνούς δικαίου.

Να δηλώσουμε στους συμμάχους και εταίρους μας ότι δεν μπορούν να παίζουν με δύο χαρτιά και ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους.

Όταν η Δύση, της οποίας αποτελούμε μέρος και πυλώνα σταθερότητας, δεν μας στηρίζει πλήρως, πρέπει να αναζητήσουμε στηρίγματα και συμμαχίες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αν τίθεται θέμα ικανής ηγεσίας και υπουργού Εξωτερικών, θα πρέπει να θυσιαστεί αυτός και όχι τα εθνικά μας θέματα.

Και εδώ τίθεται το ερώτημα:

Μετά από τόσα τετελεσμένα που δημιούργησε η Τουρκία, δεν έχει ωριμάσει πλέον ο κατάλληλος χρόνος για να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας βάσει του διεθνούς δικαίου; Για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, την ολοκλήρωση της ελληνοκυπριακής ΑΟΖ και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης;

Προχωρήστε τώρα στην επέκταση των Χ.Υ

Ας διδαχθούμε από την αρχαία και την πρόσφατη ιστορία μας ότι και τότε ήμασταν ολιγάριθμοι, κι όμως νικήσαμε κατά κράτος αυτοκρατορίες και γείραμε την πλάστιγγα της νίκης υπέρ των δυνάμεων της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Δόξα και τιμή στους ένδοξους ήρωες που πολέμησαν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες στη Βόρεια Ήπειρο και είπαν το κοσμοϊστορικό ΟΧΙ και το ‘ΑΕΡΑ»!

(26/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog:http://www.amphiktyon.blogspot.comAmphiktyon Official Site:http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Όταν δύο τέως πρωθυπουργοί της ίδιας παράταξης, της Νέας Δημοκρατίας, βγαίνουν δημόσια και κατηγορούν την κυβέρνηση για εσφαλμένες ενέργειες, λάθη και παραλείψεις που θίγουν τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ακεραιότητα της χώρας, τότε πρέπει όλοι να προβληματιστούμε. Όχι για να φιλονικήσουμε και να διασπαστούμε, αλλά για να διορθώσουμε την πορεία μας και να προχωρήσουμε ενωμένοι προς τα εμπρός.

Χθες, στο Πολεμικό Μουσείο, ενώπιον μεγάλου αριθμού παρευρισκομένων, ο κ. Καραμανλής, σε ομιλία του για την επέτειο του ΟΧΙ, είπε τα εξής:

• Ελληνοτουρκικά: Υποστήριξε ότι η Τουρκία ακολουθεί συστηματική στρατηγική αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.
• Διάλογος με την Τουρκία: Άσκησε κριτική στην αντίληψη ότι η αποκλιμάκωση και οι αμοιβαίες υποχωρήσεις αρκούν για την επίλυση των διαφορών.
• Τουρκολιβυκό Μνημόνιο: Χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την κύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, επισημαίνοντας ότι, παρότι δεν παράγει νόμιμα αποτελέσματα, αποτελεί επίδειξη επιρροής και προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων.
• Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου: Τόνισε ότι η υλοποίηση του έργου δεν πρέπει να εξαρτάται από τουρκική άδεια.
• Διεθνές Δίκαιο: Προειδοποίησε για τον κίνδυνο να αντικατασταθεί η εφαρμογή του από το «δίκαιο του ισχυρότερου».

Το κεντρικό μήνυμα της ομιλίας: Κατά τον κ. Καραμανλή, η Ελλάδα πρέπει να υπερασπίζεται σταθερά τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να μην υποτιμά τις επιδιώξεις της Τουρκίας.

Η χώρα μας, από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, έχει αποκτήσει φοβικά σύνδρομα και διστάζει να αντιδράσει ακόμη και εκεί όπου το διεθνές δίκαιο μάς το επιτρέπει.

Αντίθετα, στο διάστημα αυτό, η Τουρκία, η οποία υστερεί σε ορισμένα οπλικά συστήματα αιχμής, όπως η πολεμική μας αεροπορία, με την ικανότατη διπλωματία της και τον εκφοβισμό επί του πεδίου επιτυγχάνει τους σκοπούς της και δημιουργεί συνεχώς τετελεσμένα: με το άκυρο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, με τα θαλάσσια πάρκα, με τη «Γαλάζια Πατρίδα», με τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και, πρόσφατα, με την αμφισβήτηση της δυνατότητας διέλευσης του ηλεκτρικού καλωδίου χωρίς την άδειά της, καθώς και με άλλες αμφισβητήσεις και προκλήσεις της Άγκυρας, στις οποίες δεν αντιδρούμε.

Η Αθήνα αποκοιμήθηκε με τον τακτικό ελιγμό της Τουρκίας περί «ήρεμων νερών» και έδωσε χρόνο και έδαφος στην τουρκική διπλωματία να προχωρήσει μέχρι εδώ. Όμως, καθώς η Τουρκία προχωρεί ακάθεκτη σε μονομερείς ενέργειες που θίγουν πλέον ζωτικά μας συμφέροντα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η πολιτική μας ηγεσία πρέπει να εγερθεί από τον λήθαργο και να δράσει προς κάθε κατεύθυνση.

Γιατί ακριβώς αυτή η πολιτική κατευνασμού μάς οδηγεί σε πόλεμο και όχι η εφαρμογή, εκ μέρους μας, του διεθνούς δικαίου.

Να δηλώσουμε στους συμμάχους και εταίρους μας ότι δεν μπορούν να παίζουν με δύο χαρτιά και ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους.

Όταν η Δύση, της οποίας αποτελούμε μέρος και πυλώνα σταθερότητας, δεν μας στηρίζει πλήρως, πρέπει να αναζητήσουμε στηρίγματα και συμμαχίες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αν τίθεται θέμα ικανής ηγεσίας και υπουργού Εξωτερικών, θα πρέπει να θυσιαστεί αυτός και όχι τα εθνικά μας θέματα.

Και εδώ τίθεται το ερώτημα:

Μετά από τόσα τετελεσμένα που δημιούργησε η Τουρκία, δεν έχει ωριμάσει πλέον ο κατάλληλος χρόνος για να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας βάσει του διεθνούς δικαίου; Για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, την ολοκλήρωση της ελληνοκυπριακής ΑΟΖ και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης;

Προχωρήστε τώρα στην επέκταση των Χ.Υ

Ας διδαχθούμε από την αρχαία και την πρόσφατη ιστορία μας ότι και τότε ήμασταν ολιγάριθμοι, κι όμως νικήσαμε κατά κράτος αυτοκρατορίες και γείραμε την πλάστιγγα της νίκης υπέρ των δυνάμεων της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Δόξα και τιμή στους ένδοξους ήρωες που πολέμησαν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες στη Βόρεια Ήπειρο και είπαν το κοσμοϊστορικό ΟΧΙ και το ‘ΑΕΡΑ»!

(26/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

MR. RUBIO, SOCRATES FROM THE PNYX ACCUSES YOU

By Major General (Ret.) K. Ch. Konstantinidis

Mr. Rubio,

Just days after your speech at the Pnyx, where you paid tribute to the principles of democracy and freedom, the U.S. State Department, commenting on the Turkish-Libyan Memorandum, stated:

“We encourage our partners in the Eastern Mediterranean to resolve their maritime differences through good-faith negotiations.”

Does this mean that Greece is being asked to negotiate with those who challenge its rights, on the basis of faits accomplis imposed against it?

Turkey and Libya signed a memorandum that disregards the rights of Greek islands, including Crete, Karpathos and Rhodes. Greece disputes its legality as contrary to the Law of the Sea. Yet, instead of taking a clear position in support of international law, you confine yourselves to general calls for dialogue.

Is this what you call neutrality, Mr. Rubio?

Greece is a steadfast ally of the United States, providing vital strategic facilities, notably Souda Bay in Crete, as well as Alexandroupolis, a gateway to the northbound corridor. Turkey, by contrast, frequently pursues policies that clash with American interests. Yet Washington appears to equate the two sides when Greek rights are at stake.

We are not asking you to replace international justice. We are asking you not to equate the law with unilateral claims — in other words, not to equate the victim with the aggressor. Dialogue cannot mean legitimizing faits accomplis, nor can it turn a country’s rights into an object of coercive negotiation.

And one more question: would the United States accept two foreign countries arbitrarily reaching an agreement at America’s expense, disregarding its rights? If not, why should such conduct be considered acceptable when Greece is concerned?

Mr. Rubio,

The Pnyx is no place for eloquent words without consistency. It is a symbol of democracy and public accountability, where words must ultimately be judged by actions.

Does that remind you of anything, Mr. Rubio? Socrates did not spare the powerful. He questioned them.

And the question today is simple:

Was your speech at the Pnyx a genuine commitment to the principles of freedom and justice, or merely a ceremonial address?

Greece does not ask for favors. It demands respect for international law and consistency from its allies.

The Turkish-Libyan Memorandum does not become lawful through the silence of the powerful. And Greek rights will not be surrendered through diplomatic courtesies.

Regrettably, Mr. Rubio, your words at the Pnyx raised expectations. The current stance of American diplomacy has brought disappointment.

Socrates from the Pnyx still asks you: Where is the consistency between your words and your actions?

24 October 2026

Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Website: http://www.amphiktyon.org

Κύριε Ρούμπιο,

Λίγες ημέρες μετά την ομιλία σας στην Πνύκα, όπου τιμήσατε τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αφορμή το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, δήλωσε:

«Ενθαρρύνουμε τους εταίρους μας στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλύσουν τις θαλάσσιες διαφορές τους μέσω καλόπιστων διαπραγματεύσεων».

Δηλαδή, η Ελλάδα καλείται να διαπραγματευτεί με εκείνους που αμφισβητούν τα δικαιώματά της, πάνω σε τετελεσμένα που δημιούργησαν σε βάρος της;

Η Τουρκία και η Λιβύη υπέγραψαν ένα μνημόνιο που αγνοεί τα δικαιώματα ελληνικών νησιών, όπως η Κρήτη, η Κάρπαθος και η Ρόδος. Η Ελλάδα αμφισβητεί τη νομιμότητά του ως αντίθετου προς το Δίκαιο της Θάλασσας. Κι εσείς, αντί να διατυπώσετε σαφή θέση υπέρ του διεθνούς δικαίου, περιορίζεστε σε γενικόλογες εκκλήσεις για διάλογο.

