Αμφικτύων

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ζούμε στο τέλος μιας  ιστορικούς  εποχής. Διανύουμε το τέλος της εποχής του Δυτικού  του λεγόμενου  «Ελευθέρου Κόσμου»  Αυτή ξεκίνησε από το φωτισμένο Ελληνικό Πνεύμα, αλλά πριν προλάβει να  μορφοποιηθεί  και ξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο με τον πρόωρο θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου    εμβολιάστηκε  από  ανατολικούς  λαούς  με το  ασιατικό θεοκρατικό  υβρίδιο των «Αβραμικών θρησκειών». Ο κόσμος εκείνος  κατέληξε  στο «Μαύρο Μεσαίωνα».  Με το Ελληνικό πάλι πνεύμα που ξεχύθηκε μετά την πτώση του Βυζαντίου από το Ασιατικό τουρκικό φύλο αναγεννήθηκε κάπως η Ευρώπη αλλά πάντα είχε μέσα της τον ασιατικό θρησκευτικό δογματισμό.  Ο  Ευρωπαϊκός Πολιτισμός  ξεχύθηκε  σε όλο τον Κόσμο και τελευταία στις ΗΠΑ με διάφορες μορφές. Είχε όμως μέσα του τα σπέρματα της φθοράς διότι ήταν αντίθετη προς το «μέτρον άριστον» το «γνώθι σ’ αυτόν» και  το «μηδέν άγαν»

Ο Δυτικός κόσμος θεώρησε την Ελευθερία ασυδοσία προς  αθέμιτον πλουτισμόν,  τη θρησκεία σαν μοχλό ποδηγετήσεως των ανθρώπων, τα ατομικά δικαιώματα σαν δικαιώματα μιας μικρής μερίδας, ολιγαρχών, εξουσιαστών και «δικαιωματιστών» (συνδικαλιστών, διαφόρων κινημάτων,  «εκλεκτών  λαών» Λοατκι κ.α). Θεώρησαν τον φυσικό νόμο ότι είναι ελαστικός και τον παραβιάζουν ασύστολα και ανόσια με το να θεωρούν τον ‘άνδρα γυναίκα’  και τη ‘γυναίκα άνδρα’(γονέας 1 και 2)  και να συνάπτουν γάμους χωρίς να δημιουργούν παιδιά, αλλά να τα δανείζονται. Να θεωρούν ότι «δικαίωμα» έχει και «κολομπαράς» να βιάζει αγόρια, και η μαστροπός μάνα και ο βιαστής πατέρας  κ.ο.κ. Και όχι μόνον αυτά αλλά   θέλουν να επιβάλλουν τη μωρία   και την ασέβεια τους προς τη μητέρα Φύση στο σύνολο των ανθρώπων με την θέσπιση νόμων καθολικής  επιβολής της θελήσεως των ολίγων στους πολλούς . Θεώρησαν τη Δημοκρατία σαν μέσο για την επιβολή της θελήσεως των ολίγων δόλιων, πονηρών, εγωπαθών  και εγκληματιών    στους πολλούς ανεκτικούς και αδύναμους πολίτες. Θεώρησαν το θάρρος και την Ανδρεία σαν «αρετή» για τη γενοκτονία   λαών και πρώτιστα του Ελληνικού που τους ευεργέτησε, αλλά και των λαών που κατέκτησαν σαν αποικιοκράτες, εκμεταλλευτές  και εξολοθρευτές. Τώρα σειρά έχει ο δύστυχος λαός της Παλαιστίνης.  Θεώρησαν τις Αξίες μόνο από υλικής απόψεως,  άξιοι δε θεωρήθηκαν ΟΧΙ οι ενάρετοι και οι «καλοί κ’αγαθοί» κατά τον Σωκράτη αλλά οι κροίσοι, άρπαγες, οι δόλιοι και οι εγκληματίες. Θεώρησαν τη Γαία σαν μέσο εκμεταλλεύσεως και  πλουτισμού με την καταστροφή της και τον βανδαλισμό και βεβήλωση της φύσεως. Την Παιδεία τη θεώρησαν σαν «εκπαίδευση» για να γίνει το άτομο όχι μορφωμένο στην ψυχή, αλλά ικανό προς το ζειν, ή για ν’ αποκτήσει κάποιο άχρηστο πτυχίο. Την Υγεία τη θεώρησαν σαν μείζον μέσο πλουτισμού και τον ασθενή σαν «πειραματόζωο» ορισμένων  φαρμακευτικών εταιρειών. Τον πόλεμο τον τελειοποίησαν ώστε να είναι σε θέση να καταστρέψουν πολλές φορές τον πλανήτη μας  και φυσικά σαν μέσο άκρατου πλουτισμού των ‘οπλεμπόρων’,  κατακτήσεως εδαφών, ισοπεδώσεως πόλεων  και εξανδραποδισμού λαών. Ακόμη και το δουλεμπόριο το τελειοποίησαν με πλαστικές λέμβους και δουλεμπορικά. 

Γενικά, διαστρέβλωσαν πλήρως  το Ελληνικό Πνεύμα και τις Αξίες του και τώρα έφθασαν στον πάτο του βαρελιού. Δεν πάει άλλο πιο κάτω ο λεγόμενος «Ελεύθερος Κόσμος» Η  καθιέρωση γάμου των ομοφυλοφίλων είναι το τελευταίο  καρφί του φερέτρου. Διότι λογικά ο δυτικός κόσμος απαρνείται την ίδια τη φύση και τη ζωή, την οικογένεια  και τα παιδιά. Είναι δε τόσο ξετσίπωτοι  και «πούστηδες»  οι εξουσιαστές μας   ώστε θέτουν συγκαλυμμένη κομματική πειθαρχία στους αντιφρονούντες. Εκείνοι δε  δειλοί και μοιραίοι αντί να παραιτηθούν εφ’ όσον διαφωνούν θα δηλώσουν αποχή για να σώσουν το τομάρι τους. Δηλαδή «ολίγον παρθένες». Αίσχος, Ντροπή σας και οι 300’ (-)ανήθικοι και αποκρουστικοί.

Πώς λοιπόν να μη στρέψει ο λαός το βλέμμα μας προς Ανατολάς προς την Κίνα, η οποία διαμορφώνει ένα διαφορετικό κόσμο με την ανάπτυξη μαζί με  την υλιστική κοινωνία  και μιας κοινωνίας αρχών και αξιών ;(Πληροφορούμαστε ότι τα Κινεζικά πανεπιστήμια διδάσκουν την Ελληνική γλώσσα και Γραμματεία όχι απλώς σαν επιμόρφωση αλλά για να αρυσθούν  τη σοφία των προγόνων μας  που εμείς περιφρονούμε) Ίσως, βρουν τελικά  το σωστό δρόμο για την ελευθερία και τη δημοκρατία την οποία στερούνται.

Ο κ. Μητσοτάκης είναι ίσως ο πειθήνιος πρωθυπουργός ο οποίος με το βδελυρό, ανόσιο, παραφύση  νομοσχέδιο περί του γάμου των ομοφυλοφίλων  και της τεκνοθεσίας,  θα  προξενήσει  τη μέγιστη ηθική  βλάβη  στο Ελληνικό  Έθνος. Ο Ηρόστρατος έμεινε στην ιστορία σαν ο  εμπρηστής του περίφημου ναού της Εφέσου. Ο  κ. Μητσοτάκης θα μείνει σαν ο  καταστροφέας της Ελληνικής οικογένειας.

Η ιστορία θα σας  κρίνει και ο Ελληνικός λαός στις  εκλογές όπως  σας  αξίζει κ. Μητσοτάκη  (11/1/24)

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

 ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ 

 Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

 Υπόδειγμα  συζυγικής πίστης είσαι Πηνελόπη

δέκα χρόνια τους μνηστήρες   κρατούσες στα υπ’ όψη

παρότι φορτικά σε πίεζαν εκείνοι

παγκόσμιο   σύμβολο συζύγου  έχεις γίνει

σου έλεγαν ότι ο Οδυσσέας δε θα γυρίσει

εσύ όμως ακράδαντη είχες πίστη

Επί δεκαετία   τον περιμένεις

από τους  δεκάδες  μνηστήρες  πολιορκημένη

γιατί   πανέμορφη ήσουν καλλονή

της ωραίας Ελένης καθότι ξαδελφή

Θετή κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας

η ωραία Ελένη

ο Δίας σε κύκνο μεταμορφωμένος

δύο αυγά στης Λήδας τη μήτρα θα φυτέψει

καθότι σφόδρα ήταν με τη Λήδα ερωτευμένος

εκ της Λήδας  γεννήθηκε ο Πολυδεύκης και η Ελένη

εκ  του Ικαρίωνος και της Περίβοιας εσύ

η Πηνελόπη η παινεμένη

Δύο πόλεμοι για  σας έχουν γίνει

για την Ελένη  σκοτώνονταν  στην Τροία εκείνοι

και οι μνηστήρες  μάχονταν  για   της Πηνελόπης τη σαγήνη

Ο Ικαρίων πριν  γεννηθείς  πήρε από την

Πυθία χρησμό  ως εξής:

«αίσχος έχει Περίβοια, κλέος εν γαστρί γυναικών»

σαν βρέφος    στη σκάφη θα μπεις  και  στο γιαλό θα ριχθείς

σε     βρήκαν όμως  οι Μελεαγρίδες

και σε ανάτρεφαν με τις γίδες

Όταν ο Ικαρίων το πληροφορήθηκε

Σε  μάζεψε γιατί σε λυπήθηκε

Οι Μελεαγρίδες  σε ονόμασαν   “Αρνάκι” ή “Αρναία”

υφάντρα  έγινες   σπουδαία

το όνομα «Πηνελόπη»  «υφάντρα»  άλλωστε  σημαίνει

«πένω + λοπίς» με πανιά και νήματα   ασχολουμένη

όλη μέρα   στον αργαλειό  τον ιστό υφαίνεις

ο αριθμός όμως των μνηστήρων αυγαταίνει

Η  θετή ξαδέλφη σου Ελένη το Δία είχε πατέρα

σαν κύκνος δυο αυγά στης Λήδας έβαλε τη γαστέρα

Πηνελόπη και Ελένη  εξαδέλφες   θετές

αυτό δεν έχει σημασία

και οι δύο εκθαμβωτικές ήταν  καλλονές  όμοιες με θεές

Ο  Ικαρίων τους μνηστήρες σε αγώνα θα καλέσει

ίσως, και για να τους πλανέψει

την  κόρη του Πηνελόπη με τον  νικητή θα παντρέψει

γυναίκα   θα την  πάρει όποιος στους  αγώνες πρωτεύσει

Ο Οδυσσέας τον αγώνα  θα κερδίσει

λέγεται ότι με συνοικέσιο ο βασιλιάς Τυνδάρεω

ή ο αδελφός του Ικαρίων

σώγαμπρο στη Σπάρτη   ήθελε   να τον κρατήσει

ο Οδυσσέας όμως πήρε την Πηνελόπη στο άρμα και κάνει να φύγει

ο Ικαρίων  τον προλαμβάνει  και του ζητάει

τουλάχιστον  η Πηνελόπη να μείνει

τότε ο Οδυσσέας τη ρωτάει αν θέλει από το άρμα του  να κατέβει

εκείνη καθότι ερωτευμένη σιωπηρά  στον Οδυσσέα  συγκατανεύει

και μαζί του φεύγει

Έτσι η Πηνελόπη βασίλισσα  έγινε  της Ιθάκης

και  από την πατρίδα της έφυγε τη  Σπάρτη

άγαλμα θα στήσουν της Αιδούς

για   τη  σεμνότητα  της Πηνελόπης έναντι του γαμπρού

αυτή σιώπησε και   προς τον Οδυσσέα έκλινε την κεφαλή

ένδειξη ότι με την πρόταση του  συμφωνεί

Πριν   ο Τρωικός πόλεμος  ξεσπάσει

το ζεύγος  ζούσε αρμονικά  ζωή γλυκιά στο νησάκι

όμως ο πόλεμος  όλα τα αναταράζει

όταν ο στρατιώτης  πάει  στον πόλεμο

αβεβαιότητα τον  σκεπάζει

Την όρισε το βασίλειο εκείνη να διοικεί

και αν εκείνος πεθάνει και  το επιθυμεί

να παντρευτεί

το βασίλειο όμως  στον Τηλέμαχο να παραδώσει

μόλις ενηλικιωθεί

και η Πηνελόπη σε όλα συμφωνεί

και εγγράφως  το δηλώνει

Μετά δεκαετία ο Τρωικός  πόλεμος τελειώνει

όσοι επέζησαν  γύρισαν πίσω στης πατρίδας τους  το λιμάνι

αλλά το πλοίο του  Οδυσσέα δεν εφάνη

και  η δύστυχη πολλά πανιά  επρόκειτο να υφάνει

Η Πηνελόπη ανησυχούσε

τα φίδια την έτρωγαν και  σαν τρελή ρωτούσε

γιατί ο κύρης της αργοπορούσε ;

