Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

(Γενιές των θεών – κατώτερες θεότητες – νύμφες κ.ά.)

Η πρώτη γενιά συμβολικών θεοτήτων

Οι Έλληνες δεν ήταν ειδωλολάτρες, όπως τους είχαν κατηγορήσει για να τους εξοντώσουν. Οι Έλληνες θεοί(έξη θεοί –έξη θεές) ήταν ιδέες, ενώ άλλοι ήταν πανάρχαιοι βασιλείς που, επειδή ευεργέτησαν τον κόσμο, με τον χρόνο θεοποιήθηκαν.

Οι πρώιμοι θεοί τους ήταν η Νύχτα και το Έρεβος, δηλαδή η υλική και η άυλη δύναμη, που γέννησαν τον Πρωτέα ή Πάνα, τον Ήφαιστο, θεό του πυρός (φωτιάς), την Αθηνά, που εκφράζει τη σοφία του δημιουργού και γυναίκα του Ηφαίστου, την Εστία, τη Σελήνη (Εκάτη) και τη Νέμεση, τη θεϊκή δύναμη που διανέμει τα αγαθά της δημιουργίας.

Η δεύτερη γενιά θεών και ευεργετών ηρώων

Η δεύτερη γενιά περιλαμβάνει τον Δία, τον Απόλλωνα, τον Ποσειδώνα, τον Διόνυσο, τον Ηρακλή, την Ήρα και την Άρτεμη.

Θεοί – Ευεργέτες

Τέτοιοι ήταν ο Προμηθέας, που έκλεψε το πύρ από τον Δία και το έδωσε στον άνθρωπο, η Πανδώρα, η πρώτη θνητή γυναίκα, την οποία έπλασαν οι θεοί και την προίκισαν με όλα τα χαρίσματα, δηλαδή ομορφιά, εξυπνάδα, επιδεξιότητα, χάρη και πειθώ, αλλά και με μειονεκτήματα όπως πονηριά, ψέμα, περιέργεια, ανυπομονησία, φιλαργυρία και απερισκεψία. Είναι υπεύθυνη για όλα τα κακά του ανθρώπου.

Επίσης, η Δήμητρα, θεά του σίτου, που έμαθε στους ανθρώπους της οικουμένης την καλλιέργεια της γης.

Κατώτερες θεότητες

Αυτές σχετίζονται με τη φύση και δείχνουν την ευαισθησία των Ελλήνων για το περιβάλλον. Ήταν, θα λέγαμε, θεότητες της οικολογίας.

Οι Έλληνες, για να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη της παλαιάς εποχής που χάθηκε με τον Κατακλυσμό του Ωγύγου (25.000 Π.Ε. περίπου), αλλά και τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα (14.000 Π.Ε. περίπου), δημιούργησαν με τον προφορικό λόγο τον ελληνικό μύθο.

Ο μύθος περιέχει κρυπτογραφημένες αλήθειες από τις προγονικές ρίζες, ώστε να διαιωνισθούν στις επόμενες γενιές και εποχές, όπως λ.χ. οι Εκατόγχειρες, οι Κύκλωπες, οι Τιτάνες, ο Ιαπετός, ο Τριπτόλεμος, ο Πρωτεύς, ο Νηρεύς, οι Νηρηίδες, οι Τρίτωνες, οι Σειρήνες, οι Νύμφες, οι Γοργόνες, η Καλυψώ, η Κίρκη, οι Κένταυροι, οι Αλκυόνες, ο Άτλας, η Αμφιτρίτη, ο Ποσειδών, ο Ηρακλής, ο Θησεύς και χιλιάδες άλλοι.

Τα πρόσωπα και οι ηρωισμοί ή τα παθήματα στους μύθους είναι πραγματικά και ξεπερνούν τη φαντασία του σύγχρονου ανθρώπου. Όμως εκφράζουν συμβολικά ορισμένες κρυμμένες αλήθειες που μόνο ο Έλληνας μπορεί να τις εννοήσει, γιατί πάντα στη ζωή του η κάθε γενιά ή κάποια διήγηση προηγουμένων γενιών έχει περάσει παρόμοια παθήματα. Μέσα από αυτά τα παθήματα, που του έγιναν μαθήματα στο διάβα του χρόνου, απέκτησε γνώσεις, τόλμη, φιλοσοφία και εμπειρίες ζωής.

Το πότε δημιουργήθηκαν οι ελληνικοί μύθοι είναι άδηλο να προσδιοριστεί στον χρόνο και αυτό δείχνει ότι ήταν λαός γηγενής και όχι επήλυδες. Οι εμπειρίες του ανάγονται σε προϊστορικές εποχές, χαμένες στο βάθος του χρόνου, ως μάρτυρας των τεκτονικών καταστροφών και αλλαγών στην περιοχή του.

Οι Νύμφες

Οι Νύμφες ήταν αθάνατες ή θνητές θεές. Οι παραδόσεις αναφέρουν ότι ήταν θυγατέρες του Ωκεανού και μερικές άλλες του Δία. Ήταν πολύ όμορφες και κατοικούσαν στα θεϊκά άλση. Τρέφονταν με αμβροσία, θήλαζαν τους θεούς και τα παιδιά τους και συντρόφευαν τους αθάνατους του Ολύμπου στις περιηγήσεις τους.

Τους άρεσε ο χορός, η ξέγνοιαστη ζωή και η μουσική του αυλού του θεού Πάνα. Γι’ αυτό τον περισσότερο καιρό ζούσαν μαζί του στις βουνοκορφές και στα φαράγγια της ελληνικής γης.

Οι Νύμφες χωρίζονταν σε τέσσερις μεγάλες ενότητες: Ουράνιες, Εναέριες, Επίγειες και Υδάτινες.

Οι Νύμφες που προστάτευαν το νερό, οι Ναϊάδες ή Ναίδες, ζούσαν όσο διαρκούσαν οι πηγές και ήταν προστάτιδές τους.

Οι Νύμφες των δένδρων, οι Δρυάδες ή Αμαδρυάδες, πέθαιναν επίσης όταν πέθαινε ένα δένδρο ή ένα δάσος που προστάτευαν.

Οι Νύμφες των θαλασσών, οι Νηρηίδες, δεν πέθαιναν ποτέ, επειδή η θάλασσα είναι αιώνια.

Οι Ωκεανίδες, οι θυγατέρες του Ωκεανού, ήταν τρεις χιλιάδες.

Οι Νύμφες προστάτευαν τα δάση, τα όρη, τις πεδιάδες, τα σπήλαια, τους ποιμένες, τις πηγές, τα πηγάδια, τις λίμνες και τα ποτάμια, αλλά και όλα τα κινητά και ακίνητα πράγματα και όντα της γης. Στα Ορφικά οι Νύμφες παρομοιάζονταν με το νερό.

Σχολιασμός

1/ Τα αγάλματα των θεών δεν τα προσκυνούσαν οι Έλληνες, όπως οι Χριστιανοί τις εικόνες, ακόμη και τα αντικείμενα των αγίων (παντόφλες, σεντόνι, ζώνη κ.ο.κ.). Τα έφτιαχναν ένεκα καλλιτεχνίας και αγάπης προς την τέχνη.

3/ Είναι ψευδές ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας ήταν ειδωλολάτρες. Καθώς γράφουν οι συγγραφείς, οι αρχαίοι θεοί ήταν πανάρχαιοι βασιλείς που διοικούσαν τον περισσότερο γνωστό τότε κόσμο και, ένεκα της ευεργεσίας τους, οι άνθρωποι τους θεοποίησαν. Γι’ αυτό διέκριναν τον γήινο Δία του Ολύμπου από τον Ουράνιο Δία.

4/ Άξιο προσοχής είναι και ο σεβασμός προς τη φύση, τα έμψυχα και άψυχα δημιουργήματά της. Αυτό σήμερα το έχουμε λησμονήσει χάριν του κέρδους και της απατηλής δήθεν «καλοπέρασης», γιατί και η φύση είναι δημιούργημα της θείας δύναμης.

5/ Ως θαλασσινός αλλά και βουνίσιος λαός είχε θεότητες του Ωκεανού, της θάλασσας και των ορέων, χωρίς να αφήνει κάτι έξω από την προστασία και τα ενδιαφέροντά τους.

6/ Η μυθολογία είναι πάντα νέα και βρίσκεται ενώπιόν μας. Πολλά μπορούμε να μάθουμε από τη μελέτη της μυθολογίας και το πρώτο είναι ο σεβασμός προς τη φύση και το φυσικό περιβάλλον. (21/7/26)

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Σία η «Οσία»,
των μίντια η ιέρεια και ηγερία.
Όχι, δεν μπήκε σε μοναστήρι,
δεν τη δεχόταν η ηγουμένη·
για εκείνη η απουσία από τα μίντια
ήταν αληθινό χαρακίρι.

Μας έλειψε η γνωστή δημοσιογράφος,
λες και ξεκόλλησε απ’ το κανάλι ένας βράχος.
Αισθητή έγινε η σύντομη απουσία της,
ώσπου τυχαία στο Facebook
είδα τη δική της ανακοίνωση,
συνοδευμένη από τη φωτογραφία της.
Το τερπνόν μετά του ωφελίμου·
με χάρη μάς ενημερώνει
πως σύντομα θα επιστρέψει.

Στον ΑΝΤ1 προσεχώς θα εμφανιστεί
και πάλι με το κοινό της θα συνδεθεί.
Οι φίλοι της –και οι πολλοί «μνηστήρες»–
ανυπομονούν να τη δουν ξανά στο γυαλί.

Να είναι κομψή, μα όχι εξεζητημένη,
  πιο ώριμη   πιο ελευθερωμένη

και πιο δυναμική,
στα λαϊκά προβλήματα καλά ενημερωμένη,
έτοιμη να τα αναδείξει
και την κομματοκρατία
χωρίς δισταγμό να ελέγξει.

Από την «καθέδρα» της,
τούτη τη φορά πιο κοντά στον πολίτη,
πιο μαχητική και πιο αυθεντική.
Η «Οσία» ίσως μας εκπλήξει
όταν στον ΑΝΤ1 ξαναρχίσει
τον νέο της αγώνα.