Αυτό το ονομάζετε ουδετερότητα, κύριε Ρούμπιο;

Η Ελλάδα είναι σταθερός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και προσφέρει στρατηγικές διευκολύνσεις ζωτικής σημασίας, με επίκεντρο τη Σούδα στην Κρήτη και την Αλεξανδρούπολη πύλη του κάθετου διαδρόμου προς βοράν. Η Τουρκία, αντίθετα, ακολουθεί συχνά πολιτική που συγκρούεται με αμερικανικές επιλογές. Κι όμως, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να εξισώνει τις δύο πλευρές, όταν διακυβεύονται ελληνικά δικαιώματα.

Δεν σας ζητούμε να υποκαταστήσετε τη διεθνή δικαιοσύνη. Σας ζητούμε να μην εξισώνετε το δίκαιο με τις μονομερείς διεκδικήσεις,δηλαδή το μύμα με το θύτη. Ο διάλογος δεν μπορεί να σημαίνει νομιμοποίηση τετελεσμένων ούτε να μετατρέπει τα δικαιώματα μιας χώρας σε αντικείμενο εκβιαστικής διαπραγμάτευσης.

Και κάτι ακόμη: θα δεχόσασταν οι Ηνωμένες Πολιτείες δύο τρίτες χώρες να συμφωνήσουν αυθαίρετα σε βάρος των δικών σας δικαιωμάτων; Αν όχι, γιατί να θεωρείται αυτό αποδεκτό όταν αφορά την Ελλάδα;

Κύριε Ρούμπιο,

Η Πνύκα δεν προσφέρεται για ωραίους λόγους χωρίς συνέπεια. Εκεί όπου γεννήθηκε η δημοκρατική δημόσια κριτική, τα λόγια κρίνονται από τις πράξεις.

Σας θυμίζει κάτι αυτό, κύριε Ρούμπιο; Ο Σωκράτης δεν χαριζόταν στους ισχυρούς. Τους έθετε ερωτήματα.

Και το ερώτημα σήμερα είναι απλό:

Ήταν η ομιλία σας στην Πνύκα δέσμευση στις αρχές της ελευθερίας και του δικαίου ή απλώς ένας πανηγυρικός λόγος;

Η Ελλάδα δεν ζητεί χάρη. Απαιτεί σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και συνέπεια από τους συμμάχους της.

Το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο δεν γίνεται νόμιμο με τη σιωπή των ισχυρών. Και τα ελληνικά δικαιώματα δεν εκχωρούνται με διπλωματικές φιλοφρονήσεις.

Κρίμα, κύριε Ρούμπιο. Με τα λόγια σας στην Πνύκα δημιουργήσατε προσδοκίες. Με τη σημερινή στάση της αμερικανικής διπλωματίας προκαλείτε απογοήτευση.

Ο Σωκράτης από την Πνύκα εξακολουθεί να σας ρωτά: πού βρίσκεται η συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις σας; ( 24/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΚΥΡΙΕ ΡΟΥΜΠΙΟ, Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΝΥΚΑ ΣΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ

Κύριε Ρούμπιο,

Λίγες ημέρες μετά την ομιλία σας στην Πνύκα, όπου τιμήσατε τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αφορμή το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, δήλωσε:

«Ενθαρρύνουμε τους εταίρους μας στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλύσουν τις θαλάσσιες διαφορές τους μέσω καλόπιστων διαπραγματεύσεων».

Δηλαδή, η Ελλάδα καλείται να διαπραγματευτεί με εκείνους που αμφισβητούν τα δικαιώματά της, πάνω σε τετελεσμένα που δημιούργησαν σε βάρος της;

Η Τουρκία και η Λιβύη υπέγραψαν ένα μνημόνιο που αγνοεί τα δικαιώματα ελληνικών νησιών, όπως η Κρήτη, η Κάρπαθος και η Ρόδος. Η Ελλάδα αμφισβητεί τη νομιμότητά του ως αντίθετου προς το Δίκαιο της Θάλασσας. Κι εσείς, αντί να διατυπώσετε σαφή θέση υπέρ του διεθνούς δικαίου, περιορίζεστε σε γενικόλογες εκκλήσεις για διάλογο.

Αυτό το ονομάζετε ουδετερότητα, κύριε Ρούμπιο;

Η Ελλάδα είναι σταθερός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και προσφέρει στρατηγικές διευκολύνσεις ζωτικής σημασίας, με επίκεντρο τη Σούδα στην Κρήτη και την Αλεξανδρούπολη πύλη του κάθετου διαδρόμου προς βοράν. Η Τουρκία, αντίθετα, ακολουθεί συχνά πολιτική που συγκρούεται με αμερικανικές επιλογές. Κι όμως, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να εξισώνει τις δύο πλευρές, όταν διακυβεύονται ελληνικά δικαιώματα.

Δεν σας ζητούμε να υποκαταστήσετε τη διεθνή δικαιοσύνη. Σας ζητούμε να μην εξισώνετε το δίκαιο με τις μονομερείς διεκδικήσεις,δηλαδή το μύμα με το θύτη. Ο διάλογος δεν μπορεί να σημαίνει νομιμοποίηση τετελεσμένων ούτε να μετατρέπει τα δικαιώματα μιας χώρας σε αντικείμενο εκβιαστικής διαπραγμάτευσης.

Και κάτι ακόμη: θα δεχόσασταν οι Ηνωμένες Πολιτείες δύο τρίτες χώρες να συμφωνήσουν αυθαίρετα σε βάρος των δικών σας δικαιωμάτων; Αν όχι, γιατί να θεωρείται αυτό αποδεκτό όταν αφορά την Ελλάδα;

Κύριε Ρούμπιο,

Η Πνύκα δεν προσφέρεται για ωραίους λόγους χωρίς συνέπεια. Εκεί όπου γεννήθηκε η δημοκρατική δημόσια κριτική, τα λόγια κρίνονται από τις πράξεις.

Σας θυμίζει κάτι αυτό, κύριε Ρούμπιο; Ο Σωκράτης δεν χαριζόταν στους ισχυρούς. Τους έθετε ερωτήματα.

Και το ερώτημα σήμερα είναι απλό:

Ήταν η ομιλία σας στην Πνύκα δέσμευση στις αρχές της ελευθερίας και του δικαίου ή απλώς ένας πανηγυρικός λόγος;

Η Ελλάδα δεν ζητεί χάρη. Απαιτεί σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και συνέπεια από τους συμμάχους της.

Το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο δεν γίνεται νόμιμο με τη σιωπή των ισχυρών. Και τα ελληνικά δικαιώματα δεν εκχωρούνται με διπλωματικές φιλοφρονήσεις.

Κρίμα, κύριε Ρούμπιο. Με τα λόγια σας στην Πνύκα δημιουργήσατε προσδοκίες. Με τη σημερινή στάση της αμερικανικής διπλωματίας προκαλείτε απογοήτευση.

Ο Σωκράτης από την Πνύκα εξακολουθεί να σας ρωτά: πού βρίσκεται η συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις σας; ( 24/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Κύριε Ρούμπιο,

Λίγες ημέρες μετά την ομιλία σας στην Πνύκα, όπου τιμήσατε τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αφορμή το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, δήλωσε:

«Ενθαρρύνουμε τους εταίρους μας στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλύσουν τις θαλάσσιες διαφορές τους μέσω καλόπιστων διαπραγματεύσεων».

Δηλαδή, η Ελλάδα καλείται να διαπραγματευτεί με εκείνους που αμφισβητούν τα δικαιώματά της, πάνω σε τετελεσμένα που δημιούργησαν σε βάρος της;

Η Τουρκία και η Λιβύη υπέγραψαν ένα μνημόνιο που αγνοεί τα δικαιώματα ελληνικών νησιών, όπως η Κρήτη, η Κάρπαθος και η Ρόδος. Η Ελλάδα αμφισβητεί τη νομιμότητά του ως αντίθετου προς το Δίκαιο της Θάλασσας. Κι εσείς, αντί να διατυπώσετε σαφή θέση υπέρ του διεθνούς δικαίου, περιορίζεστε σε γενικόλογες εκκλήσεις για διάλογο.

Αυτό το ονομάζετε ουδετερότητα, κύριε Ρούμπιο;

Η Ελλάδα είναι σταθερός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και προσφέρει στρατηγικές διευκολύνσεις ζωτικής σημασίας, με επίκεντρο τη Σούδα στην Κρήτη και την Αλεξανδρούπολη πύλη του κάθετου διαδρόμου προς βοράν. Η Τουρκία, αντίθετα, ακολουθεί συχνά πολιτική που συγκρούεται με αμερικανικές επιλογές. Κι όμως, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να εξισώνει τις δύο πλευρές, όταν διακυβεύονται ελληνικά δικαιώματα.

Δεν σας ζητούμε να υποκαταστήσετε τη διεθνή δικαιοσύνη. Σας ζητούμε να μην εξισώνετε το δίκαιο με τις μονομερείς διεκδικήσεις,δηλαδή το μύμα με το θύτη. Ο διάλογος δεν μπορεί να σημαίνει νομιμοποίηση τετελεσμένων ούτε να μετατρέπει τα δικαιώματα μιας χώρας σε αντικείμενο εκβιαστικής διαπραγμάτευσης.

Και κάτι ακόμη: θα δεχόσασταν οι Ηνωμένες Πολιτείες δύο τρίτες χώρες να συμφωνήσουν αυθαίρετα σε βάρος των δικών σας δικαιωμάτων; Αν όχι, γιατί να θεωρείται αυτό αποδεκτό όταν αφορά την Ελλάδα;

Κύριε Ρούμπιο,

Η Πνύκα δεν προσφέρεται για ωραίους λόγους χωρίς συνέπεια. Εκεί όπου γεννήθηκε η δημοκρατική δημόσια κριτική, τα λόγια κρίνονται από τις πράξεις.

Σας θυμίζει κάτι αυτό, κύριε Ρούμπιο; Ο Σωκράτης δεν χαριζόταν στους ισχυρούς. Τους έθετε ερωτήματα.

Και το ερώτημα σήμερα είναι απλό:

Ήταν η ομιλία σας στην Πνύκα δέσμευση στις αρχές της ελευθερίας και του δικαίου ή απλώς ένας πανηγυρικός λόγος;

Η Ελλάδα δεν ζητεί χάρη. Απαιτεί σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και συνέπεια από τους συμμάχους της.

Το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο δεν γίνεται νόμιμο με τη σιωπή των ισχυρών. Και τα ελληνικά δικαιώματα δεν εκχωρούνται με διπλωματικές φιλοφρονήσεις.

Κρίμα, κύριε Ρούμπιο. Με τα λόγια σας στην Πνύκα δημιουργήσατε προσδοκίες. Με τη σημερινή στάση της αμερικανικής διπλωματίας προκαλείτε απογοήτευση.

Ο Σωκράτης από την Πνύκα εξακολουθεί να σας ρωτά: πού βρίσκεται η συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις σας; ( 24/10/26)

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Η νεότερη επιστήμη, αντί να επιδοθεί στην έρευνα του ανθρώπου και στην εμβάθυνση σ’ αυτόν, προκειμένου να τον γνωρίσει καλύτερα και να τον κατανοήσει, ακολουθεί την αντίθετη πορεία. Αντί να τον διαμορφώσει, να τον βελτιώσει συναισθηματικά και πνευματικά και να τον καταστήσει τελειότερο, οι νεότεροι επιστήμονες εγκατέλειψαν τον άνθρωπο στη διάκριση των παθών του, τα οποία, εξ ενστίκτου αλλά και λόγω της φυσικής του ατέλειας, τον επηρεάζουν, τον κατευθύνουν, τον συγκλονίζουν και τον κυβερνούν.

Δεν παραδειγματίστηκαν από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι πρώτοι χάραξαν, με τρόπο αξιοθαύμαστο, τον δρόμο της διερεύνησης των προβλημάτων των ατόμων και των κοινωνιών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος, ο Αναξαγόρας, ο Ηράκλειτος, ο Πυθαγόρας, ο Εμπεδοκλής, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και άλλοι Έλληνες σοφοί της αρχαιότητας.

Η νεότερη επιστήμη αδιαφορεί για τον άνθρωπο, τόσο για την ψυχική του υγεία όσο και για την πνευματική και ηθική του διαπαιδαγώγηση. Τα αποτελέσματα είναι ορατά στον καθένα. Οι κοινωνίες έχουν μεταβληθεί σε ζούγκλες.

Από τα προσωπικά μου βιώματα, ύστερα από σχεδόν έναν αιώνα ζωής, διαπιστώνω ότι η κατάσταση, σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες, είναι χειρίστη και δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη που επικρατούσε πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σήμερα ουδείς δύναται να γνωρίζει πού θα οδηγήσει η αλματώδης έρευνα σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα υπό την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αλλά και οι ενεργειακές μεγακρίσεις, η απότομη αύξηση των τιμών και η μείωση της παγκόσμιας παραγωγής εκτιμάται από ειδικούς ότι θα έχουν ολέθριες συνέπειες για τον παγκόσμιο πληθυσμό.

Μήπως, λοιπόν, οι κρίσεις αυτές και οι σχεδόν αναίτιοι πόλεμοι δεν είναι τυχαίοι, αλλά προσχεδιασμένοι με σκοπό τη μείωση του πληθυσμού;

Ο άνθρωπος αποδεικνύεται ένα ανόητο πλάσμα, που αδυνατεί να συμβιώσει αρμονικά, όπως συμβαίνει με όλα τα όντα επί της Γης.

Αλλά και η επιστήμη σήμερα αντιμετωπίζει την τρομερή αλήθεια ότι η Φύση, η Δημιουργία, δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένη να αποκαλύψει ολόκληρη την αλήθεια και να την εμπιστευθεί στον ανώριμο άνθρωπο.

Ο άνθρωπος, που δημιούργησε αυτό το σπουδαίο επίτευγμα, την Τεχνητή Νοημοσύνη, δεν γνωρίζει ακόμη πώς να τη χρησιμοποιήσει, καθώς φοβάται μήπως αυτή αποδειχθεί αιτία καταστροφής του.

Διότι δεν είναι μόνο τα πυρηνικά όπλα και η μόλυνση του περιβάλλοντος που τον απειλούν, αλλά και τα βιολογικά όπλα, οι κυβερνοεπιθέσεις, οι επιδημίες, οι πόλεμοι, οι γενοκτονίες και πολλά άλλα.

Ο άνθρωπος, αυτό το ανόητο ον της Δημιουργίας, θεώρησε ότι θα μπορούσε να αποκαλύψει τα μυστικά της και να γίνει θεός. Δεν είναι τυχαίο ότι επαίρεται πως έγινε Υπεράνθρωπος (superman) και πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στον κόσμο, έχοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μέγιστη δύναμη που κρατεί στα χέρια του ο πρόεδρος των ΗΠΑ, κ. Τραμπ.

Το φοβερό είναι ότι, όσο προχωρεί ο άνθρωπος στην έρευνα, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η αδυναμία του να ελέγξει ακόμη και τα δημιουργήματα που έχει επιτύχει έως σήμερα. Και ενώ θα περίμενε κανείς, με τόσο μεγάλη τεχνολογική πρόοδο, να είχαν βελτιωθεί οι συνθήκες διαβίωσής του, παρουσιάζεται τον τελευταίο καιρό ακριβώς το αντίθετο. Συνεχώς προχωρούμε στον κατήφορο και στο χάος.

