Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Όλοι γνωρίζουμε για τις πυραμίδες της Αιγύπτου και πολλοί τις έχουμε επισκεφθεί. Όμως δεν ξέρουμε ορισμένα μυστικά που κρύβουν επιμελώς οι πυραμίδες. Εχει και η χώρα μας πυραμίδες οι οποίες θεωρούνται αρχαιότερες των Αιγυπτιακών
Η πιο γνωστή είναι η «Πυραμίδα του Ελληνικού” δίπλα στον αρχαίο δρόμο που συνέδεε το Άργος με την Τεγέα. Ο ερευνητής Παυσανίας (2ος αι. μ.Χ.) δεν αναφέρει την πυραμίδα στην Αργολίδα, κοντά στο σημερινό Λυγουριό.
Το όνομα τους πήραν από το «Πυρ» τη φλόγα η οποία καταλήγει σε μια μύτη . Ο Όμηρος δεν αναφέρει τις Πυραμίδες της Αιγύπτου . Αρα θεωρούνται νεώτερες αυτού. Τις έκτιζαν οι βασιλείς για μνημεία εντυπωσιασμού και για να ενταφιαστούν εκεί. Αλλά για το φόβο των τυμβωρύχων οι Χέμβης και Κεφρήν παρήγγειλαν να μην τους θάψουν εκεί αλλά αλλού μυστικά. Λέγεται ότι σε μια από αυτές άταφη δια κτισίματος ζωντανή η εταίρα Ροδώπις από τους εραστές της [Ηταν από τη Θράκη και δούλη του Σαμίου Ιάδμωνος ή Ιδμωνος του οποίου ήταν και ο Αίσωπος και την μετέφερε εκεί κάποιος Σάμιος να εργαστεί σε πορνείο σαν εταίρα. Ο Χάραξος αδελφός της Σαπφούς την ελευθέρωσε και της έδωσε πολλά λεφτά για να επιστρέψει στην πατρίδα. Αυτή ήταν εξαιρετικά όμορφη και εθισμένη στον έκλειτο βίο της εταίρας απέκτησε μεγάλη φήμη και πολλά χρήματα όχι όμως τόσα για να κτίσει πυραμίδα . Αυτή η πόρνη πολυτελείας χάρισε το δέκατο των χρημάτων της στους Δελφούς για να φτιάξουν Οβελούς( σόυβλες) ανθεκτικές για ψήσιμο βοοειδών. Αυτό το έθιμο το είδα στη Γερμανία να ψήνουν μοσχάρια. Μετά δε ταύτα η Ροδώπις χρημάτισε επίσημος εταίρα της πόλεως Ναυκρατίδος η διαβόητη Αρχηδίκη και αυτή εταίρα , ήταν κατώτερη της Ροδώπης . Τέλος λέγεται ότι την νυμφεύτηκε ο βασιλιάς της Μέμφιδος]
Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί ότι ο Χέοψ βίαιος και τύραννος βασιλιάς έκλεισε τους ναούς εμπόδισε τις θυσίες και διέταξε τον κόσμο να εργάζεται για το κτίσιμο της πυραμίδας του . Τους λίθους έπαιρναν από την Αραβία και τους μετέφεραν στο μέρος που θα χτίζονταν οι πυραμίδες, κάπου 2-3 χλμ μακριά από το Νείλο.. Επειδή όμως ήταν ελώδης η περιοχή έφτιαξε υπερυψωμένο δρόμο λίθινο πάνω από το έλος για την μεταφορά των υλικών από το Νείλο και από εκεί τους ανέβαζαν στο όρος Λιβικό καλούμενο . Ουσιαστικά πρόκεται για τεράστια γέφυρα και έργο όχι ευκαταφρόνητο.
Το έργο τούτο τελείωσε σε δέκα χρόνια εργάζονταν υποχρεωτικά 100.000 άνθρωποι οι οποίοι άλλαζαν κάθε τριμηνία.[Συνεχίζεται]
* Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνώνν
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
https://amphiktyon.org
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη
«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98