Με το καλό να την υποδεχθούμε,
πιο έμπειρη, πιο ώριμη, πιο μεστή.
Ίσως τώρα να παίζει
το σημαντικότερο χαρτί της διαδρομής της.
Η πορεία της θα κριθεί ξανά,
γιατί ως τώρα υπήρξε αναμφίβολα

λίαν επαρκής.

Υπάρχει, όμως, πάντοτε και το άριστον,
όπως υπάρχουν και οι παρεμβάσεις,
που συχνά γίνονται το δυσάρεστον.

Καλή επιτυχία Σία 
στη νέα σου αρχή.

19 Ιουλίου 2026

Αμφικτύων

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Αλέξιδος – Για τη μητέρα

«Πώς να αφήσω τη μητέρα μου
και να μη φροντίσω πρώτα να τη σώσω;
Όσοι γνωρίζουν καλά τα θεία
λένε πως τίποτε δεν έχει μεγαλύτερη αξία από τη μητέρα.
Γι’ αυτό και ο πρώτος σοφός
έκτισε ιερό αφιερωμένο στη Μητέρα,
χωρίς να δηλώσει ότι ήταν
μια συγκεκριμένη μητέρα.
Άφησε το όνομα ανοιχτό,
ώστε να συμβολίζει κάθε μητέρα.»

Ο Αλέξης ήταν ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ., από τους Θουρίους της Μεγάλης Ελλάδας (Κάτω Ιταλία), και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Μέσης Κωμωδίας.

Ευριπίδου – Για τον πατέρα

«Τέτοιο νόμο εγώ δεν δέχομαι ποτέ.
Στη μητέρα, που με έφερε στον κόσμο,
είναι δίκαιο να δείχνω
την αγάπη μου για πάντα.
 Να μη δίνω και να δείχνω

Τον πατέρα μου όμως πάντα

Πού’μαι το βλαστάρι του

Πιο πολύ τον αγαπώ

Τ’ ομολογώ μητέρα

Μην κακοκαρδίζεσαι

Με τ’ όνομα του πατέρα

Όλοι με φωνάζουνε

μως και τον πατέρα μου,

Σχολιασμός

Τα αποσπάσματα του Αλέξιδος και του Ευριπίδη   προβάλλουν την αγάπη, τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη προς τους γονείς ως θεμελιώδεις αρετές της ανθρώπινης ζωής. Για τους αρχαίους Έλληνες η τιμή προς τους γονείς δεν ήταν μόνο οικογενειακό καθήκον, αλλά και ηθικός και θρησκευτικός νόμος, του οποίου η παράβαση επέφερε τη θεία νέμεση, που συμβολίζεται με τις Ερινύες.

Στη σύγχρονη εποχή παρατηρείται ότι ορισμένοι νέοι συμπεριφέρονται με ασέβεια προς τους γονείς τους και γενικότερα προς κάθε μορφή αυθεντίας και κοινωνικού κανόνα. Η συμπεριφορά αυτή, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε παραβατικές ή αντικοινωνικές πράξεις, οι οποίες έχουν συνέπειες τόσο για τους ίδιους όσο και για την κοινωνία.

Δεν πρέπει όμως να αποδίδουμε το φαινόμενο αυτό σε μία μόνο αιτία. Η υπερβολική χρήση του κινητού τηλεφώνου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνολογίας μπορεί να περιορίσει την  επικοινωνία μέσα στην οικογένεια και να να αποξενώσει το παιδί από τις ηθικές αξίες . Ωστόσο, η νεανική παραβατικότητα επηρεάζεται και από πολλούς άλλους παράγοντες, όπως η κρίση της οικογένειας, η έλλειψη σωστών προτύπων, οι κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες, η βία που προβάλλεται ως πρότυπο και η ελλιπής καλλιέργεια του ήθους.

Το σημαντικότερο, όμως, πρόβλημα είναι η διάκριση ανάμεσα στην εκπαίδευση και την παιδεία. Η εκπαίδευση μεταδίδει γνώσεις και επαγγελματικές δεξιότητες· η παιδεία, αντίθετα, διαμορφώνει χαρακτήρα, καλλιεργεί την αγάπη, τον σεβασμό, την υπευθυνότητα, τη δικαιοσύνη και την κοινωνική αλληλεγγύη.  

Γι’ αυτό και το διαχρονικό μήνυμα των αρχαίων ποιητών παραμένει επίκαιρο. Η οικογένεια είναι το πρώτο σχολείο του ανθρώπου και οι γονείς οι πρώτοι δάσκαλοι της ζωής. Όταν μέσα στην οικογένεια καλλιεργούνται η αγάπη, ο διάλογος, ο σεβασμός και το παράδειγμα της αρετής, τίθενται οι βάσεις για τη δημιουργία υπεύθυνων πολιτών και μιας κοινωνίας περισσότερο δίκαιης και ανθρώπινης. (18/7/26)

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

According to Eusebius, Suphis (Khufu/Cheops) built the Great Pyramid of Giza. Herodotus records the same tradition.

Rather than dwelling on the subdivisions of the dynasties, I shall proceed to the general conclusions concerning the kings and rulers of Egypt, as presented on page 120 of Manetho’s work.

