ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΝΘΗΣΙΛΕΙΑΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η Πενθησίλεια   βασίλισσα των Σκυθών

συγγενούς    φύλλου των πολυμήχανων  Αχαιών

Θεοί τους η Άρτεμις  και  Δίας

στη  Σκυθία τότε υπήρχε «Μητριαρχία»

και οι Λημνιες   παλιά είχαν γυναικοκρατία

Αρχηγός ήταν των Αμαζόνων

ενός εκλεκτού σώματος

παρόμοιου με του δικού μας των Ευζώνων

Τρία τέτοια σώματα υπήρχαν στον   κόσμο όλο

στην Ασίαν ,   στη Σαυροματείαν και στη Λιβύαν

ήταν σώματα κυρίως γυναικεία και  άνδρες

όμως  συμμετείχαν στη  εκστρατεία

Όταν οι  Τρώες    από τους     Αχαιούς   ηττήθηκαν

έτρεξε η Πενθησίλεια με τις Σαυρομάτες  προς βοήθειαν

οι επίλεκτες γυναίκες  έπεσαν στη μάχη  με   ορμή

επί  τρεις  βραδιές γιόρταζαν  τα  νικητήρια  περιχαρείς

Η κατάσταση για τους  Αχαιούς  έγινε  οριακή

κινδύνευσαν στα πλοία τους  οι Αμαζόνες να φθάσουν

και να τα κάψουν

η Πενθησίλεια πολεμούσε   σαν αφηνιασμένη

και οι  Αχαιοί  απέλπιδα μάχη έδιναν  και απεγνωσμένη

Η Πενθησίλεια  αρίστευσε στη μάχη

οι απώλειες και από τα δύο μέρη  βαριές

στις  μάχες  τις φονικές  έπεσαν   πολλοί διοικητές

και οι Τρώες    βγήκαν νικητές

Οι Αμαζόνες νικούσαν   από την  1η  ως την 4η  μέρα

μέγιστη ανησυχία στους  Αχαιούς  προξένησε  και  φοβέρα

αν και η επόμενη μάχη απολεσθεί

το ήμαρ το γλυκύ θα είχε δια παντός  χαθεί

και αυτούς θα τους έτρωγε των Τρώων η μαύρη γη

Όμως  ο Άρης  είχε άλλη ιδέα

οι  Αχαιοί  ως την πνοή τους πολέμησαν  την  τελευταία

την  4η  μέρα οι Τρώες νικήθηκαν

και έντρομοι  στα τείχη αποσύρθηκαν

Την άλλη μέρα  εξέρχονται φοβισμένοι

οι Έλληνες πολεμούσαν αναπτερωμένοι

Ο Αχιλλέας τοξεύει την Πενθησίλεια και την   φονεύει

στη μάχη πέφτουν πολλές ηγεμονίδες από βέλη

Η καταδίωξη συνεχίζεται και τους νεκρούς αφήνουν κατά γης

στην επιστροφή η Πενθησίλεια ακόμη αναπνέουσα ψυχορραγεί

και τον Αχιλλέα η θέα της πολύ τον συγκινεί

λέγεται ότι κάθισε δίπλα της γονυκλινής

της είπε λόγια παρηγοριάς  που δεν άκουσε κανείς

της κρατούσε το χέρι ως την ύστατη στιγμή

δάκρυσε και την ασπάστηκε περιδεής  όταν

το πνεύμα   παραδώσει

Εξαίρεση ο θρασύτατος  Θερσίτης  που  εξοργιστικά   καγχάζει

προς την ψυχορραγούσα Πενθησίλεια   αυθαδιάζει

τότε ο Αχιλλέας τον  σκοτώνει  και ησυχάζει

Οποία της τύχης ειρωνεία

ο αγέρωχος και αήττητος Αχιλλέας

ο χάρος να τον πάρει  εξ ενέδρας φρικαλέας

από χειρός  του  δειλού του Πάρη

Προς βοήθεια των Τρώων  ήλθε και ο Μέμνων

της Ινδίας ηγεμόνας και παλληκάρι

την πρώτη μέρα  εξήλθε  νικητής

τη δεύτερη  ο Αχιλλέας τον φονεύει  σε μονομαχία

