Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Στο κείμενο ομιλεί ο Σωκράτης για την έννοια του θανάτου ενώπιον του δικαστηρίου που τον καταδίκασε σε θάνατο:
«Διότι ένα από τα δύο είναι ο θάνατος: Ή δηλαδή θα πρόκειται περί ανυπαρξίας κατά την οποία ο νεκρός δεν έχει απολύτως καμία αίσθηση για κανένα πράγμα, ή σύμφωνα με όσα λέγονται συμβαίνει να είναι κάποια μεταβολή και μετοίκηση της ψυχής από εδώ σε άλλο τόπο. Και λοιπόν αν πρόκειται περί τοιαύτης καταστάσεως κατά την οποία δεν υπάρχει καμία απολύτως αίσθηση, αλλά είναι ένα είδος ύπνου κατά τον οποίον αυτός που κοιμάται μήτε όνειρα βλέπει , στην περίπτωση αυτή ο θάνατος θα ήταν ένα θαυμάσιο κέρδος . Διότι εγώ νομίζω πως, αν ήθελε παραστεί ανάγκη να εκλέξει κανείς την νύχτα εκείνη κατά την οποίαν κοιμηθηκε έτσι ώστε να μην δει μήτε όνειρο και αφού αντιπαραβάλει αυτή τη νύχτα με όλες τις άλλες νύχτες και ημέρες της ζωής του, ήθελε χρειαστεί να σκεφτεί και να πει πόσες ημέρες και νύχτες κατά την διάρκεια της ζωής του έζησε πιο καλά και πιο ευχάριστα απ’ ότι έζησε αυτή τη νύχτα. Εχω τη γνώμη πως όχι κοινός πολίτης , αλλά ο ίδιος ο Μέγας Βασιλεύς θα εύρισκε πολύ ολίγες πως θα ήταν αυτές οι ημέρες και οι νύχτες εν συγκρίσει με τις άλλες. Αν λοιπόν ο θάνατος είναι κάτι τέτοιο , εγώ βεβαίως τον θεωρώ κέρδος , διότι είναι προφανές και ολόκληρη πλέον η αιωνιότης έτσι φαίνεται πως δεν θα είναι τίποτ’ άλλο παρά μια τέτοια νύχτα.
Αν πάλι ο θάνατος είναι κάτι σαν αποδημία από εδώ σε άλλο τόπο και είναι αλήθεια αυτά που λέγονται ότι δηλαδή εκεί είναι όλοι οι νεκροί, τι πιο μεγάλο αγαθό από αυτό θα ήταν , άνδρες δικαστές ; Διότι αν κανείς απαλλαγεί από τούτους που λένε πως είναι δικαστές , θα φτάσει στον Αδη και θα βρει εκεί τους αληθινούς δικαστές , οι οποίοι και λέγεται ότι δικάζουν εκεί τον Μίνωα δηλαδή και τον Ραδάμανθυ και τον Αιακό και τον Τριπτόλεμο και όλους τους Έλληνες , όσοι από τους ημίθεους υπήρξαν στη ζωή τους δίκαιοι. Αραγε θα ήταν κακή μια τέτοια αποδημία ; Ή πάλι (θα ήταν άσχημα)να συναναστρέφεται κανείς τον Ορφέα και το Μουσαίο και τον Ησίοδο και τον Όμηρο;»
Παρατηρήσεις:
1/ Μέγα Βασιλέα καλούσαν οι Ελληνες τον Πέρση μονάρχη
2/ Ο Μίνως ήταν βασιλιάς της Κνωσού ονομαστός για την δικαιοσύνη του
3/ Ο Ραδάμανθυς ήταν αδερφός του Μίνωα , ιδρυτής πολλών αποικιών και ήταν άνθρωπος δικαιότατος
4/ Αιακός ήταν εξάδελφος των δύο προηγουμένων και πρώτος βασιλιάς της Αίγινας . Οι τρεις αυτοί θεωρούνται δικαστές στο δικαστήριο του Αδη
5/ Ο Τριπτόλεμος κατά τον επικρατέστερο μύθο ήταν γιός του Κελεού, βασιλιά της Ελευσίνας και της Μετανείρας . Σε αυτόν εμπιστεύτηκε η θεά Δήμητρα το σιτάρι . Λέγεται ότι τον ανέβασε πάνω σε φτερωτό άρμα και τον έβαλε να περιφέρεται πάνω από την οικουμένη για να διδάξει στους ανθρώπους την καλλιέργεια του σίτου.