1. The Greeks in Egypt held authority not as dynastic Pharaohs, but with the consent of the Egyptian people.
2. With very few exceptions, the Pharaohs were Greeks or of Greek descent.
3. The names borne by the Pharaohs that do not appear Greek are so because they were adapted to the popular Egyptian language.
4. What linguist would deny that the names of the Pharaohs Sethos and Hermaios are Greek? And that the eldest son of Sethos (or Aegyptus), who was called Rampses, is none other than Ramses (Ramesses) the Great?
5. Josephus, in his work Against Apion, states that Sethos was also called Aegyptus, while his brother was Danaus.
6. The names of the Pharaohs discussed in our other commentaries have preserved their Greek spelling and pronunciation.
7. According to the historical records, the leprous compatriots of Osarsiph (who later called himself Moses) were expelled from Egypt in 1445 BC by the Greek Pharaohs Sethos and Armais. From that time, the hatred of this people toward the Greeks is said to have begun.
8. During the dynasty of the Rampsides (1200–1085 BC), the great sanctuary of Ammon Zeus was established at Thebes in Egypt.
9. Africanus writes that during the reign of Petubastes, the first Olympic Games were held (776–775 BC).
10. Psammetichus I (664–610 BC) became the popular king of the Egyptians and Ethiopians. He ruled wisely, restored the country’s independence, and revived its cultural heritage. His daughter Nitocris inherited the exalted position of consort and sacred servant of the god Ammon Zeus. Psammetichus and his son Necho liberated the surrounding regions (Ethiopia, Syria, and Palestine) from barbarian invaders (Herodotus 2.152.2). They further strengthened friendly and commercial relations with the cities of the Mediterranean. Necho also attempted to dig a canal linking the Nile with the Red Sea, although the project remained unfinished.
11. These events took place more than three and a half thousand years ago. Today, circumstances have changed. The Greeks were never dogmatic and never harbored hatred toward the Jews. They have consistently lived alongside them in harmony, as was demonstrated during the German Occupation of Greece. These are two historic and long-suffering peoples—small in number, yet exceptionally creative. The Greeks have contributed to humanity primarily in the realm of the spirit, while the Jews have contributed in many ways in the material sphere. Today, Greece and Israel face the same barbaric and authoritarian enemy and are strategic allies for reasons of national survival. Therefore, the Greeks have never allowed the distant past to determine their attitude toward the present, and they regard the alliance between Greece and Israel as both necessary and highly beneficial in our time. (17 July 2026)

Amphiktyon

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Κατά τον Ευσέβιο, ο Σούφης (Χέοψ) έχτισε τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας. Το ίδιο αναφέρει και ο Ηρόδοτος.

Για να μην μακρηγορήσω με τις υποδιαιρέσεις των δυναστειών, θα προχωρήσω στο γενικό συμπέρασμα αναφορικά με τους βασιλείς και κυβερνήτες της Αιγύπτου, όπως επιβεβαιώνεται στη σελίδα 120 του βιβλίου του Μανέθωνα.

1. Οι Έλληνες στην Αίγυπτο είχαν την εξουσία στα χέρια τους, όχι ως δυνάστες Φαραώ, αλλά με τη θέληση του αιγυπτιακού λαού.
2. Οι Φαραώ, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής.
3. Τα ονόματα που είχαν οι Φαραώ και δεν μοιάζουν ελληνικά οφείλονται στο ότι ήταν προσαρμοσμένα στη λαϊκή αιγυπτιακή γλώσσα.
4. Ποιος γλωσσολόγος θα αμφισβητήσει ότι τα ονόματα των Φαραώ «Σεθώς» και «Ερμαίος» δεν είναι ελληνικά; Και ότι ο μεγαλύτερος γιος του Σέθω (ή Αιγύπτου), που ονομαζόταν «Ραμψής», δεν είναι ο Ραμσής ή Ραμψής ο Μέγας;
5. Ο Ιώσηπος, στο έργο «Κατ’ Απίωνος», αναφέρει ότι ο Σέθως ονομαζόταν Αίγυπτος και ο αδελφός του Δαναός.
6. Τα ονόματα των Φαραώ που αναφέρουμε σε άλλα σχόλια κράτησαν την ελληνική γραφή και την προφορά τους.
7. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, τους λωβούς συμπατριώτες του Οσορσήφ (ο οποίος αργότερα αυτοονομάστηκε Μωυσής) έδιωξαν από την Αίγυπτο το 1445 π.Χ. οι Έλληνες Φαραώ Σέθως και Αρμαΐς. Από τότε αρχίζει το μίσος αυτής της φυλής κατά των Ελλήνων.
8. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Ραμψήδων (1200–1085 π.Χ.) ιδρύεται το μεγάλο ιερό του Άμμωνος Διός στη Θήβα της Αιγύπτου.
9. Ο Αφρικανός γράφει ότι επί βασιλείας του Πετουβάτη έγιναν οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες (776–775 π.Χ.).

10.  Ο Ψαμμήτιχος Α΄ (664–610 π.Χ.) έγινε λαοπρόβλητος βασιλιάς των Αιγυπτίων και Αιθιόπων. Κυβέρνησε τη χώρα με σύνεση, έδωσε ανεξαρτησία και αναγέννησε την πολιτιστική κληρονομιά. Η κόρη του Ψαμμήτιχου, η, κληρονόμησε Νικτωκρίς την υψηλή θέση ως σύζυγος και ιερή θεραπαινίδα του θεού Άμμωνος Διός. Ο Ψαμμήτιχος και ο γιος του Νεκώς απελευθέρωσαν τις γύρω περιοχές (Αιθιοπία, Συρία, Παλαιστίνη) από τους βαρβάρους επιδρομείς (Ηρόδοτος 2.152.2). Ανέπτυξαν περισσότερο τις φιλικές και εμπορικές σχέσεις με τις πόλεις της Μεσογείου. Ο Νεκώς, μάλιστα, προσπάθησε να ανοίξει διώρυγα που θα ένωνε τον Νείλο με την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά έμεινε ατέλειωτη.

11.  / Αυτά συνέβαιναν πριν από τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι Έλληνες ποτέ δεν ήταν δογματικοί και ποτέ δεν κράτησαν μίσος προς τους Εβραίους και πάντοτε έζησαν αρμονικά μαζί τους, γεγονός που απέδειξαν και κατά τη Γερμανική Κατοχή. Είναι δύο ιστορικοί, βασανισμένοι λαοί, μικροί μεν, αλλά εξόχως δημιουργικοί. Οι Έλληνες στο πνεύμα και οι Εβραίοι στην ύλη προσφέρουν στον κόσμο ποικιλοτρόπως. Σήμερα Ελλάδα και Ισραήλ αντιμετωπίζουν τον ίδιο βάρβαρο και απολυταρχικό εχθρό και είναι στρατηγικοί σύμμαχοι για λόγους επιβίωσής τους. Επομένως, ποτέ οι Έλληνες δεν επηρεάστηκαν από το παρελθόν και θεωρούν τη συμμαχία Ελλάδας–Ισραήλ αναγκαία και λίαν χρήσιμη στην παρούσα εποχή.(17/7/26)

12.  Αμφικτύων
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

13.  Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

14.  Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

15.  Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

The Second Era begins after the fall of the Atlanteans and the establishment of Greek supremacy in the Mediterranean region for the second time, according to the accounts of Aeschylus, Plato, and other classical writers. This was followed by the Flood of Deucalion (approximately 14,000 B.P.). Thereafter, according to the ancient texts, another period of silence in the historical tradition followed, together with another major chronological gap.

Third Era (approximately 7,000–3,300 B.C.)

Many Greeks, who were later deified by the Egyptians, ruled during this period. They were followed by:

1st Proteus. The Egyptians called him Cethes (Ketes) (during the period of the Trojan War). During the reign of Proteus, Paris came to him and was received as his guest. Later Menelaus also came, and was said to have been related to him.

2nd Remphis, son of Proteus.

Subsequently, other kings followed, whose origin was traced to Argos and Mycenae.

Fourth Era – Fourth Dynasty (approximately 3,300–3,100 B.C.)

(Of Greek origin from the city of Thinis.)

According to Manetho, this dynasty lasted 203 years.

Modern historians place the First Dynasty after the Great Flood in Egypt, although not after the Flood of Deucalion. They maintain that this flood occurred around 3500 B.C., rather than 3100 B.C., as stated by Manetho.

According to Africanus, after the Flood the First Dynasty consisted of eight (8) kings who ruled for 253 years. According to Syncellus, after the Flood Minos ruled Egypt together with seven of his descendants for the same period of 253 years.

Minos, son of Minos of Crete, united Upper and Lower Egypt into a single kingdom. He spread the religion of Helios-Ra, introduced phonetic writing and the calendar, and erected monuments in the cities of Abydos, Chelona, and Saqqara.

Homer states that toward the end of the Trojan War, Memnon, King of Ethiopia, arrived together with Egyptian forces as an ally of the Trojans. This account coincides with the chronology of the Trojan War, which is described as the second great civil war among the Greeks, the first being that between the Greeks and the Atlanteans.

During the Trojan War, Minos was reigning in Egypt (the first ruler of the First Dynasty), while his son Memnon ruled Ethiopia.

Minos, also known as Menes (the Thinite), was seized and killed by a hippopotamus.

Athosis, son of Minos, built the royal palace at Memphis. At the same time, he had studied medicine and wrote a treatise on anatomy.

Uenephes built the pyramids at Cochome. During his reign, Egypt was struck by drought and suffered famine, pestilence, and severe starvation.

The Second Dynasty, consisting of nine (9) kings, was likewise of Greek origin, although its rulers bore Egyptian names and came from the city of Thinis.

Herodotus also adds Nitocris. Together they ruled for 297 years. For reasons of brevity, I have not considered it necessary to list all the Greek and Egyptian names.

Third Dynasty

(Beginning in 2686 B.C.)

Its rulers governed for 214 years. They were all Greeks originating from Memphis. They accomplished nothing particularly noteworthy.

Fourth Dynasty

(Beginning in 2613 B.C.)

According to Herodotus, its rulers were Greeks from Memphis. According to Eusebius, the first four dynasties after the Flood ruled for a total of 1,195 years.