γράμματα πέμπει και γραφές

όμως όλες οι απαντήσεις  αρνητικές,

και αυτό  τη στενοχωρούσε

αλλά πάντα έλπιζε και δε σταματούσε

Ουδείς γνώριζε  για την τύχη του Οδυσσέα

η έρευνα της απέβη ματαία

όθεν οι γονείς της την πίεζαν να παντρευτεί

τότε    οι μνηστήρες πλήθυναν και ένα σμήνος

την πολιορκεί

Το κάλλος της ήταν απαράμιλλον

όψη σαν Θεά και  το ήθος  της εφάμιλλον

όλοι  σε γάμο τη ζητούσαν

της   Πηνελόπης η  αξιοπρέπεια  και σωφροσύνη

τους κέντριζε την επιθυμία και  όλοι ήθελαν  γάμο με βιασύνη

Τα πλουσιόπαιδα όλης της χώρας

πανάκριβα της έκαναν δώρα

‘όρμον’  χρυσό πολυδαίδαλο ο Ευρύμαχος  της  χαρίζει

εκείνη όμως δεν ενδίδει γιατί πάντα ελπίζει

Φοβούμενη από των μνηστήρων το πλήθος

φλογισμένο από το ερωτικό πάθος  χωρίς ήθος

τους υπόσχεται ότι θα ενδώσει όταν τον ιστό θα  τελειώσει

Και με τον ιστό   προφασιζομένη

οι μνηστήρες την  παρακολουθούσαν ολημερίς να υφαίνει

όμως με τον ιστό τους  εξαπατάει

γιατί την ημέρα τον υφαίνει

και το βράδυ τον ξηλώνει ο χρόνος να κυλάει

και έτσι κερδίζει χρόνο και  τους ξεγελάει

Την περάτωση του  ιστού της

οι μνηστήρες και οι δούλοι περίμεναν  στην αυλή της

-εκ της Σάμου ( της Κέρκυρας) 24

-εκ της Ζακύνθου 20

-εκ της * Ιθάκης 12

είχαν μαζί όμως   κήρυκες και μουσικούς

μάντεις , παράσιτους και γελωτοποιούς

Μέγα στρατόπεδο  είχαν στήσει  στην Ιθάκη

έτρωγαν έπιναν και γλεντοκοπούσαν στου Οδυσσέα το παλάτι

άφοβοι , ελεύθεροι γιατί ο βασιλιάς έλλειπε από το νησάκι

και ο Τηλέμαχος ήταν μικρός να  τους αδειάσει

Ο γέρο Λαέρτης του Οδυσσέα ο πατέρας

 στους αγρούς αποτραβήχτηκε σε μια άκρη πέρα

αηδιασμένος στων αναιδών και   χαραμοφάηδων  τη θέα

γεμάτος θλίψη για το χαμό του Οδυσσέα

Από την Αμερική ο Οδυσσέας όμως θα γυρίσει

δεν είχε πάει στον Εύξεινο αλλά στη Δύση

με  γεωγραφικούς και αστρονομικούς προσδιορισμούς

το δρομολόγιο του το έχουν ήδη  αναγνωρίσει

‘άφησε σημάδια (τοπωνύμια, επιγραφές, σύμβολα) Ελληνικά

ο Κολόμβος  τα πιο πολλά τα κατέστρεψε  μετά

 τους αναιδείς μνηστήρες θα τοξεύσει  και  θα τους  τελευτήσει

με την Πηνελόπη ειρηνικά θα ζήσει  τα γηρατειά του  ωραία

στην ιστορία θα μείνει σαν ο πολυμήχανος  Οδυσσέας

της «Οδύσσειας» ο πολικός  αστέρας

και του «Δούρειου Ίππου» ο πατέρας

Σαν την Πηνελόπη η ανθρωπότητα περιμένει

από πολέμους και βία σπαρασσομένη

χωρίς ήθηκό, χωρίς όραμα, αποδιοργανωμένη

διχασμένη,  χαοτική και  αποκαρδιωμένη

απολυταρχικά  και θεοκρατικά  κυβερνωμένη

κάποιον «Οδυσσέα» περιμένει 

Με λαούς φοβισμένους, πεινασμένους

αμόρφωτους  και  αναστατωμένους

με ηγέτες ανίκανους και από  το Μαμωνά

υποκινουμένους

είθε τούτη η κρίση αισίως να τελειώσει

και πυρηνική εμπλοκή να μη μας δώσει

ο «Οδυσσέας» αργεί να γυρίσει

αχρείους ηγέτες,  κροίσους, ιμπεριαλιστές και  πολεμοκάπηλους  να  γκρεμίσει

την ανθρωπότητα  να ελευθερώσει τη Δημοκρατία να παγιώσει

το περιβάλλον να φροντίσει

Συνεργασία . Δημοκρατία , Δικαιοσύνη

και Ειρήνη στον κόσμο  να  θεσπίσει

η ανθρωπότητα σαν «Πηνελόπη»….πάντα  ελπίζει

(3/1/24)

*Σημείωση. Τότε η Κεφαλληνία ονομάζετο Ιθάκη

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ

Του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη Αμφικτύωνα

Με αισιοδοξία , ενότητα και εθνική υπερηφάνεια ο απανταχού της γης Ελληνισμός υποδέχεται το 2024. Ενα έτος που άφησε πίσω του πέρα της βελτιώσεως των οικονομικών μας δύο  αιματηρότατους  πολέμους (Ουκρανία- Γάζα)    το θλιβερό ατύχημα στα Τέμπη, έξαρση   βίας αναρχίας, ολοφονιών  και  μεταναστευτικών ροών στη χώρα.  .

Ο καινούργιος χρόνος  είθε να γίνει εφαλτήριο ανόδου της οικονομίας μας σε σταθερές βάσεις, με την αύξηση της βιομηχανικής και γεωργικής παραγωγής , αμυντικής βιομηχανίας   με αυτονομία ενεργειακή (εξόρυξη υδρογονανθράκων) και  με σεβασμό στο φυσικό  περιβάλλον

 Το 2024 είθε να  γίνει χρόνος μεγάλων και κρίσιμων  αποφάσεων καθώς  οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί μέσω των συμμάχων της σε δύο  κρίσιμους και αδιέξοδους πολέμους, οι οποίοι δεν πρόκειται να λυθούν  δια των όπλων, όπως αρχικά είχε  οραματιστεί. Άρα, απαιτούνται γενναίες αποφάσεις να τερματιστεί η Ουκρανική αιμορραγία  και να λυθεί οριστικά  το Παλαιστινιακό με τη δημιουργία  κράτους, το οποίον θα συμμορφωθεί με τον Χάρτη του ΟΗΕ και θα ζήσει ειρηνικά στην περιοχή.

Το  Ισραήλ του οποίου η εικόνα έχει αμαυρωθεί από τον συνεχή βομβαρδισμό και τη σφαγή άνω των 20.000 αμάχων Παλαιστινίων κυρίως γυναικόπαιδων,είθε να μεταμεληθεί και να βρει τελικά τη λύση.

Η γειτονική  Τουρκία θα συνεχίσει να είναι απειλή για τη χώρα μας, όσο καιρό είναι προσκολλημένη στο δόγμα της νέο-Οθωμανικής παλινοστήσεως  και της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η χώρα μας να συνεχίσει την αύξηση της αμυντικής της ισχύος σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο καθώς και της Αμυντικής της Βιομηχανίας και να εφαρμόσει θαρραλέα το Δίκαιο της Θάλασσας σε ολόκληρη την επικράτεια συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου μας

Η Ελλάδα για να ξεπεράσει τα πολιτιστική και ηθική της  υστέρηση  πρέπει να προωθήσει το διαχρονικό Ελληνικό Πνεύμα(Προϊστορικό, Κλασσικό, Αλεξανδρινό, Βυζαντινό και νεοελληνικό)  με την εμβάθυνση του στην Ελληνική Παιδεία . Αυτό θα επιτευχθεί με την την καθιέρωση της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας στη διαχρονική  της μορφή(ενιαία η γλώσσα μας)  . Αυτή θα μας δώσει πλεονεκτήματα στην καθιέρωση της σαν γλώσσα της ψηφιακής  εποχής και των Η/Υ . Ακρωγωνιαίος στυλοβάτης του Εθνους μας πρέπει να είναι  η διατήρηση των θεσμών: Πατρίς-Θρησκείαα (Ορθοδοξία-πατρώα)-Οικογένεια, τους οποίους επίβουλοι  ήλθαν να κλονίσουν.

Παράλληλα, η χώρα μας έχει υποχρέωση με την αύξηση της μορφωτικής και πολιτιστικής της στάθμης  να γίνει  εξαγωγική χώρα του πολιτισμού της , αφ’ ενός στους τουρίστες   (Πολιτιστικός να γίνει ο τουρισμός) και αφ΄ ετέρου μέσω της Ομογένειας (Πολιτιστικά Κύτταρα και Κυψέλες-ανεξάρτητα από  θρησκεία) για να διαχυθεί σε ολόκληρη  την ανθρωπότητα(Παγκόσμια Αμφικτυονία) και  όπως ο Ι. Καποδίστριας   οραματίστηκε ( το Παγκόσμιο  Πολιτιστικό Πανεπιστήμιο)  μια οντότητα με διεθνή αναγνωρισιμότητα.