6/ Τι ήταν αυτό το φτερωτό άρμα της Δήμητρας. Διότι τέτοια οχήματα αναφέρονται σε πολλά σημεία στην Ελληνική Προϊστορία. Και ο Ζεύς σύμφωνα με τον Όμηρο είχε πάει στην Αιθιοπία όταν τον αναζήτησε η θεά Θέτις για την αδικία του γιού της Αχιλλέα από τον Αγαμέμνονα στην Τροία.
7/ Ο Ορφέας ήταν γιός του θεού Απόλλωνα ή του Αίγαγρου βασιλιά της Θράκης και της Μούσας Καλλιόπης . Από τον Απόλλωνα πήρε τη θεία λύρα και με την θεία μουσική του συγκινούσε ακόμη και τα άψυχα πράγματα. Ο Ορφέας είναι ιδρυτής της πανάρχαιας Ορφικής λατρείας η οποία κατά τον διεθνούς φήμης αστρονόμο και μαθηματικό ανάγονται με βάσει τα αστρονομικά δεδομένα προ του 11.835 π.Χ . Ο Ορφέας και ο Ιάσονας ήταν οι αρχηγοί στην Αργοναυτική Εκστρατεία στον Εύξεινο Πόντο και κατ’ άλλους στην Αμερική
8/ Ο Μουσαίος σύγχρονος του Ορφέα ποιητής γιός του Ευμόλπου και στης Σελήνης . Αποδίδονται σε αυτόν θρησκευτικά άσματα , χρησμοί και καθαρμοί.
9/ Οι αρχαίοι Έλληνες δεν φοβούνταν το θάνατο διότι τον θεωρούσαν σαν φυσική διαδικασία μετάβασης του ανθρώπου από την παρούσα κατάσταση σε κάτι άλλο που η φύση γνωρίζει. Αυτό τους έκανε να είναι γενναίοι, ανδρείοι, ριψοκίνδυνοι και τολμηροί.
10/ Η σημερινή μας δογματική θρησκεία για λόγους κερδοσκοπίας εμπορεύεται ακόμη και τον θάνατο
11/ Ο Σωκράτης ως την τελευταία νύχτα της ζωής του διάβαζε μαθήματα μουσικής και ήταν ατάραχος όπως μαρτυρούν οι μαθητές του.
12/ Οι φίλοι του προσφέρθηκαν να τον φυγαδευσουν πράγμα άλλωστε πολύ εύκολο , αλλά ο ίδιος αρνήθηκε, διότι ήθελε να μείνει πιστός στους νόμους της Αθηναϊκή Δημοκρατίας.
13/ Ο στρατηγός Οδυσσέας Αγγελής Αρχηγός των Ε. Δ επί επταετίας(χούντα Παπαδόπουλου) καταδικασμένος σε ισόβια αρνήθηκε τρεις φορές να αποφυλακιστεί με απόφαση του εισαγγελέα Πειραιά λόγω ανηκέστου βλάβης(είχε σοβαρά προβλήματα υγείας) γιατί θεωρούσε ότι αν αποδεχόταν την αποφυλάκιση του είναι σαν να δεχόταν ότι είναι εγκληματίας, γεγονός που δεν είχε αποδεχθεί και αυτός και οι λοιποί πραξικοπηματίες . Προτίμησε λοιπόν να δώσει τέρμα στη ζωή του και να κρεμαστεί με ένα καλώδιο.
Εύχομαι σε όλους Υγεία και Μακροζωία (29/9/25)
*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98