For reasons of brevity, I have not considered it necessary to list all the Greek and Egyptian names.

Conclusion

By studying the prehistory of the Mediterranean region, one reaches a conclusion opposite to what has traditionally been taught in schools: namely, that civilization did not come to Greece from the East; rather, the reverse occurred. The Greeks were the first creators of civilization, and all other peoples borrowed it and, according to the author, applied it incorrectly.

(16 July 2026)

Amphiktyon

Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Η δεύτερη εποχή ξεκινά μετά την πτώση των Ατλάντων και την επικράτηση των Ελλήνων στον μεσογειακό χώρο για δεύτερη φορά, σύμφωνα με τις αναφορές του Αισχύλου, του Πλάτωνα και άλλων κλασικών συγγραφέων. Ακολούθησε ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνος (+/- 14.000 Π.Ε.). Στη συνέχεια ακολουθεί νέα σιγή της ιστορικής παράδοσης, σύμφωνα με τα κείμενα, καθώς και νέα μεγάλη χρονολογική διαφορά.

Τρίτη Εποχή (+/- 7.000–3.300 π.Χ.)

Βασίλευσαν πολλοί Έλληνες, οι οποίοι θεοποιήθηκαν από τους Αιγυπτίους. Ακολούθησαν:

1ος Πρωτεύς. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμαζαν Κέτην (εποχή του Τρωικού Πολέμου). Κατά την εποχή της βασιλείας του Πρωτέως, ο Πάρις ήρθε σε αυτόν και φιλοξενήθηκε. Αργότερα ήρθε και ο Μενέλαος, ο οποίος ελέγετο ότι ήταν συγγενής του.

2ος Ρέμφις, γιος του Πρωτέως.

Στη συνέχεια ακολούθησαν άλλοι βασιλείς, οι οποίοι είχαν καταγωγή από το Άργος και τις Μυκήνες.

Τετάρτη Εποχή – 4η Δυναστεία (περίπου 3.300–3.100 π.Χ.)

(Ελληνικής καταγωγής από την πόλη Θύνη.)

Κατά τον Μανέθωνα, η δυναστεία αυτή κράτησε 203 χρόνια.

Οι σύγχρονοι ιστορικοί τοποθετούν την 1η Δυναστεία μετά τον μεγάλο Κατακλυσμό στην Αίγυπτο, όχι όμως εκείνον του Δευκαλίωνος. Θεωρούν ότι αυτός συνέβη περίπου το 3.500 π.Χ., αντί του 3.100 π.Χ. που αναφέρει ο Μανέθων.

Κατά τον Αφρικανό, την 1η Δυναστεία μετά τον Κατακλυσμό κυβέρνησαν οκτώ (8) βασιλείς επί 253 χρόνια. Κατά τον Σύγκελλο, την εποχή μετά τον Κατακλυσμό βασίλευσε στην Αίγυπτο ο Μίνωας και επτά απόγονοί του επί 253 χρόνια.

Ο Μίνωας, γιος του Μίνωα της Κρήτης, ένωσε την Άνω και Κάτω Αίγυπτο σε ενιαίο βασίλειο, διέδωσε τη θρησκεία του Ηλίου-Ρα, τη φωνητική γραφή και το ημερολόγιο, ενώ έκτισε μνημεία στις πόλεις Άβυδο, Χελωνά και Σακκάρα.

Ο Όμηρος αναφέρει ότι προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ήρθε ως σύμμαχος των Τρώων ο βασιλιάς της Αιθιοπίας Μέμνων, μαζί με Αιγυπτίους. Η αναφορά αυτή συμπίπτει με τη χρονολόγηση του Τρωικού Πολέμου, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο δεύτερος μεγάλος εμφύλιος πόλεμος των Ελλήνων, αφού ο πρώτος θεωρείται εκείνος μεταξύ Ελλήνων και Ατλάντων.

Κατά τον Τρωικό Πόλεμο βασίλευε στην Αίγυπτο ο Μίνως (πρώτος κυβερνήτης της πρώτης δυναστείας) και στην Αιθιοπία ο γιος του, ο Μέμνων.

Τον Μίνωα ή Μήνη (Θινίτη) άρπαξε και φόνευσε ένας ιπποπόταμος.

Ο Άθωσις, γιος του Μίνωα, οικοδόμησε τα ανάκτορα στη Μέμφιδα. Παράλληλα είχε σπουδάσει ιατρική και έγραψε βιβλίο ανατομίας.

Ο Ουενέφης έχτισε τις Πυραμίδες στην Κωχώμη. Στην εποχή του η Αίγυπτος επλήγη από ξηρασία και υπέστη λιμούς, λοιμούς και φοβερή πείνα.

Και η δεύτερη δυναστεία, αποτελούμενη από εννέα (9) βασιλείς, ήταν ελληνικής καταγωγής, με αιγυπτιακά ονόματα, προερχόμενη από την πόλη Θίνη.

Ο Ηρόδοτος προσθέτει και τη Νιτωκρίδα. Όλοι μαζί βασίλευσαν επί 297 χρόνια. Για λόγους οικονομίας δεν έκρινα σκόπιμο να παραθέσω όλα τα ελληνικά και αιγυπτιακά ονόματα.