και το πολυπληθές στράτευμα του θα διαλυθεί

Παρόμοια τύχη είχε και ο Πολυδάμας εκ Φοινίκης

και αυτός θα φονευθεί όταν με τον Αία θα μονομαχήσει

και το μέγα στράτευμα του ηττημένο θα υποχωρήσει

το χρυσίον που είχε μαζί του δεν   τον προστατεύει

ο αήττητος Αίας θανάσιμα με το δόρυ τον τοξεύει

Οι  Αχαιοί    υψηλόφρονες  προς  φίλους και εχθρούς τους

ο Αχιλλέας δέχθηκε το γέρο Πρίαμο στη σκηνή του

παρέδωσε τη σωρό του παιδιού του

βασιλικές τιμές  πρόσφερε εν εκστρατεία προς τιμήν του

κήρυξε δώδεκα ημέρες Εκεχειρία

για την ταφή του Έκτορα με ησυχία

στον νεκρό έκανε τα νόμιμα  κτερίσματα

διαχρονικά ανθρωπιστικά   έδωσε μαθήματα

όπως γράφει η Ομήρου Ιλιάδα

ένα βιβλίο όλη η  Ελλάδα  του Παγκόσμιου Πολιτισμού η δάδα

Τώρα ο Έλληνας πάσχει από σύνδρομο αυτοκαταστροφής

θανάσιμα την πατρίδα του  μισεί  και την περιγελάει

μισεί   τον εαυτόν του και τα συμφέροντα του τα πουλάει

ακόμη και  το  θάνατο της κάθε «Πενθησίλειας»

σαν έγκλημα   εναντίον του θα το στρέψει

φταίει ο «εγκληματίας» Αχιλλέας  και απεργεί ο  γιός του

το κράτος του καταστρέφει σαν να μην είναι  δικό του

«καταραμένε  Έλληνα» που γεννήθηκες ιερόν   τέρας

πληρώνεις εσαεί  για όλα των άλλων τα σπασμένα

και για ότι συμβαίνει και δεν συμβαίνει

στη Νικαράγουα,  Βενεζουέλα, Πύλο  και….. στην  Οικουμένη

σύνδρομο  μαρξιστικό  έρημε σε  βολοδέρνει

Σημείωση

1/ Το Εκστρατευτικό σώμα κατά της Τροίας ανήκε στους Αχαιούς διότι το όνομα «Ελληνες» μια μόνο φορά αναφέρεται στην Ιλιάδα,

2/ Οι Τρώες ήταν και αυτοί Πελασγικά φύλλα που είχαν το όμαιμον, ομόγλωσσον , ομόθρησκον και ομότροπον με τους Αχαιούς, Αιολείς, Ιωνες και Δωριείς,  οι οποίοι συν τω χρόνο ονομάστηκαν «Έλληνες»

Μετά δε την κατάληψη της Τροίας όσοι Τρώες έφυγαν υπο τον Αινείαν έκτισαν τη Ρώμη(=δύναμη) στην Ιταλική Χερσόνησο.  

3/ Οι  Σκύθες ήταν έθνος προς τους Έλληνες  συγγενικό  . Όταν εξεστράτευσε ο Ηρκλής ο 4ος στις υπερβόρειες στέπες απέκτησε από την Εχιδνα ένα γιό το Σκύθη. Εξ αυτού δημιουργήθηκαν διάφορες φυλές. Οι Σκύθες  ζούσαν στον βορρά(   Ρουμανία  , Παρευξείνιες περιοχές ,     Νότια Ουκρανία, στ ην Αζοφική και νοτίως  στη  δυτική Ασιατική στέπα. Λαός νομαδικός και πολεμικός υπήρξε φραγμός στις Χαζαρικές`  1 Ασιατικές ορδές

4/ Ο Μέμνων ήταν ηγεμόνας της Ινδίας η οποία τότε ονομαζόταν Αιθιοπία.

5/ Η Φοινίκη εκείνο τον καιρό ήταν μέρος του Ελληνικού κόσμου  όπως αποκαλύπτεται από το όνομα της  Αργότερα λόγω της επιμιξίας με  σημιτικά  φύλλα θεωρήθηκαν Σημίτες

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *