Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Δεν θα ασχοληθώ με το ιατρικό έργο και με τα βιβλία του Μέγα Ιπποκράτη διότι είναι έργο των γιατρών. Όμως θα τονίσω τη μέγιστη προσφορά αυτού του γίγαντος γιατρού και φιλάνθρωπου στους Έλληνες ασθενείς και στους τοιούτους των γειτονικών χωρών. Προ παντός εκείνο που χαρακτηρίζει τον Ιπποκράτη είναι η αγάπη του για την πατρίδα. Αρνήθηκε να την πουλήσει έναντι αδράς αμοιβής που του πρότεινε ο Πέσης βασιλιάς και άλλοι και με τα θαυμαστά έργα του την πρόβαλε στον τότε κόσμο. Σύμφωνα με την μαρτυρία του καθηγητή Γεωρ. Πρινάρη:
« Την δε σύμπασαν την Ελλάδα θεραπεύων εθαυμάσθη , ώστε και υπό Περδίκκα των Μακεδόνων βασιλέως φθισικού(φυματικού) νομισθέντος παρακληθέντα δημοσία προς αυτόν ελθείν μετ’ Ευρυφώντος, ος καθ’ ηλικίαν πρεσβύτερο ήν αυτού και σημεώσασθαι ψυχής είναι το πάθος» (Σε όλη την Ελλάδα θεραπεύων ασθενείς , προσκλήθηκε και από τον βασιλιά της Μακεδονίας Περδίκκα τον οποίον νόμιζαν ότι πάσχει από φυματίωση , πήγε με τον Ευρυφώνα μεγαλύτερο του στην ηλικία και διέγνωσαν ότι πάσχει από ψυχική ασθένεια)
( Την ασθένεια θεράπευσε η παλλακίδα Ήρα μετά τον θάνατο του πατέρα του Αλεξάνδρου, η οποία ήταν φιλενάδα της παλλακίδος της δικής του . Αυτή πληροφορήθηκε το γεγονός της ασθένειας από την φίλη της και θεράπευσε το βασιλιά με τα θέλγητρα της. Και ο νοών νοείτω)
Προσκλήθηκε και από τους Αβδηρίτες να πάει εκεί για να θεραπεύσει τον Δημόκριτο πάσχοντα από μανία(ψυχικό νόσημα) Επειδή όμως όλη η πόλη έπασχε από λοιμό την θεράπευσε.
« Αλλά και εις την Ιλλυρίων και Παιόνων(Σκόπια) βαρβάρων γην λοιμού κατασκήψαντος, και δεομένων των εκεί βασιλέων προς αυτούς ελθείν , παρά των πρέσβεων τίνα ήν εκεί τα πολλά των πνευμάτων μαθών, εκείνους μεν απράκτους απεπεμψε συλλογισάμενος δε την νόσον επί την Αττικήν ήξειν, προειπών το γενησόμενον και των πόλεων και των μαθητών επεμελήθη»
(Προσκήθηκε και από τους βαρβάρους Ιλλυριούς Παίονες να πάει εκεί και αφού έμαθε από τους πρέσβεις τα εκεί συμβαίνοντα εκείνους μεν άπρακτους έδιωξε αλλά σκεπτόμενος ότι η ασθένεια μπορεί να έρθει και στην Αττική έλαβε τα δέοντα υγειονομικά μέτρα τις πόλεις και τους μαθητές)
« Τοσούτον δε φιλέλλην υπήρξεν, ώστε της δόξης αυτοί μέχρι Περσών διαπύστου γενόμενης και δια τούτο και του Αρταξέρξου δια Ιστάνιδος του Ελλησποντίων Υπάρχου επί μεγάλαις δωρεαίς δεομένου προς αυτόν ελθείν , δια το σεμνόν και αφιλάργυρον και φιλοοικείον αρνήσασθαι, ως και τούτο δια της προς αυτόν επιστολής δηλούται»
(Υπήρξε α-φιλάργυρος, σεμνός και σφόδρα φιλέλλην, ώστε η δόξα του έφτασε μέχρι τους Πέρσες και γι’ αυτό ο Αρταξέρξης μέσω του Υπάρχου του Ελλησπόντου Ιστανιδος τον προσκάλεσε προς αυτόν να πάει , αλλά λόγω σεμνότητας αρνήσεως του χρήματος και αγάπης προς την πατρίδα αρνήθηκε , όπως εμφαίνεται στην προς αυτόν επιστολή)
Τιμήθηκε από τους Θεσσαλούς, τους Αργείους και τους Αθηναίους οι οποίοι τιμητικά τον μύησαν στα Ελευσίνια Μυστήρια και του παραχώρησαν το προνόμιο για δωρεάν σίτιση στο Πρυτανείο αυτού και των παιδιών του. Δεν έπαψε να διδάσκει την ιατρική τέχνη σύμφωνα με τον όρκο του, ο οποίος ισχύει μέχρι των ημερών μας τυπικά, γιατί στην ουσία τον έχουν παραβιάσει οι λίαν φιλάργυροι γιατροί με το φακελάκι και με το εμπόριο της υγείας
Ο Ιστόμαχος τοποθετεί την γέννηση του στην Κω στην 80ή Ολυμπιάδα , περίπου στο 460 π, Χ γεγονός που επιβεβαιώνει και ο Σωρανός ο Κώος. Λένε ότι άφησε την τελευταία του πνοή στη Λάρισα υπέργηρος σε ηλικία 104 ετών την 106η Ολυμπιάδα η οποία συμπίπτει με τον καιρό που πέθανε και ο Δημόκριτος. Ετάφη μεταξύ Γυρτώνος και Λαρίσης αλλά δεν είναι γνωστός ο τάφος του .. Φημολογείται ότι τον έθαψαν με καπέλο στο κεφάλι , ενώ άλλοι λένε ότι ετάφη με επίσημη στολή και το παράσημο ευγενείας στο καπέλο ή στην στολή. Ήταν γιός του Ηρακλείδη και της Φαναρέτης 19ος στην διαδοχή μετά τον Ασκληπιό και 20ος από τον Ηρακλή και απέκτησε δύο παιδιά γιατρούς ασκληπιάδες.