Το Πνεύμα του Διός (Νους-Ενέργεια) του Απόλλωνα (Πνευματικό Φως) του Διονύσου      (Ψυχ-αγωγία) του Ερμή (Εμπόριο-εφευρετικότητα ) , του Ποσειδώνα(Θάλασσα-Μεταφορές-Ενυάλιος πλούτος) της Δήμητρας (Γεωργία)  του  Πανός  (Κτηνοτροφία) της Άρτέμιδος(Δάση –Φύση) και τέλος του Ήφαιστου( Βιομηχανία-βιοτεχνία) μια ολοκληρωμένη λατρεία της πατρώας θρησκείας και της ίδιας της ανθρώπινης πραγματικότητας  ζητάει άμεση εφαρμογή   . δίχως διαχωρισμούς, δίχως ρατσισμούς,  δίχως «εκλεκτούς» λαούς, καλούς  και κακούς,   ημέτερους και εχθρικούς θεούς   , δίχως  εμπάργκο και αποκλεισμούς ,  να προχωρήσει,  ο κόσμος  σε  Παγκόσμια Συνεργασία         με  Ειρήνη , Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, με σύμμαχο τον  Ολύμπιο και συμπαντικό «Έρωτα» τον άνδρα με τη γυναίκα να  ενώνει, με την Αγάπη παιδιά να κάνει  και τη ζωή μας  να  ομορφύνει . Γένοιτο . ΕΥΓΝΩΜΩΝ.

ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ (1/1/2024)

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

  ΑΙΣΙΟΝ  ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΖΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η Ελλάδα   βγάζει μεγάλους Ήρωες  αλλά  νάνους  πολιτικούς.  Σήμερα η χώρα θρηνεί τον θάνατο δύο Ηρώων : του Επισμηναγού της Π.Α Επαμεινώντα Κωστέα και του Αρχιφύλακα  της ΕΛ.ΑΣ Γεωργίου Λυγγερίδη. Αμφότεροι  έπεσαν κατά την εκτέλεση του καθήκοντος προς την πατρίδα και για  το καλό της κοινωνίας. Ο Κωστέας    για την  προστασία της πατρίδος και ο  Λυγγερίδης για την ασφάλεια των πολιτών.  Τιμές ηρώων  αρμόζουν  και για τους δύο και οι Έλληνες πολίτες στέκουν ευλαβικά δίπλα στο φέρετρο τους και εσαεί θα τους ευλαβούν.

Το όνομα Ήρωας έλκει από τη θεά  Ήρα . Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία (Αχρονολόγητη αρχαιολογία=προιστορία) το όνομα έδωσε η    Ήρα σε ένα γιό της τον  Ήρωα.  Η λέξη παράγεται από το ‘Ερως’ και δείχνει ότι οι Ήρωες είναι  εραστές των   αγαθών πράξεων  και κατορθωμάτων  και  αψηφούν τον θάνατο. Οι Ήρωες αγάπησαν την Αρετή  και έγιναν ημίθεοι ομοιάζοντες προς τους θεούς. Άλλοι λένε ότι ονομάστηκαν από τη λέξη «Ερα»  που σημαίνει τη Γη και έγιναν δυνατοί σαν τους Γίγαντες. Πάντως,  οι πρόγονοι μας θεωρούσαν τους Ήρωες εξαιρετικά ανδρείους και ενάρετους και τους τιμούσαν ιδιαιτέρως, διότι με το έργο τους προσέφεραν  μέγιστες  υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο. 

 Πρώτος λένε ο βασιλιάς Κάδμος έφερε τις τιμές στους Ήρωες και τη συνήθεια να τιμώνται αυτοί. Και τούτο διότι η αρετή όταν τιμάται αυξάνει, ενώ το αντίθετο  συμβαίνει  όταν τιμώνται πρόσωπα βλαπτικά προς την κοινωνία( όπως λ.χ ο αναρχικός που σκοτώθηκε από σφαίρα οργάνου της τάξεως ή οι δήθεν «επαναστάτες» του Πολυτεχνείου, οι οποίοι  ενήργησαν σαν φερέφωνα ξένων δυνάμεων για να φέρουν τη διχοτόμηση της Κύπρου)

Οι πρόγονοι μας από τα προϊστορικά χρόνια έφτιαξαν μνήματα ,  βωμούς και αγάλματα στους ήρωες για να τους δοξάζουν ετησίως   στις επετείους των. Δυστυχώς, η πατρίδα μας έφθασε στο κατώτατο σκαλί της αναισχυντίας , πωρώσεως, παραλυσίας και ηθικής  κατάπτωσης και τώρα δοξάζει   αχρείους,   απάτριδες,   ΛΟΑΤΚΙ και   λησμονεί τους ήρωες και τους ενάρετους πολίτες. Δείτε πως ασχημονούν οι νέοι στις προτομές   στα αγάλματα,  στις σημαίες , ακόμη και επίσημα όργανα της Πολιτείας.(Πρόξενος Ν.  Υόρκης)

Οι πρόγονοι μας δε λάτρευαν τους Ήρωες όπως πολλοί νομίζουν,  αλλά μόνο τους τιμούσαν.  Για παράδειγμα, λάτρευαν τον Ολύμπιο Ηρακλή με ναό , αλλά τιμούσαν τον επίγειο Ηρακλή με βωμό  για τα κατορθώματα του   Αυτοί θεωρούσαν ότι  οι θεοί είχαν την άνω χώραν του ουρανού, οι ήρωες τη μεσαία και οι άνθρωποι την κατωτάτη. Σήμερα ανετράπη αυτή η κλίμακα  αξιών και στην ανωτάτη βαθμίδα τιμώνται οι Κροίσοι, οι ολιγάρχες, οι άνθρωποι του σχηματιζόμενου  αθλήματος, του θεάματος(show business)-έστω και αν είναι  ναρκομανείς – τις «βεντέτες» των ΜΜΕ   κλπ

Ποιος τιμά σήμερα τους πνευματικούς ανθρώπους που  στέκουν   κριτικοί απέναντι  στο σύστημα, όπως οι συγγραφείς,  λογοτέχνες, ποιητές, ενάρετοι δάσκαλοι,   στρατηγοί,   αστυνομικοί,   επιστήμονες κ.α. Ποιος τιμά   αυτούς που αφιλοκερδώς εργάζονται για το γενικό καλό;  Πρώτη που παραβιάζει τον κανόνα η σεβαστή  κ. Π. τ.Δ.

Το κράτος   μας τείνει να απονευρώσει σαν ενοχλητικές τις εθνικές επετείους, τις παρελάσεις , τις παραδόσεις, εισάγει    ξένα  φθοροποιά «υβρίδια»  όπως παρελάσεις ανωμάλων,   επετείους   αναρχικών,  επιτρέπει  οχλοκρατικές και αναρχικές ενέργειες που καταλήγουν σε θανάτους και τραυματισμούς  πολιτών  και σε καταστροφές περιουσιών(γηπέδων, σχολείων, καταστημάτων, οχημάτων κ.α), χωρίς να δείχνει την παραμικρή ευαισθησία. Και μετά διερωτώνται γιατί η νεολαία έγινε   εχθρός της πατρίδος της;  εγκληματική,  γιατί φούντωσε το έγκλημα, η αναρχία και  γιατί τα ναρκωτικά πουλιούνται ακόμη και στα σχολεία;

Έγινε  εξαχρείωση των νέων με την απονεύρωση της Παιδείας,   την απομάκρυνση από τον Πολιτισμό  και  την   Ιστορία μας,  με τον μηδενισμό των διαχρονικών   Αξιών, με τη «φολκλοροποίηση» και συχνά γελοιοποίηση  των θρησκειών  (κυρίως της Ορθοδοξίας και  της  πατρώας   θρησκείας) την αθρόα ροή λαθρομεταναστών ως νέων αποικιστών , την ισοπέδωση των θεσμών (ο νέος δήμαρχος ορκίστηκε στην αγορά, ο επόμενος  ίσως  ορκισθεί   στα δημοτικά ουρητήρια;) κ. α.