Καθώς ο άνθρωπος είναι γέννημα της Δημιουργίας, είναι παρανοϊκό να θέλει να συλλάβει τα μυστικά της. Όπως είπε και ο Πίνδαρος: «Μάνα θνητή τον γέννησε».

Ιδού, λοιπόν, το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ανθρωπότητα με την ιλιγγιώδη ανάπτυξη του τεχνικού και μηχανικού πολιτισμού μας.

Και δεν γνωρίζει πλέον κανείς ποιους πρέπει πρώτα να οικτίρει και να λυπάται: τη νεότερη επιστήμη και τους επιστήμονες, οι οποίοι, εκτραπέντες από τον προορισμό τους, οδήγησαν την ανθρωπότητα στα σημερινά φοβερά αδιέξοδα, ή την ίδια την ανθρωπότητα, η οποία είχε την ατυχία, κατά τους νεότερους χρόνους, να έχει ως πνευματικούς ηγέτες εκείνους που προετοίμασαν τα σημερινά φοβερά αδιέξοδα;

Οι πολιτικοί νάνοι και τα ανδρείκελα της σύγχρονης εξουσίας στερούνται φρονήσεως, ανδρείας, δικαιοσύνης και σωφροσύνης.

Τώρα, μάλιστα, με την Τεχνητή Νοημοσύνη, γεννάται και ο φόβος μήπως αυτή, κάποια στιγμή, στραφεί εναντίον του ανθρώπου, θεωρώντας το ανθρώπινο γένος ανάξιο και ευτελές και θελήσει να το τιμωρήσει.

 «Μέτρον πάντων Άνθρωπος»(Πρωταγόρας)

Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τον άνθρωπο ως το σημαντικότερο αντικείμενο της φιλοσοφικής αναζήτησης και πίστευαν ότι η πραγματική του αξία δεν βρίσκεται μόνο στη γνώση, στη δύναμη ή στα υλικά επιτεύγματα, αλλά κυρίως στην καλλιέργεια του πνεύματος, στην ηθική τελείωση και στην κατάκτηση της σοφίας.