Ο βιογράφος του Γραμματικός ο ψευτο-Σωρανός ερανίστηκε πληροφορίες από άλλους προ αυτού και έγραψε πολλά ψέματα αναφορικά με τον βίο του Ιπποκράτη
Γνώρισε πολλά μέρη και επισκέφτηκε πόλεις της Μακεδονίας , Θράκης, Σκυθίας, στη Σμύρνη και στην Αθήνα σε νησιά του Αιγαίου πελάγους ,
και ιδιαιτέρως έμεινε πολύ καιρό στην Θάσο και στη Θεσσαλία. Επισκέφθηκα τα σπουδαιότερα Ασκληπιεία , τα οποία είχαν τόσο πολλούς αρρώστους ώστε έμοιαζαν με αληθινά νοσοκομεία.
Πολλοί βασιλείς και ηγεμόνες της εποχής του έστειλαν προσκλήσεις να τον δεχθούν αλλά αυτός απέρριψε κάθε πρόσκληση των βαρβάρων και τις χρηματικές δωρεές που του υπόσχονταν για να τον δελεάσουν. Εσωσε και την πατρίδα του η οποία επρόκειτο να γίνει πολεμικός στόχος των Αθηναίων μετά την αποστασία της από την Αθηναική Συμμαχία διότι αυτός ενήργησε σαν αυτόβουλος διαπραγματευτής. Οι περισσότεροι αναφέρουν ότι ο Ιπποκράτης πήγε στην Αθήνα όταν ξέσπασε ο μεγάλος λοιμός ο οποίος λένε ότι ξεκίνησε από την Αίγυπτο ή την Αβησσυνία κατά το πρώτο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου και θεράπευσε τη νόσο δια της πυράς. Αυτός ο φιλέλλην και φιλόπατρις γιατρός θεράπευσε όλη την Ελλάδα από τον λοιμό που είχε ξαπλωθεί σε πολλά νησιά και στα παράλια της γης των βαρβάρων και της Ελλάδας. Η νόσος λέγει ο Θουκυδίδης άρχισε από την Αθήνα και ξαπλώθηκε στην Λήμνο κ.α Αλλά την δόξα των μεγάλων ανδρών παρακολούθησε πάντα ο φθόνος και η συκοφαντία όπως συνέβη και στον Ιπποκράτη.
Τα επ’ ονόματι του Ιπποκράτους σωζόμενα συγγράμματα είναι 72 τον αριθμόν . Εξ αυτών φαίνεται εκτός από αυτά που ο Ιπποκράτης εξέδωσε , υπήρχαν και ανέκδοτα τα οποία εξέδωσαν οι γιοί του σύμφωνα με την ιατρική θεωρία του Ιπποκράτους . Αν φημίζεται για μέγας πρωτοπόρος της Ιατρικής είναι γιατί την εμπειρία πάλλων αιώνων ανήγαγε σε επιστήμη. Και να σκεφτεί κανείς ότι τότε ίσχυαν θρησκευτικές απαγορεύσεις των νεκροτομών. Τα Ιπποκράτεια δόγματα και αξιώματα της γενικής νοσολογίας αυτού δεν μπορεί να τα ανατρέψει ο χρόνος και πάντα θα ισχύουν
Και καταλήγει ο καθηγητής Γ.Πριναρης:
«Τοιούτον ισόθεον βίον έζησεν , ώ φίλτατοι νέοι , ο ομογενής ημών μέγας ανήρ και μέγας ιατρός Ιπποκράτης. Αν όλων των φωτισμένων εθνών οι ιατροί δεν έπαυσαν να τον σέβωνται , φυσικά εις την ελληνικήν σας ψυχήν και το σέβας πρέπει να είναι βαθύτερον και η προθυμία να τον μιμηθήτε θερμοτέρα» Τοσούτω δε μάλλον προτίθημι (εγώ) διότι ζώμεν εις τους κόλπους ελευθέρα πατρίδος υπό την κραταιά αιγίδα του φιλόμουσου και των επιστημών προστάτου ΟΘΩΝΟΣ του ΒΑΣΙΛΕΩΣ ημών.(18/10/25)
Πηγές: «ΠΕΡΙ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ» Λόγος εκφωνηθείς τη 20 του Μαΐου 1851 ΕΠΕΤΕΙΩΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΟΘΩΝΟΣ , ΥΠΟ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΙΝΑΡΗ Καθηγητού της Γενικής Νοσολογίας και Υγιεινής και κατά το ενεστώς έτος, ΚΟΣΜΗΤΟΡΟΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com (Το κύριο ιστολόγιο μου
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS(παλαιό )
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Στην Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες)
amphiktyon-poetry.blogspot.com (Η ποιητική συλλογή μου)
AMPHIKTYONBOOKS (Βιβλία, Μελέτες και διαχρονικά κείμενα)
https://amphiktyon.org (Η ατομική μου ιστοσελίδα)
Όποιος επιθυμεί διαγραφή να το ζητήσει «διαγραφή»