3η Δυναστεία

(Από το 2.686 π.Χ.)

Βασίλευσαν επί 214 χρόνια. Όλοι ήταν Έλληνες, καταγόμενοι από τη Μέμφιδα. Δεν έκαναν κάτι το ιδιαίτερα αξιόλογο.

4η Δυναστεία

(Από το 2.613 π.Χ.)

Κατά τον Ηρόδοτο, οι βασιλείς ήταν Έλληνες από τη Μέμφιδα. Οι τέσσερις δυναστείες μετά τον Κατακλυσμό βασίλευσαν, κατά τον Ευσέβιο, συνολικά 1.195 χρόνια.

Για λόγους οικονομίας δεν έκρινα σκόπιμο να παραθέσω όλα τα ελληνικά και αιγυπτιακά ονόματα.

Συμπέρασμα

Μελετώντας την προϊστορία της περιοχής της Μεσογείου, διαπιστώνει κανείς ότι συμβαίνει το αντίστροφο από αυτό που μας δίδαξαν στα σχολεία· δηλαδή, ο πολιτισμός δεν ήρθε στην Ελλάδα από την Ανατολή, αλλά το αντίθετο. Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι δημιουργοί του πολιτισμού και όλοι οι άλλοι τον δανείστηκαν και, κατά τον συγγραφέα, τον εφάρμοσαν εσφαλμένα.

(16/7/2026)

Αμφικτύων

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Manetho refers to Horus and the remaining nine rulers of the First Dynasty as demigods. He further states that the gods of Olympus were originally human beings who ruled over the Greek people and the other nations of the Mediterranean and, in the course of time, were deified.

Apion the Grammarian, who wrote the History of Egypt, states that at the time when Anubis was the ruler of Egypt, Inachus was king of Argos.

As the reader will observe from the two articles that follow, the majority of the kings and rulers of Egypt, with very few exceptions, were Greeks or Egyptians of Greek descent. Their names, as happens in every country even today, were altered by the local inhabitants and adapted to the language of each people.

(15 July 2026)

Amphiktyon

Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Author – Member of the Society of Greek Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Παρατήρηση μεταφραστικής επιμέλειας: Για ιστορικά και ακαδημαϊκά κείμενα στα αγγλικά, ο βαθμός «Υποστράτηγος ε.α.» αποδίδεται ορθότερα ως Major General (Ret.) και όχι Lieutenant General (Ret.), επειδή ο ελληνικός βαθμός του Υποστρατήγου αντιστοιχεί στον αγγλοσαξονικό βαθμό Major General. Εάν πρόκειται να δημοσιεύσεις το άρθρο σε διεθνές περιοδικό ή ιστοσελίδα, συνιστώ να χρησιμοποιηθεί η μορφή:

Major General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Since much has been said about the earliest civilization that developed in Egypt, it is appropriate to examine the ancient dynasties of the Egyptians in order to determine from where their civilization was introduced.

Before the Great Flood, Egypt was ruled by the gods from 30,544 B.C. until 16,644 B.C. From 16,644 B.C. to 15,389 B.C., it was ruled by the demigods. Thereafter, the Heroes ruled for 11,985 years. Later began the era of the kings and the dynasties of the Spirits of the Dead.

Herodotus (Book II, 142) states that 11,340 years before his own time, Egypt was governed by the gods. After that, no god ever again appeared in human form.

A. The First Dynasties – The First Era

According to Manetho, the rulers of the first six dynasties of Egypt were all Greek gods and demigods. They were the first to organize Egypt as a state.

From 28,125 B.C., and according to others from 30,544 B.C., Hephaestus reigned together with his descendants for 11,985 years. These were: Hephaestus, Helios (son of Hephaestus), Sosis, Cronus, Osiris, Typhon (brother of Osiris), and Horus (son of Osiris).

Later, other kings continued to reign for 13,900 years. After the gods, the Heroes ruled for 1,255 years. They were followed by other powerful kings for 1,817 years. Then came thirty kings from Memphis, who ruled for 1,970 years, followed by ten Thinite kings for 350 years. Afterwards came the Spirits of the Dead, who ruled for 5,813 years.

The total amounts to 24,925 years, plus 3,200 years of the later period comprising the 32 dynasties up to the reign of the Ptolemies and Cleopatra, and a further 2,000 years to the present day, making a total of 30,125 years.

The Ancient Chronicle

According to George Syncellus, there existed in Egypt an ancient royal chronicle in which thirty dynasties comprising 113 generations were recorded. According to Manetho, these dynasties ruled Egypt for 36,525 years before the time of Alexander the Great.

Manetho refers to Hephaestus and his first six successors as gods. According to him, Hephaestus I and his descendants ruled for 11,985 years. Some translators reinterpret these years as lunar years, reducing them to 722¾ years, something which, according to the author, is inaccurate. If this interpretation were accepted, then the reigns of the other dynasties would also have to be considered lunar years. Such an approach, however, would effectively eliminate all the later dynasties and, consequently, much of both Egyptian and Greek history up to the time of Alexander the Great.(15/7/26)

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Επειδή λέγονται πολλά για τον αρχαιότερο πολιτισμό που δημιουργήθηκε στην Αίγυπτο, κρίνεται σκόπιμο να δούμε τις αρχαίες δυναστείες των Αιγυπτίων, ώστε να διαπιστώσουμε από πού εισήχθη ο πολιτισμός τους.