 Όλα αυτά μας έφεραν στο χείλος του γκρεμού και στην ηθική παραλυσία προς δόξαν της «δημοκρατίας» μας που λειτουργεί χωρίς αντιπολίτευση και φυσικά ουδείς βρίσκεται να τα πει στον  πρωθυπουργό μας κ. Κυρ. Μητσοτάκη: Ότι η κοινωνία είναι ηθικά άρρωστη με τους «γάμους ανωμάλων και τις υιοθεσίες” και πονάει  και από την ακρίβεια βαρυγκωμά ει.  Ήρωες έχουμε εν επαρκεία. Στερούμενα  ήρωες πολιτικούς  με φιλοπατρία.(29/12/23)

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ως γνωστόν το 1982 η διάσκεψη του ΟΗΕ  για τον καθορισμό του δικαίου των Θαλασσών γνωστή και ως UNCLOS  προέβη στον καθορισμό της Ανεξάρτητης Οικονομικής Ζώνης(ΑΟΖ). Υπέρ ψήφισαν 130 κράτη, Κατά 4 (μεταξύ αυτών οι ΗΠΑ, Τουρκία, Ισραήλ και Βενεζουέλα) και   17 αποχές. Ωστόσο, οι χώρες που ψήφισαν κατά   σιωπηλώς οριοθέτησαν την ΑΟΖ χωρίς να την αποδεχθούν επισήμως.

Η Ελλάδα η οποία ψήφισε υπέρ της Συνθήκης ακόμη δεν την έχει οριοθετήσει φοβούμενη την Τουρκική αντίδραση

Να σημειωθεί ότι τα δικαιώματα κάθε χώρας για την ΑΟΖ είναι τα εξής:

-Ασκεί εκμετάλλευση των φυσικών πόρων των υδάτων, βυθού και υπεδάφους

-Ασκεί έρευνα , εκμετάλλευση και διαχείριση των ζώντων ή μη πόρων

-Προβαίνει σε αραγωγή Ενέργειας , τοποθέτηση και χρήση τεχνητών νησίδων κ.α

 Η αξία των υδρογονανθράκων  της Ελληνικής ΑΟΖ κατά τους μέτριους υπολογισμούς των ειδικών  ανέρχεται σε άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Η Ελληνική ΑΟΖ διαθέτει δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κα άνω του ενός  τρισεκατομμυρίου αερίων.

Ολες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις και όλοι οι υπουργοί Ενέργειας (με μοναδική ίσως εξαίρεση τον κ. Γιάννη Μανιάτη)    πέραν της ρητορείας    ουδέν έπραξαν, Ακόμη και όταν η Ελλάδα ήταν πνιγμένη στο χρέος με τα τυραννικά μνημόνια ουδεμία κυβέρνηση τόλμησε να προβεί στην εξόρυξη υδρογονανθράκων, ακόμη και εντός της ΑΟΖ της Κρήτης, ή του Ιονίου ή ακόμη και εντός της Ηπείρου. Τέτοια φοβία ή αδιαφορία στην διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών δεν έχει αλλού υπάρξει.  Προφανώς, η  καλή μας «σύμμαχος» Αμερική έχει δεμένα τα χέρια των κυβερνήσεων μας διότι επιδιώκει να διαμοιράσει ή να διαχειριστεί τον Ελληνικό αλλά  και τον Κυπριακό ενεργειακό πλούτο με την Τουρκία. Η τελευταία κατά δήλωση Ερντογάν διαθέτει ενεργειακά αποθέματα στην  ΑΟΖ  στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά όχι στο Αιγαίο και  στη Μεσόγειο.

Και ενώ όλα τα κράτη έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για την εξόρυξη των υδρογονανθράκων η Κυβέρνηση του Κυρ.Μητσοτάκη συνεχώς προβάλλει τον Αμερικανικό σταθμό LNG της Αλεξανδρούπολης, αλλά ουδέν πράττει για την εκμετάλλευση των δικών μας υδρογονανθράκων. Αρνήθηκε ακόμη να υποβάλλει τον Χωροταξικό Σχεδιασμό για τη Θάλασσα τον οποίον ζήτησε η Ε.Ε με ημερομηνία λήξεως στις 31/3/21 για να μη δυσαρεστήσει  την Τουρκία. Αντίθετα, η Κύπρος τον υπέβαλε παρά τις επιθετικές  δηλώσεις της Άγκυρας για το θέμα.

Προφανώς, η Τουρκία με τη Διακήρυξη Φιλίας της 7/12   έβαλε επιπρόσθετα δεσμά   στον άτολμο κ. Μητσοτάκη και τον μετέβαλε σε «γατάκι»

Προτείνω στα κόμματα της αντιπολίτευσης (αν υπάρχει ακόμη τέτοια) στις Ευρωεκλογές να  υψώσουν  σημαία  το σοβαρότατο θέμα της ενέργειας ώστε να εκβιαστεί και να τολμήσει ο φοβικός κ. Κυρ.Μητσοτάκης.

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2024 ΜΕ ΥΓΕΙΑ , ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Τα φώτα σιγοσβήνουν

οι καρδιές με νοσταλγία πλημμυρίζουν

η μουσική τον τόνο χαμηλώνει

η παράσταση σε λίγο τελειώνει

Πόσο δύσκολο ένα έργο για να γίνει

πόσο πόνο  πόσο  χρόνο πόση οδύνη

στη θέση του να μπει  κάθε σανίδι

και πόσο εύκολα η διάλυση αρχίζει

 όλα ο χρόνος τα καθορίζει

και τις καρδιές με νοσταλγία πλημμυρίζει

 Το τέλος φαίνεται ότι  πλησιάζει

το βέλος πίσω δε γυρίζει όλο μπροστά κοιτάζει

ώρες για απολογισμό εκ βαθέων

  ο λογαριασμός να  πληρωθεί εκ  των  προτέρων

 Όπως και τα παλιά νοικοκυριά

πράματα μαζεύουν πλουμιστά

ο  χρόνος όμως  όλα τα παλιώνει

μόνο η καλή μας καθαρίστρια τώρα  τα ζυγώνει

    και  δυο φορές το  αδίστακτο  κλεφτρόνι

Στην αρχή όλα είχαν τη  στιλπνά δα

της νιότης είχαν τη φρεσκάδα

όμορφα  φάνταζαν γυαλιστερά

   με τον καιρό   γίνανε μουντά

σαν τα παλιά εικονίσματα

  σπασμένα,  εγκαταλειμμένα  με γρατζουνίσματα

   για σένα όμως αγιασμένα αποκτήματα

  νιώθεις νοσταλγία και της εποχής σου τα  σκιρτήματα

Της διαλύσεως   πραμάτεια

ο χρόνος τα μετέβαλε σε  λείψανα και  κομμάτια  

μέσα τους όμως κάποια   νοσταλγία κρύβουν  σαν  αγιοσύνη

φέρουν τη σφραγίδα σου και του βίου  σου τη δίνη

Ο χρόνος αδυσώπητος

  στην αρχή είναι  γλυκόπιοτος

στο τέλος δείχνει αγριοσύνη

ανελέητα χτυπάει τα γηρατειά    

  και  αδύναμα τ’ αφήνει

Ο ηθοποιός  την παράσταση όμως  συνεχίζει

ακόμη και αν η  πρωταγωνίστρια του  μισοπεθαίνει  στο καμαρίνι

και γελάει και  γράφει  και ψωνίζει

όσο τα φώτα είν’ αναμμένα και η μουσική

παιανίζει

Το μυαλό του όμως πάντα τρέχει

η διάλυση του θιάσου σύντομα θα έλθει

η τελευταία πράξη που  τώρα παίζει

και  θα κριθεί αν ως το τέλος αντέξει

Και όταν η πράξη τελειώσει

  το σκηνικό διάλυση βαράει

 όλα ο σκουπιδιάρης θα τα μαζέψει

ή κάποιος  παλαιοπώλης θα τα πάρει

όσα στις «μνήμες» μείνουν

σε δυο γενιές θα φύγουν

στα αρχεία θα συμπιεστούν μέχρι να  χαθούν

 οι νέοι τα παλαιά αντιπαθούν

καθότι μοντέρνοι και ονειροπόλοι

στο τέλος θα τα εκτιμήσει μόνο ο παλαιοπώλης

Με πόσα όνειρα έφτιαξαν το σκηνικό;