 (24/10/26

Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Τότε ήμουν 10 ετών μαθητής της 1^ης τάξεως του οκταταξίου Γυμνασίου της Κυπαρισσίας . Το πρωί χτύπησαν οι σειρήνες και εν ριπή οφθαλμού πέρασε το μήνυμα: «Πολεμο- Πόλεμος » Πήγαμε στο σχολείο και    μας είπαν  να συγκεντρωθούμε στην «Αγία Τριάδα», την εκκλησία στην επάνω πόλη κοντά στο σχολείο μας. Οι καθηγητές μας πήγαν στα κέντρα επιστράτευσης και έμειναν μόνο οι γυναίκες καθηγήτριες και ο διευθυντής. Καθώς θυμάμαι εκείνη την ημέρα δεν κάναμε σχολείο .  Είχαμε μαζευτεί  πολλά παιδιά  στο προαύλιο της εκκλησίας , ενώ γίνονταν και  ομιλίες για τον πόλεμο και την νίκη από διαφόρους . Ξαφνικά ακούμε βόμβο αεροπλάνων να έρχεται από το Ιόνιο πέλαγος και σε λίγο βλέπουμε σμήνη αεροπλάνων να πετάνε σε μεγάλο ύψος προς βορράν  σε σχηματισμούς . Τα θεωρήσαμε Ελληνικά  και  ξεσπάσαμε σε  ζητωκραυγές,  νομίζοντας ότι πάνε να βομβαρδίσουν την Ιταλία,  ενώ όλα έδειχναν ότι ήταν ιταλικά και πετούσαν προς βορράν. Ήταν τόσο ο ενθουσιασμός μας ώστε αν κάποιος ειδήμων μας έλεγε ότι είναι Ιταλικά θα τον γιουχάραμε. Το βράδυ πληροφορηθήκαμε ότι βομβαρδίστηκε η Πάτρα με αρκετούς νεκρούς και μεγάλες καταστροφές. Και να σκεφθείτε ότι στην Πάτρα υπήρχε  Ιταλική κοινότητα και οι Πατρινοί είχαν ισχυρή ιταλική πολιτιστική επίδραση ιδιαίτερα στη μουσική και στη γλώσσα. Μετά από λίγες ημέρες βομβάρδισαν και την Κυπαρισσία με λίγα θύματα. Επειδή στο λιμάνι της  πόλης  είχε εξοκείλει λόγω θαλασσοταραχής  το βαπόρι  «Αγία Ζώνη»   είχε γίνει μόνιμος στόχος της Ιταλικής αεροπορίας, Το σπίτι μας ήταν στην παραλία και κάθε φορά που βομβάρδιζαν οι Ιταλοί  εμείς κρυβόμαστε στον ελαιώνα. Φοβόμαστε την αστοχία των Ιταλών που ποτέ δεν βρήκαν το στόχο  . Αργότερα ,  οι Γερμανοί χτύπησαν  την «Αγία Ζώνη»  με  Στουκας και σχεδόν  την μισοβύθισαν, αλλά έμεινε το κουφάρι της για πολλά χρόνια.  . Παντού επικρατούσε ενθουσιασμός και χαρά λες και είχαμε νικήσει . Οι νέοι έτρεχαν με το χαμόγελο στα χείλη στο σιδηροδρομικό σταθμό προς Καλαμάτα να  καταταγούν  στο 12^ον Σύνταγμα.  Ολες τις ημέρες του πολέμου  το σχολείο της Κυπαρισσίας υπολειτουργούσε λόγω ελλείψεως καθηγητών. Τα νικηφόρα νέα τα μαθαίναμε από τις καμπάνες που χτυπούσαν δαιμονισμένα όταν έπεφτε κάποια πόλη της Βορείου Ηπείρου . Ο πατέρας μου εκδότης της εφημερίδας   ΑΓΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ» έκανε έκτακτη.  έκδοση με τον πόλεμο σε μονόστηλο. Τα     παγκόσμια νέα τα μαθαίναμε από την αθηναϊκή   εφημερίδα «ΑΣΥΡΜΑΤΟΣ» που έπαιρνε ο πατέρας μου  Από την 28^η Οκτωβρίου και μετά χάσαμε την παιδική μας νεότητα και αθωότητα και γίναμε άνδρες .Αντί για παιχνίδι παρακολουθούσαμε με αγωνία τις νικηφόρες  επιχειρήσεις του στρατού μας και αργότερα των Γερμανών και Συμμάχων, Συχνά δεχόμαστε   εξογκωμένες πληροφορίες από φήμες. Και τότε οργίαζε η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα της 5^ης Φάλαγγας   από διάφορα κέντρα  . Και τότε δρούσαν  πράκτορες Ιταλοί και Γερμανοί που έρριχαν τις διαδόσεις  για να κάμψουν το ηθικό μας . Παράλληλα, άρχισαν να σπανίζουν και τα τρόφιμα γιατί πήγαιναν για το στρατό μας στην Αλβανία και άρχισαν να λειτουργούν τα λαικά συσσίτια . Τα λιγοστά αυτοκίνητα είχαν επιταχθεί ακόμη και τα ζώα (άλογα και μουλάρια) και η ζωή μας άρχισε να γίνεται λιτή ,  σκληρή και ανώμαλη . Κρύβαμε τα φώτα με φούμο  και κάναμε συσκότιση και στα τζάμια βάλαμε  ταινίες για την προστασία μας από θραύσματα σε περίπτωση βομβαριρδισμού. Μια ενδόμυχη αγωνία μας κατείχε για την τελική  έκβαση του πολέμου γιατί η Ιταλία ήταν τότε πανίσχυρη και εμείς διαθέταμε  υπεροχή μόνο στην λεβεντιά και στο υψηλό ηθικό μας. Τότε είχαμε πλήρη ΕΝΟΤΗΤΑ και ΣΥΜΠΝΟΙΑ και αυτή μας έσωσε από χειρότερα δεινά. Το πρώτο μας μέλημα ήταν η νίκη του στρατού μας. Τότε δεν φανταζόμαστε πόση παγκόσμια  επίδραση θα είχε στην εξέλιξη του πολέμου . Για μας ήταν ένα φυσιολογικό γεγονός. Τότε  η φυλή μας  ξαναζούσε τις ένδοξες σελίδες των Θερμοπυλών, του Μαραθώνα, της Σαλαμίνας , το Σούλι κλπ  όπου οι ολίγοι και ελεύθεροι στο φρόνημα δεν μετρήσαμε τους πολυάριθμους  εχθρούς και τους αριθμούς των όπλων   και οι γονείς και τα μεταλύτερα αδέλφια μας είπαν το    ΟΧΙ στον   εισβολέα , έστω και αν οι αριθμοί ήταν για μας λίαν δυσμενείς .