Πριν από τον μεγάλο κατακλυσμό, την Αίγυπτο κυβέρνησαν οι θεοί από το 30.544 π.Χ. έως το 16.644 π.Χ. Από το 16.644 π.Χ. έως το 15.389 π.Χ. κυβέρνησαν οι ημίθεοι. Μετά κυβέρνησαν οι ήρωες επί 11.985 χρόνια. Αργότερα άρχισε η εποχή των βασιλέων και των δυναστειών των Πνευμάτων των Νεκρών.

Ο Ηρόδοτος (Β΄ 142) αναφέρει πως 11.340 χρόνια πριν από αυτόν κυβερνούσαν την Αίγυπτο οι θεοί. Μετά, κανένας θεός δεν εμφανίστηκε με ανθρώπινη μορφή.

α/ Οι πρώτες δυναστείες – Πρώτη εποχή

Τις πρώτες έξι δυναστείες κυβερνητών της Αιγύπτου αποτελούσαν όλοι Έλληνες θεοί και ημίθεοι, όπως τους αναφέρει ο Μανέθων. Αυτοί πρώτοι οργάνωσαν την Αίγυπτο ως κράτος.

Από το 28.125 π.Χ. και, κατά άλλους, από το 30.544 π.Χ., βασίλευσε ο Ήφαιστος με τους απογόνους του επί 11.985 χρόνια (Ήφαιστος, Ήλιος, γιος του Ηφαίστου, Σώσις, Κρόνος, Όσιρις, Τυφών, αδελφός του Οσίριδος, και Ώρος, γιος του Οσίριδος).

Αργότερα, άλλοι βασιλείς συνέχισαν επί 13.900 χρόνια. Μετά τους θεούς βασίλευσαν οι ήρωες επί 1.255 χρόνια. Στη συνέχεια κυβέρνησαν άλλοι ισχυροί βασιλείς επί 1.817 χρόνια. Ακολούθησαν τριάντα βασιλείς από τη Μέμφιδα επί 1.970 χρόνια και δέκα Θινίτες βασιλείς επί 350 χρόνια. Έπειτα ακολούθησαν τα Πνεύματα των Νεκρών επί 5.813 χρόνια.

Σύνολο ετών: 24.925, πλέον 3.200 χρόνια της νέας εποχής με τις 32 δυναστείες έως τους Πτολεμαίους και την Κλεοπάτρα, και ακόμη 2.000 χρόνια έως σήμερα (30.125 χρόνια).

Το Παλαιόν Χρονικόν

Σύμφωνα με τον Σύγκελλο, υπήρχε κάποια παλιά χρονογραφία βασιλέων που κυκλοφορούσε στην Αίγυπτο και στην οποία αναφέρονται τριάντα δυναστείες με 113 γενεές, που κυβέρνησαν την Αίγυπτο, σύμφωνα με τον Μανέθωνα, επί 36.525 χρόνια πριν από τον Μ. Αλέξανδρο.

Τον Ήφαιστο και τους έξι πρώτους διαδόχους του ο Μανέθων τους αναφέρει ως θεούς. Σύμφωνα με αυτόν, ο Ήφαιστος Α΄ με τους απογόνους του βασίλευσαν επί 11.985 χρόνια. Μερικοί μεταφραστές ανασκευάζουν τα έτη αυτά σε σεληνιακά και τα υπολογίζουν σε 722¾ χρόνια, πράγμα που δεν είναι ακριβές. Με αυτή τη μετάφραση θα έπρεπε να θεωρήσουν και τις άλλες δυναστείες ως σεληνιακές. Έτσι, όμως, θα διέγραφαν όλες τις νεότερες δυναστείες και, μαζί, την αιγυπτιακή και την ελληνική ιστορία μέχρι τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τον Ώρο και τους υπόλοιπους εννέα της πρώτης δυναστείας ο Μανέθων τους αναφέρει ως ημιθέους. Αναφέρει ακόμη ότι οι θεοί του Ολύμπου υπήρξαν άνθρωποι που κυβέρνησαν τον Ελληνισμό και τους άλλους λαούς της Μεσογείου και, με την πάροδο του χρόνου, θεοποιήθηκαν.

Ο Απίων ο Γραμματικός, που έγραψε την Ιστορία της Αιγύπτου, αναφέρει ότι την εποχή που κυβερνήτης στην Αίγυπτο ήταν ο Ανούβις, στο Άργος βασιλιάς ήταν ο Ίναχος.

Όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης από τα δύο   άρθρα που θα ακολουθήσουν, οι περισσότεροι βασιλείς και κυβερνήτες της Αιγύπτου, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής Αιγύπτιοι. Τα ονόματά τους, όπως συμβαίνει και σήμερα σε όλες τις χώρες, αλλάζουν από τους εντόπιους και προσαρμόζονται στη γλώσσα τους.

(15/7/2026)

Αμφικτύων
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org