ο θίασος να γίνει περίλαμπρος αλλά λιτός

η παράσταση να παιχθεί με ευκοσμία και  σωφροσύνη

να σεβαστούν το κοινό και

 να μη δείξουν    ασχημοσύνη  και    κομπορρημοσύνη

και  στα παιδιά τους φόρτωσαν την ίδια  ευθύνη

Μπορεί τα σκηνικά να μην ήταν από ακριβά υλικά

του καιρού τους όμως και την προσωπική τους είχαν αρχοντιά

τώρα πια δεν έχουν περασιά

στο πυρ το εξώτερο θα μπουν σαν τα γηρατειά

Αν όμως αυτά μπορούσαν να μιλήσουν

τους βαθύτερους καημούς , τα ιδανικά  και

 τις αγωνίες να ομολογήσουν

  σου λυγίζουν την καρδιά

 τεράστια  απόσταση από τα δρώμενα τα  σημερινά

  ο  χρόνος μαζί με τη σκόνη έριξε και την απονιά

Μπορεί εσύ να θέλεις να μείνεις εσαεί

όμως η αλλαγή άλλα προστάζει

έκλεισαν οι θίασοι οι παλιοί

νέος θίασος με  διαφορετικό έργο  ξεπροβάλει

  το ίδιο έργο θα δεις μόνο στη Γάζα

     το ηφαίστειο   «Ισραήλ»  την τύλιξε  με  λάβα

Εδώ και αιώνες δυο λαοί συγκρούονται

κορμιά κομματιάζονται

παιδάκια σαν αρνάκια σφάζονται

τα  σκηνικά στον αέρα ανατινάζονται

ψευδο-θρησκείες χάνονται

στο τέλος τίποτα δε θα μείνει

ο θίασος επί του παρόντος κλείνει

 η ανθρωπότητα αντί για πυροσβεστικά στέλνει ελεημοσύνη

το ανθρώπινο γένος  έπεσε σε αγριότητα και  παραφροσύνη

χαίρεται τις γιορτές χωρίς  καμία  οδύνη

αδύναμοι οι ισχυροί χωρίς καμιά ευθύνη

ο διεθνής Σιωνισμό όλα τα κατευθύνει

 του ΟΗΕ διαλύθηκε το μαγαζί

  από εκεί  έπαψε να  ψωνίζει η Ειρήνη

εξ Ακροπόλεως και πάλι το φως

 εξ  Ανατολής  οπισθοδρόμηση,  απολυταρχία, 

θρησκοληψία. Δογματισμός  και σκοτοδίνη

και η Δύση στης Ανατολής τη δίνη πάει να μηδίσει

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Τα φώτα σιγοσβήνουν

οι καρδιές με νοσταλγία πλημμυρίζουν

η μουσική τον τόνο χαμηλώνει

η παράσταση σε λίγο τελειώνει

Πόσο δύσκολο ένα έργο για να γίνει

πόσο πόνο  πόσο  χρόνο πόση οδύνη

στη θέση του να μπει  κάθε σανίδι

και πόσο εύκολα η διάλυση αρχίζει

 όλα ο χρόνος τα καθορίζει

και τις καρδιές με νοσταλγία πλημμυρίζει

 Το τέλος φαίνεται ότι  πλησιάζει

το βέλος πίσω δε γυρίζει όλο μπροστά κοιτάζει

ώρες για απολογισμό εκ βαθέων

  ο λογαριασμός να  πληρωθεί εκ  των  προτέρων

 Όπως και τα παλιά νοικοκυριά

πράματα μαζεύουν πλουμιστά

ο  χρόνος όμως  όλα τα παλιώνει

μόνο η καλή μας καθαρίστρια τώρα  τα ζυγώνει

    και  δυο φορές το  αδίστακτο  κλεφτρόνι

Στην αρχή όλα είχαν τη  στιλπνά δα

της νιότης είχαν τη φρεσκάδα

όμορφα  φάνταζαν γυαλιστερά

   με τον καιρό   γίνανε μουντά

σαν τα παλιά εικονίσματα

  σπασμένα,  εγκαταλειμμένα  με γρατζουνίσματα

   για σένα όμως αγιασμένα αποκτήματα

  νιώθεις νοσταλγία και της εποχής σου τα  σκιρτήματα

Της διαλύσεως   πραμάτεια

ο χρόνος τα μετέβαλε σε  λείψανα και  κομμάτια  

μέσα τους όμως κάποια   νοσταλγία κρύβουν  σαν  αγιοσύνη

φέρουν τη σφραγίδα σου και του βίου  σου τη δίνη

Ο χρόνος αδυσώπητος

  στην αρχή είναι  γλυκόπιοτος

στο τέλος δείχνει αγριοσύνη

ανελέητα χτυπάει τα γηρατειά    

  και  αδύναμα τ’ αφήνει

Ο ηθοποιός  την παράσταση όμως  συνεχίζει

ακόμη και αν η  πρωταγωνίστρια του  μισοπεθαίνει  στο καμαρίνι

και γελάει και  γράφει  και ψωνίζει

όσο τα φώτα είν’ αναμμένα και η μουσική

παιανίζει

Το μυαλό του όμως πάντα τρέχει

η διάλυση του θιάσου σύντομα θα έλθει

η τελευταία πράξη που  τώρα παίζει

και  θα κριθεί αν ως το τέλος αντέξει

Και όταν η πράξη τελειώσει

  το σκηνικό διάλυση βαράει

 όλα ο σκουπιδιάρης θα τα μαζέψει

ή κάποιος  παλαιοπώλης θα τα πάρει

όσα στις «μνήμες» μείνουν

σε δυο γενιές θα φύγουν

στα αρχεία θα συμπιεστούν μέχρι να  χαθούν

 οι νέοι τα παλαιά αντιπαθούν

καθότι μοντέρνοι και ονειροπόλοι

στο τέλος θα τα εκτιμήσει μόνο ο παλαιοπώλης

Με πόσα όνειρα έφτιαξαν το σκηνικό;

