Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων
7
Μετά από μάχη εκτός των τειχών της Τροίας, ο μεν Έκτωρ προσπαθούσε να πλησιάσει το τείχος ώστε να λάβει βοήθεια από τους Τρωαδίτες, ενώ, αντίθετα, ο Αχιλλέας τον απομάκρυνε προς το πεδίο. Διέταξε δε το στράτευμα να μην τον φονεύσουν, διότι ήθελε ο ίδιος να τον σκοτώσει.
Όταν έφτασαν στις πηγές του Σκαμάνδρου, βγήκε ο Δηίφοβος για να ενθαρρύνει τον Έκτωρ, ο οποίος πλέον είχε εγκλωβιστεί. Τότε στάθηκε και ζήτησε μονομαχία, υπό τον όρο να μην ατιμαστεί το σώμα του ηττημένου.
Ο Αχιλλέας απάντησε:
«Ω Έκτωρ, όρκο και συνθήκη μη βάζεις… πρέπει να πεθάνεις σήμερα».
Και λέγοντας αυτά, έριξε το δόρυ. Ο Έκτωρ έσκυψε και σώθηκε. Ανταπέδωσε, αλλά το δόρυ του αναπήδησε από την ασπίδα. Χωρίς άλλο όπλο πλέον, όρμησε με το ξίφος.
Ο Αχιλλέας παρατήρησε το γυμνό σημείο στον αυχένα — και με ένα ακόντιο τον σκότωσε.
Το τέλος του Ἕκτορα
6
Έτσι πέθανε ο Έκτωρ, το προπύργιο της Τροίας. Ο Αχιλλέας έδεσε το σώμα του στο άρμα και το έσυρε στο στρατόπεδο.
Οι Τρώες θρηνούσαν, ενώ οι Έλληνες τίμησαν τον Πάτροκλος με επιτάφιο αγώνα.
Ο γέροντας Πρίαμος τόλμησε να πάει στον Αχιλλέα και να ζητήσει το σώμα του γιου του. Εκείνος συγκινήθηκε και του το παρέδωσε.
Τα γεγονότα αυτά τα αφηγείται ο Όμηρος στην Ιλιάδα.
Η Πενθεσίλεια και οι Αμαζόνες
6
Τρεις ημέρες μετά τον ενταφιασμό, εμφανίστηκε η Πενθεσίλεια με Αμαζόνες και Σκύθες.
Αρίστευσε στη μάχη και έτρεψε τους Έλληνες σε φυγή. Όμως, τελικά, ο Αχιλλέας την αντιμετώπισε και τη θανάτωσε με ακόντιο.
Η μάχη γύρισε υπέρ των Ελλήνων και οι Τρώες υποχώρησαν στα τείχη.
Σχολιασμός:
1/Πόσο ιπποτισμό έδειχναν τότε αμφότεροι οι εμπόλεμοι της αυτής φυλής( Έλληνες και Τρώες), εν αντιθέσει με την σημερινή αγριότητα και δολιότητα . Είχε το θάρρος να πάει ο γέρο Πρίαμος να πάρει τη σορό του παιδιού του και αντί να τον σκοτώσει όπως θα έκαναν οι δήθεν «πολιτισμένοι» σημερινοί αντίπαλοι που συμπεριφέρονται σαν ύαινες. Ο Αχιλλέας του προσέφερε δείπνο και τον παρηγόρησε για τον χαμό του παιδιου του στη μάχη. Η σκηνή με τον Πρίαμο είναι από τις πιο ανθρώπινες της αρχαίας γραμματείας:ο εχθρός δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως αντίπαλος, αλλά και ως πατέρας, ως άνθρωπος. Αυτός ο « Ανθρωπισμός » είναι πράγματι έντονος στην Ιλιάδα — ακόμα και μέσα στην αγριότητα του πολέμου (Συνεχίζεται)
.Αμφικτύων α– Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντι Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com
https://www.amphiktyon.org