.Έτσι  βίωσα τις πρώτες ώρες και  ημέρες το  Κοσμοϊστορικό ΟΧΙ  (28 Οκτωβρίου 2024)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Τότε ήμουν 10 ετών μαθητής της 1^ης τάξεως του οκταταξίου Γυμνασίου της Κυπαρισσίας . Το πρωί χτύπησαν οι σειρήνες και εν ριπή οφθαλμού πέρασε το μήνυμα: «Πολεμο- Πόλεμος » Πήγαμε στο σχολείο και    μας είπαν  να συγκεντρωθούμε στην «Αγία Τριάδα», την εκκλησία στην επάνω πόλη κοντά στο σχολείο μας. Οι καθηγητές μας πήγαν στα κέντρα επιστράτευσης και έμειναν μόνο οι γυναίκες καθηγήτριες και ο διευθυντής. Καθώς θυμάμαι εκείνη την ημέρα δεν κάναμε σχολείο .  Είχαμε μαζευτεί  πολλά παιδιά  στο προαύλιο της εκκλησίας , ενώ γίνονταν και  ομιλίες για τον πόλεμο και την νίκη από διαφόρους . Ξαφνικά ακούμε βόμβο αεροπλάνων να έρχεται από το Ιόνιο πέλαγος και σε λίγο βλέπουμε σμήνη αεροπλάνων να πετάνε σε μεγάλο ύψος προς βορράν  σε σχηματισμούς . Τα θεωρήσαμε Ελληνικά  και  ξεσπάσαμε σε  ζητωκραυγές,  νομίζοντας ότι πάνε να βομβαρδίσουν την Ιταλία,  ενώ όλα έδειχναν ότι ήταν ιταλικά και πετούσαν προς βορράν. Ήταν τόσο ο ενθουσιασμός μας ώστε αν κάποιος ειδήμων μας έλεγε ότι είναι Ιταλικά θα τον γιουχάραμε. Το βράδυ πληροφορηθήκαμε ότι βομβαρδίστηκε η Πάτρα με αρκετούς νεκρούς και μεγάλες καταστροφές. Και να σκεφθείτε ότι στην Πάτρα υπήρχε  Ιταλική κοινότητα και οι Πατρινοί είχαν ισχυρή ιταλική πολιτιστική επίδραση ιδιαίτερα στη μουσική και στη γλώσσα. Μετά από λίγες ημέρες βομβάρδισαν και την Κυπαρισσία με λίγα θύματα. Επειδή στο λιμάνι της  πόλης  είχε εξοκείλει λόγω θαλασσοταραχής  το βαπόρι  «Αγία Ζώνη»   είχε γίνει μόνιμος στόχος της Ιταλικής αεροπορίας, Το σπίτι μας ήταν στην παραλία και κάθε φορά που βομβάρδιζαν οι Ιταλοί  εμείς κρυβόμαστε στον ελαιώνα. Φοβόμαστε την αστοχία των Ιταλών που ποτέ δεν βρήκαν το στόχο  . Αργότερα ,  οι Γερμανοί χτύπησαν  την «Αγία Ζώνη»  με  Στουκας και σχεδόν  την μισοβύθισαν, αλλά έμεινε το κουφάρι της για πολλά χρόνια.  . Παντού επικρατούσε ενθουσιασμός και χαρά λες και είχαμε νικήσει . Οι νέοι έτρεχαν με το χαμόγελο στα χείλη στο σιδηροδρομικό σταθμό προς Καλαμάτα να  καταταγούν  στο 12^ον Σύνταγμα.  Ολες τις ημέρες του πολέμου  το σχολείο της Κυπαρισσίας υπολειτουργούσε λόγω ελλείψεως καθηγητών. Τα νικηφόρα νέα τα μαθαίναμε από τις καμπάνες που χτυπούσαν δαιμονισμένα όταν έπεφτε κάποια πόλη της Βορείου Ηπείρου . Ο πατέρας μου εκδότης της εφημερίδας   ΑΓΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ» έκανε έκτακτη.  έκδοση με τον πόλεμο σε μονόστηλο. Τα     παγκόσμια νέα τα μαθαίναμε από την αθηναϊκή   εφημερίδα «ΑΣΥΡΜΑΤΟΣ» που έπαιρνε ο πατέρας μου  Από την 28^η Οκτωβρίου και μετά χάσαμε την παιδική μας νεότητα και αθωότητα και γίναμε άνδρες .Αντί για παιχνίδι παρακολουθούσαμε με αγωνία τις νικηφόρες  επιχειρήσεις του στρατού μας και αργότερα των Γερμανών και Συμμάχων, Συχνά δεχόμαστε   εξογκωμένες πληροφορίες από φήμες. Και τότε οργίαζε η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα της 5^ης Φάλαγγας   από διάφορα κέντρα  . Και τότε δρούσαν  πράκτορες Ιταλοί και Γερμανοί που έρριχαν τις διαδόσεις  για να κάμψουν το ηθικό μας . Παράλληλα, άρχισαν να σπανίζουν και τα τρόφιμα γιατί πήγαιναν για το στρατό μας στην Αλβανία και άρχισαν να λειτουργούν τα λαικά συσσίτια . Τα λιγοστά αυτοκίνητα είχαν επιταχθεί ακόμη και τα ζώα (άλογα και μουλάρια) και η ζωή μας άρχισε να γίνεται λιτή ,  σκληρή και ανώμαλη . Κρύβαμε τα φώτα με φούμο  και κάναμε συσκότιση και στα τζάμια βάλαμε  ταινίες για την προστασία μας από θραύσματα σε περίπτωση βομβαριρδισμού. Μια ενδόμυχη αγωνία μας κατείχε για την τελική  έκβαση του πολέμου γιατί η Ιταλία ήταν τότε πανίσχυρη και εμείς διαθέταμε  υπεροχή μόνο στην λεβεντιά και στο υψηλό ηθικό μας. Τότε είχαμε πλήρη ΕΝΟΤΗΤΑ και ΣΥΜΠΝΟΙΑ και αυτή μας έσωσε από χειρότερα δεινά. Το πρώτο μας μέλημα ήταν η νίκη του στρατού μας. Τότε δεν φανταζόμαστε πόση παγκόσμια  επίδραση θα είχε στην εξέλιξη του πολέμου . Για μας ήταν ένα φυσιολογικό γεγονός. Τότε  η φυλή μας  ξαναζούσε τις ένδοξες σελίδες των Θερμοπυλών, του Μαραθώνα, της Σαλαμίνας , το Σούλι κλπ  όπου οι ολίγοι και ελεύθεροι στο φρόνημα δεν μετρήσαμε τους πολυάριθμους  εχθρούς και τους αριθμούς των όπλων   και οι γονείς και τα μεταλύτερα αδέλφια μας είπαν το    ΟΧΙ στον   εισβολέα , έστω και αν οι αριθμοί ήταν για μας λίαν δυσμενείς .

.Έτσι  βίωσα τις πρώτες ώρες και  ημέρες το  Κοσμοϊστορικό ΟΧΙ  (28 Οκτωβρίου 2024)