ο θίασος να γίνει περίλαμπρος αλλά λιτός

η παράσταση να παιχθεί με ευκοσμία και  σωφροσύνη

να σεβαστούν το κοινό και

 να μη δείξουν    ασχημοσύνη  και    κομπορρημοσύνη

και  στα παιδιά τους φόρτωσαν την ίδια  ευθύνη

Μπορεί τα σκηνικά να μην ήταν από ακριβά υλικά

του καιρού τους όμως και την προσωπική τους είχαν αρχοντιά

τώρα πια δεν έχουν περασιά

στο πυρ το εξώτερο θα μπουν σαν τα γηρατειά

Αν όμως αυτά μπορούσαν να μιλήσουν

τους βαθύτερους καημούς , τα ιδανικά  και

 τις αγωνίες να ομολογήσουν

  σου λυγίζουν την καρδιά

 τεράστια  απόσταση από τα δρώμενα τα  σημερινά

  ο  χρόνος μαζί με τη σκόνη έριξε και την απονιά

Μπορεί εσύ να θέλεις να μείνεις εσαεί

όμως η αλλαγή άλλα προστάζει

έκλεισαν οι θίασοι οι παλιοί

νέος θίασος με  διαφορετικό έργο  ξεπροβάλει

  το ίδιο έργο θα δεις μόνο στη Γάζα

     το ηφαίστειο   «Ισραήλ»  την τύλιξε  με  λάβα

Εδώ και αιώνες δυο λαοί συγκρούονται

κορμιά κομματιάζονται

παιδάκια σαν αρνάκια σφάζονται

τα  σκηνικά στον αέρα ανατινάζονται

ψευδο-θρησκείες χάνονται

στο τέλος τίποτα δε θα μείνει

ο θίασος επί του παρόντος κλείνει

 η ανθρωπότητα αντί για πυροσβεστικά στέλνει ελεημοσύνη

το ανθρώπινο γένος  έπεσε σε αγριότητα και  παραφροσύνη

χαίρεται τις γιορτές χωρίς  καμία  οδύνη

αδύναμοι οι ισχυροί χωρίς καμιά ευθύνη

ο διεθνής Σιωνισμό όλα τα κατευθύνει

 του ΟΗΕ διαλύθηκε το μαγαζί

  από εκεί  έπαψε να  ψωνίζει η Ειρήνη

εξ Ακροπόλεως και πάλι το φως

 εξ  Ανατολής  οπισθοδρόμηση,  απολυταρχία, 

θρησκοληψία. Δογματισμός  και σκοτοδίνη

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Σχετικά με την ραγδαία αύξηση του εγκλήματος στη χώρα μας  τέσσερα   τινά συμβαίνουν:

Αυξήθηκε  υπέρμετρα  το έγκλημα:(Διεθνής μαφία , Αλβανική μαφία,  Ρομά , Οπαδική βία, Αναρχία, εγκλήματα  μεταναστών- ΜΚΟ σε συνεργασία με Έλληνες κ.α)

Η  Αστυνομία δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει το ογκούμενο έγκλημα

Τα κύματα των λαθρομεταναστών ευθύνονται σε μεγάλο ποσοστό –όπως δείχνουν και οι στατιστικές-στην ραγδαία αύξηση του εγκλήματος

Τέλος,  η Κυβέρνηση  φέρει ακεραία την ευθύνη διότι  ασκεί χαλαρή πολιτική στο θέμα  της προλήψεως και καταστολής του εγκλήματος και   τηρήσεως των νόμων.

Κατά την εκτίμηση μου όλα συμμετέχουν σε κάποιο  βαθμό  στην ραγδαία αύξηση του εγκλήματος  και κυρίως των   μεταναστών,  των  Ρομά ,  της Αναρχία των πόλεων,  των γηπέδων κ.α .  Όμως την τελική ευθύνη φέρει η Κυβέρνηση

Οι συχνοί θάνατοι αστυνομικών εν τη εκτελέσει του καθήκοντος είναι ανησυχητικό και αυξανόμενο φαινόμενο   τον τελευταίο καιρό  και πρέπει να εμβάλλουν σε ανησυχία την Κυβέρνηση τα κόμματα και φυσικά και τούς πολίτες οι οποίοι   αισθάνονται ανασφαλείς.

Θα περιοριστώ στο συχνότατο τον τελευταίο καιρό  φαινόμενο της καταδίωξης εγκληματικών στοιχείων τα οποία αρνούνται να σταματήσουν  προς  έλεγχον με αποτέλεσμα την επικίνδυνη για τους εποχούμενους και τους πεζούς αλλά κυρίως για τους αστυνομικούς φάση της καταδιώξεως .

Όταν  πήρα να οδηγήσω το ΙΧ του γιού μου στις ΗΠΑ το μόνο που με προειδοποίησε ήταν : «Αν θελήσει να σε ελέγξει η Αστυνομία να κοκαλώσεις πάραυτα στο άκρο της οδού γιατί αν δεν σταματήσεις μπορεί να δεχθείς βροχή τις σφαίρες»  Ετσι δρα εκεί η αστυνομία.

Όταν τον ρώτησα αν δεν το αντιληφθώ ότι θέλουν να με ελέγξουν τότε τι γίνεται; «Να είσαι σίγουρος ότι θα το αντιληφθείς  με φωτεινά και ηχητικά προειδοποιητικά  σήματα» , μου είπε. Και πράγματι σε μια διάβαση στην Ινδιανάπολη  έκανα λάθος στη σήμανση και βρέθηκα  στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας  και δεν ήξερα  τι να κάνω . Ακριβώς, εκείνη τη στιγμή ήρθε η αστυνομικός  μου εξήτασε τα χαρτιά   και όταν επείσθη ότι έκανα λάθος με οδήγησε με ευγένεια προς την σωστή κατεύθυνση.

Σε μας ο αστυνομικός που βρίσκεται αντιμέτωπος με το έγκλημα κατά την καταδίωξη   ή θα μείνει  ανάπηρος  ή θα σκοτωθεί από ατύχημα . Επίσης μπορεί να σκοτωθεί  και από τον   εγκληματία οπλοφόρο και το χούλιγκαν χωρίς αυτός να μπορεί να κάνει χρήση του όπλου του. Αν πάλι  κάνει χρήση του όπλου του και σκοτώσει τον ένοχο  τότε   σίγουρα θα μπει στη φυλακή . Θα ξεσηκωθούν όλα τα κόμματα, τα ΜΜΕ, οι πάντες και θα τον ρίξουν στην πυρά

Η Πολιτεία, οι 300 του Κοινοβουλίου,  το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και οι «κλαρούχοι» της ΕΛ.ΛΑΣ δεν έχουν κατοχυρώσει το προσωπικό της Αστυνομίας επαρκώς.  Πως να εκτελέσει κατά τον καλύτερο και ασφαλέστερο τρόπο την δίωξη των εγκληματιών και παραβατών των νόμων,  όταν  αυτοί γίνονται επιθετικοί και επικίνδυνοι και αρνούνται να συμμορφωθούν με τις εντολές της Αστυνομίας; Οι εγκληματίες με τις σφαίρες και τη φυγή και αυτοί με τις «πέτρες» και τις « σφεντόνες»; (18/12/23)

 Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΑΝΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ

Σαν σήμερα 13 Δεκεμβρίου 1943 συνέβη η σφαγή των Καλαβρύτων από τη Βέρμαχτ .  Προέβησαν  στην εκτέλεση του ανδρικού πληθυσμού και την ολική καταστροφή της κωμόπολης των Καλαβρύτων στην Ελλάδα, από στρατιώτες της γερμανικής 117ης Μεραρχίας Καταδρομών, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στις 13 Δεκεμβρίου του 1943.

Και δυστυχώς το έγκλημα αυτό όπως και η Γενοκτονία του σύγχρονου Ελληνισμού από τους Ναζί, η οποία συνέβη κατά τον Β’ Π.Π ουδέποτε έφθασε στη Δικαιοσύνη, ουδείς τιμωρήθηκε, ούτε ποτέ δόθηκαν αποζημιώσεις στο Ελληνικό κράτος για τη βιβλική καταστροφή που συνέβη(Βλέπε Έκθεση Δοξιάδη για τις Πολεμικές  Επανορθώσεις) 

Επίσης, ούτε τα θύματα αποζημιώθηκαν ως τώρα, ούτε το αναγκαστικό  Κατοχικό δάνειο πληρώθηκε, ούτε οι Αρχαιολογικοί θησαυροί που εκλάπησαν ποτέ δεν επέστρεψαν στα Ελληνικά μουσεία,

Όμως η Γερμανία όταν εμείς χρεοκοπήσαμε μας πάτησε στο κεφάλι με τα  εξοντωτικά  μνημόνια και μας πήρε τα υπάρχοντα για 99 χρόνια.

Αυτή τη Γερμανία  τη θεωρούμε σύμμαχο  και εταίρο ακόμα; Και καμία Ελληνική Κυβέρνησή δε ζήτησε ακόμα δικαιοσύνη;

 Όμως τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματά θα γίνουν Ερινύες και θα εκδικηθούν παντοιοτρόπως τους εγκληματίες Γερμανούς που ένοχα σιωπούν. 

Το ερχόμενο έτος ετοιμάζουμε να στήσουμε την προτομή στον αείμνηστο πατέρα μου Χρήστο Κωνσταντινίδη ήρωα των Βαλκανικών Πολέμων 1912-13 κατά των Τούρκων και  Βουλγάρων, στον Α’Π.Π στο Σκρά και στη Μικρασιατική Εκστρατεία.   Τον σκότωσαν οι Γερμανοί   στο Σιδηρόκαστρο Τριφυλίας στις 14 Σεπτ. 1943

Εσσεται γαρ ήμαρ ζοφερόν για τους εγκληματίες

Ποτέ δεν ξεχνώ και αφήνω ευχή στα παιδιά και στους απόγονους μας ποτέ  να ΜΗ λησμονήσουν τους ατιμώρητους εγκληματίες του Ελληνισμού, όσα χρόνια κι’ αν περάσουν, μέχρι να υπάρξει δικαιοσύνη 

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Υποστράτηγος ε.α Συγγραφεύς

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Στη Στρατηγική ο ασθενέστερος παραχωρεί έδαφος στον επιτιθέμενο    για να αποφύγει τη σύγκρουση ή μετά από  ήττα.

Στη χθεσινή(7/12) Πολιτική Διακήρυξη Φιλίας και Συνεργασίας Ελλάδος –Τουρκίας η Ελλάδα- χωρίς αυτό τον καιρό να είναι η ασθενέστερη-   παραχώρησε  κυριαρχικά δικαιώματα  στο Αιγαίο και έβγαλε εκτός την Κύπρο με αντάλλαγμα τη «ειρηνική συμβίωση»(τουρκική λυκοφιλία) για όσο διάστημα αυτό εξυπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα. Υπέγραψε και 15   συμφωνίες, χωρίς να είναι βέβαιο αν αυτές θα  είναι προς όφελος μας, γιατί ως τώρα το εμπορικό μας ισοζύγιο  ήταν ελλειμματικό. Ο χρόνος λοιπόν θα το δείξει  και η πράξη.   Η  σπουδαιότερη συμφωνία  είναι ο περιορισμός των μεταναστευτικών ροών από Τουρκία κάτι που μας ενδιαφέρει άμεσα  αλλά και  την Ε.Ε και ιδιαίτερα τη Γερμανία. Το  «όπλο»  τούτο   χρησιμοποιεί η γείτονα  προς απομάστευση κονδυλίων από την Ε.Ε. Η ετήσια βίζα προς τα νησιά του Ανατ. Αιγαίου ίσως αποδειχθεί μπούμερανγκ  γιατί η τουριστική ωφέλεια μπορεί να  φέρει τον σιωπηρό εποικισμό των νησιών μας

Την αρχή είχε κάνει η Κυβέρνηση Σημίτη με τη διακήρυξη της Μαδρίτης  η οποία αναγνώρισε  ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο. Όμως όλοι σχεδόν οι πρωθυπουργοί : K Καραμανλής (συμμετοχή της Τουρκίας στην τριμερή) A. Παπανδρέου(Mea culpa)Κώστας Καραμανλής (κουμπαριές) Γ. Παπανδρέου(GAP) (Ζεϊμπέκικα) Α. Τσίπρας-Κοτζιάς(Μην είμαστε μονοφαγάδες για Καστελόριζο) όλοι τους κάτι έδωσαν στην Τουρκία.

Ως τότε το Αιγαίο για την Ελλάδα θεωρείτο «Ελληνικό Αρχιπέλαγος» δηλαδή  Ελληνική λίμνη και σαν έδαφος με διάσπαρτα μεγάλα  και μικρά  νησιά και βραχονησίδες περιτριγυρισμένα από θάλασσα. Και όντως  το Αιγαίο είναι «Αρχιπέλαγος». Αντίθετα,  η Τουρκία  το θέλει  μοιρασμένο στον 25^ον μεσημβρινό και τα νησιά του Ανατ. Αιγαίου  αποκομμένα  εντός τουρκικής επικράτειας. Γι’ αυτό αρνείται  στα νησιά μας υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ  και αναγνωρίζει  περιορισμένα   Χ.Υ 6 Ν.Μ σε θάλασσα και εναέριο χώρο

Και μόνο   το γεγονός ότι δεν έχουμε επεκτείνει τα Χ.Υ ακόμη και στην Εύβοια, στην Αίγινα, στη Σαλαμίνα  και στην Κρήτη δείχνει ότι ενώ  επικαλούμαστε  ρητορικά το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας οι ίδιοι δεν το  εφαρμόσαμε  και επομένως αυτό μένει  κενό γράμμα, όπως επιθυμεί η Τουρκία.

Τη μόνη υποχώρηση που έκανε η Τουρκία ήταν να σταματήσει τις στρατιωτικές προκλήσεις στον αέρα και στη θάλασσα  χωρίς να πάρει πίσω αυτά που διεκδικεί (μισό Αιγαίο, Γκρίζες Ζώνες, «Τουρκική μειονότητα» Θράκης, Αποστρατικοποίηση των νησιών Ανατ. Αιγαίου, κ.α.Την  εισβολή και κατοχή της Κύπρου τη  λησμονήσαμε παντελώς και τη «ρίξαμε στα αζήτητα» σαν ενοχλητική υπόθεση. Εθνικό έγκλημα κ Μητσοτάκη

Βέβαια,  και η Τουρκία έκανε στρατηγική υποχώρηση λόγω σοβαρότατων οικονομικών, πολιτικών και άλλων προβλημάτων και κυρίως  στο  μέγα πρόβλημα  των εξοπλισμών της με Α/Φ F-16. Αυτή μας πρόσφερε ειρήνη, ζητώντας  τη βοήθεια της Ελλάδας προκειμένου  να  πάρει  «καλή διαγωγή» και να ξεπλύνει   την κακή της φήμη  που η ίδια δημιούργησε με όλους τους γείτονες της, αλλά  και  για να της ανοίξει η  Ελλάδα τη θύρα προς Ε.Ε και ΗΠΑ. Και το δεχθήκαμε. 

Η Διακήρυξη θα είχε κάποια αξία αν η Τουρκία είχε πολιτική βούληση να θέσει κατά μέρος τις  παράνομες  διεκδικήσεις  και να προχωρήσει ειλικρινά προς εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Όμως άλλα λέει ρητορικά ο Ερντογάν και άλλα πράττει με έργα.  Ποίος πιστεύει ότι μια αναθεωρητική  και  νέο-Οθωμανική Τουρκία  θα διατηρήσει για πολύ καιρό  την επισφαλή ειρήνη στο Αιγαίο και θα προχωρήσει στην επίλυση  του καθορισμού των θαλασσίων ζωνών;  Η Τουρκία δεν αλλάζει και θα φανεί πριν αλέκτωρ λαλήσαι.

Ασφαλώς, θα ήταν λίαν επωφελές και για τις δύο χώρες αν έλυναν το  γεωπολιτικό πρόβλημα   καθορισμού της ΑΟΖ μεταξύ τους, καθώς και το  Κυπριακό πρόβλημα σύμφωνα με τις Αρχές του ΟΗΕ. Ως τότε το διάλειμμα αυτό ας το εκμεταλλευτούμε για την ενίσχυση των  Ε.Δ γιατί η Τουρκία θα επανέλθει και σύντομα θα τη βρούμε και πάλι μπροστά μας.(8/12/23)

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΑΝΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